Kinderen
alle pijlers
Auto-ongeluk
vrijdag 20 maart 2015 om 00:07
Dat overkomt mij/mijn kind niet, denk je dan, als je leest over ernstige auto-ongelukken waar kinderen bij zijn betrokken. Nou, valt dat effe tegen. Zo sta ik nog lekker te werken in mijn wasserette, en zo staat mijn wereld op zijn kop. Telefoon: zoon heeft een ongeluk gehad, hij leeft nog. Even later: hij wordt nu afgevoerd met een traumahelikopter, geen idee naar welk ziekenhuis. En weer even later: de politie komt je ophalen om je naar Nijmegen te brengen. Nijmegen. Politie. Oeps. Affijn, wij met gillende sirenes en 160 km/h naar Nijmegen.
Het is nu 36 uur later en zoon doet het best goed. Zijn schedel ligt erbij als een gekraakt eitje, zijn oogkas is gebroken, zijn milt en lever zijn gescheurd en hij heeft een stuk of wat botbreuken. Hij wordt in slaap gehouden en hij ligt aan de beademing, kortom een grote puinhoop. Maar hij leeft, hij is stabiel, en in die 36 uur hebben ze al een paar medicaties kunnen terugdraaien. Zoon heeft ook al een paar keer geprobeerd om wakker te worden, das ook een goed teken. En zijn hersenen zien er wonder boven wonder prima uit, en zwellen ook niet op.
Maar wat een zootje zeg. We zijn nu even thuis, om een schone onderbroek op te halen en zo. En nu ligt ie daar, alleen. De verpleegsters m/v zijn echt hartstikke lief hoor, en voor ons wordt ook heel goed gezorgd. Maar ik wil hem gewoon weer thuis hebben verdomme. Al maakt hij nog zo veel herrie en al wil hij pas om drie uur gaan slapen, het maakt me niks uit. Klotenzooi.
Het is nu 36 uur later en zoon doet het best goed. Zijn schedel ligt erbij als een gekraakt eitje, zijn oogkas is gebroken, zijn milt en lever zijn gescheurd en hij heeft een stuk of wat botbreuken. Hij wordt in slaap gehouden en hij ligt aan de beademing, kortom een grote puinhoop. Maar hij leeft, hij is stabiel, en in die 36 uur hebben ze al een paar medicaties kunnen terugdraaien. Zoon heeft ook al een paar keer geprobeerd om wakker te worden, das ook een goed teken. En zijn hersenen zien er wonder boven wonder prima uit, en zwellen ook niet op.
Maar wat een zootje zeg. We zijn nu even thuis, om een schone onderbroek op te halen en zo. En nu ligt ie daar, alleen. De verpleegsters m/v zijn echt hartstikke lief hoor, en voor ons wordt ook heel goed gezorgd. Maar ik wil hem gewoon weer thuis hebben verdomme. Al maakt hij nog zo veel herrie en al wil hij pas om drie uur gaan slapen, het maakt me niks uit. Klotenzooi.
maandag 23 maart 2015 om 20:16
Lees je bericht nu pas en heb in een ruk doorgelezen. Fijn dat het nu al meer dan de goede kant opgaat! Heb dit ooit als nachtmerrie gehad, daar was ik al een dag naar van, laat staan waar jij wel niet doorheen bent gegaan en nog gaat.....Heel veel sterkte voor jullie en nog meer beterschap voor het menneke...
maandag 23 maart 2015 om 21:36
maandag 23 maart 2015 om 22:05
quote:Aniuk schreef op 23 maart 2015 @ 21:46:
LV en ZV en Familie V ( hierna te noemen FV)
Hier heb ik lang over moeten nadenken!
Om vervolgens te bedenken dat de zoon van Voldemort dus een Teletubbie was.
Ik denk dat een forumpauze voor mij een verstandig plan is.
LV, als de update die ze in twaalf uur met het forum willen gaan doen zo lang duurt als verwacht door de forummers dan wens ik je voor de komende dagen alvast heel veel sterkte. Ik denk en duim veel aan en voor jullie!
LV en ZV en Familie V ( hierna te noemen FV)
Hier heb ik lang over moeten nadenken!
Om vervolgens te bedenken dat de zoon van Voldemort dus een Teletubbie was.
Ik denk dat een forumpauze voor mij een verstandig plan is.
LV, als de update die ze in twaalf uur met het forum willen gaan doen zo lang duurt als verwacht door de forummers dan wens ik je voor de komende dagen alvast heel veel sterkte. Ik denk en duim veel aan en voor jullie!
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
maandag 23 maart 2015 om 22:18
quote:Lady-Voldemort schreef op 23 maart 2015 @ 19:22:
[...]
Gelukt! Na een heule lange dag werken (man man, de tijd wilde echt niet voorbij gaan daar) kwam ik binnenstuiven in het ziekenhuis en werd opgewacht door een breed lachende verpleegkundige. De beademing is eraf, en zoon is nu echt wakker. Hij reageert op vragen door voorzichtig met zijn hoofd te knikken (of schudden, want hij zegt nog steeds graag nee ) en omdat hij me niet uit kon zwaaien wapperde hij ten afscheid met zijn tenen. Hij heeft wel een barstende hoofdpijn, maar dat verhindert hem niet om regelmatig ontsnappingspogingen te doen. En hij wist zijn naam, en sprak die ook uit!
De verpleegkundige zei dat hij nog niet vaak had meegemaakt dat een kind zó goed wakker werd. Toch een stevig exemplaar, die zoon van mij .
Hahahaha! Duidelijk jouw zoon!
Wat een heerlijk bericht, en wat fijn dat hij jou nu gewoon gedag kan zeggen. En dan ook nog rottigheid proberen uit te halen terwijl hij vergaat van de hoofdpijn: een zoon om trots op te zijn!
[...]
Gelukt! Na een heule lange dag werken (man man, de tijd wilde echt niet voorbij gaan daar) kwam ik binnenstuiven in het ziekenhuis en werd opgewacht door een breed lachende verpleegkundige. De beademing is eraf, en zoon is nu echt wakker. Hij reageert op vragen door voorzichtig met zijn hoofd te knikken (of schudden, want hij zegt nog steeds graag nee ) en omdat hij me niet uit kon zwaaien wapperde hij ten afscheid met zijn tenen. Hij heeft wel een barstende hoofdpijn, maar dat verhindert hem niet om regelmatig ontsnappingspogingen te doen. En hij wist zijn naam, en sprak die ook uit!
De verpleegkundige zei dat hij nog niet vaak had meegemaakt dat een kind zó goed wakker werd. Toch een stevig exemplaar, die zoon van mij .
Hahahaha! Duidelijk jouw zoon!
Wat een heerlijk bericht, en wat fijn dat hij jou nu gewoon gedag kan zeggen. En dan ook nog rottigheid proberen uit te halen terwijl hij vergaat van de hoofdpijn: een zoon om trots op te zijn!
maandag 23 maart 2015 om 23:48
Ik lees dit topic nu pas, en heb in een ruk alle 26 pagina's gelezen. Jee wat een schrik, en nu dit goede nieuws. Met je tenen wiebelen kan niet iedereen trouwens, ik en jongste kunnen spreiden en zwaaien, vriend en oudste zijn teenmotorisch zwaar gehandicapt dus dat lijkt me een extra punt waard op de Apgar van je stoere zoon.
Heel veel sterkte en beterschap, en ook sterkte met je werk. Wat k*t dat je daar nu mee bezig moet zijn. Ik lees je altijd graag en blijf dit topic zeker volgen!
Heel veel sterkte en beterschap, en ook sterkte met je werk. Wat k*t dat je daar nu mee bezig moet zijn. Ik lees je altijd graag en blijf dit topic zeker volgen!
Het is beter om een kaars aan te steken dan de duisternis te vervloeken
In memoriam AnnA_C
In memoriam AnnA_C
