Gezondheid
alle pijlers
Mevrouw u heeft kanker
vrijdag 20 maart 2020 om 23:29
Op 16 februari ben ik voor de 2jaarlijkse MRI scans in het ziekenhuis geweest (Omdat ik het Men1 syndroom heb)
er worden dan scans van je hoofd ,hals en buik gemaakt en het gekke was dat ik nooit bang ben geweest en dit keer wel dacht: ze zullen toch niks vinden he.
Op 19 februari ging de telefoon en de specialist die je dan verteld dat er afwijkingen zijn gevonden in je alvleesklier en je lever .
Je spreekt af dat je een bloed prikbriefje en een briefje om je urine in te leveren krijgt ,maar dat duurt een week omdat het carnaval is en dan letterlijk alles hier plat ligt .
Vrijdag 28 februari bloed geprikt en urine ingeleverd, zaterdag 7maart een gerichte MRI van mijn lever en alvleesklier .
12 maart word er dan door de specialist gezegd : Mevrouw u heeft kanker en hij snapt er net zoveel van als ik , ik weet niet meer wat ik voel of denken moet ik ga van nul naar honderd van huilen naar lachen en ondertussen zit daar de specialist die een fitte gezonde vrouw voor zich heeft en er zelf ook van ondersteboven is.
Afgelopen dinsdag een punctie van de lever laten doen,daarna in alle rust op een kamer gelegen die ik door de Corona niet heb hoeven delen en weg kon doezelen.
Wanneer ik de uitslag krijg weten we nog niet het weefsel moet een week op kweek daarna maakt de specialist waar ik bij loop een afspraak met de juiste oncoloog ,als we die afspraak hebben zal ook de specialist er bij zijn .
Ik weet gewoon niet meer wat te doen ,ik probeer me te concentreren op de mooie dingen ,maar ik betrap mezelf erop dat ik niet aan de toekomst durf te denken dat de onbevangenheid weg is , ik heb het gevoel dat ik haast moet maken met alles dat er van alles geregeld moet worden ,maar ook dat ik sterk moet zijn voor mijn man ,mijn dochters en de omgeving .
Vandaag van de collega"s van mijn man een heel mooi boeket en een lief beertje ontvangen ,en voor het eerst gewoon gehuild ik zag de bezorger ons tuin pad oplopen en ik was vol ongeloof en zo emotioneel .
Ik ben dankbaar voor al het mooie wat op ons pad komt en opgelucht dat mijn man zo gesteund word op zijn werk,maar ik weet gewoon niet wat ik met mezelf aan moet ik wil nog niet weg ,ik wil nog blijven ik zou zo graag het gewoon willen uitgillen .
Ik schrijf het daarom maar van me af ,want ik weet het niet meer .
er worden dan scans van je hoofd ,hals en buik gemaakt en het gekke was dat ik nooit bang ben geweest en dit keer wel dacht: ze zullen toch niks vinden he.
Op 19 februari ging de telefoon en de specialist die je dan verteld dat er afwijkingen zijn gevonden in je alvleesklier en je lever .
Je spreekt af dat je een bloed prikbriefje en een briefje om je urine in te leveren krijgt ,maar dat duurt een week omdat het carnaval is en dan letterlijk alles hier plat ligt .
Vrijdag 28 februari bloed geprikt en urine ingeleverd, zaterdag 7maart een gerichte MRI van mijn lever en alvleesklier .
12 maart word er dan door de specialist gezegd : Mevrouw u heeft kanker en hij snapt er net zoveel van als ik , ik weet niet meer wat ik voel of denken moet ik ga van nul naar honderd van huilen naar lachen en ondertussen zit daar de specialist die een fitte gezonde vrouw voor zich heeft en er zelf ook van ondersteboven is.
Afgelopen dinsdag een punctie van de lever laten doen,daarna in alle rust op een kamer gelegen die ik door de Corona niet heb hoeven delen en weg kon doezelen.
Wanneer ik de uitslag krijg weten we nog niet het weefsel moet een week op kweek daarna maakt de specialist waar ik bij loop een afspraak met de juiste oncoloog ,als we die afspraak hebben zal ook de specialist er bij zijn .
Ik weet gewoon niet meer wat te doen ,ik probeer me te concentreren op de mooie dingen ,maar ik betrap mezelf erop dat ik niet aan de toekomst durf te denken dat de onbevangenheid weg is , ik heb het gevoel dat ik haast moet maken met alles dat er van alles geregeld moet worden ,maar ook dat ik sterk moet zijn voor mijn man ,mijn dochters en de omgeving .
Vandaag van de collega"s van mijn man een heel mooi boeket en een lief beertje ontvangen ,en voor het eerst gewoon gehuild ik zag de bezorger ons tuin pad oplopen en ik was vol ongeloof en zo emotioneel .
Ik ben dankbaar voor al het mooie wat op ons pad komt en opgelucht dat mijn man zo gesteund word op zijn werk,maar ik weet gewoon niet wat ik met mezelf aan moet ik wil nog niet weg ,ik wil nog blijven ik zou zo graag het gewoon willen uitgillen .
Ik schrijf het daarom maar van me af ,want ik weet het niet meer .
zaterdag 3 oktober 2020 om 17:27
Ach wat lief!Vlinder1963 schreef: ↑02-10-2020 13:48Zo trots op mijn oudste kleindochter.
Ze had gehoord dat er mensen zijn die hun lange haren laten afknippen en dat haar schenken aan mensen die pruiken maken voor kankerpatienten en dat wilde zij ook.
Ze moest aan Oma denken en wilde graag iets kunnen doen voor mensen die net als ik kanker hebben,en vanmorgen heeft ze haar haren laten knippen en geschonken aan stichting haarwensen 8 jaar oud en zo bezig met andere mensen.
zaterdag 3 oktober 2020 om 17:28
Heb jij zelf een pruik Vlinder?Vlinder1963 schreef: ↑03-10-2020 15:18Heel veel,maar zij duidelijk ook heel veel van mij,het eerste wat er in haar opkwam nadat ze hoorde dat er pruiken voor o.a kankerpatienten word gemaakt was Oma
Oma heeft ook kanker,dat zegt mij ook hoeveel ze aan me denkt en van mij houd.
zaterdag 3 oktober 2020 om 17:58
Smulrol,
De pruik staat op mij te wachten,er was mij gezegd ervan uit te gaan dat ik kaal zou worden aangezien dit de zwaarste chemo is die ze hebben voor alvleesklierkanker en ik heb het geluk dat ik niet kaal geworden ben,het haar is wel flink uitgedund en voelt qua strucktuur ook anders aan dan voorheen.
Ik ben wel altijd eerlijk geweest in alles tegen mijn kinderen maar ook tegen mijn kleinkinderen,het mooie is dat mijn jongste kleindochter (6jaar) mij geholpen heeft om het haar zus uit te leggen ze is nogal slim zullen we maar zeggen en haar zus die haar haren heeft laten knippen heeft een achterstand doordat ze tijdens haar geboorte zuurstoftekort heeft gehad.
Ik heb het wel op een zo begrijpelijk mogelijk en zacht mogelijke manier uit gelegd dus niet van goh Oma is zo verdrietig om dat ze kaal gaat worden maar goh wat een feest Oma kan strakjes elke keer weer een leuke pruik opzetten zo zie ik er strakjes steeds anders uit.
Het is klaar en betaald maar gelukkig nog niet nodig
De pruik staat op mij te wachten,er was mij gezegd ervan uit te gaan dat ik kaal zou worden aangezien dit de zwaarste chemo is die ze hebben voor alvleesklierkanker en ik heb het geluk dat ik niet kaal geworden ben,het haar is wel flink uitgedund en voelt qua strucktuur ook anders aan dan voorheen.
Ik ben wel altijd eerlijk geweest in alles tegen mijn kinderen maar ook tegen mijn kleinkinderen,het mooie is dat mijn jongste kleindochter (6jaar) mij geholpen heeft om het haar zus uit te leggen ze is nogal slim zullen we maar zeggen en haar zus die haar haren heeft laten knippen heeft een achterstand doordat ze tijdens haar geboorte zuurstoftekort heeft gehad.
Ik heb het wel op een zo begrijpelijk mogelijk en zacht mogelijke manier uit gelegd dus niet van goh Oma is zo verdrietig om dat ze kaal gaat worden maar goh wat een feest Oma kan strakjes elke keer weer een leuke pruik opzetten zo zie ik er strakjes steeds anders uit.
Het is klaar en betaald maar gelukkig nog niet nodig
zaterdag 3 oktober 2020 om 18:53
Vlinder, eigenlijk vind ik niks wat jij zegt op klagen lijken, maar dat je baalt dat je beroerd bent van de chemo zal iedereen begrijpen en dat mag je ook best zeggen. Het is niet goed om dit alleen te dragen en niet nodig ook. Ik ben blij voor je dat je zoveel liefhebbende mensen om je heen hebt en dat zegt volgens mij ook iets over jou!
zaterdag 3 oktober 2020 om 20:54
Dank je wel, ik ben ook heel blij dat ik ook hier mijn verhaal kwijt kan.In_Tenebris schreef: ↑03-10-2020 18:53Vlinder, eigenlijk vind ik niks wat jij zegt op klagen lijken, maar dat je baalt dat je beroerd bent van de chemo zal iedereen begrijpen en dat mag je ook best zeggen. Het is niet goed om dit alleen te dragen en niet nodig ook. Ik ben blij voor je dat je zoveel liefhebbende mensen om je heen hebt en dat zegt volgens mij ook iets over jou!
Het is voor mijn man soms erg zwaar om te horen hoeveel pijn ik vaak op de 3e en 4e dag na de chemo heb mijn darmen doen dan zoveel pijn dat gewoon naar de toilet gaan hel is,ik zit dan te schreeuwen van de pijn,en ik kan het echt niet inhouden .
Ik waarschuuw hem altijd van te voren dat ik naar de toilet ga zodat hij zich van het geluid kan afschermen,het doet hem erg veel pijn dat ik zoveel pijn heb,de wetenschap dat dit 2 dagen duurd en het daarna beter gaat maakt het enigsinds dragelijk maar eerlijk is eerlijk ik ben na elke chemo weer bang als ik weer op het dieptepunt zit met mijn lijf.
Ik ben dankbaar voor alle lieve mensen om me heen maar ook op een plek als hier,dat mensen lief met je omgaan en ja daar bedoel ik ook eerlijk zijn mee,helpt ook om de persoon te zijn die ik ben
Het is gewoon heel mooi om mee te mogen maken dat je mag zijn wie je bent mag praten over fijne dingen maar ook mag praten over de angsten,de pijn en het verdriet die je bij je draagt of waar je op dat moment dan ook mee bezig bent.
Dikke knuffel voor iedereen
anoniem_64ce7dbad6e60 wijzigde dit bericht op 03-10-2020 21:48
0.06% gewijzigd
zaterdag 3 oktober 2020 om 21:53
Wat lief ,dank je welIn_Tenebris schreef: ↑03-10-2020 21:24Zonder je verder te kennen hou ik van je! Gewoon door wat ik lees.
zaterdag 3 oktober 2020 om 23:00
Wat zonde dan dat hij al betaald is, enorm veel geld vaak ondanks vergoeding van ziektekostenverzekering.Vlinder1963 schreef: ↑03-10-2020 17:58Smulrol,
De pruik staat op mij te wachten,er was mij gezegd ervan uit te gaan dat ik kaal zou worden aangezien dit de zwaarste chemo is die ze hebben voor alvleesklierkanker en ik heb het geluk dat ik niet kaal geworden ben,het haar is wel flink uitgedund en voelt qua strucktuur ook anders aan dan voorheen.
Ik ben wel altijd eerlijk geweest in alles tegen mijn kinderen maar ook tegen mijn kleinkinderen,het mooie is dat mijn jongste kleindochter (6jaar) mij geholpen heeft om het haar zus uit te leggen ze is nogal slim zullen we maar zeggen en haar zus die haar haren heeft laten knippen heeft een achterstand doordat ze tijdens haar geboorte zuurstoftekort heeft gehad.
Ik heb het wel op een zo begrijpelijk mogelijk en zacht mogelijke manier uit gelegd dus niet van goh Oma is zo verdrietig om dat ze kaal gaat worden maar goh wat een feest Oma kan strakjes elke keer weer een leuke pruik opzetten zo zie ik er strakjes steeds anders uit.
Het is klaar en betaald maar gelukkig nog niet nodig
Wat had je uitgezocht?
zondag 4 oktober 2020 om 00:05
We moesten zelf ruim €266 bij bijbetalen.
Ik had een korte coupe omdat die gewoon goed bij me staat,daar kwam nog een pakket bij waarin een mutsje,speciale shampo en een borstel in zat en dat koste €90,00 dus in totaal moesten we zelf €356,00 euro bij betalen.
Ik moet er wel bij zeggen dat het niet te zien is dat het een pruik is.
Het is jammer van het geld,maar het risico om na de 1e chemo kaal het ziekenhuis uit te lopen zag ik ook niet zitten.
Maar goed ik krijg eind november pauze en als de pauze lang genoeg duurd zodat het de moeite waard is om dan weer chemo te krijgen dan loop ik misschien alsnog risico om kaal te worden. Word de kanker binnen 2maanden weer erger tijdens de pauze dan word de pruik alsnog niet gedragen omdat ik dan uitbehandeld ben en geen chemo meer krijg.
woensdag 7 oktober 2020 om 15:56
Yes yes,eindelijk weer goed kunnen eten,de laatste dagen waren hopeloos maar nu ging het eindelijk goed.
Ik heb nog veel meer goed nieuws ik ben door de stress met de lijn nog iets heel belangrijks vergeten te schrijven, ik heb de 22e een ct scan gehad en de kanker is niet alleen stabiel maar de tumoren in de lever zijn met een halve centimeter afgenomen, net als de tumor in de alvleesklier is met een halve centimetet afgenomen,de rest is milimeter werk.
Ik ben zo dankbaar, normaal zou het met deze type kanker stabiel de max zijn en ik heb meer gekregen.
23november is de laatste chemo dan begint de grote pauze,er is een vrouw die een jaar pauze heeft gehad en nog leeft dus wie weet is het lot mij zo goed gezind dat ook ik dat mag mee maken.
Enne ow ja de lijn deed het afgelopen maandag gelukkig ook weer
Ik heb nog veel meer goed nieuws ik ben door de stress met de lijn nog iets heel belangrijks vergeten te schrijven, ik heb de 22e een ct scan gehad en de kanker is niet alleen stabiel maar de tumoren in de lever zijn met een halve centimeter afgenomen, net als de tumor in de alvleesklier is met een halve centimetet afgenomen,de rest is milimeter werk.
Ik ben zo dankbaar, normaal zou het met deze type kanker stabiel de max zijn en ik heb meer gekregen.
23november is de laatste chemo dan begint de grote pauze,er is een vrouw die een jaar pauze heeft gehad en nog leeft dus wie weet is het lot mij zo goed gezind dat ook ik dat mag mee maken.
Enne ow ja de lijn deed het afgelopen maandag gelukkig ook weer
woensdag 7 oktober 2020 om 22:25
Ik hoop het met heel mijn hartCaroMamaVanMaik schreef: ↑07-10-2020 22:10Wat fijn Vlinder! Jij gaat de medische wetenschap gewoon versteld doen staan en die tumoren strak onder de duim houden!!
donderdag 8 oktober 2020 om 14:01
Hallo Vlinder,
Ik heb dit topic pas net ontdekt. Wat ben jij een sterke vrouw. Je zegt dat je dat niet bent, omdat je soms ook angstig bent. Sterk zijn is niet dat je niet angstig bent. Sterk zijn is weten dat er iets belangrijkers is dan je angst!
Ik ben blij om te lezen dat de tumoren krimpen, terwijl dat eerder niet eens als optie werd gezien.
Je bent een kanjer en ik hoop dat je al je mijlpalen gaat halen!
Ik heb dit topic pas net ontdekt. Wat ben jij een sterke vrouw. Je zegt dat je dat niet bent, omdat je soms ook angstig bent. Sterk zijn is niet dat je niet angstig bent. Sterk zijn is weten dat er iets belangrijkers is dan je angst!
Ik ben blij om te lezen dat de tumoren krimpen, terwijl dat eerder niet eens als optie werd gezien.
Je bent een kanjer en ik hoop dat je al je mijlpalen gaat halen!
donderdag 8 oktober 2020 om 22:55
Ik ben zo blij dat Tim de gouden televizier ring gewonnen heeft.
Ik heb gewoon zitten huilen helemaal toen hij het over Fabienne had,en het was zo mooi om te zien dat Alex en zijn vrouw naast Tim stonden.
Ik meed altijd dit programma en vorrig jaar moest ik er naar kijken er was geen smoes goed genoeg om het programna te mijden,in maart begreep ik waarom en ook hoeveel ik van deze mensen geleerd heb
Ik heb gewoon zitten huilen helemaal toen hij het over Fabienne had,en het was zo mooi om te zien dat Alex en zijn vrouw naast Tim stonden.
Ik meed altijd dit programma en vorrig jaar moest ik er naar kijken er was geen smoes goed genoeg om het programna te mijden,in maart begreep ik waarom en ook hoeveel ik van deze mensen geleerd heb
zondag 11 oktober 2020 om 01:29
Vanaf 26november krijg ik de grote pauze,en zoveel kracht wat ik voelde als ik zei dat ik me niet liet klein krijgen zo bang ben ik de laatste 2 weken.
Bang dat het zo afgelopen is als ik die pauze krijg,waarom of waardoor weet ik niet.
Vanmiddag is lief naar een begravenis geweest van een moeder van een colega van hem.
Er is een klein hecht groepje cokega's dat elkaar steunt (en daar ben ik heel blij om) de moeder van de colega had longkanker en was uitbehandeld maar deed mee aan een trial die wat betrefd de kanker erg goed aansloeg,maar wel de schildkliet kapot heeft gemaakt.
De vrouw heeft ook 2keer longembolie gehad maar was daar ook overheen gekomen.
Vorrige week vrijdag was ze heel benauwd en naar het ziekenhuis gegaan en na onderzoeken naar huis gestuurd en zondag had ze het zo benauwd dat ze met de ambulance werd opgehaald en voor de deur van het ziekenhuis overleed.
Doordat het met de kanker zo goed ging gaf dat mijn man ook dat extra beetje hoop vooral ook omdat de tumoren bij mij zo positief zijn afgenomrn qua grote.
En nu ben ik bang,ik ben emotioneler en ik kan er niks mee doen wat ik eerst wel kon.
Morgen gaan we nog even alles wat met mijn crematie te maken heeft doorkijken,eventueel wat bijschaven en dan een mail opstellen naar de tussen persoon van monuta.
Daarna samen foto's uitzoeken die we samen of die mjjn man mooi vind voor de crematie.
Ik was even bang dat mijn man het er moeilijk mee zou hebben,maar hij zei ook ik was er voor mijn colega en hij heeft gekeken hoe het ging en daarbij ook ideeen opgedaan voor ons.
We gaan naar bed en ik neem iets in om te slapen zodat ik de nacht door kom.
Slaap lekker allemaal
Bang dat het zo afgelopen is als ik die pauze krijg,waarom of waardoor weet ik niet.
Vanmiddag is lief naar een begravenis geweest van een moeder van een colega van hem.
Er is een klein hecht groepje cokega's dat elkaar steunt (en daar ben ik heel blij om) de moeder van de colega had longkanker en was uitbehandeld maar deed mee aan een trial die wat betrefd de kanker erg goed aansloeg,maar wel de schildkliet kapot heeft gemaakt.
De vrouw heeft ook 2keer longembolie gehad maar was daar ook overheen gekomen.
Vorrige week vrijdag was ze heel benauwd en naar het ziekenhuis gegaan en na onderzoeken naar huis gestuurd en zondag had ze het zo benauwd dat ze met de ambulance werd opgehaald en voor de deur van het ziekenhuis overleed.
Doordat het met de kanker zo goed ging gaf dat mijn man ook dat extra beetje hoop vooral ook omdat de tumoren bij mij zo positief zijn afgenomrn qua grote.
En nu ben ik bang,ik ben emotioneler en ik kan er niks mee doen wat ik eerst wel kon.
Morgen gaan we nog even alles wat met mijn crematie te maken heeft doorkijken,eventueel wat bijschaven en dan een mail opstellen naar de tussen persoon van monuta.
Daarna samen foto's uitzoeken die we samen of die mjjn man mooi vind voor de crematie.
Ik was even bang dat mijn man het er moeilijk mee zou hebben,maar hij zei ook ik was er voor mijn colega en hij heeft gekeken hoe het ging en daarbij ook ideeen opgedaan voor ons.
We gaan naar bed en ik neem iets in om te slapen zodat ik de nacht door kom.
Slaap lekker allemaal
zondag 11 oktober 2020 om 07:14
Dat je je af en toe bang voelt en niet zo vastberaden, is volgens mij niet zo vreemd. Dat je een onrustig gevoel daarbij krijgt is ook niet raar, je onrust maakt ook dat je een naar gevoel krijgt bij de pauze in november denk ik. Dat kan lijken op een naar voorgevoel, helemaal eng als je vaker een gevoel ergens bij hebt en dat het ook uitkomt.
Afgelopen vrijdag moest ik nog aan je denken, ik kwam een vlinder tegen in een fabriekshal en die heb ik weten te vangen en buiten gezet, die vloog zonder problemen weg. We hebben allemaal wel eens een beetje hulp of mazzel nodig en deze vlinder had geluk. Dan hoop ik zo dat jij ook een beetje geluk hebt in een klote situatie. Dat hoop ik heel erg!
Afgelopen vrijdag moest ik nog aan je denken, ik kwam een vlinder tegen in een fabriekshal en die heb ik weten te vangen en buiten gezet, die vloog zonder problemen weg. We hebben allemaal wel eens een beetje hulp of mazzel nodig en deze vlinder had geluk. Dan hoop ik zo dat jij ook een beetje geluk hebt in een klote situatie. Dat hoop ik heel erg!
zondag 11 oktober 2020 om 12:21
Dank je wel Tenebris voor je lieve woorden.
Ik heb de afgelopen nacht geen oog dicht gedaan ondanks de troep die ik had ingenomen,en dan blijf je een soort van malen hoe het toch komt.
Ik was zo overtuigd en ik maakte zelf wel uit wanneer ik ging en toen bedacht ik me dat ik me misschien wel onbewust erg vasthield aan de chemo,de elke 14dagen bloedprikken wat straks om de 6weken gaat worden ( het bloedprikken) en zo lang je deze combinatie hebt deze controle ga je gewoon niet dood.
Ik probeer steeds mijn gedachten op de mevrouw die een jaar pauze heeft gehad te brengen en dan zeg ik ook tegen mezelf :als het bij haar is gelukt ,dan kan jij dat geluk ook hebben.
Ik moet een manier vinden om er mijn mantra van te maken.
Zij heeft dat geluk gehad dat is jou ook gegund of zoiets.
Het kan ook zijn dat ik wat banger ben omdat het herstel van de laatste chemo best lang heeft geduurd,ik begin me lichaamlijk sinds gisterenavond laat beter te voelen en dat werkt mentaal ook door.
Ik heb de afgelopen nacht geen oog dicht gedaan ondanks de troep die ik had ingenomen,en dan blijf je een soort van malen hoe het toch komt.
Ik was zo overtuigd en ik maakte zelf wel uit wanneer ik ging en toen bedacht ik me dat ik me misschien wel onbewust erg vasthield aan de chemo,de elke 14dagen bloedprikken wat straks om de 6weken gaat worden ( het bloedprikken) en zo lang je deze combinatie hebt deze controle ga je gewoon niet dood.
Ik probeer steeds mijn gedachten op de mevrouw die een jaar pauze heeft gehad te brengen en dan zeg ik ook tegen mezelf :als het bij haar is gelukt ,dan kan jij dat geluk ook hebben.
Ik moet een manier vinden om er mijn mantra van te maken.
Zij heeft dat geluk gehad dat is jou ook gegund of zoiets.
Het kan ook zijn dat ik wat banger ben omdat het herstel van de laatste chemo best lang heeft geduurd,ik begin me lichaamlijk sinds gisterenavond laat beter te voelen en dat werkt mentaal ook door.
zondag 11 oktober 2020 om 12:34
Als je lichamelijk rot voelt is het mentaal vaak ook niet top, als je ziek bent heb je geen zin om te praten en heb je al je energie nodig om te kunnen leven. Die chemo die jij krijgt is zwaar en daar krijgt je lichaam een klap van met als gevolg dat je ook mentaal niet op je best bent. Als ik je zo lees heb ik wel het idee dat je dit zelf ook goed overziet. Nu zal je je ook mentaal wel weer beter gaan voelen. Je weet niet hoe dingen lopen, maar ik hoop zo voor jou dat je een uitzondering bent op de regel. Ik heb wel iets met uitzonderingen, meer dan met regels.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
