Buurmeisje spuugt zonder reden op mij!
donderdag 30 oktober 2008 om 16:57
Ik ben echt des duivels.
Rij zojuist mijn straat in. Daar zijn een aantal meisjes aan het spelen. 2 ukjes (denk 6 en 4) direct naast mij wonend beginnen te zwaaien, ze hadden een zuurstok gekregen. Ik zwaai terug en loop even naar ze toe. Beetje priet praat, vinden ze altijd leuk. Nog 2 andere meisjes zijn er ook. Een stil meisje van een jaar of 6 en eentje van een jaar of 7 die duidelijk de 'stoerste' is. Ik sta even te kletsen, stel vragen of ze lekker aan het spelen zijn. Dat het zulk fris weer is en dat ze van die rode wangen hebben. Mijn directe buurmeisjes kletsen even terug. Het meisje van 7 praat ook even tegen mij op een 'bazige' manier. Opeens loopt ze naar mij toe en spuugt ze mij op mijn jas.
God%$#%&&^%$#!
Niet mijn oude jack.
Maar mijn prachtige olijfgroene lange leren jas zit onder spuug met resten zuurstok. Geluk bij een ongeluk, de zuurstok was groen. Ze begint heel hard te lachen. Andere kinderen lachen mee.
Ik ben echt versteld. Op dat ogenblik komt een oma van één van de andere kinderen aanrijden en hollen ze weg.
Ik loop naar binnen. Donder al mijn boodschappentassen in de keuken, maak mijn jas schoon. Ik word nijdig. Heel nijdig. Wie denkt dat pokkejong wel niet dat ze is!
Ik loop op mijn kousen naar buiten. Roep die meiden bij mij en zeg haar dat ik even met haar wil praten. Dat ik het zo stom vind dat zij naar mij spuugde. Dat mijn jas zo vies is en dat je dat gewoon niet doet.
Ze kijkt me als een schaap aan.
De andere meisjes staan er stil bij.
Met een verheven stem laat ik haar weten dat je nooit zomaar mag spugen naar iemand en dat dat zeer zeker niet om te lachen is. Ik vind dat ze sorry moet zeggen.
Sorry zegt ze. En op het zelfde moment kijkt ze me brutaal aan en zegt 'je panty's gaan kapot als je zonder schoenen buiten staat.'
Snotjong.
Bijdehand k*tkind.
Maar ik barst niet uit.
'Misschien moet jij je praatjes maar eens voor je houden' zeg ik haar en aan mijn toon en blik is duidelijk te merken dat ik hier niet van gediend ben.
Tegen de drie andere meisjes zeg ik:
'vinden jullie het leuk dat Djoels is onder gespuugd?'
Ze kijken me aan.
'Nee' zeggen ze alledrie tegelijk.
'Dan moeten jullie daar ook niet om lachen voortaan.'
Ze knikken.
Tegen het pokkejong zeg ik dat als ze dit nog een keer doet, ik dit tegen haar vader en moeder ga vertellen. Ze draait zich van me af met een blik van 'val dood'.
Nee, ik heb geen kinderen.
Ja, ik was bijna overstag.
Ja, het is weer stil van binnen. Ze rammelen niet meer.
1) Wil je dit weten over je kind als jij de moeder bent?
2) Had ik haar terug moeten spugen?
3) Heb zin om nooit meer tegen haar te praten, wijs of niet wijs?
4) Had ik haar een tik mogen verkopen?
Jezus te paard, de jeugd van tegenwoordig.
Zo, ik ben het kwijt.
Rij zojuist mijn straat in. Daar zijn een aantal meisjes aan het spelen. 2 ukjes (denk 6 en 4) direct naast mij wonend beginnen te zwaaien, ze hadden een zuurstok gekregen. Ik zwaai terug en loop even naar ze toe. Beetje priet praat, vinden ze altijd leuk. Nog 2 andere meisjes zijn er ook. Een stil meisje van een jaar of 6 en eentje van een jaar of 7 die duidelijk de 'stoerste' is. Ik sta even te kletsen, stel vragen of ze lekker aan het spelen zijn. Dat het zulk fris weer is en dat ze van die rode wangen hebben. Mijn directe buurmeisjes kletsen even terug. Het meisje van 7 praat ook even tegen mij op een 'bazige' manier. Opeens loopt ze naar mij toe en spuugt ze mij op mijn jas.
God%$#%&&^%$#!
Niet mijn oude jack.
Maar mijn prachtige olijfgroene lange leren jas zit onder spuug met resten zuurstok. Geluk bij een ongeluk, de zuurstok was groen. Ze begint heel hard te lachen. Andere kinderen lachen mee.
Ik ben echt versteld. Op dat ogenblik komt een oma van één van de andere kinderen aanrijden en hollen ze weg.
Ik loop naar binnen. Donder al mijn boodschappentassen in de keuken, maak mijn jas schoon. Ik word nijdig. Heel nijdig. Wie denkt dat pokkejong wel niet dat ze is!
Ik loop op mijn kousen naar buiten. Roep die meiden bij mij en zeg haar dat ik even met haar wil praten. Dat ik het zo stom vind dat zij naar mij spuugde. Dat mijn jas zo vies is en dat je dat gewoon niet doet.
Ze kijkt me als een schaap aan.
De andere meisjes staan er stil bij.
Met een verheven stem laat ik haar weten dat je nooit zomaar mag spugen naar iemand en dat dat zeer zeker niet om te lachen is. Ik vind dat ze sorry moet zeggen.
Sorry zegt ze. En op het zelfde moment kijkt ze me brutaal aan en zegt 'je panty's gaan kapot als je zonder schoenen buiten staat.'
Snotjong.
Bijdehand k*tkind.
Maar ik barst niet uit.
'Misschien moet jij je praatjes maar eens voor je houden' zeg ik haar en aan mijn toon en blik is duidelijk te merken dat ik hier niet van gediend ben.
Tegen de drie andere meisjes zeg ik:
'vinden jullie het leuk dat Djoels is onder gespuugd?'
Ze kijken me aan.
'Nee' zeggen ze alledrie tegelijk.
'Dan moeten jullie daar ook niet om lachen voortaan.'
Ze knikken.
Tegen het pokkejong zeg ik dat als ze dit nog een keer doet, ik dit tegen haar vader en moeder ga vertellen. Ze draait zich van me af met een blik van 'val dood'.
Nee, ik heb geen kinderen.
Ja, ik was bijna overstag.
Ja, het is weer stil van binnen. Ze rammelen niet meer.
1) Wil je dit weten over je kind als jij de moeder bent?
2) Had ik haar terug moeten spugen?
3) Heb zin om nooit meer tegen haar te praten, wijs of niet wijs?
4) Had ik haar een tik mogen verkopen?
Jezus te paard, de jeugd van tegenwoordig.
Zo, ik ben het kwijt.
DTEEZ!
donderdag 30 oktober 2008 om 18:27
Geen vlek..
Gelukkig is het een beetje 'ruw leer' en heb ik het goed behandeld tegen regen en sneeuw en zo.
Weet je wat het allergekste is, dat ik zo rustig bleef. En dat ik zo verbouwereerd was. Ik stond gewoon alweer in huis, in mijn keuken met al die boodschappen en toen wilde ik haar vermoorden. Ik was zó kwaad. Toch bleef ik netjes buiten.
Het kind woont tegenover mij. Ik heb niets met haar ouders. Verder dan een sporadisch 'hallo' komen we niet. Het zijn van die mensen die je het liefste ook geen 'goedenmorgen' wenst. Dat is een gevoel. Dat als je toevallig allebei tegelijk buiten loopt dat je net in je tas duikt om je sleutel te pakken zodat je niet tegen ze hoeft te praten. Ik heb een apart gevoel bij deze mensen, kan mijn vinger er niet op leggen, maar normaliter zeg ik nog goedemorgen tegen mijn rodondendrom, maar ik ontwijk hen liever.
Ze gaan verhuizen, dat is dan een prettige gedachten. Althans, vorige week kwam de makelaar het bord vervangen omdat het helemaal verkleurd was door de lange tijd dat het in de tuin staat. Ik zou eens op Funda kijken of dat kind bij de prijs zit ingebrepen!? Dan verkoopt het natuurlijk nooit!
Ik weet niet waar ze naartoe gaan.
Wees gewaarschuwd.
Blond - dik - 7 jaar en een bijdehand smoelwerk dat zo nu en dan spuugt.
Dát is dat kreng.
En weet je.
Ik weet niet.
Gewoon dat gevoel.
Die ouders.
Dat kind.
Het klopt ook dat juist dit kind het deed.
Als het nogmaals gebeurd, moet ik je eerlijk zeggen dat ik bang ben dat ik haar een draai om haar oren geef.
Snotaap.
Kutkind.
*flikkert de taart aan de kant en gaat verder waar ze gisteren gebleven is. Sambuca.*
Gelukkig is het een beetje 'ruw leer' en heb ik het goed behandeld tegen regen en sneeuw en zo.
Weet je wat het allergekste is, dat ik zo rustig bleef. En dat ik zo verbouwereerd was. Ik stond gewoon alweer in huis, in mijn keuken met al die boodschappen en toen wilde ik haar vermoorden. Ik was zó kwaad. Toch bleef ik netjes buiten.
Het kind woont tegenover mij. Ik heb niets met haar ouders. Verder dan een sporadisch 'hallo' komen we niet. Het zijn van die mensen die je het liefste ook geen 'goedenmorgen' wenst. Dat is een gevoel. Dat als je toevallig allebei tegelijk buiten loopt dat je net in je tas duikt om je sleutel te pakken zodat je niet tegen ze hoeft te praten. Ik heb een apart gevoel bij deze mensen, kan mijn vinger er niet op leggen, maar normaliter zeg ik nog goedemorgen tegen mijn rodondendrom, maar ik ontwijk hen liever.
Ze gaan verhuizen, dat is dan een prettige gedachten. Althans, vorige week kwam de makelaar het bord vervangen omdat het helemaal verkleurd was door de lange tijd dat het in de tuin staat. Ik zou eens op Funda kijken of dat kind bij de prijs zit ingebrepen!? Dan verkoopt het natuurlijk nooit!
Ik weet niet waar ze naartoe gaan.
Wees gewaarschuwd.
Blond - dik - 7 jaar en een bijdehand smoelwerk dat zo nu en dan spuugt.
Dát is dat kreng.
En weet je.
Ik weet niet.
Gewoon dat gevoel.
Die ouders.
Dat kind.
Het klopt ook dat juist dit kind het deed.
Als het nogmaals gebeurd, moet ik je eerlijk zeggen dat ik bang ben dat ik haar een draai om haar oren geef.
Snotaap.
Kutkind.
*flikkert de taart aan de kant en gaat verder waar ze gisteren gebleven is. Sambuca.*
DTEEZ!
donderdag 30 oktober 2008 om 18:29
quote:elninjoo schreef op 30 oktober 2008 @ 17:18:
Lik op stuk werkt 't beste. Jaren geleden waren er hier 'n paar jochies 7-11 jaar die met van die grote waterkanonnen bij mensen aanbelden en deden ze open, dan spoten ze zo je gang in. Op 'n goeie dag waren ze bij mij (ik kende het fenomeen nog niet dus was verrast) deed open en toen het gastje wilde spuiten bleek zijn water op (hahahaha!) Ze renden keihard weg en ik sloot de deur weer. Omdat ik verwachtte dat ze nog wel terug zouden keren met nieuwe ammunitie heb ik 'n grote emmer water gevuld en heb die mee naar boven genomen. Had toen nog geen afdak boven de voordeur dus er zat precies een raam boven. Dus toen ze terugkwamen en aanbelden gooide ik die hele emmer over z'n kop heen. Ze zijn nooit meer teruggekomen en als ze gewoon op straat aan 't spelen waren en ik liep voorbij zeiden ze uit zichzelf heel beleefd gedag. Té grappig!
Lik op stuk werkt 't beste. Jaren geleden waren er hier 'n paar jochies 7-11 jaar die met van die grote waterkanonnen bij mensen aanbelden en deden ze open, dan spoten ze zo je gang in. Op 'n goeie dag waren ze bij mij (ik kende het fenomeen nog niet dus was verrast) deed open en toen het gastje wilde spuiten bleek zijn water op (hahahaha!) Ze renden keihard weg en ik sloot de deur weer. Omdat ik verwachtte dat ze nog wel terug zouden keren met nieuwe ammunitie heb ik 'n grote emmer water gevuld en heb die mee naar boven genomen. Had toen nog geen afdak boven de voordeur dus er zat precies een raam boven. Dus toen ze terugkwamen en aanbelden gooide ik die hele emmer over z'n kop heen. Ze zijn nooit meer teruggekomen en als ze gewoon op straat aan 't spelen waren en ik liep voorbij zeiden ze uit zichzelf heel beleefd gedag. Té grappig!
DTEEZ!
donderdag 30 oktober 2008 om 18:43
och ja ik liep ooit eens op de boekenbeurs, toen ik achterom keek zag ik dat een jochie van een jaar of 8 de boeken uit mijn karretje gooide. Ik vroeg hem netjes of hij ze er weer in terug wilde leggen. Toen riep die trut begon ie te huilen en kwam zijn moeder of ik haar kind niet wilde intimideren. Het moet niet gekker worden
Je moet soms vallen om weer leren op te staan
donderdag 30 oktober 2008 om 18:54
* trekt haar schouders vast een beetje op en zet zich schrap*
Ik beken. Ik heb wel eens een kind geslagen wegens spugen. Ja, echt slecht, ik weet het, maar het was gewoon een oerreaktie....
Ik liep met mijn fiets aan de hand met achterop mijn dochtertje van twee en voorop mijn zoontje van nog geen jaar (lekker strak ingesnoerd, want hij kon nog niet echt heel recht blijven zitten). Ineens, zonder aanleiding, springt er een jongetje van een jaar of negen uit de bosjes, die trekt zijn nek naar achteren, legt aan, rochelt wat en spuugt zo mijn prachtige mannetje midden in zijn gezicht. Nou ja, ik stond echt perplex. En ik haalde gelijk uit (lekker handig , één hand om die hele fiets in bedwang te houden en mijn andere hand voor dat rotjong). Niks meer aan te doen. Gewoon een reaktie.
Ik beken. Ik heb wel eens een kind geslagen wegens spugen. Ja, echt slecht, ik weet het, maar het was gewoon een oerreaktie....
Ik liep met mijn fiets aan de hand met achterop mijn dochtertje van twee en voorop mijn zoontje van nog geen jaar (lekker strak ingesnoerd, want hij kon nog niet echt heel recht blijven zitten). Ineens, zonder aanleiding, springt er een jongetje van een jaar of negen uit de bosjes, die trekt zijn nek naar achteren, legt aan, rochelt wat en spuugt zo mijn prachtige mannetje midden in zijn gezicht. Nou ja, ik stond echt perplex. En ik haalde gelijk uit (lekker handig , één hand om die hele fiets in bedwang te houden en mijn andere hand voor dat rotjong). Niks meer aan te doen. Gewoon een reaktie.
donderdag 30 oktober 2008 om 18:55
quote:Bronny schreef op 30 oktober 2008 @ 17:19:
Naar de ouders aan zal weinig zin hebben, een kind is niet voor niets zo. Dus zal je het kind aan moeten pakken. Heb je goed gedaan.
Wat je nog wel kan doen is haar beloven dat ze nóg een zuurstok krijgt als ze ook haar vader bespuugt. Dan kan je pas lachen haha!
(ik weet het, politiek incorrect en opvoedkundig helemaal fout, maar wel effectief)
Ik dacht al dat je zoiets bedoelde toen ik je eerdere posting zag. Wat een ongelovelijke onzin zeg. Alsof kinderen met ouders die het opvoeden hoog in het vaandel hebben staan die niet doen.
Het is een kind en kinderen halen die fratsen soms uit. Dat wil helemaal niet zeggen dat ze ouders hebben die niets van opvoeden weten, dat wil ook niet zeggen dat het al een mormel van een jeugd van tegenwoordig is. Het zegt alleen iets over opgroeien en grenzen opzoeken.
Ik vind dat TO opzich goed gehandeld heeft alleen had ik niet aangegeven de volgende keer naar de ouders te gaan, als ik de ouders zou kennen zou ik het direct melden. Wel had ik het net zo aangepakt met een 'preek' als Djoels. Even goed laten blijken er niet van gediend te zijn.
Mijn antwoord is ook 1: Ja 2-4:Nee.
Ik kan je frustratie overigens goed voorstellen Djoels, ik ken die momenten dat je ze het lieft direct een lel terug verkoopt of een flinke rochel in het haar.
Naar de ouders aan zal weinig zin hebben, een kind is niet voor niets zo. Dus zal je het kind aan moeten pakken. Heb je goed gedaan.
Wat je nog wel kan doen is haar beloven dat ze nóg een zuurstok krijgt als ze ook haar vader bespuugt. Dan kan je pas lachen haha!
(ik weet het, politiek incorrect en opvoedkundig helemaal fout, maar wel effectief)
Ik dacht al dat je zoiets bedoelde toen ik je eerdere posting zag. Wat een ongelovelijke onzin zeg. Alsof kinderen met ouders die het opvoeden hoog in het vaandel hebben staan die niet doen.
Het is een kind en kinderen halen die fratsen soms uit. Dat wil helemaal niet zeggen dat ze ouders hebben die niets van opvoeden weten, dat wil ook niet zeggen dat het al een mormel van een jeugd van tegenwoordig is. Het zegt alleen iets over opgroeien en grenzen opzoeken.
Ik vind dat TO opzich goed gehandeld heeft alleen had ik niet aangegeven de volgende keer naar de ouders te gaan, als ik de ouders zou kennen zou ik het direct melden. Wel had ik het net zo aangepakt met een 'preek' als Djoels. Even goed laten blijken er niet van gediend te zijn.
Mijn antwoord is ook 1: Ja 2-4:Nee.
Ik kan je frustratie overigens goed voorstellen Djoels, ik ken die momenten dat je ze het lieft direct een lel terug verkoopt of een flinke rochel in het haar.
donderdag 30 oktober 2008 om 18:59
Overigens als iemand met zo'n verhaal over mijn zoon komt staat hem wat te wachten. Ligt natuurlijk hoe en wat en mijn zoon zou ik ook zijn verhaal laten vertellen. Maar ik zie snel genoeg of hij liegt of niet. (Tenminste nu nog wel, hij is vijf en alles staat nog op zijn voorhoofd geschreven).
Nee echt, ik zou het zeer waarderen, mijn excuses aanbieden, zoon excuses laten aanbieden en een flinke straf geven die hem zal heugen!
Nee echt, ik zou het zeer waarderen, mijn excuses aanbieden, zoon excuses laten aanbieden en een flinke straf geven die hem zal heugen!
donderdag 30 oktober 2008 om 19:17
Jemig, wat een reacties.
Tink, ik kan het me voorstellen. Spugen in het gezicht van je kind is nog erger!
Ik ken haar ouders dus niet. Ja ik weet natuurlijk wel wie het zijn, maar ik ken ze dus niet. Ik durf er denk ik ook niet zo goed naartoe. Waar dat op slaat, daar ben ik al een half uur over aan het nadenken, geen idee.
Ben ook aan het denken waarom ze mij gespuugd heeft. Ik heb nog nooit naar tegen haar gedaan? Heb ik wel eens over haar bal, knikkers, stoepkrijtkleursel gereden? Hebben haar ouders lelijk gepraat over mij? Vinden ze mij een rare? Parkeer ik mijn auto raar? Heeft vader van k*tkind wel eens gezegd 'zo die blonde buurvrouw van de overkant, die is ook maar alleen tegenwoordig, zal ik eens aanbieden haar gras te maaien?' Waarop buurvrouw begint te schelden en kind dus denkt dat ik een snoeionaardig loeder ben.
Nou het tweede is waar, maar ik ben wel aardig!
Het waarom bereikt me niet. Vermoed dat me dat ook niet meer bereikt.
Tink, ik kan het me voorstellen. Spugen in het gezicht van je kind is nog erger!
Ik ken haar ouders dus niet. Ja ik weet natuurlijk wel wie het zijn, maar ik ken ze dus niet. Ik durf er denk ik ook niet zo goed naartoe. Waar dat op slaat, daar ben ik al een half uur over aan het nadenken, geen idee.
Ben ook aan het denken waarom ze mij gespuugd heeft. Ik heb nog nooit naar tegen haar gedaan? Heb ik wel eens over haar bal, knikkers, stoepkrijtkleursel gereden? Hebben haar ouders lelijk gepraat over mij? Vinden ze mij een rare? Parkeer ik mijn auto raar? Heeft vader van k*tkind wel eens gezegd 'zo die blonde buurvrouw van de overkant, die is ook maar alleen tegenwoordig, zal ik eens aanbieden haar gras te maaien?' Waarop buurvrouw begint te schelden en kind dus denkt dat ik een snoeionaardig loeder ben.
Nou het tweede is waar, maar ik ben wel aardig!
Het waarom bereikt me niet. Vermoed dat me dat ook niet meer bereikt.
DTEEZ!
donderdag 30 oktober 2008 om 19:19
Wat een naar gedrag zeg. Ik zou er wel wat van zeggen tegen de ouders. Alhoewel, nu heb je al tegen haar gezegd dat je het een volgende keer zou doen. Dat is een hele coulante waarschuwing. Ben benieuwd hoe ze de volgende keer tegen je doet. Kan me voorstellen dat je boos bent. Weet niet hoe ik zelf gereageerd zou hebben, maar schreeuwen zit er zeker in
En qua antwoorden hier ook ja, nee, nee, nee. Maar dat spreekt wel voor zich.
En qua antwoorden hier ook ja, nee, nee, nee. Maar dat spreekt wel voor zich.
Wat Supersmollie zegt vind ik ook