Kinderen
alle pijlers
Cheers, mate...
donderdag 16 september 2010 om 20:59
De bar is gepoetst, de glazen glimmen, en de barkrukken staan klaar. De deur staat open.
Voor de stamgasten en de meelezers.
Voor een mooi verhaal of een luisterend oor.
Voor een kop thee, koffie, glas bier of een karafje wijn. Of iets sterkers.
Voor het hapje bij het drankje.
Voor lief en voor leed.
Voor dansen en stomen.
Voor huilen en heulen.
Voor woede, voor wensen.
Voor grappen en grollen.
Voor de vriendschap.
Voor het delen, het geven en het nemen.
Voor elkaar.
Cheers!
Wat wilde ik nou toch typen?
dinsdag 7 december 2010 om 22:26
OH mèn, moet dat Bloes? Echt?? Mag ik een andere keer? Een herkansing? Ergens, (n)ooit??
In elk geval: nu even niet!!!
Zo
LD kon vandaag niet meer zo goed staan. Morgenvroeg dus weer ziekenhuis en mogelijk opname. We bereiden ons maar voor.
Durf zo ook helemaal geen afspraken meer te maken. Wilde een poging doen oud en nieuw met m'n zus te vieren (moet ik Milo ergens onderbrengen, liefs op een vuurwerkloze plek omdat hij zo bang is) maar hoe kan ik dat nou nog gaan regelen. Dat is over 3 weken.. wie zegt dat LD dan zo goed is, dat ik met haar naar Zusstad durf te gaan?
M'n ouders zijn trouwens weer geland op hun overwinteringsplek. Verder heb ik me in zitten lezen over twitter en zit ik te overwegen.. vooral het lezen lijkt me wel wat. Zelf vind ik dat ik niet zoveel bijzonders te verkondigen weet. Ik weet al niet dagelijks de WWW te vullen op de vriendjessite (of doe dat 3x met hetzelfde bericht
) en FB.
Maar goed
naar bed lijkt me een goed idee..
Voor de laatkomers nog dit:
In elk geval: nu even niet!!!
Zo
LD kon vandaag niet meer zo goed staan. Morgenvroeg dus weer ziekenhuis en mogelijk opname. We bereiden ons maar voor.
Durf zo ook helemaal geen afspraken meer te maken. Wilde een poging doen oud en nieuw met m'n zus te vieren (moet ik Milo ergens onderbrengen, liefs op een vuurwerkloze plek omdat hij zo bang is) maar hoe kan ik dat nou nog gaan regelen. Dat is over 3 weken.. wie zegt dat LD dan zo goed is, dat ik met haar naar Zusstad durf te gaan? M'n ouders zijn trouwens weer geland op hun overwinteringsplek. Verder heb ik me in zitten lezen over twitter en zit ik te overwegen.. vooral het lezen lijkt me wel wat. Zelf vind ik dat ik niet zoveel bijzonders te verkondigen weet. Ik weet al niet dagelijks de WWW te vullen op de vriendjessite (of doe dat 3x met hetzelfde bericht
) en FB. Maar goed
naar bed lijkt me een goed idee..
Voor de laatkomers nog dit:
Later is nu
woensdag 8 december 2010 om 10:18
woensdag 8 december 2010 om 13:46
Nou, aangezien onderzoek niets uitwijst, is ze weer naar huis. En als ik haar dan, na hele tijd ziek vogeltje te zijn geweest, vrolijk met vriendinnen naar boven zie lopen, niet vallen, niet door knieën zakken, gewoon lopen, dan heb ik het hele sterke gevoel dat het psychisch is. EN de sterke wens dat het niet zo was, want iets aanwijsbaars is zoveel makkelijker te verhelpen. Mèn, je gaat zelfs aan jezelf twijfelen, waar doen wij het fout, dat soort dingen.
haha, en over zorgen maken, vanmorgen bij koffieochtend kwam het ook even ter sprake. Zegt zo'n moeder "goh, ik zou me doodongerust maken" ik keek haar echt aan van "ja... wat dacht je dat ik doe dan??" Net of het mij niets deed ofzo, zo bedoelde ze het vast niet, maarja, zo kwam het wel even over. Het is ook niet mijn favo koffiemoeder, zeg maar
Maar goed.. vrijdag weer naar kinderarts. Hiep hoi.
(of zou LD die drankvoorraad buit hebben gemaakt, die ik hierboven neerzette en waar niemand aangezeten lijkt te hebben?)
haha, en over zorgen maken, vanmorgen bij koffieochtend kwam het ook even ter sprake. Zegt zo'n moeder "goh, ik zou me doodongerust maken" ik keek haar echt aan van "ja... wat dacht je dat ik doe dan??" Net of het mij niets deed ofzo, zo bedoelde ze het vast niet, maarja, zo kwam het wel even over. Het is ook niet mijn favo koffiemoeder, zeg maar
Maar goed.. vrijdag weer naar kinderarts. Hiep hoi.
(of zou LD die drankvoorraad buit hebben gemaakt, die ik hierboven neerzette en waar niemand aangezeten lijkt te hebben?)
Later is nu
woensdag 8 december 2010 om 15:36
Jeej Dream.. Je moet niet aan jezelf gaan twijfelen, hoor - ook niet als het psychisch is. Maar ik kan me je gevoel erg goed voorstellen, dat je liever een aanwijsbaar iets ziet dan iets meer ongrijpbaars. Wat een zorgen 
Knuffel voor jou 
Over kinderen gesproken; 8 jaar geleden zat ik in de weeën. Ik geloof niet dat ik er eerder zoveel bij stil heb gestaan dan dit jaar. Geen idee waarom. Zat van de week nog wat foto's van de afgelopen 2 jaar te kijken die op een oude mobiel stonden en daar zag hij er nog zo heerlijk klein, schattig en knuffelig uit. Een moederskindje dat bij wijze van spreken nog geen 3 stappen wilde verzetten zonder één van z'n ouders in 't zicht. Dat knuffelige en schattige is er het afgelopen jaar steeds meer vanaf gegaan en hij wordt steeds groter, wijzer en (in iets mindere mate) onafhankelijker. Z'n wereld wordt groter en zo ook hij zelf.
Acht jaar geleden zat ik in de weeën. Had ik nog geen idee wat ik morgenochtend precies op de wereld zou gaan zetten, behalve dat ik wist dat het jongen zou zijn. Had ik er nog geen idee van in wat voor wervelstorm aan gevoelens, angsten, vertederende momenten en bovenal een ongelofelijke liefde zou gaan komen. Oh en aan hoeveel clichés ik zou gaan ervaren én benoemen
Dat kleine menneke dat meteen met een ambulance richting ziekenhuis afgevoerd zou gaan worden.. dat ik (weer) voor het eerst zou zien terwijl hij vast zat aan een schare bewakingsapparatuur vastzat in een couveuse en al een punctie achter de rug zou hebben. Dat kleine menneke dat de wereld om 'm heen zo eng vond, maar 'm uiteindelijk tóch betrad. Dat kleine menneke is nog altijd klein, maar een stuk eigenwijzer, brutaler en volop in ontwikkeling. En gelukkig nog helemaal van mij.
Morgen wordt -ie 8. En ben ik wel weer van m'n melancholische bui af, denk ik.
Knuffel voor jou Over kinderen gesproken; 8 jaar geleden zat ik in de weeën. Ik geloof niet dat ik er eerder zoveel bij stil heb gestaan dan dit jaar. Geen idee waarom. Zat van de week nog wat foto's van de afgelopen 2 jaar te kijken die op een oude mobiel stonden en daar zag hij er nog zo heerlijk klein, schattig en knuffelig uit. Een moederskindje dat bij wijze van spreken nog geen 3 stappen wilde verzetten zonder één van z'n ouders in 't zicht. Dat knuffelige en schattige is er het afgelopen jaar steeds meer vanaf gegaan en hij wordt steeds groter, wijzer en (in iets mindere mate) onafhankelijker. Z'n wereld wordt groter en zo ook hij zelf.
Acht jaar geleden zat ik in de weeën. Had ik nog geen idee wat ik morgenochtend precies op de wereld zou gaan zetten, behalve dat ik wist dat het jongen zou zijn. Had ik er nog geen idee van in wat voor wervelstorm aan gevoelens, angsten, vertederende momenten en bovenal een ongelofelijke liefde zou gaan komen. Oh en aan hoeveel clichés ik zou gaan ervaren én benoemen
Dat kleine menneke dat meteen met een ambulance richting ziekenhuis afgevoerd zou gaan worden.. dat ik (weer) voor het eerst zou zien terwijl hij vast zat aan een schare bewakingsapparatuur vastzat in een couveuse en al een punctie achter de rug zou hebben. Dat kleine menneke dat de wereld om 'm heen zo eng vond, maar 'm uiteindelijk tóch betrad. Dat kleine menneke is nog altijd klein, maar een stuk eigenwijzer, brutaler en volop in ontwikkeling. En gelukkig nog helemaal van mij.
Morgen wordt -ie 8. En ben ik wel weer van m'n melancholische bui af, denk ik.
Enzo. Dus.
woensdag 8 december 2010 om 15:59
Ach Alex.... je raakt me met je posting. Wentel je nog maar even lekker in je melancholie. Is eigenlijk gewoon hartstikke fijn om bij tijd en wijle eventje stil te staan bij deze belangrijke dingen. Het leven raast immers te vaak zo voorbij...
Dream.... wat lijkt me dat moeilijk, om haar dan naar boven te zien lopen enzo.
Dream.... wat lijkt me dat moeilijk, om haar dan naar boven te zien lopen enzo.
woensdag 8 december 2010 om 16:01
ach alex wat een mooi verhaal. Wat was er met zoon dan? Werd hij te vroeg geboren? Koester je melancholie en pak je babyfoto`s erbij, heerlijk even verdrinken in vroeger!
Lieve dream, ik kan me je gedachte helemaal voorstellen dat je bang bent dat het psychisch is, omdat dat veel lastiger is te begrijpen dan iets puur lichamelijks. Toch is dat geen reden om ineens aan jezelf te twijfelen. Net zomin als dat het jullie schuld is als ze iets lichamelijks zou hebben, is het jullie schuld als ze iets psychisch zou mankeren. Wat zou er gebeuren als je het benoemt? Het feit dat ze dan met vriendinnen gezellig de trap op loopt zonder klachten bedoel ik.
Lieve dream, ik kan me je gedachte helemaal voorstellen dat je bang bent dat het psychisch is, omdat dat veel lastiger is te begrijpen dan iets puur lichamelijks. Toch is dat geen reden om ineens aan jezelf te twijfelen. Net zomin als dat het jullie schuld is als ze iets lichamelijks zou hebben, is het jullie schuld als ze iets psychisch zou mankeren. Wat zou er gebeuren als je het benoemt? Het feit dat ze dan met vriendinnen gezellig de trap op loopt zonder klachten bedoel ik.
woensdag 8 december 2010 om 16:04
Heb je goede hoop dat de fysio iets uit kan richten? En worden jullie eigenlijk ook doorverwezen naar een kinderpsycholoog? Want je angst dat het iets psychisch is, lijkt me eerlijk gezegd best een beetje gegrond. Hartstikke kut, natuurlijk, maar wie weet toch best goed aan te pakken door een professional.... Hoe eerder hoe beter!
woensdag 8 december 2010 om 16:47
Jaa, weet wel dat wij geen schuld hebben, maarja.. het ís psychisch, daar gaan doktoren al van uit (en wat jóng zijn die doktoren 
) Maandag zijn we bij een kinderpsych geweest. Heb vandaag afspraak met de fysio gemaakt. Die kan pas 5 januari, want werkt alleen op woensdagmiddag.
Als ik het benoem? Deed ik vanmorgen al, ik vertelde dat ik iemand op facebook heb.. en het was "OHja, laat zien!" en ze stond al naast me. Huppelend terug naar de stoel om daar erachter te komen dat ze door de knieën zakte. Daarna niet kunnen en willen lopen, nu met vriendinnen weg. "Jahaa, ik doe rustig aan.. ". Soms lijkt ze wel alleen schoolziek. En ja.. als het psychisch is, dan is het ook zoiets. Stom hoor.
Alex, wat mooi geschreven! Morgen alweer 8. Wat vliegt de tijd he? Wil hij nog wel knuffelen? Af en toe?
) Maandag zijn we bij een kinderpsych geweest. Heb vandaag afspraak met de fysio gemaakt. Die kan pas 5 januari, want werkt alleen op woensdagmiddag. Als ik het benoem? Deed ik vanmorgen al, ik vertelde dat ik iemand op facebook heb.. en het was "OHja, laat zien!" en ze stond al naast me. Huppelend terug naar de stoel om daar erachter te komen dat ze door de knieën zakte. Daarna niet kunnen en willen lopen, nu met vriendinnen weg. "Jahaa, ik doe rustig aan.. ". Soms lijkt ze wel alleen schoolziek. En ja.. als het psychisch is, dan is het ook zoiets. Stom hoor.
Alex, wat mooi geschreven! Morgen alweer 8. Wat vliegt de tijd he? Wil hij nog wel knuffelen? Af en toe?
Later is nu
woensdag 8 december 2010 om 20:10
Alexdepalex, lief!
Zouden ze ook maar eens zo een stukje over ons schrijven. Te beginnen met... Ik kan me nog herinneren dat ik mijn moeder weeen gaf.
3m, Psychisch. Is het niet dat ze zich gewoonweg is rotgeschrokken om op de middelbare school te moeten zijn? Merendeel van je leven op 1 basisstek gezeten. En nu ineens de kleinste met allemaal nieuwe dingen in een groot gebouw.
Als je enigszins het vermoeden schoolziek (al dan niet met goede reden) hebt zou je dan niet meer in de richting van de school hulp zoeken?
Een 5mingesprekje met een mentor per dag. Gewoon ter ondersteuning, melding (hou rekening met schoolplicht) en routine. Of je er nu hondsberoerd bij zit of niet. Hondsberoerd kan je overal zitten wezen.
Vanaf die 5 min kun je altijd nog kijken of je gezellig blijft voor de eerstvolgende les, of dat je met een gierende taxi naar huis en de bank moet.
Faalangst mag je niet ontkennen maar hoef je ook niet volledig te ondersteunen.
Maar goed, tot zover mijn idee en tip.
Zouden ze ook maar eens zo een stukje over ons schrijven. Te beginnen met... Ik kan me nog herinneren dat ik mijn moeder weeen gaf.
3m, Psychisch. Is het niet dat ze zich gewoonweg is rotgeschrokken om op de middelbare school te moeten zijn? Merendeel van je leven op 1 basisstek gezeten. En nu ineens de kleinste met allemaal nieuwe dingen in een groot gebouw.
Als je enigszins het vermoeden schoolziek (al dan niet met goede reden) hebt zou je dan niet meer in de richting van de school hulp zoeken?
Een 5mingesprekje met een mentor per dag. Gewoon ter ondersteuning, melding (hou rekening met schoolplicht) en routine. Of je er nu hondsberoerd bij zit of niet. Hondsberoerd kan je overal zitten wezen.
Vanaf die 5 min kun je altijd nog kijken of je gezellig blijft voor de eerstvolgende les, of dat je met een gierende taxi naar huis en de bank moet.
Faalangst mag je niet ontkennen maar hoef je ook niet volledig te ondersteunen.
Maar goed, tot zover mijn idee en tip.
Meisjes kunnen alles.
woensdag 8 december 2010 om 22:21
Zijn zinnige dingen Kjong. Zijn we dus allemaal mee bezig, behalve dagelijks 5 minuten gesprekje. Wat nu ook lastig is, is het op school komen. Ik bedoel, ze zakt toch door haar knieën, moet ik haar dan dwingen te gaan fietsen? Met deze gladheid? Of.. ik moet haar brengen en halen, maar dan verzuim ik dus steeds van werk. Zoals ik nu al steeds doe voor diverse artsenbezoeken.
Als je thuis niet beter wordt, kun je beter op school zitten. Dat hebben Elvis en ik, de kinderarts én de psych al tegen haar gezegd, zonder dit van te voren af te spreken. Dat ze hierin wat moet doorzetten ook. Maarja, dan zakt ze door haar knieën en kan ze ineens niet meer lopen. De hersenen zijn een machtige ondermijning van je lichaam, kennelijk.
Overigens is 'rotschrikken van middelbare school' dus ook ongeveer waardoor veel kinderen in die leeftijd ditzelfde krijgen. Ik had er alleen nog nooit van gehoord.
Dus..
Hier in huis wordt gejuicht voor Ajax. Neem aan bij Ely ook? Of in elk geval op de helft van de bank
Als je thuis niet beter wordt, kun je beter op school zitten. Dat hebben Elvis en ik, de kinderarts én de psych al tegen haar gezegd, zonder dit van te voren af te spreken. Dat ze hierin wat moet doorzetten ook. Maarja, dan zakt ze door haar knieën en kan ze ineens niet meer lopen. De hersenen zijn een machtige ondermijning van je lichaam, kennelijk.
Overigens is 'rotschrikken van middelbare school' dus ook ongeveer waardoor veel kinderen in die leeftijd ditzelfde krijgen. Ik had er alleen nog nooit van gehoord.
Dus..
Hier in huis wordt gejuicht voor Ajax. Neem aan bij Ely ook? Of in elk geval op de helft van de bank
Later is nu
woensdag 8 december 2010 om 23:01
(Ervan uitgaande dat het inderdaad faalangst is)
Ik ben heel benieuwd (en niet sadistisch) wat er gebeurd als je haar wel laat fietsen. En jij (en iedereen) bent al weg (en dan heeft ze ook nog geen huissleutel of mobiel op zak).
Zou ze naar school gaan?
Of zou ze zich in de sneeuw laten vallen en daar vastgevroren aan de putdeksel gevonden worden?
Het doet me nl een beetje denken aan mijn nichtje. Wat misschien niet leuk om te horen is, want die was toen 3 . Ze hield haar adem in. Tot ze blauw zag. En ook nog flauw viel. Elke keer maar weer.
Naar de dokter. En nog een keer en ademnhalingspecialist en weet ik wat. Totdat er een dokter zei: wat als jij (de ouder) er nou eens geheel niet op reageert?
Twee aanvallen verder (over haar heen stappen terwijl ze bewusteloos lag, enorm wreed en hartverscheurend natuurlijk) was het klaar.
Hier in huis doet Chip het met kotsen. Die maakt zichzelf wilens en wetens zó overstuur dat ze uiteindelijk alles wat ze in zich heeft eruit gooit.
Nu zeggen we of helemaal niets, compleet negeren, waardoor ze het zelf moet oplossen, en ze heel rustig met haar hoofd in de pot staat en daarna een slokje water neemt, en de bui ook nog over is. Of moedigen het aan, Oooojaaaahoor daaar gaat ze weer, spuug maar, toe maar, spuug maar, daar is de wc, ga dan. Waardoor het 9 van de 10 keer niét doorgaat.
Misschien vind je het kinderachtige voorbeelden, maar het gaat om de kracht van de geest op het lijf.
Ik begrijp dat het een dagelijks ding is, zeker op schooldagen, dus dat het je enorm bezig houdt, maar kun je het los(ser) laten nu bloedtesten ed op niets wijzen des te meer op een sterke geest?
Maar goed. Dat is mijn nieuwsgierigheid.
Ik ben heel benieuwd (en niet sadistisch) wat er gebeurd als je haar wel laat fietsen. En jij (en iedereen) bent al weg (en dan heeft ze ook nog geen huissleutel of mobiel op zak).
Zou ze naar school gaan?
Of zou ze zich in de sneeuw laten vallen en daar vastgevroren aan de putdeksel gevonden worden?
Het doet me nl een beetje denken aan mijn nichtje. Wat misschien niet leuk om te horen is, want die was toen 3
. Ze hield haar adem in. Tot ze blauw zag. En ook nog flauw viel. Elke keer maar weer.Naar de dokter. En nog een keer en ademnhalingspecialist en weet ik wat. Totdat er een dokter zei: wat als jij (de ouder) er nou eens geheel niet op reageert?
Twee aanvallen verder (over haar heen stappen terwijl ze bewusteloos lag, enorm wreed en hartverscheurend natuurlijk) was het klaar.
Hier in huis doet Chip het met kotsen. Die maakt zichzelf wilens en wetens zó overstuur dat ze uiteindelijk alles wat ze in zich heeft eruit gooit.
Nu zeggen we of helemaal niets, compleet negeren, waardoor ze het zelf moet oplossen, en ze heel rustig met haar hoofd in de pot staat en daarna een slokje water neemt, en de bui ook nog over is. Of moedigen het aan, Oooojaaaahoor daaar gaat ze weer, spuug maar, toe maar, spuug maar, daar is de wc, ga dan. Waardoor het 9 van de 10 keer niét doorgaat.
Misschien vind je het kinderachtige voorbeelden, maar het gaat om de kracht van de geest op het lijf.
Ik begrijp dat het een dagelijks ding is, zeker op schooldagen, dus dat het je enorm bezig houdt, maar kun je het los(ser) laten nu bloedtesten ed op niets wijzen des te meer op een sterke geest?
Maar goed. Dat is mijn nieuwsgierigheid.
Meisjes kunnen alles.
donderdag 9 december 2010 om 08:55
Mogguh!
Knuffel en koffie voor Driem. en
Nog geen update van het Hertenkamp in de AK betekent dat ze het er nog druk mee heeft, meen ik aan? En heb je het boek aan je schoonma gegeven Bam?
Opa Bloes heeft een nieuwe auto (waarin hij nog geen meter heeft gereden sinds de proefrit, ach arme) en heeft zijn old-timer ingeleverd bij de autohandelaar. Maar daarbij had hij alle papieren die hij had van de RDW meegegeven behálve deel 3, waardoor de handelaar um niet kan overschrijven. Kan gebeuren, dus wij zijn op zoek gegaan naar deel 3. Een heel schattig oud papiertje uit eind jaren 80 gevonden, in het mapje met kentekenpapieren notabene
(en op het hart gedrukt dat NOOIT meer daar te bewaren), in een envelopje gedaan, klaar is Kees. Maar nee; hij is kennelijk al in 2004 zijn deel 3 kwijt geweest en heeft een nieuwe aangevraagd. Maar dat is nu spoorloos in zijn administratie, die door de verhuizing en de vergrijzing er niet orderlijker op is geworden. Ik hoop dat we het vanmiddag alsnog vinden anders moeten we een brief schrijven naar het RDW om die auto uit de registratie te halen (hij wordt gesloopt, niet verder verkocht) of een nieuw kentekenbewijs aanvragen.
Jee. Mijn vader is een oude man.... En ik denk dat hij onze hulp wat vaker kan gebruiken voor dit soort dingen want hij snapt geen snars van banken, verzekeraars en instanties zoals de RDW, die je voor elke handeling naar internet verwijzen. IDEAL, DigID, pincodes en internetbankieren; het is abacadabra voor mijn vader. En ik vind het zo sneu om hem te zien dwalen in digiland en zich heel onbegrepen voelen door al die flitsende jonge mensen.
En het is ook oneerlijk. Want mijn vader was die man waar je altijd op kon rekenen als er wat was. Als er wat kapot was, kon hij het maken. Als je verdriet had, ging hij zitten luisteren. Als je iets moest regelen, wist hij precies waar je moest zijn (en stond voro je neus met briefkaarten en eurocheques ). Tot een paar jaar geleden was hij nog ouderenadviseur en ging hij langs bij ouderen die verdwaald raakten in deze maatschappij. Hij verwees hen naar instanties die hen konden helpen, vroeg dingen aan voor mensen, verleidde hen om zich aan te sluiten bij clubjes en om om zich heen te kijken. Hij maakt nu geen gebruik van instanties, zou hij zich daarvoor schamen?
En ik vind het fijn dat wij hem kunnen helpen hiermee want als iemand dat verdient dan is het die lieve Opa Bloes.
Knuffel en koffie voor Driem.
en Nog geen update van het Hertenkamp in de AK betekent dat ze het er nog druk mee heeft, meen ik aan? En heb je het boek aan je schoonma gegeven Bam?
Opa Bloes heeft een nieuwe auto (waarin hij nog geen meter heeft gereden sinds de proefrit, ach arme) en heeft zijn old-timer ingeleverd bij de autohandelaar. Maar daarbij had hij alle papieren die hij had van de RDW meegegeven behálve deel 3, waardoor de handelaar um niet kan overschrijven. Kan gebeuren, dus wij zijn op zoek gegaan naar deel 3. Een heel schattig oud papiertje uit eind jaren 80 gevonden, in het mapje met kentekenpapieren notabene
(en op het hart gedrukt dat NOOIT meer daar te bewaren), in een envelopje gedaan, klaar is Kees. Maar nee; hij is kennelijk al in 2004 zijn deel 3 kwijt geweest en heeft een nieuwe aangevraagd. Maar dat is nu spoorloos in zijn administratie, die door de verhuizing en de vergrijzing er niet orderlijker op is geworden. Ik hoop dat we het vanmiddag alsnog vinden anders moeten we een brief schrijven naar het RDW om die auto uit de registratie te halen (hij wordt gesloopt, niet verder verkocht) of een nieuw kentekenbewijs aanvragen. Jee. Mijn vader is een oude man.... En ik denk dat hij onze hulp wat vaker kan gebruiken voor dit soort dingen want hij snapt geen snars van banken, verzekeraars en instanties zoals de RDW, die je voor elke handeling naar internet verwijzen. IDEAL, DigID, pincodes en internetbankieren; het is abacadabra voor mijn vader. En ik vind het zo sneu om hem te zien dwalen in digiland en zich heel onbegrepen voelen door al die flitsende jonge mensen.
En het is ook oneerlijk. Want mijn vader was die man waar je altijd op kon rekenen als er wat was. Als er wat kapot was, kon hij het maken. Als je verdriet had, ging hij zitten luisteren. Als je iets moest regelen, wist hij precies waar je moest zijn (en stond voro je neus met briefkaarten en eurocheques
). Tot een paar jaar geleden was hij nog ouderenadviseur en ging hij langs bij ouderen die verdwaald raakten in deze maatschappij. Hij verwees hen naar instanties die hen konden helpen, vroeg dingen aan voor mensen, verleidde hen om zich aan te sluiten bij clubjes en om om zich heen te kijken. Hij maakt nu geen gebruik van instanties, zou hij zich daarvoor schamen? En ik vind het fijn dat wij hem kunnen helpen hiermee want als iemand dat verdient dan is het die lieve Opa Bloes.
donderdag 9 december 2010 om 09:24
Oh, en arme opa Bloes, het lijkt me niks makkelijk om ouder te worden, of eigenlijk om je oud te voelen. Agossie. Gelukkig heeft hij jullie.
Dream, hopelijk hebben jullie met zijn allen snel duidelijkheid en de juiste manier om ermee om te gaan gevonden.
Kjong, wijze vrouw.....
Dream, hopelijk hebben jullie met zijn allen snel duidelijkheid en de juiste manier om ermee om te gaan gevonden.
Kjong, wijze vrouw.....
Wat wilde ik nou toch typen?
donderdag 9 december 2010 om 11:33
HARTELIJK GEFELICITEERD VOOR ALEXZOOON!!
8 jaar.. grote jongen!
En voor Bloes.. moeilijk om je vader van helper naar hulpbehoevende te zien schuiven. Fijn dat je 'm nog kan helpen (ik zou bijvoorbeeld ook niet zo 1-2-3 weten waar ons deel 3 is... misschien moeten we deze auto dus maar tot in de eeuwigheid houden )
(Elvis vraagt nl. altijd verbaasd: deel 3? Wat is dat dan? Zit die niet bij de papieren dan?)
Kjong.. die aanpak ken ik, heb ik met m'n eigenwijze dochter, die al sinds haar eerste levensjaar pubert volgens mij, al meerdere malen toegepast. Heb 'm ook al eens aangeraden bij schoonzus, toen neefje maar niet zindelijk wilde worden. Maarja, als zij niet op de fiets stapt, valt ze ook niet om. Op de tijd dat zij op de fiets moet stappen, zijn wij al naar het werk. Ik moet dus echt uren op gaan nemen, hiervoor.
Vanmorgen was ik zover "ze blijft maar zitten.. ze ziet maar" maar Elvis vindt dat de handdoek te vroeg in de ring.. Is misschien wel zo, maar IK lig de nacht(en) wakker, en zij slaapt lekker, kijkt overdag tv of leest. Is helemaal weer into Harry Potter, verstopt zich, mijns inziens. Ondertussen krijgen we dus de inspectie ook nog op ons dak.
Misschien moet ik eerst eens leren om met Elvis én haar een rooster te maken, en te controleren wat ze wel en niet doet. zoiets.
Er loopt hier zowaar een kerstman rond, met dozen.. Zouden we nou echt het kerstpakket NU al krijgen?![:-]](https://forum.viva.nl/smilies/77_happy.gif)
8 jaar.. grote jongen!
En
voor Bloes.. moeilijk om je vader van helper naar hulpbehoevende te zien schuiven. Fijn dat je 'm nog kan helpen (ik zou bijvoorbeeld ook niet zo 1-2-3 weten waar ons deel 3 is... misschien moeten we deze auto dus maar tot in de eeuwigheid houden ) (Elvis vraagt nl. altijd verbaasd: deel 3? Wat is dat dan? Zit die niet bij de papieren dan?)
Kjong.. die aanpak ken ik, heb ik met m'n eigenwijze dochter, die al sinds haar eerste levensjaar pubert volgens mij, al meerdere malen toegepast. Heb 'm ook al eens aangeraden bij schoonzus, toen neefje maar niet zindelijk wilde worden. Maarja, als zij niet op de fiets stapt, valt ze ook niet om. Op de tijd dat zij op de fiets moet stappen, zijn wij al naar het werk. Ik moet dus echt uren op gaan nemen, hiervoor.
Vanmorgen was ik zover "ze blijft maar zitten.. ze ziet maar" maar Elvis vindt dat de handdoek te vroeg in de ring.. Is misschien wel zo, maar IK lig de nacht(en) wakker, en zij slaapt lekker, kijkt overdag tv of leest. Is helemaal weer into Harry Potter, verstopt zich, mijns inziens. Ondertussen krijgen we dus de inspectie ook nog op ons dak.
Misschien moet ik eerst eens leren om met Elvis én haar een rooster te maken, en te controleren wat ze wel en niet doet. zoiets.
Er loopt hier zowaar een kerstman rond, met dozen.. Zouden we nou echt het kerstpakket NU al krijgen?
Later is nu
donderdag 9 december 2010 om 12:15
Zou het mogelijk zijn om een week calamiteitenverlof op te nemen? Zodat je een hele week iedere minuut achter haar broek aan kan zitten en een hele week bij kan houden hoe en wanneer ze wel naar school gaat en wat ze wel/niet doet? En dan de week daarna Elvis mss calamiteitenverlof?
Lijkt me een vreselijke week, maar een hap-en-snap werken en een hap-en-snap LD bijsturen enzo lijkt me ook zoooooo stressvol!
Denk je trouwens dat ze de gemiste lessen nog bij kan houden/in kan halen? Ik ging er eerlijk gezegd al van uit dat ze dit jaar nodig had om zichzelf op de rit te krijgen, en vervolgens volgend schooljaar met frisse moed in dezelfde klas opnieuw zou beginnen.... Maar goed, ik ben altijd een beetje te fatalistisch.
By the way; hoe is LE eronder?
Och jee, Bloes.... sneu hoor om je geliefde vader al een beetje te zien aftakelen. Maar heel fijn te lezen dat jullie hem ontzettend helpen, gewoon vanuit liefde voor je vader.
Lijkt me een vreselijke week, maar een hap-en-snap werken en een hap-en-snap LD bijsturen enzo lijkt me ook zoooooo stressvol!
Denk je trouwens dat ze de gemiste lessen nog bij kan houden/in kan halen? Ik ging er eerlijk gezegd al van uit dat ze dit jaar nodig had om zichzelf op de rit te krijgen, en vervolgens volgend schooljaar met frisse moed in dezelfde klas opnieuw zou beginnen.... Maar goed, ik ben altijd een beetje te fatalistisch.
By the way; hoe is LE eronder?
Och jee, Bloes.... sneu hoor om je geliefde vader al een beetje te zien aftakelen. Maar heel fijn te lezen dat jullie hem ontzettend helpen, gewoon vanuit liefde voor je vader.
donderdag 9 december 2010 om 12:17
Hahaha, en je wilt niet weten hoeveel mensen hun kopie kenteken deel III niet kunnen vinden en/of 'm gewoon in de auto bewaren! Een van de redenen waarom er zoveel kentekens met een "1" "2" of zelfs wel eens "3" rondrijden....
Gebeurt echt megavaak bij Xopliefs zaak dat mensen het ding totaal vergeten en na 3 dagen zoeken met een rood hoofd eindelijk hun auto gevrijwaard kunnen krijgen.
Gebeurt echt megavaak bij Xopliefs zaak dat mensen het ding totaal vergeten en na 3 dagen zoeken met een rood hoofd eindelijk hun auto gevrijwaard kunnen krijgen.
