Gezondheid
alle pijlers
Mevrouw u heeft kanker
vrijdag 20 maart 2020 om 23:29
Op 16 februari ben ik voor de 2jaarlijkse MRI scans in het ziekenhuis geweest (Omdat ik het Men1 syndroom heb)
er worden dan scans van je hoofd ,hals en buik gemaakt en het gekke was dat ik nooit bang ben geweest en dit keer wel dacht: ze zullen toch niks vinden he.
Op 19 februari ging de telefoon en de specialist die je dan verteld dat er afwijkingen zijn gevonden in je alvleesklier en je lever .
Je spreekt af dat je een bloed prikbriefje en een briefje om je urine in te leveren krijgt ,maar dat duurt een week omdat het carnaval is en dan letterlijk alles hier plat ligt .
Vrijdag 28 februari bloed geprikt en urine ingeleverd, zaterdag 7maart een gerichte MRI van mijn lever en alvleesklier .
12 maart word er dan door de specialist gezegd : Mevrouw u heeft kanker en hij snapt er net zoveel van als ik , ik weet niet meer wat ik voel of denken moet ik ga van nul naar honderd van huilen naar lachen en ondertussen zit daar de specialist die een fitte gezonde vrouw voor zich heeft en er zelf ook van ondersteboven is.
Afgelopen dinsdag een punctie van de lever laten doen,daarna in alle rust op een kamer gelegen die ik door de Corona niet heb hoeven delen en weg kon doezelen.
Wanneer ik de uitslag krijg weten we nog niet het weefsel moet een week op kweek daarna maakt de specialist waar ik bij loop een afspraak met de juiste oncoloog ,als we die afspraak hebben zal ook de specialist er bij zijn .
Ik weet gewoon niet meer wat te doen ,ik probeer me te concentreren op de mooie dingen ,maar ik betrap mezelf erop dat ik niet aan de toekomst durf te denken dat de onbevangenheid weg is , ik heb het gevoel dat ik haast moet maken met alles dat er van alles geregeld moet worden ,maar ook dat ik sterk moet zijn voor mijn man ,mijn dochters en de omgeving .
Vandaag van de collega"s van mijn man een heel mooi boeket en een lief beertje ontvangen ,en voor het eerst gewoon gehuild ik zag de bezorger ons tuin pad oplopen en ik was vol ongeloof en zo emotioneel .
Ik ben dankbaar voor al het mooie wat op ons pad komt en opgelucht dat mijn man zo gesteund word op zijn werk,maar ik weet gewoon niet wat ik met mezelf aan moet ik wil nog niet weg ,ik wil nog blijven ik zou zo graag het gewoon willen uitgillen .
Ik schrijf het daarom maar van me af ,want ik weet het niet meer .
er worden dan scans van je hoofd ,hals en buik gemaakt en het gekke was dat ik nooit bang ben geweest en dit keer wel dacht: ze zullen toch niks vinden he.
Op 19 februari ging de telefoon en de specialist die je dan verteld dat er afwijkingen zijn gevonden in je alvleesklier en je lever .
Je spreekt af dat je een bloed prikbriefje en een briefje om je urine in te leveren krijgt ,maar dat duurt een week omdat het carnaval is en dan letterlijk alles hier plat ligt .
Vrijdag 28 februari bloed geprikt en urine ingeleverd, zaterdag 7maart een gerichte MRI van mijn lever en alvleesklier .
12 maart word er dan door de specialist gezegd : Mevrouw u heeft kanker en hij snapt er net zoveel van als ik , ik weet niet meer wat ik voel of denken moet ik ga van nul naar honderd van huilen naar lachen en ondertussen zit daar de specialist die een fitte gezonde vrouw voor zich heeft en er zelf ook van ondersteboven is.
Afgelopen dinsdag een punctie van de lever laten doen,daarna in alle rust op een kamer gelegen die ik door de Corona niet heb hoeven delen en weg kon doezelen.
Wanneer ik de uitslag krijg weten we nog niet het weefsel moet een week op kweek daarna maakt de specialist waar ik bij loop een afspraak met de juiste oncoloog ,als we die afspraak hebben zal ook de specialist er bij zijn .
Ik weet gewoon niet meer wat te doen ,ik probeer me te concentreren op de mooie dingen ,maar ik betrap mezelf erop dat ik niet aan de toekomst durf te denken dat de onbevangenheid weg is , ik heb het gevoel dat ik haast moet maken met alles dat er van alles geregeld moet worden ,maar ook dat ik sterk moet zijn voor mijn man ,mijn dochters en de omgeving .
Vandaag van de collega"s van mijn man een heel mooi boeket en een lief beertje ontvangen ,en voor het eerst gewoon gehuild ik zag de bezorger ons tuin pad oplopen en ik was vol ongeloof en zo emotioneel .
Ik ben dankbaar voor al het mooie wat op ons pad komt en opgelucht dat mijn man zo gesteund word op zijn werk,maar ik weet gewoon niet wat ik met mezelf aan moet ik wil nog niet weg ,ik wil nog blijven ik zou zo graag het gewoon willen uitgillen .
Ik schrijf het daarom maar van me af ,want ik weet het niet meer .
zaterdag 29 augustus 2020 om 12:36
Goed nieuws moet ook gedeeld worden he 
Maandag gaan we weer bloedprikken ,als alles goed is ga ik er dan weer tegen aan en ik zie er best wel tegen op.
We hebben wel een afspraak gemaakt die ik a.s maandag op tafel leg ,ik wil van 12 oktober t/m 25 oktober pauze hebben.
20 oktober zijn mijn man en ik 20 jaar samen en we willen dat vieren, ik wil niet het risico lopen dat ik dan niet lekker ben dat zou zonde zijn.
Het is geen groot feest hooguit familie die een drankje komt doen,maar voor ons is het belangrijk.
Vanaf het moment dat ik hoorde dat ik deze ziekte had was het: hopen dat ik de zomer haal,daarna hopen dat ik 20oktober haal .Daarna ga ik er weer zolang mogelijk tegen aan voor ik de langere pauze krijg.
Maandag gaan we weer bloedprikken ,als alles goed is ga ik er dan weer tegen aan en ik zie er best wel tegen op.
We hebben wel een afspraak gemaakt die ik a.s maandag op tafel leg ,ik wil van 12 oktober t/m 25 oktober pauze hebben.
20 oktober zijn mijn man en ik 20 jaar samen en we willen dat vieren, ik wil niet het risico lopen dat ik dan niet lekker ben dat zou zonde zijn.
Het is geen groot feest hooguit familie die een drankje komt doen,maar voor ons is het belangrijk.
Vanaf het moment dat ik hoorde dat ik deze ziekte had was het: hopen dat ik de zomer haal,daarna hopen dat ik 20oktober haal .Daarna ga ik er weer zolang mogelijk tegen aan voor ik de langere pauze krijg.
donderdag 3 september 2020 om 00:15
Vanmiddag weer afgekoppeld van de chemo,morgen moet ik een afspraak maken om volgende week dinsdag bloed af te laten nemen vanwege mijn calcium die weer te laag is.
Ik heb 22 september de ct scan ,en rond 28 september voorlopig de laatste chemo ik heb vrijgenomen tot 26oktober van de chemo omdat we 20oktober 2o jaar samen zijn en ik zeker wil zijn dat ik me optimaal voel en we dit kunnen vieren.
Ik verheug me op de 4weken "vakantie" van de chemo
Ik heb 22 september de ct scan ,en rond 28 september voorlopig de laatste chemo ik heb vrijgenomen tot 26oktober van de chemo omdat we 20oktober 2o jaar samen zijn en ik zeker wil zijn dat ik me optimaal voel en we dit kunnen vieren.
Ik verheug me op de 4weken "vakantie" van de chemo
donderdag 3 september 2020 om 00:30
donderdag 3 september 2020 om 01:02
Ik gebruik inmiddels weer 2500mg cacichew en 3 alvacalcidol (vitamine d) tabletten.defyinggravity schreef: ↑03-09-2020 00:30Fijn dat je straks even een pauze hebt. En wat een mooi jubileum. Zeker vieren inderdaad, en fijn dat je dan even pauze hebt zodat je je goed voelt. Dan kan je er veel meer van genieten.
Balen dat de calcium weer te laag is. Hopelijk kunnen ze het snel wat opkrikken.
maandag 7 september 2020 om 03:56
Moe maar vooral heel dankbaar.
De vijfde en zesde dag na de chemo zijn voor mij het zwaarst vooral mentaal. Ik slaap op deze dagen wat meer ,de spanning in mijn lijf is heel heftig ik heb last van huilbuien en de wisseling van temperatuur voelt bij mijn ruggengraat intenser
Ik heb voor het eerst deze zware dagen niet op bed hoeven liggen,maar kon gewoon op de bank blijven liggen en ik ben daar zo ontzettend blij mee,jawel al die andere klachten had ik ook en ik sliep ook veel maar voorheen deed het pijn in mijn lijf om op de bank te liggen en nu niet
ook het hebben van contact met manlief zo dichtbij en de beestjes deed me zo goed.
Wat mij trouwens ook opviel is dat ik er in mijn gezicht ook zoveel beter uit zie.
Nog 2x chemo van 14/9 t/m 16/9 & van 29/9 t/m1/10 en dan pas op 26/10 weer chemo ik verheug me er zo op om even gewoon vrij te zijn om me gewoon weer even wat langer goed te voelen.
Ik heb niks te klagen er zijn mensen die zieker zijn en daar ben ik me heel erg bewust van,ookvan elke vooruitgang die ik heb,zo slecht als ik kon eten zo goed gaat dat nu.
En het maakt het zo onwerkelijk dat dit alles maar tijdelijk is.eerst was er de hoop dat ik de zomer zou halen,daarna 2o Oktober en nu de kerst en oud &Nieuw
De vijfde en zesde dag na de chemo zijn voor mij het zwaarst vooral mentaal. Ik slaap op deze dagen wat meer ,de spanning in mijn lijf is heel heftig ik heb last van huilbuien en de wisseling van temperatuur voelt bij mijn ruggengraat intenser
Ik heb voor het eerst deze zware dagen niet op bed hoeven liggen,maar kon gewoon op de bank blijven liggen en ik ben daar zo ontzettend blij mee,jawel al die andere klachten had ik ook en ik sliep ook veel maar voorheen deed het pijn in mijn lijf om op de bank te liggen en nu niet
ook het hebben van contact met manlief zo dichtbij en de beestjes deed me zo goed.Wat mij trouwens ook opviel is dat ik er in mijn gezicht ook zoveel beter uit zie.
Nog 2x chemo van 14/9 t/m 16/9 & van 29/9 t/m1/10 en dan pas op 26/10 weer chemo ik verheug me er zo op om even gewoon vrij te zijn om me gewoon weer even wat langer goed te voelen.
Ik heb niks te klagen er zijn mensen die zieker zijn en daar ben ik me heel erg bewust van,ookvan elke vooruitgang die ik heb,zo slecht als ik kon eten zo goed gaat dat nu.
En het maakt het zo onwerkelijk dat dit alles maar tijdelijk is.eerst was er de hoop dat ik de zomer zou halen,daarna 2o Oktober en nu de kerst en oud &Nieuw
woensdag 9 september 2020 om 04:07
Het siert je dat je dit zo schrijft maar doe het maar niet. Het is jouw topic met jouw vreugde, angsten en verdriet.en het maakt niet uit of andere mensen wel of niet zieker zijn.Vlinder1963 schreef: ↑07-09-2020 03:56Ik heb niks te klagen er zijn mensen die zieker zijn en daar ben ik me heel erg bewust van.
Bellum est sua vitia nosse.
woensdag 9 september 2020 om 18:34
Nee daar heb je gelijk in,net als dat mijn man er gek van word dat ik steeds sorry zeg .
woensdag 9 september 2020 om 18:40
vanmiddag met manlief zitten praten over gebeurtenissen van vorig jaar en over de verloving van mijn jongste en de trouwdatum die ze hadden vast gelegd.
Ik was zo opgelucht dat ze haar verloving verbroken had was heel appart want ik was erbij toen ze haar trouwjurk kocht en ik vond/vind het helemaal niet zonde van de jurk .Ze had verschillende jurken aangehad maar in deze straalde ze ,ze zag er zo gelukkig uit.
En nu hangt de jurk bij ons boven.
Ik zal het waarschijnlijk niet mee maken als ze ooit gaat trouwen maar ze kan wel zeggen dat ze samen met mij haar jurk heeft uitgezocht
Ik was zo opgelucht dat ze haar verloving verbroken had was heel appart want ik was erbij toen ze haar trouwjurk kocht en ik vond/vind het helemaal niet zonde van de jurk .Ze had verschillende jurken aangehad maar in deze straalde ze ,ze zag er zo gelukkig uit.
En nu hangt de jurk bij ons boven.
Ik zal het waarschijnlijk niet mee maken als ze ooit gaat trouwen maar ze kan wel zeggen dat ze samen met mij haar jurk heeft uitgezocht
donderdag 10 september 2020 om 09:42
Heel verdrietig maar mens, wat prachtig ookVlinder1963 schreef: ↑09-09-2020 18:40
Ik zal het waarschijnlijk niet mee maken als ze ooit gaat trouwen maar ze kan wel zeggen dat ze samen met mij haar jurk heeft uitgezocht
donderdag 10 september 2020 om 14:31
Ik heb zo’n mooie herinnering op deze wijze aan mijn moeder en dat is me zo dierbaar.
donderdag 10 september 2020 om 21:41
Het was een heel mooi moment, we waren samen verder was er niemand bij, en het was zo mooi ze vind nooit iets leuk of mooi wat ik aanwijs,maar ik had deze jurk uit de rek gehaald en ze was er gelijk verliefd op.
En de verliefdheid is nog steeds niet weg het staat haar ook zo mooi.
Er zijn foto's van ons gemaakt met deze jurk aan en ik zit te denken om haar te vragen om samen nog een mooie serie foto's van ons samen te maken .
Ik was en ben ook heel trots en blij dat we dit samen hebben mogen mee maken.
Vanmiddag is ze even hier geweest om wat wasjes te draaien en te drogen ,terwijl ze hier was heeft ze haar angst ook uitgesproken ze durft niet blij te zijn met de vooruitgang die ik tot nu toe gemaakt heb en ik kan me dat heel goed voorstellen.
Ik ken die angst heel goed ik ben al vrij jong mijn vader een broer en nog meer familie verloren waardoor er altijd wel een stuk angst in mij zat om blij te zijn omdat er altijd wel wat gebeurde wat verdriet veroorzaakte.
Ik heb er op aangedrongen dat ze hulp zoekt niet alleen voor wat er met mij aan de hand is, want er is veel meer aan de hand en ik ben bang dat ze het niet red als ik er niet meer ben.
Mijn man heeft altijd voor haar klaar gestaan maar hij heeft straks alle krachten nodig om overeind te blijven en door te gaan .Hij heeft het goed getroffen op zijn werk gelukkig en deze week is erop aangedrongen dat hij op een andere functie binnen dit bedrijf solliciteerd en dat is weer een treetje hoger en dat zegt ook iets
aangezien hij officieel wel als ziekgemeld staat maar wel elke dag verschijnt en niet thuis blijft als het niet nodig is, maar straks als ik er niet meer ben kan hij nog zoveel goede banen hebben hij moet als hij klaar is wel weer naar huis waar alleen onze hond op hem wacht en dat zal moeilijk genoeg worden.
Wat ik wel heel erg fijn vind is dat ik begin dit jaar toevallig tegen mijn schoonouders heb gezegd dat ik het er van zag komen dat hij weer een tree hoger zal gaan in dit bedrijf en dacht het niet meer mee te zullen maken ik wel in elk geval mag zien hoe graag ze hem wel die tree hoger gunnen.
Ik ben zo ongelooflijk trots op mijn man, en zo blij voor hem dat hem dit zo gegund word.
Morgen komt mijn oudste dochter weer naar ons toe samen met daar jongste dochter,Oma heeft vanmiddag weer even lopen shoppen bij de action en ik heb zulke leuke kraaltjes gevonden ze kan haar hart ophalen met het maken van kettingkjes en armbandjes met haar naam erin ,en ik heb voldoende kleurboeken en stickers en ga zo maar door
Oma is wel Oma maar ook nog een beetje kind 
Lieve allemaal ik wens jullie alvast een heel fijn weekend, maandag als ik weer aangekoppeld ben lezen jullie weer van mij dikke knuffel voor iedereen
En de verliefdheid is nog steeds niet weg het staat haar ook zo mooi.
Er zijn foto's van ons gemaakt met deze jurk aan en ik zit te denken om haar te vragen om samen nog een mooie serie foto's van ons samen te maken .
Ik was en ben ook heel trots en blij dat we dit samen hebben mogen mee maken.
Vanmiddag is ze even hier geweest om wat wasjes te draaien en te drogen ,terwijl ze hier was heeft ze haar angst ook uitgesproken ze durft niet blij te zijn met de vooruitgang die ik tot nu toe gemaakt heb en ik kan me dat heel goed voorstellen.
Ik ken die angst heel goed ik ben al vrij jong mijn vader een broer en nog meer familie verloren waardoor er altijd wel een stuk angst in mij zat om blij te zijn omdat er altijd wel wat gebeurde wat verdriet veroorzaakte.
Ik heb er op aangedrongen dat ze hulp zoekt niet alleen voor wat er met mij aan de hand is, want er is veel meer aan de hand en ik ben bang dat ze het niet red als ik er niet meer ben.
Mijn man heeft altijd voor haar klaar gestaan maar hij heeft straks alle krachten nodig om overeind te blijven en door te gaan .Hij heeft het goed getroffen op zijn werk gelukkig en deze week is erop aangedrongen dat hij op een andere functie binnen dit bedrijf solliciteerd en dat is weer een treetje hoger en dat zegt ook iets
aangezien hij officieel wel als ziekgemeld staat maar wel elke dag verschijnt en niet thuis blijft als het niet nodig is, maar straks als ik er niet meer ben kan hij nog zoveel goede banen hebben hij moet als hij klaar is wel weer naar huis waar alleen onze hond op hem wacht en dat zal moeilijk genoeg worden.
Wat ik wel heel erg fijn vind is dat ik begin dit jaar toevallig tegen mijn schoonouders heb gezegd dat ik het er van zag komen dat hij weer een tree hoger zal gaan in dit bedrijf en dacht het niet meer mee te zullen maken ik wel in elk geval mag zien hoe graag ze hem wel die tree hoger gunnen.
Ik ben zo ongelooflijk trots op mijn man, en zo blij voor hem dat hem dit zo gegund word.
Morgen komt mijn oudste dochter weer naar ons toe samen met daar jongste dochter,Oma heeft vanmiddag weer even lopen shoppen bij de action en ik heb zulke leuke kraaltjes gevonden ze kan haar hart ophalen met het maken van kettingkjes en armbandjes met haar naam erin ,en ik heb voldoende kleurboeken en stickers en ga zo maar door
Oma is wel Oma maar ook nog een beetje kind Lieve allemaal ik wens jullie alvast een heel fijn weekend, maandag als ik weer aangekoppeld ben lezen jullie weer van mij dikke knuffel voor iedereen
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
