Dochter van vriend

Ik vind dit een lastig onderwerp om te plaatsen, maar doe het toch omdat ik graag wat advies zou willen. Ik had altijd een goede band met de dochter van mijn vriend gehad. Ik ken haar al ruim 2 jaar en ze is nu 9. Het is geen makkelijk kind, ze komt niet goed mee op school en vindt het moeilijk om vriendschappen te sluiten. Ze heeft adhd en is dominant. Haar moeder en nieuwe vriend ervaren veel problemen in de opvoeding en hebben daarom dan ook hulp van een psycholoog in geschakeld.



Ook wij merkten dat ze brutaal is en moeite heeft om met andere kinderen om te gaan, toch keek ik er altijd naar uit als ze er weer was en ondernam ik graag activiteiten met haar. Ik vind haar een verrijking van onze relatie.



Vier maanden geleden hebben wij een pup aangeschaft, ik zorg hier met name voor, zijn dochter pest de pup. Ze trekt aan zijn staart, pakt zijn speeltjes af en daagt hem uit, als hij dan blaft of tegen haar aan springt (om zijn speeltje bijvoorbeeld terug te pakken) dan begint ze te krijsen en zegt dat de hond vals is. Ik laat haar natuurlijk niet alleen en grijp telkens in. Daarnaast heb ik haar al tig keer geleerd hoe met een hond om te gaan, maar steeds gaat het weer mis. Omdat ik haar steeds aanspreek op haar gedrag, wordt mijn vriend boos op mij, omdat hij vindt dat ik partij kies voor de hond en hond dus belangrijker vindt dan kind. Ik vind dier en kind zelf geen vergelijking, ik neem alleen de verantwoordelijkheid voor de hond en probeer te voorkomen dat hond inderdaad vals wordt door het gedrag van kind. Daarnaast hoop ik dat ze toch fijn met elkaar om kunnen gaan, aangezien ik dol ben op mijn hond en hem niet weg wil doen.



Daarbij komt ook dat ze de laatste maanden meerdere malen heeft gestolen. Toen ze bij moeder was uit een winkel en toen ze bij ons was heeft ze tijdens een logeerpartijtje een ketting van een vriendinnetje uit juwelendoosje gestolen en daar een week mee rondgelopen en vervolgens kapot gemaakt, moeder van het kind miste het sieraad en vroeg aan ons of dochter van vriend het toevallig ergens had gezien. Wij wisten meteen waar het over ging want we hadden haar (dochter van vriend dus) met de ketting gezien, we hebben zelfs nog aan haar gevraagd hoe ze er aan kwam en ze zei dat ze het van haar moeder had gekregen. Gisteren had ik dochter van mijn vriend mee genomen naar mijn ouders en daar had ze zonder te vragen de kast open getrokken en een pak koekjes gepakt. Ik heb dit tegen mijn vriend gezegd en hij krijgt het gevoel dat ik een hekel heb aan zijn dochter (wat niet waar is), omdat ik kritiek heb op het stelen. Ik vind het namelijk echt heel erg dat ze steelt van vriendinnen, uit winkels en nu ook bij mijn ouders. Ik vind dat het aangepakt moet worden en dat mijn vriend strenger moet optreden. Ik vind het alarmerend gedrag, vriend pakt het op alsof ik ineens een hekel heb aan zijn kind.



Ik wil geen ruzie maken met mijn vriend over zijn dochter. Ik begrijp dat het naar is als iemand kritiek heeft op je kind, maar ik weet niet hoe ik het dan aan moet pakken. Niets zeggen als ze iets verkeerd doet? Hond wegdoen? Alles aan vriend overlaten? Met de hond weggaan als kind komt?



Bedankt!

Heel erg bedankt voor de reacties allemaal. Ik of beter gezegd wij gaan er zeker mee aan de slag. Ik kon gisteren niet meer reageren omdat ik op locatie aan het werk was.



Ik ga er ook niet vanuit dat ze een seriemoordenaar wordt. Ze is vooralsnog gediagnosticeerd met adhd en (nog) niet met odd of cd. Mocht dit in de toekomst wel gebeuren dan kunnen we haar nu nog corrigeren en behandelen. Met de juiste bedoelingen, inzet en natuurlijk het erkennen van probleemgedrag door de ouders moet het in mijn ogen nog mogelijk zijn het kind de juiste richting in te sturen. Naast probleemgedrag heeft het meisje ook veel goede kanten, die hier niet aan bod zijn gekomen.



Ik vind het op een negatieve manier aandacht trekken een eyeopener, ik had namelijk niet gedacht dat ze een hond als concurrentie zou zien, maar zoals jullie het hier brengen en zeker met haar achtergrond zou dit zeker kunnen. We gaan proberen om de hond meer op de achtergrond te zetten als zij er is en haar vooral positief te benaderen als persoon. Ze wordt nu veel benaderd in relatie tot de hond.



Ook hebben we besloten, ik praat in de we-vorm, omdat we gisteren een goed gesprek hebben gehad over dit onderwerp, dat ze voorlopig niet meer zelf naar de hond toe mag. De hond blijft op plaats en ze mag alleen samen met papa met de hond spelen en als ze hem wil uitlaten dan mag dat met mij. Zelf mag ze geen contact zoeken met de hond en ik zorg ervoor dat de hond in zijn mand blijft.



Patchouli, bedankt voor je goede tips i.v.m. mijn kinderwens. Het zal zeker moeilijk worden, maar ik hoop dat ik net als nu het kind redelijk los kan zien van haar gedrag. We proberen haar straks op een positieve manier te betrekken bij een (mogelijke, hopelijke) baby en haar rol als zus te benadrukken. Tegelijkertijd laten we haar niet alleen met baby. Mijn moeder werkt met moeilijke kinderen en zij kan me er ook op blijven wijzen dat je kind moet aanspreken op gedrag en niet op karakter. Ik begrijp dat het voor mijn stiefkind ook moeilijk is dat er steeds nieuwe personen of in dit geval dier bijkomt die ook aandacht vragen.



Gisteren is er helaas weer wat voor gevallen. Hond lag netjes in zijn mand, maar staart stak er buiten. Ik zag vanuit mijn ooghoek dat ze op haar hak ging staan en al naar voren leunde om er op te gaan staan. Op tijd gecorrigeerd en vriend is ook boos op haar geworden. Ik vind het nog steeds sneu voor mijn vriend, hij zei dat hij het verschrikkelijk vond dat zijn kind zo gemeen kan zijn en hij wil het graag leuk hebben op de weinige dagen dat ze bij ons is.



Nou genoeg stof nog tot nadenken en begeleiding van een psycholoog is zeker gewenst en dan hoop ik dat we er als gezin met hond en misschien in de toekomst ook nog een baby toch nog uitkomen en vooral dat zij zich fijn, veilig en gewenst voelt bij ons.



Heel erg bedankt!