Kinderen
alle pijlers
Auto-ongeluk
vrijdag 20 maart 2015 om 00:07
Dat overkomt mij/mijn kind niet, denk je dan, als je leest over ernstige auto-ongelukken waar kinderen bij zijn betrokken. Nou, valt dat effe tegen. Zo sta ik nog lekker te werken in mijn wasserette, en zo staat mijn wereld op zijn kop. Telefoon: zoon heeft een ongeluk gehad, hij leeft nog. Even later: hij wordt nu afgevoerd met een traumahelikopter, geen idee naar welk ziekenhuis. En weer even later: de politie komt je ophalen om je naar Nijmegen te brengen. Nijmegen. Politie. Oeps. Affijn, wij met gillende sirenes en 160 km/h naar Nijmegen.
Het is nu 36 uur later en zoon doet het best goed. Zijn schedel ligt erbij als een gekraakt eitje, zijn oogkas is gebroken, zijn milt en lever zijn gescheurd en hij heeft een stuk of wat botbreuken. Hij wordt in slaap gehouden en hij ligt aan de beademing, kortom een grote puinhoop. Maar hij leeft, hij is stabiel, en in die 36 uur hebben ze al een paar medicaties kunnen terugdraaien. Zoon heeft ook al een paar keer geprobeerd om wakker te worden, das ook een goed teken. En zijn hersenen zien er wonder boven wonder prima uit, en zwellen ook niet op.
Maar wat een zootje zeg. We zijn nu even thuis, om een schone onderbroek op te halen en zo. En nu ligt ie daar, alleen. De verpleegsters m/v zijn echt hartstikke lief hoor, en voor ons wordt ook heel goed gezorgd. Maar ik wil hem gewoon weer thuis hebben verdomme. Al maakt hij nog zo veel herrie en al wil hij pas om drie uur gaan slapen, het maakt me niks uit. Klotenzooi.
Het is nu 36 uur later en zoon doet het best goed. Zijn schedel ligt erbij als een gekraakt eitje, zijn oogkas is gebroken, zijn milt en lever zijn gescheurd en hij heeft een stuk of wat botbreuken. Hij wordt in slaap gehouden en hij ligt aan de beademing, kortom een grote puinhoop. Maar hij leeft, hij is stabiel, en in die 36 uur hebben ze al een paar medicaties kunnen terugdraaien. Zoon heeft ook al een paar keer geprobeerd om wakker te worden, das ook een goed teken. En zijn hersenen zien er wonder boven wonder prima uit, en zwellen ook niet op.
Maar wat een zootje zeg. We zijn nu even thuis, om een schone onderbroek op te halen en zo. En nu ligt ie daar, alleen. De verpleegsters m/v zijn echt hartstikke lief hoor, en voor ons wordt ook heel goed gezorgd. Maar ik wil hem gewoon weer thuis hebben verdomme. Al maakt hij nog zo veel herrie en al wil hij pas om drie uur gaan slapen, het maakt me niks uit. Klotenzooi.
maandag 23 maart 2015 om 11:02
Hoop dat jullie allemaal een goede nacht gehad hebben.
Wel spannend hoe deze dag weer zal verlopen, of ze de beademing er inderdaad af gaan halen.
Heeft je werk je een beetje afleiding kunnen geven LV?
Hier wordt aan jullie gedacht
Hoop dat je vandaag weer met positief nieuws komt.
Wel spannend hoe deze dag weer zal verlopen, of ze de beademing er inderdaad af gaan halen.
Heeft je werk je een beetje afleiding kunnen geven LV?
Hier wordt aan jullie gedacht
Hoop dat je vandaag weer met positief nieuws komt.
Elke les, waar je van leert, maakt het pad vrij voor nog waardevollere lessen. Elke les, die je negeert, komt steeds weer terug.
maandag 23 maart 2015 om 11:52
maandag 23 maart 2015 om 13:37
Goed zo zoon van LV, hou ze maar lekker aan het werk daar en zorg maar goed voor opschudding! Hopelijk heb je vandaag 6 uit 6 !:
Nou hij slaapt alweer hoor. Het was de bedoeling dat hij een beetje wakker zou worden, niet zó wakker dat hij op het idee zou komen om rechtop te gaan zitten en alles eruit te trekken. De verpleegkundige schrok zich een mik, haha.
Als het even kan gaan ze nu morgenochtend de beademing er helemaal af halen, dan mag hij echt wakker worden. Vannacht is dat nog niet zo handig, omdat er dan toch minder personeel rondloopt dan overdag. Maar ik vind het wel helemaal geweldig dat zoon nu al voor opschudding heeft gezorgd op de IC. En voor het vak Grove Motoriek heeft hij nu dus al een heel mooi cijfer gehaald: vijf uit zes. Vijf is een gerichte, gecoördineerde beweging, zes is het opvolgen van een opdracht, maar dat hebben ze nog niet geprobeerd.
maandag 23 maart 2015 om 13:41
maandag 23 maart 2015 om 19:22
Gelukt! Na een heule lange dag werken (man man, de tijd wilde echt niet voorbij gaan daar) kwam ik binnenstuiven in het ziekenhuis en werd opgewacht door een breed lachende verpleegkundige. De beademing is eraf, en zoon is nu echt wakker. Hij reageert op vragen door voorzichtig met zijn hoofd te knikken (of schudden, want hij zegt nog steeds graag nee
) en omdat hij me niet uit kon zwaaien wapperde hij ten afscheid met zijn tenen. Hij heeft wel een barstende hoofdpijn, maar dat verhindert hem niet om regelmatig ontsnappingspogingen te doen. En hij wist zijn naam, en sprak die ook uit!De verpleegkundige zei dat hij nog niet vaak had meegemaakt dat een kind zó goed wakker werd. Toch een stevig exemplaar, die zoon van mij
.
