Gezondheid
alle pijlers
Marathon gezond?
woensdag 17 februari 2016 om 13:20
Ik ben bezorgd. Man wil (weer) een keer een marathon gaan lopen.
Maar hij heeft een aantal jaar geleden dat al een keer gedaan en daar heeft zijn lijf heel lang last van gehad (ik denk dat sommige klachten nog niet weg zijn).
Hij was toen al overbelast tijdens de voorbereiding. Zere knieën en last van zijn beenspieren (allemaal). Hij had een super strak schema en hield dat vrij fanatiek aan en raakte bijna in paniek als er een keer niet gelopen kon worden (tja met een gezin heb je dat).
Hij liep altijd samen met een trainingsmaatje die veel beter is.
Uiteindelijk is hij wel bij de huisarts geweest om te overleggen (ik heb hem gedwongen). Er is voor de zekerheid ook bloed geprikt om dingen uit te sluiten (zoals reuma).
Maar de huisarts vond dat het wel kon (maar ja die loopt zelf ook marathons...) hij had ook veel stress omdat ik ziek was en hij heeft zich een bijna burn-out laten aanpraten en sporten zou dan juist goed zijn....
Dus de trainingen wat aangepast en weer verder.
Hij heeft dus die marathon gelopen en is een week ziek geweest (in de zin van niet kunnen werken).
Nog super lang last gehad van spieren en niet kunnen trainen. En erg moe, slecht slapen, tintelingen. Best eng...
Maar ook een partner (ik dus) die heel ziek was en nu dus chronisch ziek. Man heeft toen alles daarop geschoven; het kwam door de stress en zorgen om mij. Wat naar mijn idee echt niet klopt, maargoed.
En nu bijna 4 jaar later begint het weer te kriebelen.
Hij wil nu misschien volgend jaar een grote marathon lopen. Een in het buitenland lijkt hem gaaf.
En dat zie ik zo niet zitten... Hij is nog steeds niet klachtenvrij! Nog steeds zere knieën en snel spierpijn. Hij is erg vaak moe. Slaapt nog steeds slecht.
En een beetje ego; al dat trainen gaat ook ten koste van onze tijd samen.
Ik ben zelf van mening dat zo'n intensieve duursport sowieso ongezond is. Zeker als je wat ouder (bijna 50) bent en pas na je 35e fanatiek bent gaan sporten.
Maar ik geloof dat de meningen daarover erg verdeeld zijn.
Maar hij heeft een aantal jaar geleden dat al een keer gedaan en daar heeft zijn lijf heel lang last van gehad (ik denk dat sommige klachten nog niet weg zijn).
Hij was toen al overbelast tijdens de voorbereiding. Zere knieën en last van zijn beenspieren (allemaal). Hij had een super strak schema en hield dat vrij fanatiek aan en raakte bijna in paniek als er een keer niet gelopen kon worden (tja met een gezin heb je dat).
Hij liep altijd samen met een trainingsmaatje die veel beter is.
Uiteindelijk is hij wel bij de huisarts geweest om te overleggen (ik heb hem gedwongen). Er is voor de zekerheid ook bloed geprikt om dingen uit te sluiten (zoals reuma).
Maar de huisarts vond dat het wel kon (maar ja die loopt zelf ook marathons...) hij had ook veel stress omdat ik ziek was en hij heeft zich een bijna burn-out laten aanpraten en sporten zou dan juist goed zijn....
Dus de trainingen wat aangepast en weer verder.
Hij heeft dus die marathon gelopen en is een week ziek geweest (in de zin van niet kunnen werken).
Nog super lang last gehad van spieren en niet kunnen trainen. En erg moe, slecht slapen, tintelingen. Best eng...
Maar ook een partner (ik dus) die heel ziek was en nu dus chronisch ziek. Man heeft toen alles daarop geschoven; het kwam door de stress en zorgen om mij. Wat naar mijn idee echt niet klopt, maargoed.
En nu bijna 4 jaar later begint het weer te kriebelen.
Hij wil nu misschien volgend jaar een grote marathon lopen. Een in het buitenland lijkt hem gaaf.
En dat zie ik zo niet zitten... Hij is nog steeds niet klachtenvrij! Nog steeds zere knieën en snel spierpijn. Hij is erg vaak moe. Slaapt nog steeds slecht.
En een beetje ego; al dat trainen gaat ook ten koste van onze tijd samen.
Ik ben zelf van mening dat zo'n intensieve duursport sowieso ongezond is. Zeker als je wat ouder (bijna 50) bent en pas na je 35e fanatiek bent gaan sporten.
Maar ik geloof dat de meningen daarover erg verdeeld zijn.
woensdag 17 februari 2016 om 13:26
Ik begrijp je zorgen wel, en ben het eigenlijk ook wel met je eens. (Ik ben van mening dat duurlopen en sporten op topniveau niet meer gezond is).
Alleen weet ik niet zo goed wat je hier aan kan doen, jij kent je man het beste en zoals je het beschrijft heb je hier al vaker met hem over gepraat. Misschien kunnen jullie een andere sport vinden ? Er achter komen waarom hij zo graag een keer zo'n sportprestatie wil leveren? Gebrek aan een (andere) hobby?
Succes !
Alleen weet ik niet zo goed wat je hier aan kan doen, jij kent je man het beste en zoals je het beschrijft heb je hier al vaker met hem over gepraat. Misschien kunnen jullie een andere sport vinden ? Er achter komen waarom hij zo graag een keer zo'n sportprestatie wil leveren? Gebrek aan een (andere) hobby?
Succes !
woensdag 17 februari 2016 om 13:29
quote:DKKLLDRBR schreef op 17 februari 2016 @ 13:27:
En als een arts zegt dat t kan, wie ben jij dan om dat tegen te spreken?
Ik heb geen blind vertrouwen in een arts die zelf ook fanatiek marathons loopt.
Maar door eigen ervaring is het vertrouwen in artsen sowieso niet blind; als ik mijn vorige huisarts had vertrouwd was ik nu dood geweest.
En als een arts zegt dat t kan, wie ben jij dan om dat tegen te spreken?
Ik heb geen blind vertrouwen in een arts die zelf ook fanatiek marathons loopt.
Maar door eigen ervaring is het vertrouwen in artsen sowieso niet blind; als ik mijn vorige huisarts had vertrouwd was ik nu dood geweest.
woensdag 17 februari 2016 om 13:32
n ook even weer heel ego.
Ik ben chronisch ziek en als man (weer) uit de running raakt door overbelasting zit ik ook weer met de gebakken peren. Kan ik alles regelen in en om het huis.
Mijn kinderen hebben ook aandacht nodig en ook van papa.
Sowieso baal ik als hij bijna ieder uurtje weg gaat om te trainen, dat gun ik hem nog wel.
Als hij weer instort zoals vorig keer dan weet ik niet of ik hem weer wil verzorgen...
Ik ben chronisch ziek en als man (weer) uit de running raakt door overbelasting zit ik ook weer met de gebakken peren. Kan ik alles regelen in en om het huis.
Mijn kinderen hebben ook aandacht nodig en ook van papa.
Sowieso baal ik als hij bijna ieder uurtje weg gaat om te trainen, dat gun ik hem nog wel.
Als hij weer instort zoals vorig keer dan weet ik niet of ik hem weer wil verzorgen...
woensdag 17 februari 2016 om 13:34
Ik ben nu zelf aan het trainen voor de Marathon. Het klopt dat het een extreem zware belasting voor je lijf is, vooral mijn knieën doen af en toe zeer. Ik april moet ik aan de bak en ik ben ook bang voor de naweeën, toch blijf ik doorlopen!
Ik wil het gewoon één keer in mijn leven gedaan hebben......
Weet je wat het is, als je het je man verbiedt, zo'n marathon in het buitenland (wat hij graag wil) dan kan hij op zijn zeventigste nog zeggen...."Ik had ooit de marathon van New York willen lopen, maar dat mocht toen niet van jou"....dat zou ik ook niet willen! Laat hem lekker gaan en vraag hem om een beetje voorzichtig te zijn!
Ik wil het gewoon één keer in mijn leven gedaan hebben......
Weet je wat het is, als je het je man verbiedt, zo'n marathon in het buitenland (wat hij graag wil) dan kan hij op zijn zeventigste nog zeggen...."Ik had ooit de marathon van New York willen lopen, maar dat mocht toen niet van jou"....dat zou ik ook niet willen! Laat hem lekker gaan en vraag hem om een beetje voorzichtig te zijn!
woensdag 17 februari 2016 om 13:34
Persoonlijk denk ik ook niet dat het per se gezond is, zo'n marathon.
Ik zie het aan mijn vader, die ook marathons gelopen heeft. Nu is het een oude man om te zien, veeeel ouder dan andere mannen van zijn leeftijd. Puur roofbouw gepleegd. Niet dat hij dat zal toegeven uiteraard.
Kan hij geen compromis sluiten, een halve marathon bijvoorbeeld?
Ik zie het aan mijn vader, die ook marathons gelopen heeft. Nu is het een oude man om te zien, veeeel ouder dan andere mannen van zijn leeftijd. Puur roofbouw gepleegd. Niet dat hij dat zal toegeven uiteraard.
Kan hij geen compromis sluiten, een halve marathon bijvoorbeeld?
woensdag 17 februari 2016 om 13:35
Goed voorbereid hoeft een marathon lopen zeker niet slecht te zijn. Niet goed voorbereid kan het een grote aanslag op je lijf zijn die je in de meeste gevallen ook weer vrij snel prima te boven bent.
Ben pas op mijn 42ste begonnen met sporten nu 52 en ga a.s zondag aan mijn 17de marathon beginnen.
Die marathons zijn dan misschien niet per definitie echt gezond (maar gelukkig ook niet echt slecht). Maar door de serieuze voorbereiding heb ik wel een super conditie voor een vijftigplusser.
Misschien is het wel verstandig dat je partner een uitgebreide sportkeuring laat doen door een sportarts. Dat geeft meer informatie dan een bezoek aan de huisarts.
Verder lees ik vooral dat jij het maar lastig vind een partner die zoveel tijd steekt in zijn hobby. En ik denk in een goede relatie moet je elkaar dat soort tijd voor jezelf gewoon gunnen. En ja als ik serieus voor een marathon aan het trainen ben ben ik ook regelmatig egoïstisch in die zin dat ik het belang mijn trainingen boven iets anders stel. Maar ik heb dan ook als uitgangspunt dat je pas echt goed kunt zijn voor je omgeving als je dat ook voor jezelf bent en daar hoort dan een bepaald dosis egoïsme bij.
Ben pas op mijn 42ste begonnen met sporten nu 52 en ga a.s zondag aan mijn 17de marathon beginnen.
Die marathons zijn dan misschien niet per definitie echt gezond (maar gelukkig ook niet echt slecht). Maar door de serieuze voorbereiding heb ik wel een super conditie voor een vijftigplusser.
Misschien is het wel verstandig dat je partner een uitgebreide sportkeuring laat doen door een sportarts. Dat geeft meer informatie dan een bezoek aan de huisarts.
Verder lees ik vooral dat jij het maar lastig vind een partner die zoveel tijd steekt in zijn hobby. En ik denk in een goede relatie moet je elkaar dat soort tijd voor jezelf gewoon gunnen. En ja als ik serieus voor een marathon aan het trainen ben ben ik ook regelmatig egoïstisch in die zin dat ik het belang mijn trainingen boven iets anders stel. Maar ik heb dan ook als uitgangspunt dat je pas echt goed kunt zijn voor je omgeving als je dat ook voor jezelf bent en daar hoort dan een bepaald dosis egoïsme bij.
woensdag 17 februari 2016 om 13:36
Nee, een marathon is niet gezond. Aan de andere kant, als hij graag een doel heeft, wie ben jij dan om hem daarvan te weerhouden? Ik denk, zeker gezien de omstandigheden (gezin, zere knieën), dat hij die marathon absoluut kan lopen maar wel rekening moet houden met het volgende:
- Langere voorbereiding (dus beginnen met korte afstanden)
- Ander trainingsmaatje (lopen op lagere intensiteit, heel belangrijk!)
- Aansluiten bij een loopgroep (coaching door iemand die het lopen, maar ook het lijf kent)
En wat betreft dat slechte slapen, past hij zijn eten voldoende aan op zijn trainingen? Ook dit kan je maken of breken in de voorbereiding naar een marathon. Veel succes, voor jullie beiden!
- Langere voorbereiding (dus beginnen met korte afstanden)
- Ander trainingsmaatje (lopen op lagere intensiteit, heel belangrijk!)
- Aansluiten bij een loopgroep (coaching door iemand die het lopen, maar ook het lijf kent)
En wat betreft dat slechte slapen, past hij zijn eten voldoende aan op zijn trainingen? Ook dit kan je maken of breken in de voorbereiding naar een marathon. Veel succes, voor jullie beiden!
woensdag 17 februari 2016 om 13:38
quote:amai-amai schreef op 17 februari 2016 @ 13:34:
Weet je wat het is, als je het je man verbiedt, zo'n marathon in het buitenland (wat hij graag wil) dan kan hij op zijn zeventigste nog zeggen...."Ik had ooit de marathon van New York willen lopen, maar dat mocht toen niet van jou"....dat zou ik ook niet willen! Laat hem lekker gaan en vraag hem om een beetje voorzichtig te zijn!
Ja dat zou kunnen. Maar als hij doorzet en kan na die marathon niet meer normaal lopen zit ik daar ook mee.
Het heeft ruim een jaar geduurd voordat man de vorige keer weer 5 kilometer pijnvrij kon wandelen!
Maarja de dokter kan niks vinden dus mag het...
Een halve marathon die heeft hij trouwens al vaak zat gelopen. Voor hij aan de hele begon.
Maar tot nu toe heeft hij niet eens meer een wedstrijd uitgelopen. Bij de laatste 10 kilometer loop is hij na de helft afgehaakt. Dat was in december.
Dus nee ik zie het niet zitten.
Weet je wat het is, als je het je man verbiedt, zo'n marathon in het buitenland (wat hij graag wil) dan kan hij op zijn zeventigste nog zeggen...."Ik had ooit de marathon van New York willen lopen, maar dat mocht toen niet van jou"....dat zou ik ook niet willen! Laat hem lekker gaan en vraag hem om een beetje voorzichtig te zijn!
Ja dat zou kunnen. Maar als hij doorzet en kan na die marathon niet meer normaal lopen zit ik daar ook mee.
Het heeft ruim een jaar geduurd voordat man de vorige keer weer 5 kilometer pijnvrij kon wandelen!
Maarja de dokter kan niks vinden dus mag het...
Een halve marathon die heeft hij trouwens al vaak zat gelopen. Voor hij aan de hele begon.
Maar tot nu toe heeft hij niet eens meer een wedstrijd uitgelopen. Bij de laatste 10 kilometer loop is hij na de helft afgehaakt. Dat was in december.
Dus nee ik zie het niet zitten.
woensdag 17 februari 2016 om 13:40
quote:Vickie6 schreef op 17 februari 2016 @ 13:36:
Nee, een marathon is niet gezond. Aan de andere kant, als hij graag een doel heeft, wie ben jij dan om hem daarvan te weerhouden? Ik denk, zeker gezien de omstandigheden (gezin, zere knieën), dat hij die marathon absoluut kan lopen maar wel rekening moet houden met het volgende:
- Langere voorbereiding (dus beginnen met korte afstanden)
- Ander trainingsmaatje (lopen op lagere intensiteit, heel belangrijk!)
- Aansluiten bij een loopgroep (coaching door iemand die het lopen, maar ook het lijf kent)
En wat betreft dat slechte slapen, past hij zijn eten voldoende aan op zijn trainingen? Ook dit kan je maken of breken in de voorbereiding naar een marathon. Veel succes, voor jullie beiden!
Hoi Vickie
Dank voor je tips.
Man loopt met een atletiek club. En die hebben ook voedingsdeskundigen. Zijn trainingsmaatje is daar ook trainer (niet die van hem) en weet ook veel van voeding.
Dus op zich zou dat goed moeten zijn.
Alleen is zijn maatje dus te goed denk ik en iets te fanatiek. En man wil zich niet laten kennen...
Nee, een marathon is niet gezond. Aan de andere kant, als hij graag een doel heeft, wie ben jij dan om hem daarvan te weerhouden? Ik denk, zeker gezien de omstandigheden (gezin, zere knieën), dat hij die marathon absoluut kan lopen maar wel rekening moet houden met het volgende:
- Langere voorbereiding (dus beginnen met korte afstanden)
- Ander trainingsmaatje (lopen op lagere intensiteit, heel belangrijk!)
- Aansluiten bij een loopgroep (coaching door iemand die het lopen, maar ook het lijf kent)
En wat betreft dat slechte slapen, past hij zijn eten voldoende aan op zijn trainingen? Ook dit kan je maken of breken in de voorbereiding naar een marathon. Veel succes, voor jullie beiden!
Hoi Vickie
Dank voor je tips.
Man loopt met een atletiek club. En die hebben ook voedingsdeskundigen. Zijn trainingsmaatje is daar ook trainer (niet die van hem) en weet ook veel van voeding.
Dus op zich zou dat goed moeten zijn.
Alleen is zijn maatje dus te goed denk ik en iets te fanatiek. En man wil zich niet laten kennen...
woensdag 17 februari 2016 om 13:41
quote:Lizziewizzie schreef op 17 februari 2016 @ 13:32:
n ook even weer heel ego.
Ik ben chronisch ziek en als man (weer) uit de running raakt door overbelasting zit ik ook weer met de gebakken peren. Kan ik alles regelen in en om het huis.
Mijn kinderen hebben ook aandacht nodig en ook van papa.
Sowieso baal ik als hij bijna ieder uurtje weg gaat om te trainen, dat gun ik hem nog wel.
Als hij weer instort zoals vorig keer dan weet ik niet of ik hem weer wil verzorgen...
Het komt op mijn over dat je het je man helemaal niet echt gunt en dat je vooral bang bent dat hij overbelast raakt niet omdat hij dan zelf met problemen zit maar dat jij daar dan 'last' van hebt. Eigenlijk gaat deze vorm van egoïsme nog veel verder dan met regelmaat ondanks drukte van het gezin gewoon tijd voor jezelf nemen om lekker te sporten.
Heel vervelend dat je chronisch ziek bent maar daarom hoeft het gezinsleven nog niet om jouw te draaien en heeft je partner misschien wel extra hard een uitlaatklep nodig. En weet je als je man gelukkig wordt van dat sporten en het nastreven van doelen profiteert het hele gezin daarin mee.
Nu horen pijnklachten overigens niet bij het lopen van een marathon hoor. Natuurlijk ben je soms best wel vermoeid in de piekweken van de trainingsopbouw maar pijntjes horen daar echt niet bij. dat zijn beginnende blessures die behandeld moeten worden en vaak extra rust vragen.
n ook even weer heel ego.
Ik ben chronisch ziek en als man (weer) uit de running raakt door overbelasting zit ik ook weer met de gebakken peren. Kan ik alles regelen in en om het huis.
Mijn kinderen hebben ook aandacht nodig en ook van papa.
Sowieso baal ik als hij bijna ieder uurtje weg gaat om te trainen, dat gun ik hem nog wel.
Als hij weer instort zoals vorig keer dan weet ik niet of ik hem weer wil verzorgen...
Het komt op mijn over dat je het je man helemaal niet echt gunt en dat je vooral bang bent dat hij overbelast raakt niet omdat hij dan zelf met problemen zit maar dat jij daar dan 'last' van hebt. Eigenlijk gaat deze vorm van egoïsme nog veel verder dan met regelmaat ondanks drukte van het gezin gewoon tijd voor jezelf nemen om lekker te sporten.
Heel vervelend dat je chronisch ziek bent maar daarom hoeft het gezinsleven nog niet om jouw te draaien en heeft je partner misschien wel extra hard een uitlaatklep nodig. En weet je als je man gelukkig wordt van dat sporten en het nastreven van doelen profiteert het hele gezin daarin mee.
Nu horen pijnklachten overigens niet bij het lopen van een marathon hoor. Natuurlijk ben je soms best wel vermoeid in de piekweken van de trainingsopbouw maar pijntjes horen daar echt niet bij. dat zijn beginnende blessures die behandeld moeten worden en vaak extra rust vragen.
woensdag 17 februari 2016 om 13:44
quote:Lizziewizzie schreef op 17 februari 2016 @ 13:38:
[...]
Ja dat zou kunnen. Maar als hij doorzet en kan na die marathon niet meer normaal lopen zit ik daar ook mee.
Het heeft ruim een jaar geduurd voordat man de vorige keer weer 5 kilometer pijnvrij kon wandelen!
Maarja de dokter kan niks vinden dus mag het...
Een halve marathon die heeft hij trouwens al vaak zat gelopen. Voor hij aan de hele begon.
Maar tot nu toe heeft hij niet eens meer een wedstrijd uitgelopen. Bij de laatste 10 kilometer loop is hij na de helft afgehaakt. Dat was in december.
Dus nee ik zie het niet zitten.Probeer eens vanuit een ander te redeneren en niet alleen vanuit jezelf.
[...]
Ja dat zou kunnen. Maar als hij doorzet en kan na die marathon niet meer normaal lopen zit ik daar ook mee.
Het heeft ruim een jaar geduurd voordat man de vorige keer weer 5 kilometer pijnvrij kon wandelen!
Maarja de dokter kan niks vinden dus mag het...
Een halve marathon die heeft hij trouwens al vaak zat gelopen. Voor hij aan de hele begon.
Maar tot nu toe heeft hij niet eens meer een wedstrijd uitgelopen. Bij de laatste 10 kilometer loop is hij na de helft afgehaakt. Dat was in december.
Dus nee ik zie het niet zitten.Probeer eens vanuit een ander te redeneren en niet alleen vanuit jezelf.
woensdag 17 februari 2016 om 13:45
Een marathon is een aanslag op je lichaam, het is niet perse ongezond, maar je moet het wel goed voorbereiden. Want als je dat verkeerd doet, dan kan je je lichaam wel kapot maken.
Dus goed trainen, genoeg eten, genoeg rusten, en vooral rustig opbouwen. Qua knieklachten e.d. kan het zijn dat hij een verkeerde manier van lopen heeft. Dus wellicht een keer met een coach ernaar kijken.
Dus goed trainen, genoeg eten, genoeg rusten, en vooral rustig opbouwen. Qua knieklachten e.d. kan het zijn dat hij een verkeerde manier van lopen heeft. Dus wellicht een keer met een coach ernaar kijken.
woensdag 17 februari 2016 om 13:46
Wat erg dat je dit je man blijkbaar niet gunt. Er zijn veel ongezonder "hobbies" dan hardlopen en als hij al in een club loopt en goed begeleid wordt in zijn trainingen en opbouwschema dan is er niet veel meer dat hij kan doen. Ik vind je nogal egoistisch, omdat jij chronisch ziek bent moet hij de rest van zijn leven maar thus zitten kennelijk. Jakkes.
woensdag 17 februari 2016 om 13:47
quote:ainne schreef op 17 februari 2016 @ 13:34:
Persoonlijk denk ik ook niet dat het per se gezond is, zo'n marathon.
Ik zie het aan mijn vader, die ook marathons gelopen heeft. Nu is het een oude man om te zien, veeeel ouder dan andere mannen van zijn leeftijd. Puur roofbouw gepleegd. Niet dat hij dat zal toegeven uiteraard.
Kan hij geen compromis sluiten, een halve marathon bijvoorbeeld?Echte duursporters hebben vaak een laag vetpercentage dus zullen rimpels eerder zichtbaar worden. Maar daarmee pleeg je nog geen roofbouw op je lichaam. Je ziet er misschien wel ouder uit maar waarschijnlijk ben je verder lichamelijk gezien nog veel jonger dan je feitelijke leeftijd.
Persoonlijk denk ik ook niet dat het per se gezond is, zo'n marathon.
Ik zie het aan mijn vader, die ook marathons gelopen heeft. Nu is het een oude man om te zien, veeeel ouder dan andere mannen van zijn leeftijd. Puur roofbouw gepleegd. Niet dat hij dat zal toegeven uiteraard.
Kan hij geen compromis sluiten, een halve marathon bijvoorbeeld?Echte duursporters hebben vaak een laag vetpercentage dus zullen rimpels eerder zichtbaar worden. Maar daarmee pleeg je nog geen roofbouw op je lichaam. Je ziet er misschien wel ouder uit maar waarschijnlijk ben je verder lichamelijk gezien nog veel jonger dan je feitelijke leeftijd.
woensdag 17 februari 2016 om 13:50
quote:baukje schreef op 17 februari 2016 @ 13:41:
[...]
Het komt op mijn over dat je het je man helemaal niet echt gunt en dat je vooral bang bent dat hij overbelast raakt niet omdat hij dan zelf met problemen zit maar dat jij daar dan 'last' van hebt. Eigenlijk gaat deze vorm van egoïsme nog veel verder dan met regelmaat ondanks drukte van het gezin gewoon tijd voor jezelf nemen om lekker te sporten.
Heel vervelend dat je chronisch ziek bent maar daarom hoeft het gezinsleven nog niet om jouw te draaien en heeft je partner misschien wel extra hard een uitlaatklep nodig. En weet je als je man gelukkig wordt van dat sporten en het nastreven van doelen profiteert het hele gezin daarin mee.
Nu horen pijnklachten overigens niet bij het lopen van een marathon hoor. Natuurlijk ben je soms best wel vermoeid in de piekweken van de trainingsopbouw maar pijntjes horen daar echt niet bij. dat zijn beginnende blessures die behandeld moeten worden en vaak extra rust vragen.
Pff ik ben een egoïst. tja. Maar man is al zo vaak weg. In feite komt het hele huishouden op mij neer. En ik werk ook nog. En ik ben ook nog ziek.
Ik gun mijn man best zijn pleziertjes. Hij traint nu 3x per week in de avonden. En ik zorg dan dat er gezond eten op tafel staat op 2 verschillende tijden vanwege al die schema's want kinderen hebben ook activiteiten.
En kinderen moeten ook nog vaak gehaald worden van een sport, dat doe ik want man is dan altijd weg. Ik help mijn dochter met haar huiswerk (brugklas en kan niet plannen en kan nog niet leren) want man heeft er geen tijd voor.
Is 1x per twee weken weg voor een andere hobby. En is regelmatig een weekend weg met vrienden.
Ik kom wat dat betreft nooit aan bod, want ik sport niet (meer) eerst ook vanwege dat mijn man sport en toen de kinderen nog jonger waren was steeds oppas een beetje teveel gedoe/duur en ik laat onze kinderen liever nu ook nog niet te lang alleen.
Nou eigenlijk ben ik volgens mij gewoon echt heel erg bezorgd. En natuurlijk ook omdat ik bang ben dat ik er straks helemaal alleen voorsta.
Ik vind het erg onterecht dat je me egoistisch vindt...
[...]
Het komt op mijn over dat je het je man helemaal niet echt gunt en dat je vooral bang bent dat hij overbelast raakt niet omdat hij dan zelf met problemen zit maar dat jij daar dan 'last' van hebt. Eigenlijk gaat deze vorm van egoïsme nog veel verder dan met regelmaat ondanks drukte van het gezin gewoon tijd voor jezelf nemen om lekker te sporten.
Heel vervelend dat je chronisch ziek bent maar daarom hoeft het gezinsleven nog niet om jouw te draaien en heeft je partner misschien wel extra hard een uitlaatklep nodig. En weet je als je man gelukkig wordt van dat sporten en het nastreven van doelen profiteert het hele gezin daarin mee.
Nu horen pijnklachten overigens niet bij het lopen van een marathon hoor. Natuurlijk ben je soms best wel vermoeid in de piekweken van de trainingsopbouw maar pijntjes horen daar echt niet bij. dat zijn beginnende blessures die behandeld moeten worden en vaak extra rust vragen.
Pff ik ben een egoïst. tja. Maar man is al zo vaak weg. In feite komt het hele huishouden op mij neer. En ik werk ook nog. En ik ben ook nog ziek.
Ik gun mijn man best zijn pleziertjes. Hij traint nu 3x per week in de avonden. En ik zorg dan dat er gezond eten op tafel staat op 2 verschillende tijden vanwege al die schema's want kinderen hebben ook activiteiten.
En kinderen moeten ook nog vaak gehaald worden van een sport, dat doe ik want man is dan altijd weg. Ik help mijn dochter met haar huiswerk (brugklas en kan niet plannen en kan nog niet leren) want man heeft er geen tijd voor.
Is 1x per twee weken weg voor een andere hobby. En is regelmatig een weekend weg met vrienden.
Ik kom wat dat betreft nooit aan bod, want ik sport niet (meer) eerst ook vanwege dat mijn man sport en toen de kinderen nog jonger waren was steeds oppas een beetje teveel gedoe/duur en ik laat onze kinderen liever nu ook nog niet te lang alleen.
Nou eigenlijk ben ik volgens mij gewoon echt heel erg bezorgd. En natuurlijk ook omdat ik bang ben dat ik er straks helemaal alleen voorsta.
Ik vind het erg onterecht dat je me egoistisch vindt...
woensdag 17 februari 2016 om 13:58
En over chronisch ziek zijn. Ik probeer me wel zo op te stellen dat niemand last van me heeft in die zin.
Ik zorg dat ik mijn taken in huis doe. Ik slaap overdag als er niemand is. Als de kinderen vrij zijn dan niet. Ik wil niet dat ze een slapende mama aantreffen.
Omdat ik thuis werk kook ik iedere avond. Vers want sporters moeten gezond eten (kinderen sporten ook) En zorg dat het warm is als er iemand later pas kan eten.
Oja en omdat ik thuis werk als zzper draai ik ook mijn hand niet om voor mantelzorg voor mijn schoonouders (dat zijn de ouders van mijn man die ik blijkbaar niks gun)
Ik vroeg me gewoon ook af hoeveel kwaad het kan om met zoveel klachten zo zwaar te trainen.
Krijg je te horen dat je niemand iets gunt.
Ik ben de maatschappij maar tot last met mijn ziekte. Ik heb er zo geen zin meer in Godver
Ik zorg dat ik mijn taken in huis doe. Ik slaap overdag als er niemand is. Als de kinderen vrij zijn dan niet. Ik wil niet dat ze een slapende mama aantreffen.
Omdat ik thuis werk kook ik iedere avond. Vers want sporters moeten gezond eten (kinderen sporten ook) En zorg dat het warm is als er iemand later pas kan eten.
Oja en omdat ik thuis werk als zzper draai ik ook mijn hand niet om voor mantelzorg voor mijn schoonouders (dat zijn de ouders van mijn man die ik blijkbaar niks gun)
Ik vroeg me gewoon ook af hoeveel kwaad het kan om met zoveel klachten zo zwaar te trainen.
Krijg je te horen dat je niemand iets gunt.
Ik ben de maatschappij maar tot last met mijn ziekte. Ik heb er zo geen zin meer in Godver
woensdag 17 februari 2016 om 14:00
woensdag 17 februari 2016 om 14:03
quote:parbleumondieu schreef op 17 februari 2016 @ 14:00:
Laat het hem proberen. Jij hebt er last van, maar ik denk dat het belangrijk is dat jij afstand neemt van jouw eigen belang nu. Het lijkt erop dat dit toch de laatste keer wordt dat hij zo'n prestatie wil neerzetten en dan heb je straks een man die blij is met jouw support.
Ja hij mag het wel proberen. Maar ik word gek van bezorgdheid. Hij is nog niet eens klachtenvrij van de marathon van 4 jaar terug!
Is dat dan wel in zijn belang dat hij zijn lijf totaal in de vernieling helpt? En als ik dat wil voorkomen ben ik een egoïst?
Ik snap hier echt niks van....Sorry hoor
Laat het hem proberen. Jij hebt er last van, maar ik denk dat het belangrijk is dat jij afstand neemt van jouw eigen belang nu. Het lijkt erop dat dit toch de laatste keer wordt dat hij zo'n prestatie wil neerzetten en dan heb je straks een man die blij is met jouw support.
Ja hij mag het wel proberen. Maar ik word gek van bezorgdheid. Hij is nog niet eens klachtenvrij van de marathon van 4 jaar terug!
Is dat dan wel in zijn belang dat hij zijn lijf totaal in de vernieling helpt? En als ik dat wil voorkomen ben ik een egoïst?
Ik snap hier echt niks van....Sorry hoor
woensdag 17 februari 2016 om 14:04
quote:Lizziewizzie schreef op 17 februari 2016 @ 13:58:
En over chronisch ziek zijn. Ik probeer me wel zo op te stellen dat niemand last van me heeft in die zin.
Ik zorg dat ik mijn taken in huis doe. Ik slaap overdag als er niemand is. Als de kinderen vrij zijn dan niet. Ik wil niet dat ze een slapende mama aantreffen.
Omdat ik thuis werk kook ik iedere avond. Vers want sporters moeten gezond eten (kinderen sporten ook) En zorg dat het warm is als er iemand later pas kan eten.
Oja en omdat ik thuis werk als zzper draai ik ook mijn hand niet om voor mantelzorg voor mijn schoonouders (dat zijn de ouders van mijn man die ik blijkbaar niks gun)
Ik vroeg me gewoon ook af hoeveel kwaad het kan om met zoveel klachten zo zwaar te trainen.
Krijg je te horen dat je niemand iets gunt.
Ik ben de maatschappij maar tot last met mijn ziekte. Ik heb er zo geen zin meer in GodverDan zou ik na de marathon meteen ferme afspraken maken over de verdeling van taken. Want nu is hij een beetje egoïstisch, maar na zijn prestatie (of na zijn jammerlijk falen) heeft hij ook weer tijd om eerlijk zijn aandeel te doen. Ook al heeft hij spierpijn.
En over chronisch ziek zijn. Ik probeer me wel zo op te stellen dat niemand last van me heeft in die zin.
Ik zorg dat ik mijn taken in huis doe. Ik slaap overdag als er niemand is. Als de kinderen vrij zijn dan niet. Ik wil niet dat ze een slapende mama aantreffen.
Omdat ik thuis werk kook ik iedere avond. Vers want sporters moeten gezond eten (kinderen sporten ook) En zorg dat het warm is als er iemand later pas kan eten.
Oja en omdat ik thuis werk als zzper draai ik ook mijn hand niet om voor mantelzorg voor mijn schoonouders (dat zijn de ouders van mijn man die ik blijkbaar niks gun)
Ik vroeg me gewoon ook af hoeveel kwaad het kan om met zoveel klachten zo zwaar te trainen.
Krijg je te horen dat je niemand iets gunt.
Ik ben de maatschappij maar tot last met mijn ziekte. Ik heb er zo geen zin meer in GodverDan zou ik na de marathon meteen ferme afspraken maken over de verdeling van taken. Want nu is hij een beetje egoïstisch, maar na zijn prestatie (of na zijn jammerlijk falen) heeft hij ook weer tijd om eerlijk zijn aandeel te doen. Ook al heeft hij spierpijn.
