Gezondheid alle pijlers

Vreselijk bezorgd

16-02-2012 10:43 102 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hoi allemaal,



Tjonge, ik wist niet dat iemand zo zich zo bang en bezorgd kon voelen



Gisteren kreeg ik een mail van mijn moeder. Dat ze toch maar naar de huisarts was gegaan, omdat ze zich na 2 weken nog steeds niet beter voelde.



De huisarts heeft een vergrote lever gevoeld en bloed afgenomen. Daarbij bleken allerlei waardes veel te hoog te zijn.

Vandaag is ze naar het ziekenhuis voor het maken van foto's en een afspraak bij de internist.



Ik hoop natuurlijk dat het meevalt. Het kunnen zoveel dingen zijn. Maar ben toch heel erg bang voor 'dat ene'... Ze is nog veel te jong om zo ziek te worden!



Pfff, dit moest ik even kwijt. Nu zien hoe ik verder de dag door ga komen.
Alle reacties Link kopieren
Hoi Bepje,



Het klinkt alsof je hetzelfde hebt meegemaakt? Gaat het bij jou ook om je moeder?



De nachten zijn lastig ja. Ik vind het heerlijk om naar bed te gaan (in slaap heb ik altijd even 'pauze' van alle gedoe). Maar als je niet kan slapen... Ik heb letterlijk haar laatste adem gezien, en het is niet erg fraai ofzo... Zo nu en dan dringt het tot me door wat er eigenlijk is gebeurd. En dan gaan de sluizen nog weleens open. Gelukkig kan ik het grootste deel van de tijd gewoon lekker bezig zijn enzo. Maar ik denk dat het nog wel een poosje duurt voordat het een plek heeft.
Alle reacties Link kopieren
quote:miss_musica schreef op 08 april 2012 @ 11:03:

Hoi Bepje,



Het klinkt alsof je hetzelfde hebt meegemaakt? Gaat het bij jou ook om je moeder?



De nachten zijn lastig ja. Ik vind het heerlijk om naar bed te gaan (in slaap heb ik altijd even 'pauze' van alle gedoe). Maar als je niet kan slapen... Ik heb letterlijk haar laatste adem gezien, en het is niet erg fraai ofzo... Zo nu en dan dringt het tot me door wat er eigenlijk is gebeurd. En dan gaan de sluizen nog weleens open. Gelukkig kan ik het grootste deel van de tijd gewoon lekker bezig zijn enzo. Maar ik denk dat het nog wel een poosje duurt voordat het een plek heeft.





hoi,



nee gaat niet om me moeder om mijn vader ik was heel close met hem hij is nu meer dan een jaar weg en mis hem nog iedere dag, maar ik geloof niet echt in dood is dood ik geloof dat hij ons wel ziet en dat hij er is als je hem nodig bent ik praat soms wel tegen zijn foto als ik het ff moeilijk heb of ik ga naar zijn graf om met hem te praten voelt goed om dat te doen.

ik herken het dat met het slapen, heb ik ook last van gehad ik sliep altijd met tv nu ook nog want ik zit nog in de rouw periode heb er hulp voor gekregen want ik was heel boos dat hij weg was gegaan en boos op mezelf dat ik hem niet kon helpen hij is alleen dood gegaan er was niemand bij hem hij lag in het ziekenhuis en snachts is hij overleden, ik heb gedroomd dat hij kwam te overlijden precies 2 week ervoor en ik ben 2 week goed in paniek geweest en ik wou hem zo graag helpen maar kon niet meer, hij was op zoals dat werd gezegt hij was te moe.

maar vergeten doe ik nooit, het enige wat me heel erg boos nog maakt is dat mijn moeder gelijk begon te daten en gelijk een nieuwe had en nu gaat trouwen ik kan daar niet tegen.

zo snel iemand inruilen waar je jaren bij bent geweest en geen respect tonen dat hangt me de strot uit!

dat doet pijn hoor!

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven