Kinderen
alle pijlers
10-minuten gesprek
maandag 22 maart 2010 om 21:02
Ik heb onlangs een topic geopend over mijn onzekerheid over school/kind/uitspraken van juf...
Verdorie, ik baal van mijzelf
Vandaag hebben wij dus het 10-minuten gesprek met de juf van ons zoontje gehad en ik weet niet goed wat ik er van moet denken...Vriend zegt dat ik mij niet druk moet maken, hij is pas 4 jaar en zit pas een half jaar op school.
De juf kwam o.a. met de volgende punten:
* Ze vindt hem 'afwijkend gedrag' vertonen. Dat houdt in haar ogen o.a. in; soms iets afpakken wat andere kindjes hebben terwijl hij er mee wil spelen. Vervolgens volgt er een ruzie en wat geduw en getrek (altijd een bepaald clubje jongetjes, volgens haar allemaal met 'afwijkend gedrag'). Soms duwt hij in haar ogen zomaar een ander kindje (volgens mij altijd jongetjes, voor meisjes is hij heel zachtaardig) omver, ze krijgt er dan ook niet uit waarom hij dat doet. Hij houdt er niet van om in de belangstelling te staan, maar kan aan de andere kant ontzettend de clown uithangen en aandacht opeisen door extreem gek en wild te doen.
* Ze vindt dat hij nu op een leeftijd is dat hij fantasie en werkelijkheid moet kunnen onderscheiden. In mijn ogen kan hij dat prima (het klopt dat hij een zéér levendige fantasie heeft), maar zij denkt daar dus anders over. Volgens haar blijft hij er soms van overtuigd dat iets echt is, terwijl dat niet zo is. Ik denk dan: het kind is 4!!!!!
* Hij is heel erg snel afgeleid en kan moeilijk stilzitten. Ja, het is een druk baasje, maar thuis kan hij in mijn ogen heel goed alleen spelen en is hij ook een langere tijd druk met 1 ding (bijv. dino's/playmobil/kleien/enz.). Zijn vader heeft wel een 'concentratieprobleem'. Even tussen aanhalingstekens omdat het geen vastgestelde diagnose o.i.d. is, maar meer mijn persoonlijke mening Hij kan zich gewoon slecht concentreren en dat schijnt zoontje ook te hebben op school.
* Als iets niet lukt, dan kan hij heel boos worden en verongelijkt zijn.
* Met gym kan hij heel boos zijn als hij getikt wordt door een kindje (met tikkertje spelen) en vervolgens wil hij graag de tikker zijn, dat mag soms van de juf, maar dan tikt hij geen een kindje aan en rent alleen maar in de rondte. Juf zegt 'ik snap er dan niks van waarom hij zo doet'....
Ik twijfel of ik deze post moet plaatsen, omdat ik bang ben om een nog negatiever gevoel er aan over te houden....maak ik mij te druk? Er spookt van alles door mijn hoofd; wat heb ik fout gedaan? Heb ik hem verkeerd aangepakt? Te hard? Of juist niet? Moet ik mij zorgen maken of niet?
Verdorie, ik baal van mijzelf
Vandaag hebben wij dus het 10-minuten gesprek met de juf van ons zoontje gehad en ik weet niet goed wat ik er van moet denken...Vriend zegt dat ik mij niet druk moet maken, hij is pas 4 jaar en zit pas een half jaar op school.
De juf kwam o.a. met de volgende punten:
* Ze vindt hem 'afwijkend gedrag' vertonen. Dat houdt in haar ogen o.a. in; soms iets afpakken wat andere kindjes hebben terwijl hij er mee wil spelen. Vervolgens volgt er een ruzie en wat geduw en getrek (altijd een bepaald clubje jongetjes, volgens haar allemaal met 'afwijkend gedrag'). Soms duwt hij in haar ogen zomaar een ander kindje (volgens mij altijd jongetjes, voor meisjes is hij heel zachtaardig) omver, ze krijgt er dan ook niet uit waarom hij dat doet. Hij houdt er niet van om in de belangstelling te staan, maar kan aan de andere kant ontzettend de clown uithangen en aandacht opeisen door extreem gek en wild te doen.
* Ze vindt dat hij nu op een leeftijd is dat hij fantasie en werkelijkheid moet kunnen onderscheiden. In mijn ogen kan hij dat prima (het klopt dat hij een zéér levendige fantasie heeft), maar zij denkt daar dus anders over. Volgens haar blijft hij er soms van overtuigd dat iets echt is, terwijl dat niet zo is. Ik denk dan: het kind is 4!!!!!
* Hij is heel erg snel afgeleid en kan moeilijk stilzitten. Ja, het is een druk baasje, maar thuis kan hij in mijn ogen heel goed alleen spelen en is hij ook een langere tijd druk met 1 ding (bijv. dino's/playmobil/kleien/enz.). Zijn vader heeft wel een 'concentratieprobleem'. Even tussen aanhalingstekens omdat het geen vastgestelde diagnose o.i.d. is, maar meer mijn persoonlijke mening Hij kan zich gewoon slecht concentreren en dat schijnt zoontje ook te hebben op school.
* Als iets niet lukt, dan kan hij heel boos worden en verongelijkt zijn.
* Met gym kan hij heel boos zijn als hij getikt wordt door een kindje (met tikkertje spelen) en vervolgens wil hij graag de tikker zijn, dat mag soms van de juf, maar dan tikt hij geen een kindje aan en rent alleen maar in de rondte. Juf zegt 'ik snap er dan niks van waarom hij zo doet'....
Ik twijfel of ik deze post moet plaatsen, omdat ik bang ben om een nog negatiever gevoel er aan over te houden....maak ik mij te druk? Er spookt van alles door mijn hoofd; wat heb ik fout gedaan? Heb ik hem verkeerd aangepakt? Te hard? Of juist niet? Moet ik mij zorgen maken of niet?
dinsdag 23 maart 2010 om 20:30
quote:pop1980 schreef op 23 maart 2010 @ 12:17:
Hoi,
Hoe lang is deze juf al werkzaam in het onderwijs en in de kleuterklas? (Aangezien ze zegt dat alle jongetjes afwijkend gedrag vertonen, denk ik dat het meer aan haar ligt dan aan de kinderen.) Lang! Ze is ook mijn kleuterjuf geweest. Ik denk dat ze al zo'n jaar of 28-30 in het onderwijs zit. Vriend vindt dus dat ze nodig aan pensioen toe is.
Sommige dingen komen op mij over als normaal, zoals het nog niet begrijpen van tikkertje. In groep 3 worden ze soms zelfs nog boos als ze een keer getikt worden. Het niet tikken als hij zelf de tikker is, is ook niet zo raar.
Tikkertje is best een moeilijk spelletje, de zaal is groot de ruimte is niet overzichtelijk vormgegeven, er is overal beweging, je moet leren dat je om je heen kijkt en niet botst, je moet het jagersprincipe leren, je moet leren ontwijken van de tikker...
Daarnaast is duwen en spullen afpakken ook niet heel raar voor een jongste kleuter. Die zijn nog egocentrisch in hun wereld en hun denken, en daarom zitten ze in de kleuterklas, om juist deze vaardigheden te leren.
Veranderingen zoals Sinterklaas, andere feesten ed zijn voor de meste kinderen erg spannend, ook nog als ze in groep 8 zitten.
Vraag toch eens aan de juf in welke mate ze dit abnormaal gedrag vindt. Is het in de mate dat ze denkt dat hij ooit eens door een buitenstaander geobserveerd moet worden, of is het iets wat hij nog moet leren? Wijkt zijn gedrag erg af van leeftijdsgenoten? Weet je....eigenlijk heb ik helemaal geen zin om zo ver te gaan. Ik heb mij nooit zorgen gemaakt over zijn gedrag en ik heb gezien dat eigenlijk alles een fase is en alles weer goed komt. Zij is de enige die het als probleemgedrag bestempelt. Ik zie hoe gevoelig hij is, wat een denkertje hij is, hoe lief hij voor jongere kindjes is, hoe zachtaardig voor meisjes, hoe wild bij sommige jongetjes, hoe dieren alles zijn voor hem, hoe hij zijn vader en moeder graag helpt bij van alles en hoe trots hij is als wij daar iets van zeggen...ik ben gewoon apetrots op hem!
Ik zou er dus nog een gesprek aan wagen, en dan ook vermelden dat je onzeker wordt van zulke dingen, omdat het je eerste kind op school is. Ik zou misschien ook nog vertellen dat je haar opmerking over dat je maar moet hopen dat je volgende kind een meisje wordt wel erg raar vond.
Ik vind het namelijk niet kunnen!!!
Hoi,
Hoe lang is deze juf al werkzaam in het onderwijs en in de kleuterklas? (Aangezien ze zegt dat alle jongetjes afwijkend gedrag vertonen, denk ik dat het meer aan haar ligt dan aan de kinderen.) Lang! Ze is ook mijn kleuterjuf geweest. Ik denk dat ze al zo'n jaar of 28-30 in het onderwijs zit. Vriend vindt dus dat ze nodig aan pensioen toe is.
Sommige dingen komen op mij over als normaal, zoals het nog niet begrijpen van tikkertje. In groep 3 worden ze soms zelfs nog boos als ze een keer getikt worden. Het niet tikken als hij zelf de tikker is, is ook niet zo raar.
Tikkertje is best een moeilijk spelletje, de zaal is groot de ruimte is niet overzichtelijk vormgegeven, er is overal beweging, je moet leren dat je om je heen kijkt en niet botst, je moet het jagersprincipe leren, je moet leren ontwijken van de tikker...
Daarnaast is duwen en spullen afpakken ook niet heel raar voor een jongste kleuter. Die zijn nog egocentrisch in hun wereld en hun denken, en daarom zitten ze in de kleuterklas, om juist deze vaardigheden te leren.
Veranderingen zoals Sinterklaas, andere feesten ed zijn voor de meste kinderen erg spannend, ook nog als ze in groep 8 zitten.
Vraag toch eens aan de juf in welke mate ze dit abnormaal gedrag vindt. Is het in de mate dat ze denkt dat hij ooit eens door een buitenstaander geobserveerd moet worden, of is het iets wat hij nog moet leren? Wijkt zijn gedrag erg af van leeftijdsgenoten? Weet je....eigenlijk heb ik helemaal geen zin om zo ver te gaan. Ik heb mij nooit zorgen gemaakt over zijn gedrag en ik heb gezien dat eigenlijk alles een fase is en alles weer goed komt. Zij is de enige die het als probleemgedrag bestempelt. Ik zie hoe gevoelig hij is, wat een denkertje hij is, hoe lief hij voor jongere kindjes is, hoe zachtaardig voor meisjes, hoe wild bij sommige jongetjes, hoe dieren alles zijn voor hem, hoe hij zijn vader en moeder graag helpt bij van alles en hoe trots hij is als wij daar iets van zeggen...ik ben gewoon apetrots op hem!
Ik zou er dus nog een gesprek aan wagen, en dan ook vermelden dat je onzeker wordt van zulke dingen, omdat het je eerste kind op school is. Ik zou misschien ook nog vertellen dat je haar opmerking over dat je maar moet hopen dat je volgende kind een meisje wordt wel erg raar vond.
Ik vind het namelijk niet kunnen!!!
donderdag 25 maart 2010 om 18:00
Jackie, het was van mij ook niet zo bedoeld dat ik denk dat jouw kind apart gedrag vertoont, ik wilde eigenlijk alleen maar weten wat de juf ervan vindt. Dus waarom ze dit heeft gezegd.
Als ze al heel lang in de kleuterklas werkt kan het zijn dat ze is vastgeroest en in haar idee alle kinderen die afwijken van de jaren '70 norm 'niet goed' zijn.
Ik twijfel in deze instantie meer aan de juf dan aan je zoon, en dan vooral om deze opmerkingen:
altijd een bepaald clubje jongetjes, volgens haar allemaal met 'afwijkend gedrag'
en
Met gym kan hij heel boos zijn als hij getikt wordt door een kindje (met tikkertje spelen) en vervolgens wil hij graag de tikker zijn, dat mag soms van de juf, maar dan tikt hij geen een kindje aan en rent alleen maar in de rondte. Juf zegt 'ik snap er dan niks van waarom hij zo doet'....
Als ze al heel lang in de kleuterklas werkt kan het zijn dat ze is vastgeroest en in haar idee alle kinderen die afwijken van de jaren '70 norm 'niet goed' zijn.
Ik twijfel in deze instantie meer aan de juf dan aan je zoon, en dan vooral om deze opmerkingen:
altijd een bepaald clubje jongetjes, volgens haar allemaal met 'afwijkend gedrag'
en
Met gym kan hij heel boos zijn als hij getikt wordt door een kindje (met tikkertje spelen) en vervolgens wil hij graag de tikker zijn, dat mag soms van de juf, maar dan tikt hij geen een kindje aan en rent alleen maar in de rondte. Juf zegt 'ik snap er dan niks van waarom hij zo doet'....
vrijdag 16 april 2010 om 15:16
Ik heb niet het hele topic gelezen, alleen de openingspost en ik wil je graag een hart onder de riem steken. Het eerste 10 minuten gesprek op school over mijn zoon verliep nagenoeg precies zo!
Hij was druk, had moeite met stilzitten en had vaak ruzie. Hij vertoonde vaak 'lomp gedrag' en kon niet goed omgaan met onrecht. Als iets vanhem werd afgepakt dan deelde hij een mep uit, niet wat je wil natuurlijk...
Met name het drukke, beweeglijke was irritant voor andere kinderen. Daardoor gooide hij ook nogal eens werkstukken van andere kinderen onbedoeld op de grond.
Eigenlijk wil ik hiermee zeggen, het hoeft niks 'afwijkends' te zijn. Wij zijn nu 1,5 jaar verder, zoon zit nu eind groep 2 en het gaat prima! Zn citoscore was uitstekend en de omgang met kinderen gaat goed. Nog steeds is hij wel beweeglijk en druk, maar hij kan zn energie goed kwijt op kleutergym waar we hem op hebben gedaan en met dit mooie weer is hij veel buiten.
We zijn zijn gedrag wel altijd blijven bespreken, steeds maar benadrukken wat wenselijk gedrag is en dat ook belonen.
Succes!
Hij was druk, had moeite met stilzitten en had vaak ruzie. Hij vertoonde vaak 'lomp gedrag' en kon niet goed omgaan met onrecht. Als iets vanhem werd afgepakt dan deelde hij een mep uit, niet wat je wil natuurlijk...
Met name het drukke, beweeglijke was irritant voor andere kinderen. Daardoor gooide hij ook nogal eens werkstukken van andere kinderen onbedoeld op de grond.
Eigenlijk wil ik hiermee zeggen, het hoeft niks 'afwijkends' te zijn. Wij zijn nu 1,5 jaar verder, zoon zit nu eind groep 2 en het gaat prima! Zn citoscore was uitstekend en de omgang met kinderen gaat goed. Nog steeds is hij wel beweeglijk en druk, maar hij kan zn energie goed kwijt op kleutergym waar we hem op hebben gedaan en met dit mooie weer is hij veel buiten.
We zijn zijn gedrag wel altijd blijven bespreken, steeds maar benadrukken wat wenselijk gedrag is en dat ook belonen.
Succes!
vrijdag 16 april 2010 om 22:40
Ik had soortgelijke eerste 10-min. gesprek toem mijn oudste 4 jaar was. Hij was ook "te dromerig", "vaak in zijjn eigen wereld, afwezig", veel te veel emotioneel volgens juf, kon makkelijk in tranen baarsten als iets hem niet lukte, peuter gedrag (in plaatse van echte kleuter te zijn), etc. Kon zijn taakjes niet afmaken, snel afgeleid, kon niet stil zitten...
Nu , in groep 3, en met andere juf, "lekker sociaal, kan goed in de groep functioneren, helpt graag andere kinderen" bla bla bla...
Hoe jij jou kind omschrijft, lijkt mij een heel normale 4 jarige...Ik zou me geen zorgen gaan maken..Maar wel zorgen dat je kind geen stempel krijgt (door de juf).
Nu , in groep 3, en met andere juf, "lekker sociaal, kan goed in de groep functioneren, helpt graag andere kinderen" bla bla bla...
Hoe jij jou kind omschrijft, lijkt mij een heel normale 4 jarige...Ik zou me geen zorgen gaan maken..Maar wel zorgen dat je kind geen stempel krijgt (door de juf).
zaterdag 17 april 2010 om 00:48
Leuk om deze verhalen even te lezen. Mijn 4 jarige blijkt maar weer een typische 4 jarige te zijn!!!! Jippie! Jongens zijn trouwens echt anders dan meisjes. En het is bewezen dat vrouwen jongetjes over het algemeen ook lastiger vinden dan meisjes. Heb er ooit eens een leuke lezing over gevolgd van een onderzoeker (volgens mij del vecchio ofzo)
zondag 18 april 2010 om 13:27
Ik lees net mn eigen reactie nog even terug en besef me dat ik wel een beetje nonchalant over kom. Natuurlijk hebben wij ons ook wel zorgen gemaakt om zoon (nou ja, ik meer dan manlief, volgens mij herkent die veel van zichzelf in zoon 
)
Wat mij erg hielp is in gesprek blijven met moeders uit zijn klas. De juf deed het voorkomen alsof onze zoon de enige was die zich zo gedroeg, maar van andere moeders hoorde ik exact dezelfde verhalen. Toen besefte ik dat onze zoon echt niet extreem afwijkend gedrag vertoonde en kon ik het wat meer loslaten.
)Wat mij erg hielp is in gesprek blijven met moeders uit zijn klas. De juf deed het voorkomen alsof onze zoon de enige was die zich zo gedroeg, maar van andere moeders hoorde ik exact dezelfde verhalen. Toen besefte ik dat onze zoon echt niet extreem afwijkend gedrag vertoonde en kon ik het wat meer loslaten.