Kinderen
alle pijlers
Geduld verloren...
vrijdag 7 september 2012 om 08:02
Ik ben zo verdrietig en wil graag even mijn verhaal kwijt. Ik heb een dochter van 13 maanden en ik ben alleenstaand. Mijn ex is niet meer in beeld.
Deze week is ze ziek geweest en sinds vorige week dinsdag heb ik amper geslapen. Vannacht was weer zover, ze lag als een speenvarken te gillen in bed en ik was zooooooo moe.. Lag al een tijdje met mijn kussens over mijn oren om het niet te horen maar het was te hard.
Ik voelde het aankomen, die woede.. Heb het eerder gehad maar dit keer kon ik het niet tegenhouden. Ik had haar al voeding gegeven op dat moment, had al 2 keer haar muziekdoosje aangezet, haar luier gedaan, ze was vrolijk als ze eruit mocht, ze wilde dus gewoon niet in bed!
Ik ben naar haar toegegaan en heb haar toegesnauwd dat ze NU moest gaan slapen.. Heb haar weer op haar rug gelegd en dat gillen... Alsof ik haar vermoordde! Bang voor wat de buren dachten heb ik geschreeuwd (zachtjes maar wel met een woedende stem) dat ze stil moest zijn, dat ze gewoon moet slapen en dat het nu klaar was! Ze ging nog harder gillen.. Ik liep weg maar voor ik weg was liep ik alweer terug, heb haar boos opgepakt (wat ruw..) en haar in de box in de woonkamer gezet. Terug naar mijn slaapkamer gelopen maar dat gillen, ik kon er niet tegen! Ben teruggegaan, heb hard geschreeuwd WATTTT?? WAT WIL JE NOU??? en heb haar toen 2 tikjes op haar been gegeven. Het waren echt geen klappen, maar wel dwingende tikjes.
Hoe kon ik dit doen? Ben meteen in een gigantische huilbui terecht gekomen, heb haar geknuffeld, sorry gezegd, ze gaf me weer knuffels en kusjes, maar hoe ik dit doen! Ze is net 1.. Zo klein nog!
Wat een kutmoeder ben ik, ik weet het echt even niet.
Ik vind het soms zo ontzettend zwaar, ik heb gewoon niemand die het van me over kan nemen omdat ik nog borstvoeding geef en mijn dochter flessen etc. weigert.
Die woede was zo eng, ik voelde het opkomen en ik kon er niks aan doen.
Dochter is nu aan het spelen, is vrolijk en lief, lijkt geen pijn te hebben en is wel weer beter van het ziek zijn, waarom dan toch dat gillen van haar?
Waarom slaapt ze niet door zoals alle andere kinderen, waarom is elke nacht een ramp hier? Na een jaar ben ik op en ik vind het eerlijk gezegd soms helemaal niet leuk.. Zeker niet nu ik zelf zo'n feeks blijk te zijn
Een kindje van 1 slaan, hoe diep kan je zakken..
Deze week is ze ziek geweest en sinds vorige week dinsdag heb ik amper geslapen. Vannacht was weer zover, ze lag als een speenvarken te gillen in bed en ik was zooooooo moe.. Lag al een tijdje met mijn kussens over mijn oren om het niet te horen maar het was te hard.
Ik voelde het aankomen, die woede.. Heb het eerder gehad maar dit keer kon ik het niet tegenhouden. Ik had haar al voeding gegeven op dat moment, had al 2 keer haar muziekdoosje aangezet, haar luier gedaan, ze was vrolijk als ze eruit mocht, ze wilde dus gewoon niet in bed!
Ik ben naar haar toegegaan en heb haar toegesnauwd dat ze NU moest gaan slapen.. Heb haar weer op haar rug gelegd en dat gillen... Alsof ik haar vermoordde! Bang voor wat de buren dachten heb ik geschreeuwd (zachtjes maar wel met een woedende stem) dat ze stil moest zijn, dat ze gewoon moet slapen en dat het nu klaar was! Ze ging nog harder gillen.. Ik liep weg maar voor ik weg was liep ik alweer terug, heb haar boos opgepakt (wat ruw..) en haar in de box in de woonkamer gezet. Terug naar mijn slaapkamer gelopen maar dat gillen, ik kon er niet tegen! Ben teruggegaan, heb hard geschreeuwd WATTTT?? WAT WIL JE NOU??? en heb haar toen 2 tikjes op haar been gegeven. Het waren echt geen klappen, maar wel dwingende tikjes.
Hoe kon ik dit doen? Ben meteen in een gigantische huilbui terecht gekomen, heb haar geknuffeld, sorry gezegd, ze gaf me weer knuffels en kusjes, maar hoe ik dit doen! Ze is net 1.. Zo klein nog!
Wat een kutmoeder ben ik, ik weet het echt even niet.
Ik vind het soms zo ontzettend zwaar, ik heb gewoon niemand die het van me over kan nemen omdat ik nog borstvoeding geef en mijn dochter flessen etc. weigert.
Die woede was zo eng, ik voelde het opkomen en ik kon er niks aan doen.
Dochter is nu aan het spelen, is vrolijk en lief, lijkt geen pijn te hebben en is wel weer beter van het ziek zijn, waarom dan toch dat gillen van haar?
Waarom slaapt ze niet door zoals alle andere kinderen, waarom is elke nacht een ramp hier? Na een jaar ben ik op en ik vind het eerlijk gezegd soms helemaal niet leuk.. Zeker niet nu ik zelf zo'n feeks blijk te zijn
Een kindje van 1 slaan, hoe diep kan je zakken..
vrijdag 7 september 2012 om 08:49
Ah jeetje wat moet dit zwaar voor je zijn...
Lijkt mij dat je het zult moeten zoeken in stoppen met de borstvoeding zodat ze makkelijker een nachtje ergens kan logeren. Alhoewel je natuurlijk ook zou kunnen kolfen en dat meegeven.
Weten je vriendinnen dat je het zo zwaar hebt? Misschien is er toch een mogelijkheid om daar een nachtje te slapen?
Weet je, volgens mij zegt leeftijd gewoon niet zo veel over het 's nacht wakker worden. Mijn zoon heeft tot ruim 2 jaar liggen spoken 's nachts, en oh wat was ik het af en toe zat! Hoefde ik het nog niet eens alleen te doen.
Lijkt mij dat je het zult moeten zoeken in stoppen met de borstvoeding zodat ze makkelijker een nachtje ergens kan logeren. Alhoewel je natuurlijk ook zou kunnen kolfen en dat meegeven.
Weten je vriendinnen dat je het zo zwaar hebt? Misschien is er toch een mogelijkheid om daar een nachtje te slapen?
Weet je, volgens mij zegt leeftijd gewoon niet zo veel over het 's nacht wakker worden. Mijn zoon heeft tot ruim 2 jaar liggen spoken 's nachts, en oh wat was ik het af en toe zat! Hoefde ik het nog niet eens alleen te doen.
vrijdag 7 september 2012 om 08:52
Och meis, ik vind het heel herkenbaar, hoor.
Gillende dreumesjes van 13 maanden kunnen je tot wanhoop drijven, helemaal als ze ook nog eens niet slapen en jij dus ook niet. Tel daarbij stress op je werk en je zit er doorheen.
Ik ben dan wel niet alleenstaand, maar je gevoelens herken ik!
Uit ervaring heb ik wel een tip: ik snap dat je er nu doorheen zit. Je telefoon kapot is ook nog eens olie op het vuur. De tip is: probeer uit je boosheid te komen. Blijf er niet in hangen.
Dat maakt alles erger, echt waar. Dan krijg je een vicieuze cirkel.
Even uit de situatie (je huis) kan helpen, nu op dit moment. Loop desnoods even naar de bakker. Haal diep adem, laat het zonnetje even op je schijnen en koop een lekker broodje. Eet het desnoods samen op een bankje op.
Het lost niets structureels op, maar kan nu even je boosheid verminderen.
De vakantie kan helpen, in elk geval heb je dan één ding minder aan je hoofd. Goed dat je hier post, en er over kan praten met ons. Kun je dat irl ook? Ik kon altijd mijn gevoelens kwijt bij mijn man en een goede vriendin.
Natuurlijk hou je van haar, maar desalniettemin is dit een fase waarin je echt tot wanhoop kan komen. Uit eigen ervaring: probeer je niet mee te laten slepen door je vermoeidheid, en je boosheid. Probeer de situatie om te draaien. Want het is echt een fase, heus. Dat gillen houdt weer op, het is nu een ding waarmee ze gemerkt heeft dat ze er invloed mee kan uitoefenen. Hoe meer jij er op reageert, hoe meer ze het zal doen. Probeer het te negeren.
Geef je zelf niet op je kop dat je je geduld verloren hebt. Je baalt er van, je vind jezelf een kutmoeder (ben je niet). Leer ervan en probeer de volgende keer rustig te blijven.
Probeer in je vakantie rust in te bouwen, doe wat leuks (al is het maar fietsen naar een andere wijk, naar een leuke speeltuintje of zo). En hou er echt de moed in. Het komt goed!
En blijf er over praten.
Sterkte!
PS: Oh en niet stoppen met de borst. Dat geeft haar en jou nog steeds rust. Nu stoppen is vragen om moeilijkheden. Bovendien is het nog een slaapmutsje, dat kun je nu echt niet missen.
Gillende dreumesjes van 13 maanden kunnen je tot wanhoop drijven, helemaal als ze ook nog eens niet slapen en jij dus ook niet. Tel daarbij stress op je werk en je zit er doorheen.
Ik ben dan wel niet alleenstaand, maar je gevoelens herken ik!
Uit ervaring heb ik wel een tip: ik snap dat je er nu doorheen zit. Je telefoon kapot is ook nog eens olie op het vuur. De tip is: probeer uit je boosheid te komen. Blijf er niet in hangen.
Dat maakt alles erger, echt waar. Dan krijg je een vicieuze cirkel.
Even uit de situatie (je huis) kan helpen, nu op dit moment. Loop desnoods even naar de bakker. Haal diep adem, laat het zonnetje even op je schijnen en koop een lekker broodje. Eet het desnoods samen op een bankje op.
Het lost niets structureels op, maar kan nu even je boosheid verminderen.
De vakantie kan helpen, in elk geval heb je dan één ding minder aan je hoofd. Goed dat je hier post, en er over kan praten met ons. Kun je dat irl ook? Ik kon altijd mijn gevoelens kwijt bij mijn man en een goede vriendin.
Natuurlijk hou je van haar, maar desalniettemin is dit een fase waarin je echt tot wanhoop kan komen. Uit eigen ervaring: probeer je niet mee te laten slepen door je vermoeidheid, en je boosheid. Probeer de situatie om te draaien. Want het is echt een fase, heus. Dat gillen houdt weer op, het is nu een ding waarmee ze gemerkt heeft dat ze er invloed mee kan uitoefenen. Hoe meer jij er op reageert, hoe meer ze het zal doen. Probeer het te negeren.
Geef je zelf niet op je kop dat je je geduld verloren hebt. Je baalt er van, je vind jezelf een kutmoeder (ben je niet). Leer ervan en probeer de volgende keer rustig te blijven.
Probeer in je vakantie rust in te bouwen, doe wat leuks (al is het maar fietsen naar een andere wijk, naar een leuke speeltuintje of zo). En hou er echt de moed in. Het komt goed!
En blijf er over praten.
Sterkte!
PS: Oh en niet stoppen met de borst. Dat geeft haar en jou nog steeds rust. Nu stoppen is vragen om moeilijkheden. Bovendien is het nog een slaapmutsje, dat kun je nu echt niet missen.
vrijdag 7 september 2012 om 08:54
vrijdag 7 september 2012 om 08:58
Heb je geprobeerd om haar bij jou in bed te laten slapen? Dat gaf hier zo veel meer rust, iedereen slaapt meer op die manier.
Stoppen met borstvoeding is niet nodig, zeker niet als jullie er allebei nog blij mee zijn. Dan heb je tenminste een makkelijke manier om haar weer in te laten slapen!
Helaas is niet doorslapen tot een jaar of 3/4 heel normaal, er hoeft dus helemaal niks mis te zijn. Wel even laten nakijken op oorontsteking, je weet maar nooit!
(Overigens vind ik het zeer typisch dat veel mensen de schuld geven aan de borstvoeding. Alsof dat de enige reden is dat TO vermoeid is! In mijn ervaring wordt je van bv geven namelijk helemaal niet moe. Je wordt moe van moeder zijn, stoppen met bv gaat TO niet helpen in dit geval en gaat moeder en dochter alleen maar een hoop stress opleveren!)
Stoppen met borstvoeding is niet nodig, zeker niet als jullie er allebei nog blij mee zijn. Dan heb je tenminste een makkelijke manier om haar weer in te laten slapen!
Helaas is niet doorslapen tot een jaar of 3/4 heel normaal, er hoeft dus helemaal niks mis te zijn. Wel even laten nakijken op oorontsteking, je weet maar nooit!
(Overigens vind ik het zeer typisch dat veel mensen de schuld geven aan de borstvoeding. Alsof dat de enige reden is dat TO vermoeid is! In mijn ervaring wordt je van bv geven namelijk helemaal niet moe. Je wordt moe van moeder zijn, stoppen met bv gaat TO niet helpen in dit geval en gaat moeder en dochter alleen maar een hoop stress opleveren!)
vrijdag 7 september 2012 om 09:02
quote:Ilja74 schreef op 07 september 2012 @ 08:54:
In welke regio woon je TO? Je dochter mag hier wel een nachtje slapen, of 2. Neem jij een paar dagen vrij van je werk en hoef je even helemaal niets.
En misschien is na een of twee nachten ergens anders het ritme van wakker wakker wel even doorbroken.Ja hoor, alsof TO haar kind zomaar even bij een vreemde achter zal laten. Je zal het vast goed bedoelen, maar ik vind dit wel érg onnozel.
In welke regio woon je TO? Je dochter mag hier wel een nachtje slapen, of 2. Neem jij een paar dagen vrij van je werk en hoef je even helemaal niets.
En misschien is na een of twee nachten ergens anders het ritme van wakker wakker wel even doorbroken.Ja hoor, alsof TO haar kind zomaar even bij een vreemde achter zal laten. Je zal het vast goed bedoelen, maar ik vind dit wel érg onnozel.
vrijdag 7 september 2012 om 09:02
Dankjewel voor de lieve reacties!
De boosheid is gelukkig helemaal gezakt, we zitten lekker te spelen samen, hebben even Bumba gekeken, plantjes water gegeven, krentenbol gegeten..
Mijn oma belde net toevallig en ik brak, heb huilend verteld wat er is gebeurd (ik durf nooit goed toe te geven hoezeer ik er doorheen zit, ik wil anderen niet opzadelen met mijn problemen) en ze schrok ervan. Na de dokter kan ik haar bij oma brengen en ze zei meteen heel resoluut 'en morgen ook!'. Dus dan kan ik even een paar uurtjes slapen voor ik moet werken. Fijn vooruitzicht!
Hihi Ilja heel lief van je! Maar je weet niet wat je op je hals haalt hoor
Vind het in ieder geval heel fijn dat ik zulke lieve reacties krijg ondanks dat ik echt echt fout zat. Ze lijkt het alweer helemaal vergeten te zijn en als ik huil moet ze hard lachen en gaat ze 'nep' meehuilen, voor haar is het gelukkig allemaal nog een spelletje.
En stoppen met de borst is denk ik op dit moment fataal. Dat er ook nog bij zou ik écht niet trekken.. Dus dat doen we nog maar even niet
De boosheid is gelukkig helemaal gezakt, we zitten lekker te spelen samen, hebben even Bumba gekeken, plantjes water gegeven, krentenbol gegeten..
Mijn oma belde net toevallig en ik brak, heb huilend verteld wat er is gebeurd (ik durf nooit goed toe te geven hoezeer ik er doorheen zit, ik wil anderen niet opzadelen met mijn problemen) en ze schrok ervan. Na de dokter kan ik haar bij oma brengen en ze zei meteen heel resoluut 'en morgen ook!'. Dus dan kan ik even een paar uurtjes slapen voor ik moet werken. Fijn vooruitzicht!
Hihi Ilja heel lief van je! Maar je weet niet wat je op je hals haalt hoor
Vind het in ieder geval heel fijn dat ik zulke lieve reacties krijg ondanks dat ik echt echt fout zat. Ze lijkt het alweer helemaal vergeten te zijn en als ik huil moet ze hard lachen en gaat ze 'nep' meehuilen, voor haar is het gelukkig allemaal nog een spelletje.
En stoppen met de borst is denk ik op dit moment fataal. Dat er ook nog bij zou ik écht niet trekken.. Dus dat doen we nog maar even niet
vrijdag 7 september 2012 om 09:08
Je hebt wel pech hoor, dat je kind nog niet doorslaapt. Maar je bent niet de enige. Mijn jongste ging pas na 18 maanden doorslapen. En wat was dat inderdaad zwaar. Ze had sowieso veel minder uren slaap per etmaal nodig dan andere kinderen.
Is het een mogelijkheid om haar overdag minder/korter te laten slapen? Dat wilde bij ons nog wel eens helpen voor de nacht. Dus als ze nu nog 2 korte slaapjes doet, overstappen op 1 lang slaapje. Of als ze nu al 1 lang slaapje doet, zorgen dat het wakker worden niet te dicht op haar avondbedtijd zit. (Door het middagdutje eerder te laten starten, eerder te laten eindigen, of de avondbedtijd later te maken.)
Mijn dochter kreeg dus tot 18 maanden nog midden in de nacht een fles melk, omdat ze dan echt honger had. Die fles melk ben ik steeds meer gaan verdunnen met water, zodat haar maag langzaam ontwende om 's nachts nog calorieen binnen te krijgen. Dat zorgde ervoor dat ze overdag beter ging eten. En na een tijdje niet meer 's nachts wakker werd voor een nachtvoeding.
Ik wens je heel veel sterkte.
Is het een mogelijkheid om haar overdag minder/korter te laten slapen? Dat wilde bij ons nog wel eens helpen voor de nacht. Dus als ze nu nog 2 korte slaapjes doet, overstappen op 1 lang slaapje. Of als ze nu al 1 lang slaapje doet, zorgen dat het wakker worden niet te dicht op haar avondbedtijd zit. (Door het middagdutje eerder te laten starten, eerder te laten eindigen, of de avondbedtijd later te maken.)
Mijn dochter kreeg dus tot 18 maanden nog midden in de nacht een fles melk, omdat ze dan echt honger had. Die fles melk ben ik steeds meer gaan verdunnen met water, zodat haar maag langzaam ontwende om 's nachts nog calorieen binnen te krijgen. Dat zorgde ervoor dat ze overdag beter ging eten. En na een tijdje niet meer 's nachts wakker werd voor een nachtvoeding.
Ik wens je heel veel sterkte.
vrijdag 7 september 2012 om 09:18
Micamica, slaapgebrek is ellendig, en 's nachts is bijna niemand op zijn best. Als dit eenmalig is, en je bent je ervan bewust dat je dit echt nooit meer wilt, dan is het heel vervelend, maar ben je echt niet ineens een beroerde moeder.
Ik ben het met je eens dat stoppen met bv nu een slecht plan is. Wat je nu nodig hebt, is een paar normale nachten, en niet het extra drama dat je krijgt als je nu stopt met voeden.
Als jullie weer een beetje bijgekomen zijn, zou je stoppen kunnen overwegen, maar je hebt absoluut niet de garantie dat ze dan wel doorslaapt, dus of het er echt beter van wordt?
Ik ben het met je eens dat stoppen met bv nu een slecht plan is. Wat je nu nodig hebt, is een paar normale nachten, en niet het extra drama dat je krijgt als je nu stopt met voeden.
Als jullie weer een beetje bijgekomen zijn, zou je stoppen kunnen overwegen, maar je hebt absoluut niet de garantie dat ze dan wel doorslaapt, dus of het er echt beter van wordt?
vrijdag 7 september 2012 om 09:21
quote:elninjoo schreef op 07 september 2012 @ 08:39:
Isoleer de kinderkamer:
http://www.akoestiekwinkel.nl/isolatie_geluid.html
kan ze gillen tot ze 'n ons weegt en kan jij lekker slapen
Waarom al die moeite als je ook 'n schuur/ berging hebt?
Normale tips heb je verder niet?
Isoleer de kinderkamer:
http://www.akoestiekwinkel.nl/isolatie_geluid.html
kan ze gillen tot ze 'n ons weegt en kan jij lekker slapen
Waarom al die moeite als je ook 'n schuur/ berging hebt?
Normale tips heb je verder niet?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
vrijdag 7 september 2012 om 09:22
Zooooo logisch allemaal! Helemaal niks abnormaals, niet aan jou, niet aan je dochter. En ja, het ís superzwaar!!!
Stoppen met bv zou voor sommigen in jouw situatie misschien wel wat lucht geven, maar dat hoeft echt helemaal niet! Er zijn ook een boel voordelen, ook op deze leeftijd. Je zou kunnen overwegen haar een tijdje bij je te laten slapen. Dat hoeft helemaal niet meteen structureel te worden, iets waar veel mensen bang voor zijn, en zelfs als dat zo is kan je het altijd wel weer bijsturen in een volgende fase. Voor nu lijkt slaap en rust me het allerbelangrijkste voor jou! Als je meer energie hebt kan je veel meer aan.
Mijn ervaring is dat het veeeeeel meer energie kost om te proberen de situatie rondom je kind te veranderen (mn het doorslapen proberen voor elkaar te krijgen) dan het kost om het -voor nu- gewoon te accepteren, en het jezelf in de bestaande situatie zo makkelijk mogelijk te maken. Dus vroeg naar bed, elk uurtje slaap als mooi meegenomen beschouwen, en zodra ze 's nachts wakker wordt bij je nemen in de hoop dat jullie allebei snel weer doorslapen. Je kan ook overwegen een matras op haar kamer te leggen, zodat je bij haar kan liggen als ze spookt en zo toch wat meer slaap kan krijgen.
Uiteindelijk, écht waar, gaat je dochter zelf doorslapen, los van wat jij doet, en ook los van de borstvoeding. Mijn jongste ging met 15 mnd ineens doorslapen tot 05:00, met 18 mnd werd dit langzaam 06:00/06:30, en toen waren de nachten heel behoorlijk. Ook laat, heel normaal hoor! Niet wat de meeste kindjes doen, maar helemaal niet raar. (Wel pittig hoor, dat zeker!)
Stoppen met bv zou voor sommigen in jouw situatie misschien wel wat lucht geven, maar dat hoeft echt helemaal niet! Er zijn ook een boel voordelen, ook op deze leeftijd. Je zou kunnen overwegen haar een tijdje bij je te laten slapen. Dat hoeft helemaal niet meteen structureel te worden, iets waar veel mensen bang voor zijn, en zelfs als dat zo is kan je het altijd wel weer bijsturen in een volgende fase. Voor nu lijkt slaap en rust me het allerbelangrijkste voor jou! Als je meer energie hebt kan je veel meer aan.
Mijn ervaring is dat het veeeeeel meer energie kost om te proberen de situatie rondom je kind te veranderen (mn het doorslapen proberen voor elkaar te krijgen) dan het kost om het -voor nu- gewoon te accepteren, en het jezelf in de bestaande situatie zo makkelijk mogelijk te maken. Dus vroeg naar bed, elk uurtje slaap als mooi meegenomen beschouwen, en zodra ze 's nachts wakker wordt bij je nemen in de hoop dat jullie allebei snel weer doorslapen. Je kan ook overwegen een matras op haar kamer te leggen, zodat je bij haar kan liggen als ze spookt en zo toch wat meer slaap kan krijgen.
Uiteindelijk, écht waar, gaat je dochter zelf doorslapen, los van wat jij doet, en ook los van de borstvoeding. Mijn jongste ging met 15 mnd ineens doorslapen tot 05:00, met 18 mnd werd dit langzaam 06:00/06:30, en toen waren de nachten heel behoorlijk. Ook laat, heel normaal hoor! Niet wat de meeste kindjes doen, maar helemaal niet raar. (Wel pittig hoor, dat zeker!)
vrijdag 7 september 2012 om 09:26
quote:valentinamaria schreef op 07 september 2012 @ 08:47:
stoppen met borstvoeding geven, das hartstikke vermoeiend.Eens! Wil ze niet drinken uit de fles? Ze is 13 maanden, een beker is een prima alternatief, beter zelfs dan een fles. Twee van mijn kinderen waren ook niet dol op de fles, maar dronken wel met 10 maanden uit een gewone beker.
stoppen met borstvoeding geven, das hartstikke vermoeiend.Eens! Wil ze niet drinken uit de fles? Ze is 13 maanden, een beker is een prima alternatief, beter zelfs dan een fles. Twee van mijn kinderen waren ook niet dol op de fles, maar dronken wel met 10 maanden uit een gewone beker.
Ik ben hier al sinds 2003, maar dat schijnt Viva niet te kunnen weergeven
vrijdag 7 september 2012 om 09:26
Jee wat een .... ( vul zelf maar in) reacties. Iedere moeder die langer bv heeft gegeven weet dat op bepaald moment stoppen veel lastiger is dan doorgaan en de energie die het van een vrouwenlijf vraagt na zoveel tijd is te verwaarlozen.
Het is echt niet vreemd dat je kindje niet doorslaapt. Dat doen er zoveel niet. Het komt vanzelf. Misschien idd tot die tijd extra hulp inschakelen afentoe. Je kindje klinkt gewoon als elke 13 mnd oud kindje en met de tijd zal er genoeg veranderen qua slaap, bv en temperament.
Het is echt niet vreemd dat je kindje niet doorslaapt. Dat doen er zoveel niet. Het komt vanzelf. Misschien idd tot die tijd extra hulp inschakelen afentoe. Je kindje klinkt gewoon als elke 13 mnd oud kindje en met de tijd zal er genoeg veranderen qua slaap, bv en temperament.
vrijdag 7 september 2012 om 09:28
quote:elninjoo schreef op 07 september 2012 @ 08:39:
Isoleer de kinderkamer:
http://www.akoestiekwinkel.nl/isolatie_geluid.html
kan ze gillen tot ze 'n ons weegt en kan jij lekker slapenAllemachtig, verzuurd én niet goed snik
Isoleer de kinderkamer:
http://www.akoestiekwinkel.nl/isolatie_geluid.html
kan ze gillen tot ze 'n ons weegt en kan jij lekker slapenAllemachtig, verzuurd én niet goed snik
Ik ben hier al sinds 2003, maar dat schijnt Viva niet te kunnen weergeven
vrijdag 7 september 2012 om 09:29
Ze heeft best weleens doorgeslapen hoor! Periodes lang gaat het best goed, maar we vallen altijd weer terug..
Bij mij in bed slapen is echt geen optie, ze gaat alleen maar spelen dan! Ik zie haar al enthousiast worden als ik haar aan de borst leg, als ze mijn bed ziet.. Dus het is echt drinken en meteen terugleggen voor ze écht wakker wordt.
Vroeg naar bed 's avonds vind ik zo moeilijk, de avond is het enige moment dat ik even zelf iets kan doen. Even tv kijken, even een vriendin bellen.. Die momenten zijn ze zo heilig en waardevol, vroeg slapen kan ik dus héél moeilijk. Maar misschien moet dat toch maar eens ja.. Al is ze in de avond ook vaak een keer of 2 wakker!
Lief de herkenning en de lieve woorden, doet me heel veel!
Bij mij in bed slapen is echt geen optie, ze gaat alleen maar spelen dan! Ik zie haar al enthousiast worden als ik haar aan de borst leg, als ze mijn bed ziet.. Dus het is echt drinken en meteen terugleggen voor ze écht wakker wordt.
Vroeg naar bed 's avonds vind ik zo moeilijk, de avond is het enige moment dat ik even zelf iets kan doen. Even tv kijken, even een vriendin bellen.. Die momenten zijn ze zo heilig en waardevol, vroeg slapen kan ik dus héél moeilijk. Maar misschien moet dat toch maar eens ja.. Al is ze in de avond ook vaak een keer of 2 wakker!
Lief de herkenning en de lieve woorden, doet me heel veel!
vrijdag 7 september 2012 om 09:31
vrijdag 7 september 2012 om 09:31
Ik ben ook wel eens uitgevallen tegen mijn zoontje en hem ietwat hardhandig aangepakt als hij voor de zoveelste nacht op rij lag te rellen. Ik was zoooo moe!! Enorm spijt natuurlijk maar op zo'n moment kun je jezelf niet controleren. Dus eigenlijk moet je zien te voorkomen dat het zo ver komt. Heel goed dat je nu even je rust pakt en dochter naar lieve oma gaat.
Heel veel sterkte gewenst!
Heel veel sterkte gewenst!
vrijdag 7 september 2012 om 09:36
vrijdag 7 september 2012 om 09:41
quote:exces schreef op 07 september 2012 @ 09:36:
Maar begrijp ik het nou goed dat je haar wakker maakt voor een voeding?? .Ik lees dat eerlijk gezegd nergens .Ik kan me ook niet voorstellen dat iemand een kind van ruim één jaar (met slaapproblemen) 's nachts wakkker maakt om borstvoeding te geven.
Maar begrijp ik het nou goed dat je haar wakker maakt voor een voeding?? .Ik lees dat eerlijk gezegd nergens .Ik kan me ook niet voorstellen dat iemand een kind van ruim één jaar (met slaapproblemen) 's nachts wakkker maakt om borstvoeding te geven.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
vrijdag 7 september 2012 om 09:41
ik ben geen moeder en heb geen tips voor je maar wil je wel even een hart onder de riem steken. ik was ook een huilbaby en kon zowieso nogal drammen als kind. niet dat ik het goed wil praten maar ik kan me nog een paar keer herinneren dat één van mijn ouders het geduld verloor en me een tik gaf. Niet goed natuurlijk maar ik ben er echt niet slechter van geworden hoor, en ik hou nog hartstikke veel van mijn ouders! iedereen zit er weleens even doorheen. Moeders zijn ook maar mensen;)
vrijdag 7 september 2012 om 09:41
toen mijn dochters rond 18 mnd stopten met bv heb ik helemaal geen enkel verschil gemerkt in mijn energie ofzo, niks. Maar toen dronken ze natuurlijk ook niet meer zo vaak. Toen mijn jongste ging doorslapen 's nachts, toen merkte ik verschil!!!
En als je dochter graag de borst wil en geen fles, dan gaat stoppen je een hoop stress opleveren, dat zou ik er persoonlijk nu niet bij willen hebben! Beter je energie steken in accepteren dat je er 's nachts uit moet (moet je met de fles net zo hard), dan slaap je daarna ook makkelijker verder.
Nee, zo'n speelmeisje zou ik ook niet in bed willen, dat doet onze jongste ook, en dan is samenslapen echt geen optie, ik ken het! Onze oudste kwam rustig bij ons liggen en sliep direct weer op die leeftijd, da's een ander verhaal.
En die moeite met vroeg naar bed gaan, ook herkenbaar!! Dat is gewoon het enige moment dat je even iets voor jezelf hebt. En een combi? Zo vroeg mogelijk op de avond naar bed, maar dan wel met tv/laptop/telefoon/pot thee, enz. Dan kan je in bed even lekker van me eigen tijd genieten, je rust al uit, en als de vermoeidheid echt toeslaat is het een kwestie van licht uit en slapen. Geeft mij altijd wel rust...
En als je dochter graag de borst wil en geen fles, dan gaat stoppen je een hoop stress opleveren, dat zou ik er persoonlijk nu niet bij willen hebben! Beter je energie steken in accepteren dat je er 's nachts uit moet (moet je met de fles net zo hard), dan slaap je daarna ook makkelijker verder.
Nee, zo'n speelmeisje zou ik ook niet in bed willen, dat doet onze jongste ook, en dan is samenslapen echt geen optie, ik ken het! Onze oudste kwam rustig bij ons liggen en sliep direct weer op die leeftijd, da's een ander verhaal.
En die moeite met vroeg naar bed gaan, ook herkenbaar!! Dat is gewoon het enige moment dat je even iets voor jezelf hebt. En een combi? Zo vroeg mogelijk op de avond naar bed, maar dan wel met tv/laptop/telefoon/pot thee, enz. Dan kan je in bed even lekker van me eigen tijd genieten, je rust al uit, en als de vermoeidheid echt toeslaat is het een kwestie van licht uit en slapen. Geeft mij altijd wel rust...
vrijdag 7 september 2012 om 09:47
vrijdag 7 september 2012 om 09:48
O, en over dat uitvallen tegen je dochter, dat is ook begrijpelijk hoor! Ze zal het nu al niet meer weten, je hebt haar echt geen blijvende schade aangedaan. Jezelf wel, dat vergeet je niet meer, het voelt rot he! Ik ben ook wel eens uitgevallen tegen mijn twee schreeuwlelijkjes. Je doet het hartstikke goed, je bent op zoek naar manieren om het beter te handelen, prima!!!