Gezondheid
alle pijlers
vechten met eten
vrijdag 13 juli 2012 om 00:19
Lees al een tijdje mee maar heb net it's get better gekeken met de uitzending over een meisje met anorexia. Ik zelf heb 5 jaar anorexia "gehad" Mijn laagste gewicht was 36 kg.
Ik heb gehad tussen aanhalingstekens gezet omdat ik stiekem nog iedere dag vecht met keuzes in mijn hoofd en eten. Alleen ziet mijn omgeving dit niet meer omdat ik inmiddels weer 76 kg weeg. dit komt ook deels door medicatie en andere deel mijn overwinning met eten.
Ik kan mijn lichaam nog steeds niet naakt zien. Als ik ga douche hangt er altijd een handdoek over de spiegel etc.
Maar wat ik nu eigenlijk wil met dit forum is zowieso van me afschrijven. Voel me gewoon eenzaam dat ik nog steeds alleen aan het vechten ben alleen dat niemand dit door heeft door mijn gewicht. En dit kwam even net hard binnen tijdens dat programma. Lang geleden dat ik zo heb zitten janken doordat ik het eetgevecht wat dichter bij liet komen.... desteharder moet ik nu vechten
Ik heb gehad tussen aanhalingstekens gezet omdat ik stiekem nog iedere dag vecht met keuzes in mijn hoofd en eten. Alleen ziet mijn omgeving dit niet meer omdat ik inmiddels weer 76 kg weeg. dit komt ook deels door medicatie en andere deel mijn overwinning met eten.
Ik kan mijn lichaam nog steeds niet naakt zien. Als ik ga douche hangt er altijd een handdoek over de spiegel etc.
Maar wat ik nu eigenlijk wil met dit forum is zowieso van me afschrijven. Voel me gewoon eenzaam dat ik nog steeds alleen aan het vechten ben alleen dat niemand dit door heeft door mijn gewicht. En dit kwam even net hard binnen tijdens dat programma. Lang geleden dat ik zo heb zitten janken doordat ik het eetgevecht wat dichter bij liet komen.... desteharder moet ik nu vechten
vrijdag 13 juli 2012 om 00:44
Waarom kan je het er met niemand over hebben? Of durf je dat niet, omdat je niet wilt dat mensen om je heen zich ongerust maken over jou?
Lijkt me erg moeilijk voor je dat je hier helemaal alleen voor staat. Zoals je zelf al zegt het maakt je eenzaam, en misschien wordt het ook wel groter, omdat je het geheim houd, en geheimen blijven aan je knagen.
Lijkt me erg moeilijk voor je dat je hier helemaal alleen voor staat. Zoals je zelf al zegt het maakt je eenzaam, en misschien wordt het ook wel groter, omdat je het geheim houd, en geheimen blijven aan je knagen.
vrijdag 13 juli 2012 om 00:49
Ik wil niemand ongerust maken. ik eet wel, maar wel met moeite. Nu checkt mijn vriend mij al op sommige dagen of ik wel eet. En ze bedoelen het allemaal zo goed, maar dat stimuleren in eten van pak dan dit, doe dan dat daar kan ik niets mee. Op dat moment heb ik meer behoefte aan een dikke knuffel en dat ze van me houden, in welke strijd ik dan ookz zit, dan dat ze hun bezorgdheid uitspreken.
Heb dit wel al een aantal keren verteld dat ik dan niet de behoefte heb om gestimuleerd te worden met eten. Maar puntje bij paaltje komen ze wel telkens met eten aan. Mijn broertje zelfs dan zo ongezond mogelijk.
En ik weet wel dat ze het goed bedoelen!
Heb dit wel al een aantal keren verteld dat ik dan niet de behoefte heb om gestimuleerd te worden met eten. Maar puntje bij paaltje komen ze wel telkens met eten aan. Mijn broertje zelfs dan zo ongezond mogelijk.
En ik weet wel dat ze het goed bedoelen!
vrijdag 13 juli 2012 om 23:04
Eetstoornissen staan ergens voor. Soms kom je er nooit helemaal uit waarom. Kleine dingetjes kunnen je inspireren om je lijf weer klaar voor het leven te krijgen. Energie om dromen waar te maken. Andere momenten denk je "Zak maar in de shit met z'n allen, waar doe ik het nog voor ?" Maar die kleine sterretjes van lichtpuntjes waarvoor je het zou willen doen, die proberen te grijpen en er het beste van maken. Ondanks 23 jaar eetproblematiek is het hier toch weleens gelukt écht oprecht te genieten van dingen die ik mezelf eigenlijk verbood. Van moment tot moment leven en elk klein klimmetje durven zien. Ennuhhh.... soms is het niet vechten maar juist loslaten. Take care....
zaterdag 14 juli 2012 om 00:52
Dames thanks voor jullie lieve berichten! echt super doet me goed. Vandaag weer een iets betere dag gehad, naar de film geweest met vriendinnen en gewone cola besteld, in plaats van light.wijntje ging me vandaag niet lukken...
Wie weet deze week tijdens de vierdaagsefeesten.
We zullen zien. Ene kant voelt t ook wel goed doordat ik het programma keek me rot te voelen, maar dan wel weer weten waarvoor ik vecht. dat ik niet terug wil die kant op!
Wie weet deze week tijdens de vierdaagsefeesten.
We zullen zien. Ene kant voelt t ook wel goed doordat ik het programma keek me rot te voelen, maar dan wel weer weten waarvoor ik vecht. dat ik niet terug wil die kant op!
zaterdag 14 juli 2012 om 09:42
Ik begrijp het heel goed, ik heb zelf vanaf mijn 10e tot mijn 19e een eetstoornis gehad. Het begon als anorexia, met later nog jaren van afwisselend weinig eten, te veel sporten en obsessief met eten bezig zijn. Ook toen ik weer op een gezond gewicht was, dachten mensen dat het wel mee viel met mijn eetstoornis. Want ik was niet meer mager. Maar ik had nog steeds heel erg last van vaste 'rituelen'' rond eten, en dat ik voor mezelf plande wat ik ging eten, en dat ik niet kon eten met mensen om me heen. Mijn sociale leven leed er zwaar onder, ik ging bijv. niet uit omdat ik geen alcohol wilde drinken, of als ik 'te veel' had gegeten dan durfde ik soms niet eens naar school omdat ik me te lelijk voelde.
Ik heb nu trouwens helemaal niet meer. Wat voor mij enorm heeft geholpen is gezond eten. Ik weet dat als je een eetstoornis hebt dat iedereen je dan ongezonde dingen voor zet, en dat eetstoornisklinieken eetlijsten voorschrijven waar twixen e.d. opstaan, maar dit maakte het bij mij alleen maar erger. Voor mij heeft het juist veel geholpen om informatie over voeding en het menselijk lichaam te lezen, ik weet nu hoe het menselijk lichaam werkt, welke voeding je nodig hebt, wat er gebeurt als je te weinig eet etc. Intuïtief eten is onmogelijk als je 8 jaar lang een eetstoornis hebt gehad. Ik moest het op een rationele manier aanpakken voor ik de controle drang los kon laten. Kennis over voedsel kan je helpen om je angsten te relativeren.
Daarnaast zorgt gezond eten voor een gezond brein. Een eetstoornis is gewoon een geestelijke ziekte waarvan je kan genezen met de juiste voeding. Ik merk het nu direct als ik een paar dagen slecht heb gegeten, dan zit ik meteen weer heel erg in mijn hoofd, veel te veel na te denken etc. Het is niet zo dat je nooit iets 'ongezonds' moet eten, maar je moet zorgen dat je gewoon een goede basis van groenten en fruit hebt voor de vitaminen en mineralen die je nodig hebt om rustig te worden in je hoofd. Die eetlijsten van klinieken hebben vaak veel te weinig daarvan.
Wat mij verder heel veel heeft geholpen, is je gewoon bezig houden met andere dingen. Je moet iets vinden waar je passie voor hebt. Is het een bepaalde sport, of kunst, of muziek? Ik moest in het tweede jaar stoppen met de kunstacademie vanwege mijn eetstoornis. In plaats van therapie heb ik gekozen om te gaan reizen. Ik heb tijd in een yoga-retreatcentrum gewerkt en dit heeft echt mijn leven verandert. We aten daar helemaal ayurvedisch, en hierdoor is mijn kijk op voedsel heel erg verandert. Daarnaast deed ik veel yoga, dans, we zaten midden in de natuur en veel nieuwe mensen ontmoet.. en veel over mezelf ontdekt, en mijn passie voor kunst weer terug gevonden. Yoga helpt mij om me goed te voelen in mijn lichaam, me dankbaar te zijn voor alles wat ik met mijn lichaam kan, en dans geeft mij creatieve energie. In september ga ik dus weer terug naar de kunstacademie
Vind gewoon iets waar je echt voor kan gaan en wat je alles wat met eten te maken heeft doet vergeten, en doe het zo veel mogelijk.
En wat ook belangrijk is om van je eetstoornis is om te weten waarom je er een ontwikkelde. Dit kan je dmv therapie doen, maar je kan het ook gewoon doen door het op te schrijven of erover te praten met iemand die het zal begrijpen. Het is heel belangrijk om te begrijpen waarom je je zo voelt en waar je angsten vandaan kwamen. Ik besefte pas een jaar geleden dat er zoveel dingen waren die ik gewoon niet los kon laten, zelfs dingen die ik me niet eens meer kon herinneren.
In ieder geval, heel veel sterkte!
Ik heb nu trouwens helemaal niet meer. Wat voor mij enorm heeft geholpen is gezond eten. Ik weet dat als je een eetstoornis hebt dat iedereen je dan ongezonde dingen voor zet, en dat eetstoornisklinieken eetlijsten voorschrijven waar twixen e.d. opstaan, maar dit maakte het bij mij alleen maar erger. Voor mij heeft het juist veel geholpen om informatie over voeding en het menselijk lichaam te lezen, ik weet nu hoe het menselijk lichaam werkt, welke voeding je nodig hebt, wat er gebeurt als je te weinig eet etc. Intuïtief eten is onmogelijk als je 8 jaar lang een eetstoornis hebt gehad. Ik moest het op een rationele manier aanpakken voor ik de controle drang los kon laten. Kennis over voedsel kan je helpen om je angsten te relativeren.
Daarnaast zorgt gezond eten voor een gezond brein. Een eetstoornis is gewoon een geestelijke ziekte waarvan je kan genezen met de juiste voeding. Ik merk het nu direct als ik een paar dagen slecht heb gegeten, dan zit ik meteen weer heel erg in mijn hoofd, veel te veel na te denken etc. Het is niet zo dat je nooit iets 'ongezonds' moet eten, maar je moet zorgen dat je gewoon een goede basis van groenten en fruit hebt voor de vitaminen en mineralen die je nodig hebt om rustig te worden in je hoofd. Die eetlijsten van klinieken hebben vaak veel te weinig daarvan.
Wat mij verder heel veel heeft geholpen, is je gewoon bezig houden met andere dingen. Je moet iets vinden waar je passie voor hebt. Is het een bepaalde sport, of kunst, of muziek? Ik moest in het tweede jaar stoppen met de kunstacademie vanwege mijn eetstoornis. In plaats van therapie heb ik gekozen om te gaan reizen. Ik heb tijd in een yoga-retreatcentrum gewerkt en dit heeft echt mijn leven verandert. We aten daar helemaal ayurvedisch, en hierdoor is mijn kijk op voedsel heel erg verandert. Daarnaast deed ik veel yoga, dans, we zaten midden in de natuur en veel nieuwe mensen ontmoet.. en veel over mezelf ontdekt, en mijn passie voor kunst weer terug gevonden. Yoga helpt mij om me goed te voelen in mijn lichaam, me dankbaar te zijn voor alles wat ik met mijn lichaam kan, en dans geeft mij creatieve energie. In september ga ik dus weer terug naar de kunstacademie
Vind gewoon iets waar je echt voor kan gaan en wat je alles wat met eten te maken heeft doet vergeten, en doe het zo veel mogelijk.
En wat ook belangrijk is om van je eetstoornis is om te weten waarom je er een ontwikkelde. Dit kan je dmv therapie doen, maar je kan het ook gewoon doen door het op te schrijven of erover te praten met iemand die het zal begrijpen. Het is heel belangrijk om te begrijpen waarom je je zo voelt en waar je angsten vandaan kwamen. Ik besefte pas een jaar geleden dat er zoveel dingen waren die ik gewoon niet los kon laten, zelfs dingen die ik me niet eens meer kon herinneren.
In ieder geval, heel veel sterkte!