Gezondheid
alle pijlers
Nachtmerrie gebit
woensdag 24 januari 2018 om 14:47
Mijn tandarts ontdekte jaren geleden nav een ontsteking in een van mijn voortanden. De tand bleek zelfs dood te zijn (geen idee hoe dat komt). Het was echter nog wel goed te behandelen. De laatste behandeling is ruim vijf jaar geleden. De endodontoloog zei me dat het er goed uit zag, maar geen garanties gaf voor de toekomst. En sindsdien nooit meer last gehad, tot vorige week. 
Ietwat zeurende pijn, al was het minimaal, speelde op. Ik heb er ibuprofen voor ingenomen en heb direct een afspraak gemaakt bij mijn tandarts. Zul je zien dat het net op die dag beter ging en ik geen last had van de tand (en sindsdien ook niet meer trouwens). Op de foto die gemaakt werd was niets te zien en bij wat testjes ook geen bijzonderheden. Wel kwam de genadeklap: als het weer opspeelt en blijft voortduren, dan valt de tand niet te redden en moet ie eruit. De tandarts adviseert dan voor een implantaat te gaan. Ik kon wel door de grond zakken. Dit is echt mijn nachtmerrie. Het idee dat die tand getrokken moet worden en ik maandenlang met een gat en uitneembaar plaatje moet rondlopen... echt vreselijk...
Ik voel me er echt heel rot over en ben ook bang. Als het echt zover komt, schijnt die hele procedure ook behoorlijk heftig te zijn en wel acht maanden te kunnen duren.
Ik heb na het tandartsbezoek ook nog een afspraak bij die endodontoloog gemaakt die me destijds heeft behandeld. Ik wil ook graag zijn mening en kijk horen op dit alles. Maar de kans zit er dus dik in dat ik er aan toe zal moeten geven. Ik kan wel huilen (en doe dat ook gewoon), want zie nu al op tegen wat me te wachten staat. Ik ben zo zuinig op mijn gebit altijd. Het idee van wat er allemaal eventueel aan gaat komen maakt me echt bezorgd en bang. Ik ben halverwege de dertig en had nog gedacht en gehoopt dat dit zou moeten.
. Even spuien hier, want misschien wel mensen met ervaring? Een beetje steun en positiefs kan ik wel gebruiken.
Ietwat zeurende pijn, al was het minimaal, speelde op. Ik heb er ibuprofen voor ingenomen en heb direct een afspraak gemaakt bij mijn tandarts. Zul je zien dat het net op die dag beter ging en ik geen last had van de tand (en sindsdien ook niet meer trouwens). Op de foto die gemaakt werd was niets te zien en bij wat testjes ook geen bijzonderheden. Wel kwam de genadeklap: als het weer opspeelt en blijft voortduren, dan valt de tand niet te redden en moet ie eruit. De tandarts adviseert dan voor een implantaat te gaan. Ik kon wel door de grond zakken. Dit is echt mijn nachtmerrie. Het idee dat die tand getrokken moet worden en ik maandenlang met een gat en uitneembaar plaatje moet rondlopen... echt vreselijk...
Ik voel me er echt heel rot over en ben ook bang. Als het echt zover komt, schijnt die hele procedure ook behoorlijk heftig te zijn en wel acht maanden te kunnen duren.
Ik heb na het tandartsbezoek ook nog een afspraak bij die endodontoloog gemaakt die me destijds heeft behandeld. Ik wil ook graag zijn mening en kijk horen op dit alles. Maar de kans zit er dus dik in dat ik er aan toe zal moeten geven. Ik kan wel huilen (en doe dat ook gewoon), want zie nu al op tegen wat me te wachten staat. Ik ben zo zuinig op mijn gebit altijd. Het idee van wat er allemaal eventueel aan gaat komen maakt me echt bezorgd en bang. Ik ben halverwege de dertig en had nog gedacht en gehoopt dat dit zou moeten.
. Even spuien hier, want misschien wel mensen met ervaring? Een beetje steun en positiefs kan ik wel gebruiken.
woensdag 24 januari 2018 om 15:01
Herkenbaar verhaal, maar ik vind je een stuk zieliger dan ikzelf, want jonger, en bij mij gaat het om een kies en die valt niet zo op als een tand.
Ik heb altijd mijn tanden goed verzorgd, maar deze kies was een zorgenkindje sinds de tijd dat de tandarts 'm vulde terwijl hij SNIPverkouden was. Volgens mij was hij niet geconcentreerd op zijn job. Bij die tandarts ben ik weggegaan. Volgende tandartsen hebben hun best gedaan met vullingen, zenuwbehandeling en kronen, maar na twee keer bij de kaakchirug geweest te zijn, kreeg ik weer last en uiteindelijk had ik zo'n pijn dat ik opgelucht was dat de kies getrokken werd. Ik was gelijk daarna een stuk helderder, die kies had wel impact op mijn welzijn.
Mijn kaak ziet er nu naar twee maanden goed uit, maar ik moet nog twee maanden wachten voordat de tandarts (en ik) tijd hebben voor het plaatsen van de implantaat, dus wat dat betreft nog geen ervaring. Ik hoop dus dat je hier allemaal jubelverhalen krijgt over hoe een makkie het was om een implantaat te krijgen en hoe netjes het er allemaal uit zien en dat er geen pijn meer wordt geleden.
Ik heb altijd mijn tanden goed verzorgd, maar deze kies was een zorgenkindje sinds de tijd dat de tandarts 'm vulde terwijl hij SNIPverkouden was. Volgens mij was hij niet geconcentreerd op zijn job. Bij die tandarts ben ik weggegaan. Volgende tandartsen hebben hun best gedaan met vullingen, zenuwbehandeling en kronen, maar na twee keer bij de kaakchirug geweest te zijn, kreeg ik weer last en uiteindelijk had ik zo'n pijn dat ik opgelucht was dat de kies getrokken werd. Ik was gelijk daarna een stuk helderder, die kies had wel impact op mijn welzijn.
Mijn kaak ziet er nu naar twee maanden goed uit, maar ik moet nog twee maanden wachten voordat de tandarts (en ik) tijd hebben voor het plaatsen van de implantaat, dus wat dat betreft nog geen ervaring. Ik hoop dus dat je hier allemaal jubelverhalen krijgt over hoe een makkie het was om een implantaat te krijgen en hoe netjes het er allemaal uit zien en dat er geen pijn meer wordt geleden.
woensdag 24 januari 2018 om 15:20
Komt goed, echt waar!
Om je een hart onder de riem te steken: enkele jaren geleden heb ik mijn voortand afgebroken bij een val. De tand was zover afgebroken dat ik een wortelkanaal behandeling nodig had en de tand tot een stift afgeslepen werd. In mijn kaak zaten haarscheurtjes die 2 maanden moesten helen voor er een nieuwe tand opgezet kon worden.
Dus ruim 2 maanden zonder voortand rondgelopen, voor de boel gerepareerd kon worden. Na reparatie voelde het allemaal wat raar en onwennig aan (ik durfde bijna geen appel oid te eten), maar inmiddels merk en zie ik er niet meer van.
Leuk detail: Ik had mijn eerste date met mijn huidige vriend in mijn tandloze tijd. En hij is er duidelijk niet op afgeknapt
Hij vond het verhaal wel stoer 
Om je een hart onder de riem te steken: enkele jaren geleden heb ik mijn voortand afgebroken bij een val. De tand was zover afgebroken dat ik een wortelkanaal behandeling nodig had en de tand tot een stift afgeslepen werd. In mijn kaak zaten haarscheurtjes die 2 maanden moesten helen voor er een nieuwe tand opgezet kon worden.
Dus ruim 2 maanden zonder voortand rondgelopen, voor de boel gerepareerd kon worden. Na reparatie voelde het allemaal wat raar en onwennig aan (ik durfde bijna geen appel oid te eten), maar inmiddels merk en zie ik er niet meer van.
Leuk detail: Ik had mijn eerste date met mijn huidige vriend in mijn tandloze tijd. En hij is er duidelijk niet op afgeknapt
Hij vond het verhaal wel stoer
woensdag 24 januari 2018 om 15:57
woensdag 24 januari 2018 om 16:07
Ik snap jou wel. Ik ben ook zuinig op mijn gebit, maar door foute behandelingen van een vorige tandarts zit ik ook met zo’n probleem. Bij een kies, dat wel. Mijn huidige, goede tandarts vertelde dat er echt iets aan gedaan moest worden. Maarrrr, hij heeft iets anders geprobeerd. In plaats van de hele kies te trekken, heeft hij de wortel waar de ontsteking zat, helemaal geamputeerd. Niet alleen de punt, maar echt een heel pootje. Tot nu toe gaat het goed. Hij heeft het daarvoor bij een andere patiënt gedaan en dat gaat al jaren goed. I keep my fingers crossed.
Cum non tum age
woensdag 24 januari 2018 om 16:26
woensdag 24 januari 2018 om 16:37
Nou ja, de tijdelijke oplossing kon pas na twee maanden geplaatst worden... Doordat er haarscheurtjes in mijn kaak zaten moest alles eerst goed helen. Daarna een tijdelijke kroon en een week of 2 later pas een echte kroon. Dus ik heb inderdaad 2 maanden met een gat in mijn mond rondgelopen. Maar ik heb echt van niemand rare opmerkingen gekregen. Wel vaak uit mezelf al verteld dat ik een ongeluk had gehad en daardoor een tand tijdelijk kwijt was. Al met al viel het mij reuze mee (alleen de factuur van de tandarts achteraf viel niet mee....).
Mijn vriend heb ik in die tijd via Tinder leren kennen. Voor de date wel gewaarschuwd dat ik tijdelijk een tand miste en uitgelegd hoe het kwam. Ik heb overigens meerdere dates gehad in die tijd en geen enkele date heeft er een probleem van gemaakt.
Mijn vriend heb ik in die tijd via Tinder leren kennen. Voor de date wel gewaarschuwd dat ik tijdelijk een tand miste en uitgelegd hoe het kwam. Ik heb overigens meerdere dates gehad in die tijd en geen enkele date heeft er een probleem van gemaakt.
donderdag 25 januari 2018 om 10:32
Lijkt me heel erg Kraaienpootje, maar goed hoe je ermee bent omgegaan! Ik heb een lieve man die me steunt, maar toch... Het is zo'n langdurig traject waarin je ook rekening moet houden met dingen. Zwanger worden bijvoorbeeld? In zwangerschap verdovingsbehandelingen kan geloof ik niet, of hoe zit dat precies? Naja, dat is zo'n eerste ding waar ik aan denk wat belemmerend werkt.
donderdag 25 januari 2018 om 10:38
Kraaienpootje schreef: ↑24-01-2018 15:20Komt goed, echt waar!
Om je een hart onder de riem te steken: enkele jaren geleden heb ik mijn voortand afgebroken bij een val. De tand was zover afgebroken dat ik een wortelkanaal behandeling nodig had en de tand tot een stift afgeslepen werd. In mijn kaak zaten haarscheurtjes die 2 maanden moesten helen voor er een nieuwe tand opgezet kon worden.
Dus ruim 2 maanden zonder voortand rondgelopen, voor de boel gerepareerd kon worden. Na reparatie voelde het allemaal wat raar en onwennig aan (ik durfde bijna geen appel oid te eten), maar inmiddels merk en zie ik er niet meer van.
Leuk detail: Ik had mijn eerste date met mijn huidige vriend in mijn tandloze tijd. En hij is er duidelijk niet op afgeknapt
Je had geen tijdelijke tand/plaatje?
Dat lijkt me verschrikkelijk, zou de deur niet meer uit durven!TO; maak je niet teveel zorgen, wat moet dat moet. En het belangrijkste is het resultaat toch? Mijn moeder heeft het ook gehad met haar voortand, was inderdaad een heel project, maar uiteindelijk is ze er echt heel blij mee!