Afscheid op creche

28-10-2011 10:21 26 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hoi!

Mijn dochtertje gaat al van heel kleins af aan naar het kinderdagverblijf, twee dagen per week. Ze heeft het ontzettend naar haar zin, ze is nu 14 maanden. Onze dochter is sowieso een pittige meid met veel energie. Ze is gek op andere kinderen en speelt graag. Wanneer ik haar wegbreng, staan andere moeders met veel moeite afscheid te nemen van hun kleintje wat gepaard gaat met huilende kinderen. Mijn dochter ben ik direct 'kwijt'. Ze staat al druk te koken in haar keukentje of zit op het hobbelpaard. Geen oog voor mama dus. Ik voel me hier ZO rot bij. Ik schaam me er gewoon voor. Als ik haar een kus ga geven lijkt ze zelfs geirriteerd omdat ik haar stoor in haar spel. Ze vliegt van het een naar het ander en is megablij.

Andere moeders hier ervaring mee? Ben ik echt zo'n uitzondering?

Bedankt!
Alle reacties Link kopieren
Nee hoor, geen uitzondering.

Hier vaak dan weer met ophalen.

Zó druk met spelen en vriendjes dat hij soms maar met moeite mee naar huis te krijgen is.



Snap wel dat jij je er vervelend bij voelt, maar troost je met de gedachte dat ze het gewoon enorm naar haar zin heeft
Frankly my dear, I don"t give a damn
Alle reacties Link kopieren
Loslaten is moeilijk, en het begint al als ze klein zijn !

Ik herken het niet, of althans niet in die mate. Mijn jongens gaan naar mijn ouders en naar een gastouder, dus dat liet wat makkelijker los voor mij
Never look down on anybody, unless you're helping them Up.
Alle reacties Link kopieren
Nee hoor, mijn dochter was ook zo op de creche. Dus ze is geen uitzondering.
Alle reacties Link kopieren
Huh?



Ik lees juist dat de moeders die een huilend, schreeuwend, stampvoetend kind hebben zich juist schamen...



Waarom schaam je je ervoor dat ze zich prima vermaakt op het Kinderdagverblijf??



Waarom geeft je dat een ROT gevoel dan? Ik bedoel jij hebt voor de kinderopvang gekozen, niet je dochter. Dan is het toch juist heerlijk dat ze het zo goed oppikt?



Of had je liever dat je dochter idd een hoop stampij zou maken met snottebellen en al??



Count your Blessings!!
Alle reacties Link kopieren
Mijn zoon (bijna 3) weigert vaak mij uit te zwaaien als ik heb bij het kinderdagverblijf heb gebracht. Als ik heb weer ophaal krijgen de juffen juist uitgebreid knuffels en kussen van hem



Ik zie het als een teken dat hij het er ontzettend naar zijn zin heeft. Het is een heel sociaal ventje dat het fantastisch vindt om met zoveel andere kinderen te spelen.



Mijn dochter (nu 4) klemde zich juist altijd aan mij vast en begon te huilen als ik wegging. Ik kan je vertellen dat dat veel vervelender voelde. Ik denk dat de ouders van de huilende kinderen juist graag met je zouden willen ruilen. .
Bij vlagen ben ik geniaal! Helaas is het vandaag windstil.
Alle reacties Link kopieren
Heb ik ook een tijd gehad met onze dochter. Iets na haar tweede verjaardag kwam opeens een moment dat ze aan mijn been bleef hangen bij het afscheid...... Persoonlijk heb ik het eerste liever.
Alle reacties Link kopieren
Mijn dochter is mij ook meteen liever kwijt dan rijk; ze springt zodra ze gelegenheid ziet bij haar juf op schoot of begint meteen met spelen. Soms krijg ik nog een laf kusje maar moeders die vragen worden meestal overgeslagen. Ik voel me er overigens helemaal niet rot over; ze is als ik haar ophaal tenslotte ook weer blij om me te zien. Ik ben alleen maar blij dat ze er zo gelukkig is en wat ze er allemaal al spelenderwijs leert, daar sta ik elke keer weer versteld van.

Vergis je niet; je bent echt niet uit het oog, uit het hart; je kan alleen op zo'n moment onmogelijk concurreren met al dat leuke speelgoed
Alle reacties Link kopieren
Hier hetzelfde, zoon heeft het daar heerlijk naar zijn zin.

Ik krijg met moeite een kus, maar doe er ook geen moeite meer voor. Ik vraag het 1x, krijg daar vaak een nee op te horen en dan ga ik weg. Heel soms rent hij me achterna voor een knuffel, en na de knuffel weet hij niet hoe snel hij weer verder moet om te spelen.



Ik vind het helemaal prima. Geeft aan dat hij het daar goed en leuk heeft. Ik heb geen drama's met weggaan en gedoe.



En als ik thuis kom (man haalt hem om van het kdv, vaak met drama's omdat hij daar zo graag wil spelen). dan krijg ik een hele dikke kus met knuffel van hem. Hij staat me op te wachten bij het raam tot ik voorbij fiets en rent dan snel naar de achterdeur.

Dat heb ik veel liever dan alle drama's met huilen en krijsen.



Wees blij dat je kind gewoon happy is!
Alle reacties Link kopieren
Mijn zoon wil uberhaupt niet door mij gezoend worden.

Is hasstikke fiezz! *en veegt daarbij zijn wang af *



Frankly my dear, I don"t give a damn
Alle reacties Link kopieren
Thanks allemaal, de knoop in mijn maag zakt langzaam weg.....
Alle reacties Link kopieren
Ik snap het hele zoengebeuren bij kinderen niet zo.

Als ze het niet willen, dan toch niet?



Ik vraag altijd of ik een kusje mag (geven), als hij nee zegt is het duidelijk. Dan doe ik het ook niet.

Ik laat het aan hem.

Mijn schoonouders dwingen mijn zoon ook altijd om te zoenen, is altijd drama dus.



Lekker laten gaan en er niet zoveel over stressen. Komt vanzelf, of niet.
Alle reacties Link kopieren
Haha herkenning alom. Mijn dochter was precies zo. Niks geen kusje of uitzwaaien. Presteerde het zelfs om zich gewoon te verstoppen als ik haar kwam halen want ze wilde helemaal niet mee naar huis maar daar blijven spelen. Voelde ook wel raar tussen al die kinderen die blij waren hun moeder weer te zien. Maar ach, ze had het blijkbaar naar haar zin;)
Alle reacties Link kopieren
Joh, wees blij!!

Ik heb zo'n dochter die bij het wegbrengen vaak aan mij bleef hangen en ging huilen. Nou, dan ga je echt niet blij naar je werk hoor. Het ging uiteindelijk wel goed en daar was ik heel blij mee. Nu is ze 4,5 en de eerste twee/drie maanden dat ze naar school ging was het ook weer drama. Tranen met tuiten. Geloof me, dat wil je echt niet!



Wees blij dat ze het zo naar haar zin heeft op het kdv. Kennelijk is ze zelfstandig genoeg om zich daar te vermaken en vertrouwt ze erop dat je haar 's middags gewoon weer op komt halen. Lijkt me juist heel gezond.
quote:Anthonius schreef op 28 oktober 2011 @ 10:28:

Huh?



Ik lees juist dat de moeders die een huilend, schreeuwend, stampvoetend kind hebben zich juist schamen...



Waarom schaam je je ervoor dat ze zich prima vermaakt op het Kinderdagverblijf??



Waarom geeft je dat een ROT gevoel dan? Ik bedoel jij hebt voor de kinderopvang gekozen, niet je dochter. Dan is het toch juist heerlijk dat ze het zo goed oppikt?



Of had je liever dat je dochter idd een hoop stampij zou maken met snottebellen en al??



Count your Blessings!!



dit dus. Nee dan ga je lekker weg als de leidster een krijsend kind van je been af moet plukken.

Ik was altijd blij dat mijn kinderen gewoon lekker gingen spelen, even zwaaiden en geen problemen maakten.
Alle reacties Link kopieren
Mijn zoontje zette me van de week letterlijk de deur uit op het dagverblijf "mam ga nu maar"een vage zwaai en dat was het.



En wat was dat heerlijk! Hiervoor altijd drama's en wat al nog niet meer. Nee doe mij maar dit gewoon doei en weggaan. Zat een stuk fijner in de auto.
Alle reacties Link kopieren
quote:calvijn1 schreef op 28 oktober 2011 @ 10:41:

Mijn zoon wil uberhaupt niet door mij gezoend worden.

Is hasstikke fiezz! *en veegt daarbij zijn wang af *







Oeh, ook ernstig. Ik dacht eigenlijk dat alle kleine jongetjes verliefd zijn op hun mama's. De mijne wel en als ik in mijn omgeving kijk, dan zijn het vaak ook van die charmeurs. Hahaha. Of is de jouwe ernstig aan het puberen...



Mijn zonen zijn meestal heel makkelijk met zulke dingen. Ik zet ze ook aan het spelen, geef en knuffel, zwaai zwaai en ben weg.
quote:lelytjevandalen schreef op 28 oktober 2011 @ 10:43:

Ik snap het hele zoengebeuren bij kinderen niet zo.

Als ze het niet willen, dan toch niet?



Ik vraag altijd of ik een kusje mag (geven), als hij nee zegt is het duidelijk. Dan doe ik het ook niet.

Ik laat het aan hem.

Zo waar dit! En alhoewel ik smelt ik weer een heerlijke kus krijg van mijn lieve neefje bedenk ik mij nu ook dat ik het soms wel teveel verwacht / vraag. Ga het meer op jouw manier doen, ook voor onze toekomstige uk!
Alle reacties Link kopieren
Mijn oudste was ook zo en ik vond het heeeeeerlijk. Ik kon haar altijd zonder gedoe achterlaten in de wetenschap dat ze het helemaal naar haar zin had daar. Dat wil toch iedere moeder? Heerlijk zo'n open en ongecompliceerd kind.
Ach 14 maanden, het kan nog veranderen hoor. Gaat met fases (althans bij die van mij) en kan ook nog afhangen van of er een leuke leidster staat.

Kennelijk voelt ze zich veilig daar.

Kan me wel voorstellen dat jij je een beetje 'verwaarloosd' voelt

Maar als het contact verder goed is tussen jullie is er geen probleem lijkt me!
Alle reacties Link kopieren
Margootje, is toch helemaal niet iets waarvoor je je moet schamen ?! Ik vind het juist een teken dat je dochter het onwijs naar d'r zin heeft. Dat is toch iets om trots op te zijn, dat je dochter het daar zo goed doet ? Zo voel ik het althans bij mijn dochtert van bijna 2,5 jaar. Zij gaat ook met veel plezier naar de creche. Van de week toen ik haar wegbracht zei ze: 'mama jij moet nu weg gaan'. Ik moest er om lachen, vond het wel grappig, en denk dan prima het zal wel goed zijn. En een voordeel, het scheelt tijd, ik zit zo weer in de auto
Alle reacties Link kopieren
Bij mijn oudste was (is nu hij wat ouder is wat minder) het brengen altijd een drama. Huilen (echt met snot), en me niet meer los willen laten. Vreselijk vond ik het, ging altijd met pijn in mijn buik naar werk (ook al verzekerde ze mij dat het na 3 minuten weer over was). Bij de jongste het tegendeel. Hij heeft geen tijd om gedag te zeggen want hij is alweer op ontdekkingstocht. Heerlijk! Zou wel af en toe een kusje willen, maar daar heeft hij gewoon geen tijd voor ;). Nee hoor, ik vind het prima zo!
Alle reacties Link kopieren
Uk deed precies hetzelfde.Keek niet meer naar me om zodra ze bij de juf op schoot ging. Heerlijk. Laatste tijd schopt ze drama als ik weg wil en dát is echt niet tof.
Alle reacties Link kopieren
Die van mij gilt en krijst ook... als ik haar weer op kom halen en ik haar vertel dat we naar huis gaan.... sta je dan.... ;)



Nee hoor liever dit dan een kind wat totaal overstuur is als je hem of haar achterlaat. Is toch juist een goed teken, kind heeft er alle vertrouwen in dat je het weer komt ophalen en weet dat ie een super dag tegemoet gaat.
Alle reacties Link kopieren
Hey margootje,



Onze druktemaker is inmiddels een jaar oud en het zal hem ook worst wezen of ik er ben, hoor . Hij gaat weliswaar niet naar een kdv o.i.d., maar hij vermaakt zich prima met andere mensen/dingen en hij gaat het liefst helemaal zelf op onderzoek uit. Knuffelen is voornamelijk tijdverspilling, wat hem betreft. Ik zou me er niet druk om maken. Juist niet, blijkbaar heeft jouw dochter er het volste vertrouwen in dat jij er toch altijd wel voor haar zult zijn en dat er dus geen reden is om te huilen als je weg gaat. Blijkbaar is er zoveel leuks te ontdekken voor haar! Lijkt me hartstikke goed :-).
What if I fall? Oh but my darling, what if you fly?

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven