Hoe help ik mijn kind het beste?

zondag 19 juni 2016 om 18:18
Om een lang verhaal kort te maken; mijn zoon van 10 heeft 'trekken van ADD', is uit onderzoek gebleken. Z'n moeder wijt zijn gedrag aan hoog-sensitiviteit (want dat is/heeft ze zelf ook) en daar zou ik iets mee moeten (literatuur hierover volgt nog, heeft zij beloofd) en mijn vader is er heilig van overtuigd dat een aanpassing in zijn dieet de oplossing is (literatuur hierover volgt nog, heeft hij beloofd). Medicatie gaan we niet doen, daar zijn we het over eens.
Wat is wijsheid? Waar zou ik me het beste op kunnen richten?
Wat is wijsheid? Waar zou ik me het beste op kunnen richten?
zondag 19 juni 2016 om 20:17
O ja, die volwassene die ik ken die veel baat heeft bij medicatie, rookte dikke joints elke dag de hele dag, voordat hij die medicatie ontdekte. Ik heb geen idee waarom maar toen kon hij eindelijk stoppen met blowen.
When the power of love is greater than the love of power, the world will know peace. -Bob Marley-
zondag 19 juni 2016 om 20:18
Psycho-educatie heeft mijn zoon ook gehad (en ik ook), vond hij heel leuk een leerzaam. Mijn zoon was altijd 'te goed' voor speciaal onderwijs: zijn resultaten waren (en zijn) goed en hij hield zich in op school en gooide alles thuis eruit. Dit schooljaar is dat veranderd en door het gebrek aan structuur en duidelijkheid trekt hij het nu niet meer op school. Na de zomervakantie kan hij starten in een structuurklas havo/vwo. Dat heeft hij nu echt nodig.


zondag 19 juni 2016 om 20:22
Als je Google aandringert op een disharmonisch profiel/IQ dan valt er veel info te vinden. Faalangst is dan niet gek, als je verbaal voorloopt op wat je echt kan word je vaak overvraagd.
Kan me goed voorstellen dat gevolgen hiervan kunnen lijken op add symptomen. Ik zou in jouw geval de adviezen op papier willen en waarschijnlijk willen dat een psychiater verder onderzoekt
Kan me goed voorstellen dat gevolgen hiervan kunnen lijken op add symptomen. Ik zou in jouw geval de adviezen op papier willen en waarschijnlijk willen dat een psychiater verder onderzoekt
“The truth is, everyone is going to hurt you. You just got to find the ones worth suffering for.” ― Bob Marley


zondag 19 juni 2016 om 20:25
Schoolresultaten zeggen niets over de wenselijkheid van speciaal onderwijs. De mijne had zelfs al een klas overgeslagen toen hij in het SO terecht kwam, en hij zit zich nu de tandjes te vervelen op een VSO-HAVO afdeling waar hij met net elf terecht is gekomen. En toch hou ik hem er nog een jaar. Wel met hulp van een reguliere school trouwens, zodat hij onderweg vast wat vakken kan bijspijkeren en aan het eind van volgend schooljaar door kan naar VWO-3. Maar de 'werking' van de medicatie en PE is nu nog zo vers dat ik een onmiddellijke overstap niet aandurf, hij moet daar eerst nog een beetje in groeien en dat gaat mi beter in het VSO.


zondag 19 juni 2016 om 20:30
Tot mijn 14e heb ik het best moeilijk gehad. Ik heb op mijn 9e de diagnose gekregen. Maar mijn moeder vond ADD een modeverschijnsel en heeft toen besloten om er gewoon niks mee te doen. School ging best klote want ik had een hele kleine spanningsboog en het was gewoon druk in mijn hoofd.
Toen ik met de medicatie begon werd ineens duidelijk dat ik toch heel goed kon leren. Ik ben toen naar de havo gegaan, heb het HBO gedaan en ik ben nu stuurvrouw.
Dus ik ben van dromerige, snel afgeleide dromer die heel erg op haar zelf was naar een sociale meid veranderd die goed kan leren en nu ook nog een baan heeft waarbij je de hele dag focus moet houden.

zondag 19 juni 2016 om 20:32
Onze zoon heeft ook trekken van een bepaalde 'afwijking' (ik weet even geen beter woord, sorry). Wij hebben er bewust voor gekozen om hem nu (nog niet) niet door te testen. Geen label dus. Op de eerste plaats niet, omdat hij gelukkig is, vriendjes heeft en op school goed meekomt. Op de tweede plaats niet, omdat de school (en wij) niet handelingsverlegen zijn.
Wat wij wel hebben gedaan is praten met de juf. Wat zou ze doen, als hij wel gediagnosticeerd was? Ze noemde een aantal instrumenten die ze dan zou toepassen. Samen hebben we daar eerst twee dingen van gekozen. Deze probeert hij nu uit en in ieder geval bij één van twee lijkt hij veel baat te hebben. Over een paar weken hebben we weer een oudergesprek over wat hem verder kan helpen en wat minder werkt.
Daarnaast lees ik er veel over (online, bieb) en daar haal ik dingen uit die mij aanspreken. Meestal proberen we iets langere tijd uit en als het werkt, is het een blijvertje.
Onze zoon heeft geen add of adhd, maar misschien is deze aanpak ook iets voor jou. Mocht je zoon wel vastlopen (ongelukkig zijn, geen vriendjes, problemen op school) zou ik toch aandringen op verder onderzoek.
Ik sluit me trouwens aan bij iedereen die zegt dat elk kind uniek is. Je moet op zoek naar wat bij hem en bij jullie past. Groot nadeel is wel dat je gescheiden bent, want add'ers hebben (net als mijn zoon) vaak baat bij rust, duidelijkheid, ritme etc. en daarbij kan een scheiding natuurlijk wel roet in het eten gooien, als er niet goed gecommuniceerd wordt.
Succes!
Wat wij wel hebben gedaan is praten met de juf. Wat zou ze doen, als hij wel gediagnosticeerd was? Ze noemde een aantal instrumenten die ze dan zou toepassen. Samen hebben we daar eerst twee dingen van gekozen. Deze probeert hij nu uit en in ieder geval bij één van twee lijkt hij veel baat te hebben. Over een paar weken hebben we weer een oudergesprek over wat hem verder kan helpen en wat minder werkt.
Daarnaast lees ik er veel over (online, bieb) en daar haal ik dingen uit die mij aanspreken. Meestal proberen we iets langere tijd uit en als het werkt, is het een blijvertje.
Onze zoon heeft geen add of adhd, maar misschien is deze aanpak ook iets voor jou. Mocht je zoon wel vastlopen (ongelukkig zijn, geen vriendjes, problemen op school) zou ik toch aandringen op verder onderzoek.
Ik sluit me trouwens aan bij iedereen die zegt dat elk kind uniek is. Je moet op zoek naar wat bij hem en bij jullie past. Groot nadeel is wel dat je gescheiden bent, want add'ers hebben (net als mijn zoon) vaak baat bij rust, duidelijkheid, ritme etc. en daarbij kan een scheiding natuurlijk wel roet in het eten gooien, als er niet goed gecommuniceerd wordt.
Succes!
