Auto-ongeluk
vrijdag 20 maart 2015 om 00:07
Dat overkomt mij/mijn kind niet, denk je dan, als je leest over ernstige auto-ongelukken waar kinderen bij zijn betrokken. Nou, valt dat effe tegen. Zo sta ik nog lekker te werken in mijn wasserette, en zo staat mijn wereld op zijn kop. Telefoon: zoon heeft een ongeluk gehad, hij leeft nog. Even later: hij wordt nu afgevoerd met een traumahelikopter, geen idee naar welk ziekenhuis. En weer even later: de politie komt je ophalen om je naar Nijmegen te brengen. Nijmegen. Politie. Oeps. Affijn, wij met gillende sirenes en 160 km/h naar Nijmegen.
Het is nu 36 uur later en zoon doet het best goed. Zijn schedel ligt erbij als een gekraakt eitje, zijn oogkas is gebroken, zijn milt en lever zijn gescheurd en hij heeft een stuk of wat botbreuken. Hij wordt in slaap gehouden en hij ligt aan de beademing, kortom een grote puinhoop. Maar hij leeft, hij is stabiel, en in die 36 uur hebben ze al een paar medicaties kunnen terugdraaien. Zoon heeft ook al een paar keer geprobeerd om wakker te worden, das ook een goed teken. En zijn hersenen zien er wonder boven wonder prima uit, en zwellen ook niet op.
Maar wat een zootje zeg. We zijn nu even thuis, om een schone onderbroek op te halen en zo. En nu ligt ie daar, alleen. De verpleegsters m/v zijn echt hartstikke lief hoor, en voor ons wordt ook heel goed gezorgd. Maar ik wil hem gewoon weer thuis hebben verdomme. Al maakt hij nog zo veel herrie en al wil hij pas om drie uur gaan slapen, het maakt me niks uit. Klotenzooi.
Het is nu 36 uur later en zoon doet het best goed. Zijn schedel ligt erbij als een gekraakt eitje, zijn oogkas is gebroken, zijn milt en lever zijn gescheurd en hij heeft een stuk of wat botbreuken. Hij wordt in slaap gehouden en hij ligt aan de beademing, kortom een grote puinhoop. Maar hij leeft, hij is stabiel, en in die 36 uur hebben ze al een paar medicaties kunnen terugdraaien. Zoon heeft ook al een paar keer geprobeerd om wakker te worden, das ook een goed teken. En zijn hersenen zien er wonder boven wonder prima uit, en zwellen ook niet op.
Maar wat een zootje zeg. We zijn nu even thuis, om een schone onderbroek op te halen en zo. En nu ligt ie daar, alleen. De verpleegsters m/v zijn echt hartstikke lief hoor, en voor ons wordt ook heel goed gezorgd. Maar ik wil hem gewoon weer thuis hebben verdomme. Al maakt hij nog zo veel herrie en al wil hij pas om drie uur gaan slapen, het maakt me niks uit. Klotenzooi.
dinsdag 24 maart 2015 om 19:50
Hij praat! En hij mag zeer binnenkort naar de kinderafdeling, want ze vinden hem te goed voor de IC .
Hij vond het wel stoer dat ie met een helikopter was gekomen en dat ie een auto had gesloopt, en de zusters vindt hij nog steeds lief. Hij wilde zelfs de radio aan, maar na een uurtje of wat verzocht hij ons die uit te zetten, het licht uit te doen en even op te zouten, want hij wilde graag slapen .
Hij heeft alleen enorm veel last van zijn darmen, dat is wel zielig. Volgens de verpleging is dat een goed teken, omdat het erop duidt dat de boel weer gaat werken. Jammer dat die morfine nou net niet helpt tegen darmkrampen .
Hij heeft al een heleboel kaarten gekregen, maar die hangen we morgen of overmorgen wel op zijn nieuwe kamer
Hij vond het wel stoer dat ie met een helikopter was gekomen en dat ie een auto had gesloopt, en de zusters vindt hij nog steeds lief. Hij wilde zelfs de radio aan, maar na een uurtje of wat verzocht hij ons die uit te zetten, het licht uit te doen en even op te zouten, want hij wilde graag slapen .
Hij heeft alleen enorm veel last van zijn darmen, dat is wel zielig. Volgens de verpleging is dat een goed teken, omdat het erop duidt dat de boel weer gaat werken. Jammer dat die morfine nou net niet helpt tegen darmkrampen .
Hij heeft al een heleboel kaarten gekregen, maar die hangen we morgen of overmorgen wel op zijn nieuwe kamer
dinsdag 24 maart 2015 om 19:58