Kinderen
alle pijlers
Een tweede
maandag 17 juni 2019 om 18:42
Ik ben 35 weken zwanger en vraag me soms nog steeds af wat me heeft bezield om die sprong te wagen 
Nee even serieus, de tijd dat ze baby zijn is zo kort. Dat eerste half jaar vond ik bij vlagen best lastig, ook al hadden wij voor zover ik kan inschatten een dochter die een hele standaard baby was en slapen als hobby had.
Ik vind mijn dreumes/peuter zo ongelooflijk leuk dat ik helemaal blij kan worden van het idee over een tijdje nog zo’n exemplaar rond te hebben lopen.
Gevoel gaf hier de doorslag, beiden wilden we niet ‘maar’ 1 kind ( mocht het ons gegeven zijn natuurlijk), maar zagen we onze toekomst voor ons met meer dan 1 kind. En gezien mijn eigen ervaring mbt leeftijdsverschil, vonden wij het na dochters eerste verjaardag een goed moment om te proberen voor een tweede. Dat ging sneller dan gedacht, maar achteraf natuurlijk alleen maar dankbaar dat het ons gegund is.
En ja, zorgen zullen er bijkomen, maar ik hoop ook veel lol, liefde en een fijn gezinsleven voor ons 4.
Nee even serieus, de tijd dat ze baby zijn is zo kort. Dat eerste half jaar vond ik bij vlagen best lastig, ook al hadden wij voor zover ik kan inschatten een dochter die een hele standaard baby was en slapen als hobby had.
Ik vind mijn dreumes/peuter zo ongelooflijk leuk dat ik helemaal blij kan worden van het idee over een tijdje nog zo’n exemplaar rond te hebben lopen.
Gevoel gaf hier de doorslag, beiden wilden we niet ‘maar’ 1 kind ( mocht het ons gegeven zijn natuurlijk), maar zagen we onze toekomst voor ons met meer dan 1 kind. En gezien mijn eigen ervaring mbt leeftijdsverschil, vonden wij het na dochters eerste verjaardag een goed moment om te proberen voor een tweede. Dat ging sneller dan gedacht, maar achteraf natuurlijk alleen maar dankbaar dat het ons gegund is.
En ja, zorgen zullen er bijkomen, maar ik hoop ook veel lol, liefde en een fijn gezinsleven voor ons 4.
chantilly21_2 wijzigde dit bericht op 17-06-2019 19:18
26.12% gewijzigd
maandag 17 juni 2019 om 18:46
Ik vond de overgang van 0 naar 1 kind dan weer vele malen makkelijker dan van 1 naar 2 kinderen. Eén kind kun je nog wel min of meer plooien naar je eigen ritme, maar met twee kinderen ging dat hier niet meer. Moet er wel bij zeggen dat nummer 1 een heel makkelijke baby was en nummer 2 het tegenovergestelde.
maandag 17 juni 2019 om 18:48
Ik vond het loeizwaar en ben er bijna aan onderdoor gegaan.
Er zit iets meer dan twee jaar tussen en dat had ik achteraf wel anders gewild (langer ertussen). Ik vond (en vind) het zorgen echt heftig, in de zin van dat je altijd aan moet staan, constant bezig bent etc. De een gooit een glas om, de ander spuugt alles onder, als je dat opgeruimd hebt dan trekt peuter alles uit de kast en begint baby te krijsen... ik krijg nog een paniekaanval als ik eraan denk
Met één kind ervaarde ik dat echt heel anders. Toen vond ik het ook zwaar trouwens maar dat vind ik echt onvergelijkbaar tov twee.
Er zit iets meer dan twee jaar tussen en dat had ik achteraf wel anders gewild (langer ertussen). Ik vond (en vind) het zorgen echt heftig, in de zin van dat je altijd aan moet staan, constant bezig bent etc. De een gooit een glas om, de ander spuugt alles onder, als je dat opgeruimd hebt dan trekt peuter alles uit de kast en begint baby te krijsen... ik krijg nog een paniekaanval als ik eraan denk
Met één kind ervaarde ik dat echt heel anders. Toen vond ik het ook zwaar trouwens maar dat vind ik echt onvergelijkbaar tov twee.
anoniem_370114 wijzigde dit bericht op 17-06-2019 18:51
12.57% gewijzigd
maandag 17 juni 2019 om 19:04
Toen ik van een naar 2 ging vond ik dat pittig destijds, heb er nu 7 en het was achteraf een eitje hahaha en dat zorgen dat herken ik. Maar weet je, mijn oudste was toentertijd zo gezond als een vis; kreeg op zn elfde epilepsie en JA ik maak me regelmatig zorgen maar ja op zijn nu 16e weg doen is een beetje flauw hè? (Ja ja sarcasme modus) Mn een na jongste bleek op zn 3e een hersenbeschadiging te hebben; ook maar weg doen?!?! Onzin natuurlijk dus ja zorgen ; 24/7 en 365 dagen per jaar; neemt niet weg dat ik ze geen seconde wil missen en heel veel geluk en plezier van ze heb.
maandag 17 juni 2019 om 19:37
En dit TO. Het ligt er maar net aan hoe je er zelf instaat. Wat ze opnoemt als loeizwaar daar draaide ik m’n handen niet voor om. En hoe je erin staat weet je denk ik pas echt als je een tweede hebt.COtweepuntnul schreef: ↑17-06-2019 18:48Ik vond het loeizwaar en ben er bijna aan onderdoor gegaan.
Er zit iets meer dan twee jaar tussen en dat had ik achteraf wel anders gewild (langer ertussen). Ik vond (en vind) het zorgen echt heftig, in de zin van dat je altijd aan moet staan, constant bezig bent etc. De een gooit een glas om, de ander spuugt alles onder, als je dat opgeruimd hebt dan trekt peuter alles uit de kast en begint baby te krijsen... ik krijg nog een paniekaanval als ik eraan denk
Met één kind ervaarde ik dat echt heel anders. Toen vond ik het ook zwaar trouwens maar dat vind ik echt onvergelijkbaar tov twee.
Maar als jij je er zo druk om maakt dat je er snachts zelfs niet van slaapt zou je er dan nog wel aan willen beginnen?
maandag 17 juni 2019 om 19:52
wat klink je lief ! romany schreef: ↑17-06-2019 19:04Toen ik van een naar 2 ging vond ik dat pittig destijds, heb er nu 7 en het was achteraf een eitje hahaha en dat zorgen dat herken ik. Maar weet je, mijn oudste was toentertijd zo gezond als een vis; kreeg op zn elfde epilepsie en JA ik maak me regelmatig zorgen maar ja op zijn nu 16e weg doen is een beetje flauw hè? (Ja ja sarcasme modus) Mn een na jongste bleek op zn 3e een hersenbeschadiging te hebben; ook maar weg doen?!?! Onzin natuurlijk dus ja zorgen ; 24/7 en 365 dagen per jaar; neemt niet weg dat ik ze geen seconde wil missen en heel veel geluk en plezier van ze heb.
maandag 17 juni 2019 om 19:57
Nee klopt. Had ik zelf niet gedacht overigens dat ik dat niet "kon". Dat alles tegelijk komt en dan een boel decibellen... dat trok ik slecht. Mijn baan van destijds hielp ook niet trouwens. Dat zal vast ook meegespeeld hebben. Nou ja, het is wat het is. We hebben dingen nu een stuk beter geregeld dus dat scheelt een boel.Whatsinaname1988 schreef: ↑17-06-2019 19:37En dit TO. Het ligt er maar net aan hoe je er zelf instaat. Wat ze opnoemt als loeizwaar daar draaide ik m’n handen niet voor om. En hoe je erin staat weet je denk ik pas echt als je een tweede hebt.
Maar als jij je er zo druk om maakt dat je er snachts zelfs niet van slaapt zou je er dan nog wel aan willen beginnen?
maandag 17 juni 2019 om 20:53
Hier dus andersom. Nummer 2 gaat gewoon mee in ritme van nummer 1.Poppy_del_Rio schreef: ↑17-06-2019 18:46Ik vond de overgang van 0 naar 1 kind dan weer vele malen makkelijker dan van 1 naar 2 kinderen. Eén kind kun je nog wel min of meer plooien naar je eigen ritme, maar met twee kinderen ging dat hier niet meer. Moet er wel bij zeggen dat nummer 1 een heel makkelijke baby was en nummer 2 het tegenovergestelde.
maandag 17 juni 2019 om 21:16
Ik vind van 1 naar 2 denk ik in totaal makkelijker dan van 0 naar 1, omdat ik minder onzeker ben en deze baby makkelijker is. Maar eerlijk gezegd vind ik die eerste maanden in de babytijd gewoon sowieso zwaar. In combinatie met -in ons geval- een dreumes vind ik wel soms lastig, vooral het slaapgebrek. Het is ook erg leuk! De dagen vind ik super, de nachten.. muah. Gelukkig gaat dat snel genoeg weer over. Je weet het toch niet vantevoren en waarschijnlijk vergeet je het ook wel weer.
maandag 17 juni 2019 om 21:47
Haha ik dacht juist dat ik het echt niet zou kunnen. Ik ben ongeduldig, snel geïrriteerd, heb een kort lontje en ben snel gestresst. Dus ik dacht echt dat ik totaal ongeschikt zou zijn. Achteraf blijkt dat ik engelen geduld heb als het om mijn kinderen gaat en stress ik echt niet snel meer.COtweepuntnul schreef: ↑17-06-2019 19:57Nee klopt. Had ik zelf niet gedacht overigens dat ik dat niet "kon". Dat alles tegelijk komt en dan een boel decibellen... dat trok ik slecht. Mijn baan van destijds hielp ook niet trouwens. Dat zal vast ook meegespeeld hebben. Nou ja, het is wat het is. We hebben dingen nu een stuk beter geregeld dus dat scheelt een boel.
En een fijne baan hebben is wel een must ja. Moet eerlijk zeggen dat ik laatst ontslag heb genomen omdat het combineren van 3 kinderen, mijn huishouden, sociaal leven en een drukke baan mij niet meer lukte. Ben ook anti kinderopvang dus dat is ook lastig als je daar geen gebruik van maakt en 1 van mijn kinderen heeft een handicap en vaak opnames enzo. Heb dus ontslag genomen om mijn leven makkelijker te maken maar heb gelukkig ook de luxe positie waarin ik dat gewoon kan doen.
maandag 17 juni 2019 om 21:53
Ik vond het achteraf gezien wel zwaar. Qua instelling was het net wat makkelijker, tandjes, slapeloze nachten je weet ondertussen dat het allemaal voorbij gaat. Maar dit keer heb je er nog een kind bij, eentje die ook aandacht wilt. Een huilende baby én een peuter. Dat vond ik best heftig.
En nu is de jongste anderhalf. En ik vind dat het zware wel voorbij is. Maar toch, twee kinderen is een stuk meer gedoe. Die vrijheid die je bij één kind had die ben je kwijt. Het heeft ook zijn voordelen. Ze spelen veel samen ondanks 3 jaar leeftijdsverschil. En houden elkaar veel bezig. Maar ze zeuren en huilen ook weer in koor
Korte versie: Ik vind het twee keer zo leuk, maar ook echt twee keer zoveel gedoe.
En nu is de jongste anderhalf. En ik vind dat het zware wel voorbij is. Maar toch, twee kinderen is een stuk meer gedoe. Die vrijheid die je bij één kind had die ben je kwijt. Het heeft ook zijn voordelen. Ze spelen veel samen ondanks 3 jaar leeftijdsverschil. En houden elkaar veel bezig. Maar ze zeuren en huilen ook weer in koor
Korte versie: Ik vind het twee keer zo leuk, maar ook echt twee keer zoveel gedoe.
maandag 17 juni 2019 om 22:00
Wat ik vooral rot vond bij zwangerschap nr 2&3 en ook echt als enorm zwaar heb ervaren is dat ik me echt NIET goed voelde. Dagelijks minimaal 5 keer overgeven, bekkeninstabiliteit, zwangerschaps ischias, lage bloeddruk dus had het constant bloedheet en viel vaak flauw. En dat je dan niet gewoon in je bed kunt liggen maar nog een baby hebt om voor te zorgen ( mijn kinderen schelen allemaal 1 jaar) of bij de 3de een dreumes en een baby hebt om voor te zorgen.
Maar daar is ook overheen te komen. Ik nam een schoonmaakster aan, een lieve buurvrouw liep tussen de middag een rondje met mijn hond, boodschappen bestel ik sindsdien.
Maar dat vond ik dus enorm ZWAAR! Wil heeeeeeel graag nog een vierde kindje ( maar die laat al 2 jaar op zich wachten...) maar hoe ik het zwanger met 3 kinderen een huishouden en een hond ga doen geen idee!
Maar daar is ook overheen te komen. Ik nam een schoonmaakster aan, een lieve buurvrouw liep tussen de middag een rondje met mijn hond, boodschappen bestel ik sindsdien.
Maar dat vond ik dus enorm ZWAAR! Wil heeeeeeel graag nog een vierde kindje ( maar die laat al 2 jaar op zich wachten...) maar hoe ik het zwanger met 3 kinderen een huishouden en een hond ga doen geen idee!
succes en plezier met de uitwerking van de beslissing 
dinsdag 18 juni 2019 om 12:51
Ligt erg aan het leeftijdsverschil denk ik..
De mijne schelen maar anderhalf jaar en ik vond de overgang van 1 naar 2 echt heel heftig. Ik hoorde altijd verhalen van; die doe je er zo even bij, maar zo heb ik het zeker niet ervaren.
Mijn oudste was een dreumes, waar je de hele tijd achteraan moet rennen en dat dan dus met een baby op je arm. Ik was echt kapot 's avonds.
De mijne schelen maar anderhalf jaar en ik vond de overgang van 1 naar 2 echt heel heftig. Ik hoorde altijd verhalen van; die doe je er zo even bij, maar zo heb ik het zeker niet ervaren.
Mijn oudste was een dreumes, waar je de hele tijd achteraan moet rennen en dat dan dus met een baby op je arm. Ik was echt kapot 's avonds.
The time is now
dinsdag 18 juni 2019 om 13:00
Ja, viel mij ook op! Ik wilde vragen of ze me wil adopteren
dinsdag 18 juni 2019 om 13:14
dinsdag 18 juni 2019 om 13:45
Mij valt het erg mee. Natuurlijk is het meer werk, maar aan de andere kant vinden de kinderen het erg leuk om met elkaar te spelen, dus ze vermaken elkaar en de oudste helpt veel mee en wordt steeds zelfstandiger, gaat naar school en heeft zijn eigen leventje, dus nu heb ik mijn handen vrij voor de jongste.
Ik had verwacht dat het erg zwaar zou worden, maar ik vind het er alleen maar leuker en gezelliger op geworden. Ze kunnen het super met elkaar vinden, dus dat scheelt.
Ik had verwacht dat het erg zwaar zou worden, maar ik vind het er alleen maar leuker en gezelliger op geworden. Ze kunnen het super met elkaar vinden, dus dat scheelt.
dinsdag 18 juni 2019 om 14:00
Dit lijkt me erg zwaar, ik snap nooit waarom mensen kiezen voor zo'n klein leeftijdsverschil. Een verschil van 2,5 tot 3,5 jaar is zoveel fijner, dan is de oudste net wat zelfstandiger, maar hebben ze toch nog veel aan elkaar.Banba schreef: ↑18-06-2019 12:51Ligt erg aan het leeftijdsverschil denk ik..
De mijne schelen maar anderhalf jaar en ik vond de overgang van 1 naar 2 echt heel heftig. Ik hoorde altijd verhalen van; die doe je er zo even bij, maar zo heb ik het zeker niet ervaren.
Mijn oudste was een dreumes, waar je de hele tijd achteraan moet rennen en dat dan dus met een baby op je arm. Ik was echt kapot 's avonds.
dinsdag 18 juni 2019 om 15:28
Jazeker, want dan kunnen ze samen skaten en rolschaatsen.
