Gezondheid
alle pijlers
partner met diabetes
donderdag 1 maart 2012 om 10:14
Deze week heeft hij de diagnose diabetes type I gekregen. Hij moet gelijk spuiten (4 keer per dag).
Hij gaat er zelf heel rustig mee om. Ik eigenlijk ook wel, maar toch moet ik eerlijk zeggen dat ik best bang ben voor hypo's.
Als hij alleen weg gaat ben ik nu bang dat hem iets overkomt.
Wie herkent dit??
Hij gaat er zelf heel rustig mee om. Ik eigenlijk ook wel, maar toch moet ik eerlijk zeggen dat ik best bang ben voor hypo's.
Als hij alleen weg gaat ben ik nu bang dat hem iets overkomt.
Wie herkent dit??
donderdag 1 maart 2012 om 10:27
Hoi musegirl.
Mijn vriend heeft van kinds af aan diabetes type 1. Voor mij was het dan ook even wennen toen we een relatie kregen. Gelukkig was hij er vanaf het begin heel open over en dat stelde mij wel gerust. Mijn vriend voelde vanaf het begin dat hij het kreeg zijn hypo's aankomen. Als hij de deur uit gaat zorgt hij altijd dat hij een flesje cola en bijv. iets van een mars/snickers bij zich heeft.. Wanneer hij 's nachts een hypo krijgt, lost zijn lichaam dit vanzelf op en anders wordt hij er 'gelukkig' wakker van. Eigenlijk merk ik er nu niet veel meer van dat hij diabetes heeft. Hij spuit ook vier keer per dag. 3 keer gewone spuit en 1 keer avondspuit. Dit is er bij hem ook al zo ingeslepen dat het bijna automatisch gaat. Wanneer hij voelt dat hij een hypo of hyper krijgt prikt hij even met het metertje om te kijken hoe hoog/laag hij staat en past hier dan zijn spuit/eten op aan. Het is in de vier jaar dat we nu samen zijn gelukkig nog nooit voorgekomen dat hij zo'n erge hypo heeft gehad dat ik er iets mee moest doen. Er liggen hier wel twee spuiten in de koelkast voor het geval het misgaat. Wat ik wel heel erg fijn vond is dat hij bij mij ook wel eens mijn bloedsuiker heeft geprikt, zodat ik echt kon voelen wat hij elke dag meemaakt. Ik snap heel goed dat jij je zorgen maakt en dat je bang bent wat er allemaal kan gebeuren. Ik hoop dat ik je met dit berichtje een beetje kan geruststellen. Als je nog een vraag hebt o.i.d. dan hoor ik het graag!
Groetjes Pomchi
Mijn vriend heeft van kinds af aan diabetes type 1. Voor mij was het dan ook even wennen toen we een relatie kregen. Gelukkig was hij er vanaf het begin heel open over en dat stelde mij wel gerust. Mijn vriend voelde vanaf het begin dat hij het kreeg zijn hypo's aankomen. Als hij de deur uit gaat zorgt hij altijd dat hij een flesje cola en bijv. iets van een mars/snickers bij zich heeft.. Wanneer hij 's nachts een hypo krijgt, lost zijn lichaam dit vanzelf op en anders wordt hij er 'gelukkig' wakker van. Eigenlijk merk ik er nu niet veel meer van dat hij diabetes heeft. Hij spuit ook vier keer per dag. 3 keer gewone spuit en 1 keer avondspuit. Dit is er bij hem ook al zo ingeslepen dat het bijna automatisch gaat. Wanneer hij voelt dat hij een hypo of hyper krijgt prikt hij even met het metertje om te kijken hoe hoog/laag hij staat en past hier dan zijn spuit/eten op aan. Het is in de vier jaar dat we nu samen zijn gelukkig nog nooit voorgekomen dat hij zo'n erge hypo heeft gehad dat ik er iets mee moest doen. Er liggen hier wel twee spuiten in de koelkast voor het geval het misgaat. Wat ik wel heel erg fijn vond is dat hij bij mij ook wel eens mijn bloedsuiker heeft geprikt, zodat ik echt kon voelen wat hij elke dag meemaakt. Ik snap heel goed dat jij je zorgen maakt en dat je bang bent wat er allemaal kan gebeuren. Ik hoop dat ik je met dit berichtje een beetje kan geruststellen. Als je nog een vraag hebt o.i.d. dan hoor ik het graag!
Groetjes Pomchi
donderdag 1 maart 2012 om 10:34
Mijn vader heeft diabetes. Hypo's waren hier de orde van de dag, hij was heel slordig met zijn medicijnen "Die had hij niet nodig". Verder is een hypo vooral vervelend maar meer niet echt volgens mij. Hoewel paps een paar keer bewusteloos geweest is. Maar ik neem aan dat jou vriendje wel gewoon zijn medicijnen gebruikt dus ik zou me niet al te veel zorgen maken
donderdag 1 maart 2012 om 10:35
Dankjewel voor je reactie.
Dit verhaal van jou kom best positief over. Houdt hij veel rekening met eten?
Dit zal voor hem wel wennen zijn. Hij at best veel koekjes namelijk. We zijn nog een beetje aan het uitzoeken wat hij wel en niet mag eten en drinken. We hebben gisteren een gesprek met de diëtiste gehad en eigenlijk viel het wel mee. Alleen geen cola en geen sapjes met veel suiker. Voor de rest viel het mee, koekjes zou ook wel mogen, maar dat met mate en geen gevulde koeken bijvoorbeeld.
Dit verhaal van jou kom best positief over. Houdt hij veel rekening met eten?
Dit zal voor hem wel wennen zijn. Hij at best veel koekjes namelijk. We zijn nog een beetje aan het uitzoeken wat hij wel en niet mag eten en drinken. We hebben gisteren een gesprek met de diëtiste gehad en eigenlijk viel het wel mee. Alleen geen cola en geen sapjes met veel suiker. Voor de rest viel het mee, koekjes zou ook wel mogen, maar dat met mate en geen gevulde koeken bijvoorbeeld.
donderdag 1 maart 2012 om 10:40
Ik weet niet of het heel vreemd is op latere leeftijd. Maar hij werd door de huisarts met spoed naar het ziekenhuis doorgestuurd, omdat zijn waarde 19 was (heb begrepen dat dit tussen de 4 en 7 moet zijn). Toen heeft hij gelijk onderzoeken en gesprekken in het ziekenhuis gehad.
De oorzaak zou waarschijnlijk door een infectie c.q. ziekte/verkoudheid kunnen zijn die de alvleesklier hebben aangetast die dus nu helemaal niet meer werkt.
De oorzaak zou waarschijnlijk door een infectie c.q. ziekte/verkoudheid kunnen zijn die de alvleesklier hebben aangetast die dus nu helemaal niet meer werkt.
donderdag 1 maart 2012 om 10:47
Hoi Musegirl,
Bij mijn man is er 2 jaar geleden diabetes gediagnosticeerd. Het heeft een jaar geduurt voordat het duidelijk was welk type. Hij kreeg eerst medicijnen omdat ze dachten dat het type 2 was maar daar kreeg hij enorme hypo's van. O wat voelde hij zich ziek 's morgens en wat was ik bang om hem alleen te laten. Over op insuline en binnen no time was hij er weer. Het was een heftige en onzekere tijd.
En nu? Ook bij mijn man hoef je niet bang te zijn voor de hypo's. Hypo's voelt hij wel en out is hij nog nooit gegaan. Wel regelmatig de vraag. Jusa, ik moet iets eten, heb jij wat in je tas? Hypers vind ik wat lastiger. Hij word heel druk, zijn karakter verandert en soms is hij niet vooruit te branden. En als ik dan zeg dat hij een hyper heeft....man o man....
Kortom, het is een acceptatie proces waar je samen doorheen moet en de rest van het leven samen mee verder moet. Als je vragen hebt mag je ze gerust stellen.
Sterkte samen voor de komende tijd!
Bij mijn man is er 2 jaar geleden diabetes gediagnosticeerd. Het heeft een jaar geduurt voordat het duidelijk was welk type. Hij kreeg eerst medicijnen omdat ze dachten dat het type 2 was maar daar kreeg hij enorme hypo's van. O wat voelde hij zich ziek 's morgens en wat was ik bang om hem alleen te laten. Over op insuline en binnen no time was hij er weer. Het was een heftige en onzekere tijd.
En nu? Ook bij mijn man hoef je niet bang te zijn voor de hypo's. Hypo's voelt hij wel en out is hij nog nooit gegaan. Wel regelmatig de vraag. Jusa, ik moet iets eten, heb jij wat in je tas? Hypers vind ik wat lastiger. Hij word heel druk, zijn karakter verandert en soms is hij niet vooruit te branden. En als ik dan zeg dat hij een hyper heeft....man o man....
Kortom, het is een acceptatie proces waar je samen doorheen moet en de rest van het leven samen mee verder moet. Als je vragen hebt mag je ze gerust stellen.
Sterkte samen voor de komende tijd!
donderdag 1 maart 2012 om 11:16
quote:musegirl schreef op 01 maart 2012 @ 10:40:
De oorzaak zou waarschijnlijk door een infectie c.q. ziekte/verkoudheid kunnen zijn die de alvleesklier hebben aangetast die dus nu helemaal niet meer werkt.gaan ze dat nog verder onderzoeken? Is er scan gedaan om tumor uit te sluiten? Ik zou het echt heel goed in de gaten houden, het echt geen normale reactie op een verkoudheidje
De oorzaak zou waarschijnlijk door een infectie c.q. ziekte/verkoudheid kunnen zijn die de alvleesklier hebben aangetast die dus nu helemaal niet meer werkt.gaan ze dat nog verder onderzoeken? Is er scan gedaan om tumor uit te sluiten? Ik zou het echt heel goed in de gaten houden, het echt geen normale reactie op een verkoudheidje
donderdag 1 maart 2012 om 11:19
Smulrol, je lijkt TO nu een beetje onnodig bang te maken. Het is onbekend waar het krijgen van diabetes vandaan komt maar het is wel bekend dat er een doorgemaakte infectie kan zijn ervoor 'kan' zorgen dat mensen diabetes type 1 krijgen.
http://www.diabetesweb.nl ... tes-type-1-uitlokken.html
http://www.diabetesweb.nl ... tes-type-1-uitlokken.html
donderdag 1 maart 2012 om 11:26
Nou nou een tumor? Misschien is dat een beetje overdreven. Mijn vriend had griepachtige verschijnselen. Moe, vaak plassen etc. toen dat na een paar weken nog niet over was naar de huisarts, ziekenhuis en daar werd diabetes geconstateerd. Zomaar ineens uit het niets, dus het hoeft niet eens ergens aan te liggen. Later bleek dat het erfelijk was in zijn familie. Zijn oma en oom hebben het nu ook (type 1). Terwijl die het toch echt pas op veel latere leeftijd kregen (mijn vriend was het eerst in familie die het kreeg) Hij heeft de eerste paar jaar na de diagnose een dieet gevolgd waarbij hij eetlijstjes kreeg en waaraan hij zich moest houden. Tegenwoordig let hij qua eten nergens meer op! Hij drink inderdaad niet alleen maar suikerhoudende drankjes zoals cola en sinas maar pakt dan gewoon de light versie. Verder qua eten snoept en snaait hij juist heel veel! Hij kan 's avonds rustig een zak chips een pak koekjes een zak spekjes leeg eten en dan nog de frituurpan aanknallen haha en hij komt er geen gram van aan.. (grrr)!
Verder nam hij in het begin altijd van die dextrose druivensuiker mee in zijn tas als hij wegging voor de hypo's. Na al die jaren komt dat wel zijn neus uit en neemt hij andere dingen mee om eventuele hypo's tegen te gaan. Ik merk het eigenlijk nooit aan zijn gedrag als hij een hypo/hyper heeft. Meestal als hij het aanvoelt komen doet hij er dan ook gelijk wat aan en hoef ik het niet eens te merken. Wat ik wel een nadelig gevolg vind van zijn diabetes is dat zijn ogen achteruit zijn gegaan. Hij heeft dan nu ook al een aantal jaren een bril. Dit is wel echt te wijten aan zijn diabetes. Het is inderdaad een proces waar je samen doorheen moet. Ik denk dat het juist fijn is dat jij TO zo begripvol naar hem bent en het samen met hem wil uitzoeken. Je had er ook voor weg kunnen lopen. Je vriend mag blij zijn met zo'n lieve vriendin!
Verder nam hij in het begin altijd van die dextrose druivensuiker mee in zijn tas als hij wegging voor de hypo's. Na al die jaren komt dat wel zijn neus uit en neemt hij andere dingen mee om eventuele hypo's tegen te gaan. Ik merk het eigenlijk nooit aan zijn gedrag als hij een hypo/hyper heeft. Meestal als hij het aanvoelt komen doet hij er dan ook gelijk wat aan en hoef ik het niet eens te merken. Wat ik wel een nadelig gevolg vind van zijn diabetes is dat zijn ogen achteruit zijn gegaan. Hij heeft dan nu ook al een aantal jaren een bril. Dit is wel echt te wijten aan zijn diabetes. Het is inderdaad een proces waar je samen doorheen moet. Ik denk dat het juist fijn is dat jij TO zo begripvol naar hem bent en het samen met hem wil uitzoeken. Je had er ook voor weg kunnen lopen. Je vriend mag blij zijn met zo'n lieve vriendin!
donderdag 1 maart 2012 om 11:36
quote:jusa schreef op 01 maart 2012 @ 11:19:
Smulrol, je lijkt TO nu een beetje onnodig bang te maken. Het is onbekend waar het krijgen van diabetes vandaan komt maar het is wel bekend dat er een doorgemaakte infectie kan zijn ervoor 'kan' zorgen dat mensen diabetes type 1 krijgen.
http://www.diabetesweb.nl ... tes-type-1-uitlokken.htmlDat is niet de bedoeling, maar als mij het zou overkomen zou ik toch die andere optie graag uitgesloten willen hebben. Kleine moeite toch?
Smulrol, je lijkt TO nu een beetje onnodig bang te maken. Het is onbekend waar het krijgen van diabetes vandaan komt maar het is wel bekend dat er een doorgemaakte infectie kan zijn ervoor 'kan' zorgen dat mensen diabetes type 1 krijgen.
http://www.diabetesweb.nl ... tes-type-1-uitlokken.htmlDat is niet de bedoeling, maar als mij het zou overkomen zou ik toch die andere optie graag uitgesloten willen hebben. Kleine moeite toch?
donderdag 1 maart 2012 om 19:51
Ik denk dat de dokter echt wel weet waar hij het over heeft hoor. Ze doen tegenwoordig ook een antistoffentestje in het bloed om type 1 op te sporen en dat is vast wel gedaan.
Een bloedsuiker van 19 is een aanleiding om direct te gaan spuiten.
Oh, en ik heb type 1 gekregen toen ik 6 was, na een stevige griep. Er is geen wetenschappelijk bewijs, maar er bestaan wel degelijk vermoedens dat een dergelijke 'zwakkere' periode de trigger kan zijn voor diabetes.
Sterkte TO, voor jou en voor je vriend. Vertrouw erop dat hij zich eerst heel rot voelt voordat een hypo ernstig wordt. Want dat is echt wel zo. Ik bedoel, hij gaat het echt wel voelen aankomen.
Een bloedsuiker van 19 is een aanleiding om direct te gaan spuiten.
Oh, en ik heb type 1 gekregen toen ik 6 was, na een stevige griep. Er is geen wetenschappelijk bewijs, maar er bestaan wel degelijk vermoedens dat een dergelijke 'zwakkere' periode de trigger kan zijn voor diabetes.
Sterkte TO, voor jou en voor je vriend. Vertrouw erop dat hij zich eerst heel rot voelt voordat een hypo ernstig wordt. Want dat is echt wel zo. Ik bedoel, hij gaat het echt wel voelen aankomen.
vrijdag 2 maart 2012 om 20:37
Muse, heb je wat aan onze adviezen en opmerkingen?
Heb je verder nog vragen?
Vind hij het spuiten eng? Is hij al helemaal 'ingesteld' of zijn ze daar nu mee bezig?
Wij hadden vandaag weer een lachertje. We hadden een pak met roze koeken en bekeken het etiket. Jemig, daar moet je veel voor spuiten zei ik tegen man. Dan neem ik er 2, zei hij, spuit ik het dubbele.
Heb je verder nog vragen?
Vind hij het spuiten eng? Is hij al helemaal 'ingesteld' of zijn ze daar nu mee bezig?
Wij hadden vandaag weer een lachertje. We hadden een pak met roze koeken en bekeken het etiket. Jemig, daar moet je veel voor spuiten zei ik tegen man. Dan neem ik er 2, zei hij, spuit ik het dubbele.
zaterdag 3 maart 2012 om 14:13
Jusa, ik heb er wel wat aan jullie reacties. Ik moet eerlijk zeggen dat ik soms wel bang ben als hij weg is en hem ook wat meer in de gaten hou en vraag hoe het gaat e.d.
Ik vind het spuiten niet eng. Hij is nog niet helemaal ingesteld. Het is weer iets verhoogd, omdat het allemaal nog best hoog was. De diabetes verpleegkundige belt hem tot nu toe nog iedere dag door de week.
Hij gaat er zelf heel rustig mee om en koopt ook dingen die wel mogen en ook lekker zijn (zoals toostje filet american). Toevallig hadden we ook nog een blikje met tonijn in huis. Daar schijnt ook niet veel in te zitten qua koolhydraten.
Ik voel me wel bezwaard als ik dingen eet/drink die hij niet mag. Heb ik nog best wel moeite mee.
Hoe is dat bij jullie??
Ik vind het spuiten niet eng. Hij is nog niet helemaal ingesteld. Het is weer iets verhoogd, omdat het allemaal nog best hoog was. De diabetes verpleegkundige belt hem tot nu toe nog iedere dag door de week.
Hij gaat er zelf heel rustig mee om en koopt ook dingen die wel mogen en ook lekker zijn (zoals toostje filet american). Toevallig hadden we ook nog een blikje met tonijn in huis. Daar schijnt ook niet veel in te zitten qua koolhydraten.
Ik voel me wel bezwaard als ik dingen eet/drink die hij niet mag. Heb ik nog best wel moeite mee.
Hoe is dat bij jullie??
