Kinderen
alle pijlers
Geduld verloren...
vrijdag 7 september 2012 om 08:02
Ik ben zo verdrietig en wil graag even mijn verhaal kwijt. Ik heb een dochter van 13 maanden en ik ben alleenstaand. Mijn ex is niet meer in beeld.
Deze week is ze ziek geweest en sinds vorige week dinsdag heb ik amper geslapen. Vannacht was weer zover, ze lag als een speenvarken te gillen in bed en ik was zooooooo moe.. Lag al een tijdje met mijn kussens over mijn oren om het niet te horen maar het was te hard.
Ik voelde het aankomen, die woede.. Heb het eerder gehad maar dit keer kon ik het niet tegenhouden. Ik had haar al voeding gegeven op dat moment, had al 2 keer haar muziekdoosje aangezet, haar luier gedaan, ze was vrolijk als ze eruit mocht, ze wilde dus gewoon niet in bed!
Ik ben naar haar toegegaan en heb haar toegesnauwd dat ze NU moest gaan slapen.. Heb haar weer op haar rug gelegd en dat gillen... Alsof ik haar vermoordde! Bang voor wat de buren dachten heb ik geschreeuwd (zachtjes maar wel met een woedende stem) dat ze stil moest zijn, dat ze gewoon moet slapen en dat het nu klaar was! Ze ging nog harder gillen.. Ik liep weg maar voor ik weg was liep ik alweer terug, heb haar boos opgepakt (wat ruw..) en haar in de box in de woonkamer gezet. Terug naar mijn slaapkamer gelopen maar dat gillen, ik kon er niet tegen! Ben teruggegaan, heb hard geschreeuwd WATTTT?? WAT WIL JE NOU??? en heb haar toen 2 tikjes op haar been gegeven. Het waren echt geen klappen, maar wel dwingende tikjes.
Hoe kon ik dit doen? Ben meteen in een gigantische huilbui terecht gekomen, heb haar geknuffeld, sorry gezegd, ze gaf me weer knuffels en kusjes, maar hoe ik dit doen! Ze is net 1.. Zo klein nog!
Wat een kutmoeder ben ik, ik weet het echt even niet.
Ik vind het soms zo ontzettend zwaar, ik heb gewoon niemand die het van me over kan nemen omdat ik nog borstvoeding geef en mijn dochter flessen etc. weigert.
Die woede was zo eng, ik voelde het opkomen en ik kon er niks aan doen.
Dochter is nu aan het spelen, is vrolijk en lief, lijkt geen pijn te hebben en is wel weer beter van het ziek zijn, waarom dan toch dat gillen van haar?
Waarom slaapt ze niet door zoals alle andere kinderen, waarom is elke nacht een ramp hier? Na een jaar ben ik op en ik vind het eerlijk gezegd soms helemaal niet leuk.. Zeker niet nu ik zelf zo'n feeks blijk te zijn
Een kindje van 1 slaan, hoe diep kan je zakken..
Deze week is ze ziek geweest en sinds vorige week dinsdag heb ik amper geslapen. Vannacht was weer zover, ze lag als een speenvarken te gillen in bed en ik was zooooooo moe.. Lag al een tijdje met mijn kussens over mijn oren om het niet te horen maar het was te hard.
Ik voelde het aankomen, die woede.. Heb het eerder gehad maar dit keer kon ik het niet tegenhouden. Ik had haar al voeding gegeven op dat moment, had al 2 keer haar muziekdoosje aangezet, haar luier gedaan, ze was vrolijk als ze eruit mocht, ze wilde dus gewoon niet in bed!
Ik ben naar haar toegegaan en heb haar toegesnauwd dat ze NU moest gaan slapen.. Heb haar weer op haar rug gelegd en dat gillen... Alsof ik haar vermoordde! Bang voor wat de buren dachten heb ik geschreeuwd (zachtjes maar wel met een woedende stem) dat ze stil moest zijn, dat ze gewoon moet slapen en dat het nu klaar was! Ze ging nog harder gillen.. Ik liep weg maar voor ik weg was liep ik alweer terug, heb haar boos opgepakt (wat ruw..) en haar in de box in de woonkamer gezet. Terug naar mijn slaapkamer gelopen maar dat gillen, ik kon er niet tegen! Ben teruggegaan, heb hard geschreeuwd WATTTT?? WAT WIL JE NOU??? en heb haar toen 2 tikjes op haar been gegeven. Het waren echt geen klappen, maar wel dwingende tikjes.
Hoe kon ik dit doen? Ben meteen in een gigantische huilbui terecht gekomen, heb haar geknuffeld, sorry gezegd, ze gaf me weer knuffels en kusjes, maar hoe ik dit doen! Ze is net 1.. Zo klein nog!
Wat een kutmoeder ben ik, ik weet het echt even niet.
Ik vind het soms zo ontzettend zwaar, ik heb gewoon niemand die het van me over kan nemen omdat ik nog borstvoeding geef en mijn dochter flessen etc. weigert.
Die woede was zo eng, ik voelde het opkomen en ik kon er niks aan doen.
Dochter is nu aan het spelen, is vrolijk en lief, lijkt geen pijn te hebben en is wel weer beter van het ziek zijn, waarom dan toch dat gillen van haar?
Waarom slaapt ze niet door zoals alle andere kinderen, waarom is elke nacht een ramp hier? Na een jaar ben ik op en ik vind het eerlijk gezegd soms helemaal niet leuk.. Zeker niet nu ik zelf zo'n feeks blijk te zijn
Een kindje van 1 slaan, hoe diep kan je zakken..
vrijdag 7 september 2012 om 09:54
Ik ben idd zo lief mogelijk voor mezelf als zij slaapt. Dan doe ik niks meer in huis, dan doe ik alleen nog ontspannende dingen en idd lekker een kop thee en vaak chocola 
Die momenten zijn idd heel erg fijn, maar voel me er tevens zo schuldig om, dat ik zo uitkijk naar die momenten. Ik geniet ook veel te weinig, het is voor mij momenteel overleven. Zou fijn zijn als dat in ieder geval weer verandert..
Die momenten zijn idd heel erg fijn, maar voel me er tevens zo schuldig om, dat ik zo uitkijk naar die momenten. Ik geniet ook veel te weinig, het is voor mij momenteel overleven. Zou fijn zijn als dat in ieder geval weer verandert..
vrijdag 7 september 2012 om 10:04
Waarom werd dat me nooit van te voren verteld 
Iedereen op facebook is ook altijd zo aan het genieten en alles is leuk en mooi en ze willen er nog wel 3!!
Ik kan me niet voorstellen dat ik ooit nog een kindje wil, haha!
Mijn ex wilde abortus, ik absoluut niet. Ik doe dit wel even in mn eentje, dacht ik. Ik dacht, dat is vast mijn talent, moeder zijn.
Right
Iedereen op facebook is ook altijd zo aan het genieten en alles is leuk en mooi en ze willen er nog wel 3!! Ik kan me niet voorstellen dat ik ooit nog een kindje wil, haha!
Mijn ex wilde abortus, ik absoluut niet. Ik doe dit wel even in mn eentje, dacht ik. Ik dacht, dat is vast mijn talent, moeder zijn.
Right
vrijdag 7 september 2012 om 10:05
hoi ik heb niet alles terug gelezen maar wil je zeggen dat je geen kut moeder bent
ik heb een zoontje zelfde leeftijd en ook deze slaapt niet door de reden kom ik niet achter
dus jou vraag waarom ze niet doorslaapt moet je los laten gewoon proberen te accepteren
ik vind het met partner al zwaar en heb respect voor je omdat je alleen bent
als ik het zo lees is je dochter gewoon niet meer moe of eenzaam
ik weet het is slecht maar als die van mij blijft huilen dan mag hij bij ons in bed
zolang ik niet weet wat oorzaak is kan pijn tandjes zijn noem maar op ga ik ervan uit dat er wat is
dus geef ik de aandacht meestal slapen we heerlijk verder
iedereen zegt het niet te moeten doen maar iedereen doet het
je nacht rust is heel belangrijk
heel veel sterkte
ik heb een zoontje zelfde leeftijd en ook deze slaapt niet door de reden kom ik niet achter
dus jou vraag waarom ze niet doorslaapt moet je los laten gewoon proberen te accepteren
ik vind het met partner al zwaar en heb respect voor je omdat je alleen bent
als ik het zo lees is je dochter gewoon niet meer moe of eenzaam
ik weet het is slecht maar als die van mij blijft huilen dan mag hij bij ons in bed
zolang ik niet weet wat oorzaak is kan pijn tandjes zijn noem maar op ga ik ervan uit dat er wat is
dus geef ik de aandacht meestal slapen we heerlijk verder
iedereen zegt het niet te moeten doen maar iedereen doet het
je nacht rust is heel belangrijk
heel veel sterkte
vrijdag 7 september 2012 om 10:12
een klierend kind in bed nemen werkt niet.
mijn dochter begon met haar nachtelijk gespook toen ze 1,5 was, sliep overdag al niet meer.
heb ik wel bij me in bed genomen, anders werd mijn oudste wakker, maar rustig slapen was er niet bij.
dit heeft geduurd tot ze ong 3 was, nu nog af en toe, maar wat een verschrikking, die periode.
mijn dochter begon met haar nachtelijk gespook toen ze 1,5 was, sliep overdag al niet meer.
heb ik wel bij me in bed genomen, anders werd mijn oudste wakker, maar rustig slapen was er niet bij.
dit heeft geduurd tot ze ong 3 was, nu nog af en toe, maar wat een verschrikking, die periode.
wij slapen nooit.
vrijdag 7 september 2012 om 10:21
quote:MicaMica schreef op 07 september 2012 @ 10:04:
Waarom werd dat me nooit van te voren verteld Iedereen op facebook is ook altijd zo aan het genieten en alles is leuk en mooi en ze willen er nog wel 3!!
Ik kan me niet voorstellen dat ik ooit nog een kindje wil, haha!
Mijn ex wilde abortus, ik absoluut niet. Ik doe dit wel even in mn eentje, dacht ik. Ik dacht, dat is vast mijn talent, moeder zijn.
Right
Welkom bij de club. Er is heel veel dat niet op facebook staat. Iedereen wil wel eens een kind achter het behang plakken, maar je maakt daar niet zo snel foto´s van he. En iedereen heeft wel eens wallen onder de ogen, een k**humeur, een slechte nacht (of meerdere). Een kind dat niet wil eten, niet wil slapen, niet zindelijk wil worden. Maar dan lees je hooguit; moet spinazie van het plafond krabben. Er staat niet bij; ik heb mijn kind een pets op zijn handjes gegeven en in bed gemikt.
Facebook is een slechte raadgever. En weet je, de meeste tijdschriften zijn dat ook. Blije baby´s, vrolijke peutertjes, schattige kleuters. Met pubers valt te praten.
Nou kan ik je één ding alvast verklappen; je kunt wel tégen pubers praten. Maar het gaat het ene oor in en het andere direct weer uit. Mét pubers praten kan ook, maar dan moet het vooral gaan om iets waar ze echt interesse in hebben. En dat is niet in rommel opruimen maar wel in shoppen. En dat bedoel ik letterlijk, na het shoppen komen we thuis, het wordt geshowd, in de keuken op een stoel gemikt, de tv gaat aan en .... nounee, ik ruim het dus niet op.
Het enige boek dat ik ooit gelezen heb dat de waarheid benaderde is van Daphne Deckers, geboorte van een gezin. Daar stonden heel wat herkenbare dingen in. Misschien een tip?
Waarom werd dat me nooit van te voren verteld
Iedereen op facebook is ook altijd zo aan het genieten en alles is leuk en mooi en ze willen er nog wel 3!! Ik kan me niet voorstellen dat ik ooit nog een kindje wil, haha!
Mijn ex wilde abortus, ik absoluut niet. Ik doe dit wel even in mn eentje, dacht ik. Ik dacht, dat is vast mijn talent, moeder zijn.
Right
Welkom bij de club. Er is heel veel dat niet op facebook staat. Iedereen wil wel eens een kind achter het behang plakken, maar je maakt daar niet zo snel foto´s van he. En iedereen heeft wel eens wallen onder de ogen, een k**humeur, een slechte nacht (of meerdere). Een kind dat niet wil eten, niet wil slapen, niet zindelijk wil worden. Maar dan lees je hooguit; moet spinazie van het plafond krabben. Er staat niet bij; ik heb mijn kind een pets op zijn handjes gegeven en in bed gemikt.
Facebook is een slechte raadgever. En weet je, de meeste tijdschriften zijn dat ook. Blije baby´s, vrolijke peutertjes, schattige kleuters. Met pubers valt te praten.
Nou kan ik je één ding alvast verklappen; je kunt wel tégen pubers praten. Maar het gaat het ene oor in en het andere direct weer uit. Mét pubers praten kan ook, maar dan moet het vooral gaan om iets waar ze echt interesse in hebben. En dat is niet in rommel opruimen maar wel in shoppen. En dat bedoel ik letterlijk, na het shoppen komen we thuis, het wordt geshowd, in de keuken op een stoel gemikt, de tv gaat aan en .... nounee, ik ruim het dus niet op.
Het enige boek dat ik ooit gelezen heb dat de waarheid benaderde is van Daphne Deckers, geboorte van een gezin. Daar stonden heel wat herkenbare dingen in. Misschien een tip?
vrijdag 7 september 2012 om 10:31
Oh die heb ik in de kast staan maar vond haar 'ik vertel eerst even hoe alles theoretisch in elkaar steekt verhaal' zo irritant dat ik het heb weggelegd..
Inderdaad, die tijdschriften zijn kílling! Oh jottem, wat een lol is het, wat zijn we een happy family..
Mn moeder zei net nog, laat eens naar haar amandelen kijken, schijnbaar heeft mn moeder vroeger de neiging gehad mij van de trap te gooien toen mijn amandelen ontstoken waren..
Ze zei ook dat ze ook tegen mij geschreeuwd heeft, net als ik bij mijn dochter nu. En tikken heb ik zeker wel gehad, als ik stout was kwam ik zelf al met mn hand voor me uit naar mn moeder toe om er een tik op te krijgen
Inmiddels is het allemaal wat gezakt, de schrik, schuldgevoel, verdriet.. Maar goed die woede die ik voelde die vond ik toch wel heel schrikbarend, dus dat ga ik zo mooi even aan de huisarts vertellen. Dit wil ik echt niet meer, stel ik verlies echt een keer de controle, wat dan?
Inderdaad, die tijdschriften zijn kílling! Oh jottem, wat een lol is het, wat zijn we een happy family..
Mn moeder zei net nog, laat eens naar haar amandelen kijken, schijnbaar heeft mn moeder vroeger de neiging gehad mij van de trap te gooien toen mijn amandelen ontstoken waren..
Ze zei ook dat ze ook tegen mij geschreeuwd heeft, net als ik bij mijn dochter nu. En tikken heb ik zeker wel gehad, als ik stout was kwam ik zelf al met mn hand voor me uit naar mn moeder toe om er een tik op te krijgen
Inmiddels is het allemaal wat gezakt, de schrik, schuldgevoel, verdriet.. Maar goed die woede die ik voelde die vond ik toch wel heel schrikbarend, dus dat ga ik zo mooi even aan de huisarts vertellen. Dit wil ik echt niet meer, stel ik verlies echt een keer de controle, wat dan?
vrijdag 7 september 2012 om 10:40
Nou nou Liv_1...onnozel nog wel...
Ben het helemaal met je eens dat het bijzonder zal zijn, maar wanneer je er zo doorheen zit als TO vanmorgen leek dan moet er iets gebeuren. Stel je voor dat ze in de buurt woont, en ziet dat ik echt geen freak ben, en het zou klikken, dan zou het zomaar een nachtje slapen op kunnen leveren. Nou ja...ik snap best dat dat in de praktijk niet voor zal komen maar vind je woordkeuze vervelend.
Het al dan niet stoppen met borstvoeding wordt denk ik ook regelmatig hier genoemd doordat TO zelf aangeeft dat dochter daardoor niet een nacht ergens kan slapen. Ik denk dat dat best kan, door afkolven. Uiteindelijk is stoppen inderdaad geen garantie voor slapen, dan kun je midden in de nacht flesjes gaan staan maken..
Ben het helemaal met je eens dat het bijzonder zal zijn, maar wanneer je er zo doorheen zit als TO vanmorgen leek dan moet er iets gebeuren. Stel je voor dat ze in de buurt woont, en ziet dat ik echt geen freak ben, en het zou klikken, dan zou het zomaar een nachtje slapen op kunnen leveren. Nou ja...ik snap best dat dat in de praktijk niet voor zal komen maar vind je woordkeuze vervelend.
Het al dan niet stoppen met borstvoeding wordt denk ik ook regelmatig hier genoemd doordat TO zelf aangeeft dat dochter daardoor niet een nacht ergens kan slapen. Ik denk dat dat best kan, door afkolven. Uiteindelijk is stoppen inderdaad geen garantie voor slapen, dan kun je midden in de nacht flesjes gaan staan maken..
vrijdag 7 september 2012 om 10:49
Hoe gek het ook zal zijn, ik meen het wel hoor. Jouw gevoel is zo herkenbaar.. Mijn zoon heeft tot ruim 2 slopen klooien met slapen. Wij zijn met z'n tweeën maar werden er al gek van. Onze buren hebben wel eens aangeboden dat ie daar een nachtje mocht slapen, dat hebben we nooit gedaan maar het idee dat het eventueel in echte nood zou kunnen maakte al een tikkeltje verschil. Met z'n tweeën vond ik die tijd al pittig, laat staan alleen.. Respect voor jou dus.
Fijn dat ze naar je oma kan vandaag en morgen, even bijtanken!
Fijn dat ze naar je oma kan vandaag en morgen, even bijtanken!
vrijdag 7 september 2012 om 10:53
vrijdag 7 september 2012 om 10:55
quote:MicaMica schreef op 07 september 2012 @ 10:04:
Waarom werd dat me nooit van te voren verteld Iedereen op facebook is ook altijd zo aan het genieten en alles is leuk en mooi en ze willen er nog wel 3!!
Ik kan me niet voorstellen dat ik ooit nog een kindje wil, haha!
Mijn ex wilde abortus, ik absoluut niet. Ik doe dit wel even in mn eentje, dacht ik. Ik dacht, dat is vast mijn talent, moeder zijn.
Right :PAch, je mag kennelijk nou eenmaal niet toegeven dat je je kind zo nu en dan graag eens achter het behang wil plakken om vervolgens te gaan verhuizen. Stel je voor dat je gaat toegeven dat het helemaal niet zo makkelijk is, dan lijdt je gezichtsverlies of zo . Heb dat ook altijd de grootste waanzin gevonden. Probeer je van die halelujah verhalen maar niks aan te trekken, iedereen heeft van die momenten, hoort erbij. Je doet het prima hoor!
Waarom werd dat me nooit van te voren verteld
Iedereen op facebook is ook altijd zo aan het genieten en alles is leuk en mooi en ze willen er nog wel 3!! Ik kan me niet voorstellen dat ik ooit nog een kindje wil, haha!
Mijn ex wilde abortus, ik absoluut niet. Ik doe dit wel even in mn eentje, dacht ik. Ik dacht, dat is vast mijn talent, moeder zijn.
Right :PAch, je mag kennelijk nou eenmaal niet toegeven dat je je kind zo nu en dan graag eens achter het behang wil plakken om vervolgens te gaan verhuizen. Stel je voor dat je gaat toegeven dat het helemaal niet zo makkelijk is, dan lijdt je gezichtsverlies of zo . Heb dat ook altijd de grootste waanzin gevonden. Probeer je van die halelujah verhalen maar niks aan te trekken, iedereen heeft van die momenten, hoort erbij. Je doet het prima hoor!
vrijdag 7 september 2012 om 10:59
quote:Ilja74 schreef op 07 september 2012 @ 10:40:
Nou nou Liv_1...onnozel nog wel...
Ben het helemaal met je eens dat het bijzonder zal zijn, maar wanneer je er zo doorheen zit als TO vanmorgen leek dan moet er iets gebeuren. Stel je voor dat ze in de buurt woont, en ziet dat ik echt geen freak ben, en het zou klikken, dan zou het zomaar een nachtje slapen op kunnen leveren. Nou ja...ik snap best dat dat in de praktijk niet voor zal komen maar vind je woordkeuze vervelend.
.Dat mag.
Nou nou Liv_1...onnozel nog wel...
Ben het helemaal met je eens dat het bijzonder zal zijn, maar wanneer je er zo doorheen zit als TO vanmorgen leek dan moet er iets gebeuren. Stel je voor dat ze in de buurt woont, en ziet dat ik echt geen freak ben, en het zou klikken, dan zou het zomaar een nachtje slapen op kunnen leveren. Nou ja...ik snap best dat dat in de praktijk niet voor zal komen maar vind je woordkeuze vervelend.
.Dat mag.
vrijdag 7 september 2012 om 11:00
Je hoeft niet meteen te stoppen met de borstvoeding, maar een nachtvoeding op die leeftijd echt niet meer nodig. Het gaat waarschijnlijk meer om de aandacht een troost. Dit moet echter niet ten koste van jou gaan, want daar wordt je geen leukere en betere moeder van. Ik zou dus toch proberen om te stoppen met de nachtvoeding. Dit levert waarschijnlijk een paar vervelende nachten op, maar ze wennen er vaak snel aan.
Ik zette op een gegeven moment als dochter sliep een flesje met water in haar bed. Dit heeft een tijdje goed gewerkt. Na een half jaartje was ook dat niet meer nodig. Nu is ze net twee en slaapt ze door.
Ik zette op een gegeven moment als dochter sliep een flesje met water in haar bed. Dit heeft een tijdje goed gewerkt. Na een half jaartje was ook dat niet meer nodig. Nu is ze net twee en slaapt ze door.
vrijdag 7 september 2012 om 11:06
Geen idee of het voor iedereen zo werkt, maar bij mij heeft het feit dat dochter een huilbaby was er wel voor gezorgd dat ik er niet tegen kan als ze krijst. Inmiddels is ze 7 dus krijsen is gelukkig een zeldzaamheid geworden, maar als peuter kon ze er ook wat van en dat dreef me zo nu en dan tot wanhoop. Het 'oude' geoel van 'daar gaan we weer' kwam altijd meteen terug op. Haar belonen voor 'normaal' huilen en wegzetten/leggen als ze ging krijsen heeft het patroon doorbroken al merk ik bij mezelf wel dat ik van dochter nog altijd slechter gehuil kan hebben dan van zoon, die als baby amper huilde.
Succes en een dikke voor jullie allebei.
Succes en een dikke voor jullie allebei.
vrijdag 7 september 2012 om 14:02
Sunemom wat jij zegt klinkt me bekend in de oren. Ik HAAT het als ze huilt/gilt.. Daar kan ik ook echt niet tegen..
We zijn bij de dokter geweest. Dochter is helemaal goedgekeurd. Waarschijnlijk nawee van het ziek zijn, ritme dat doorbroken is. Wij hadden altijd een strak ritme, daar had ze goed baat bij (huilbaby he..)
En ik? Sja ik moet maar slapen. Haar een nachtje weggeven. En volgende week weer terug.
Ondertussen heb ik op facebook eerlijk verteld en de reacties die ik kreeg zijn zo opluchtend! Veel vriendinnen hebben hetzelfde meegemaakt! Pff.. Voel me al ietsjes minder schuldig! Ik ben ook gewoon een heethoofd met een kort lontje..
Nu is dochter bij mijn oma, dus ga ik even mn ogen sluiten. Vanavond 4 uurtjes werken en dan vakantie!!
Jullie allemaal heel erg bedankt voor de opbeurende reacties en de tips! Goud waard!!
We zijn bij de dokter geweest. Dochter is helemaal goedgekeurd. Waarschijnlijk nawee van het ziek zijn, ritme dat doorbroken is. Wij hadden altijd een strak ritme, daar had ze goed baat bij (huilbaby he..)
En ik? Sja ik moet maar slapen. Haar een nachtje weggeven. En volgende week weer terug.
Ondertussen heb ik op facebook eerlijk verteld en de reacties die ik kreeg zijn zo opluchtend! Veel vriendinnen hebben hetzelfde meegemaakt! Pff.. Voel me al ietsjes minder schuldig! Ik ben ook gewoon een heethoofd met een kort lontje..
Nu is dochter bij mijn oma, dus ga ik even mn ogen sluiten. Vanavond 4 uurtjes werken en dan vakantie!!
Jullie allemaal heel erg bedankt voor de opbeurende reacties en de tips! Goud waard!!
