Gezondheid
alle pijlers
Ongewenst kinderloos
zaterdag 31 maart 2012 om 15:07
Loop al een tijdje rond met een groot verdriet, waar ik, tot nu toe, met niemand over kan praten. Sinds een paar weken weten we dat we zeer waarschijnlijk geen kinderen kunnen krijgen, er geen geen activiteit in het zaad geconstateerd. Nu staan we op een wachtlijst voor de uroloog, over een maand zijn we aan de beurt. Dan krijgen we zekerheid... De huisarts acht de kans zeer onwaarschijnlijk dat er positief nieuws komt....
Ondertussen hebben al mijn vriendinnen een gezinnetje gesticht. Ik heb jarenlang op hetzelfde gehoopt en geprobeerd zwanger te raken, maar die hoop vervliegt met de dag.
Ik merk dat ik hen allemaal uit de weg ga, ik kan die blije verhalen over de kinderen niet aan. Ook kan ik niet met hen over mijn verdriet praten, bang dat ze me zielig vinden. Ik voel dat ik als persoon ontzettend faal en daar schaam ik me vervolgens voor. Tegenover de buitenwereld houd ik me stoer en sterk, maar niemand (alleen mijn vriend) weet hoe ik me werkelijk voel: ontzettend eenzaam met mijn grote verdriet. Met een bijzonder somber, leeg en eenzaam toekomstbeeld.
Ondertussen ben ik 40, eventuele andere opties om alsnog moeder te worden, duren waarschijnlijk nog jaren. Die tijd heb ik helaas niet meer.
Voor mijn vriend is het allemaal wat minder zwaar, voor hem hoeft het niet zo nodig. Hij zal zich makkelijker neerleggen bij de uitslag dat het krijgen van kinderen niet mogelijk is.
Zelf wil ik nog wel alles op alles zetten. Wat zijn de mogelijkheden?
Reacties zijn meer dan welkom
Ondertussen hebben al mijn vriendinnen een gezinnetje gesticht. Ik heb jarenlang op hetzelfde gehoopt en geprobeerd zwanger te raken, maar die hoop vervliegt met de dag.
Ik merk dat ik hen allemaal uit de weg ga, ik kan die blije verhalen over de kinderen niet aan. Ook kan ik niet met hen over mijn verdriet praten, bang dat ze me zielig vinden. Ik voel dat ik als persoon ontzettend faal en daar schaam ik me vervolgens voor. Tegenover de buitenwereld houd ik me stoer en sterk, maar niemand (alleen mijn vriend) weet hoe ik me werkelijk voel: ontzettend eenzaam met mijn grote verdriet. Met een bijzonder somber, leeg en eenzaam toekomstbeeld.
Ondertussen ben ik 40, eventuele andere opties om alsnog moeder te worden, duren waarschijnlijk nog jaren. Die tijd heb ik helaas niet meer.
Voor mijn vriend is het allemaal wat minder zwaar, voor hem hoeft het niet zo nodig. Hij zal zich makkelijker neerleggen bij de uitslag dat het krijgen van kinderen niet mogelijk is.
Zelf wil ik nog wel alles op alles zetten. Wat zijn de mogelijkheden?
Reacties zijn meer dan welkom
zaterdag 31 maart 2012 om 15:16
quote:ladytruckster schreef op 31 maart 2012 @ 15:08:
Heel vervelend voor jullie,maar wat is er mis met de spermabank?
Je gaat wel heel kort door de bocht met je truck....er zijn veel zijwegen die je eerst misschien in wil slaan in deze situatie.
Er komt een stuk verwerking bij kijken, dat is best heftig lijkt me.
TO ik wil je allereerst een digit-knuffel geven
Ik snap dat het moeilijk is om in je omgeving te zien dat er gezinnetjes ontstaan, maar ik denk dat als zij echt vrienden van je zijn, ze je graag willen ondersteunen in je verdriet. Waarom zou je dat niet doen, daar zijn vrienden voor.
Bovendien is er jezelf en je vriend niets te verwijten, ook al ben je (ook in mijn ogen) wel laat met je kinderwens. Het is de natuur die dit regelt.
Ik hoop dat er jullie nog andere mogelijkheden geboden kunnen worden.
Heel vervelend voor jullie,maar wat is er mis met de spermabank?
Je gaat wel heel kort door de bocht met je truck....er zijn veel zijwegen die je eerst misschien in wil slaan in deze situatie.
Er komt een stuk verwerking bij kijken, dat is best heftig lijkt me.
TO ik wil je allereerst een digit-knuffel geven
Ik snap dat het moeilijk is om in je omgeving te zien dat er gezinnetjes ontstaan, maar ik denk dat als zij echt vrienden van je zijn, ze je graag willen ondersteunen in je verdriet. Waarom zou je dat niet doen, daar zijn vrienden voor.
Bovendien is er jezelf en je vriend niets te verwijten, ook al ben je (ook in mijn ogen) wel laat met je kinderwens. Het is de natuur die dit regelt.
Ik hoop dat er jullie nog andere mogelijkheden geboden kunnen worden.
zaterdag 31 maart 2012 om 15:16
quote:ladytruckster schreef op 31 maart 2012 @ 15:08:
Heel vervelend voor jullie,maar wat is er mis met de spermabank?
Ik zou er haast mee maken ook,vind 40 eigenlijk zelf al behoorlijk oud om een gezin te stichten.Ik ben dan een vrouw, maar als man zou ik zoiets echt niet oke vinden. Beetje raar zelfs. je vrouw krijgt dan toch even een kind van iemand anders
Heel vervelend voor jullie,maar wat is er mis met de spermabank?
Ik zou er haast mee maken ook,vind 40 eigenlijk zelf al behoorlijk oud om een gezin te stichten.Ik ben dan een vrouw, maar als man zou ik zoiets echt niet oke vinden. Beetje raar zelfs. je vrouw krijgt dan toch even een kind van iemand anders
zaterdag 31 maart 2012 om 15:17
Ligt het alleen aan hem fysiek dat het niet lukt? Is anders idd een donor een mogelijkheid?
Als jij verder gezond en vruchtbaar bent zou dat je kans zijn. Maar goed, moet je man ook willen natuurlijk (of niet en dan BOM moeder worden....). Maar ik begrijp dat er nog onderzoeken gedaan moeten worden en je dus niet weet waar het probleem zit? Dan zou ik dat eerst even afwachten voor je uberhaupt keuzes kan maken.
Dat gezegd hebbende ben ik van mening dat je ook zonder kinderen een heel rijk leven kan hebben. Maar dan moet je daar een keuze voor maken en andere interesses en passies ontwikkelen. Er valt genoeg te beleven zonder kinderen, veel meer zelfs dan met. Kinderen zijn zeker niet zaligmakend of de enige bron van levensgeluk.
Als jij verder gezond en vruchtbaar bent zou dat je kans zijn. Maar goed, moet je man ook willen natuurlijk (of niet en dan BOM moeder worden....). Maar ik begrijp dat er nog onderzoeken gedaan moeten worden en je dus niet weet waar het probleem zit? Dan zou ik dat eerst even afwachten voor je uberhaupt keuzes kan maken.
Dat gezegd hebbende ben ik van mening dat je ook zonder kinderen een heel rijk leven kan hebben. Maar dan moet je daar een keuze voor maken en andere interesses en passies ontwikkelen. Er valt genoeg te beleven zonder kinderen, veel meer zelfs dan met. Kinderen zijn zeker niet zaligmakend of de enige bron van levensgeluk.
zaterdag 31 maart 2012 om 15:18
zaterdag 31 maart 2012 om 15:22
quote:bloemetje77 schreef op 31 maart 2012 @ 15:17:
Ligt het alleen aan hem fysiek dat het niet lukt? Is anders idd een donor een mogelijkheid?
Als jij verder gezond en vruchtbaar bent zou dat je kans zijn. Maar goed, moet je man ook willen natuurlijk (of niet en dan BOM moeder worden....). Maar ik begrijp dat er nog onderzoeken gedaan moeten worden en je dus niet weet waar het probleem zit? Dan zou ik dat eerst even afwachten voor je uberhaupt keuzes kan maken.
Dat gezegd hebbende ben ik van mening dat je ook zonder kinderen een heel rijk leven kan hebben. Maar dan moet je daar een keuze voor maken en andere interesses en passies ontwikkelen. Er valt genoeg te beleven zonder kinderen, veel meer zelfs dan met. Kinderen zijn zeker niet zaligmakend of de enige bron van levensgeluk.
Sterker nog, ik zie kinderen vooral als aanvulling op een relatie, niet de invulling van het leven zelf.
En ja heel spijtig TO, dat iets wat je je hele leven al wil niet gaat gebeuren. Dat heb ik ook, maar dan met dingen die verder gaan dan dat. Die alleen door een hogere macht zijn te bwerkstelligen. Is slikken, maar doorgaan met ademhalen is het belangrijkste dat je kan doen.
Ligt het alleen aan hem fysiek dat het niet lukt? Is anders idd een donor een mogelijkheid?
Als jij verder gezond en vruchtbaar bent zou dat je kans zijn. Maar goed, moet je man ook willen natuurlijk (of niet en dan BOM moeder worden....). Maar ik begrijp dat er nog onderzoeken gedaan moeten worden en je dus niet weet waar het probleem zit? Dan zou ik dat eerst even afwachten voor je uberhaupt keuzes kan maken.
Dat gezegd hebbende ben ik van mening dat je ook zonder kinderen een heel rijk leven kan hebben. Maar dan moet je daar een keuze voor maken en andere interesses en passies ontwikkelen. Er valt genoeg te beleven zonder kinderen, veel meer zelfs dan met. Kinderen zijn zeker niet zaligmakend of de enige bron van levensgeluk.
Sterker nog, ik zie kinderen vooral als aanvulling op een relatie, niet de invulling van het leven zelf.
En ja heel spijtig TO, dat iets wat je je hele leven al wil niet gaat gebeuren. Dat heb ik ook, maar dan met dingen die verder gaan dan dat. Die alleen door een hogere macht zijn te bwerkstelligen. Is slikken, maar doorgaan met ademhalen is het belangrijkste dat je kan doen.
zaterdag 31 maart 2012 om 15:25
quote:bloemetje77 schreef op 31 maart 2012 @ 15:17:
Er valt genoeg te beleven zonder kinderen, veel meer zelfs dan met. Kinderen zijn zeker niet zaligmakend of de enige bron van levensgeluk.
Hmmm toch een vraagje; heb jij kinderen?
Vind je posting nl. erg interessant en ben benieuwd waarom je het zo formuleert.....
Er valt genoeg te beleven zonder kinderen, veel meer zelfs dan met. Kinderen zijn zeker niet zaligmakend of de enige bron van levensgeluk.
Hmmm toch een vraagje; heb jij kinderen?
Vind je posting nl. erg interessant en ben benieuwd waarom je het zo formuleert.....
zaterdag 31 maart 2012 om 15:26
Wat verdrietig. Ik weet dat er groepen bij het FIOM zijn voor ongwenst kinderloze vrouwen en stellen. Mischien kun je hier je verdriet wel delen?
Er zijn naast eigen kinderen of adoptie nog wel wat mogelijkheden om voor kinderen te zorgen. Denk bv aan pleegzorg. Maar volgens mij is het goed om eerst alles af te wachten en dan eerst een plek te zoeken voor je verdriet.
Er zijn naast eigen kinderen of adoptie nog wel wat mogelijkheden om voor kinderen te zorgen. Denk bv aan pleegzorg. Maar volgens mij is het goed om eerst alles af te wachten en dan eerst een plek te zoeken voor je verdriet.
zaterdag 31 maart 2012 om 15:33
Heel verdrietig voor je me_40!
Ik kan me je gevoel goed voorstellen, het lijkt me vreselijk als je ziet dat iedereen om je heen kinderen krijgt en het jou niet gegund lijkt.
Natuurlijk zijn er altijd opties, maar zoals je zelf al schrijft dringt de tijd inmiddels. Staan jij en je man open voor donorzaad of adoptie? En hebben jullie de financiële middelen voor adoptie?
Ik ben geen lotgenoot, want moeder. Maar ik hoop dat je hier herkenning vindt en je ei kwijt kunt.
Een tip heb ik wel voor je (of eigenlijk meer een vraag): Kun je niet met je vriendinnen hierover praten? Je schrijft dat je bang bent dat ze je zielig vinden, maar ik denk juist dat je hart luchten bij diegenen die jou het beste kennen juist voor steun en begrip zou kunnen zorgen.
Of is het echt allemaal te confronterend voor je? (dat zou ik ook begrijpen hoor).
Het is natuurlijk (zeker als moeder) makkelijk om te roepen dat kinderen hebben ook niet alles is, en dat het geen garantie is voor geluk. Maar als je zo'n diepe wens koestert en die gaar niet in vervulling, dan mag je daar verdrietig om zijn hoor! En dan kun je met zulke uitspraken natuurlijk helemaal niets.
Voor jou een dikke , en ik duim toch voor een goede uitslag, en dat je toch ooit moeder mag worden.
Liefs
Ik kan me je gevoel goed voorstellen, het lijkt me vreselijk als je ziet dat iedereen om je heen kinderen krijgt en het jou niet gegund lijkt.
Natuurlijk zijn er altijd opties, maar zoals je zelf al schrijft dringt de tijd inmiddels. Staan jij en je man open voor donorzaad of adoptie? En hebben jullie de financiële middelen voor adoptie?
Ik ben geen lotgenoot, want moeder. Maar ik hoop dat je hier herkenning vindt en je ei kwijt kunt.
Een tip heb ik wel voor je (of eigenlijk meer een vraag): Kun je niet met je vriendinnen hierover praten? Je schrijft dat je bang bent dat ze je zielig vinden, maar ik denk juist dat je hart luchten bij diegenen die jou het beste kennen juist voor steun en begrip zou kunnen zorgen.
Of is het echt allemaal te confronterend voor je? (dat zou ik ook begrijpen hoor).
Het is natuurlijk (zeker als moeder) makkelijk om te roepen dat kinderen hebben ook niet alles is, en dat het geen garantie is voor geluk. Maar als je zo'n diepe wens koestert en die gaar niet in vervulling, dan mag je daar verdrietig om zijn hoor! En dan kun je met zulke uitspraken natuurlijk helemaal niets.
Voor jou een dikke , en ik duim toch voor een goede uitslag, en dat je toch ooit moeder mag worden.
Liefs
zaterdag 31 maart 2012 om 15:54
Dank voor jullie reacties en lieve woorden.
We zijn al een paar jaar bezig om kinderen te krijgen. Mijn vriend heeft het standpunt 'als het lukt, dan is het ons gegeven' maar hij is niet van plan er tot het uiterste voor te gaan... Hij wilde eerst ook geen onderzoek laten doen, maar na veel gezeur van mijn kant, toch overstag gegaan.
Nu eerst inderdaad maar wachten op de definitieve uitslag. Daarna keuzes maken....
Het over dit onderwerp praten met vriendinnen die allemaal moeder zijn, vind ik erg lastig en, inderdaad, bijzonder confronterend.
We zijn al een paar jaar bezig om kinderen te krijgen. Mijn vriend heeft het standpunt 'als het lukt, dan is het ons gegeven' maar hij is niet van plan er tot het uiterste voor te gaan... Hij wilde eerst ook geen onderzoek laten doen, maar na veel gezeur van mijn kant, toch overstag gegaan.
Nu eerst inderdaad maar wachten op de definitieve uitslag. Daarna keuzes maken....
Het over dit onderwerp praten met vriendinnen die allemaal moeder zijn, vind ik erg lastig en, inderdaad, bijzonder confronterend.
zaterdag 31 maart 2012 om 15:55
Ik zou als ik jou was lotgenoten zoeken. De meeste mensen die er niet zelf mee te maken hebben (gehad) snappen niet (precies) hoe het voelt. En bij sommigen zul je ook onbegrip tegenkomen.
En het is idd een rouwproces waar je door heen moet. Neem dan ook gewoon je tijd.
Ik snap trouwens volkomen waarom je geen zaaddonor zou willen.
En het is idd een rouwproces waar je door heen moet. Neem dan ook gewoon je tijd.
Ik snap trouwens volkomen waarom je geen zaaddonor zou willen.
zaterdag 31 maart 2012 om 15:55
Allereerst een
Hebben jullie al jullie opties al besproken met een fertiliteitsarts? Soms is er meer mogelijk dan je denkt, al is je leeftijd ook dan niet in jullie voordeel.
Ik geloof dat je in bijv Gent minder lang hoeft te wachten op donorzaad, maar dan moeten jij én je man hier natuurlijk wel voor 100% achter kunnen staan.
Een tijdje geleden is hier ook een topic over geopend, misschien dat je daar steun kunt vinden. Of kijk anders eens op freya.nl
Hebben jullie al jullie opties al besproken met een fertiliteitsarts? Soms is er meer mogelijk dan je denkt, al is je leeftijd ook dan niet in jullie voordeel.
Ik geloof dat je in bijv Gent minder lang hoeft te wachten op donorzaad, maar dan moeten jij én je man hier natuurlijk wel voor 100% achter kunnen staan.
Een tijdje geleden is hier ook een topic over geopend, misschien dat je daar steun kunt vinden. Of kijk anders eens op freya.nl
zaterdag 31 maart 2012 om 16:00
Niet alles gelezen, maar hier zelfde, alleen ligt het aan mij. Wij gaan voor een donor. En degene die zei dat raar is en dat je partner dan gewoon een kind krijgt van een ander.... Een kind krijgen is meer dan het samenbrengen van bouwsteentjes..... Doe niet zo
bekrompen zeg.
TO: je vroeg om opties. Nou, als eerste zijn jullie helemaal 'uitbehandeld'? Is iui een optie? Of ICSI?
Als dat niet kan, dan kun je kijken naar bjjvoorbeeld een donor (hoeft geen jaar te duren, eigen/bekende donor kan, anonieme donor in NL, of uit buitenland) Willen jullie dat niet, dan pleegzorg of adoptie. Maar dan gaat leeftijd meespelen. En in jullie geval kom je dan in aanmerking voor een wa ouder kindje.
Belangrijk is dat je er over praat met partner en samen tot een beslissing komt. Niet gehaast, maar ook niet te lang uitstellen.
bekrompen zeg.
TO: je vroeg om opties. Nou, als eerste zijn jullie helemaal 'uitbehandeld'? Is iui een optie? Of ICSI?
Als dat niet kan, dan kun je kijken naar bjjvoorbeeld een donor (hoeft geen jaar te duren, eigen/bekende donor kan, anonieme donor in NL, of uit buitenland) Willen jullie dat niet, dan pleegzorg of adoptie. Maar dan gaat leeftijd meespelen. En in jullie geval kom je dan in aanmerking voor een wa ouder kindje.
Belangrijk is dat je er over praat met partner en samen tot een beslissing komt. Niet gehaast, maar ook niet te lang uitstellen.
zaterdag 31 maart 2012 om 16:06
quote:me_40 schreef op zaterdag 31 maart 2012 15:19 @ladytruckster. Heb begrepen dat de wachtlijst voor een zaaddonor een paar jaar is. Daarnaast zal mijn vriend altijd het idee houden dat het een kind van een ander is...Kan niet voor je vriend spreken natuurlijk. Maar jullie zouden een zwangerschap vanaf begin samen beleven, alle echo's samen, alle voorbereidingen samen...Alleen het bouwsteentje is van iemand anders, maar dat maakt je geen vader....
zaterdag 31 maart 2012 om 16:13
quote:draaiorgel schreef op 31 maart 2012 @ 16:00:
Niet alles gelezen, maar hier zelfde, alleen ligt het aan mij. Wij gaan voor een donor. En degene die zei dat raar is en dat je partner dan gewoon een kind krijgt van een ander.... Een kind krijgen is meer dan het samenbrengen van bouwsteentjes..... Doe niet zo bekrompen zeg.Beetje jammer om daar zo op te reageren. Jullie willen wel een donor, anderen niet. Wij willen om min of meer dezelfde redenen ook geen donor. 'k Zou het misschien wat tactischer hebben omschreven, maar ik snap het gevoel wel.
Niet alles gelezen, maar hier zelfde, alleen ligt het aan mij. Wij gaan voor een donor. En degene die zei dat raar is en dat je partner dan gewoon een kind krijgt van een ander.... Een kind krijgen is meer dan het samenbrengen van bouwsteentjes..... Doe niet zo bekrompen zeg.Beetje jammer om daar zo op te reageren. Jullie willen wel een donor, anderen niet. Wij willen om min of meer dezelfde redenen ook geen donor. 'k Zou het misschien wat tactischer hebben omschreven, maar ik snap het gevoel wel.
zaterdag 31 maart 2012 om 16:21
"quote: draaiorgel schreef op 31 maart 2012 @ 16:00 :
Niet alles gelezen, maar hier zelfde, alleen ligt het aan mij. Wij gaan voor een donor. En degene die zei dat raar is en dat je partner dan gewoon een kind krijgt van een ander.... Een kind krijgen is meer dan het samenbrengen van bouwsteentjes..... Doe niet zo bekrompen zeg. Beetje jammer om daar zo op te reageren. Jullie willen wel een donor, anderen niet. Wij willen om min of meer dezelfde redenen ook geen donor. 'k Zou het misschien wat tactischer hebben omschreven, maar ik snap het gevoel wel."
Snap heel goed dat anderen hier niet
voor kiezen. Maar om dat te schrijven: 'je vrouw krijgt dan toch even een kind van een ander'. Die formulering schoot me in het verkeerde keelgat.
Niet alles gelezen, maar hier zelfde, alleen ligt het aan mij. Wij gaan voor een donor. En degene die zei dat raar is en dat je partner dan gewoon een kind krijgt van een ander.... Een kind krijgen is meer dan het samenbrengen van bouwsteentjes..... Doe niet zo bekrompen zeg. Beetje jammer om daar zo op te reageren. Jullie willen wel een donor, anderen niet. Wij willen om min of meer dezelfde redenen ook geen donor. 'k Zou het misschien wat tactischer hebben omschreven, maar ik snap het gevoel wel."
Snap heel goed dat anderen hier niet
voor kiezen. Maar om dat te schrijven: 'je vrouw krijgt dan toch even een kind van een ander'. Die formulering schoot me in het verkeerde keelgat.
