Vreselijk bezorgd
donderdag 16 februari 2012 om 10:43
Hoi allemaal,
Tjonge, ik wist niet dat iemand zo zich zo bang en bezorgd kon voelen
Gisteren kreeg ik een mail van mijn moeder. Dat ze toch maar naar de huisarts was gegaan, omdat ze zich na 2 weken nog steeds niet beter voelde.
De huisarts heeft een vergrote lever gevoeld en bloed afgenomen. Daarbij bleken allerlei waardes veel te hoog te zijn.
Vandaag is ze naar het ziekenhuis voor het maken van foto's en een afspraak bij de internist.
Ik hoop natuurlijk dat het meevalt. Het kunnen zoveel dingen zijn. Maar ben toch heel erg bang voor 'dat ene'... Ze is nog veel te jong om zo ziek te worden!
Pfff, dit moest ik even kwijt. Nu zien hoe ik verder de dag door ga komen.
Tjonge, ik wist niet dat iemand zo zich zo bang en bezorgd kon voelen
Gisteren kreeg ik een mail van mijn moeder. Dat ze toch maar naar de huisarts was gegaan, omdat ze zich na 2 weken nog steeds niet beter voelde.
De huisarts heeft een vergrote lever gevoeld en bloed afgenomen. Daarbij bleken allerlei waardes veel te hoog te zijn.
Vandaag is ze naar het ziekenhuis voor het maken van foto's en een afspraak bij de internist.
Ik hoop natuurlijk dat het meevalt. Het kunnen zoveel dingen zijn. Maar ben toch heel erg bang voor 'dat ene'... Ze is nog veel te jong om zo ziek te worden!
Pfff, dit moest ik even kwijt. Nu zien hoe ik verder de dag door ga komen.
dinsdag 28 februari 2012 om 18:25
Hoi allemaal,
Nou het kabbelt hier nog 'rustig' door.
Mam ziet er erg slecht uit. Details zal ik maar niet geven.
Vandaag hebben we als gezin unaniem besloten, nu toch met de sedatie te gaan beginnen. Zo valt ze in een diepere slaap, en daarbij kunnen we eventuele pijn zo nog bestrijden. De arts is dus net geweest. De laatste fase kan nu beginnen.
Ben erg blij met mijn tante. Werkt als verzorgende, en ze kan een hoop hulp bieden bij de handelingen van de thuiszorg/artsen etc. Verder is zij degene die het meest zorgtechnisch communiceert als er weer eens iemand binnendruipt.
T valt me heel zwaar. Zondag kregen we al bericht dat het bijna af was. Gisteren heb ik hier met mijn vriend de hele dag gezeten. Maar vandaag is hij toch maar aan het werk gegaan (t kon nog x lang duren). Heb net toch maar gebeld of hij wil komen, want ik trek t niet helemaal zonder hem. Gelukkig maakt dat voor zijn werk niet uit.
@ ikbenevelyn. Mooie woorden. Zo zal het straks hopelijk ook zijn....
T wordt weer een zware avond. Ik zal blij zijn als het voorbij is.
Nou het kabbelt hier nog 'rustig' door.
Mam ziet er erg slecht uit. Details zal ik maar niet geven.
Vandaag hebben we als gezin unaniem besloten, nu toch met de sedatie te gaan beginnen. Zo valt ze in een diepere slaap, en daarbij kunnen we eventuele pijn zo nog bestrijden. De arts is dus net geweest. De laatste fase kan nu beginnen.
Ben erg blij met mijn tante. Werkt als verzorgende, en ze kan een hoop hulp bieden bij de handelingen van de thuiszorg/artsen etc. Verder is zij degene die het meest zorgtechnisch communiceert als er weer eens iemand binnendruipt.
T valt me heel zwaar. Zondag kregen we al bericht dat het bijna af was. Gisteren heb ik hier met mijn vriend de hele dag gezeten. Maar vandaag is hij toch maar aan het werk gegaan (t kon nog x lang duren). Heb net toch maar gebeld of hij wil komen, want ik trek t niet helemaal zonder hem. Gelukkig maakt dat voor zijn werk niet uit.
@ ikbenevelyn. Mooie woorden. Zo zal het straks hopelijk ook zijn....
T wordt weer een zware avond. Ik zal blij zijn als het voorbij is.
dinsdag 28 februari 2012 om 23:09
Ook namens mij een hele dikke knuffel voor jou miss musica, wat gaat het nu ineens heel hard...ik las dat ze nu met sedatie beginnen met je moeder....vanuit mijn werk weet ik dat het nu heel hard kan gaan...heel veel sterkte...ik schrijf morgen weer even meer, maar voor nu heel veel sterkte en ik denk aan je!!
woensdag 29 februari 2012 om 10:19
Lieve allemaal,
Gisteravond, iets voor 23.00 is mijn moeder in alle rust heengegaan.
Het is een hele bizarre ervaring. Maar tot nu toe kan ik zeggen dat het een mooie ervaring was. Als het dan toch moet gebeuren, dan maar zo.
In elk geval maak ik me geen zorgen meer om haar. Het verdriet is er wel, maar ik weet dat we ons wel zullen redden. Er is zoveel familie om ons heen, dat we altijd wel steun zullen vinden.
Verder wil ik jullie ook heel hartelijk bedanken. Alle reacties
Gisteravond, iets voor 23.00 is mijn moeder in alle rust heengegaan.
Het is een hele bizarre ervaring. Maar tot nu toe kan ik zeggen dat het een mooie ervaring was. Als het dan toch moet gebeuren, dan maar zo.
In elk geval maak ik me geen zorgen meer om haar. Het verdriet is er wel, maar ik weet dat we ons wel zullen redden. Er is zoveel familie om ons heen, dat we altijd wel steun zullen vinden.
Verder wil ik jullie ook heel hartelijk bedanken. Alle reacties
woensdag 29 februari 2012 om 10:30
Lieve allemaal,
Gisteravond iets voor 23.00 is mijn moeder in alle rust overleden. Ze heeft geen pijn gehad. Voor zover te beoordelen ook weinig van de laatste momenten meegekregen. Mijn vader broertje, mijn vriend en ik zijn erbij geweest toen ze stierf.
Op dit moment overheerst bij mij de opluchting. Daarbij moet er nog heel veel geregeld worden. Het verdriet zal nog wel komen. Maar we hebben zoveel familie om ons heen, dat ik zeker weet dat we daar wel doorheen komen.
Ik wil hier iedereen ook heel erg bedanken. Heb heel veel steun aan jullie gehad.
Heel veel liefs
Miss_Musica
Gisteravond iets voor 23.00 is mijn moeder in alle rust overleden. Ze heeft geen pijn gehad. Voor zover te beoordelen ook weinig van de laatste momenten meegekregen. Mijn vader broertje, mijn vriend en ik zijn erbij geweest toen ze stierf.
Op dit moment overheerst bij mij de opluchting. Daarbij moet er nog heel veel geregeld worden. Het verdriet zal nog wel komen. Maar we hebben zoveel familie om ons heen, dat ik zeker weet dat we daar wel doorheen komen.
Ik wil hier iedereen ook heel erg bedanken. Heb heel veel steun aan jullie gehad.
Heel veel liefs
Miss_Musica
woensdag 29 februari 2012 om 22:44
miss_musica,gecondoleerd!Wat is dat toch snel gegaan!Ik leef met je
mee en denk aan je.
ikbenevelyn,je hebt het allemaal mooi verwoord in je laatste posting.
Heel mooi omschreven en zo is het ook.Je hebt ook gelijk dat je het beste met mensen kunt praten die hetzelfde mee hebben gemaakt als
jij.Dat was eigenlijk ook hetgeen dat ik bedoelde.Ik heb hier zelf ook
veel steun aan dit forum en vooral omdat mensen hun verhaal ook met
mij hebben gedeeld.
mee en denk aan je.
ikbenevelyn,je hebt het allemaal mooi verwoord in je laatste posting.
Heel mooi omschreven en zo is het ook.Je hebt ook gelijk dat je het beste met mensen kunt praten die hetzelfde mee hebben gemaakt als
jij.Dat was eigenlijk ook hetgeen dat ik bedoelde.Ik heb hier zelf ook
veel steun aan dit forum en vooral omdat mensen hun verhaal ook met
mij hebben gedeeld.
donderdag 1 maart 2012 om 14:01
donderdag 8 maart 2012 om 22:46
Hoi dames,
Wat lief dat er nog gereageerd wordt!
Het gaat redelijk. Heb een hele rare week achter de rug. Het begon al met het regelen van de uitvaart ed. Als kind van wordt je daar natuurlijk ook erg bij betrokken. Vond het best heftig, ook voor mijn broertje van net 20.
Verder allerlei dingen uitzoeken qua muziek, kleding, stukjes etc.
Stond er van te kijken, maar zowel mijn broertje als ik hebben zonder haperen wat gespeecht. Wel erg heftig om dat op deze leeftijd al te moeten doen.
Het gemis is er bij beetjes. Als ik thuis ben, kan ik het makkelijker van me afzetten. Maar zo nu en dan is het nog heel confronterend. Vanmiddag de mailadressen van mijn moeder verwijderd uit mijn contacten, omdat ze telkens verschijnen als ik een familielid mail. Beetje confronterend. Was een erg verdrietig moment, want ik mailde heel veel met haar.
Ik vind het voor mijn vader het zwaarst. Ze waren nog behoorlijk jong. Net een nieuw huis gekocht, waar ze nog mee bezig waren. Veel financiële onzekerheid. Er wordt wel een hoop opgevangen en mijn vader verdient gelukkig goed. Maar ik zou het heel fijn vinden als hij zelf kan bepalen hoelang hij daar nog wil blijven.
We hebben gelukkig veel steun vanuit de familie. Mijn vader heeft een tweelingbroer waarmee de band zeer goed is. En verdere familie loopt gelukkig ook allemaal positief. Wat dat betreft komen we gelukkig niks tekort.
Helaas voor mijn tante gaat het nu met mijn oma weer niet goed. Mijn moeders dood is een grote schok, en ze is erg achteruit gegaan. Ze moet nu uit haar aanleunhuisje naar een verpleeghuis. Dus bij alle verdriet komt dit alles ook nog eens erbij. Ik probeer te helpen waar ik kan, maar mijn moeder kan ik niet vervangen. Zal erg blij zijn als de rust een beetje terug is, en alles weer een beetje op zijn plek valt.
Verder gelukkig heel veel steun aan mijn lief. Dat scheelt enorm. Alles is zo hard gegaan, en het meeste verdriet komt meestal thuis eruit. Gelukkig geven de katjes veel afleiding. Het voelt bijna aan als een gezinnetje. Het komt allemaal best goed, maar het zal nog lang duren vrees ik.
Heel erg bedankt voor jullie steun. Het doet toch wel goed hoor!
Wat lief dat er nog gereageerd wordt!
Het gaat redelijk. Heb een hele rare week achter de rug. Het begon al met het regelen van de uitvaart ed. Als kind van wordt je daar natuurlijk ook erg bij betrokken. Vond het best heftig, ook voor mijn broertje van net 20.
Verder allerlei dingen uitzoeken qua muziek, kleding, stukjes etc.
Stond er van te kijken, maar zowel mijn broertje als ik hebben zonder haperen wat gespeecht. Wel erg heftig om dat op deze leeftijd al te moeten doen.
Het gemis is er bij beetjes. Als ik thuis ben, kan ik het makkelijker van me afzetten. Maar zo nu en dan is het nog heel confronterend. Vanmiddag de mailadressen van mijn moeder verwijderd uit mijn contacten, omdat ze telkens verschijnen als ik een familielid mail. Beetje confronterend. Was een erg verdrietig moment, want ik mailde heel veel met haar.
Ik vind het voor mijn vader het zwaarst. Ze waren nog behoorlijk jong. Net een nieuw huis gekocht, waar ze nog mee bezig waren. Veel financiële onzekerheid. Er wordt wel een hoop opgevangen en mijn vader verdient gelukkig goed. Maar ik zou het heel fijn vinden als hij zelf kan bepalen hoelang hij daar nog wil blijven.
We hebben gelukkig veel steun vanuit de familie. Mijn vader heeft een tweelingbroer waarmee de band zeer goed is. En verdere familie loopt gelukkig ook allemaal positief. Wat dat betreft komen we gelukkig niks tekort.
Helaas voor mijn tante gaat het nu met mijn oma weer niet goed. Mijn moeders dood is een grote schok, en ze is erg achteruit gegaan. Ze moet nu uit haar aanleunhuisje naar een verpleeghuis. Dus bij alle verdriet komt dit alles ook nog eens erbij. Ik probeer te helpen waar ik kan, maar mijn moeder kan ik niet vervangen. Zal erg blij zijn als de rust een beetje terug is, en alles weer een beetje op zijn plek valt.
Verder gelukkig heel veel steun aan mijn lief. Dat scheelt enorm. Alles is zo hard gegaan, en het meeste verdriet komt meestal thuis eruit. Gelukkig geven de katjes veel afleiding. Het voelt bijna aan als een gezinnetje. Het komt allemaal best goed, maar het zal nog lang duren vrees ik.
Heel erg bedankt voor jullie steun. Het doet toch wel goed hoor!
dinsdag 3 april 2012 om 22:09
Hoi Famke(en anderen),
Ja hoor. Het gaat wel. Het gaat langzaam, maar de meeste dagen kom ik wel goed door. Het zijn meer de momenten voor het slapen gaan en zo. Zodra het licht uitgaat krijgen je gedachten opeens de ruimte. Je bent de afleiding kwijt. Gelukkig is mijn vriend er dan. Die heeft al heel wat glaasjes water en zakdoekjes gebracht.
Van het weekend een etentje gehad met de familie, tere van de 90e verjaardag van mijn opa (vaders kant). Zo ontzettend dubbel. Maar het was fijn iedereen te zien. En gezien de omstandigheden is het nog best gezellig geweest.
Hoe is het inmiddels bij jullie? Ik hoop iets rooskleuriger!
Ja hoor. Het gaat wel. Het gaat langzaam, maar de meeste dagen kom ik wel goed door. Het zijn meer de momenten voor het slapen gaan en zo. Zodra het licht uitgaat krijgen je gedachten opeens de ruimte. Je bent de afleiding kwijt. Gelukkig is mijn vriend er dan. Die heeft al heel wat glaasjes water en zakdoekjes gebracht.
Van het weekend een etentje gehad met de familie, tere van de 90e verjaardag van mijn opa (vaders kant). Zo ontzettend dubbel. Maar het was fijn iedereen te zien. En gezien de omstandigheden is het nog best gezellig geweest.
Hoe is het inmiddels bij jullie? Ik hoop iets rooskleuriger!
donderdag 5 april 2012 om 14:56
Hier niet zo. We weten inmiddels dat mijn moeder ook niet meer beter zal gaan worden. En nog een beperkte levensverwachting heeft (lees: maanden). Ze ligt momenteel in het ziekenhuis, hoop dat ze snel thuis komt. Dat wil ze ook graag, maar is nu medisch gezien nog niet mogelijk helaas.
Fijn dat je zo nu en dan reageert. Ik denk regelmatig aan je. Fijn dat je steun van je vriend hebt. Ik tref het ook ontzettend met mijn man. Niet dat we er steeds over praten, maar zijn aanwezigheid voelt zo fijn.
liefs famke
Fijn dat je zo nu en dan reageert. Ik denk regelmatig aan je. Fijn dat je steun van je vriend hebt. Ik tref het ook ontzettend met mijn man. Niet dat we er steeds over praten, maar zijn aanwezigheid voelt zo fijn.
liefs famke
tsja.....
vrijdag 6 april 2012 om 01:45
hoi ik wou toch ff reageren op je ik las je bericht en ik keek ff verder en ik zag dat je moeder al zo snel was overleden, k schrok er wel f van ik wil je ff sterkte wensen ik weet wat je door maakt net zoals je zegt als het licht uit gaat snachts ga je denken, dat is irritant idd.
famke jij ook sterkte hoor. vreselijk
famke jij ook sterkte hoor. vreselijk
zondag 8 april 2012 om 11:00
Hoi Famke,
Wat een vreselijk nieuws. Ik weet wat het is(helaas). Het is eigenlijk niet onder woorden te brengen wat er dan door je heen gaat.
Ik hoop inderdaad dat ze snel naar huis mag. Thuis voelt het in elk geval nog wat vertrouwd. Ik hoop voor jullie dat je nog de tijd hebt om wat mooie momenten te hebben samen. Bij ons ging het zo snel dat dat eigenlijk al niet meer is gebeurd. Daar heb ik het nu af en toe moeilijk mee. Maar ziek zijn was toch al niet mijn moeders ding, dus voor haar is het misschien het beste geweest.
Je zult nog veel te verwerken krijgen. Heel veel sterkte!
Wat een vreselijk nieuws. Ik weet wat het is(helaas). Het is eigenlijk niet onder woorden te brengen wat er dan door je heen gaat.
Ik hoop inderdaad dat ze snel naar huis mag. Thuis voelt het in elk geval nog wat vertrouwd. Ik hoop voor jullie dat je nog de tijd hebt om wat mooie momenten te hebben samen. Bij ons ging het zo snel dat dat eigenlijk al niet meer is gebeurd. Daar heb ik het nu af en toe moeilijk mee. Maar ziek zijn was toch al niet mijn moeders ding, dus voor haar is het misschien het beste geweest.
Je zult nog veel te verwerken krijgen. Heel veel sterkte!