"vrienden" in moeilijke tijden...
woensdag 23 februari 2011 om 09:23
Ik zit met een dilemma. Twee maanden terug heb ik met twee vriendinnen samen een korte vakantie geboekt, en allemaal nemen we nog een vriendin mee. Ik ken eigenlijk iedereen: gezien op een verjaardag, tijdens stappen, tijdens een borrel... Op 1 iemand na, die heb ik nog niet ontmoet, maar veel van gehoord.
Kort nadat we hebben geboekt raakt mijn moeder ernstig ziek. Het is kantje boord geweest, en heeft gemaakt dat ik verder niet zo betrokken ben geweest bij de verdere organisatie. Via de mail hebben we contact gehouden.
Volgende week gaan we weg, en opeens kom ik tot het besef dat ik van 2 van de dames gedurende het hele ziekbed van mijn moeder NIKS heb gehoord. De gene die ik nog nooit heb ontmoet heb is juist degene die regelmatig een mailtje terug stuurde om sterkte en succes te wensen.
Ik moet zeggen dat ik algeheel best teleurgesteld ben ik bepaalde mensen: er breekt een moeilijke tijd aan, en opeens hoor je niks meer. Juist van diegenen waarvan je het niet verwacht.
Wat moet ik?! De vakantie ingaan, en doen alsof het me niks uitmaakt? Ik ben zo bang dat ik dat niet kan. Dat ik tijdens de vakantie mijn teleurstelling over tafel gooi. Mag ik deze dames er op aan spreken dat ze me teleurgesteld hebben? Of moet ik beter weten? Ik hoop op wijze raad, thanx.
Kort nadat we hebben geboekt raakt mijn moeder ernstig ziek. Het is kantje boord geweest, en heeft gemaakt dat ik verder niet zo betrokken ben geweest bij de verdere organisatie. Via de mail hebben we contact gehouden.
Volgende week gaan we weg, en opeens kom ik tot het besef dat ik van 2 van de dames gedurende het hele ziekbed van mijn moeder NIKS heb gehoord. De gene die ik nog nooit heb ontmoet heb is juist degene die regelmatig een mailtje terug stuurde om sterkte en succes te wensen.
Ik moet zeggen dat ik algeheel best teleurgesteld ben ik bepaalde mensen: er breekt een moeilijke tijd aan, en opeens hoor je niks meer. Juist van diegenen waarvan je het niet verwacht.
Wat moet ik?! De vakantie ingaan, en doen alsof het me niks uitmaakt? Ik ben zo bang dat ik dat niet kan. Dat ik tijdens de vakantie mijn teleurstelling over tafel gooi. Mag ik deze dames er op aan spreken dat ze me teleurgesteld hebben? Of moet ik beter weten? Ik hoop op wijze raad, thanx.
woensdag 23 februari 2011 om 09:29
Jeetje, wat onbeleefd, heel logisch dat je teleurgesteld bent. Ik zou het zeker zeggen en wel aan het begin van de vakantie, anders ga je het inderdaad opkroppen en komt het er later alsnog op een niet zo leuke manier uit. Je mag toch wel gewoon zeggen hoe jij dit ervaren hebt? Wellicht hebben ze er helemaal niet bij stilgestaan; ook (juist) dan is het goed om hen ervan bewust te maken wat het met jou doet. Misschien dat het ze een beetje 'opvoedt'.
woensdag 23 februari 2011 om 09:33
woensdag 23 februari 2011 om 09:38
Sommige mensen vinden het heel moeilijk om contact op te nemen met mensen die het moeilijk hebben. Ik denk niet dat je dit als persoonlijke afwijzing moet zien, maar meer als een slechte eigenschap van hun kant. Wat niet wegneemt dat het heel vervelend voor je is dat je vrienden er niet voor je waren.
Ik denk dat je niet veel antwoord gaat krijgen als je er naar vraagt eerlijk gezegd.
Ik denk dat je niet veel antwoord gaat krijgen als je er naar vraagt eerlijk gezegd.
woensdag 23 februari 2011 om 09:45
Het zou kunnen dat deze dames jou situatie hebben gerespecteerd en gedacht hebben dat je wel wat anders aan je hoofd had , dan het organiseren van een vakantie. Daar komt ook nog bij, dat het voor sommige mensen moeilijk is het juiste te zeggen in zo'n situatie.
Persoonlijk zou ik er niet te veel van maken.
Persoonlijk zou ik er niet te veel van maken.
woensdag 23 februari 2011 om 09:46
Ik krijg ook soms een verwijt hierover... waarom ik er niet was tijdens een moeilijke periode. Dat komt omdat ik denk dat ik mensen lastig val als ze het moeilijk hebben. Zou het kunnen dat jouw vriendinnen hetzelfde hebben?
Ik heb ooit ook mijn beste (inmiddels overleden) vriendin gekwetst met dat gedrag en sindsdien vraag ik bij vrienden hoe ze het willen, maar nog voelt dat als een enorme drempel voor mij, gezien ik type "kruip in het hoekje en ik wil even niks" ben. Ik wil dan geen contact met mensen, maar even helemaal met rust gelaten worden. Je gaat in zo'n geval toch na hoe je het zelf het liefste zou hebben. En blijkbaar is dat vaak niet juist!
In haar geval was ik wel erg betrokken, alleen dat wist zij niet. Zat zij mij te missen bij haar moeilijke situatie en zat ik me druk te maken over haar thuis. Het kan zijn dat jouw vriendinnen dat ook hebben.
Als jullie dat allang van elkaar weten, dan kan ik me voorstellen dat jullie opeens een ander beeld van elkaar hebben.
Hoop dat het allemaal goedkomt, maar ga niet meteen uit van slechte intenties!
Daarnaast hoop ik dat alles weer goed is met je moeder.
Ik heb ooit ook mijn beste (inmiddels overleden) vriendin gekwetst met dat gedrag en sindsdien vraag ik bij vrienden hoe ze het willen, maar nog voelt dat als een enorme drempel voor mij, gezien ik type "kruip in het hoekje en ik wil even niks" ben. Ik wil dan geen contact met mensen, maar even helemaal met rust gelaten worden. Je gaat in zo'n geval toch na hoe je het zelf het liefste zou hebben. En blijkbaar is dat vaak niet juist!
In haar geval was ik wel erg betrokken, alleen dat wist zij niet. Zat zij mij te missen bij haar moeilijke situatie en zat ik me druk te maken over haar thuis. Het kan zijn dat jouw vriendinnen dat ook hebben.
Als jullie dat allang van elkaar weten, dan kan ik me voorstellen dat jullie opeens een ander beeld van elkaar hebben.
Hoop dat het allemaal goedkomt, maar ga niet meteen uit van slechte intenties!
Daarnaast hoop ik dat alles weer goed is met je moeder.
woensdag 23 februari 2011 om 09:47
Even voor de goede orde: wie zijn de twee die niets van zich hebben laten horen, je eigen vriendinnen of de vriendinnen van? En in het laatste geval: hoe goed kén je die mensen? Nou ja, als ik ga rekenen moet er ten minste eentje tussen je vriendenclubje zitten. En is het dan zo dat er een 'setje' niet reageerde?
Van eigen vriendinnen zou ik meer verwachten dan van aanhang.
Zoals iemand anders al zegt: laat ze voor de vakantie weten dat je hiervan baalt. Maar probeer het ook niet te hoog op te nemen, een vakantie doe je voor de lol, niet om je vriendschapsbanden nog wat intiemer te maken. Hou het dus lollig en verwacht niet te veel van mensen. In vriendenvakanties lopen vriendschappen meestal stuk vanwege te hoge verwachtingen.
Om die reden durf ik dus niet op vakantie met mijn vriendinnen
Van eigen vriendinnen zou ik meer verwachten dan van aanhang.
Zoals iemand anders al zegt: laat ze voor de vakantie weten dat je hiervan baalt. Maar probeer het ook niet te hoog op te nemen, een vakantie doe je voor de lol, niet om je vriendschapsbanden nog wat intiemer te maken. Hou het dus lollig en verwacht niet te veel van mensen. In vriendenvakanties lopen vriendschappen meestal stuk vanwege te hoge verwachtingen.
Om die reden durf ik dus niet op vakantie met mijn vriendinnen
woensdag 23 februari 2011 om 09:56
toen mijn vader overleed was er ook een vriendin die me voor mijn gevoel heel hard liet vallen.
Achteraf gezien wilde ze me rust geven en ze dacht dat ik er niks aan zou hebben als ze toch niet wist wat ze moest zeggen tegen me als ik verdrietig ben.
Sommige mensen hebben het niet door dat alleen hun aanwezigheid al voldoende is
Achteraf gezien wilde ze me rust geven en ze dacht dat ik er niks aan zou hebben als ze toch niet wist wat ze moest zeggen tegen me als ik verdrietig ben.
Sommige mensen hebben het niet door dat alleen hun aanwezigheid al voldoende is
woensdag 23 februari 2011 om 09:56
Het waarschijnlijkste is dat ze niet wisten wat ze moesten zeggen of vragen, of dachten dat je liever met rust gelaten wilde worden omdat je genoeg aan je kop had.
Neemt niet weg dat jij het vervelend vindt, dus je kunt het best aansnijden. Zeg dan dat je graag wat had willen horen en dat je het jammer vindt dat je geen contact met ze hebt gehad.
Maar schrijf niet op voorhand de vriendschap af op grond van jóuw invulling van hun gedrag. Als zij dachten dat je met rust gelaten wilde worden, en jij denkt dat ze je laten stikken, dan zijn er dus twee partijen die aannames doen ipv te communiceren, en dan gooi je voor niks een vriendschap weg.
Neemt niet weg dat jij het vervelend vindt, dus je kunt het best aansnijden. Zeg dan dat je graag wat had willen horen en dat je het jammer vindt dat je geen contact met ze hebt gehad.
Maar schrijf niet op voorhand de vriendschap af op grond van jóuw invulling van hun gedrag. Als zij dachten dat je met rust gelaten wilde worden, en jij denkt dat ze je laten stikken, dan zijn er dus twee partijen die aannames doen ipv te communiceren, en dan gooi je voor niks een vriendschap weg.
woensdag 23 februari 2011 om 10:00
Ik herken je teleurstelling. Het is niet voor niets dat ze zeggen dat je in moeilijke tijd erachter komt wie je echte vrienden zijn. Ik heb dit zelf meegemaakt toen mijn vader overleed. Van een vriendin hoorde ik bijna niks. Dat viel me zo van haar tegen. Ik heb haar toen opgebeld en mijn teleurstelling uitgesproken. Ze gaf toen aan dat ze wel heel veel aan me gedacht had maar het er steeds niet van kwam om me te bellen. Nou ja, we hebben het uitgesproken en nu is het goed. Maar ik weet inmiddels wel dat ik niet veel van haar hoef te verwachten als ik het moeilijk heb. De vriendschap is dus meer oppervlakkig geworden.
Kortom het is een goed idee om je teleurstelling uit te spreken. En zeker nog voordat je op vakantie gaat. Bel ze zsm op en leg je verdriet en teleurstelling uit. En kijk maar eens hoe ze daar op reageren!
Kortom het is een goed idee om je teleurstelling uit te spreken. En zeker nog voordat je op vakantie gaat. Bel ze zsm op en leg je verdriet en teleurstelling uit. En kijk maar eens hoe ze daar op reageren!
woensdag 23 februari 2011 om 10:11
Bedankt voor de berichtjes. Jullie zitten er net zo dubbel ik als ik geloof ik.
Voor de goede orde: het zijn meiden die ik niet direct mijn beste vriendinnen noem, maar waar ik toch al aardig wat lief en leed mee gedeeld heb zo door de jaren heen.
Wat mij dwars zit is dat de mailings over prosecco, chocolade, stappen, meidenfilms etc prima hun weg hebben weten te vinden naar mijn mailbox. Alleen dat ene woordje 'sterkte' of 'succes' of ..... De enige die daar echt dr best voor heeft gedaan is dus degene die in niet ken. Naast mijn 2 beste vriendinnen die dag en nacht klaar hebben gestaan, en nogsteeds staan.
Ik geloof echt dat ze begaan zijn met de situatie, en zie dit ook zeker niet als einde vriendschap. Ik zou het alleen graag snappen....
Voor de goede orde: het zijn meiden die ik niet direct mijn beste vriendinnen noem, maar waar ik toch al aardig wat lief en leed mee gedeeld heb zo door de jaren heen.
Wat mij dwars zit is dat de mailings over prosecco, chocolade, stappen, meidenfilms etc prima hun weg hebben weten te vinden naar mijn mailbox. Alleen dat ene woordje 'sterkte' of 'succes' of ..... De enige die daar echt dr best voor heeft gedaan is dus degene die in niet ken. Naast mijn 2 beste vriendinnen die dag en nacht klaar hebben gestaan, en nogsteeds staan.
Ik geloof echt dat ze begaan zijn met de situatie, en zie dit ook zeker niet als einde vriendschap. Ik zou het alleen graag snappen....
woensdag 23 februari 2011 om 11:34
quote:llauw schreef op 23 februari 2011 @ 09:56:
toen mijn vader overleed was er ook een vriendin die me voor mijn gevoel heel hard liet vallen.
Achteraf gezien wilde ze me rust geven en ze dacht dat ik er niks aan zou hebben als ze toch niet wist wat ze moest zeggen tegen me als ik verdrietig ben.
Sommige mensen hebben het niet door dat alleen hun aanwezigheid al voldoende is
Idd!! Net hetzelfde meegemaakt! Moeder ernstig ziek, dan komt ze in het ZH te liggen, vriendin weet dat, maar laat niets van zich horen tot pas op de begrafenis zelf, zei ze sorry...
Ze was dus ook niet uitgenodigd op de koffietafel....ja, want dat doet tóch wel pijn hoor!!!!
toen mijn vader overleed was er ook een vriendin die me voor mijn gevoel heel hard liet vallen.
Achteraf gezien wilde ze me rust geven en ze dacht dat ik er niks aan zou hebben als ze toch niet wist wat ze moest zeggen tegen me als ik verdrietig ben.
Sommige mensen hebben het niet door dat alleen hun aanwezigheid al voldoende is
Idd!! Net hetzelfde meegemaakt! Moeder ernstig ziek, dan komt ze in het ZH te liggen, vriendin weet dat, maar laat niets van zich horen tot pas op de begrafenis zelf, zei ze sorry...
Ze was dus ook niet uitgenodigd op de koffietafel....ja, want dat doet tóch wel pijn hoor!!!!
woensdag 23 februari 2011 om 12:26
Ik zou er niet vanuit gaan dat ze bewust dachten 'ha, TO haar moeder is ziek maar ik ga eens lékker niks van me laten horen'
Dit soort dingen heeft altijd als achtergrond ''ze zal wel genoeg aan haar hoofd hebben, kan mij er niet bij hebben" of "ik weet niet wat ik moet zeggen, dan is 't beter niks te zeggen"...
Of mensen beseffen echt niet hoe ernstig iets is, en hoe fijn het is om toch eenvoudige steun te krijgen- simpelweg omdat ze zelf nog weinig levenservaring hebben.
De mens is niet onfeilbaar en iedereen moet sommige dingen nog leren. Zij moeten dit kennelijk nog leren.
Ik zou even zeggen 'ik heb zolang niets van jullie gehoord, had ik wel een beetje verwacht' zoiets.. maar verder geen big deal van maken. Het was vast niet om jou persoonlijk te 'plagen'.
Rustig je eigen lijn trekken, dit soort dingen niet te belangrijk maken.
Dit soort dingen heeft altijd als achtergrond ''ze zal wel genoeg aan haar hoofd hebben, kan mij er niet bij hebben" of "ik weet niet wat ik moet zeggen, dan is 't beter niks te zeggen"...
Of mensen beseffen echt niet hoe ernstig iets is, en hoe fijn het is om toch eenvoudige steun te krijgen- simpelweg omdat ze zelf nog weinig levenservaring hebben.
De mens is niet onfeilbaar en iedereen moet sommige dingen nog leren. Zij moeten dit kennelijk nog leren.
Ik zou even zeggen 'ik heb zolang niets van jullie gehoord, had ik wel een beetje verwacht' zoiets.. maar verder geen big deal van maken. Het was vast niet om jou persoonlijk te 'plagen'.
Rustig je eigen lijn trekken, dit soort dingen niet te belangrijk maken.
woensdag 23 februari 2011 om 12:37
Ik heb ook dit "verwijt" gekregen van een vriendin. Omdat ze druk was met haar vader en er al een paar vriendinnen boven opzaten, die voor mijn gevoel op dat moment closer met haar waren, heb ik afstand genomen. Dit heeft ze als vervelend ervaren en later ook verteld. Het is jammer dat dat toen zo is mis gelopen, juist omdat ik voor vrienden dag en nacht bereikbaar ben. Ik heb veel aan haar gedacht, kaartje gestuurd naar haar vader en als ze wat vertelde erover heb ik haar alle aandacht gegeven. Maar ik had er dus moeten zijn, echt aanwezig. De volgende keer als zoiets gebeurd zal ik vragen wat degene van mij wil, dus heb er wat van geleerd. Vraag gewoon aan hun waarom ze er niets over mailen. Sommige mensen willen zich niet opdringen en misschien weten ze niet hoe ze erop moeten reageren, zou ook nog kunnen.