Gezondheid alle pijlers

Vreselijk bezorgd

16-02-2012 10:43 102 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hoi allemaal,



Tjonge, ik wist niet dat iemand zo zich zo bang en bezorgd kon voelen



Gisteren kreeg ik een mail van mijn moeder. Dat ze toch maar naar de huisarts was gegaan, omdat ze zich na 2 weken nog steeds niet beter voelde.



De huisarts heeft een vergrote lever gevoeld en bloed afgenomen. Daarbij bleken allerlei waardes veel te hoog te zijn.

Vandaag is ze naar het ziekenhuis voor het maken van foto's en een afspraak bij de internist.



Ik hoop natuurlijk dat het meevalt. Het kunnen zoveel dingen zijn. Maar ben toch heel erg bang voor 'dat ene'... Ze is nog veel te jong om zo ziek te worden!



Pfff, dit moest ik even kwijt. Nu zien hoe ik verder de dag door ga komen.
Alle reacties Link kopieren


Sterkte vandaag!
Alle reacties Link kopieren


Ja, herkenbaar.

Sterkte!

Je kunt niet anders doen dan afwachten en je moeder steunen. Probeer afleiding te zoeken.

Bij mij zat er een klomp in mijn maag, wist niet dat ik zo bezorgd kon zijn toen er iets met mijn moeder was. Je wordt er opeens zo bewust van dat je de mensen van wie je het meest houdt niet voor altijd bij je kan hebben.
Alle reacties Link kopieren
Logisch dat je bezorgd bent! En ff je verhaal opschrikven hier lucht ook op, kan alleen zelf niet de juiste woorden bedenken om je een hart onder de riem te steken behalve sterkte!
Alle reacties Link kopieren
uiteraard ben je bezorgd, het is een heel onzekere situatie.

Maar wees je bewust dat het ook niets hoeft te zijn.

Mijn schoonmoeder had precies dezelfde klachten (ook enorm hoge waarden en veel klachten) en er bleek uiteindelijk weinig aan de hand!

Ik hoop dat het bij jou moeder ook zo is, sterkte!
Alle reacties Link kopieren
Sterkte. Het je zorgen maken om je ouders vind ik één van de vervelendste dingen van ouder worden.
Alle reacties Link kopieren
Bedankt allemaal. Het is fijn om het even uitgesproken te hebben. Zit me te bedenken wat ik de hele dag nog ga doen. Zie erg tegen het telefoontje op. Het is zo onomkeerbaar.



Ik blijf ook hopen dat het meevalt. Maar het lijkt 'veiliger' om alvast van het ergste uit te gaan. Maar dat maakt me wel erg overstuur.
Alle reacties Link kopieren
Sterkte TO, ik hoop dat alles meevalt.
Ontbijt: Een Smoothie banaan Lunch: Een cracker/avocado en guinoa salade Diner:57 pizza broodjes,13 donuts,2 bakken gefrituurde kipkluif, 9 Rosé
Herkenbaar...



Sterkte!
Alle reacties Link kopieren
Sterkte, hopelijk valt het mee.
Alle reacties Link kopieren
Erg he, dat alles-overheersende gevoel. Alleen maar daar mee bezig zijn. Maar ga niet Google'n op allerlei lever-aandoeningen. Daarmee help je jezelf beslist niet. De info berust niet altijd op waarheid, en ieder mens/oorzaak is anders. Afwachten is moeilijk. Ik weet het.

Ik leef met je mee.
quote:nessemeisje schreef op 16 februari 2012 @ 11:04:

Sterkte. Het je zorgen maken om je ouders vind ik één van de vervelendste dingen van ouder worden.Doet me 'goed' te lezen dat ik niet enige ben met dat gevoel, verschrikkelijk vind ik het!
Sterkte.
Alle reacties Link kopieren
Hoi allemaal,



Heel erg bedankt voor jullie reactie.



Helaas is er slecht nieuws. Er is inderdaad kanker geconstateerd, in de vorm van uitzaaiingen in de lever. Kom teveel met het ziekenhuis in aanraking om niet te weten wat dat inhoudt (werk er zelf). Ben er helemaal kapot van, en weet op dit moment niet hoe ik hier doorheen ga komen.



Gelukkig kan ik het kwijt bij mn vriend en tot nu toe mijn vader. Op dit moment probeer ik gewoon verdrietig te zijn, t moet toch een keer gebeuren...



Nogmaals bedankt voor jullie steun.



Groetjes,



Miss_musica
Alle reacties Link kopieren
Ooh, miss_musica, wat een rotbericht!! Sterkte, voor jou en je familie...
Alle reacties Link kopieren
Och wat kl*t* zeg!!!
Alle reacties Link kopieren
Heel veel sterkte!!!
Alle reacties Link kopieren
Sterkte hoor!
Ach, wat een verschrikkelijk bericht zeg!



Hebben ze je al meer info kunnen geven mbt de prognose en weten ze vanuit waar de uitzaaiingen komen?



Kan me voorstellen dat je geen zin hebt om mijn vragen te beantwoorden hoor, voel je vooral niet verplicht!



Verwerk eerst de schok van het nieuws maar en een hele dikke knuffel!!



Sterkte!
Alle reacties Link kopieren
Ach meissie toch, wat een verschrikkelijk bericht......en huil alles er maar uit...hoe oud is je moeder?

Zeker als je zelf werkzaam bent in de medische wereld weet je wat zo'n bericht inhoudt..schrijf hier maar van je af als je dat wil.

Mijn moeder heeft borstkanker(ws te genezen), maar in de afgelopen periode waarin alles zo onzeker was heb ik ook veel van me afgeschreven en gehuild. Ook ik ben werkzaam in de medische wereld, soms komt dat van pas en soms ook helemaal niet heb ik ervaren.



Voor nu wens ik je heel veel sterkte en een hele dikke knuffel voor je!
Alle reacties Link kopieren
Wat erg voor jullie. Heel veel sterkte, dit is zo verdrietig (we zitten ongeveer in hetzelfde schuitje momenteel .) Ook ik ben dan nog toevallig werkzaam in het ziekenhuis. Is niet altijd een voordeel nee, je denkt een paar stappen vooruit.
tsja.....
Alle reacties Link kopieren
Sterkte!!
anoniem_100046 wijzigde dit bericht op 18-02-2012 11:14
Reden: Privacy
% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren
Jeetje wat een reacties. Ondanks alles toch wel een fijn gevoel.



Na de eerste paniek begint alles nu wat af te zakken. Ik werk op een verpleegafdeling als secretaresse. Zodra ik binnenkwam merkte mijn collega al dat er wat was. Dan komen de tranen ook wel. Ben heel lief opgevangen. Kon mijn verhaal goed kwijt, en heb wat gekregen voor dat paniekerige gevoel. Mijn werk mocht ik in een apart kantoor doen (moet anders aan de balie vanwege patiënten ontvangst). En de hele dag bezorgde collega's. Het is zuur dat het 'moet' maar het is fijn om te ervaren.



Vanavond ook nieuws gehad wat betreft de ziekte. De primaire tumor is in de borst gevonden. Het zat wel op een plek die niet te voelen zou zijn geweest. Er is verteld dat ze met chemo de zaak in elk geval met een halfjaar redelijk kunnen rekken. Mits de boel aanslaat. Ik heb de hoop dus nog niet opgegeven. Ken meerdere mensen in mijn omgeving die het nog jaren hebben volgehouden. Niet om teveel daar aan vast te houden, maar het is beter dan dat uitzichtloze gevoel.



Positieve bijkomstigheid is wel dat het mij en mijn vader/broertje dichter bij elkaar brengt. Mn broertje is nog jong, net de puberteit uit en ik ben sindskort uit de buurt verhuisd. Maar merk nu wel echt dat hij me mist, en daar ben ik toch wel blij om (tis namelijk niet stoer om te laten merken, dat je je zus mist, maar dat is stoerdoenerij).



Nu ik dit hele verhaal op 'papier' heb gezet, ben ik toch wel benieuwd naar jullie verhalen. Wie weet hebben we wat aan elkaar.



Groetjes



Miss_Musica
Alle reacties Link kopieren
dubbel...
famke76 wijzigde dit bericht op 17-02-2012 21:24
Reden: dubbel...
% gewijzigd
tsja.....

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven