Kinderen
alle pijlers
Heeft Sara Kroos gelijk?
woensdag 11 februari 2009 om 20:50
In de laatste viva las ik dit van Sara een aangezien ik "maar' een kind heb, kan ik er niet over mee praten,nouja niet grotendeeld.Nu vroeg ik mij, hoe andere hier tegen aan kijken. ik zal haar even citeren.
"Iemand zei mij ooit, een kind is een kind, twee kinderen zijn er tien.En dat kun je ook aflezen aan de bleke gezichten van de kersverse jonge papa's en mama's. Je kunt ze bijna horen denken als deze jaren maar doorkomen,als we deze jaren maar doorkomen.Maar nu nog even niet.Nu lopen de jonge gezinnen bepakt en bezakt met buggy's ,huggies en spit van het sjouwen in hun ruggies.Jonge gezinnen hebben het eigenlijk niet zo leuk.dat zal je ze echter nooit horen zeggen.Wat ik wel om heen hoor van de jonge gezinnen zijn termen als. ach je krijgt er zoveel voor terug.Dat is een typische papa/mama zin. Ik kan niet meer uit mijn ogen kijken van de vermoeidheid en ik geen moment voor mezelf,maar ach ik krijg er zoveel voor terug.Op vakantie hebben de jonge gezinnen het ook niet makkelijk.Eigenlijk zijn de niet zo blij dat ze op vakantie zijn.Het is iniedergeval niet hun vakantie.En je ziet gezinnen met kinderen boven de vijf naar hen kijken en denken,gelukkig hebben we dat gehad.Het is nog maar even tot de pubertijd -ook enig-en dan gaan ze het huis uit.En tot die tijd krijg je er zoveel voor terug.
"Iemand zei mij ooit, een kind is een kind, twee kinderen zijn er tien.En dat kun je ook aflezen aan de bleke gezichten van de kersverse jonge papa's en mama's. Je kunt ze bijna horen denken als deze jaren maar doorkomen,als we deze jaren maar doorkomen.Maar nu nog even niet.Nu lopen de jonge gezinnen bepakt en bezakt met buggy's ,huggies en spit van het sjouwen in hun ruggies.Jonge gezinnen hebben het eigenlijk niet zo leuk.dat zal je ze echter nooit horen zeggen.Wat ik wel om heen hoor van de jonge gezinnen zijn termen als. ach je krijgt er zoveel voor terug.Dat is een typische papa/mama zin. Ik kan niet meer uit mijn ogen kijken van de vermoeidheid en ik geen moment voor mezelf,maar ach ik krijg er zoveel voor terug.Op vakantie hebben de jonge gezinnen het ook niet makkelijk.Eigenlijk zijn de niet zo blij dat ze op vakantie zijn.Het is iniedergeval niet hun vakantie.En je ziet gezinnen met kinderen boven de vijf naar hen kijken en denken,gelukkig hebben we dat gehad.Het is nog maar even tot de pubertijd -ook enig-en dan gaan ze het huis uit.En tot die tijd krijg je er zoveel voor terug.
donderdag 12 februari 2009 om 12:03
Ik vind het wel meer gedoe om weg te gaan met 2 kinderen, dat is waar. Maar dat wordt eigenlijk steeds makkelijker nu de jongste geen 300 voedingen per dag krijgt, ik niet hoef te kolven of loop te lekken en er niet meer 800 luiers per dag verschoond hoeven te worden en allerlei etenswaren meegesleept hoeven te worden.
Ik vind het heerlijk dat ze nu alletwee gewoon meegaan, inderdaad extra luier mee, doekje en een reserve broek voor de oudste (is net zindelijk) kláár. Ze eten gewoon een boterham ipv babyeten, drinken uit een beker ipv uit flessen (moet je ook weer meeslepen) en dat maakt het wel makkelijk.
Toen de jonste nog erg klein was bleef ik wel vaker thuis.
En verder eens met RR, het is maar net hoe druk je jezelf maakt.
Ik heb vanochtend een half Harry Potter boek gelezen terwijl de kinderen rondkeutelden. Af en toe even een luier verschonen, aai over de bol, even iets bekijken of door een boekje bladeren, maar het merendeel van de tijd vermaken ze zich prima samen. En ingrijpen doe ik niet zo snel, laat ze het zelf maar uitvechten, al vechten ze eigenlijk nooit.
Straks gaan ze slapen, ga ik nog even verder forummen, even opruimen en een beetje schoonmaken, klaar. Ik ga me niet drukmaken over opruimen of schoonmaken als ze wakker zijn, want alles wordt binnen no time weer een bende. Dus dan ga ik ook gewoon zelf even bijkomen van het werken, boekje lezen, meespelen, tv kijken en vanmiddag even naar buiten, boodschappen doen in peutertempo (bij álles stilstaan en over álles praten) Ik denk dat de meeste ouders gewoon moeite hebben om zich aan te passen op peuterniveau, dus alles lekker langzaam en uitgebreid bekijken. Ik vind dat juist heerlijk, beetje keutelen over grassprietjes onderweg en mensen kijken samen, beestjes kijken en auto's aanwijzen. En nee, dan gaat boodschappen doen niet snel, maar je hebt wel een leuke middag.
Soms lukt mij dat ook niet hoor, en dan merk ik dat dochter en zoon daar metéén op reageren door dwars te gaan doen. Dus een beetje ontspannener doen werkt hier prima.
Ik vind het heerlijk dat ze nu alletwee gewoon meegaan, inderdaad extra luier mee, doekje en een reserve broek voor de oudste (is net zindelijk) kláár. Ze eten gewoon een boterham ipv babyeten, drinken uit een beker ipv uit flessen (moet je ook weer meeslepen) en dat maakt het wel makkelijk.
Toen de jonste nog erg klein was bleef ik wel vaker thuis.
En verder eens met RR, het is maar net hoe druk je jezelf maakt.
Ik heb vanochtend een half Harry Potter boek gelezen terwijl de kinderen rondkeutelden. Af en toe even een luier verschonen, aai over de bol, even iets bekijken of door een boekje bladeren, maar het merendeel van de tijd vermaken ze zich prima samen. En ingrijpen doe ik niet zo snel, laat ze het zelf maar uitvechten, al vechten ze eigenlijk nooit.
Straks gaan ze slapen, ga ik nog even verder forummen, even opruimen en een beetje schoonmaken, klaar. Ik ga me niet drukmaken over opruimen of schoonmaken als ze wakker zijn, want alles wordt binnen no time weer een bende. Dus dan ga ik ook gewoon zelf even bijkomen van het werken, boekje lezen, meespelen, tv kijken en vanmiddag even naar buiten, boodschappen doen in peutertempo (bij álles stilstaan en over álles praten) Ik denk dat de meeste ouders gewoon moeite hebben om zich aan te passen op peuterniveau, dus alles lekker langzaam en uitgebreid bekijken. Ik vind dat juist heerlijk, beetje keutelen over grassprietjes onderweg en mensen kijken samen, beestjes kijken en auto's aanwijzen. En nee, dan gaat boodschappen doen niet snel, maar je hebt wel een leuke middag.
Soms lukt mij dat ook niet hoor, en dan merk ik dat dochter en zoon daar metéén op reageren door dwars te gaan doen. Dus een beetje ontspannener doen werkt hier prima.
donderdag 12 februari 2009 om 12:04
Maar jij zeurt ook niet, Fleur. Trouwens, ik vind het ook geen zeuren hoor, als ouders het pittig vinden. Je weet vantevoren niet watvoor soort kind je krijgt en als je al niet zo relaxt van aard bent of heel perfectionistisch dan kan je het zwaar krijgen als je jezelf niet een beetje probeert te veranderen in go with the flow en jammerdebammer voor wat je zelf in gedachte had.
donderdag 12 februari 2009 om 12:05
Oh, en tijd voor mezelf heb ik genoeg. Ga 's avonds sporten, even naar de bieb, even op mijn gemak in mijn eentje boodschappen doen (tja, vind ik leuk... ) of ik spreek met een vriendin af om de kroeg in te gaan in het weekend. Of ik charter een opa en oma en zeg dat ze héél graag bij opa en oma willen logeren. En dan tegen het eind van het weekend ben ik blij dat ze er weer zijn
donderdag 12 februari 2009 om 12:07
Oh ja, het grootste voordeel van twee kinderen t.o.v. één, vind ik dat ze samen kunnen spelen. Oke, er wordt ook wel gevochten, da's wel irritant, maar zooo lekker als ze samen bezig zijn en ik lig lekker languit tv te kijken of zo! Ik kan me nu al verheugen op wanneer ze nog ouder zijn en we met z'n allen samen op vakantie zijn, de meiden in het zwembad de hele dag en ik op de lounger....aaaaah.... *heb visioenen van een roze cocktail en mezelf in bikini maatje 36 naast een stoere hunk die dan mijn vent is natuurlijk*
donderdag 12 februari 2009 om 12:08
quote:Bambi schreef op 12 februari 2009 @ 12:00:
[...]
Op het hebben van hulp voor de kinderen natuurlijk.
We hebben het hier toch over zeurende ouders, die zullen dan toch wel graag willen ruilen?hmm, nee, niet jaloers. Wonen in het buiteland, ligt er heel erg aan welk buitenland, beetje jaloers. Niet werken, niet jaloers, hulp voor de kinderen, niet jaloers. Hulp in de huishouding zou ik dan ook wel willen. Lijkt me heel gek, niet werken en wel hulp voor de kinderen. Zeker als het in mijn eigen huis is.
[...]
Op het hebben van hulp voor de kinderen natuurlijk.
We hebben het hier toch over zeurende ouders, die zullen dan toch wel graag willen ruilen?hmm, nee, niet jaloers. Wonen in het buiteland, ligt er heel erg aan welk buitenland, beetje jaloers. Niet werken, niet jaloers, hulp voor de kinderen, niet jaloers. Hulp in de huishouding zou ik dan ook wel willen. Lijkt me heel gek, niet werken en wel hulp voor de kinderen. Zeker als het in mijn eigen huis is.
donderdag 12 februari 2009 om 12:08
En even vanaf deze kant: Thuis zijn bij de kinders ipv werken houdt eigenlijk vooral in: Luilekkerland. Geen gestress en gehaast en veel leuke dingen kunnen doen. Beetje spelen met kind, beetje boekjes voorlezen, beetje forummen, beetje huishaten, beetje voorzetje geven voor een blokkenhuis, beetje wandelen, beetje eendjes voeren, beetje koffie drinken, tralalalalalaaaaa. Als dát al zwaar gevonden wordt.. daar snap ik nou niks van.
donderdag 12 februari 2009 om 12:20
Iemand zei mij ooit, een kind is een kind, twee kinderen zijn er tien (aldus Sara Kroos)
Wij hebben er hier twee rondlopen. Tony is bijna 4, Vito is net 2. Een los kind is niet zo druk, vind ik. Twee losse kinderen ook niet. Maar zodra die kinderen samen de boel af gaan breken, is het wel druk! Evengoed kunnen ze ook heerlijk samen spelen, ze houden dan elkaar ook bezig, en dan kan ik ook rustig andere dingen doen, zoals forummen.
Go with the flow.
Als je jezelf druk maakt om hoe druk je het hebt, héb je het ook druk.
Wij hebben er hier twee rondlopen. Tony is bijna 4, Vito is net 2. Een los kind is niet zo druk, vind ik. Twee losse kinderen ook niet. Maar zodra die kinderen samen de boel af gaan breken, is het wel druk! Evengoed kunnen ze ook heerlijk samen spelen, ze houden dan elkaar ook bezig, en dan kan ik ook rustig andere dingen doen, zoals forummen.
Go with the flow.
Als je jezelf druk maakt om hoe druk je het hebt, héb je het ook druk.
Loretta is De Mol. Punt.
donderdag 12 februari 2009 om 12:21
quote:Bambi schreef op 12 februari 2009 @ 12:13:
Ik zou het wel weten hoor, een vaste nanny in huis! Men, iedere dag standaard lunchen met vriendinnen, nooit meer poepluiers verschonen, met z'n allen erop uit en de nanny de tassen laten dragen! Hell yeah!
Lijkt je dat echt leuk?
Mensen die dat echt leuk vinden... In die gevallen vraag ik me oprecht af waarom ze kinderen wilden.
Ik zou het wel weten hoor, een vaste nanny in huis! Men, iedere dag standaard lunchen met vriendinnen, nooit meer poepluiers verschonen, met z'n allen erop uit en de nanny de tassen laten dragen! Hell yeah!
Lijkt je dat echt leuk?
Mensen die dat echt leuk vinden... In die gevallen vraag ik me oprecht af waarom ze kinderen wilden.
donderdag 12 februari 2009 om 12:22
quote:fleurtje schreef op 12 februari 2009 @ 12:19:
Het zware daaraan is, voor mij dan: constant iemand die iets van je wilt, geen seconde voor mezelf.
(was reactie op Bambi 12.08)Maar dat lijkt me nou ook vervelend van een nanny in huis; continu iemand om je heen. Ik zou me er niet prettig bij voelen, een vreemde de hele dag in huis.
Het zware daaraan is, voor mij dan: constant iemand die iets van je wilt, geen seconde voor mezelf.
(was reactie op Bambi 12.08)Maar dat lijkt me nou ook vervelend van een nanny in huis; continu iemand om je heen. Ik zou me er niet prettig bij voelen, een vreemde de hele dag in huis.
donderdag 12 februari 2009 om 12:23
Het ligt ook maar net aan het kind dat je hebt. Ik vond 1 kind toen vele malen zwaarder dan 2 kinderen nu.
Eerste was namelijk een draak van een baby, huilde de godganse dag en nacht, had altijd wat, ik zat altijd in t ziekenhuis of bij de dokter, en had geen moment voor mezelf.
Die draak is nu 4 jaar en vreselijk leuk en lief opgedroogd. Tel daar een voorbeeldige baby van 7 weken bij op, en voila: ik vind het relaxter en ben relaxter dan die ene die ik toen had.
Nanny lijkt mij trouwens ook wel wat Wel met een huisje in de tuin, want ik moet niet 24/7 iemand in mn huis hebben.
Eerste was namelijk een draak van een baby, huilde de godganse dag en nacht, had altijd wat, ik zat altijd in t ziekenhuis of bij de dokter, en had geen moment voor mezelf.
Die draak is nu 4 jaar en vreselijk leuk en lief opgedroogd. Tel daar een voorbeeldige baby van 7 weken bij op, en voila: ik vind het relaxter en ben relaxter dan die ene die ik toen had.
Nanny lijkt mij trouwens ook wel wat Wel met een huisje in de tuin, want ik moet niet 24/7 iemand in mn huis hebben.
donderdag 12 februari 2009 om 12:28
Wat een negatief gebrabbel (niet allemaal hoor , maar de meeste) over sara!
Ze schrijft ijzersterke colums, en tjha het is lastig om elke week weer opnieuw een pakkend onderwerp zien te vinden wat de lezers aan trekt...
maar ik vind het een enig stukje!
heb zelf geen kinderen, maar heb wel een vriendin die, het met lang niet zo veel woorden ook zeg wat sara schrijft...
Ze schrijft ijzersterke colums, en tjha het is lastig om elke week weer opnieuw een pakkend onderwerp zien te vinden wat de lezers aan trekt...
maar ik vind het een enig stukje!
heb zelf geen kinderen, maar heb wel een vriendin die, het met lang niet zo veel woorden ook zeg wat sara schrijft...
donderdag 12 februari 2009 om 12:28
Kwestie van gewenning, denk ik. Ik heb sindskort thuiszorg in huis (ben ziek) en die doet dus ook veel terwijl ik gewoon in huis ben en ik het voorheen gewoon allemaal zelf deed zonder dat ik het nou zo uberzwaar vond ofzo. Leek me ook nogal raar, iemand in je huis die van alles doet terwijl je zelf op je gat zit maar dat went heeeeeel snel. Zo zal het met een nanny in huis ook wel zijn, kinders vinden het waarschijnlijk alleen maar leuk om zoveel extra aandacht te krijgen dus win-win toch?
Maar er echt zelf voor kiezen, nee want ik ervaar een leven met kinderen als iets leuks en niet als iets lastigs ofzo waar ik hulp bij wil. Maar stel dat je in een land woont waar het gebruikelijk is? Ik zeg: Go with the flow en welcome Nanny!
Maar er echt zelf voor kiezen, nee want ik ervaar een leven met kinderen als iets leuks en niet als iets lastigs ofzo waar ik hulp bij wil. Maar stel dat je in een land woont waar het gebruikelijk is? Ik zeg: Go with the flow en welcome Nanny!
donderdag 12 februari 2009 om 12:30
Ik moet zeggen dat ik het derde kind het zwaarst vond, hoewel je zou zeggen dat je er dan wel aan gewend bent.
De eerste was gewoon baby alleen, lekker makkelijk, die sleep je wel mee en als ze slaapt heb je ook rust.
De tweede idem, want doordat de oudste inmiddels 9 was en overdag gewoon naar school ging en sowieso een stuk zelfstandiger was al, leek het in dat soort dingen weer op een eerste baby.
Maar bij de derde was de tweede nog vrij klein, en vaak ziek, de derde deed heel lang alleen maar van die korte pruthazenslaapjes (6-7 keer per dag 10-20 minuten) en mijn verlof viel midden in de winter met heel, heel veel regen.. Nou, toen heb ik toch wel momenten gehad dat ik achter de dubbele kinderwagen door de regen sjouwend me afvroeg waarom ik dit ook alweer wilde. Dat eerste half jaar van nr. 3 zou ik echt niet graag over doen.
Maar daarna werd het ook stukken makkelijker, en je krijgt er inderdaad heel veel voor terug, zoals bv. bergen wasgoed en overal speelgoed, onderbroken nachten en altijd wat te doen in het weekend, van 6-laat
De eerste was gewoon baby alleen, lekker makkelijk, die sleep je wel mee en als ze slaapt heb je ook rust.
De tweede idem, want doordat de oudste inmiddels 9 was en overdag gewoon naar school ging en sowieso een stuk zelfstandiger was al, leek het in dat soort dingen weer op een eerste baby.
Maar bij de derde was de tweede nog vrij klein, en vaak ziek, de derde deed heel lang alleen maar van die korte pruthazenslaapjes (6-7 keer per dag 10-20 minuten) en mijn verlof viel midden in de winter met heel, heel veel regen.. Nou, toen heb ik toch wel momenten gehad dat ik achter de dubbele kinderwagen door de regen sjouwend me afvroeg waarom ik dit ook alweer wilde. Dat eerste half jaar van nr. 3 zou ik echt niet graag over doen.
Maar daarna werd het ook stukken makkelijker, en je krijgt er inderdaad heel veel voor terug, zoals bv. bergen wasgoed en overal speelgoed, onderbroken nachten en altijd wat te doen in het weekend, van 6-laat
donderdag 12 februari 2009 om 12:33
quote:Bambi schreef op 12 februari 2009 @ 12:28:
Kwestie van gewenning, denk ik. Ik heb sindskort thuiszorg in huis (ben ziek) en die doet dus ook veel terwijl ik gewoon in huis ben en ik het voorheen gewoon allemaal zelf deed zonder dat ik het nou zo uberzwaar vond ofzo. Leek me ook nogal raar, iemand in je huis die van alles doet terwijl je zelf op je gat zit maar dat went heeeeeel snel. Zo zal het met een nanny in huis ook wel zijn, kinders vinden het waarschijnlijk alleen maar leuk om zoveel extra aandacht te krijgen dus win-win toch?
Maar er echt zelf voor kiezen, nee want ik ervaar een leven met kinderen als iets leuks en niet als iets lastigs ofzo waar ik hulp bij wil. Maar stel dat je in een land woont waar het gebruikelijk is? Ik zeg: Go with the flow en welcome Nanny!Mee eens. Maar goed, ik heb er nog maar een, dus wie weet hoe ik klaag over een jaar.
Kwestie van gewenning, denk ik. Ik heb sindskort thuiszorg in huis (ben ziek) en die doet dus ook veel terwijl ik gewoon in huis ben en ik het voorheen gewoon allemaal zelf deed zonder dat ik het nou zo uberzwaar vond ofzo. Leek me ook nogal raar, iemand in je huis die van alles doet terwijl je zelf op je gat zit maar dat went heeeeeel snel. Zo zal het met een nanny in huis ook wel zijn, kinders vinden het waarschijnlijk alleen maar leuk om zoveel extra aandacht te krijgen dus win-win toch?
Maar er echt zelf voor kiezen, nee want ik ervaar een leven met kinderen als iets leuks en niet als iets lastigs ofzo waar ik hulp bij wil. Maar stel dat je in een land woont waar het gebruikelijk is? Ik zeg: Go with the flow en welcome Nanny!Mee eens. Maar goed, ik heb er nog maar een, dus wie weet hoe ik klaag over een jaar.
donderdag 12 februari 2009 om 12:34
quote:fleurtje schreef op 12 februari 2009 @ 12:21:
[...]
Lijkt je dat echt leuk?
Mensen die dat echt leuk vinden... In die gevallen vraag ik me oprecht af waarom ze kinderen wilden.
Hoezo dan? Nam jij kinderen omdat je je er zo op verheugde elke poepluier te verschonen? Op elk wensje/huiltje/krijsje van kind te moeten reageren? Ze elke dag 86 keer naar school/creche/whatever te moeten brengen? Prutjes te koken, kleding te wassen, kinderen aan te kleden, ze te vermaken, 24/7 voor ze te zorgen?
Is dat waarom mensen kinderen krijgen? Omdat ze willen sloven? Volgens mij niet hoor.
[...]
Lijkt je dat echt leuk?
Mensen die dat echt leuk vinden... In die gevallen vraag ik me oprecht af waarom ze kinderen wilden.
Hoezo dan? Nam jij kinderen omdat je je er zo op verheugde elke poepluier te verschonen? Op elk wensje/huiltje/krijsje van kind te moeten reageren? Ze elke dag 86 keer naar school/creche/whatever te moeten brengen? Prutjes te koken, kleding te wassen, kinderen aan te kleden, ze te vermaken, 24/7 voor ze te zorgen?
Is dat waarom mensen kinderen krijgen? Omdat ze willen sloven? Volgens mij niet hoor.
donderdag 12 februari 2009 om 12:37
quote:Evidenza schreef op 12 februari 2009 @ 12:34:
[...]
Hoezo dan? Nam jij kinderen omdat je je er zo op verheugde elke poepluier te verschonen? Op elk wensje/huiltje/krijsje van kind te moeten reageren? Ze elke dag 86 keer naar school/creche/whatever te moeten brengen? Prutjes te koken, kleding te wassen, kinderen aan te kleden, ze te vermaken, 24/7 voor ze te zorgen?
Is dat waarom mensen kinderen krijgen? Omdat ze willen sloven? Volgens mij niet hoor.Dat sloven noem ik zorgen, en ja... daarvoor wilde ik kinderen
[...]
Hoezo dan? Nam jij kinderen omdat je je er zo op verheugde elke poepluier te verschonen? Op elk wensje/huiltje/krijsje van kind te moeten reageren? Ze elke dag 86 keer naar school/creche/whatever te moeten brengen? Prutjes te koken, kleding te wassen, kinderen aan te kleden, ze te vermaken, 24/7 voor ze te zorgen?
Is dat waarom mensen kinderen krijgen? Omdat ze willen sloven? Volgens mij niet hoor.Dat sloven noem ik zorgen, en ja... daarvoor wilde ik kinderen
donderdag 12 februari 2009 om 12:37
quote:Dreamgirl86 schreef op 12 februari 2009 @ 12:28:
Wat een negatief gebrabbel (niet allemaal hoor , maar de meeste) over sara!
Ze schrijft ijzersterke colums, en tjha het is lastig om elke week weer opnieuw een pakkend onderwerp zien te vinden wat de lezers aan trekt...
maar ik vind het een enig stukje!
heb zelf geen kinderen, maar heb wel een vriendin die, het met lang niet zo veel woorden ook zeg wat sara schrijft...
O maar als jouw vriendin het zegt, dan is t waar.
Wat een negatief gebrabbel (niet allemaal hoor , maar de meeste) over sara!
Ze schrijft ijzersterke colums, en tjha het is lastig om elke week weer opnieuw een pakkend onderwerp zien te vinden wat de lezers aan trekt...
maar ik vind het een enig stukje!
heb zelf geen kinderen, maar heb wel een vriendin die, het met lang niet zo veel woorden ook zeg wat sara schrijft...
O maar als jouw vriendin het zegt, dan is t waar.
donderdag 12 februari 2009 om 12:40
Ik zit er nog even over na te denken en in mijn omgeving wordt ook negatief gedacht over een nanny in huis. Wat een giller eigenlijk. De meesten die daar zo fel op zijn besteden wel 4 of zelfs 5 dagen de kinderen uit bij de oppas, of bij opa en oma.
Ik zie het verschil niet hoor. Of hadden al die mensen ook geen kinderen moeten nemen?
Ik zie het verschil niet hoor. Of hadden al die mensen ook geen kinderen moeten nemen?
