Gezondheid
alle pijlers
Ondergewicht berekenen..?
dinsdag 9 juni 2015 om 22:57
Hoi allemaal,
Ik ben door omstandigheden (niet zo'n fijne...) in een paar weken een aantal kg afgevallen. Mijn gewicht zat al op het randje wat volgens de BMI gezond is (55,5 kg bij 1m73). Maar hoe weet je nou hoeveel % je ondergewicht hebt? En krijg je snel tekorten als je een tijdje moeite hebt met eten? Bij welke waarden moet je dat echt gaan aanpakken mbv diëtiste..?
Groetjes, Poes.
Ik ben door omstandigheden (niet zo'n fijne...) in een paar weken een aantal kg afgevallen. Mijn gewicht zat al op het randje wat volgens de BMI gezond is (55,5 kg bij 1m73). Maar hoe weet je nou hoeveel % je ondergewicht hebt? En krijg je snel tekorten als je een tijdje moeite hebt met eten? Bij welke waarden moet je dat echt gaan aanpakken mbv diëtiste..?
Groetjes, Poes.
dinsdag 9 juni 2015 om 23:19
dinsdag 9 juni 2015 om 23:32
Ik proef uit je OP dat je ergens wel blij bent met dit ondergewicht. Daarom wil ik graag mijn verhaal met je delen:
Zo'n twee jaar geleden begon ik gewicht te verliezen, omdat mijn eetlust vanwege een depressie totaal weg was. Dit heeft bijna een jaar geduurd, waardoor ik ongeveer 20 kilo ben afgevallen. Er mocht wel iets af, maar zoveel kilo was eigenlijk teveel. Ik was er toen echter best blij mee, dacht niet na over de gevolgen. Ik heb echt roofbouw op mijn lijf gepleegd.
Na dat jaar sloegen eindelijk de antidepressiva en therapie aan en kwam mijn eetlust terug. Ik ben een kilo of 8 aangekomen, waardoor ik weer op een gezond gewicht kwam. Mijn lijf/weerstand was echter nog helemaal niet hersteld. Resultaat: in het afgelopen jaar zo vaak ziek geweest dat ik mijn baan ben kwijtgeraakt (jaarcontract). Net nu ik juist alles weer een beetje op de rit had.
Wat zou ik graag de tijd willen terugdraaien. Ik had beter willen eten, ondanks het gebrek aan eetlust. Dus laat het alsjeblieft niet zover komen, eet zo goed als het kan. Ook wanneer je helemaal geen trek hebt. De prijs is zo hoog, je lijf is je kostbaarste bezit!
Zo'n twee jaar geleden begon ik gewicht te verliezen, omdat mijn eetlust vanwege een depressie totaal weg was. Dit heeft bijna een jaar geduurd, waardoor ik ongeveer 20 kilo ben afgevallen. Er mocht wel iets af, maar zoveel kilo was eigenlijk teveel. Ik was er toen echter best blij mee, dacht niet na over de gevolgen. Ik heb echt roofbouw op mijn lijf gepleegd.
Na dat jaar sloegen eindelijk de antidepressiva en therapie aan en kwam mijn eetlust terug. Ik ben een kilo of 8 aangekomen, waardoor ik weer op een gezond gewicht kwam. Mijn lijf/weerstand was echter nog helemaal niet hersteld. Resultaat: in het afgelopen jaar zo vaak ziek geweest dat ik mijn baan ben kwijtgeraakt (jaarcontract). Net nu ik juist alles weer een beetje op de rit had.
Wat zou ik graag de tijd willen terugdraaien. Ik had beter willen eten, ondanks het gebrek aan eetlust. Dus laat het alsjeblieft niet zover komen, eet zo goed als het kan. Ook wanneer je helemaal geen trek hebt. De prijs is zo hoog, je lijf is je kostbaarste bezit!
dinsdag 9 juni 2015 om 23:58
woensdag 10 juni 2015 om 07:01
Ik heb ook weleens ondergewicht gehad. Ik woog al licht rond 50 kg en doordat het mis ging met het trekken van een verstandskies leefde ik een paar weken op vloeibaar....ik ging rond die tijd ook naar de tropen waarvoor ik prikken nodig had. Bij de arts moest ik op de weegschaal, ik woog toen nog maar 47kg. Zij deed er nogal laconiek over...ik kreeg prikken met een kinderdosis en mocht weer gaan. In dat land was eigenlijk behalve fruit en kip niet zoveel te eten dus ik ben daar ook nog 1 of 2 kg afgevallen (ik ben 1.60M). IK ben thuis weer normaal gaan eten en was binnen een paar maanden weer 52 kg.
Ik zou proberen om regelmatig te eten desnoods indien je geen trek hebt in kleine hoeveelheden.
Ik zou proberen om regelmatig te eten desnoods indien je geen trek hebt in kleine hoeveelheden.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
woensdag 10 juni 2015 om 09:08
Je moet ook kijken wat je gewend bent met je eigen lijf en je niet blind staren op cijfers. Ik ben zelf altijd licht geweest: 1.78 m en gewicht tussen de 58 en de 60 kg.
Ik heb een tijd hele grote stress gehad en daardoor moeite met eten (stress slaat sowieso op mijn maag en darmen). Ik merkte zelf dat als mijn gewicht onder de 57,6 kwam, ik ZO beroerd werd, dat ik een groot deel van de hele dag in bed moest rusten om mijn eten rustig te verteren. Dus je moet goed luisteren wat je lijf zegt. Als je je slap voelt, of na het eten doodmoe wordt, dan moet je een lekker warm rustig plekje opzoeken waar je je lijf even de tijd geeft om het eten rustig te verwerken. Het gaat niet om een getal op de weegschaal, maar om hoe je functioneert. Inmiddels weeg ik gewoon weer rond de 59 kg en doet alles het prima (op een chronische burn-out na). Ik sta ook niet meer zo veel op de weegschaal, want een beetje schommeling is helemaal niet erg; mijn kleren blijven passen en het is verder prima. Juist als je weinig weegt, ga je jezelf ook gek maken door steeds te gaan wegen. Gewoon weegschaal negeren en luisteren naar je lijf.
Ik heb een tijd hele grote stress gehad en daardoor moeite met eten (stress slaat sowieso op mijn maag en darmen). Ik merkte zelf dat als mijn gewicht onder de 57,6 kwam, ik ZO beroerd werd, dat ik een groot deel van de hele dag in bed moest rusten om mijn eten rustig te verteren. Dus je moet goed luisteren wat je lijf zegt. Als je je slap voelt, of na het eten doodmoe wordt, dan moet je een lekker warm rustig plekje opzoeken waar je je lijf even de tijd geeft om het eten rustig te verwerken. Het gaat niet om een getal op de weegschaal, maar om hoe je functioneert. Inmiddels weeg ik gewoon weer rond de 59 kg en doet alles het prima (op een chronische burn-out na). Ik sta ook niet meer zo veel op de weegschaal, want een beetje schommeling is helemaal niet erg; mijn kleren blijven passen en het is verder prima. Juist als je weinig weegt, ga je jezelf ook gek maken door steeds te gaan wegen. Gewoon weegschaal negeren en luisteren naar je lijf.
donderdag 11 juni 2015 om 20:31
Bedankt voor jullie reacties. Ik wilde het graag weten, omdat ik me hier niet kan wegen, maar wel een diëtiste op bezoek zou krijgen (was voor mij aangevraagd). Jaren geleden zei ooit mijn huisarts al eens dat die ene kilo te weinig helemaal zo spannend nog niet is. Luisteren naar mijn lijf kan ik totaal niet, niet met eten, niet met kou/warmte, zelfs niet goed met pijn.
Ik zal heel eerlijk tegen jullie zijn. Ik kan amper eten wegens een depressie. Sterker: Poes is opgenomen op de PAAZ. Want men vond Poes een gevaar voor zichzelf. En daar had "men" gelijk in. Ik had niet zo'n fijne dagen hier, dus even niet gereageerd...
Ik was oprecht benieuwd, omdat ik mezelf hier niet goed kan zien (alleen een kleine spiegel), wat ik zou wegen, maar dat gebeurt op een vaste dag 1 keer in de week. Ik was wel benieuwd, omdat ik had gehoord dat deze diëtiste nogal streng is, hoe je bepaalt hoeveel ondergewicht je nou hebt. Bij overgewicht heb je percentages, vandaar.
Maar goed. Inmiddels staat er een bijvoedingsdrankje in de koelkast, met een stickertje met mijn naam. Ik ben zeker niet blij dat ik ben afgevallen, maar op dit moment kan eigenlijk weinig me nog raken. Bedankt voor jullie reacties.
Ik zal heel eerlijk tegen jullie zijn. Ik kan amper eten wegens een depressie. Sterker: Poes is opgenomen op de PAAZ. Want men vond Poes een gevaar voor zichzelf. En daar had "men" gelijk in. Ik had niet zo'n fijne dagen hier, dus even niet gereageerd...
Ik was oprecht benieuwd, omdat ik mezelf hier niet goed kan zien (alleen een kleine spiegel), wat ik zou wegen, maar dat gebeurt op een vaste dag 1 keer in de week. Ik was wel benieuwd, omdat ik had gehoord dat deze diëtiste nogal streng is, hoe je bepaalt hoeveel ondergewicht je nou hebt. Bij overgewicht heb je percentages, vandaar.
Maar goed. Inmiddels staat er een bijvoedingsdrankje in de koelkast, met een stickertje met mijn naam. Ik ben zeker niet blij dat ik ben afgevallen, maar op dit moment kan eigenlijk weinig me nog raken. Bedankt voor jullie reacties.
vrijdag 12 juni 2015 om 07:09
Dankjulliewel... Ik heb het boek als luisterboek (Storytel), ben er wel aan begonnen maar heb hier genoeg andere dingen aan mijn hoofd. Goed geschreven boek, en heel herkenbaar.
Gisteravond heb ik braaf het drankje opgedronken. Het eten moet weer terugkomen, weet ik, maar ik heb genoeg uit te zoeken nu. Zit hier niet voor niets...
Gisteravond heb ik braaf het drankje opgedronken. Het eten moet weer terugkomen, weet ik, maar ik heb genoeg uit te zoeken nu. Zit hier niet voor niets...
vrijdag 12 juni 2015 om 08:11
Wat naar Poes dat je rot in je vel zit. De diëtist is er niet om jou terecht te wijzen. Ze willen je fysiek redelijk gezond houden zodat indien je geestelijk een stijgende lijn hebt je niet alsnog wordt geconfronteerd met fysieke problemen. Er is vast een reden waarom je niet op je uiterlijk en gewicht gefixeerd mag raken en waarom je dus geen toegang hebt tot grote spiegels en weegschalen. Probeer hoe moeilijk ook van kleine eten toch iets positiefs te maken. Ik weet niet in hoeverre je je eten zelf kunt kiezen. Kies volle yoghurt ipv mager, drink ook calorieën zoals sap en karnemelk (dus niet alleen water en thee), kijk of je meerdere keren per dag kunt eten (vooral wanneer kleine porties niet lukken). Hebben ze weleens taart? Ik houd zelf van fruit gebak, zo een kuipje met fruit, tompoezen en van roze koeken:
https://www.youtube.com/watch?v=AaUV9t448YI
https://www.youtube.com/watch?v=AaUV9t448YI
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
maandag 15 juni 2015 om 15:13
Ik denk dat die bijvoeding wel goed kan helpen. Het is heel lastig om door geestelijke problemen zo'n moeite met eten te hebben. Ik weet er helaas alles van. Bij stress en depressies kan ik geen hap door mijn keel krijgen. Honger hebben (net als te moe zijn door niet te kunnen slapen) lijken een deel van een coping-mechanisme. Ik werd er nog gevoellozer van. Bij mij heeft het tijdelijk wel geholpen om bepaalde antidepressiva te slikken, ik kwam daar goed van aan en kreeg er vreselijke trek van. Maar het is geen lange termijnsoplossing, meer een overbruggingsoplossing terwijl je probeert te werken aan een structureel betere ervaring van je leven.
Mijn laatste depressie is bijna 8 jaar geleden, maar het werken aan het 'betere leven' is dagelijks.
Ik wens je moed om eruit te klimmen en kracht om het vol te houden!
Mijn laatste depressie is bijna 8 jaar geleden, maar het werken aan het 'betere leven' is dagelijks.
Ik wens je moed om eruit te klimmen en kracht om het vol te houden!