Gezondheid
alle pijlers
Mevrouw u heeft kanker
vrijdag 20 maart 2020 om 23:29
Op 16 februari ben ik voor de 2jaarlijkse MRI scans in het ziekenhuis geweest (Omdat ik het Men1 syndroom heb)
er worden dan scans van je hoofd ,hals en buik gemaakt en het gekke was dat ik nooit bang ben geweest en dit keer wel dacht: ze zullen toch niks vinden he.
Op 19 februari ging de telefoon en de specialist die je dan verteld dat er afwijkingen zijn gevonden in je alvleesklier en je lever .
Je spreekt af dat je een bloed prikbriefje en een briefje om je urine in te leveren krijgt ,maar dat duurt een week omdat het carnaval is en dan letterlijk alles hier plat ligt .
Vrijdag 28 februari bloed geprikt en urine ingeleverd, zaterdag 7maart een gerichte MRI van mijn lever en alvleesklier .
12 maart word er dan door de specialist gezegd : Mevrouw u heeft kanker en hij snapt er net zoveel van als ik , ik weet niet meer wat ik voel of denken moet ik ga van nul naar honderd van huilen naar lachen en ondertussen zit daar de specialist die een fitte gezonde vrouw voor zich heeft en er zelf ook van ondersteboven is.
Afgelopen dinsdag een punctie van de lever laten doen,daarna in alle rust op een kamer gelegen die ik door de Corona niet heb hoeven delen en weg kon doezelen.
Wanneer ik de uitslag krijg weten we nog niet het weefsel moet een week op kweek daarna maakt de specialist waar ik bij loop een afspraak met de juiste oncoloog ,als we die afspraak hebben zal ook de specialist er bij zijn .
Ik weet gewoon niet meer wat te doen ,ik probeer me te concentreren op de mooie dingen ,maar ik betrap mezelf erop dat ik niet aan de toekomst durf te denken dat de onbevangenheid weg is , ik heb het gevoel dat ik haast moet maken met alles dat er van alles geregeld moet worden ,maar ook dat ik sterk moet zijn voor mijn man ,mijn dochters en de omgeving .
Vandaag van de collega"s van mijn man een heel mooi boeket en een lief beertje ontvangen ,en voor het eerst gewoon gehuild ik zag de bezorger ons tuin pad oplopen en ik was vol ongeloof en zo emotioneel .
Ik ben dankbaar voor al het mooie wat op ons pad komt en opgelucht dat mijn man zo gesteund word op zijn werk,maar ik weet gewoon niet wat ik met mezelf aan moet ik wil nog niet weg ,ik wil nog blijven ik zou zo graag het gewoon willen uitgillen .
Ik schrijf het daarom maar van me af ,want ik weet het niet meer .
er worden dan scans van je hoofd ,hals en buik gemaakt en het gekke was dat ik nooit bang ben geweest en dit keer wel dacht: ze zullen toch niks vinden he.
Op 19 februari ging de telefoon en de specialist die je dan verteld dat er afwijkingen zijn gevonden in je alvleesklier en je lever .
Je spreekt af dat je een bloed prikbriefje en een briefje om je urine in te leveren krijgt ,maar dat duurt een week omdat het carnaval is en dan letterlijk alles hier plat ligt .
Vrijdag 28 februari bloed geprikt en urine ingeleverd, zaterdag 7maart een gerichte MRI van mijn lever en alvleesklier .
12 maart word er dan door de specialist gezegd : Mevrouw u heeft kanker en hij snapt er net zoveel van als ik , ik weet niet meer wat ik voel of denken moet ik ga van nul naar honderd van huilen naar lachen en ondertussen zit daar de specialist die een fitte gezonde vrouw voor zich heeft en er zelf ook van ondersteboven is.
Afgelopen dinsdag een punctie van de lever laten doen,daarna in alle rust op een kamer gelegen die ik door de Corona niet heb hoeven delen en weg kon doezelen.
Wanneer ik de uitslag krijg weten we nog niet het weefsel moet een week op kweek daarna maakt de specialist waar ik bij loop een afspraak met de juiste oncoloog ,als we die afspraak hebben zal ook de specialist er bij zijn .
Ik weet gewoon niet meer wat te doen ,ik probeer me te concentreren op de mooie dingen ,maar ik betrap mezelf erop dat ik niet aan de toekomst durf te denken dat de onbevangenheid weg is , ik heb het gevoel dat ik haast moet maken met alles dat er van alles geregeld moet worden ,maar ook dat ik sterk moet zijn voor mijn man ,mijn dochters en de omgeving .
Vandaag van de collega"s van mijn man een heel mooi boeket en een lief beertje ontvangen ,en voor het eerst gewoon gehuild ik zag de bezorger ons tuin pad oplopen en ik was vol ongeloof en zo emotioneel .
Ik ben dankbaar voor al het mooie wat op ons pad komt en opgelucht dat mijn man zo gesteund word op zijn werk,maar ik weet gewoon niet wat ik met mezelf aan moet ik wil nog niet weg ,ik wil nog blijven ik zou zo graag het gewoon willen uitgillen .
Ik schrijf het daarom maar van me af ,want ik weet het niet meer .
zaterdag 26 september 2020 om 06:37
Hoi lieve Vlinder,
Als je getrouwd bent of een geregistreerd partnerschap hebt dan is je man de medehuurder met dezelfde rechten en plichten. Dat is dus ook als jij degene bent geweest die de handtekening hebt gezet.
Volgens mij willen ze je man ook graag houden waar hij werkt gezien het meewerken wat ze doen als jij zijn steun nodig hebt. Uitnodigen om te solliciteren op een plek is ronduit een positief teken.
Je bent erg betrokken bij waar je van houdt als ik jou zo lees, ondanks jezelf, nog steeds oog voor je geliefden. Fijn dat je straks 20 jaar getrouwd bent net de man waar je van houdt! Dat pakken ze jullie nooit meer af en het is lang niet iedereen gegeven om dit te hebben. Gaan jullie nog iets speciaals doen?
Ik hoop dat dat een mooie dag gaat worden. Waar ik ook zeker op hoop is dat de mensen die je behandelen rekening met je houden. Als ik zo lees van een infectie die je bijna fataal wordt tot dat gestresste prikken als het wat lastig gaat, dan kan ik me voorstellen dat dat frustrerend is.
Verder wens ik je alle goeds en alle liefde, dat laatste zit wel goed volgens mij. Veel goeds ook voor je man!
Als je getrouwd bent of een geregistreerd partnerschap hebt dan is je man de medehuurder met dezelfde rechten en plichten. Dat is dus ook als jij degene bent geweest die de handtekening hebt gezet.
Volgens mij willen ze je man ook graag houden waar hij werkt gezien het meewerken wat ze doen als jij zijn steun nodig hebt. Uitnodigen om te solliciteren op een plek is ronduit een positief teken.
Je bent erg betrokken bij waar je van houdt als ik jou zo lees, ondanks jezelf, nog steeds oog voor je geliefden. Fijn dat je straks 20 jaar getrouwd bent net de man waar je van houdt! Dat pakken ze jullie nooit meer af en het is lang niet iedereen gegeven om dit te hebben. Gaan jullie nog iets speciaals doen?
Ik hoop dat dat een mooie dag gaat worden. Waar ik ook zeker op hoop is dat de mensen die je behandelen rekening met je houden. Als ik zo lees van een infectie die je bijna fataal wordt tot dat gestresste prikken als het wat lastig gaat, dan kan ik me voorstellen dat dat frustrerend is.
Verder wens ik je alle goeds en alle liefde, dat laatste zit wel goed volgens mij. Veel goeds ook voor je man!
zaterdag 26 september 2020 om 13:35
We willen het weer goed in de gaten houden als het een paar dagen voor 20 oktober blijkt dat het de 20e droog is dan gaan we kaartjes voor de GayaZoo kopen daar zijn we nog nooit geweest en willen we graag naar toe .
We hebben familie uitgenodigd (15 man) om op 24 oktober een gezellige dag bij ons te hebben met een hapje en drankje (ik ben dus druk in de weer om te kijken welke saldes ik kan maken. In de kaarten de vraag gesteld om te laten weten of je wel of niet komt,kom je niet is het ook even goede vrienden maar laat even iets weten.Van mijn schoonfamilie weet ik dat ze komen,van 1familielid van mij hangt het er van af of ze mee kan rijden van 1 neef weet ik dat hij komt en van de rest hebben we nog niks gehoord dus ff afwachten.
We maken er in elkgeval een leuke dag van
We hebben familie uitgenodigd (15 man) om op 24 oktober een gezellige dag bij ons te hebben met een hapje en drankje (ik ben dus druk in de weer om te kijken welke saldes ik kan maken. In de kaarten de vraag gesteld om te laten weten of je wel of niet komt,kom je niet is het ook even goede vrienden maar laat even iets weten.Van mijn schoonfamilie weet ik dat ze komen,van 1familielid van mij hangt het er van af of ze mee kan rijden van 1 neef weet ik dat hij komt en van de rest hebben we nog niks gehoord dus ff afwachten.
We maken er in elkgeval een leuke dag van
zondag 27 september 2020 om 17:50
Pfff, dat is inderdaad een zorg minder zeg Vlinder. En wat een leuke en fijne dingen in het vooruitzicht. Ik hoop dat jullie nog veel herinneringen mogen makenVlinder1963 schreef: ↑26-09-2020 14:12Nog ff snel ik heb het huurcontract nagekeken en we staan er samen op weer een zorg minder
maandag 28 september 2020 om 09:24
You go girl.Vlinder1963 schreef: ↑27-09-2020 20:45We gaan zeker mooie herinneringen maken Prada we maken er zo veel mogelijk een feestje van
maandag 28 september 2020 om 11:07
Fijn om te lezen dat je lekker druk met van alles bent, al is het maar in je hoofd.
Irritant dat verpleegkundigen niet de tijd nemen om rustig te prikken. Heb je ook met ze besproken wat dat met je doet?
Je kan dit in het behandelplan laten zetten. Dan kunnen ze er rekening mee houden.
Irritant dat verpleegkundigen niet de tijd nemen om rustig te prikken. Heb je ook met ze besproken wat dat met je doet?
Je kan dit in het behandelplan laten zetten. Dan kunnen ze er rekening mee houden.
De term: "help" in caps-lock als topic-titel is over het algemeen omgekeerd evenredig aan de ernst van het betreffende probleem.
maandag 28 september 2020 om 14:13
Dit ga je niet geloven maar gisteren rond half 4 schrok ik wakker uit een droom waarin ik droomde dat ze zeiden dat ze de piclijn eruit gingen halen.
Half uur geleden de thuiszorg die elke week de piclijn verzorgen uitgelaten en net aan de telefoon gehangen met de assistente van de oncoloog want ja ja de piclijn doet het niet,wat ze ook proberen.
Ze gaat samen met de oncoloog en de vaatchirurg overleggen wat te doen .
Kan zijn dat ik morgen pas wat hoor omdat ze het erg druk hebben.
Half uur geleden de thuiszorg die elke week de piclijn verzorgen uitgelaten en net aan de telefoon gehangen met de assistente van de oncoloog want ja ja de piclijn doet het niet,wat ze ook proberen.
Ze gaat samen met de oncoloog en de vaatchirurg overleggen wat te doen .
Kan zijn dat ik morgen pas wat hoor omdat ze het erg druk hebben.
maandag 28 september 2020 om 22:12
De assistente van de Oncoloog vroeg me om de volgende keer te dromen dat ze een miljoen zal gaan winnen,ik zat zowat te janken aan de telefoon gewoon van angst.
Is niet de eerste keer dat ik aanvoelde dat er iet niet klopte met de lijn.
Ik heb vandaag niks meer gehoord dus word dat morgen,het idiote is dat ik afgelopen week ook al aangaf dat ik bang was maar toen kon ik het nog sussen door me te bedenken dat de oncoloog dan wel gebeld had omdat ik een CT scan achter de rug had en ze dan vast wel gebeld had.
Dat word morgen weer uitproberen of de lijn nu wel werkt.
Zodra ik morgen meer weet zal ik dat hier schrijven :rose
Is niet de eerste keer dat ik aanvoelde dat er iet niet klopte met de lijn.
Ik heb vandaag niks meer gehoord dus word dat morgen,het idiote is dat ik afgelopen week ook al aangaf dat ik bang was maar toen kon ik het nog sussen door me te bedenken dat de oncoloog dan wel gebeld had omdat ik een CT scan achter de rug had en ze dan vast wel gebeld had.
Dat word morgen weer uitproberen of de lijn nu wel werkt.
Zodra ik morgen meer weet zal ik dat hier schrijven :rose
dinsdag 29 september 2020 om 15:03
Het was vanmorgen best nog wel spannend,bloedprikken via de lijn lukte niet,de weerstand was te groot dus via een infuus bloed geprikt ,daarna had een verpleger zoiets van ja doei en probeerde nog eens van alles en toen kwam er wel bloed uit.
Daarna naar de oncoloog geweest en de CT scan zag er goed uit alles is geslonken het is wel milimeter werk maar aan de andere kant is het stabiel.
Daarna weer problemen toen de lijn doorgesppeld moest worden voor ik aangekoppeld werd aan de chemo,na een hoop gedoe ben ik dan eindelijk aangekoppeld,maar ik ga er van uit dat ik volgende week met de lijn verzorging weer problemen krijg en dan heb je kans dat ik alsnog een nieuwe lijn krijg.
Hierna nog 3chemo's en dan pauze, hoe lang dat hangt van de kanker af.
Als de kanker snel toeneemt dan is het een afgelopen zaak,duurd het langer dan word het weer chemo maar niet al te lang.
Daarna naar de oncoloog geweest en de CT scan zag er goed uit alles is geslonken het is wel milimeter werk maar aan de andere kant is het stabiel.
Daarna weer problemen toen de lijn doorgesppeld moest worden voor ik aangekoppeld werd aan de chemo,na een hoop gedoe ben ik dan eindelijk aangekoppeld,maar ik ga er van uit dat ik volgende week met de lijn verzorging weer problemen krijg en dan heb je kans dat ik alsnog een nieuwe lijn krijg.
Hierna nog 3chemo's en dan pauze, hoe lang dat hangt van de kanker af.
Als de kanker snel toeneemt dan is het een afgelopen zaak,duurd het langer dan word het weer chemo maar niet al te lang.
vrijdag 2 oktober 2020 om 13:48
Zo trots op mijn oudste kleindochter.
Ze had gehoord dat er mensen zijn die hun lange haren laten afknippen en dat haar schenken aan mensen die pruiken maken voor kankerpatienten en dat wilde zij ook.
Ze moest aan Oma denken en wilde graag iets kunnen doen voor mensen die net als ik kanker hebben,en vanmorgen heeft ze haar haren laten knippen en geschonken aan stichting haarwensen 8 jaar oud en zo bezig met andere mensen.
Ze had gehoord dat er mensen zijn die hun lange haren laten afknippen en dat haar schenken aan mensen die pruiken maken voor kankerpatienten en dat wilde zij ook.
Ze moest aan Oma denken en wilde graag iets kunnen doen voor mensen die net als ik kanker hebben,en vanmorgen heeft ze haar haren laten knippen en geschonken aan stichting haarwensen 8 jaar oud en zo bezig met andere mensen.
vrijdag 2 oktober 2020 om 14:22
Ja ze was heel trots op haar lange haar,het was nog ff en het kwam tot aan haar billen en dat wilde ze heel graag.In_Tenebris schreef: ↑02-10-2020 14:06Dat is zeker iets om trots op te zijn en blij van te worden. Erg lief, kan me voorstellen dat ze haar lange haar ook wel mooi vond. Fijn zo'n kleinkind!
En dan omdat ze hoorde dat je met je haren andere mensen kunt helpen ze af laten knippen vind ik toch wel heel knap dat ze haar wens daarvoor opzij zet.
vrijdag 2 oktober 2020 om 14:39
Vlinder1963 schreef: ↑02-10-2020 14:22Ja ze was heel trots op haar lange haar,het was nog ff en het kwam tot aan haar billen en dat wilde ze heel graag.
En dan omdat ze hoorde dat je met je haren andere mensen kunt helpen ze af laten knippen vind ik toch wel heel knap dat ze haar wens daarvoor opzij zet.
Wat zal je veel van haar houden!
zaterdag 3 oktober 2020 om 15:18
Heel veel,maar zij duidelijk ook heel veel van mij,het eerste wat er in haar opkwam nadat ze hoorde dat er pruiken voor o.a kankerpatienten word gemaakt was Oma
Oma heeft ook kanker,dat zegt mij ook hoeveel ze aan me denkt en van mij houd.
zaterdag 3 oktober 2020 om 17:10
Pfff even hier klagen,kijk dat is een voordeel om hier even te kkagen jullie kunnen wegklikken,mijn lief kan niet zo maar weglopen,die ziet me en hoort me.
Ik voel me zo ontzettend klote en dan zeg ik het netjes,ik heb afgelopen dinsdag tm donderdag 16.00 chemo gehad,ik heb last van koude pijnlijke voeten en handen,ik lig onder een lekkere plaid en toch word ik niet warm. Ik heb last van mijn maag en mijn darmen knijpen samen ik heb gewoon last van mijn ljjf.
Praten gaat niet want ook daar gaat mijn lijf van op zijn kop staan dus alles wat ik normaal zou zeggen app ik aan mijn man.
Ja ik ben ontzettend gezegend met de technologie (vergeef me mijn schrijffouten) die er nu is omdat het mij heel erg helpt.
Ik verlang heel erg naar mijn kinderen en die kunnen nu niet hier zijn,maar al zou het wel kunnen,kan het niet omdat mijn lijf niet meewerkt pfff nog een paar dagen doorbijten ik weet het maar toch het is gewoon een klerezooi ,zo ik heb het gezegd.
In de komende tijd zal ik vast weer wat vaker van me afschrijven er zijn zoveel dingen die me bezighouden .
Tot gauw lieve mensen
Ik voel me zo ontzettend klote en dan zeg ik het netjes,ik heb afgelopen dinsdag tm donderdag 16.00 chemo gehad,ik heb last van koude pijnlijke voeten en handen,ik lig onder een lekkere plaid en toch word ik niet warm. Ik heb last van mijn maag en mijn darmen knijpen samen ik heb gewoon last van mijn ljjf.
Praten gaat niet want ook daar gaat mijn lijf van op zijn kop staan dus alles wat ik normaal zou zeggen app ik aan mijn man.
Ja ik ben ontzettend gezegend met de technologie (vergeef me mijn schrijffouten) die er nu is omdat het mij heel erg helpt.
Ik verlang heel erg naar mijn kinderen en die kunnen nu niet hier zijn,maar al zou het wel kunnen,kan het niet omdat mijn lijf niet meewerkt pfff nog een paar dagen doorbijten ik weet het maar toch het is gewoon een klerezooi ,zo ik heb het gezegd.
In de komende tijd zal ik vast weer wat vaker van me afschrijven er zijn zoveel dingen die me bezighouden .
Tot gauw lieve mensen
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
