Kinderen
alle pijlers
Ben ik te oud voor kinderen ?
zaterdag 26 juli 2008 om 21:35
zaterdag 26 juli 2008 om 21:39
Even de topiclijst doorscrollen, er zijn meen ik twee topics 'moeder na je 35ste' en '37 en nog een kind' of iets dergelijks.
Ik heb mijn jongste gekregen op mijn 37ste. Gaat prima hoor, maar op het moment dat die geboren werd realiseerde ik me wel dat ik bijna 60 ben tegen de tijd dat hij 20 is. Best wel heftig, mijn moeder was zelf 20 toen ze me kreeg.
Ik zou me er niet door tegen laten houden als ik jou was.
Ik heb mijn jongste gekregen op mijn 37ste. Gaat prima hoor, maar op het moment dat die geboren werd realiseerde ik me wel dat ik bijna 60 ben tegen de tijd dat hij 20 is. Best wel heftig, mijn moeder was zelf 20 toen ze me kreeg.
Ik zou me er niet door tegen laten houden als ik jou was.
zaterdag 26 juli 2008 om 21:42
zaterdag 26 juli 2008 om 21:43
zaterdag 26 juli 2008 om 21:47
Ik ben geen moeder, maar ik kan me voorstellen dat ik in jouw situatie ( ben nu zelf 29 en niets staat mij in de weg) er nog wel voor zou gaan hoor! Mijn moeder heeft in de kraam gewerkt, en is heel veel vrouwen tegengekomen die op hun 40e, 42e hun eerste mochten verwelkomen. En ja, zij zijn "oud" als hun spruit uitgegroeid is. Maar zoals Layla zei " je bent zo oud als je je voelt". Ga ervoor, meid!
zaterdag 26 juli 2008 om 21:48
zaterdag 26 juli 2008 om 21:49
met oplopende leeftijd heb je inderdaad meer kans op complicaties bij de zwangerschap en meer risico op afwijkingen bij de kleine, moeilijker zwanger kunnen worden en dergelijke. Maar je zult zeker niet de enige zijn die op 39 jarige of 40 jarige leetijd moeder wordt!! Ik hoop van harte dat het je lukt!!
zaterdag 26 juli 2008 om 22:02
zaterdag 26 juli 2008 om 22:28
Croentje, van mij even een iets andere reactie. Houd je ook rekening met de evt. gevolgen van je ziekte in combi met leeftijd en kind (het "en en en" verhaal dus). Ik weet niet of je nu nog ziek bent maar dat lijkt me wel een reden om even na te denken.
Pips (niet helemaal gezond maar wel happy, 38 jaar en twee kids 0 en 2 jaar).
Pips (niet helemaal gezond maar wel happy, 38 jaar en twee kids 0 en 2 jaar).
zaterdag 26 juli 2008 om 22:36
Nee hoor niet te oud. Natuurlijk zijn er voordelen als je wat jonger bent, maar er zijn ook wel een paar voordelen als je ouder bent. Tja en 60 als je kind 20 is... daar heb ik zelf ook wel wat moeite mee, maar hey, ik voel me 33 ( ben 38) en we gaan stiekum voor de tweede.
Mijn eerste kreeg ik toen ik net nog 34 was, maandje later was ik 35 dus eh... laat je leeftijd niet in de weg staan hoor! Een "vriendin" krijgt haar tweede op haar 43e, en Halle Berry dr eerste op dr 41e.
Succes!
Mijn eerste kreeg ik toen ik net nog 34 was, maandje later was ik 35 dus eh... laat je leeftijd niet in de weg staan hoor! Een "vriendin" krijgt haar tweede op haar 43e, en Halle Berry dr eerste op dr 41e.
Succes!
zaterdag 26 juli 2008 om 22:50
zaterdag 26 juli 2008 om 23:32
Nee hoor ik vind dat helemaal niet te oud. Inmiddels ben ik 40 en zwanger van mijn eerste kindje. Bij ons lukte het niet om spontaan zwanger te worden maar dat had niets met de leeftijd te maken. Na 8 jaar is het nu toch gelukt..het kan dus toch. En vooralsnog gaat het allemaal erg voorspoedig en is de zwangerschap niet zwaar.
Het gaat erom hoe je je voelt en ik voel me een stuk jonger.
Veel succes!!
Het gaat erom hoe je je voelt en ik voel me een stuk jonger.
Veel succes!!
zondag 27 juli 2008 om 00:04
Pas maar op Croentje..... bij ons was het twee keer de eerste keer raak ondanks alle negatieve voorspellingen. Ik ben me echt rot geschrokken de eerste keer. Had echt 3 maanden nodig om bij te komen van de (positieve) schrik.
Het gaat trouwens niet alleen om jouw leeftijd. Leeftijd van partner speelt ook een rol (autistische stoornissen komen vaker voor bij oudere papa's, Googelen maar).
Het gaat trouwens niet alleen om jouw leeftijd. Leeftijd van partner speelt ook een rol (autistische stoornissen komen vaker voor bij oudere papa's, Googelen maar).
zondag 27 juli 2008 om 08:30
Ik vind dat iedereen zelf moet weten wanneer hij/zij aan kinderen toe is. Zeker in jouw situatie, TO, zou ik als nu de wens er is en de mogelijkheid i.v.m. je gezondheid zeker de kans grijpen!
De enige keerzijde die ik kan bedenken is het feit dat je al wat ouder bent als je kind in de bloei van zijn/haar leven is. Ik heb ooit een vriend gehad die op zijn 23e al wees was. Beide ouders gestorven, pa op zijn 67e en moeder op haar 63e. Geen broers of zussen. Die jongen stond er vrij jong al helemaal alleen voor. Hij heeft zijn ouders eigenlijk alleen gekend als "oude mensen" met oudere mensenkwaaltjes. Zijn moeder zat in de overgang, terwijl hij lekker aan 't puberen was. Zijn jeugd was, ondanks het feit dat zijn ouders ontzettend veel van hem hielden, niet makkelijk.
Mijn vader, inmiddels 50, is ook nog papa van een jongetje van 4, mijn kleine broertje. Ondanks het feit dat mijn vader zich nog heel erg jong voelde toen mijn broertje kwam, voelt hij zich nu in 4 jaar tijd, 20 jaar ouder geworden. Toen mijn vader voor het eerst vader werd was hij 22. Hij vond het toen veel makkelijker, slapeloze nachten en gesleep met een kleuter. Lichamelijk en geestelijk was hij toen veel fitter.
Ik pleit niet voor jong ouderschap en wil hiermee ook helemaal niet zeggen dat je te oud bent. Ik denk alleen dat het ook zijn nadelen kan hebben. Maar als de wens ontzettend groot is en je je kindje alle liefde van de wereld kan geven, dan speelt leeftijd geen rol.
De enige keerzijde die ik kan bedenken is het feit dat je al wat ouder bent als je kind in de bloei van zijn/haar leven is. Ik heb ooit een vriend gehad die op zijn 23e al wees was. Beide ouders gestorven, pa op zijn 67e en moeder op haar 63e. Geen broers of zussen. Die jongen stond er vrij jong al helemaal alleen voor. Hij heeft zijn ouders eigenlijk alleen gekend als "oude mensen" met oudere mensenkwaaltjes. Zijn moeder zat in de overgang, terwijl hij lekker aan 't puberen was. Zijn jeugd was, ondanks het feit dat zijn ouders ontzettend veel van hem hielden, niet makkelijk.
Mijn vader, inmiddels 50, is ook nog papa van een jongetje van 4, mijn kleine broertje. Ondanks het feit dat mijn vader zich nog heel erg jong voelde toen mijn broertje kwam, voelt hij zich nu in 4 jaar tijd, 20 jaar ouder geworden. Toen mijn vader voor het eerst vader werd was hij 22. Hij vond het toen veel makkelijker, slapeloze nachten en gesleep met een kleuter. Lichamelijk en geestelijk was hij toen veel fitter.
Ik pleit niet voor jong ouderschap en wil hiermee ook helemaal niet zeggen dat je te oud bent. Ik denk alleen dat het ook zijn nadelen kan hebben. Maar als de wens ontzettend groot is en je je kindje alle liefde van de wereld kan geven, dan speelt leeftijd geen rol.
zondag 27 juli 2008 om 08:47
Het kan prima, er zijn veel meer "oudere" moeders dan je denkt, kijk maar naar alle bovenstaande berichten. Ik ken ook paren die allemaal mislukte vruchtbaarheidsbehandelingen ondergaan hadden, geaccepteerd hadden dat het zo niet lukte, al een kind geadopteerd hadden en dan op haar 42ste toch een kind kregen.... Maar de kans dat je snel zwanger wordt, is wel kleiner dan wanneer je 25 bent natuurlijk en je loopt wat meer risico's aan qua afwijkingen.
En als je niet natuurlijk zwanger raakt binnen korte tijd, dan zal je misschien eerder naar de gynaecoloog moeten stappen, als je nog IVF wilt proberen (ik kan me ook voorstellen dat je dat niet wilt, maar even voor áls je het zou willen). Daar zijn namelijk leeftijdsgrenzen voor, vaak 41 jaar als maximumleeftijd, maar dan zit je al een tijdje in het traject.....
Dus: als je het echt wilt, het qua ziekte en medicijnen kan, dan moet je snel beginnen met zwanger worden (ik hoop dat je al geoefend hebt )
En als je niet natuurlijk zwanger raakt binnen korte tijd, dan zal je misschien eerder naar de gynaecoloog moeten stappen, als je nog IVF wilt proberen (ik kan me ook voorstellen dat je dat niet wilt, maar even voor áls je het zou willen). Daar zijn namelijk leeftijdsgrenzen voor, vaak 41 jaar als maximumleeftijd, maar dan zit je al een tijdje in het traject.....
Dus: als je het echt wilt, het qua ziekte en medicijnen kan, dan moet je snel beginnen met zwanger worden (ik hoop dat je al geoefend hebt )
zondag 27 juli 2008 om 10:12
Gewoon er voor gaan!! Zeker omdat je aangeeft dat je een enorme kinderwens hebt.
Inderdaad is het zo dat je de kans loopt (maar dat hoeft natuurlijk niet) dat je minder snel zwanger kunt raken. En mocht een medisch traject nodig zijn, dan moet daar niet te lang mee worden gewacht. Maar uit eigen ervaring spreek ik dat zo'n medisch traject 'sneller' wordt gestart vanwege je leeftijd.
Zelf wordt ik over minder dan 2 maanden 44 en moet omstreeks die tijd bevallen van m'n 2e kind. Op de extra controles na vanwege leeftijd, heb ik niet het idee dat het voor mij zwaarder is om zwanger te zijn dan voor iemand van een jongere leeftijd.
Succes!
Gr.
Daan
Inderdaad is het zo dat je de kans loopt (maar dat hoeft natuurlijk niet) dat je minder snel zwanger kunt raken. En mocht een medisch traject nodig zijn, dan moet daar niet te lang mee worden gewacht. Maar uit eigen ervaring spreek ik dat zo'n medisch traject 'sneller' wordt gestart vanwege je leeftijd.
Zelf wordt ik over minder dan 2 maanden 44 en moet omstreeks die tijd bevallen van m'n 2e kind. Op de extra controles na vanwege leeftijd, heb ik niet het idee dat het voor mij zwaarder is om zwanger te zijn dan voor iemand van een jongere leeftijd.
Succes!
Gr.
Daan
zondag 27 juli 2008 om 10:16
Heb je er weleens aan gedacht hoe het is voor een kind om zulke oude ouders te hebben?
Mijn ma was 40 toen ik werd geboren en ik heb daar best een hoop nadelen van gehad. Hou me ten goede, ik ben gek op mijn moedertje, ik heb geen trauma's of wat dan ook.
Toch waren er een aantal dingen gewoon niet leuk en ik had nog de mazzel dat ik (veel) broers en zussen boven mij had.
Heel simpel, iemand van 30 heeft meer energie dan iemand van 40. Daar houdt een kind geen rekening mee en gelijk heeft het.
Je komt in de overgang als je kind nog jong is. Dat is voor jou al niet leuk, voor je kind helemaal niet. Die snapt er echt niks van hoor, dat je moe bent / opvliegers hebt / emotioneel buien krijgt.
Je loopt een groter risico dat jouw kind op jonge leeftijd zijn ouder(s) verliest. De mijne leven nog hoor (80 en 90) maar veel van mijn ooms en tantes en vrienden van mijn ouders leven al heel lang niet meer.
Je loopt op jouw leeftijd trouwens ook meer kans op allerhande complicaties tijdens zwangerschap en bevalling en op afwijkingen bij het kind.
Stel je wordt wel heel oud, dan leg je een enorme verantwoordelijkheid bij je kind neer. Ik ga er even vanuit dat als je op je 39e begint met kids er hooguit 2 zullen komen. Op een gegeven moment draaien de ouder-kind rollen om, of je wilt of niet. Je kind is dan degene die voor jou gaat zorgen (in meer of mindere mate natuurlijk, dat ligt ook aan jouw gezondheid. Maar ook al blijf je supergezond, reken maar dat je oude ouders zorg van jou nodig hebben) Dat is prima te doen als je met meer dan 3 kids bent, maar om dat bij 1 kind neer te leggen dat is wel heel zwaar.
Je moet je eigen beslissing nemen, ik wil je alleen een andere kant laten zien.
Mijn ma was 40 toen ik werd geboren en ik heb daar best een hoop nadelen van gehad. Hou me ten goede, ik ben gek op mijn moedertje, ik heb geen trauma's of wat dan ook.
Toch waren er een aantal dingen gewoon niet leuk en ik had nog de mazzel dat ik (veel) broers en zussen boven mij had.
Heel simpel, iemand van 30 heeft meer energie dan iemand van 40. Daar houdt een kind geen rekening mee en gelijk heeft het.
Je komt in de overgang als je kind nog jong is. Dat is voor jou al niet leuk, voor je kind helemaal niet. Die snapt er echt niks van hoor, dat je moe bent / opvliegers hebt / emotioneel buien krijgt.
Je loopt een groter risico dat jouw kind op jonge leeftijd zijn ouder(s) verliest. De mijne leven nog hoor (80 en 90) maar veel van mijn ooms en tantes en vrienden van mijn ouders leven al heel lang niet meer.
Je loopt op jouw leeftijd trouwens ook meer kans op allerhande complicaties tijdens zwangerschap en bevalling en op afwijkingen bij het kind.
Stel je wordt wel heel oud, dan leg je een enorme verantwoordelijkheid bij je kind neer. Ik ga er even vanuit dat als je op je 39e begint met kids er hooguit 2 zullen komen. Op een gegeven moment draaien de ouder-kind rollen om, of je wilt of niet. Je kind is dan degene die voor jou gaat zorgen (in meer of mindere mate natuurlijk, dat ligt ook aan jouw gezondheid. Maar ook al blijf je supergezond, reken maar dat je oude ouders zorg van jou nodig hebben) Dat is prima te doen als je met meer dan 3 kids bent, maar om dat bij 1 kind neer te leggen dat is wel heel zwaar.
Je moet je eigen beslissing nemen, ik wil je alleen een andere kant laten zien.
Je hoeft me geen gelijk te geven, ik heb het al. Vraag maar aan dangeensuus.
zondag 27 juli 2008 om 10:24
Klopt Pippilangkous... het zal niet altijd leuk zijn om een 'oudere' ouder te hebben.
Ik heb het geluk dat mijn kindje een jonger vader krijgt (relatief gezien natuurlijk). Mijn partner is nl. 33.. een prima leeftijd om vader te worden.
En de ene vijftiger / zestiger is de andere niet. Zo wie zo overstijgt mij energieniveau menig 40e en zelfs die van mijn partner.
De combinatie overgang / puber lijkt me ook verreweg van ideaal hoor. En ik weet waar ik het over heb! Zoonlief wordt volgende week 21 en is gelukkig heelhuids door deze heftige fase gekomen. Maar reken maar dat het een aantal pittige / zware jaren zijn geweest, ondanks dat ik 'jong' was.
Ik heb het geluk dat mijn kindje een jonger vader krijgt (relatief gezien natuurlijk). Mijn partner is nl. 33.. een prima leeftijd om vader te worden.
En de ene vijftiger / zestiger is de andere niet. Zo wie zo overstijgt mij energieniveau menig 40e en zelfs die van mijn partner.
De combinatie overgang / puber lijkt me ook verreweg van ideaal hoor. En ik weet waar ik het over heb! Zoonlief wordt volgende week 21 en is gelukkig heelhuids door deze heftige fase gekomen. Maar reken maar dat het een aantal pittige / zware jaren zijn geweest, ondanks dat ik 'jong' was.
