Kinderen
alle pijlers
Behoefte aan empty nest
woensdag 18 februari 2026 om 12:50
Ik (vrouw, midden 50) woon sinds mijn scheiding vijf jaar geleden samen met mijn twee jongvolwassen zonen. Ze zijn fulltime bij mij en gaan heel af en toe een nachtje naar hun vader. Er is dus altijd wel iemand thuis, alleen ben ik vrijwel nooit. De 1 studeert nog, de ander gaat nog aan een nieuwe studie beginnen. Ze zijn beiden begin 20.
Zelf werk ik meer dan fulltime, ik sta er financieel alleen voor, want hun vader draagt niet bij. Dat gaat goed, maar ik vind het wel erg veel allemaal. Veel werk, veel verantwoordelijkheid, hoge hypotheek, veel druk om de kinderen nog de laatste stappen naar volwassenheid te helpen, emotioneel maar ook financieel. Ze helpen wel in huis, met koken, opruimen, afwas, was, huisdieren, maar de verantwoordelijkheid ligt wel echt bij mij. Ze hebben beiden een bijbaan, dus waar ze kunnen betalen ze zelf, maar veel komt nog op mij neer.
Allemaal heel normaal met studerende kinderen en ik moet zeggen dat het erg goed loopt. De sfeer is goed, het is gezellig, er is zelden ruzie. Ik heb een nieuwe relatie en dat loopt als een zonnetje, ook met de kinderen.
Maar toch, het lijkt wel of ik een beetje uitgemoederd ben de laatste tijd. Ik heb behoefte aan tijd voor mezelf, om in huis terug te komen zoals ik het heb achtergelaten, om 's avonds een keertje alleen op de bank te zitten. Om door het huis te rommelen zonder dat iemand wat wil vragen of vertellen. Om gewoon een avond met een boterham op de bank te eten. Om af en toe het rijk alleen te hebben met mijn nieuwe liefde. Ik vind het heel onaardig van mezelf, maar ik verlang er soms echt naar dat 1 van de 2 het huis uit gaat.
Herkennen meer moeders dit? Ik vind het zo lullig omdat ze al in de steek gelaten zijn door hun vader en ik hun veilige basis ben van waaruit ze op eigen benen moeten gaat staan. Dus ik wil ze absoluut niet het gevoel geven dat ze weg moeten.
Zelf werk ik meer dan fulltime, ik sta er financieel alleen voor, want hun vader draagt niet bij. Dat gaat goed, maar ik vind het wel erg veel allemaal. Veel werk, veel verantwoordelijkheid, hoge hypotheek, veel druk om de kinderen nog de laatste stappen naar volwassenheid te helpen, emotioneel maar ook financieel. Ze helpen wel in huis, met koken, opruimen, afwas, was, huisdieren, maar de verantwoordelijkheid ligt wel echt bij mij. Ze hebben beiden een bijbaan, dus waar ze kunnen betalen ze zelf, maar veel komt nog op mij neer.
Allemaal heel normaal met studerende kinderen en ik moet zeggen dat het erg goed loopt. De sfeer is goed, het is gezellig, er is zelden ruzie. Ik heb een nieuwe relatie en dat loopt als een zonnetje, ook met de kinderen.
Maar toch, het lijkt wel of ik een beetje uitgemoederd ben de laatste tijd. Ik heb behoefte aan tijd voor mezelf, om in huis terug te komen zoals ik het heb achtergelaten, om 's avonds een keertje alleen op de bank te zitten. Om door het huis te rommelen zonder dat iemand wat wil vragen of vertellen. Om gewoon een avond met een boterham op de bank te eten. Om af en toe het rijk alleen te hebben met mijn nieuwe liefde. Ik vind het heel onaardig van mezelf, maar ik verlang er soms echt naar dat 1 van de 2 het huis uit gaat.
Herkennen meer moeders dit? Ik vind het zo lullig omdat ze al in de steek gelaten zijn door hun vader en ik hun veilige basis ben van waaruit ze op eigen benen moeten gaat staan. Dus ik wil ze absoluut niet het gevoel geven dat ze weg moeten.
woensdag 18 februari 2026 om 15:34
In mijn omgeving speelde dit ook. Kinderen die dat niet meer waren maar jongvolwassenen. Ze deden wel eens wat in huis. Maar uiteindelijk was moeder toch eindverantwoordelijk. Zij heeft op een gegeven moment aangegeven dat het haar teveel was en dat ze kleiner wilde gaan wonen. En ook samenwonen met haar langdurige relatie. Kinderen enorm verbolgen want die gingen uit van nog jarenlang gratis thuiswonen. Maar binnen een jaar na deze aankondiging hadden alle kinderen andere huisvesting (kamer, samenwonen, appartement etc). Uiteindelijk ben je pas echt volwassen als je op jezelf woont en een eigen huishouden hebt. En ook een student kan prima op kamers of in een studentenhuis etc. Dat iemand aan een tweede studie begint hoeft niet te betekenen dat hij of zij nog 5+ jaren thuis moet blijven. Er is dan nooit een geschikt moment. Want eerst een baan vinden, dan sparen dan misschien toch kopen etc. Ik ken erbij waar ze 30 zijn en nog steeds niet vertrokken.
Ik zou beginnen om dit bij je kinderen aan te geven. Je kunt prima alleen met je partner op vakantie of weekendjes weg. Hoeft niet alle dagen voor iedereen te koken. En hou op met continu alles op iedereen af te stemmen. Ga meer je eigen leven leven. Ook kan je kind met volwassen vriendin vragen op vaste momenten aanwezig te zijn en niet continu bij jou in te wonen.
Ik zou beginnen om dit bij je kinderen aan te geven. Je kunt prima alleen met je partner op vakantie of weekendjes weg. Hoeft niet alle dagen voor iedereen te koken. En hou op met continu alles op iedereen af te stemmen. Ga meer je eigen leven leven. Ook kan je kind met volwassen vriendin vragen op vaste momenten aanwezig te zijn en niet continu bij jou in te wonen.
woensdag 18 februari 2026 om 15:48
Mijn dochter krijgt in elk geval op haar 18de een inschrijving Woningnet cadeau voor haar verjaardag (of hoe dat tegenwoordig ook heet). Bij 18 gelijk inschrijven.
Wat ik wel moeilijk zou vinden is om ooit te verhuizen naar een huis waar dan eventueel geen logeerkamer meer is. Heb wel het gevoel dat ik mijn dochter de zekerheid wil bieden dat wat er ook gebeurt ze altijd weer terug kan komen. Maar als ze dan inmiddels zelf 2 kinderen heeft is dat natuurlijk wel een uitdaging.
Wat ik wel moeilijk zou vinden is om ooit te verhuizen naar een huis waar dan eventueel geen logeerkamer meer is. Heb wel het gevoel dat ik mijn dochter de zekerheid wil bieden dat wat er ook gebeurt ze altijd weer terug kan komen. Maar als ze dan inmiddels zelf 2 kinderen heeft is dat natuurlijk wel een uitdaging.
woensdag 18 februari 2026 om 16:18
jojojo schreef: ↑18-02-2026 15:48Mijn dochter krijgt in elk geval op haar 18de een inschrijving Woningnet cadeau voor haar verjaardag (of hoe dat tegenwoordig ook heet). Bij 18 gelijk inschrijven.
Wat ik wel moeilijk zou vinden is om ooit te verhuizen naar een huis waar dan eventueel geen logeerkamer meer is. Heb wel het gevoel dat ik mijn dochter de zekerheid wil bieden dat wat er ook gebeurt ze altijd weer terug kan komen. Maar als ze dan inmiddels zelf 2 kinderen heeft is dat natuurlijk wel een uitdaging.
Toen ik uit huis ging, kreeg ik te horen dat uit huis ook echt uit huis betekende. Het was niet de bedoeling dat ik zomaar weer terug kon komen. Het was even schrikken, maar eigenlijk vindi ik het ook wel logisch. Op een gegeven moment moet je toch op eigen benen staan en zelf verantwoordelijkheid nemen (noodsituaties uitgezonderd natuurlijk). En inmiddels gaat het zorgen langzamerhand de andere kant op.
I'm finally old enough to don't give a fuck
woensdag 18 februari 2026 om 16:21
Mijn kinderen staan er ook in van: "eerst studie afmaken, wellicht nog een studie erachter aan, daarna sparen voor een huis!"Hun verkeringen denken er precies hetzelfde over.
Ik heb het nog nóóit tegen ze gezegd, maar dat vliegt me wel eens aan.
Ook omdat mijn man best wat jaren ouder is dan ik, ben ik wel eens bang dat hij bijna achter een rollator loopt als we het huis eindelijk weer ons samen hebben.
Ik heb het nog nóóit tegen ze gezegd, maar dat vliegt me wel eens aan.
Ook omdat mijn man best wat jaren ouder is dan ik, ben ik wel eens bang dat hij bijna achter een rollator loopt als we het huis eindelijk weer ons samen hebben.
hallodaar wijzigde dit bericht op 18-02-2026 16:49
0.74% gewijzigd
woensdag 18 februari 2026 om 17:15
Ik snap je. Mijn ,kinderen zijn lang thuis geweest. Een met een onderbreking studie op kamers in Nijmegen. Dat was na 4 jaar weer even een weg zoeken. Hij mocht niet in het studenten huis blijven en de ander woonde met zijn vriendin in. Wij hebben toen boven, maar je moet wel de ruimte hebben. Een aparte leefruimte voor hen gecreëerd. Niet groot wel met bank tv en koelkastje. Dus ook eigen ruimte voor bezoek. Nu zijn wij geëmigreerd, maar anders hadden man en ik ook kleinere woonruimte gezocht.
Wel is hier nog steeds de optie tot logeren en liggen inmiddels de kleding hier nodig ook weer in een kast. Fijn als ze er zijn. Fijn als het niet meer zo druk is. Niks om je schuldig over te voelen.
Wel is hier nog steeds de optie tot logeren en liggen inmiddels de kleding hier nodig ook weer in een kast. Fijn als ze er zijn. Fijn als het niet meer zo druk is. Niks om je schuldig over te voelen.
Afkoelen heeft gewerkt
woensdag 18 februari 2026 om 17:15
Nee hoor, de woningnood wordt ook aardig aangegrepen als excuus voor een generatie die nogal voor hun gemak en redelijk verwend is. Als de nood er is, is het iedereen hier in de omgeving nog altijd gelukt om binnen 1,5 jaar woonruimte te vinden in wat voor vorm dan ook. Dus volwassenen van 25+ die nog thuis wonen; dan heb je dus al zeker 7 jaar de tijd gehad om te zoeken, dat moet echt wel lukken hoor. Dan maar gewoon op een kamertje van 10m2 beginnen.
Dus laat je ook niet teveel aanpraten dat het allemaal zo onmogelijk is.
Dus laat je ook niet teveel aanpraten dat het allemaal zo onmogelijk is.
"Wine in the morning, and some breakfast at night. Oh baby, I'm beginning to see the light!"
woensdag 18 februari 2026 om 17:30
Nou nee hoor. Je kunt vanaf je 18e inschrijven. En daarnaast ook breder kijken naar studentenwoningen, kamers of een woning delen. Of wat minder hoge eisen stellen aan de woning of de locatie. Als je dan halverwege de 20 bent heb je jarenlang de tijd gehad om iets te vinden. Ook in deze tijd hoef je echt niet thuis te wonen tot je bijna 30 bent. Maar veel jongeren willen niet meer zo klein beginnen als vroeger. Die zijn een vrij en goedkoop leven thuis gewend in hotel mama. Of willen geen studieschuld. En veel ouders gaan daar ook in mee. Maar dat is een keuze. Jij bent niet verplicht jongvolwassenen volledig te faciliteren in een woonplek tot ze zelf wat hebben wat ze aanspreekt.
woensdag 18 februari 2026 om 17:36
Ik heb er nog eentje thuis wonen, van 21. En hij zit me totaal niet in de weg. Hij heeft zijn opleiding, zijn sport, zijn vriendin en zijn vrienden dus sowieso is ie niet aldoor maar thuis en als ie wel thuis is zit ie ook vaak op zijn kamer te studeren, te gamen of te bellen. En met dat zorgen valt het ook best mee hoor. Ik doe zijn was want dat gaat toch in ene moeite door, ik zorg dat er ook avondeten voor hem is als ie thuis is want waar er twee eten eten er ook drie, en dat is het dan wel.
Hij heeft zich overigens wel ingeschreven voor een eigen woonplek, voor degenen die zich nu zorgen beginnen te maken. Maar als dat nog een paar jaar duurt vind ik het helemaal prima.
Hij heeft zich overigens wel ingeschreven voor een eigen woonplek, voor degenen die zich nu zorgen beginnen te maken. Maar als dat nog een paar jaar duurt vind ik het helemaal prima.
Graftak!
woensdag 18 februari 2026 om 17:40
Heb je een huis voor ze gezien de torenhoge woningnood?
Ik zou kostgeld vragen als je dat nog niet doet TO.
graze wijzigde dit bericht op 18-02-2026 17:41
0.24% gewijzigd
woensdag 18 februari 2026 om 17:40
Klopt. En zelfs hier in Steiner City is de gemiddelde wachttijd inmiddels opgelopen tot acht jaar of zo. Of je krijgt een jongerenwoning aangeboden in een griebus waar niemand dood wil worden gevonden. Maar je hebt gelijk hoor, die woningnood is maar een hoaxevelien2010 schreef: ↑18-02-2026 17:30Nou nee hoor. Je kunt vanaf je 18e inschrijven. En daarnaast ook breder kijken naar studentenwoningen, kamers of een woning delen. Of wat minder hoge eisen stellen aan de woning of de locatie. Als je dan halverwege de 20 bent heb je jarenlang de tijd gehad om iets te vinden. Ook in deze tijd hoef je echt niet thuis te wonen tot je bijna 30 bent. Maar veel jongeren willen niet meer zo klein beginnen als vroeger. Die zijn een vrij en goedkoop leven thuis gewend in hotel mama. Of willen geen studieschuld. En veel ouders gaan daar ook in mee. Maar dat is een keuze. Jij bent niet verplicht jongvolwassenen volledig te faciliteren in een woonplek tot ze zelf wat hebben wat ze aanspreekt.
lady*voldemort wijzigde dit bericht op 18-02-2026 17:54
0.14% gewijzigd
Graftak!
woensdag 18 februari 2026 om 17:46
Je kunt dit toch gewoon bespreken met ze? Echt geen vreemd onderwerp en tijd voor een stukje bewustwording. Ook gezien jullie eigen situatie. Kleiner willen gaan wonen zie ik regelmatig voorbij komen. Net als een andere woonplaats, een onderhoudsvrije woning om bijvoorbeeld te gaan reizen of vanwege de leeftijd en gezondheid. Bespreek het met je man. En geef bij de kinderen aan dat ze niet gedurende meerdere studies thuis kunnen blijven bijvoorbeeld. Je kunt prima doorgroeien met woningen.Hallodaar schreef: ↑18-02-2026 16:21Mijn kinderen staan er ook in van: "eerst studie afmaken, wellicht nog een studie erachter aan, daarna sparen voor een huis!"Hun verkeringen denken er precies hetzelfde over.
Ik heb het nog nóóit tegen ze gezegd, maar dat vliegt me wel eens aan.
Ook omdat mijn man best wat jaren ouder is dan ik, ben ik wel eens bang dat hij bijna achter een rollator loopt als we het huis eindelijk weer ons samen hebben.
woensdag 18 februari 2026 om 17:53
Evelien ik weet echt af en toe niet in welke wereld jij leeft. Inschrijven kind kon in onze gemeente vanaf 18. Minimaal 12 jaar wachttijd of een giga salaris voor particuliere huur. Maak je niet ongerust ze zijn prima terecht gekomen, maar wel pas met 28 en 29 jaar. En het belangrijkste tevreden en gelukkig.
Afkoelen heeft gewerkt
woensdag 18 februari 2026 om 17:59
Koekoekevelien2010 schreef: ↑18-02-2026 17:30Nou nee hoor. Je kunt vanaf je 18e inschrijven. En daarnaast ook breder kijken naar studentenwoningen, kamers of een woning delen. Of wat minder hoge eisen stellen aan de woning of de locatie. Als je dan halverwege de 20 bent heb je jarenlang de tijd gehad om iets te vinden. Ook in deze tijd hoef je echt niet thuis te wonen tot je bijna 30 bent. Maar veel jongeren willen niet meer zo klein beginnen als vroeger. Die zijn een vrij en goedkoop leven thuis gewend in hotel mama. Of willen geen studieschuld. En veel ouders gaan daar ook in mee. Maar dat is een keuze. Jij bent niet verplicht jongvolwassenen volledig te faciliteren in een woonplek tot ze zelf wat hebben wat ze aanspreekt.
woensdag 18 februari 2026 om 18:03
Dit lijkt me zo’n lastig vraagstuk, zeker als je feitelijk de enige (zorgende) ouder bent. Het vliegt mij nu al eens aan, met twee pubers die ook nog eens nachtvlinders zijn, dat je privacy echt aan gort is. Wat dat aangaat vond ik de baby periode zoveel makkelijker.
Doe je weleens iets zelf TO? Als in, vakantie, weekend weg enzovoort? En ik denk toch ook meer eisen stellen. Pas dan ga je noodzaak voelen om je eigen dingen te kunnen bepalen. Dat heb je minder bij optimale vrijheid en flexibiliteit.
Doe je weleens iets zelf TO? Als in, vakantie, weekend weg enzovoort? En ik denk toch ook meer eisen stellen. Pas dan ga je noodzaak voelen om je eigen dingen te kunnen bepalen. Dat heb je minder bij optimale vrijheid en flexibiliteit.
woensdag 18 februari 2026 om 18:07
Hier was de wachttijd recent nog vijftien jaar en als dat is veranderd dan is dat naar boven, zeker niet naar beneden. 18 + 15 dan ben je dus de dertig gepasseerd. Ze staan ook allemaal ingeschreven in hun studentenstad, maar ja dat zijn natuurlijk ook drukke gebieden. En om jezelf nou in te schrijven in een rustig gebied waar je kind noch kraai kent dat vind ik ook een beetje vergezocht. En onaardig van mezelf om dat van ze te vragen. Particuliere huur hier is niet te betalen. En als ze het al bij elkaar geschraapt kunnen krijgen dan betekent dat ook meteen dat ze nul euro opzij kunnen zetten om ooit een huis te kunnen kopen.
Zo verwend vind ik deze generatie ook niet bepaald. De generaties voor hen hebben dusdanig roofbouw gepleegd op de planeet dat ze zichzelf zelfs moeten afvragen of het ethisch wel ok is om zelf aan een gezin te beginnen.
Zo verwend vind ik deze generatie ook niet bepaald. De generaties voor hen hebben dusdanig roofbouw gepleegd op de planeet dat ze zichzelf zelfs moeten afvragen of het ethisch wel ok is om zelf aan een gezin te beginnen.
woensdag 18 februari 2026 om 18:27
Herkenbaar in mijn omgeving TO.
Je bent niet de enige.
En toch deel ik ook de mening van Evelien.
Begin met hierover in gesprek te gaan met je kinderen.
Ik heb vrienden die dat niet deden en hun jong volwassenen wonennog thuis en ik mijn eigen kinderen en die va vele vrienden zijn allmaal op kamers gegaan in studentensteden. Dat lukte niet altijd meteen in de eerste week van de studietijd maar wel in de loop vh eerste jaar.
Ga in gesprek en leg uit wat jouw behoeftes zijn!
Je bent niet de enige.
En toch deel ik ook de mening van Evelien.
Begin met hierover in gesprek te gaan met je kinderen.
Ik heb vrienden die dat niet deden en hun jong volwassenen wonennog thuis en ik mijn eigen kinderen en die va vele vrienden zijn allmaal op kamers gegaan in studentensteden. Dat lukte niet altijd meteen in de eerste week van de studietijd maar wel in de loop vh eerste jaar.
Ga in gesprek en leg uit wat jouw behoeftes zijn!
woensdag 18 februari 2026 om 18:41
Ik begrijp de behoefte wel. Ik weet niet of het - zoals hierboven geschreven - hormonaal is. Ik ben een man voel ook de behoefte rustig alleen te zijn ook steeds vaker. Ik neem dan een dagje vrij van mijn werk en ga alleen een dagje weg of ergens alleen koffiedrinken, heerlijk.
Mijn zoon woont ook voltijds bij mij thuis en ik heb een voltijdsbaan. Mijn zoon heeft een verstandelijke beperking en met zijn beperking ook heel moeilijk plaatsbaar. Het zal dus nog wel behoorlijk lang duren. In het huidige coalitieakkoord wordt er weer ruim een miljard bezuinigd op de WLZ/ zorg-wonen en de wachttijden zijn al oneindig. Dus misschien gaat het wel nooit gebeuren.
Voor de huidige "gezonde" jongeren zijn er gewoon weinig alternatieven. Hoewel tijdens de verkiezingen alles over wonen ging is in het coalitieakkoord pas in 2029 voor het eerst geld vrijgemaakt voor betaalbare huisvesting. Dat ligt eigenlijk al buiten de regeerperiode, want in 2029 zijn er alweer nieuwe verkiezing.
Ik wissel tussen de fase van boosheid, verzet en acceptatie. Als je alleen bent kan je ook makkelijker iemand uitnodigen en dat kan nu eigenlijk niet. Muv mijn ouders of broers. Er is gewoon heel weinig aan te doen.
Ik vind de huidige generatie ook niet verwent. Ze hebben soms een dure telefoon. Wij hadden dan weer een walkman, radio en later een dvd speler. Dat hebben de huidige jongeren dan weer niet.
Mijn zoon woont ook voltijds bij mij thuis en ik heb een voltijdsbaan. Mijn zoon heeft een verstandelijke beperking en met zijn beperking ook heel moeilijk plaatsbaar. Het zal dus nog wel behoorlijk lang duren. In het huidige coalitieakkoord wordt er weer ruim een miljard bezuinigd op de WLZ/ zorg-wonen en de wachttijden zijn al oneindig. Dus misschien gaat het wel nooit gebeuren.
Voor de huidige "gezonde" jongeren zijn er gewoon weinig alternatieven. Hoewel tijdens de verkiezingen alles over wonen ging is in het coalitieakkoord pas in 2029 voor het eerst geld vrijgemaakt voor betaalbare huisvesting. Dat ligt eigenlijk al buiten de regeerperiode, want in 2029 zijn er alweer nieuwe verkiezing.
Ik wissel tussen de fase van boosheid, verzet en acceptatie. Als je alleen bent kan je ook makkelijker iemand uitnodigen en dat kan nu eigenlijk niet. Muv mijn ouders of broers. Er is gewoon heel weinig aan te doen.
Ik vind de huidige generatie ook niet verwent. Ze hebben soms een dure telefoon. Wij hadden dan weer een walkman, radio en later een dvd speler. Dat hebben de huidige jongeren dan weer niet.
woensdag 18 februari 2026 om 18:48
Ik zou dat dus niet oké vinden. Ik begrijp dat echt niet iedereen in de gelegenheid is een jonge student bij of met eigen woonruimte te helpen maar ik ga er vanuit dat wij dat wel zijn maar ik zou het waarschijnlijk niet goed vinden als ze die vervolgens weigeren en zeggen: ik heb liever dat je dat bedrag over 10 jaar pas aan me geeft als ik met lief een eigen huis ga kopen...Hallodaar schreef: ↑18-02-2026 16:21Mijn kinderen staan er ook in van: "eerst studie afmaken, wellicht nog een studie erachter aan, daarna sparen voor een huis! Hun verkeringen denken er precies hetzelfde over.
Ik heb het nog nóóit tegen ze gezegd, maar dat vliegt me wel eens aan.
Ook omdat mijn man best wat jaren ouder is dan ik, ben ik wel eens bang dat hij bijna achter een rollator loopt als we het huis eindelijk weer ons samen hebben.
Als er persoonlijke redenen een rol spelen waardoor iemand nog niet klaar is om op zichzelf te gaan dan vind ik dat anders, dan geeft 1 of 2 jaar wachten misschien een veiliger gevoel, maar bewust tien jaar wachten om direct vanuit de ouderlijke woning met de verkering een heel ruim huis te gaan kopen terwijl ik op je 18e aanbied een studio te kopen dat zou ik geloof ik niet heel leuk vinden. Maar goed, ik houd mezelf voor dat ik er dan ook altijd zelf nog kan gaan zitten.
woensdag 18 februari 2026 om 18:58
Uiteindelijk zijn dat gewoon keuzes. Moet je perse in een bepaalde gemeente wonen? In een heel huis? En is er in 12! Jaar echt helemaal nergens iets te vinden. Waarschijnlijk wel maar dat maakt ze niet tevreden zoals jij schrijft. Dat kan natuurlijk. Maar pas met 29 op jezelf hoeft dus echt niet. Of zoals iemand hier aangeeft gedurende je studie op kamers. Inwonen bij een huisgenoot. Of particulier.Redhead70 schreef: ↑18-02-2026 17:53Evelien ik weet echt af en toe niet in welke wereld jij leeft. Inschrijven kind kon in onze gemeente vanaf 18. Minimaal 12 jaar wachttijd of een giga salaris voor particuliere huur. Maak je niet ongerust ze zijn prima terecht gekomen, maar wel pas met 28 en 29 jaar. En het belangrijkste tevreden en gelukkig.
woensdag 18 februari 2026 om 19:02
En dan heb je een huurwoning, begin je daarna weer onderaan de lijst. Dus als je dan uit elkaar gaat ben je ook de Sjaak. Dit zie ik vaak in mijn omgeving.Redhead70 schreef: ↑18-02-2026 17:53Evelien ik weet echt af en toe niet in welke wereld jij leeft. Inschrijven kind kon in onze gemeente vanaf 18. Minimaal 12 jaar wachttijd of een giga salaris voor particuliere huur. Maak je niet ongerust ze zijn prima terecht gekomen, maar wel pas met 28 en 29 jaar. En het belangrijkste tevreden en gelukkig.
Pluviofiel|Firm believer of Karma
woensdag 18 februari 2026 om 19:12
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
