Kinderen
alle pijlers
Clomid, wie ook?
vrijdag 11 januari 2008 om 16:56
Bedankt voor je reactie, Twinkel!
Nog even wat vraagjes, hoe lang duurt het na de laatste tablet primolut voordat je bloeding begint? En moet ik de eerste dag van die bloeding zien als de eerste dag van mijn cyclus? Dus vanaf 10 dagen daarna kan ik vruchtbaar zijn?
Ik begin inderdaad met 4 of 5 dagen 50 mg clomid. Ik heb 20 tabeltjes clomid gekregen, dus moet ik er dan van uit gaan dat ik vanaf nu een redelijk normale cyclus ga krijgen zonder dat ik daar primolut voor nodig heb? En dat ik dus bij een mijn volgende menstruatie weer vanaf dag 4 clomid ga slikken?
Ik menstrueerde namelijk maar 1 of 2 keer per jaar sinds de geboorte van mijn dochter 2 jaar geleden en we zijn al bijna 1,5 bezig voor nr 2.
Stom he dat ik dit allemaal niet aan de gynaecoloog heb gevraagd... Ik had namelijk niet verwacht dat ik medicijnen zou krijgen, was er dan ook helemaal niet op voorbereid en had nog nooit van clomid gehoord...
Alvast bedankt voor het verduidelijken van al mijn onzekerheden!
Groetjes Barbera
Nog even wat vraagjes, hoe lang duurt het na de laatste tablet primolut voordat je bloeding begint? En moet ik de eerste dag van die bloeding zien als de eerste dag van mijn cyclus? Dus vanaf 10 dagen daarna kan ik vruchtbaar zijn?
Ik begin inderdaad met 4 of 5 dagen 50 mg clomid. Ik heb 20 tabeltjes clomid gekregen, dus moet ik er dan van uit gaan dat ik vanaf nu een redelijk normale cyclus ga krijgen zonder dat ik daar primolut voor nodig heb? En dat ik dus bij een mijn volgende menstruatie weer vanaf dag 4 clomid ga slikken?
Ik menstrueerde namelijk maar 1 of 2 keer per jaar sinds de geboorte van mijn dochter 2 jaar geleden en we zijn al bijna 1,5 bezig voor nr 2.
Stom he dat ik dit allemaal niet aan de gynaecoloog heb gevraagd... Ik had namelijk niet verwacht dat ik medicijnen zou krijgen, was er dan ook helemaal niet op voorbereid en had nog nooit van clomid gehoord...
Alvast bedankt voor het verduidelijken van al mijn onzekerheden!
Groetjes Barbera
vrijdag 11 januari 2008 om 20:10
He Twickel, leuk dat je weer ff komt buurten! Dag 9 is inderdaad nog wel vroeg om iets te merken. Bij mij was het vaak pas de 3e week waarin ik de eisprong kreeg. Wel laat dus. Ik hoop voor jou dat het bij jou sneller gaat.
Barbara, Je kunt volgens mij tussen de 3 en 10 dagen na de laatste tablet primolut ongesteld worden. Ik moest als eerste dag rekenen, de dag dat ik helder rood bloedverlies had. Wanneer je het meest vruchtbaar bent is per persoon en zelfs per cyclus verschillend. Ik had mijn eisprong met Clomid vaak pas tussen dag 19 en 21, maar bij anderen is het weer veel eerder. Daar is de 1e keer eigenlijk nog niet veel van te zeggen. Maar als je metingen in het ziekenhuis krijgt, is dat goed te zien. Als de Clomid in deze dosering goed werkt, kun je er inderdaad vanuit gaan dat je dan gaat menstrueren zonder promolut te gebruiken of dat je zwanger betn natuurlijk
Het kan ook zijn dat 50 mg een te lage dosering is voor jou, dan moet je wel een menstruatie opwekken met primolut en zul je de volgende cyclus waarschijnlijk met 100 mg (is 2 tabletten per dag) beginnen. Het is afwachten geblazen dus.
Bij mij is het momenteel erg verwarrend allemaal. Ik zit vandaag op dag 14. Heb weer een follikelmeting gehad, maar er zijn alleen maar kleine eitjes te zien, van kleiner dan 10 mm. Het lijkt er dus op dat de eitjes die eerder net iets groter waren weer gekrompen zijn. Schiet dus niet echt op. Ik heb ook allemaal tegenstrijdige verschijnselen. Ik heb vorige week donderdag en vrijdag zo'n zeurende pijn gehad die ik ook altijd vlak voor mij eisprong heb. Ik heb toen met het ziekenhuis gebeld of ik niet vrijdag al voor een echo mocht komen, maar dat mocht niet. Maandag had ik mijn eerste echo, toen waren er vooral kleine eitjes en er was wat vrij vocht te zien wat volgens de gyne kon wijzen op een eisprong of menstruatie die net geweest was. Ik heb sinds 2 dagen flink veel witte afscheiding, heb ik normaal ongeveer een kleine week na mijn eisprong. Maar toevallig heb ik vanmorgen mijn temperatuur gemeten en die was laag, dus dat wijst weer niet op een eisprong. Erg verwarrend en vervelend allemaal. Ik kan niets anders doen dan afwachten wat er maandag te zien is en wat de uitslag van het bloedprikken is. Dit is echt om gek van te worden!
Barbara, Je kunt volgens mij tussen de 3 en 10 dagen na de laatste tablet primolut ongesteld worden. Ik moest als eerste dag rekenen, de dag dat ik helder rood bloedverlies had. Wanneer je het meest vruchtbaar bent is per persoon en zelfs per cyclus verschillend. Ik had mijn eisprong met Clomid vaak pas tussen dag 19 en 21, maar bij anderen is het weer veel eerder. Daar is de 1e keer eigenlijk nog niet veel van te zeggen. Maar als je metingen in het ziekenhuis krijgt, is dat goed te zien. Als de Clomid in deze dosering goed werkt, kun je er inderdaad vanuit gaan dat je dan gaat menstrueren zonder promolut te gebruiken of dat je zwanger betn natuurlijk
Het kan ook zijn dat 50 mg een te lage dosering is voor jou, dan moet je wel een menstruatie opwekken met primolut en zul je de volgende cyclus waarschijnlijk met 100 mg (is 2 tabletten per dag) beginnen. Het is afwachten geblazen dus.Bij mij is het momenteel erg verwarrend allemaal. Ik zit vandaag op dag 14. Heb weer een follikelmeting gehad, maar er zijn alleen maar kleine eitjes te zien, van kleiner dan 10 mm. Het lijkt er dus op dat de eitjes die eerder net iets groter waren weer gekrompen zijn. Schiet dus niet echt op. Ik heb ook allemaal tegenstrijdige verschijnselen. Ik heb vorige week donderdag en vrijdag zo'n zeurende pijn gehad die ik ook altijd vlak voor mij eisprong heb. Ik heb toen met het ziekenhuis gebeld of ik niet vrijdag al voor een echo mocht komen, maar dat mocht niet. Maandag had ik mijn eerste echo, toen waren er vooral kleine eitjes en er was wat vrij vocht te zien wat volgens de gyne kon wijzen op een eisprong of menstruatie die net geweest was. Ik heb sinds 2 dagen flink veel witte afscheiding, heb ik normaal ongeveer een kleine week na mijn eisprong. Maar toevallig heb ik vanmorgen mijn temperatuur gemeten en die was laag, dus dat wijst weer niet op een eisprong. Erg verwarrend en vervelend allemaal. Ik kan niets anders doen dan afwachten wat er maandag te zien is en wat de uitslag van het bloedprikken is. Dit is echt om gek van te worden!
zaterdag 12 januari 2008 om 11:26
He verdorie CD, da's het ergste he, het afwachten en niet weten hoe of wat! Ik hoop dat je snel wat duidelijkheid krijgt meissie! Dikke knuffel!
Ik heb gisteren een soll.gesprek gehad voor een functie die behoorlijk hoog gegrepen is, maar wat ik voor mezelf toch moest proberen. Brief verstuurd net voor de kerst en niet verwacht dat ik op gesprek mocht komen. Wel dus! Voor mij is de grote overwinning al dat ik uberhaupt die brief verstuurd heb (2,5 jaar geleden doel op kinderwens gezet, verder nergens meer naar gekeken. Nu na al die tijd besloten dat ik niet mijn leven stop moet zetten, maar door moet gaan, in ieder geval weer wat controle terug moet pakken over mijn leven, wie weet wordt ik wel nooit zwanger, dat zou ook nog kunnen! en dus die brief) maar ik mocht op gesprek komen en dat is leuk. Maar nu krijg ik het benauwd als ik er nog maar aan denk dat ik aangenomen zou worden. Weet helemaal niet of ik dat wel wil! Daar ging het mij eigenlijk helemaal niet om. Het is toch wat...Maandag hoor ik meer, maandag hoor ik ook hoe het met de cyste is. Spannend dagje dus!
Ik heb gisteren een soll.gesprek gehad voor een functie die behoorlijk hoog gegrepen is, maar wat ik voor mezelf toch moest proberen. Brief verstuurd net voor de kerst en niet verwacht dat ik op gesprek mocht komen. Wel dus! Voor mij is de grote overwinning al dat ik uberhaupt die brief verstuurd heb (2,5 jaar geleden doel op kinderwens gezet, verder nergens meer naar gekeken. Nu na al die tijd besloten dat ik niet mijn leven stop moet zetten, maar door moet gaan, in ieder geval weer wat controle terug moet pakken over mijn leven, wie weet wordt ik wel nooit zwanger, dat zou ook nog kunnen! en dus die brief) maar ik mocht op gesprek komen en dat is leuk. Maar nu krijg ik het benauwd als ik er nog maar aan denk dat ik aangenomen zou worden. Weet helemaal niet of ik dat wel wil! Daar ging het mij eigenlijk helemaal niet om. Het is toch wat...Maandag hoor ik meer, maandag hoor ik ook hoe het met de cyste is. Spannend dagje dus!
zaterdag 12 januari 2008 om 14:43
Gemini, wat supergoed dat je de stap gewaagd hebt om te solliciteren (en dus indirect om je leven niet alleen te laten bepalen door eht zwanger willen worden). Ik vind het hartstikke goed van je! Top ook, dat je uitgenodigd werd voor een gesprek. Spannend dat je er maandag meer over hoort. En mocht je besluiten het toch niet te willen, dan kan je altijd nog nee zeggen, toch?
Heel veel succes maandag, ook met je follikelmeting!
Heel veel succes maandag, ook met je follikelmeting!
zondag 13 januari 2008 om 12:41
Hey meiden!!
Gemini wat goed van je dat je de brief gestuurd hebt! Op het moment dat de kinderwens serieus begon te worden bij vriendlief en ik wou ik ook graag een opleiding gaan volgen of andere baan zoeken. Ook al waren wij eigenlijk nog niet zo lang bezig. Ik heb brieven sturen e.d. ook gewoon door laten gaan. Ook met het idee dat als je echt niet wilt je altijd nog af kunt zeggen. Maar je weet nooit hoe lang dat het nog kan duren en om je leven al die tijd op "wachten" te zetten is niet goed. erg knap van je dat je dus de stap gezet hebt! trouwens op het moment dat ik een sollicitatiegesprek heb gehad voor een andere baan was ik snel daarna zwanger! Hopelijk werkt dit bij jou net zo goed! hihi. Wat is het trouwens voor functie of wil je dat liever niet kwijt?
CD vervelend die onduidelijkheid! Wat je lijf allemaal niet kan doen...erg verwarrend! Ik duim voor je dat het een eisprong is geweest en je thermometer van slag is!
Twinkel gelukkig geen last van bijwerkingen tot nu toe! Fijn zo! Ik kan me dat altijd moeilijk voorstellen dat iemand merkt dat een eisprong eraan komt. Wat voel je dan? Het is toch maar zo klein allemaal.....dat kan je dan toch niet voelen? Als je ei springt voel je volgens mij de prikkeling die dan ontstaat. Niet dat ik je niet geloof hoor. Maar ik snap dat nooit zo goed... Maar goed ik duim natuurlijk zeker voor je dat deze dosering werkt!!!
Hier druk bezig met de carnavals pakjes. Die van ons gaan de goede kant op. zijn al bijna klaar. Alleen die wat ik voor vriendlief aan het maken ben wil niet zo goed lukken. Straks maar ff naar mijn moeder toe rijden dat die me kan helpen... zo geweldig ben ik met een naaimachine toch ook weer niet haha. Hopelijk heb ik het niet helemaal verpruts...
Gemini wat goed van je dat je de brief gestuurd hebt! Op het moment dat de kinderwens serieus begon te worden bij vriendlief en ik wou ik ook graag een opleiding gaan volgen of andere baan zoeken. Ook al waren wij eigenlijk nog niet zo lang bezig. Ik heb brieven sturen e.d. ook gewoon door laten gaan. Ook met het idee dat als je echt niet wilt je altijd nog af kunt zeggen. Maar je weet nooit hoe lang dat het nog kan duren en om je leven al die tijd op "wachten" te zetten is niet goed. erg knap van je dat je dus de stap gezet hebt! trouwens op het moment dat ik een sollicitatiegesprek heb gehad voor een andere baan was ik snel daarna zwanger! Hopelijk werkt dit bij jou net zo goed! hihi. Wat is het trouwens voor functie of wil je dat liever niet kwijt?
CD vervelend die onduidelijkheid! Wat je lijf allemaal niet kan doen...erg verwarrend! Ik duim voor je dat het een eisprong is geweest en je thermometer van slag is!
Twinkel gelukkig geen last van bijwerkingen tot nu toe! Fijn zo! Ik kan me dat altijd moeilijk voorstellen dat iemand merkt dat een eisprong eraan komt. Wat voel je dan? Het is toch maar zo klein allemaal.....dat kan je dan toch niet voelen? Als je ei springt voel je volgens mij de prikkeling die dan ontstaat. Niet dat ik je niet geloof hoor. Maar ik snap dat nooit zo goed... Maar goed ik duim natuurlijk zeker voor je dat deze dosering werkt!!!
Hier druk bezig met de carnavals pakjes. Die van ons gaan de goede kant op. zijn al bijna klaar. Alleen die wat ik voor vriendlief aan het maken ben wil niet zo goed lukken. Straks maar ff naar mijn moeder toe rijden dat die me kan helpen... zo geweldig ben ik met een naaimachine toch ook weer niet haha. Hopelijk heb ik het niet helemaal verpruts...
maandag 14 januari 2008 om 15:23
hoi,
gemini, wat goed, ga er gewoon voor hoor! Wie niet waagt die niet wint!
cd, shit zeg, wat raar allemaal.. ik zou zeggen eisprong, maar afgezien van die temperatuur dan... ik heb helaas wel de ervaring dat wat de temperatuur wel de beste graadmeter is voor wel/geen eisprong...
Ik zit inmiddels op dag 13, en denk niet dat er een follikel groeit.Nurse, ik voel t altijd heel duidelijk . Vanaf een dag of 5 voor de eisprong voel ik gewoon t riipende eitje, heel bizar, alsof er een tennisbal in mijn lies zit haast. (niet dat je dat voelt als je er van nuiten af op drukt hoor, maar t doet gewoon pijn. De eisprong zelf voelt echt alsof er iets scheurt, ik heb er een paar uur echt veel pijn aan. Bij mij waren die follikelmetingen dus haast overbodig, ik wist zelf wel of er iets groeide, en of t al gesprongen was. Wel heel handig, ook voor de timing van t klussen, haha! Ikheb dat trouwens alleen als ik clomid geslikt heb. Geen idee of t zonder Clomid gewoon minder pijnlijk is, of dat ik zonder clomid nog nooit een eisprong heb gehad. Ik denk t eigenlijk t eerste, het schijnt dat Clomid eisprongen soms pijnlijker maakt. (nb: zo klein is t trouwens ook niet, een rijpe follikel is 2.5 cm doorsnede, das dus een behoorlijk grote knikker)
Maar nu voel ik dus nog steeds niks, helaas. over 3 weken weer naar de gyn, zal wel provera worden. (maar ik heb nog hoop, ik ben zwanger geworden in een cyclus die kansloos leek, ik had op dag 25 nog steeds geen eicel groter dan 10 mm, maar op dag 35 ineens toch een eisprong, en dus raak! Ik was al gestopt met de metingen toen, en moest op dag 30 met provera beginnen, maar toen had ik dus al gevoeld dat er een eicel aan t rijpen was, en heb de provera gelukkig nog even uitgesteld)
gemini, wat goed, ga er gewoon voor hoor! Wie niet waagt die niet wint!
cd, shit zeg, wat raar allemaal.. ik zou zeggen eisprong, maar afgezien van die temperatuur dan... ik heb helaas wel de ervaring dat wat de temperatuur wel de beste graadmeter is voor wel/geen eisprong...
Ik zit inmiddels op dag 13, en denk niet dat er een follikel groeit.Nurse, ik voel t altijd heel duidelijk . Vanaf een dag of 5 voor de eisprong voel ik gewoon t riipende eitje, heel bizar, alsof er een tennisbal in mijn lies zit haast. (niet dat je dat voelt als je er van nuiten af op drukt hoor, maar t doet gewoon pijn. De eisprong zelf voelt echt alsof er iets scheurt, ik heb er een paar uur echt veel pijn aan. Bij mij waren die follikelmetingen dus haast overbodig, ik wist zelf wel of er iets groeide, en of t al gesprongen was. Wel heel handig, ook voor de timing van t klussen, haha! Ikheb dat trouwens alleen als ik clomid geslikt heb. Geen idee of t zonder Clomid gewoon minder pijnlijk is, of dat ik zonder clomid nog nooit een eisprong heb gehad. Ik denk t eigenlijk t eerste, het schijnt dat Clomid eisprongen soms pijnlijker maakt. (nb: zo klein is t trouwens ook niet, een rijpe follikel is 2.5 cm doorsnede, das dus een behoorlijk grote knikker)
Maar nu voel ik dus nog steeds niks, helaas. over 3 weken weer naar de gyn, zal wel provera worden. (maar ik heb nog hoop, ik ben zwanger geworden in een cyclus die kansloos leek, ik had op dag 25 nog steeds geen eicel groter dan 10 mm, maar op dag 35 ineens toch een eisprong, en dus raak! Ik was al gestopt met de metingen toen, en moest op dag 30 met provera beginnen, maar toen had ik dus al gevoeld dat er een eicel aan t rijpen was, en heb de provera gelukkig nog even uitgesteld)
maandag 14 januari 2008 om 16:38
Vanmorgen geen goed nieuws. Cyste zit er nog steeds, is nu 4,5 cm ipv 6 cm, dus wel kleiner maar niet echt geweldig. Nu moet ik over twee weken weer terug en tot die tijd moet ik alleen maar afwachten.....Dan ben ik dus dadelijk een hele maand kwijt door die klotecyste. Heb wel al aangegeven dat we overwegen om meteen naar de IVF door te gaan, maar het is nu eerst wachten wat mijn lijf met die cyste doet.
Verder ben ik gebeld door P&O, dat ik niet naar de volgende ronde ben ivm mijn ervaring. Er waren 2 kandidaten die meer ervaring hadden. Prima!
Verder ben ik gebeld door P&O, dat ik niet naar de volgende ronde ben ivm mijn ervaring. Er waren 2 kandidaten die meer ervaring hadden. Prima!
maandag 14 januari 2008 om 20:20
Nurse, ik vind het sowieso al knap dat je uberhaupt met een naaimachine overweg kunt. Ik heb dat echt nooit gekund, ga voor elk wissewasje naar mijn moeder, schoonmoeder, buurvrouw etc
Twickel, wat shit dat je nog geen anderende eisprong voelt, maar misschien is dat in jouw geval wel goed. Misschien heb je dan wel net zo'n cyclus als toen je zwanger werd
Gemini, dubbel balen zeg! En niet door met het gesprk, al heb ik het idee dat je dat niet zo heel erg vind, weer een keuze minder te maken he? Maar van die cyste is natuurlijk waardeloos. Echt irritant dat je daar nu op moet wachten en niet verder kunt. Hopelijk heb je over 2 weken goed nieuws en is hij weg.
Bij mij was het ook weer erg spannend vandaag. Ik heb in ieder geval nog geen eisprong gehad, maar het was wel weer vaag vandaag. De gyne kon in eerste instantie maar 1 eierstok vinden?! Die andere zat kennelijk verstopt, ik wist niet dat dat ook nog kon...Uiteindelijk na veel wroeten en draaien (erg pijnlijk) heeft ze hem wel gevonden, ze hadden volgens mij alleen geen idee meer welke nu rechts en welke nu links was.
In de ene eierstok was een kralenkrans te zien (past bij pco wat ik heb), aan de andere kant was er gelukkig een eitje te zien, dat lijkt te willen groeien. Hij was nu 13x14, er waren er ook nog 1 of 2 van 10x12. Het blijft dus nog even spannend. Woensdag moet ik weer, dan hebben we ook ons 3-maandelijkse afspraak met de gyne. Ben erg benieuwd wat ze dan te melden heeft.
Twickel, wat shit dat je nog geen anderende eisprong voelt, maar misschien is dat in jouw geval wel goed. Misschien heb je dan wel net zo'n cyclus als toen je zwanger werd
Gemini, dubbel balen zeg! En niet door met het gesprk, al heb ik het idee dat je dat niet zo heel erg vind, weer een keuze minder te maken he? Maar van die cyste is natuurlijk waardeloos. Echt irritant dat je daar nu op moet wachten en niet verder kunt. Hopelijk heb je over 2 weken goed nieuws en is hij weg.
Bij mij was het ook weer erg spannend vandaag. Ik heb in ieder geval nog geen eisprong gehad, maar het was wel weer vaag vandaag. De gyne kon in eerste instantie maar 1 eierstok vinden?! Die andere zat kennelijk verstopt, ik wist niet dat dat ook nog kon...Uiteindelijk na veel wroeten en draaien (erg pijnlijk) heeft ze hem wel gevonden, ze hadden volgens mij alleen geen idee meer welke nu rechts en welke nu links was.
In de ene eierstok was een kralenkrans te zien (past bij pco wat ik heb), aan de andere kant was er gelukkig een eitje te zien, dat lijkt te willen groeien. Hij was nu 13x14, er waren er ook nog 1 of 2 van 10x12. Het blijft dus nog even spannend. Woensdag moet ik weer, dan hebben we ook ons 3-maandelijkse afspraak met de gyne. Ben erg benieuwd wat ze dan te melden heeft.
maandag 14 januari 2008 om 22:14
He meiden!
Ik lees wel mee hoor, maar het komt er vaak niet van om te reageren. Zeker niet nu jullie best veel schrijven en ik het niet zo goed bij kan houden... al wordt mijn geheugen weer wat beter, dat was een week geleden echt heel erg. Wat een bevalling wel niet met je doet, had het nooit zo verwacht, wel dat het overweldigend zou zijn, niet wat het verder allemaal met je doet.
Hier gaat het best lekker, maar het is nog steeds wel wennen aan elkaar. Telkens als je het denkt te weten, verandert het wel weer . Heb dus wat verlate kraamtranen gehad en daar heb ik het heel moeilijk mee gehad, het kwam juist na de kraamweek, dus de hele dag alleen thuis en dan die gevoelens, dat viel heel zwaar. Is echt niet leuk je zo te voelen, ik zag het even helemaal niet zitten en dacht zelfs, waar zijn we aan begonnen? En waarom wilden we dit nou zo graag? Maar ook kon ik heel emotioneel zijn als ik naar Eva kijk, wat een geluk we hebben gehad en hoe bijzonder het is. Gelukkig heb ik die negatieve gevoelens nu niet meer en geniet ik weer volop, ik was zo bang dat dat niet terug zou komen! Ben elke dag wel even emotioneel en laat wel een paar traantjes, maar dan in positieve zin. Het is ook allemaal zo overweldigend. Verder gaat het helemaal lekker, lichamelijk gezien ben ik heel snel hersteld en alleen aan wat bloedverlies en een ietsjes slappere buik merk ik dat ik zwanger ben geweest en 2 weken geleden bevallen. Oh ja, en natuurlijk Eva, het grootste en mooiste bewijs dat ik bevallen ben!
Zo te lezen gaat het bij jullie allemaal niet zo lekker. Gemini met weer een stomme cyste, Carpe Diem met twijfelende eieren, Twinkel die nog niets voelt... het zit ook allemaal niet mee. Ik moet zeggen dat het voor mij even een ver van mijn bed verhaal is, het is voor mij inmiddels zo lang geleden en wat ik eerder al schreef, het lijkt wel of er een wereld voor en een wereld na de bevalling is, zo voelt het nog steeds. Alsof ik niet heb meegemaakt wat jullie nu meemaken, zoiets.
Ik hoop dat het voor jullie snel duidelijker wordt en jullie snel allemaal een mooie eisprong gaan krijgen! Met natuurlijk een mooi resultaat, lijkt me superleuk om hier weer te lezen dat er iemand zwanger is! En niet dat ik dat dan ben... we hebben het er nog niet over gehad, maar waarschijnlijk gaan we niet meer aan de anticonceptie. Borstvoeding schijnt wel voor 80% betrouwbaar te zijn en met mijn pco ga ik er vanuit dat ik toch geen eisprong krijg. Maar mocht ik toch zwanger worden in de tussentijd, is het heel erg welkom! Ik hoop eigenlijk dat het op die manier gaat gebeuren, lijkt me heerlijk zonder stress van de medische molen, maar ik ga er maar niet vanuit. Zou wel (weer) een superwonder zijn dan.
Nurse, als je zwanger bent, hoef je geloof ik geen nachtdiensten te draaien, maar ik weet niet of dat ook al vanaf het begin is en je moet het dan natuurlijk wel vertellen en ik weet niet of je dat al wil. Lijkt me best lastig zo'n wisselend ritme als je moe bent.
Liefs,
Snoopy
Ik lees wel mee hoor, maar het komt er vaak niet van om te reageren. Zeker niet nu jullie best veel schrijven en ik het niet zo goed bij kan houden... al wordt mijn geheugen weer wat beter, dat was een week geleden echt heel erg. Wat een bevalling wel niet met je doet, had het nooit zo verwacht, wel dat het overweldigend zou zijn, niet wat het verder allemaal met je doet.
Hier gaat het best lekker, maar het is nog steeds wel wennen aan elkaar. Telkens als je het denkt te weten, verandert het wel weer . Heb dus wat verlate kraamtranen gehad en daar heb ik het heel moeilijk mee gehad, het kwam juist na de kraamweek, dus de hele dag alleen thuis en dan die gevoelens, dat viel heel zwaar. Is echt niet leuk je zo te voelen, ik zag het even helemaal niet zitten en dacht zelfs, waar zijn we aan begonnen? En waarom wilden we dit nou zo graag? Maar ook kon ik heel emotioneel zijn als ik naar Eva kijk, wat een geluk we hebben gehad en hoe bijzonder het is. Gelukkig heb ik die negatieve gevoelens nu niet meer en geniet ik weer volop, ik was zo bang dat dat niet terug zou komen! Ben elke dag wel even emotioneel en laat wel een paar traantjes, maar dan in positieve zin. Het is ook allemaal zo overweldigend. Verder gaat het helemaal lekker, lichamelijk gezien ben ik heel snel hersteld en alleen aan wat bloedverlies en een ietsjes slappere buik merk ik dat ik zwanger ben geweest en 2 weken geleden bevallen. Oh ja, en natuurlijk Eva, het grootste en mooiste bewijs dat ik bevallen ben!
Zo te lezen gaat het bij jullie allemaal niet zo lekker. Gemini met weer een stomme cyste, Carpe Diem met twijfelende eieren, Twinkel die nog niets voelt... het zit ook allemaal niet mee. Ik moet zeggen dat het voor mij even een ver van mijn bed verhaal is, het is voor mij inmiddels zo lang geleden en wat ik eerder al schreef, het lijkt wel of er een wereld voor en een wereld na de bevalling is, zo voelt het nog steeds. Alsof ik niet heb meegemaakt wat jullie nu meemaken, zoiets.
Ik hoop dat het voor jullie snel duidelijker wordt en jullie snel allemaal een mooie eisprong gaan krijgen! Met natuurlijk een mooi resultaat, lijkt me superleuk om hier weer te lezen dat er iemand zwanger is! En niet dat ik dat dan ben... we hebben het er nog niet over gehad, maar waarschijnlijk gaan we niet meer aan de anticonceptie. Borstvoeding schijnt wel voor 80% betrouwbaar te zijn en met mijn pco ga ik er vanuit dat ik toch geen eisprong krijg. Maar mocht ik toch zwanger worden in de tussentijd, is het heel erg welkom! Ik hoop eigenlijk dat het op die manier gaat gebeuren, lijkt me heerlijk zonder stress van de medische molen, maar ik ga er maar niet vanuit. Zou wel (weer) een superwonder zijn dan.
Nurse, als je zwanger bent, hoef je geloof ik geen nachtdiensten te draaien, maar ik weet niet of dat ook al vanaf het begin is en je moet het dan natuurlijk wel vertellen en ik weet niet of je dat al wil. Lijkt me best lastig zo'n wisselend ritme als je moe bent.
Liefs,
Snoopy
dinsdag 15 januari 2008 om 14:09
Volgens mij zijn de nachtdienste er af pas vanaf 12 weken zwanger? In ieder geval wel wat om na te vragen Nurse!
Snoop fijn om van je te horen! Ik snap helemaal dat het veel drukker is nu, met jullie meisje! Fijn dat je zo van haar kunt genieten! Take your time!
Eigenlijk weinig nieuws, zit af en toe nog erg te balen, maar schiet daar helemaal niets mee op. Dus geef ik mezelf maar weer de spreekwoordelijke schop onder de kont en gaan we weer gewoon verder!
Snoop fijn om van je te horen! Ik snap helemaal dat het veel drukker is nu, met jullie meisje! Fijn dat je zo van haar kunt genieten! Take your time!
Eigenlijk weinig nieuws, zit af en toe nog erg te balen, maar schiet daar helemaal niets mee op. Dus geef ik mezelf maar weer de spreekwoordelijke schop onder de kont en gaan we weer gewoon verder!
dinsdag 15 januari 2008 om 21:07
Even heel snel want ik zit echt op apen gapen voor de pc. Maar wou ff zien wat jullie nog allemaal geschreven hebben,
Gemini. Als je nu de kliniek belt voor toch IVF op wat voor termijn kan je dan meteen beginnen? gesprek heb je al gehad maar kan je dan eigenlijk direct beginnen met de IVF (als de tijd rijp is zeg maar). Of moeten jullie dan eerst nog een pad bewandelen met testen ofzo? Heb daar eigenlijk helemaal geen idee van.
Snoopy vervelend van die kraamtranen. En ookal duurt het bij mij nog ff voor ze zullen komen. Ookal is Eva ontzettend gewenst en zou je niet meer zonder willen er is gewoon veel gebeurt in een korte tijd dus is ook wel logisch dat het allemaal erg emotioneel is soms. lekker laten gaan!!! Uiteindelijk weet je na die huilpartij ook dat je superblij met haar bent. Dan kan je pas weer ff relativeren. En juist als je veel tijd alleen met haar bent is er ff nietmand om samen met je te relativeren. Dus gewoon lekker brullen als het nodig is! En ook van hier uit een dikke
CD mijn moeder maakt altijd veel op de naaimachine van zomer kleren voor mijn zusje en mij toen wij nog klein waren. En nu is het merendeel kleren verstellen. Maar heb veel gezien hoe ze dat deed. En carnavalspakjes is wel goed om mee te beginnen want als er dan iets scheef gaat zie je dat toch niet haha En ik vind het ook erg leuk om te doen! Vriendin van me heb ik ook al aangestoken en naait er nu ook flink op los. Hmm...hoezo deze zin klinkt een beetje dubbelzinnig... maar je begrijpt me wel he.
Twinkel ik geloof je wel hoor maar kan me er zelf gewoon moeilijk wat bij voorstellen. Maar dat komt natuurlijk omdat ik het zelf nooit heb ervaren. Ik hoop in ider geval dat je ei nog moet komen! En jullie flink aan de klus zijn!
Carnavalspakjes zijn nog niet klaar... heb morgen gelukkig vrij en kan dan de hele dag naaien enzo. Maar ben met mijn moeder wel een flink eind op weg gekomen. het valt me alleen wel tegen dat ik zo ontzettend moe ben... ik kan naast mijn werk bijna niks meer doen en daar heb ik eigenlijk niet echt op gerekend. Misselijkheid is bekend verschijnsel. En moeheid ook wel, maar daar heb ik toch nooit zo'n rekening mee gehouden als de misselijkheid... Nog ff een paar weekjes en dan heb ik hopelijk meer energie. Ik heb wel het idee dat mijn eetlust weer langzaam aan (heeeeeeel langzaam dan) iets beter aan het worden is. Of mijn lichaam is meer aan de misselijkheid gewend? Maar ik kan nu iets beter eten dan paar weken geleden lijkt het. Nou ja is pas een dag of twee drie, dus weet niet of het ook echt door zet. Maar maak er maar meteen goed gebruik van en eet als het goed gaat!
nou meiden ik ga naar bed toe!
Gemini. Als je nu de kliniek belt voor toch IVF op wat voor termijn kan je dan meteen beginnen? gesprek heb je al gehad maar kan je dan eigenlijk direct beginnen met de IVF (als de tijd rijp is zeg maar). Of moeten jullie dan eerst nog een pad bewandelen met testen ofzo? Heb daar eigenlijk helemaal geen idee van.
Snoopy vervelend van die kraamtranen. En ookal duurt het bij mij nog ff voor ze zullen komen. Ookal is Eva ontzettend gewenst en zou je niet meer zonder willen er is gewoon veel gebeurt in een korte tijd dus is ook wel logisch dat het allemaal erg emotioneel is soms. lekker laten gaan!!! Uiteindelijk weet je na die huilpartij ook dat je superblij met haar bent. Dan kan je pas weer ff relativeren. En juist als je veel tijd alleen met haar bent is er ff nietmand om samen met je te relativeren. Dus gewoon lekker brullen als het nodig is! En ook van hier uit een dikke
CD mijn moeder maakt altijd veel op de naaimachine van zomer kleren voor mijn zusje en mij toen wij nog klein waren. En nu is het merendeel kleren verstellen. Maar heb veel gezien hoe ze dat deed. En carnavalspakjes is wel goed om mee te beginnen want als er dan iets scheef gaat zie je dat toch niet haha En ik vind het ook erg leuk om te doen! Vriendin van me heb ik ook al aangestoken en naait er nu ook flink op los. Hmm...hoezo deze zin klinkt een beetje dubbelzinnig... maar je begrijpt me wel he.
Twinkel ik geloof je wel hoor maar kan me er zelf gewoon moeilijk wat bij voorstellen. Maar dat komt natuurlijk omdat ik het zelf nooit heb ervaren. Ik hoop in ider geval dat je ei nog moet komen! En jullie flink aan de klus zijn!
Carnavalspakjes zijn nog niet klaar... heb morgen gelukkig vrij en kan dan de hele dag naaien enzo. Maar ben met mijn moeder wel een flink eind op weg gekomen. het valt me alleen wel tegen dat ik zo ontzettend moe ben... ik kan naast mijn werk bijna niks meer doen en daar heb ik eigenlijk niet echt op gerekend. Misselijkheid is bekend verschijnsel. En moeheid ook wel, maar daar heb ik toch nooit zo'n rekening mee gehouden als de misselijkheid... Nog ff een paar weekjes en dan heb ik hopelijk meer energie. Ik heb wel het idee dat mijn eetlust weer langzaam aan (heeeeeeel langzaam dan) iets beter aan het worden is. Of mijn lichaam is meer aan de misselijkheid gewend? Maar ik kan nu iets beter eten dan paar weken geleden lijkt het. Nou ja is pas een dag of twee drie, dus weet niet of het ook echt door zet. Maar maak er maar meteen goed gebruik van en eet als het goed gaat!
nou meiden ik ga naar bed toe!
dinsdag 15 januari 2008 om 21:08
O trouwens de nachtdiensten hoeven iderdaad niet meer vanaf 12 weken. maar aangezien ze op mijn werk nu bezig zijn geweest met feb en maart eraan komt ben ik niet meer ingepland. ben nu bijna 9 weken dus hoef over paar weken al niet meer. ben ik heeeeeeeeel erg blij mee!!
Op het werk en in onze omgevind weet nu iedereen het.
Op het werk en in onze omgevind weet nu iedereen het.
woensdag 16 januari 2008 om 13:44
Lieve snoopy, dat hoort er ook allemaal bij... ik heb de 3e week na de bevalling veel gehuild..dat was de eerste week dat mijn vriend weer werkte, en ik dus alleen met dat prutsje zat. Heb ook herhaaldelijk gedacht 'waar zijn we in godsnaam aan begonnen' . Ik vond t tegelijk ook heel erg om dat te denken.... Mijn zoontjes huilde elke avond van 5 tot 7, heel hard en ontroostbaar. De eerste 3 maanden heb ik herhaaldelijk radeloos met hem mee zitten huilen...
Schrik er niet te hard van als t niet zomaar kraamtranen waren, maar dat t misschien nog wel eens voor gaat komen. Ik heb t gevoel dat t er bij hoort, dat t nodig is voor jullie onderlinge binding dat t voor jou af en toe zwaar is. Zodat je achteraf ook t gevoel hebt dat je er flink voor hebt moeten werken, en doorbijten, maar dat Eva en jij er sámen doorheengekomen zijn. Is dat een beetje te volgen?
t is hoe dan ook niet niks, moeder zijn...) Ik ben al een jaar lang stapelverliefd op mijn kleine mannetje, hij is mijn absolute nummer 1, en mijn vriend en ik zeggen vaak tegen elkaar dat t zo jammer is dat hij er niet al 10 jaar eerder is gekomen. Maar toch kan ikm af en toe echt wel achter t behnag plakken hoor!
Zo, dat waren de wijze woorden weer ...
Hier nog steeds niks wat wijst opeen naderende eisprong. Is wel een kleine tegenvaller, maar ik zit er nog steeds niet echt mee. Ben druk bezig met t voorbereiden van mijn zoontjes eerste verjaardag, de 31e. Er blijkt plotseling allerlei creativiteit in mij te schuilen haha, ben koekiemonsterhoofdjes aan t knippen en plakken als tractatie en dat soort dingen. Ik heb er echt lol in!
Schrik er niet te hard van als t niet zomaar kraamtranen waren, maar dat t misschien nog wel eens voor gaat komen. Ik heb t gevoel dat t er bij hoort, dat t nodig is voor jullie onderlinge binding dat t voor jou af en toe zwaar is. Zodat je achteraf ook t gevoel hebt dat je er flink voor hebt moeten werken, en doorbijten, maar dat Eva en jij er sámen doorheengekomen zijn. Is dat een beetje te volgen?
t is hoe dan ook niet niks, moeder zijn...
) Ik ben al een jaar lang stapelverliefd op mijn kleine mannetje, hij is mijn absolute nummer 1, en mijn vriend en ik zeggen vaak tegen elkaar dat t zo jammer is dat hij er niet al 10 jaar eerder is gekomen. Maar toch kan ikm af en toe echt wel achter t behnag plakken hoor!Zo, dat waren de wijze woorden weer ...
Hier nog steeds niks wat wijst opeen naderende eisprong. Is wel een kleine tegenvaller, maar ik zit er nog steeds niet echt mee. Ben druk bezig met t voorbereiden van mijn zoontjes eerste verjaardag, de 31e. Er blijkt plotseling allerlei creativiteit in mij te schuilen haha, ben koekiemonsterhoofdjes aan t knippen en plakken als tractatie en dat soort dingen. Ik heb er echt lol in!
woensdag 16 januari 2008 om 14:57
Twinkel, wat ben ik blij met wat je geschreven hebt!!! Zo herkenbaar! Want je had me wel gewaarschuwd dat het fysiek zwaar zou zijn (wat voor mij dus gelukkig niet zo was), maar psychisch, jeetje, dat had ik toch niet zo verwacht! Of heb ik daar toen gewoon overheen gelezen? Ik ben superblij en gelukkig hoor, maar het is echt een emotionele rollercoaster. Bij mij komt het ook vooral door vermoeidheid en tja, welke kersverse moeder is nu niet moe? Ik lijk het wel goed te trekken, maar ren mezelf dan voorbij en dat hakt er psychisch gezien toch in, lichamelijk gaat het helemaal fantastisch. Bij mij was de 2e week dus dat ik helemaal alleen zat en wat was ik telkens blij als mijn vriend thuiskwam! (nog steeds hoor , maar niet meer zoooo heftig).En ik word telkens ook helemaal emotioneel als hij er weer is, ik hou zoveel van hem! Altijd al gedaan, maar het gevoel is nu gewoon heel sterk. Alleen kunnen we nu iets minder lang van elkaar genieten omdat Eva natuurlijk op de eerste plaats staat, maar dat komt ook langzaamaan weer. We vullen elkaar gelukkig goed aan en zijn supergelukkig met z'n 3-en.
Vannacht goed geslapen, tenminste, 6 uur is een supergoede nacht toch! (niet achter elkaar hoor). En ben vandaag alleen maar supergelukkig geweest, ook al is Eva nu aan het rommelen. Ben vandaag ook even met haar weg geweest en ze heeft heerlijk geslapen. Wel met speen nu, wilde er echt niet aan, maar ze heeft zoveel zuigbehoefte (en de borst is ze binnen 10 minuten klaar mee), dus echt een opluchting. Ze is veel meer een tevreden baby.
Mijn nichtje waarschuwde me ook al dat het niet alleen kraamtranen waren, maar dat het vaker terugkomt. Dat geloof ik zeker wel. Maar vorige week was ik emotioneel echt een beetje labiel, dat gaat nu een stuk beter, al beleef ik alles een stuk intenser, dus zowel negatief maar gelukkig ook positief.
Klinkt logisch hoor wat je omschrijft, dat het nodig is voor de binding. Want je doet het toch samen en komt overal wel weer uit, dat schept zeker een band (die er natuurlijk ook al is).
En de eerste week ging het natuurlijk net zoals nu, alleen heb je dan toch een extra hulp erbij, je hoeft alleen maar van elkaar en je baby te genieten en er is een helpende hand als je het even niet weet. Nu moet je het toch vooral zelf doen (en lang leve internet en het consultatiebureau). Die euforie van de eerste week was zo groot! Denk dat je daarom ook even in een gat valt als het nieuwe eraf is en je hormonen weer enigzins tot bedaren komen. Kan nu ook van alles weer onthouden, 1,5 week terug was mijn hoofd echt nog een vergiet, ik was echt bang dat dat zo zou blijven! Echt, zo'n bevalling doet zoveel met je. Had het nooit zo verwacht!
Geniet lekker van het voorbereiden van de verjaardag van je zoontje, Eva wordt dit jaar ook alweer 1! (bedacht mijn moeder gister, klinkt wel heel grappig). Lijkt me zo bijzonder! Kan me voorstellen dat je dan toch iets minder bezig bent met een naderende eisprong, al hoop ik voor je dat die toch nog gaat komen, of stiekem toch al wel geweest is!
Nurse, ik moet nu telkens wel lachen om jouw stukjes over je vermoeidheid. Gewoon lekker blijven klagen hoor, vind het heerlijk om te lezen, maar als ik het vergelijk met nu met baby, dan is het zoooo heerlijk dat je nu ook lekker kan slapen als je wil. Ik heb er tijdens mijn zwangerschap gelukkig ook erg van genoten. Hier ook erg moe, maar overdag slapen lukt haast niet omdat ik ook nog wat in het huishouden wil doen (en forummen ) en als Eva zoals nu ligt te rommelen, word ik ongeveer elke 5 minuten wakker, dan slaap ik nog liever niet. En 's avonds wil ik zo graag slapen, maar dan is Eva vaak wakker (als we net naar bed gaan...). Gelukkig lost mijn vriend mij halverwege af en kan ik zomaar 3 uur achter elkaar slapen. Wordt wel weer wakker gemaakt als mijn borsten nodig zijn. Dus geniet van het slapen zolang het nog kan wanneer je wil, straks is alles anders!
Fijn dat de misselijkheid minder is geworden, je lichaam went er inderdaad aan. Het is het Hcg hormoon dat voor de misselijkheid zorgt en daar went je lichaam nu aan en dat wordt volgens mij ook stabieler nu de placenta in aanleg is. Die vermoeidheid viel bij mij trouwens in het begin nog wel mee, werd eigenlijk pas erger na de 12 weken. Ik hoop voor jou dat het straks minder wordt en niet nog erger.
Liefs,
Snoopy
Vannacht goed geslapen, tenminste, 6 uur is een supergoede nacht toch! (niet achter elkaar hoor). En ben vandaag alleen maar supergelukkig geweest, ook al is Eva nu aan het rommelen. Ben vandaag ook even met haar weg geweest en ze heeft heerlijk geslapen. Wel met speen nu, wilde er echt niet aan, maar ze heeft zoveel zuigbehoefte (en de borst is ze binnen 10 minuten klaar mee), dus echt een opluchting. Ze is veel meer een tevreden baby.
Mijn nichtje waarschuwde me ook al dat het niet alleen kraamtranen waren, maar dat het vaker terugkomt. Dat geloof ik zeker wel. Maar vorige week was ik emotioneel echt een beetje labiel, dat gaat nu een stuk beter, al beleef ik alles een stuk intenser, dus zowel negatief maar gelukkig ook positief.
Klinkt logisch hoor wat je omschrijft, dat het nodig is voor de binding. Want je doet het toch samen en komt overal wel weer uit, dat schept zeker een band (die er natuurlijk ook al is).
En de eerste week ging het natuurlijk net zoals nu, alleen heb je dan toch een extra hulp erbij, je hoeft alleen maar van elkaar en je baby te genieten en er is een helpende hand als je het even niet weet. Nu moet je het toch vooral zelf doen (en lang leve internet en het consultatiebureau). Die euforie van de eerste week was zo groot! Denk dat je daarom ook even in een gat valt als het nieuwe eraf is en je hormonen weer enigzins tot bedaren komen. Kan nu ook van alles weer onthouden, 1,5 week terug was mijn hoofd echt nog een vergiet, ik was echt bang dat dat zo zou blijven! Echt, zo'n bevalling doet zoveel met je. Had het nooit zo verwacht!
Geniet lekker van het voorbereiden van de verjaardag van je zoontje, Eva wordt dit jaar ook alweer 1! (bedacht mijn moeder gister, klinkt wel heel grappig). Lijkt me zo bijzonder! Kan me voorstellen dat je dan toch iets minder bezig bent met een naderende eisprong, al hoop ik voor je dat die toch nog gaat komen, of stiekem toch al wel geweest is!
Nurse, ik moet nu telkens wel lachen om jouw stukjes over je vermoeidheid. Gewoon lekker blijven klagen hoor, vind het heerlijk om te lezen, maar als ik het vergelijk met nu met baby, dan is het zoooo heerlijk dat je nu ook lekker kan slapen als je wil. Ik heb er tijdens mijn zwangerschap gelukkig ook erg van genoten. Hier ook erg moe, maar overdag slapen lukt haast niet omdat ik ook nog wat in het huishouden wil doen (en forummen ) en als Eva zoals nu ligt te rommelen, word ik ongeveer elke 5 minuten wakker, dan slaap ik nog liever niet. En 's avonds wil ik zo graag slapen, maar dan is Eva vaak wakker (als we net naar bed gaan...). Gelukkig lost mijn vriend mij halverwege af en kan ik zomaar 3 uur achter elkaar slapen. Wordt wel weer wakker gemaakt als mijn borsten nodig zijn
. Dus geniet van het slapen zolang het nog kan wanneer je wil, straks is alles anders! Fijn dat de misselijkheid minder is geworden, je lichaam went er inderdaad aan. Het is het Hcg hormoon dat voor de misselijkheid zorgt en daar went je lichaam nu aan en dat wordt volgens mij ook stabieler nu de placenta in aanleg is. Die vermoeidheid viel bij mij trouwens in het begin nog wel mee, werd eigenlijk pas erger na de 12 weken. Ik hoop voor jou dat het straks minder wordt en niet nog erger.
Liefs,
Snoopy
woensdag 16 januari 2008 om 16:01
snoop, ik ben blij dat je wat aan mijn berichtje had!! klinkt allemaal echt heel gezond en 'normaal' hoor! Qua slaapgebrek, wat wij deden was zoveel mogelijk slapen als ons jongetje ook sliep. hij sliep vvaak in de vooravond wel goed, dus wij zijn maandenlang om 9 uur naar bed gegaan. zo hielden we t prima vol. Bovendien komt er na een week of 4 vaak al wel een ritme in t slapen, dan wordt ze waarsch. nog maar 2 x per nacht wakker. Mijn zoontje heeft vanaf 8 weken doorgeslapen. (totdat hij zijn eerste tandjes kreeg, toen begon t gedonder weer... we zijnsinds vorige week pas echt van de nachtvoeding af.
Bij mij is er iets geks aan de hand. ik heb sinds vandaag (CD 15) bruinverlies en buikpijn. Ik heb nog nooit tussentijds bloedverlies gehad, en het voelt eigenlijk haast alsof ik gewoon ongesteld ga worden. Ik snap hier echt geen biet van! Iemad n idee? Mijn temperatuur is nog gewoon laag.
Bij mij is er iets geks aan de hand. ik heb sinds vandaag (CD 15) bruinverlies en buikpijn. Ik heb nog nooit tussentijds bloedverlies gehad, en het voelt eigenlijk haast alsof ik gewoon ongesteld ga worden. Ik snap hier echt geen biet van! Iemad n idee? Mijn temperatuur is nog gewoon laag.
woensdag 16 januari 2008 om 16:11
Twinkel, ik heb gisteren van 18 tot 20 uur geslapen, toen werd ik 'opeens' wakker gebruld door Eva. Overdag ben ik vaak nog niet te moe om te slapen en dan vind ik het zonde voor het geval Eva mij wakker maakt, want ik ben niet echt te genieten als ik in de verkeerde fase van mijn slaap geplukt wordt. Dan slaap ik dus liever nog even niet.
Dat bruinverlies en buikpijn, kan dat niet van een eisprong zijn? Ik hoop het in ieder geval voor je, tussentijds bloedverlies is altijd zo vaag... Maar goed, dan zou morgen of overmorgen je temperatuur wel omhoog moeten zijn... ben benieuwd!
Dat bruinverlies en buikpijn, kan dat niet van een eisprong zijn? Ik hoop het in ieder geval voor je, tussentijds bloedverlies is altijd zo vaag... Maar goed, dan zou morgen of overmorgen je temperatuur wel omhoog moeten zijn... ben benieuwd!
woensdag 16 januari 2008 om 16:27
ja, dat had ik precies zo, vond het heelvervelend om wakkergehuild te worden overdag, daar werd ik , naast niet te genieten, ook echt letterlijk misselijk van, dus dan sliep ik maar liever niet. Ook omdatmijn mannetje overdag nooit langer dan 45 minuten sliep (nog steeds niet trouwens) dus middagslaapjes heb ik ook nooit gedaan. Maar van 18 tot 20 das toch alweer wat ingehaald he...
joh wat wij allemaal meegemaakt hebben snachts. We waren steeds allebei zo vaag van het wakkergehuild worden dat we in slaapdronkentoestand de meest rare dingen tegenelkaar gezegd hebben. Lachen we nu nog om (bv toen P-tje lag te 'sputteren in bed en mijn vriend ineens naar beneden ging om de 'handleiding tegen het sputteren 'te halen ???!!!) We waren ook heel vaak verwoed op zoek naar P. in bed, bang dat we op hem waren gaan liggen ,terwijl ie gewoon heerlijk in zijn wiegje lag. Haha, hebben jullie dat ook?
bruinverlies bij een eisprong heb ik nooit eerder gehad (komt dat voor?) maar je weet nooit. Kan natuurlijk heel goed dat t nu allemaal anders is als voor mijn zwangerschap. Maar klussen voor de zekerheid vanavond..
joh wat wij allemaal meegemaakt hebben snachts. We waren steeds allebei zo vaag van het wakkergehuild worden dat we in slaapdronkentoestand de meest rare dingen tegenelkaar gezegd hebben. Lachen we nu nog om (bv toen P-tje lag te 'sputteren in bed en mijn vriend ineens naar beneden ging om de 'handleiding tegen het sputteren 'te halen ???!!!) We waren ook heel vaak verwoed op zoek naar P. in bed, bang dat we op hem waren gaan liggen ,terwijl ie gewoon heerlijk in zijn wiegje lag. Haha, hebben jullie dat ook?
bruinverlies bij een eisprong heb ik nooit eerder gehad (komt dat voor?) maar je weet nooit. Kan natuurlijk heel goed dat t nu allemaal anders is als voor mijn zwangerschap. Maar klussen voor de zekerheid vanavond..
woensdag 16 januari 2008 om 18:04
woensdag 16 januari 2008 om 18:30
Hallo allemaal,
Ik kwam jullie topic tegen hier. Ik ben vandaag naar de gyn geweest omdat ik niet zwanger kan worden( al bijna 11 mnd bezig). Bij een inwendige echo bleek dat mijn eierstokken te klein zijn waardoor ze niet productief zijn. Ik ben al bekend met het niet hebben van een eisprong zodat ik 9 jr geleden van dezelfde gyn clomid kreeg voorgeschreven. Ik dacht dat hij dat nu wel weer zou doen. Maar helaas niet. Ik moest bloed laten prikken zodat de hoeveelheid hormonen en suiker en de werking van de schildklier onderzocht kan worden. Manlief moet volgende week zaad inleveren. Was voor ons beiden dus even een tegenvaller. We hebben over drie weken weer een afspraak. Moeten dus maar gewoon afwachten. Maar ik vind dit best wel moeilijk.. Wanneer je in de medische molen komt duurt alles ineens erg lang. Komt bij natuurlijk dat je te maken hebt met je eigen cyclus, en stem dat maar es aan elkaar af! Moeilijk moeilijk vind ik het allemaal. Fijn jullie herkenbare verhalen te lezen.
(ook wij kijken al stiekem om ons heen naar kinderwagens e.d. )
Ik kwam jullie topic tegen hier. Ik ben vandaag naar de gyn geweest omdat ik niet zwanger kan worden( al bijna 11 mnd bezig). Bij een inwendige echo bleek dat mijn eierstokken te klein zijn waardoor ze niet productief zijn. Ik ben al bekend met het niet hebben van een eisprong zodat ik 9 jr geleden van dezelfde gyn clomid kreeg voorgeschreven. Ik dacht dat hij dat nu wel weer zou doen. Maar helaas niet. Ik moest bloed laten prikken zodat de hoeveelheid hormonen en suiker en de werking van de schildklier onderzocht kan worden. Manlief moet volgende week zaad inleveren. Was voor ons beiden dus even een tegenvaller. We hebben over drie weken weer een afspraak. Moeten dus maar gewoon afwachten. Maar ik vind dit best wel moeilijk.. Wanneer je in de medische molen komt duurt alles ineens erg lang. Komt bij natuurlijk dat je te maken hebt met je eigen cyclus, en stem dat maar es aan elkaar af! Moeilijk moeilijk vind ik het allemaal. Fijn jullie herkenbare verhalen te lezen.
(ook wij kijken al stiekem om ons heen naar kinderwagens e.d. )
donderdag 17 januari 2008 om 08:55
Ff, een ego bericht. Gisteren hadden we in het ziekenhuis eerst ons 3-maandelijks gesprek. Daarin wordt de afgelopen 3 maanden geevalueerd en bekeken wat we verder doen. En we zijn behoorlijk geschrokken van wat we hoorden. Ze vertelde ons dat het zaad van mijn man tot nu toe eigenlijk niet goed genoeg was voor IUI. Voor een goede kans met IUI moet je 1 miljoen beweeglijke zaadjes hebben, maar bij de 1e poging hadden wij er 800.000 en bij de 2e poging 200.000 (toen had hij het potje om laten vallen). Zij zei dus dat als het nu weer slecht blijkt te zijn (en die kans is groot omdat mijn man in de afgelopen periode koorts heeft gehad), dat ze ons aanraadt om direct verder te gaan met IVF of zelfs ICSI. En niet eerst nog 3 x IUI te proberen, omdat de kansen veel te klein zijn. Tja, en daar zit je dan. We keken elkaar aan en ik zei dat ik er eigenlijk wel voor ben om die 3x IUI te proberen. Je weet maar nooit. Mijn man was het gelukkig met me eens. Maar de gynaecoloog vond het wel raar volgens mij Ze raadde ons dan wel aan, dat als het zaad nu nog slechter was als anders, om dan de eventuele IUI poging hierna een paar maanden uit te stellen, zodat mijn man's zaad weer wat op niveau kan komen. Het gekke is dat ik me nu niet eens heel verdrietig voel. Ik voel me vooral heel strijdvaardig. Zo van: we gaan nu gewoon bewijzen dat het wel op deze manier gaat lukken!
Hierna had ik een afspraak voor een echo om te zien of er een ei aan het groeien was en dat was gelukkig wel het geval, eentje van 17 mm. Ik moet gisteren nog 1 x puregon spuiten en dan donderdag pregnyl. Zaterdag is vervolgens de IUI gepland. Dat wordt dus echt een superspannende dag voor ons, want hoe zal de kwaliteit van het zaad zijn....
Ze raadde ons dan wel aan, dat als het zaad nu nog slechter was als anders, om dan de eventuele IUI poging hierna een paar maanden uit te stellen, zodat mijn man's zaad weer wat op niveau kan komen. Het gekke is dat ik me nu niet eens heel verdrietig voel. Ik voel me vooral heel strijdvaardig. Zo van: we gaan nu gewoon bewijzen dat het wel op deze manier gaat lukken! Hierna had ik een afspraak voor een echo om te zien of er een ei aan het groeien was en dat was gelukkig wel het geval, eentje van 17 mm. Ik moet gisteren nog 1 x puregon spuiten en dan donderdag pregnyl. Zaterdag is vervolgens de IUI gepland. Dat wordt dus echt een superspannende dag voor ons, want hoe zal de kwaliteit van het zaad zijn....
donderdag 17 januari 2008 om 09:43
cd, wat een vervelend nieuws zeg. das een flinke tegenvaller voor jullie! Maar wat goed dat jullie zo strijdvaardig zijn! Een goede vriendin van mij zit met t zelfde, zij is deze maand met ICSI begonnen. Maar ze hebben daar ook lang mee gewacht, omdat de zaadkwaliteit heel erg blijkt te varieren. Soms is t ineens wel goed. T schijnt dat je best veel kan regelen als je man goed op zijn manier van leven let. Dus gezond eten, veel groente en fruit, niet roken en drinken, niet heel vaak hele lange afstanden fietsen, geen strakke broeken. Er zijn ook homeaoptische en andere middeltjes op de merkt om de zaadkwaliteit te verbeteren. Mijn vriendin is met haar man naar een homeapaat gegaan, en hij heeft druppeltjes gekregen waardoor de kwaliteit iig tijdelijk wel vooruit ging.
Ik hoop dat je hier wat aan hebt.
Lely, welkom! Te kleine eierstokken? Goh, dat heb ik nog niet eerder gehoord. t zal vrees ik ook voor jullie een heel traject worden... Kom hier maar lekker alles van je af schrijven als t nodig is!
Hier vandaag geen Temp. stijging. T bruinverlies is gestopt. t zou nog kunnen dat morgen ijn tempo stijgt. Ik heb gistern avond wel wat zeurende pijn in mijn lies gehad, dus heb nog wel een klein beetje hoop voor deze cyclus. Ik heb alleen heel weinig witverlies, das wel vreemd. Nou ja, we'll see...!
Ik hoop dat je hier wat aan hebt.
Lely, welkom! Te kleine eierstokken? Goh, dat heb ik nog niet eerder gehoord. t zal vrees ik ook voor jullie een heel traject worden... Kom hier maar lekker alles van je af schrijven als t nodig is!
Hier vandaag geen Temp. stijging. T bruinverlies is gestopt. t zou nog kunnen dat morgen ijn tempo stijgt. Ik heb gistern avond wel wat zeurende pijn in mijn lies gehad, dus heb nog wel een klein beetje hoop voor deze cyclus. Ik heb alleen heel weinig witverlies, das wel vreemd. Nou ja, we'll see...!
donderdag 17 januari 2008 om 09:57
He verdorie CD, da's zo niet de bedoeling! Wat een nieuws gisteren zeg! Maar hou dat strijdbare vast en blijf bij je gevoel! Als je je nu fijn voelt bij de IUI zou ik daar ook even blijven hangen, en ondertussen manlief idd zaadkwaliteit verhogende etenswaren en middeltjes geven!!!! Niet opgeven nu meissie!
Lelie, welkom hier! Schrijf lekker mee en schrijf het van je af! Lucht altijd weer op, alhoewel het wachten dan nog langzaam gaat (zegt ze terwijl de twee weken wachten op haar cyste haar ook erg erg zwaar vallen dit keer (ligt vast aan de IVF die aan het wachten is))
Twinkel, het blijft dus nog even spannend bij jou!!!!!
Lelie, welkom hier! Schrijf lekker mee en schrijf het van je af! Lucht altijd weer op, alhoewel het wachten dan nog langzaam gaat (zegt ze terwijl de twee weken wachten op haar cyste haar ook erg erg zwaar vallen dit keer (ligt vast aan de IVF die aan het wachten is))
Twinkel, het blijft dus nog even spannend bij jou!!!!!