ervaringen bam-moeders?
zaterdag 29 juli 2017 om 15:46
Ik vind zelf keuzes kunnen maken ten aanzien van mijn kind wel prima. Ik vraag wel aan anderen mee te denken. Bij ziekte/grote valpartij oid is het wel fijn als ik even bij iemand kan checken of als iemand anders beaamt wat ik al denk.
Momenteel mopper ik soms wat in mezelf omdat mijn dreumes me geen enkele kans geeft zelf eens even rustig te eten. Dan denk ik: als ie een vader had gaf ik die opdracht (daar ga ik al de mist in zeker, als je het samen doet liggen de verhoudingen zeker niet zo
) voor kind te zorgen en dan ging ik heeeeeeerlijk rustig eten zonder ook maar 1x op te staan of m'n vork neer te leggen.
Maar ach. Ik zie bovenstaande echt al een luxeprobleem. En ik ervaar dat elke 'lastigheid' van je kind doorgaans vanzelf weer over gaat. Dus er zal ook wel weer een moment komen dat hij wél rustig zit en eet. Of mij laat eten.
Momenteel mopper ik soms wat in mezelf omdat mijn dreumes me geen enkele kans geeft zelf eens even rustig te eten. Dan denk ik: als ie een vader had gaf ik die opdracht (daar ga ik al de mist in zeker, als je het samen doet liggen de verhoudingen zeker niet zo
Maar ach. Ik zie bovenstaande echt al een luxeprobleem. En ik ervaar dat elke 'lastigheid' van je kind doorgaans vanzelf weer over gaat. Dus er zal ook wel weer een moment komen dat hij wél rustig zit en eet. Of mij laat eten.
•
zondag 30 juli 2017 om 09:48
Ik ben echt blij te lezen dat veel erg positief zijn over het bam-moederschap.
Het lijkt me ook lastig wanneer je er nu echt werk van gaat maken. Ik denk er nu al 1.5 jaar aan, en heb met mezelf afgesproken dat ik me volgend jaar, als ik 30 ben ga inschrijven. Hoe is dat bij jullie gegaan?
Het enige waar ik wel echt serieus over twijfel is het fysieke; ik heb een chronische darmziekte waar ik in principe niet dagelijks last van heb, maar kan wel ineens een opvlamming krijgen. Verder ben ik wel altijd vermoeid. Ik durf het hier bijna niet neer te zetten omdat ik bang ben dat het me dan wordt afgeraden voor het bam-moederschap te gaan en dat zou ik om deze reden dus echt niet willen laten zitten. Maar andere kant: als het echt zo zwaar is als je weleens hoort vraag ik me soms wel af of ik het aankan.
Meer mensen die met zoiets te maken hebben?
Het lijkt me ook lastig wanneer je er nu echt werk van gaat maken. Ik denk er nu al 1.5 jaar aan, en heb met mezelf afgesproken dat ik me volgend jaar, als ik 30 ben ga inschrijven. Hoe is dat bij jullie gegaan?
Het enige waar ik wel echt serieus over twijfel is het fysieke; ik heb een chronische darmziekte waar ik in principe niet dagelijks last van heb, maar kan wel ineens een opvlamming krijgen. Verder ben ik wel altijd vermoeid. Ik durf het hier bijna niet neer te zetten omdat ik bang ben dat het me dan wordt afgeraden voor het bam-moederschap te gaan en dat zou ik om deze reden dus echt niet willen laten zitten. Maar andere kant: als het echt zo zwaar is als je weleens hoort vraag ik me soms wel af of ik het aankan.
Meer mensen die met zoiets te maken hebben?
zondag 30 juli 2017 om 10:27
Lievekleine, ik heb een spierziekte. Niet progressief, maar ik heb wel minder energie dan anderen.
Daarnaast leef ik van een uitkering die maar net boven het minimum zit.
Ik denk dat veel mensen (zeker hier op Viva) dat redenen vinden om geen kinderen te krijgen, maar godzijdank heb ik een andere keuze gemaakt.
Ik denk dat kinderen niet zozeer een energieke moeder nodig hebben, alswel een betrokken moeder.
En dat je zaken die je belangrijk vindt evt kunt uitbesteden.
Verder hebben kinderen niet zo veel nodig hoor.
Daarnaast leef ik van een uitkering die maar net boven het minimum zit.
Ik denk dat veel mensen (zeker hier op Viva) dat redenen vinden om geen kinderen te krijgen, maar godzijdank heb ik een andere keuze gemaakt.
Ik denk dat kinderen niet zozeer een energieke moeder nodig hebben, alswel een betrokken moeder.
En dat je zaken die je belangrijk vindt evt kunt uitbesteden.
Verder hebben kinderen niet zo veel nodig hoor.
Self-reflection: You were an idiot then, and you are still an idiot now.
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
zondag 30 juli 2017 om 14:50
Ik kan alleen vanuit mijn eigen ervaring vertellen.
Ik ben een periode behoorlijk ziek geweest wat veel invloed heeft gehad op m'n energiehuishouding. Ik vond dat echt heel erg, er waren dagen dat ik niet de hele dag voor m'n kind kon zorgen. Eenmaal weer opgeknapt ben ik heel blij dat ik weer een energieke moeder ben voor m'n kind.
Ik merk dat er best een verschil zit in hoe ik kan moederen tussen de momenten dat ik moe/niet gezond en energiek/gezond ben. Ik slik een supplement en extra vitamines om het zoveel mogelijk te bevorderen.
Ik ben een periode behoorlijk ziek geweest wat veel invloed heeft gehad op m'n energiehuishouding. Ik vond dat echt heel erg, er waren dagen dat ik niet de hele dag voor m'n kind kon zorgen. Eenmaal weer opgeknapt ben ik heel blij dat ik weer een energieke moeder ben voor m'n kind.
Ik merk dat er best een verschil zit in hoe ik kan moederen tussen de momenten dat ik moe/niet gezond en energiek/gezond ben. Ik slik een supplement en extra vitamines om het zoveel mogelijk te bevorderen.
•
zondag 30 juli 2017 om 21:15
zondag 30 juli 2017 om 23:39
Het is natuurlijk geen officiele term, maar wat mij betreft ook wel.
Er zijn natuurlijk ook moeders die ongepland zwanger werden, waar de vader er niets mee te maken wilde hebben en die heel bewust hebben gekozen om het alleen te gaan doen, maar dat is toch een andere intitiele keuze dan bewust zwanger worden in je eentje.
Persoonlijk vind ik de term wat ongelukkig, omdat het meteen lijkt alsof iedereen per se alleenstaand wilde zijn. En voor sommigen geldt dat inderdaad, voor anderen was het gewoon zoals het liep. Ik ben niet tegen mannen, heb niks tegen relaties, zelfs niet voor mezelf. Alleen die relatie is er nou eenmaal niet, en de kinderwens en een vorderende leeftijd wel. Voor mij is het dus meer 'bewust moeder, en toevallig alleenstaand'.
maandag 31 juli 2017 om 07:55
Een vriendin van mij wilde ook dolgraag een kind en ik vond het toen zo bijzonder hoe zij erin stond maar achteraf snap ik het wel. Ze wilde graag een kind maar wel een vader in beeld. Ze is toen op datingsites gegaan en heeft heel eerlijk in het eerste gesprek gezegd ik ben op zoek naar een leuke vent die nog een kind met mij wil. Toen heeft ze een klik met een leuke man gekregen die al een dochter van acht had en hij had zelf ook een kinderwens. Na twee maanden was ze zwanger en allebei stapelgek op het kind. Inmiddels is de relatie uit maar dat vindt ze ook niet erg en die man volgens mij ook niet, ze weten wat ze qua vader en moeder aan elkaar hebben en dat verloopt heel goed.
Zoiets spreekt mij meer aan dan bv cryos.
Zoiets spreekt mij meer aan dan bv cryos.
maandag 31 juli 2017 om 08:49
De term cryos doet mij vooral denken aan ingevroren embryo's na IVF, dus geen idee wat dat hiermee te maken heeft.Buxushaag schreef: ↑31-07-2017 07:55Een vriendin van mij wilde ook dolgraag een kind en ik vond het toen zo bijzonder hoe zij erin stond maar achteraf snap ik het wel. Ze wilde graag een kind maar wel een vader in beeld. Ze is toen op datingsites gegaan en heeft heel eerlijk in het eerste gesprek gezegd ik ben op zoek naar een leuke vent die nog een kind met mij wil. Toen heeft ze een klik met een leuke man gekregen die al een dochter van acht had en hij had zelf ook een kinderwens. Na twee maanden was ze zwanger en allebei stapelgek op het kind. Inmiddels is de relatie uit maar dat vindt ze ook niet erg en die man volgens mij ook niet, ze weten wat ze qua vader en moeder aan elkaar hebben en dat verloopt heel goed.
Zoiets spreekt mij meer aan dan bv cryos.
Wat jij beschrijft is wat mij betreft geen bam, omdat ze er juist voor gekozen heeft om haar zwangerschap en de opvoeding te delen met een vader. Sterker nog: het kind is blijkbaar voortgekomen uit een relatie, die nu uit is.
Gewoon gescheiden ouders dus en niks bammerigs aan.
Self-reflection: You were an idiot then, and you are still an idiot now.
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
maandag 31 juli 2017 om 09:23
Ja maar de nadruk lag wel op het krijgen van een kind. Niet op het krijgen van een relatie en dan kijken of het hun gegund is een kindje te krijgen. Ze had ook eerlijk tegen die man gezegd dat ze er snel voor wilde gaan en als het niet binnen een paar maanden zou lukken ze er met hem mee wilde stoppen.
maandag 31 juli 2017 om 09:55
Wat wil je nu eigenlijk? Ik snap niet waar je vraag überhaupt vandaan komt, omdat het wat mij betreft zo klaar als een klontje is.Buxushaag schreef: ↑31-07-2017 09:23Ja maar de nadruk lag wel op het krijgen van een kind. Niet op het krijgen van een relatie en dan kijken of het hun gegund is een kindje te krijgen. Ze had ook eerlijk tegen die man gezegd dat ze er snel voor wilde gaan en als het niet binnen een paar maanden zou lukken ze er met hem mee wilde stoppen.
De vrouw uit jouw voorbeeld wilde een kind en ze wilde dat de vader in beeld was.
Geen bam dus duidelijk.
Self-reflection: You were an idiot then, and you are still an idiot now.
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
maandag 31 juli 2017 om 10:02
Maar er werd hier net gezegd dat BAM een ongelukkig gekozen naam is. Omdat het juist niet bewust is. Veel vrouwen willen juist wel met een man een kind maar hebben die man niet. En denken misschien dat ze echt eerst een hele lange stabiele relatie moeten hebben om aan kinderen te denken. Daar kan je ook wat losser in denken zoals mijn vriendin.
Ik denk dat van alle BAM mers maar heel weinig echt bewust een kind zonder man willen. Dat het merendeel dat het liefst met een man zou doen alleen is die man er dan niet.
Ik denk dat van alle BAM mers maar heel weinig echt bewust een kind zonder man willen. Dat het merendeel dat het liefst met een man zou doen alleen is die man er dan niet.
maandag 31 juli 2017 om 10:27
1 iemand schreef dat de naam mss ongelukkig gekozen is, de rest is volgens mij helemaal tevreden met de term.Buxushaag schreef: ↑31-07-2017 10:02Maar er werd hier net gezegd dat BAM een ongelukkig gekozen naam is. Omdat het juist niet bewust is. Veel vrouwen willen juist wel met een man een kind maar hebben die man niet. En denken misschien dat ze echt eerst een hele lange stabiele relatie moeten hebben om aan kinderen te denken. Daar kan je ook wat losser in denken zoals mijn vriendin.
Ik denk dat van alle BAM mers maar heel weinig echt bewust een kind zonder man willen. Dat het merendeel dat het liefst met een man zou doen alleen is die man er dan niet.
Wel ben ik nogal 'streng' in de leer: als je eigenlijk liever een kind had gehad met een partner ben je in mijn ogen 'geen echte' bam, maar dat is verder in de discussie natuurlijk een onhoudbaar argument, want de scheidslijn is wrsch flinterdun.
Jouw voorbeeld is sowieso geen bam, want het kind is voortgekomen uit een relatie en de moeder wil dat de vader een rol speelt in het leven van het kind.
Self-reflection: You were an idiot then, and you are still an idiot now.
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
maandag 31 juli 2017 om 10:29
Voor de vrouwen die echt heel bewust een kind willen zonder man. En dan heb ik het dus niet over de vrouwen die over zijn gegaan naar plan B omdat ze liever een leuke lieve man hadden ontmoet en daarmee een gezin hadden gesticht. Maar echt heel bewust.
Wat is je beweegreden geweest om heel bewust zonder man een kindje te willen? En hoe kijk je aan tegen eventueel contact met de donor later? Of het zoeken van halfbroers en zussen en hier een contact mee op te bouwen?
Wat is je beweegreden geweest om heel bewust zonder man een kindje te willen? En hoe kijk je aan tegen eventueel contact met de donor later? Of het zoeken van halfbroers en zussen en hier een contact mee op te bouwen?
maandag 31 juli 2017 om 10:31
Dat van dat ongelukkig gekozen was ik. Maar ik beschouw jouw voorbeeld ook niet als bam. Tenzij ze de vader echt nooit ook maar als mogelijk relatie-materiaal beschouwd heeft, dan was hij min of meer een donor in persoon. Maar zo klinkt het niet, het klinkt meer als 'zien waar het schip strandt'. Fijn dat het voor jouw vriendin goed uitgepakt heeft, maar ik zou dat totaal niet zien zitten. Ik zou best een kind met partner willen (overigens: dat zou ik ook ok vinden, niet per se veel liever dan alleen). Maar dan moet ik wel zeker weten dat die partner bij me past, en na twee maanden zou ik dat een veel te groot risico vinden. Je zit wel voorgoed aan iemand vast, en dan moet ik wel zeker weten dat we op een lijn zitten. Ook voor het kind trouwens, liever een donor die daar heel bewust voor gekozen heeft dan dat ik er na een half jaar achter kom dat iemand helemaal geen geschikt vadermateriaal is.Buxushaag schreef: ↑31-07-2017 10:02Maar er werd hier net gezegd dat BAM een ongelukkig gekozen naam is. Omdat het juist niet bewust is. Veel vrouwen willen juist wel met een man een kind maar hebben die man niet. En denken misschien dat ze echt eerst een hele lange stabiele relatie moeten hebben om aan kinderen te denken. Daar kan je ook wat losser in denken zoals mijn vriendin.
Ik denk dat van alle BAM mers maar heel weinig echt bewust een kind zonder man willen. Dat het merendeel dat het liefst met een man zou doen alleen is die man er dan niet.
Ik bedoelde ook niet per se dat ik het liever met man had gedaan, meer dat het niet per se zonder hoefde. Maar zonder is ook goed. Zoiets.
maandag 31 juli 2017 om 10:38
Ja ok maar als je zonder wilt....vroeg of laat kan er toch contact komen tussen vader en kind. En halfbroers en zussen als die er zijn (en soms zijn dat er tientallen).
Het lijkt mij dan een anticlimax. Je kiest voor een kind zonder iemand erbij. Alleen jij en het kind en dan is het kind volwassen en staan alle poorten open om toch de vader te ontmoeten.
Het lijkt mij persoonlijk echt niks als mijn kind 40 halfbroers of zussen heeft en daar whatsappgroepen en facebookgroepen en meetings mee heeft. Dan is het hele intieme van gezin wel weg lijkt mij.
hoe staan jullie daarin?
Het lijkt mij dan een anticlimax. Je kiest voor een kind zonder iemand erbij. Alleen jij en het kind en dan is het kind volwassen en staan alle poorten open om toch de vader te ontmoeten.
Het lijkt mij persoonlijk echt niks als mijn kind 40 halfbroers of zussen heeft en daar whatsappgroepen en facebookgroepen en meetings mee heeft. Dan is het hele intieme van gezin wel weg lijkt mij.
hoe staan jullie daarin?
maandag 31 juli 2017 om 10:50
Geisoleerd opgroeien? Hoe kom je daarbij? Waar heb ik dat geschreven?
Volgens mij snap je mijn vraag niet. Het gaat mij erom dat iemand er bewust voor kiest om zonder MAN een kind te krijgen. Ik vraag me af hoe zij er dan tegenaan kijken dat als het kind volwassen is er ineens een vader en halfbroers en zussen op de stoep kunnen staan.
Dit heeft niks met isolatie te maken. Ik weet heus wel dat een BAM moeder echt niet het kind belet om lekker met anderen te spelen en een sociaal netwerk op te bouwen....
Volgens mij snap je mijn vraag niet. Het gaat mij erom dat iemand er bewust voor kiest om zonder MAN een kind te krijgen. Ik vraag me af hoe zij er dan tegenaan kijken dat als het kind volwassen is er ineens een vader en halfbroers en zussen op de stoep kunnen staan.
Dit heeft niks met isolatie te maken. Ik weet heus wel dat een BAM moeder echt niet het kind belet om lekker met anderen te spelen en een sociaal netwerk op te bouwen....
maandag 31 juli 2017 om 10:51
Vraag je ooit aan een heterostel wat hun beweegreden is om samen aan een kind te beginnen? Nee.Buxushaag schreef: ↑31-07-2017 10:29Voor de vrouwen die echt heel bewust een kind willen zonder man. En dan heb ik het dus niet over de vrouwen die over zijn gegaan naar plan B omdat ze liever een leuke lieve man hadden ontmoet en daarmee een gezin hadden gesticht. Maar echt heel bewust.
Wat is je beweegreden geweest om heel bewust zonder man een kindje te willen? En hoe kijk je aan tegen eventueel contact met de donor later? Of het zoeken van halfbroers en zussen en hier een contact mee op te bouwen?
Ik blijf dat een rare vraag vinden. Omdat wat ik doe anders is dan gemiddeld maakt dat nog niet dat ik enorm ingewikkelde beweegredenen heb.
Gewoon: ik wilde een kind (zeg nooit kindJE) en ik wilde dat alleen.
En als je het topic een beetje gevolgd had had je geweten dat mijn kinderen inmiddels volwassen en bijna volwassen zijn en als ze willen kunnen ze contact zoeken met de donor. Maar daar hebben ze allebei (nog) geen behoefte aan.
Self-reflection: You were an idiot then, and you are still an idiot now.
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
maandag 31 juli 2017 om 10:52
Het is dus geen vader: een vader is een man die een actieve rol in de opvoeding speelt, dat hoeft niet eens per se de verwekker te zijn. Mijn kinderen hebben geen vader.Buxushaag schreef: ↑31-07-2017 10:38Ja ok maar als je zonder wilt....vroeg of laat kan er toch contact komen tussen vader en kind. En halfbroers en zussen als die er zijn (en soms zijn dat er tientallen).
Het lijkt mij dan een anticlimax. Je kiest voor een kind zonder iemand erbij. Alleen jij en het kind en dan is het kind volwassen en staan alle poorten open om toch de vader te ontmoeten.
Het lijkt mij persoonlijk echt niks als mijn kind 40 halfbroers of zussen heeft en daar whatsappgroepen en facebookgroepen en meetings mee heeft. Dan is het hele intieme van gezin wel weg lijkt mij.
hoe staan jullie daarin?
Ze hebben een donor.
Self-reflection: You were an idiot then, and you are still an idiot now.
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
maandag 31 juli 2017 om 10:53
Vraag dat ook even aan de lesbische stellen die een kind krijgen via een donor.Buxushaag schreef: ↑31-07-2017 10:50Geisoleerd opgroeien? Hoe kom je daarbij? Waar heb ik dat geschreven?
Volgens mij snap je mijn vraag niet. Het gaat mij erom dat iemand er bewust voor kiest om zonder MAN een kind te krijgen. Ik vraag me af hoe zij er dan tegenaan kijken dat als het kind volwassen is er ineens een vader en halfbroers en zussen op de stoep kunnen staan.
Dit heeft niks met isolatie te maken. Ik weet heus wel dat een BAM moeder echt niet het kind belet om lekker met anderen te spelen en een sociaal netwerk op te bouwen....
Je zoekt problemen die er niet zijn.
En die halfbroers en -zussen zijn ook maar net zo belangrijk als jij het maakt. Die hele bloedband kun je ook overdrijven.
Maar als mijn kinderen er gelukkig van zouden worden om in whatsappgroepjes te gaan met hun halfbroers en - zussen vind ik dat prima.
Net als dat ik het prima vind dat ze in whatsappgroepjes gaan met hun vrienden, die ik ook echt niet zelf heb uitgezocht en die ik zelfs niet allemaal leuk vind.
Self-reflection: You were an idiot then, and you are still an idiot now.
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
maandag 31 juli 2017 om 11:04
Ja maar vaak gaan ze toch op zoek naar de donor en dan wordt het ook de biologische vader genoemd.
Het is toch zo dat de BAM tot de 18e hier een vinger over in de pap heeft?
Als het kind een leuk contact met de biologische vader opbouwt kan je wel de rest van het leven roepen het is je donor en je mag er niet mee omgaan maar ik denk dat dat niet te voorspellen is.
Dat zou ook een reden voor mij zijn dat ik niet aan de cryos wil.
Het is toch zo dat de BAM tot de 18e hier een vinger over in de pap heeft?
Als het kind een leuk contact met de biologische vader opbouwt kan je wel de rest van het leven roepen het is je donor en je mag er niet mee omgaan maar ik denk dat dat niet te voorspellen is.
Dat zou ook een reden voor mij zijn dat ik niet aan de cryos wil.