Kinderen
alle pijlers
Dochter ligt dwars
zondag 18 maart 2012 om 21:51
Help! Mijn dochter ligt dwars met zoveel mogelijk als ze kan verzinnen. Ze is nu bijna 2,5 jaar oud en heeft net haar "nee"-periode achter de rug, gelukkig. Maar wat ze nu doet vind ik toch nog moeilijker om mee om te gaan. Als ik haar wat vraag of een opdracht geef reageert ze volgens 3 opties waaruit ze kiest:
- Ze doet net alsof ze afwezig is en negeert me compleet (terwijl ze me wel hoort, dat zie ik in haar ogen en lichaamstaal)
- Ze zegt dat ze dat niet wil en gaat hard huilen, als ik aandring gaat het huilen harder en trekt ze er ook nog kronkelen, draaien, spartelen en op de grond jammeren bij
- Ze luistert netjes en doet wat gevraagt wordt
Niet nodig te vertellen dat optie 3 vaak genegeerd wordt Maar wat ik nou moeilijk vind, hoe zorg ik dat die eerste twee opties niet altijd gekozen worden? Ik merk namelijk dat het steeds meer een ritueel wordt, en voordat het een standaard gedragskenmerk wordt wil ik dit voor zijn.
Een voorbeeld: bij iedere maaltijd krijgt ze een beker melk. Die beker (een plastic ikea-bekertje, men kent ze wel) zit niet helemaal vol ivm klots-knoeigevaar. Dus, ik vind het belangrijk dat ze die hoeveelheid melk wel opdrinkt. Na het eten zit er vaak nog flink wat melk in die beker, dus sporen wij haar aan dat ook op te drinken. Daar probeert ze onderuit te komen. Soms zitten we wel een half uur met die beker melk voor d'r neus. Dit is zomaar een voorbeeld, niet het enige moment dat ze zulk gedrag vertoont.
Goed, lang verhaal, hebben jullie tips?
Ik weet dat positief en vrolijk blijven helpt, maar mama is ook niet altijd blij natuurlijk, en mijn geduld raakt ook wel eens op. Hoe buig ik onze strijd om?
- Ze doet net alsof ze afwezig is en negeert me compleet (terwijl ze me wel hoort, dat zie ik in haar ogen en lichaamstaal)
- Ze zegt dat ze dat niet wil en gaat hard huilen, als ik aandring gaat het huilen harder en trekt ze er ook nog kronkelen, draaien, spartelen en op de grond jammeren bij
- Ze luistert netjes en doet wat gevraagt wordt
Niet nodig te vertellen dat optie 3 vaak genegeerd wordt Maar wat ik nou moeilijk vind, hoe zorg ik dat die eerste twee opties niet altijd gekozen worden? Ik merk namelijk dat het steeds meer een ritueel wordt, en voordat het een standaard gedragskenmerk wordt wil ik dit voor zijn.
Een voorbeeld: bij iedere maaltijd krijgt ze een beker melk. Die beker (een plastic ikea-bekertje, men kent ze wel) zit niet helemaal vol ivm klots-knoeigevaar. Dus, ik vind het belangrijk dat ze die hoeveelheid melk wel opdrinkt. Na het eten zit er vaak nog flink wat melk in die beker, dus sporen wij haar aan dat ook op te drinken. Daar probeert ze onderuit te komen. Soms zitten we wel een half uur met die beker melk voor d'r neus. Dit is zomaar een voorbeeld, niet het enige moment dat ze zulk gedrag vertoont.
Goed, lang verhaal, hebben jullie tips?
Ik weet dat positief en vrolijk blijven helpt, maar mama is ook niet altijd blij natuurlijk, en mijn geduld raakt ook wel eens op. Hoe buig ik onze strijd om?
zondag 18 maart 2012 om 21:59
Is een beetje de leeftijd waarop ze zelf ook behoefte hebben aan controle toch. Zijn er ook dingen die ze mag bepalen ( bv het verhaaltje uitkiezen of kiezen uit twee setjes kleding)?
Wij hadden ( en hebben) heel erg gekozen alleen de strijd aan te gaan over dingen die we echt heel belangrijk vinden ( zoals tandenpoetsen). En niet over dingen die echt niet uitmaken ( kleur sokken ofzo)
Jouw voorbeeld snap ik niet zo goed. Waarom is het zo belangrijk dat ze die beker melk opdrinkt? Je kunt toch ook meerdere keren per dag melk geven?
Wij hadden ( en hebben) heel erg gekozen alleen de strijd aan te gaan over dingen die we echt heel belangrijk vinden ( zoals tandenpoetsen). En niet over dingen die echt niet uitmaken ( kleur sokken ofzo)
Jouw voorbeeld snap ik niet zo goed. Waarom is het zo belangrijk dat ze die beker melk opdrinkt? Je kunt toch ook meerdere keren per dag melk geven?
zondag 18 maart 2012 om 22:00
Bij ons werkt het als we er een consequentie tegenover zetten:
Oh je wil je melk niet dan kunnen straks ook niet.... (vul maar in)
Dochter moet bij ons ook wel eens blijven zitten om iets op te drinken of te eten maar dan ga ik er niet 'bovenop' zitten. Ik ga iets lezen of we praten met z'n 2en door of in een enkel geval ruimen we de tafel al op. Als ze dan aandacht vraagt zeggen we vaak: je mag .... wel maar eerst je beker leegdrinken.
Oh je wil je melk niet dan kunnen straks ook niet.... (vul maar in)
Dochter moet bij ons ook wel eens blijven zitten om iets op te drinken of te eten maar dan ga ik er niet 'bovenop' zitten. Ik ga iets lezen of we praten met z'n 2en door of in een enkel geval ruimen we de tafel al op. Als ze dan aandacht vraagt zeggen we vaak: je mag .... wel maar eerst je beker leegdrinken.
zondag 18 maart 2012 om 22:01
Waarom wil je persé dat ze die melk opdrinkt?
Het kan best zijn dat haar maag op dat moment al zo vol zit met eten dat die melk er absoluut niet meer bij past.
Je wilt later toch geen dochter met overgewicht omdat ze niet op haar eigen gevoel heeft leren vertrouwen dat ze genoeg gegeten en gedronken heeft?
Bovendien is dit een strijd die je alleen maar kunt verliezen.
Vertrouw erop dat je dochter sommige dingen heel goed zelf kan bepalen en richt je op wat echt belangrijk is. Dat is dus niet een beker melk. Op die manier hoeft je dochter veel minder vaak iets te doen wat ze eigenlijk niet wil en zal je dat dus ook veel gemakkelijker van haar gedaan krijgen.
Het kan best zijn dat haar maag op dat moment al zo vol zit met eten dat die melk er absoluut niet meer bij past.
Je wilt later toch geen dochter met overgewicht omdat ze niet op haar eigen gevoel heeft leren vertrouwen dat ze genoeg gegeten en gedronken heeft?
Bovendien is dit een strijd die je alleen maar kunt verliezen.
Vertrouw erop dat je dochter sommige dingen heel goed zelf kan bepalen en richt je op wat echt belangrijk is. Dat is dus niet een beker melk. Op die manier hoeft je dochter veel minder vaak iets te doen wat ze eigenlijk niet wil en zal je dat dus ook veel gemakkelijker van haar gedaan krijgen.
zondag 18 maart 2012 om 22:01
Helemaal geen strijd aangaan.
Ik liet die van mij gewoon alleen zitten tot hij het op had.
Tot die tijd word hij compleet genegeerd.
Werkt nogsteeds prima met eten, drinken..noem maar op.
Mij maakt het persoonlijk niet uit of hij een uur naar zijn bord staart. Ik ben dan al lang en breed met iets anders bezig.
Ik liet die van mij gewoon alleen zitten tot hij het op had.
Tot die tijd word hij compleet genegeerd.
Werkt nogsteeds prima met eten, drinken..noem maar op.
Mij maakt het persoonlijk niet uit of hij een uur naar zijn bord staart. Ik ben dan al lang en breed met iets anders bezig.
zondag 18 maart 2012 om 22:04
Sorry misschien flauw maar melk uit een plastic beker is echt heel vies.
Ik zou denk ik proberen dat strijden zelf wat los te laten en kijken of je tegemoet kan komen aan je dOchter? Vooral als het om dingen zoals melk drinken gaat. Eten en drinken is lastig te dwingen en daar zou ik al niet aan beginnen.
Ik zou denk ik proberen dat strijden zelf wat los te laten en kijken of je tegemoet kan komen aan je dOchter? Vooral als het om dingen zoals melk drinken gaat. Eten en drinken is lastig te dwingen en daar zou ik al niet aan beginnen.
zondag 18 maart 2012 om 22:06
Oh ja in geval van optie 2 is het lastig:
soms moeten dingen dus dan zetten we soms door (bijv bij tandenpoetsen)
maar soms kan iets wachten: Vanmiddag haalde ik haar uit bed en toen wilde ze de slaapzak niet uit en geen schone luier.... Jammeren, duwen etc. Dit houd ik dan heel kort en zeg: oke je wilt het niet, dan blijf je maar hier op je kamer. Mamma gaat weg, als je klaar bent met boos doen dan kom je maar naar me toe. Ik zet haar zonder aandacht op de grond en loop weg met de deur dicht. Dit heb ik vaker gedaan en resulteerde eerder weleens in een enorme krijspartij maar nu scharrelt ze wat rond en komt op een gegeven moment naar me toe. Ik vestig niet meteen de aandacht op de luier en de slaapzak, ze mocht me even helpen met de was ophangen en daarna heb ik haar opgepakt en terwijl we het over iets anders hadden, heb ik haar verschoont...
Misschien heb je er iets aan. Succes!
soms moeten dingen dus dan zetten we soms door (bijv bij tandenpoetsen)
maar soms kan iets wachten: Vanmiddag haalde ik haar uit bed en toen wilde ze de slaapzak niet uit en geen schone luier.... Jammeren, duwen etc. Dit houd ik dan heel kort en zeg: oke je wilt het niet, dan blijf je maar hier op je kamer. Mamma gaat weg, als je klaar bent met boos doen dan kom je maar naar me toe. Ik zet haar zonder aandacht op de grond en loop weg met de deur dicht. Dit heb ik vaker gedaan en resulteerde eerder weleens in een enorme krijspartij maar nu scharrelt ze wat rond en komt op een gegeven moment naar me toe. Ik vestig niet meteen de aandacht op de luier en de slaapzak, ze mocht me even helpen met de was ophangen en daarna heb ik haar opgepakt en terwijl we het over iets anders hadden, heb ik haar verschoont...
Misschien heb je er iets aan. Succes!
zondag 18 maart 2012 om 22:08
Persoonlijk vind ik het kindermishandeling om je kind te dwingen zijn bord leeg te eten of een beker leeg te drinken tegen heug en meug.
Er is geen enkel voordeel voor het kind. Het is bijvoorbeeld niet beter voor zijn gezondheid. Eerder slechter omdat hij leert niet op zijn eigen verzadigingsgevoel te vertrouwen. Daardoor werk je overgewicht in de hand.
Een kind wat je dwingt om te eten gaat ook niet gevarieerder eten. Vaak worden dat later de volwassenen die heel veel dingen niet lusten omdat ze er nog van gruwelen dat ze als kind altijd gedwongen zijn om dat te eten of te drinken.
Er is alleen een ouder die een machtstrijd moet en zal winnen.
En waarom?
Er is geen enkel voordeel voor het kind. Het is bijvoorbeeld niet beter voor zijn gezondheid. Eerder slechter omdat hij leert niet op zijn eigen verzadigingsgevoel te vertrouwen. Daardoor werk je overgewicht in de hand.
Een kind wat je dwingt om te eten gaat ook niet gevarieerder eten. Vaak worden dat later de volwassenen die heel veel dingen niet lusten omdat ze er nog van gruwelen dat ze als kind altijd gedwongen zijn om dat te eten of te drinken.
Er is alleen een ouder die een machtstrijd moet en zal winnen.
En waarom?
zondag 18 maart 2012 om 22:09
Strijd over eten en drinken werkt (bijna) altijd averechts bij kinderen. Je creeert er alleen maar een slechte relatie mee en jeudtrauma's.
Onderzoek heeft al lang aangetoond dat zelfs baby's prima zelf kunnen regelen wat zij wel of niet eten, zo lang er maar voldoende variatie wordt aangeboden.
Ik begrijp echt niet waarom ouders dit nog niet weten.
Onderzoek heeft al lang aangetoond dat zelfs baby's prima zelf kunnen regelen wat zij wel of niet eten, zo lang er maar voldoende variatie wordt aangeboden.
Ik begrijp echt niet waarom ouders dit nog niet weten.
zondag 18 maart 2012 om 22:11
Qua melk, nog minder melk in de beker doen> Liever een paar bodempjes inschenken dan een halve beker weggooien?
Als je wilt dat ze iets doet? Niet vragen of ze dat doet. Dus als je wilt dat ze naar bed gaat, niet vragen; Ga je naar bed? Maar bijvoorbeeld. Kom, je gaat naar bed. Wil je die of die pyjama aan.
Als je wilt dat ze iets doet? Niet vragen of ze dat doet. Dus als je wilt dat ze naar bed gaat, niet vragen; Ga je naar bed? Maar bijvoorbeeld. Kom, je gaat naar bed. Wil je die of die pyjama aan.
zondag 18 maart 2012 om 22:13
Dit klinkt misschien een beetje "ongepast" maar zoek eens op het boek Sociaal Onhandig. Momenteel ben ik dit boek aan het lezen voor het opstellen van een behandelplan. Gaat met name over kinderen met PDD NOS maar er staan echt veel goede do's en dont's in die eigenlijk elke ouder wel kan gebruiken (zoals consistentie, consequent zijn, hoe te belonen, hoe te straffen, hoe te negeren etc.). Het leest erg makkelijk weg en is het een dun boekje. Wie weet heb je er iets aan.
zondag 18 maart 2012 om 22:13
Kinderen van die leeftijd willen ook alles zelf doen. Ze kunnen lang nog niet alles maar met een beetje hulp komen ze vaak al een heel eind. Dat kost echter wel veel tijd.
De meeste ouders hebben het tegenwoordig zo druk dat alles gehaast moet en er dus geen tijd is om het kind zo veel mogelijk zelf te laten doen.Dat kost immers te veel tijd.
Toch zul je zien dat als je ruim de tijd neemt en een kind laat doen wat hij zelf kan hij veel meer meewerkt.
De meeste ouders hebben het tegenwoordig zo druk dat alles gehaast moet en er dus geen tijd is om het kind zo veel mogelijk zelf te laten doen.Dat kost immers te veel tijd.
Toch zul je zien dat als je ruim de tijd neemt en een kind laat doen wat hij zelf kan hij veel meer meewerkt.
zondag 18 maart 2012 om 22:13
quote:sugarmiss schreef op 18 maart 2012 @ 22:08:
Persoonlijk vind ik het kindermishandeling om je kind te dwingen zijn bord leeg te eten of een beker leeg te drinken tegen heug en meug.
Er is geen enkel voordeel voor het kind. Het is bijvoorbeeld niet beter voor zijn gezondheid. Eerder slechter omdat hij leert niet op zijn eigen verzadigingsgevoel te vertrouwen. Daardoor werk je overgewicht in de hand.
Een kind wat je dwingt om te eten gaat ook niet gevarieerder eten. Vaak worden dat later de volwassenen die heel veel dingen niet lusten omdat ze er nog van gruwelen dat ze als kind altijd gedwongen zijn om dat te eten of te drinken.
Er is alleen een ouder die een machtstrijd moet en zal winnen.
En waarom?Hier ben ik het niet mee eens. Het gaat niet om de macht van ouders, maar om de onzekerheid. Dat herken ik tenminste in mezelf, je wilt dat je kind goed eet, daar groeit het immers goed van. Ik weet nu ook dat je niet niet strijden om eten, werkt alleen maar averechts. Dus eten mijn kinderen niet goed? Dan eten we de volgende dag iets, waarvan ik zeker weet dat ze het wel goed eten. Maar in mijn ogen gaat dat strijden niet om macht maar om onzekerheid.
Persoonlijk vind ik het kindermishandeling om je kind te dwingen zijn bord leeg te eten of een beker leeg te drinken tegen heug en meug.
Er is geen enkel voordeel voor het kind. Het is bijvoorbeeld niet beter voor zijn gezondheid. Eerder slechter omdat hij leert niet op zijn eigen verzadigingsgevoel te vertrouwen. Daardoor werk je overgewicht in de hand.
Een kind wat je dwingt om te eten gaat ook niet gevarieerder eten. Vaak worden dat later de volwassenen die heel veel dingen niet lusten omdat ze er nog van gruwelen dat ze als kind altijd gedwongen zijn om dat te eten of te drinken.
Er is alleen een ouder die een machtstrijd moet en zal winnen.
En waarom?Hier ben ik het niet mee eens. Het gaat niet om de macht van ouders, maar om de onzekerheid. Dat herken ik tenminste in mezelf, je wilt dat je kind goed eet, daar groeit het immers goed van. Ik weet nu ook dat je niet niet strijden om eten, werkt alleen maar averechts. Dus eten mijn kinderen niet goed? Dan eten we de volgende dag iets, waarvan ik zeker weet dat ze het wel goed eten. Maar in mijn ogen gaat dat strijden niet om macht maar om onzekerheid.
zondag 18 maart 2012 om 22:18
quote:fladder schreef op 18 maart 2012 @ 22:06:
Maar cheerless card, eet je zelf ook altijd je bord leeg?
Hij moet opeten wat ik zeg. Dat hoeft niet altijd zijn hele bord te zijn.
Ik schuif dan gewoon opzij wat hij minimaal moet eten.
En geloof me, dat is erg weinig.
Ik weet precies wat hij wel en niet lust, wat hij niet lust krijgt hij ook niet. Pas na een tijdje moet hij daar dan weer eens een hap van proeven en meestal lust hij het dan ineens wel.
Ik moest wel altijd mijn bord leegeten, heb er echt geen trauma van.
Kindermishandeling roepen vind ik zo ongelofelijk overdreven.
Plus een klap in de bek voor elk kind wat echt mishandeld word.
En dan bedoel ik niet kinderen die hun boontjes moeten eten.
En ja, ik eet mijn bord leeg
Maar cheerless card, eet je zelf ook altijd je bord leeg?
Hij moet opeten wat ik zeg. Dat hoeft niet altijd zijn hele bord te zijn.
Ik schuif dan gewoon opzij wat hij minimaal moet eten.
En geloof me, dat is erg weinig.
Ik weet precies wat hij wel en niet lust, wat hij niet lust krijgt hij ook niet. Pas na een tijdje moet hij daar dan weer eens een hap van proeven en meestal lust hij het dan ineens wel.
Ik moest wel altijd mijn bord leegeten, heb er echt geen trauma van.
Kindermishandeling roepen vind ik zo ongelofelijk overdreven.
Plus een klap in de bek voor elk kind wat echt mishandeld word.
En dan bedoel ik niet kinderen die hun boontjes moeten eten.
En ja, ik eet mijn bord leeg
zondag 18 maart 2012 om 22:26
Ik vind 'kindermishandeling' wel echt een groot woord, Sugarmiss...
Kan me vinden in de mening dat he kunderen niet moet dwingen te eten/drinken. Onze dochter deinkt heel weinig. Als we niet uitkijken drinkt ze op een dag niks. Dus soms 'moet' ze van ons even wat drinken. Ik denk dat het gaat over de manier waarop: dochter mag van ons kiezen wat ze dan drinkt. Ondertussen leiden wij haar af en focussen we niet te veel op het drinken zelf...
Kan me vinden in de mening dat he kunderen niet moet dwingen te eten/drinken. Onze dochter deinkt heel weinig. Als we niet uitkijken drinkt ze op een dag niks. Dus soms 'moet' ze van ons even wat drinken. Ik denk dat het gaat over de manier waarop: dochter mag van ons kiezen wat ze dan drinkt. Ondertussen leiden wij haar af en focussen we niet te veel op het drinken zelf...
zondag 18 maart 2012 om 22:26
isschien kan je hier wat mee:
Ik had en heb met eten maar twee regels:
1 Wij ouders bepalen wat er gegeten wordt (lees: gezond en gevarieerd voedsel)
2 Kind bepaalt hoeveel er gegeten wordt, of wanneer zijn buik vol zit (om te leren naar een 'vol'-gevoel te luisteren)
Als het kind niet meer hoeft, of als het te lang duurt, gaat het bord weg en is er een nieuwe kans op eten bij de volgende maaltijd.
Door zelf zo druk te doen over eten, geef je je kind een machtsmiddel in handen. Dat wil je niet
Ik had en heb met eten maar twee regels:
1 Wij ouders bepalen wat er gegeten wordt (lees: gezond en gevarieerd voedsel)
2 Kind bepaalt hoeveel er gegeten wordt, of wanneer zijn buik vol zit (om te leren naar een 'vol'-gevoel te luisteren)
Als het kind niet meer hoeft, of als het te lang duurt, gaat het bord weg en is er een nieuwe kans op eten bij de volgende maaltijd.
Door zelf zo druk te doen over eten, geef je je kind een machtsmiddel in handen. Dat wil je niet
Je hoeft niet altijd te geloven wat je denkt.
zondag 18 maart 2012 om 22:27
Ik heb ook geleerd dat ik mijn bord moet leegeten, maar mede daardoor kamp ik mijn hele leven al met overgewicht. Als mijn kinderen aangeven dat ze genoeg hebben, dring ik niet aan, tenzij ze echt nog niets gegeten hebben. Het blijft lastig, maar ik heb met mijn oudste wel geleerd dat ik die strijd nooit zal winnen, dus ik ga die niet meer aan. Als ze niet wil eten, jammer, maar omkomen van de honger doen ze niet en dan haalt ze het de volgende dag wel in.
zondag 18 maart 2012 om 22:35
quote:Lieveleen schreef op 18 maart 2012 @ 22:00:
Bij ons werkt het als we er een consequentie tegenover zetten:
Oh je wil je melk niet dan kunnen straks ook niet.... (vul maar in)
.
Wij doen dit ook, maar dan andersom: Joh, als je nu even je melk opdrinkt/schoenen aantrekt/tandenpoetst/speelgoed opruimt, kunnen we zo direct gaan...... Dat werkt hier best goed (niet altijd hoor).
Of keuze uit twee dingen geven: wil je groene of rode sokken aan, wil je een banaan of een appel. Niet te ingewikkeld maken, niet teveel mogelijkheden, maar het zo brengen dat ze zelf het idee heeft dat ze zelf mag kiezen. En ook niet bij alles, bij sommige dingen is er geen keuze, dan gaat het gewoon zoals wij het willen, punt uit, geen discussie. Dat is hier niet veel, omdat ik (soms te) vaak voor rede vatbaar ben, maar als het zo is, leggen ze zich er wel vrij makkelijk bij neer.
En ik vind het ook geen kindermishandeling om een kind te leren bepaalde dingen gewoon op te eten en te drinken. Oudste moet van mij áltijd proeven wat we eten, hij lust ook bijna niks, maar proeven moet. Als hij het echt niet lekker vindt smaken, hoeft hij het niet op te eten, maar hij krijgt ook niks anders. Als we iets eten waarvan ik al weet dat hij het echt vies vindt, maak ik 2 soorten groente (bij ons is groente het probleem), zodat er wat te kiezen valt. Lees: ik trek een blikje sperziebonen erbij open, het moet ook niet al te lastig worden, haha. Jongste van bijna 3 hoeft niet alles te proeven, maar die lust al veel meer van zichzelf. Hij begint nu wat lastiger te worden met eten, maar hij maakt zó'n enorm drama van het verplicht proeven, dat hij oudste ermee aansteekt en dan zijn we nog verder van huis. Meestal weigert hij te proeven, zit vervolgens een hele tijd te pruilen omdat hij niets anders krijgt en een kwartier later kijk je nog eens en dan is zijn bord ineens half leeg. Raar jong.....
Zelf opscheppen helpt ook vaak goed, hij weet dat hij niet maar een flintertje mag opscheppen, maar een zelf opgeschepte volle lepel lijkt blijkbaar kleiner dan eentje van mij. En van die melk, snap ik ook wel dat je dat wilt. 3x per dag een beker melk vind ik persoonlijk weer best veel, maar hier moet er ook 1 beker per dag op. Die krijgen ze bij het ontbijt, pas als die beker leeg is, krijgen ze wat anders te drinken, zelfs al is dat dan pas bij de lunch (of zelfs nog later). Hij hoeft dus niet per se op aan de ontbijttafel, maar op gaat ie wel. En tja, dat is niet voldoende volgens de schijf van 5, maar ze eten hier geen enkele schijf vol, dus naar verhouding zal het wel kloppen, haha.
Bij ons werkt het als we er een consequentie tegenover zetten:
Oh je wil je melk niet dan kunnen straks ook niet.... (vul maar in)
.
Wij doen dit ook, maar dan andersom: Joh, als je nu even je melk opdrinkt/schoenen aantrekt/tandenpoetst/speelgoed opruimt, kunnen we zo direct gaan...... Dat werkt hier best goed (niet altijd hoor).
Of keuze uit twee dingen geven: wil je groene of rode sokken aan, wil je een banaan of een appel. Niet te ingewikkeld maken, niet teveel mogelijkheden, maar het zo brengen dat ze zelf het idee heeft dat ze zelf mag kiezen. En ook niet bij alles, bij sommige dingen is er geen keuze, dan gaat het gewoon zoals wij het willen, punt uit, geen discussie. Dat is hier niet veel, omdat ik (soms te) vaak voor rede vatbaar ben, maar als het zo is, leggen ze zich er wel vrij makkelijk bij neer.
En ik vind het ook geen kindermishandeling om een kind te leren bepaalde dingen gewoon op te eten en te drinken. Oudste moet van mij áltijd proeven wat we eten, hij lust ook bijna niks, maar proeven moet. Als hij het echt niet lekker vindt smaken, hoeft hij het niet op te eten, maar hij krijgt ook niks anders. Als we iets eten waarvan ik al weet dat hij het echt vies vindt, maak ik 2 soorten groente (bij ons is groente het probleem), zodat er wat te kiezen valt. Lees: ik trek een blikje sperziebonen erbij open, het moet ook niet al te lastig worden, haha. Jongste van bijna 3 hoeft niet alles te proeven, maar die lust al veel meer van zichzelf. Hij begint nu wat lastiger te worden met eten, maar hij maakt zó'n enorm drama van het verplicht proeven, dat hij oudste ermee aansteekt en dan zijn we nog verder van huis. Meestal weigert hij te proeven, zit vervolgens een hele tijd te pruilen omdat hij niets anders krijgt en een kwartier later kijk je nog eens en dan is zijn bord ineens half leeg. Raar jong.....
Zelf opscheppen helpt ook vaak goed, hij weet dat hij niet maar een flintertje mag opscheppen, maar een zelf opgeschepte volle lepel lijkt blijkbaar kleiner dan eentje van mij. En van die melk, snap ik ook wel dat je dat wilt. 3x per dag een beker melk vind ik persoonlijk weer best veel, maar hier moet er ook 1 beker per dag op. Die krijgen ze bij het ontbijt, pas als die beker leeg is, krijgen ze wat anders te drinken, zelfs al is dat dan pas bij de lunch (of zelfs nog later). Hij hoeft dus niet per se op aan de ontbijttafel, maar op gaat ie wel. En tja, dat is niet voldoende volgens de schijf van 5, maar ze eten hier geen enkele schijf vol, dus naar verhouding zal het wel kloppen, haha.
..
