Gewoon Thuis
vrijdag 12 maart 2010 om 10:46
Ik vrees dus van niet.
Nemo kan nogal doorgaan over 1 bepaald ding en ik denk dat dit zo'n ding is. Ik zie er echt heel erg tegenop. Weet nog steeds niet goed wat ik moet antwoorden op sommige vragen. Waarom kunnen we niet naar hem toe. Waarom is hij weggegaan. Waarom wilde hij niet meer bij ons wonen. En zo verzint hij ongetwijfeld nog 50 vragen.
Nemo kan nogal doorgaan over 1 bepaald ding en ik denk dat dit zo'n ding is. Ik zie er echt heel erg tegenop. Weet nog steeds niet goed wat ik moet antwoorden op sommige vragen. Waarom kunnen we niet naar hem toe. Waarom is hij weggegaan. Waarom wilde hij niet meer bij ons wonen. En zo verzint hij ongetwijfeld nog 50 vragen.
Als je loslaat, heb je twee handen vrij.
vrijdag 12 maart 2010 om 13:28
zaterdag 13 maart 2010 om 10:59
Ja viel me alles mee (tot nu toe dan ) Toen ik het verhaaltje voorlas zei hij eerst steeds: hey ik ben oook 4, heey ik zit ook al op de basisschool, hey ik woon ook alleen met mijn mama in een huis....
En toen werd het héél stil.
Verhaaltje was klaar, hij zegt: Nou mam dat was een mooi verhaal, nu een ander boekje.
Ik vroeg nog even waar het verhaal over ging: Nou over een jongen die alleen met zijn mama woonde want de papa was weggegaan maar dat had niks met mij te maken. Dat was jouw schuld he mam? ( ) En van de papa.
Klopt lieffie, dat lag aan de papa en de mama en niet aan jou.
Hij helemaal blij en huppelend naar de boekenkast, volgende boekje.
Nog even duidelijk gemaakt dat deze mama nóóit bij hem weg zou gaan en toen was het helemaal klaar.
Hij wilde ook de foto's niet zien, ik had er blaadje overheen gedaan en hij liet het mooi zitten.
Het boekje/verhaaltje had ik op een tafeltje laten slingeren zodat hij er zelf in kan kijken als hij wil maar het wordt totaal genegeerd dus ik denk dat hij voorlopig wel voldoende info heeft.
En toen werd het héél stil.
Verhaaltje was klaar, hij zegt: Nou mam dat was een mooi verhaal, nu een ander boekje.
Ik vroeg nog even waar het verhaal over ging: Nou over een jongen die alleen met zijn mama woonde want de papa was weggegaan maar dat had niks met mij te maken. Dat was jouw schuld he mam? ( ) En van de papa.
Klopt lieffie, dat lag aan de papa en de mama en niet aan jou.
Hij helemaal blij en huppelend naar de boekenkast, volgende boekje.
Nog even duidelijk gemaakt dat deze mama nóóit bij hem weg zou gaan en toen was het helemaal klaar.
Hij wilde ook de foto's niet zien, ik had er blaadje overheen gedaan en hij liet het mooi zitten.
Het boekje/verhaaltje had ik op een tafeltje laten slingeren zodat hij er zelf in kan kijken als hij wil maar het wordt totaal genegeerd dus ik denk dat hij voorlopig wel voldoende info heeft.
Als je loslaat, heb je twee handen vrij.
zaterdag 13 maart 2010 om 11:01
zaterdag 13 maart 2010 om 11:01
Vind het heel fijn dat jullie zo met me mee hebben gedacht, heb er echt veel aan gehad.
Oh ja dat ik niet wist waar hij woonde dat geloofde hij wel. Maar dat de Tomtom het niet zou weten dat kon dus echt niet. Volgende keer als we in de auto zitten gaat hij het aan de tomtom vragen zei hij.
Oh ja dat ik niet wist waar hij woonde dat geloofde hij wel. Maar dat de Tomtom het niet zou weten dat kon dus echt niet. Volgende keer als we in de auto zitten gaat hij het aan de tomtom vragen zei hij.
Als je loslaat, heb je twee handen vrij.
zaterdag 13 maart 2010 om 11:20
zaterdag 13 maart 2010 om 17:20