Kinderen
alle pijlers
Auto-ongeluk
vrijdag 20 maart 2015 om 00:07
Dat overkomt mij/mijn kind niet, denk je dan, als je leest over ernstige auto-ongelukken waar kinderen bij zijn betrokken. Nou, valt dat effe tegen. Zo sta ik nog lekker te werken in mijn wasserette, en zo staat mijn wereld op zijn kop. Telefoon: zoon heeft een ongeluk gehad, hij leeft nog. Even later: hij wordt nu afgevoerd met een traumahelikopter, geen idee naar welk ziekenhuis. En weer even later: de politie komt je ophalen om je naar Nijmegen te brengen. Nijmegen. Politie. Oeps. Affijn, wij met gillende sirenes en 160 km/h naar Nijmegen.
Het is nu 36 uur later en zoon doet het best goed. Zijn schedel ligt erbij als een gekraakt eitje, zijn oogkas is gebroken, zijn milt en lever zijn gescheurd en hij heeft een stuk of wat botbreuken. Hij wordt in slaap gehouden en hij ligt aan de beademing, kortom een grote puinhoop. Maar hij leeft, hij is stabiel, en in die 36 uur hebben ze al een paar medicaties kunnen terugdraaien. Zoon heeft ook al een paar keer geprobeerd om wakker te worden, das ook een goed teken. En zijn hersenen zien er wonder boven wonder prima uit, en zwellen ook niet op.
Maar wat een zootje zeg. We zijn nu even thuis, om een schone onderbroek op te halen en zo. En nu ligt ie daar, alleen. De verpleegsters m/v zijn echt hartstikke lief hoor, en voor ons wordt ook heel goed gezorgd. Maar ik wil hem gewoon weer thuis hebben verdomme. Al maakt hij nog zo veel herrie en al wil hij pas om drie uur gaan slapen, het maakt me niks uit. Klotenzooi.
Het is nu 36 uur later en zoon doet het best goed. Zijn schedel ligt erbij als een gekraakt eitje, zijn oogkas is gebroken, zijn milt en lever zijn gescheurd en hij heeft een stuk of wat botbreuken. Hij wordt in slaap gehouden en hij ligt aan de beademing, kortom een grote puinhoop. Maar hij leeft, hij is stabiel, en in die 36 uur hebben ze al een paar medicaties kunnen terugdraaien. Zoon heeft ook al een paar keer geprobeerd om wakker te worden, das ook een goed teken. En zijn hersenen zien er wonder boven wonder prima uit, en zwellen ook niet op.
Maar wat een zootje zeg. We zijn nu even thuis, om een schone onderbroek op te halen en zo. En nu ligt ie daar, alleen. De verpleegsters m/v zijn echt hartstikke lief hoor, en voor ons wordt ook heel goed gezorgd. Maar ik wil hem gewoon weer thuis hebben verdomme. Al maakt hij nog zo veel herrie en al wil hij pas om drie uur gaan slapen, het maakt me niks uit. Klotenzooi.
maandag 30 maart 2015 om 18:04
quote:Beeldig schreef op 30 maart 2015 @ 13:13:
Hopelijk kan de mond-kaakdokter wat betekenen voor jullie zoon!
Nou, niet echt. De beste man hield stijf en strak vol dat zoon niet kon praten door de klap, en mijn mededeling dat hij wel degelijk gepraat had na het ongeluk werd geringschattend weggewoven. Gelukkig dacht de neuroloog er anders over. Die heeft eens in zoons mond gekeken en die bleek totaal verkleefd. En ja, probeer jij maar eens te praten als je tong aan je tanden en je verhemelte zit vastgeplakt. Onder toeziend oog van de neuro heeft Lord Voldemort de zaak toen een beetje losgewerkt en schoongemaakt, en de beloning was groot: op verzoek van de neuro wilde zoon zijn naam wel even zeggen . De verpleegkundigen hebben nu instructie gekregen vier keer per dag aan uitgebreide mondverzorging te doen, en dan zal het wel beteren. Ik neem de verpleegkundigen trouwens niks kwalijk hoor, want die hadden juist instructies gekregen om van die mond af te blijven wegens mogelijke fracturen. Maar wel leuk dat ik gelijk heb gehad, al die tijd .
Vanmorgen zijn we ons trouwens een hartverzakking geschrokken. Zoon werd om half zes wakker, onder het bloed, oud bloed gelukkig dat wel. Volgens de kaakchirurg (daar is ie weer) kwam dat nog door die gebroken oogkas: het bloed loopt dan de bijholten in en dat moet er op een goeie dag ook weer uit natuurlijk. Verder niks ernstigs dus, maar een mens schrikt zich een ongeluk. En zoon mocht meteen weer aan de monitor, ter controle. Dat was dus wel jammer, vooral voor mij want zijn hartactie was door alle consternatie gierend hoog en ik zat bij iedere piep tegen het plafond van schrik. Hij is ook een beetje misselijk geworden, omdat hij bloed had ingeslikt. Bijkomend voordeel: als hij zonder problemen bloed kan inslikken kan hij ook aan een ijsje lebberen, dus toen de kaakchirurg weg was zat meneer in no time te genieten van een perenijsje . Was die man dus toch nog ergens goed voor .
En we hebben nu luisterboeken. Zoon koos voor Harry Potter, en hij genoot er zichtbaar van. Hij kende ook alle personages nog. Wij genoten er ook van, want die vent leest echt leuk voor.
Hopelijk kan de mond-kaakdokter wat betekenen voor jullie zoon!
Nou, niet echt. De beste man hield stijf en strak vol dat zoon niet kon praten door de klap, en mijn mededeling dat hij wel degelijk gepraat had na het ongeluk werd geringschattend weggewoven. Gelukkig dacht de neuroloog er anders over. Die heeft eens in zoons mond gekeken en die bleek totaal verkleefd. En ja, probeer jij maar eens te praten als je tong aan je tanden en je verhemelte zit vastgeplakt. Onder toeziend oog van de neuro heeft Lord Voldemort de zaak toen een beetje losgewerkt en schoongemaakt, en de beloning was groot: op verzoek van de neuro wilde zoon zijn naam wel even zeggen . De verpleegkundigen hebben nu instructie gekregen vier keer per dag aan uitgebreide mondverzorging te doen, en dan zal het wel beteren. Ik neem de verpleegkundigen trouwens niks kwalijk hoor, want die hadden juist instructies gekregen om van die mond af te blijven wegens mogelijke fracturen. Maar wel leuk dat ik gelijk heb gehad, al die tijd .
Vanmorgen zijn we ons trouwens een hartverzakking geschrokken. Zoon werd om half zes wakker, onder het bloed, oud bloed gelukkig dat wel. Volgens de kaakchirurg (daar is ie weer) kwam dat nog door die gebroken oogkas: het bloed loopt dan de bijholten in en dat moet er op een goeie dag ook weer uit natuurlijk. Verder niks ernstigs dus, maar een mens schrikt zich een ongeluk. En zoon mocht meteen weer aan de monitor, ter controle. Dat was dus wel jammer, vooral voor mij want zijn hartactie was door alle consternatie gierend hoog en ik zat bij iedere piep tegen het plafond van schrik. Hij is ook een beetje misselijk geworden, omdat hij bloed had ingeslikt. Bijkomend voordeel: als hij zonder problemen bloed kan inslikken kan hij ook aan een ijsje lebberen, dus toen de kaakchirurg weg was zat meneer in no time te genieten van een perenijsje . Was die man dus toch nog ergens goed voor .
En we hebben nu luisterboeken. Zoon koos voor Harry Potter, en hij genoot er zichtbaar van. Hij kende ook alle personages nog. Wij genoten er ook van, want die vent leest echt leuk voor.
maandag 30 maart 2015 om 20:06
Wat een hork zeg, die arts. Gelukkig maar dat er ook andere mensen waren die even in zijn mond wilden kijken. En dat je al die tijd gelijk had, is logisch natuurlijk, maar héél fijn om bevestigd te krijgen!
Lekker hoor, dat hij nu aan de ijsje mag! En mag hij ook water drinken? Of is dat nog iets teveel gevraagd? Wel schrikken lijkt me, al dat bloed. Gelukkig maar dat het oud bloed is en toch maar goed dat ze hem nog zo stevig in de gaten houden. Misschien moet jij een pilletje voor je bloeddruk vragen anders?
En wat een geruststelling dat hij de personages van Harry Potter nog kent. Stiekem zit je toch al dan niet onbewust in je piepzak hè? Altijd fijn dan, de bevestiging van wat twee weken terug nog gewoon normaal was, nu ook nog normaal blijkt te zijn.
Lekker hoor, dat hij nu aan de ijsje mag! En mag hij ook water drinken? Of is dat nog iets teveel gevraagd? Wel schrikken lijkt me, al dat bloed. Gelukkig maar dat het oud bloed is en toch maar goed dat ze hem nog zo stevig in de gaten houden. Misschien moet jij een pilletje voor je bloeddruk vragen anders?
En wat een geruststelling dat hij de personages van Harry Potter nog kent. Stiekem zit je toch al dan niet onbewust in je piepzak hè? Altijd fijn dan, de bevestiging van wat twee weken terug nog gewoon normaal was, nu ook nog normaal blijkt te zijn.
maandag 30 maart 2015 om 20:30
Wha... Ik ben vandaag stand en land afgelopen voor luisterboek van HP. Hoe ik daar toch bij kwam???
Nou ja, ze hadden het hier dus niet....
Hoop dat hij vette pech ook leuk vindt, ik ben die loser dan wel
Nou ja, ze hadden het hier dus niet....
Hoop dat hij vette pech ook leuk vindt, ik ben die loser dan wel
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
dinsdag 31 maart 2015 om 00:37
dinsdag 31 maart 2015 om 01:09
quote:Lady-Voldemort schreef op 30 maart 2015 @ 18:04:
[...]
En we hebben nu luisterboeken. Zoon koos voor Harry Potter, en hij genoot er zichtbaar van. Hij kende ook alle personages nog. Wij genoten er ook van, want die vent leest echt leuk voor.Wil je meer luisterboeken? Ik kan bijna overal aankomen. PB anders even. Er is vast wel een oplossing om dat digitaal over te krijgen.
[...]
En we hebben nu luisterboeken. Zoon koos voor Harry Potter, en hij genoot er zichtbaar van. Hij kende ook alle personages nog. Wij genoten er ook van, want die vent leest echt leuk voor.Wil je meer luisterboeken? Ik kan bijna overal aankomen. PB anders even. Er is vast wel een oplossing om dat digitaal over te krijgen.
dinsdag 31 maart 2015 om 15:04
Vandaag heeft zoon een hele drukke dag. Hij heeft kennisgemaakt met de pedagoog, die morgen spelletjes met hem komt doen. En straks komt er een logopediste langs die vast wat met hem gaat oefenen. Verder komt de juf nog op bezoek en we hebben een rolstoeltje gekregen, zodat hij ook eens wat meer van dat ziekenhuis kan zien dan alleen kamer 9 
. En dan heeft ie ook nog de Cliniclowns op bezoek gekregen, en drie hoofdstukken HP geluisterd, en hij praat weer! Oh ja, en we hebben even overgegooid met een balletje. Hij kan nog aardig mikken .
Donderdag gaan ze overleggen wanneer zoon overgebracht kan worden naar het revalidatiecentrum. Ik zie daar zelf een beetje tegenop, maar uiteindelijk kunnen ze hem daar natuurlijk veel beter helpen dan in het ziekenhuis. Ik ga er in elk geval op aandringen dat zoon eerst op een fatsoenlijke manier van de clonidine af moet zijn. Die wordt nu afgebouwd, en dat laat ik liever aan het ziekenhuis over dan aan een revalidatiecentrum.
. En dan heeft ie ook nog de Cliniclowns op bezoek gekregen, en drie hoofdstukken HP geluisterd, en hij praat weer! Oh ja, en we hebben even overgegooid met een balletje. Hij kan nog aardig mikken .Donderdag gaan ze overleggen wanneer zoon overgebracht kan worden naar het revalidatiecentrum. Ik zie daar zelf een beetje tegenop, maar uiteindelijk kunnen ze hem daar natuurlijk veel beter helpen dan in het ziekenhuis. Ik ga er in elk geval op aandringen dat zoon eerst op een fatsoenlijke manier van de clonidine af moet zijn. Die wordt nu afgebouwd, en dat laat ik liever aan het ziekenhuis over dan aan een revalidatiecentrum.
dinsdag 31 maart 2015 om 15:21
Goed zo LV! Blijf zijn spreekbuis, blijf in jezelf en je kennis van je eigen zoon geloven en ook al wordt je schamper weggeschoven, gewoon een dikke huid kweken en star nog eens zeggen wat jij denkt wat er aan de hand is.
Perenijsjes zijn lekker! Zeer goede berichten verder. Mag je zelf het revalidatiecentrum kiezen?
Perenijsjes zijn lekker! Zeer goede berichten verder. Mag je zelf het revalidatiecentrum kiezen?
dinsdag 31 maart 2015 om 16:07
Een revalidatie centrum een beetje dicht in de buurt van jullie woonplaats zou toch wel heel erg fijn zijn. En wat je zegt dat is toch de aangewezen plek op het moment dat hij het ZH kan verlaten.
Het was een drukte van belang vandaag zo te lezen, je prul zal wel flink moe zijn. Fijn dat het weer een goede dag was
Het was een drukte van belang vandaag zo te lezen, je prul zal wel flink moe zijn. Fijn dat het weer een goede dag was
dinsdag 31 maart 2015 om 16:28
