Kinderen
alle pijlers
Eerste verkering
dinsdag 23 juni 2026 om 15:49
Mijn zoon (net 16) heeft voor het eerst verkering met een meisje die een jaartje jonger is. Hij is nog zo groen als gras (zij ook) maar als ik het zo langs de zijlijn bekijk komt daar snel verandering in. Ze zijn helemaal verliefd en spreken na school af. Als ze bij ons zijn zitten ze lekker buiten. Ze kletsen wat, maken samen huiswerk en tussendoor kom ik wat eten brengen, hang de was buiten en noem maar op. Echt alleen zijn ze nog niet geweest. Ook bij haar niet. Ik laat ze wat langer alleen. Bij haar zit haar vader of moeder gewoon mee aan dezelfde tafel. De hele tijd.
Wanneer laat je ze ze wat losser? Dat ze bijvoorbeeld op zijn kamer kunnen gaan zitten? Ik vind het lastig omdat ik moeder ben van de jongen. Ik weet hoe hij is en heb al gesprekken met hem gehad over seks maar ook dat hij altijd moet luisteren als een meisje haar grenzen aangeeft. Ik heb wel vertrouwen dat hij daar goed mee omgaat. Maar ik weet niet in hoeverre de ouders van haar er in staan. En aangezien ze overal bij zijn als ze bij haar zijn vind ik dat lastig. Ik wil niet te los zijn maar ook niet te streng. Hoe hebben jullie dat aangepakt? Ik heb die ouders van haar trouwens nog nooit gezien. Dus overleggen gaat ook niet. Ze hebben immers nog maar net 2 maanden verkering en zijn nog zo jong.
Wanneer laat je ze ze wat losser? Dat ze bijvoorbeeld op zijn kamer kunnen gaan zitten? Ik vind het lastig omdat ik moeder ben van de jongen. Ik weet hoe hij is en heb al gesprekken met hem gehad over seks maar ook dat hij altijd moet luisteren als een meisje haar grenzen aangeeft. Ik heb wel vertrouwen dat hij daar goed mee omgaat. Maar ik weet niet in hoeverre de ouders van haar er in staan. En aangezien ze overal bij zijn als ze bij haar zijn vind ik dat lastig. Ik wil niet te los zijn maar ook niet te streng. Hoe hebben jullie dat aangepakt? Ik heb die ouders van haar trouwens nog nooit gezien. Dus overleggen gaat ook niet. Ze hebben immers nog maar net 2 maanden verkering en zijn nog zo jong.
woensdag 24 juni 2026 om 19:21
Ik bedoelde, dat als Ceester het laat afhangen van wanneer zoon “tekenen van interesse” gaat vertonen, er dan pas “voorlichting” komt. En wat als hij dat nooit gaat vertonen, gaat hij dan nooit voorgelicht worden? Of als hij pas uitingen van romantische gevoelens op z’n 20e gaat vertonen, wordt hij dan nog belerend toegesproken door pappa en mamma? Het is hoe dan ook te laat.cognac schreef: ↑24-06-2026 18:53Dit zou ik denk ik nog wel de makkelijkste vinden om uit te leggen.
Dan zou ik zeggen dat bij sommige mensen de romantische en/of seksuele aantrekkingskracht nooit komt. Of dat het er gedeeltelijk wel is zonder per se een relatie te willen. Of wel een relatie willen zonder seksualiteit of romantiek (als je er allebei zo in staat kan dat goed werken). Of er de voorkeur aan geven alleen te blijven.
Maar dat het ook kan zijn dat die gevoelens nog kunnen komen.
En die vind ik echt een stuk lastiger uit te leggen.
woensdag 24 juni 2026 om 20:41
Ja dat begreep ik. Maar ik ben zelf dus waarschijnlijk ook (te) laat met praten over deze onderwerpen. En dat komt ook o.a. doordat ik nooit tekenen van interesse bij hem heb gemerkt, niks heb bespeurd over verliefdheid, geen vragen over seks, lichamelijke veranderingen en als kind ook niet over waar baby's vandaan komen. Af en toe maak(te) ik zelf wel wat bespreekbaar maar al met al wordt er dus heel weinig over gepraat en heb ik dus geen idee eigenlijk wat ik hem moet vertellen over liefde, relaties, seks e.d. Terwijl het voor mij absoluut niet iets wat een taboe vormt. En ik heb de indruk dat dat ook niet de reden van Ceester is.Appelflap schreef: ↑24-06-2026 19:21Ik bedoelde, dat als Ceester het laat afhangen van wanneer zoon “tekenen van interesse” gaat vertonen, er dan pas “voorlichting” komt. En wat als hij dat nooit gaat vertonen, gaat hij dan nooit voorgelicht worden? Of als hij pas uitingen van romantische gevoelens op z’n 20e gaat vertonen, wordt hij dan nog belerend toegesproken door pappa en mamma? Het is hoe dan ook te laat.
woensdag 24 juni 2026 om 20:51
Wat ik bedoelde is: als het een onderwerp is dat leeft bij een kind, is er vaak al meer gelegenheid om het er over te hebben. Zeker als het kind er (bv in basisschoolleeftijd) zelf heel open over is. Praat over verliefdheid, misschien boeken leest waar het thema in voorkomt. Misschien vertelt op wie hij of zij zelf verliefd wordt.
Mijn kinderen weten over verliefdheid (zover ik weet) niet zo heel veel meer dan: sommige worden dat al heel jong, anderen pas als ze ouder zijn, sommige mensen nooit. Je kunt verliefd worden op jongens of op meisjes, op allebei, op 1 of op meerdere tegelijk en als je verkering hebt (net als in een vriendschap) houd je rekening met elkaars grenzen, wensen, behoeften etc.
Maar dan houdt het denk ik wel ook een beetje op. En heel vaak hebben we het er ook niet over omdat het, zover ik weet, niet leeft... maar wie weet zit ik daar echt helemaal naast. Dat kan natuurlijk ook heel goed.
Mijn kinderen weten over verliefdheid (zover ik weet) niet zo heel veel meer dan: sommige worden dat al heel jong, anderen pas als ze ouder zijn, sommige mensen nooit. Je kunt verliefd worden op jongens of op meisjes, op allebei, op 1 of op meerdere tegelijk en als je verkering hebt (net als in een vriendschap) houd je rekening met elkaars grenzen, wensen, behoeften etc.
Maar dan houdt het denk ik wel ook een beetje op. En heel vaak hebben we het er ook niet over omdat het, zover ik weet, niet leeft... maar wie weet zit ik daar echt helemaal naast. Dat kan natuurlijk ook heel goed.
woensdag 24 juni 2026 om 20:59
Ik kan me er toch weinig bij voorstellen, er zijn toch tig momenten om het er wel over te hebben, gewoon in het dagelijkse leven? Al vanaf heel jong eigenlijk. Als er iets in boekje of film gebeurt, als je iets op straat ziet, een foto van vroeger, als mensen gaan trouwen of juist gaan scheiden, weet ik veel, alles kan toch een aanleiding zijn?cognac schreef: ↑24-06-2026 20:51Wat ik bedoelde is: als het een onderwerp is dat leeft bij een kind, is er vaak al meer gelegenheid om het er over te hebben. Zeker als het kind er (bv in basisschoolleeftijd) zelf heel open over is. Praat over verliefdheid, misschien boeken leest waar het thema in voorkomt. Misschien vertelt op wie hij of zij zelf verliefd wordt.
Mijn kinderen weten over verliefdheid (zover ik weet) niet zo heel veel meer dan: sommige worden dat al heel jong, anderen pas als ze ouder zijn, sommige mensen nooit. Je kunt verliefd worden op jongens of op meisjes, op allebei, op 1 of op meerdere tegelijk en als je verkering hebt (net als in een vriendschap) houd je rekening met elkaars grenzen, wensen, behoeften etc.
Maar dan houdt het denk ik wel ook een beetje op. En heel vaak hebben we het er ook niet over omdat het, zover ik weet, niet leeft... maar wie weet zit ik daar echt helemaal naast. Dat kan natuurlijk ook heel goed.
woensdag 24 juni 2026 om 21:15
Juist als ze heel jong is het makkelijk. Dan is het allemaal nog niet beladen en gênant en dan heb je al een basis gelegd voor als ze ouder worden.Lori schreef: ↑24-06-2026 20:59Ik kan me er toch weinig bij voorstellen, er zijn toch tig momenten om het er wel over te hebben, gewoon in het dagelijkse leven? Al vanaf heel jong eigenlijk. Als er iets in boekje of film gebeurt, als je iets op straat ziet, een foto van vroeger, als mensen gaan trouwen of juist gaan scheiden, weet ik veel, alles kan toch een aanleiding zijn?
Het verschilt/ verschilde hier echt per kind hoe open ze nog wilden praten toen ze eenmaal puber waren, dus dan was ik blij dat er juist al een soort vanzelfsprekende basis was. Dat maakt dat ook de niet zo makkelijke praters/ delers dan wel bij ons kwamen als ze ergens tegen aan liepen omdat ze wel weten dat het wat ons betreft prima is om het over te hebben. Terwijl ze echt niet alle ins en outs delen, zoals anderen in het gezin veel makkelijker doen.
Beide is prima.
woensdag 24 juni 2026 om 21:20
Tja mijn dochter heeft nooit gevraagd waar baby’s vandaan komen en hoe ze gemaakt worden of waarom klasgenootje 2 moeders heeft etc en toch weet ze het, omdat ik het haar actief vertel. En daar inderdaad actief boeken over in huis haal, zelf gesprekken over begin, jeugdjournaal kijk. Ik ga toch niet wachten tot ze daar zelf over begint?! Wat een kind niet weet, kan het ook niet naar vragen.
Bovendien gaat het hier om het weerbaar maken van een kwetsbaar kind.
Bovendien gaat het hier om het weerbaar maken van een kwetsbaar kind.
woensdag 24 juni 2026 om 21:45
Oh dat soort dingen heb ik ook wel gedaan maar dan spreek je echt over de kleutertijd. Maar tussen kleutertijd en puberteit ligt echt wel een groot gat waar er dus bijna nooit over deze onderwerpen is gepraat.
Maar zoals ik al eerder schreef, het hangt er denk ik ook sterk mee samen hoe communicatief je (zelf, met je kind, met je partner) bent ingesteld.
Maar zoals ik al eerder schreef, het hangt er denk ik ook sterk mee samen hoe communicatief je (zelf, met je kind, met je partner) bent ingesteld.
woensdag 24 juni 2026 om 21:47
Je kunt alsnog boeken over het onderwerp uit de bieb halencognac schreef: ↑24-06-2026 21:45Oh dat soort dingen heb ik ook wel gedaan maar dan spreek je echt over de kleutertijd. Maar tussen kleutertijd en puberteit ligt echt wel een groot gat waar er dus bijna nooit over deze onderwerpen is gepraat.
Maar zoals ik al eerder schreef, het hangt er denk ik ook sterk mee samen hoe communicatief je (zelf, met je kind, met je partner) bent ingesteld.
woensdag 24 juni 2026 om 22:21
Zeker. Overweeg ik nu ook. Of die kaartenspellen nog eens wat vaker van tafel halen. Niet specifiek om onderwerpen als liefde en seks bespreekbaar te laten zijn, maar alles op het gebied waar ideeën en emoties bij komen kijken makkelijker te integreren.
Voor mensen bij wie dit tussen hen en hun partner en tussen hen en hun kinderen als vanzelf loopt moet het haast onvoorstelbaar klinken dat zoiets überhaupt anders kan gaan in gezinnen.
woensdag 24 juni 2026 om 23:53
Nouja het begon in de kleutertijd (of eigenlijk de peutertijd) maar liep gewoon door? Dat soort dingen bespreekbaar houden en blijven bevragen etc bij kind. Gewoon, aan tafel, op de fiets, in de auto. Er zijn genoeg aanleidingen.
Juist door het te blijven doen, wordt het nooit “een ding”. En groeit het gewoon mee met het kind zelf.
woensdag 24 juni 2026 om 23:56
Het gaat dus bij ons ook niet vanzelf. Daar werk ik hard en bewust aan, aan communicatie. Zodat de kinderen actief begeleid worden en weten dat altijd alles bespreekbaar is. Voor mij hoort dat gewoon bij de opvoeding…
donderdag 25 juni 2026 om 01:21
Romantische gevoelens of seksuele verlangens? Hij weet de technicalities allemaal. Hij stelde en stelt genoeg vragen, op het genante af. Binnen de grenzen van de betamelijkheid zijn wij daar heel open over. Maar ik bedoel gevoelszaken: verliefdheid, hoe verhoudt je je tot elkaar, hoe toon je je genegenheid. Het lijkt me dat hij daarvoor eerst iemand leuk moet vinden... we hebben hem ook geleerd hoe je een goede vriend bent, want vrienden heeft hij wel... hoe je een beetje goede gastheer bent, hij vraagt zijn gasten ook of ze iets willen drinken en schenkt niet alleen voor zichzelf in... maar dat zijn dingen die nu al aan de orde zijn en verluefdheid of een ander leuk vinden is dat niet. Ik vroeg hem laatst of hij op jongens of meisjes valt: weet ik niet, ik ben nog nooit verliefd geweest, ik denk gewoon op meisjes maar ik heb er nooit over nagedacht...Appelflap schreef: ↑24-06-2026 19:21Ik bedoelde, dat als Ceester het laat afhangen van wanneer zoon “tekenen van interesse” gaat vertonen, er dan pas “voorlichting” komt. En wat als hij dat nooit gaat vertonen, gaat hij dan nooit voorgelicht worden? Of als hij pas uitingen van romantische gevoelens op z’n 20e gaat vertonen, wordt hij dan nog belerend toegesproken door pappa en mamma? Het is hoe dan ook te laat.
Nou, lijkt me dat ik voorlopig niet over relaties en dinertjes bij kaarslicht hoef te beginnen...
donderdag 25 juni 2026 om 07:10
donderdag 25 juni 2026 om 07:36
Maar zo'n vraag over geaardheid is toch een prima vraag.Ceester schreef: ↑25-06-2026 01:21Romantische gevoelens of seksuele verlangens? Hij weet de technicalities allemaal. Hij stelde en stelt genoeg vragen, op het genante af. Binnen de grenzen van de betamelijkheid zijn wij daar heel open over. Maar ik bedoel gevoelszaken: verliefdheid, hoe verhoudt je je tot elkaar, hoe toon je je genegenheid. Het lijkt me dat hij daarvoor eerst iemand leuk moet vinden... we hebben hem ook geleerd hoe je een goede vriend bent, want vrienden heeft hij wel... hoe je een beetje goede gastheer bent, hij vraagt zijn gasten ook of ze iets willen drinken en schenkt niet alleen voor zichzelf in... maar dat zijn dingen die nu al aan de orde zijn en verluefdheid of een ander leuk vinden is dat niet. Ik vroeg hem laatst of hij op jongens of meisjes valt: weet ik niet, ik ben nog nooit verliefd geweest, ik denk gewoon op meisjes maar ik heb er nooit over nagedacht...
Nou, lijkt me dat ik voorlopig niet over relaties en dinertjes bij kaarslicht hoef te beginnen...
Misschien praat je er wel meer over dan je denkt??
donderdag 25 juni 2026 om 07:37
En ik zie die dus niet. Overigens hoeft het nog steeds geen ding te worden, maar misschien ben als ouder dan wel minder actief daarmee bezig.Appelflap schreef: ↑24-06-2026 23:53Nouja het begon in de kleutertijd (of eigenlijk de peutertijd) maar liep gewoon door? Dat soort dingen bespreekbaar houden en blijven bevragen etc bij kind. Gewoon, aan tafel, op de fiets, in de auto. Er zijn genoeg aanleidingen.
Juist door het te blijven doen, wordt het nooit “een ding”. En groeit het gewoon mee met het kind zelf.
donderdag 25 juni 2026 om 08:01
Maar neem bijvoorbeeld hun eigen achtergrond als donorkind, je zou verwachten dat je daarmee echt plenty aanleidingen had. Als kleuter al boekjes gelezen over hoe zij dan ontstaan zijn, naast de boekjes hoe dat in een gezin met een vader en moeder gaat. Dat deel weten ze, hebben we het op dat moment dan over, maar verder zijn dit toch niet dingen die heel geregeld terugkomen. Soms vraag ik of zij zich dingen afvragen en twee jaar geleden heb ik bewust hun donormap laten inkijken, terwijl ik altijd zei, je mag je donormap altijd inzien wanneer je dat wil maar ik laat aan jou het moment waarop je dat wil.
En net als bij Ceester is geaardheid bij kind zelf iets waar gewoon over gepraat wordt maar ook niet wekelijks of maandelijks. Soms komt er wat voorbij en dat wordt dan wel even genoemd maar die momenten zijn heel vluchtig naar mijn idee.
Momenten van verliefdheid of romantiek zie ik al helemaal niet voorbij komen waar ik actief opvoedkundig zoals Appelflap noemt op zou kunnen inspelen. En omdat de kinderen dit ook niet bij ons zien is er voor hen denk ik weinig aanleiding?
Ik speel soms in op hun reacties als ze naar tv kijken. Maar verder?
En net als bij Ceester is geaardheid bij kind zelf iets waar gewoon over gepraat wordt maar ook niet wekelijks of maandelijks. Soms komt er wat voorbij en dat wordt dan wel even genoemd maar die momenten zijn heel vluchtig naar mijn idee.
Momenten van verliefdheid of romantiek zie ik al helemaal niet voorbij komen waar ik actief opvoedkundig zoals Appelflap noemt op zou kunnen inspelen. En omdat de kinderen dit ook niet bij ons zien is er voor hen denk ik weinig aanleiding?
Ik speel soms in op hun reacties als ze naar tv kijken. Maar verder?
donderdag 25 juni 2026 om 08:45
Dingen als verliefdheid, romantiek, knuffelen, kussen etc. Dat waren vroeger bij mij thuis bijvoorbeeld vaak momenten waarop er bijvoorbeeld over verliefd zijn gesproken werd. Niet dat mijn ouders enorm klef waren verder, maar dat kon bijvoorbeeld wel een aanleiding zijn als ik bijv riep: "whooo doe eens niet zo verliefd." Verder kwam ik zelf vanaf mijn 6e al uit mijzelf aan met "ik ben verliefd op die of die". En praatte daar meer over dan iedereen lief was.
Mijn kinderen hebben dat allebei tot nog toe nooit uit henzelf gedaan en ik word daar voorzichtiger mee want na mijn 12e nam dit af en vond ik de vraag erg vervelend. En ik weet van meer mensen dat ze het vroeger vervelende vragen vonden. Ik vind het ook lastig te bepalen waar de grens ligt tussen "kind een opening bieden" of "kind het gevoel geven dat ik hem uithoor".
donderdag 25 juni 2026 om 09:47
Wat mij betreft ook niet hoor, maar omdat ik uit dit topic opmaak dat als je het nooit over een onderwerp hebt dat het voor een kind kan gaan voelen alsof het iets onbespreekbaars is. En dat dingen als verliefdheid, seks, voortplanting etc. zaken zijn waar ik actief in mijn opvoeding aandacht aan zou moeten besteden wil ik ze niet totaal bleu hun volwassenheid in sturen en met het gevoel dat thuis nooit wat besproken kon of mocht worden... Voor mijn gevoel doe ik hier dus te weinig mee maar zoals ik al schreef, ik vind dat lastig die balans daarin te vinden. Zoals Appelflap schrijft dat ze actief aandacht besteedt aan de onderwerpen om de communicatie open te houden, zo bewust gebeurt dat bij ons niet. Met als gevolg dat er dus misschien te weinig gebeurt. Misschien ook niet, ik heb geen idee.
Op zich vind ik de vraag aan een kind of hij of zij zelf al eens verliefd is geweest, als je het erover hebt, geen hele onbehoorlijke vraag. Zeker als dat heel normaal in een gesprek plaatsvindt en niet plagerig vroeger bij mij door tantes: heb je al/nog geen vriendje?
En de oudste zei daarop "nee" en de jongste "hoef je niet te weten". En eigenlijk was dat het wel.
cognac wijzigde dit bericht op 25-06-2026 09:55
60.10% gewijzigd
donderdag 25 juni 2026 om 09:51
Ik noem maar iets, iets wat bij een relatie 'hoort' en niet bij een gewone vriendschap. Alles over seks weet hij dus al.... Spreekwoodelijke dinertjes bij kaarslicht...
donderdag 25 juni 2026 om 09:58
Dat kan toch allemaal prima zonder dat soort vragen? Ik probeer te snappen waarom het niet gewoon zo kan, of eigenlijk heeft gekund, want dat doe je al van kleins af aan.cognac schreef: ↑25-06-2026 09:47Wat mij betreft ook niet hoor, maar omdat ik uit dit topic opmaak dat als je het nooit over een onderwerp hebt dat het voor een kind kan gaan voelen alsof het iets onbespreekbaars is. En dat dingen als verliefdheid, seks, voortplanting etc. zaken zijn waar ik actief in mijn opvoeding aandacht aan zou moeten besteden wil ik ze niet totaal bleu hun volwassenheid in sturen en met het gevoel dat thuis nooit wat besproken kon of mocht worden...
Hoewel, duidelijk niet dus.
Hier spraken we al vanaf heel klein over dat soort zaken, wereldbeeld etc gewoon zonder persoonlijke aanleiding.
Hoe seks feitelijk werkt heb ik volgens mij nooit besproken, dat kan je prima zelf leren.
Maar wel over dat er allerlei vormen van seks bestaan, dat het belangrijk is dat je doet wat beiden fijn vindt, dat je dat ook geregeld bij elkaar moet checken, dat je altijd van gedachten mag veranderen, dat er allerlei verschillende soorten relatievormen zijn etc.
Gewoon ergens op de basisschool, doordat er een mooie aanleiding g ontstond in een gesprek over iets wat op school speelde, in het nieuws was, in de familie gebeurde enzovoort.
Zelfs nu hebben we het nog over tradwives, geaardheid en noem maar op, gewoon omdat het ergens een nieuwsitem is, ik het ergens tegen kom en hem om zijn visie vraag. Net als over klimaatverandering, politiek, wel of geen nucleaire energie en het WK.
Everything is possible for the one who believes.
donderdag 25 juni 2026 om 09:59
Ja we praten er heel veel over, maar niet over het hebben en onderhouden van een liefdesrelatie, We geven wel een rdelijk voorbeeld want we hebben een goed huwelijk, maar over de grotere verantwoordelijkheid die een relatie met zich meebrengt, praten we (nog) niet.Lila-Linda schreef: ↑25-06-2026 07:36Maar zo'n vraag over geaardheid is toch een prima vraag.
Misschien praat je er wel meer over dan je denkt??
En als sommigen dat dan 'voorkauwen' willen noemen... je leert je kind toch ook hoe hij een goede vriend is? Hij heeft nu ook twee vrienden die elkaar niet mogen, vindt hij best lastig tijdens het gamen met zijn allen. Dan praat je daar toch ook over? Maar pas op het moment dat het aan de orde is...
donderdag 25 juni 2026 om 10:01
Seks kan ook zonder relatie. Een relatie kan ook met meerdere mensen, gezamenlijk of niet.
Hoe seks werkt vinden ze vanzelf wel uit.
Juist alles er om heen is zo essentieel.
Ik had werkelijk geen idee dat er zoiets als orale seks bestond en kwam daar best snel achter toen ik eenmaal seksueel actief werd
Everything is possible for the one who believes.
donderdag 25 juni 2026 om 10:09
Ik snap je helemaal Ceester. En ik vind het ook niet gek dat je voor jouw gevoel moet "wachten" tot je kind toe is aan verkering voor je het er met hem over hebt hoe hij zich in zo'n relatie dan opstelt.
Op zich hoeft dit niet zo héél veel te verschillen van een gewone vriendschap denk ik. Als ik naar mijn eigen kind kijk: die is behoorlijk op zichzelf gericht. Vraagt een ander (bijna) nooit uit zichzelf, lijkt weinig geïnteresseerd in de ander, een vriendschap kan zo ontaarden in uit het oog uit het hart. Hier is altijd behoorlijk wat sturing nodig geweest (en nog steeds). Loop heel even mee naar de deur als iemand naar huis gaat en zeg dan gedag. Zit er na honderden speelafspraken niet echt uit hemzelf in... Dus mocht hij interesse gaan krijgen in een ander in romantische/verkering zin, vermoed ik dat (afhankelijk van op welke leeftijd hij die verkering krijgt) grotendeels dezelfde sturing nog nodig zal zijn als nu. En op een bepaald moment houdt dat dan op, ik blijf niet bezig. Dan zit hier misschien ook een stuk persoonlijkheid.
Het stukje uitleg waarín een gewone vriendschap dan anders is dan de verkering (en dan vooral het romantische stuk, niet eens het seksuele) vind ik wel moeilijk om uit te leggen (als in: zelf te begrijpen) maar misschien ontstaat dit ook wel in heel veel gevallen vanzelf en bij ieder op een eigen wijze. Zeker als het hand in hand gaat met seksuele aantrekkingskracht.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in