Kinderen
alle pijlers
Ik ben een slechte moeder!
donderdag 1 juli 2010 om 17:01
quote:brocante schreef op 01 juli 2010 @ 16:49:
[...]
Fussie & Singlala: misschien komt het door de hormonen....ben 35 weken zwanger en ben zo bang dat ik deze baby al het goeds meegeef terwijl ik dat bij zoon niet heb gedaan
Als ik dit lees denk ik eerlijk gezegd dat het wel meevalt met hoe je je zoon beschadigt hebt. Zou het ook een versie kunnen zijn van hoe kan ik het met 2 kinderen goed doen straks? Heb ik het voor zoon 1 wel goed gedaan, heb ik dalijk genoeg liefde voor 2 enzovoorts?
Ik heb een dochter van ruim 5 en een zoon van bijna 3 en alles wat jij noemt komt mij niet vreemd voor hoor. Ik schreeuw weleens tegen ze. Niet fraai maar ja mijn geduld is niet eindeloos (zelfs veel minder eindeloos als ik zelf gehoopt had). Ik doe niet aan tig keer waarschuwen. Slaan doe ik niet aan, maar ik reageer wel degelijk fysiek (afwerend) als 1 van de 2 ging slaan ofzo. En ik dreig weinig, maar dingen als als het je niet bevalt ga je ergens anders wonen, moet ik je helpen heb ik ook weleens gezegd. Net als de versie als het je niet bevalt doe je het maar anders als je zelf huur betaald.
Om mij heen zie ik dat ik in de categorie strenge ouders val. Maar de kinderen zijn dol op me, de hele buurt wil hier altijd spelen (nu ook weer 9 kinderen in mijn tuin waarvan er toch echt maar 2 van mij zijn) en het is eigenlijk altijd gezellig. Zo slecht doe ik het dus volgens mij niet. En als ik het zo lees jij ook niet. Je bent alleen hoogzwanger, het is warm en de juf heeft een opmerking gemaakt die je onder invloed van de hitte, je hormonen en je onzekerheid uit z'n verband rukt. Niet doen, volgens mij doe je hartstikke je best en meer dan dat kunnen ouders niet doen en het hoeft ook niet net als je kinderen ben je goed genoeg zoals je bent.
(Bovenstaande geldt uiteraard niet voor de ouders die hun kinderen vierkant de kamer doormeppen enzovoorts, maar heel eerlijk ik krijg niet de indruk dat TO tot die categorie behoort).
[...]
Fussie & Singlala: misschien komt het door de hormonen....ben 35 weken zwanger en ben zo bang dat ik deze baby al het goeds meegeef terwijl ik dat bij zoon niet heb gedaan
Als ik dit lees denk ik eerlijk gezegd dat het wel meevalt met hoe je je zoon beschadigt hebt. Zou het ook een versie kunnen zijn van hoe kan ik het met 2 kinderen goed doen straks? Heb ik het voor zoon 1 wel goed gedaan, heb ik dalijk genoeg liefde voor 2 enzovoorts?
Ik heb een dochter van ruim 5 en een zoon van bijna 3 en alles wat jij noemt komt mij niet vreemd voor hoor. Ik schreeuw weleens tegen ze. Niet fraai maar ja mijn geduld is niet eindeloos (zelfs veel minder eindeloos als ik zelf gehoopt had). Ik doe niet aan tig keer waarschuwen. Slaan doe ik niet aan, maar ik reageer wel degelijk fysiek (afwerend) als 1 van de 2 ging slaan ofzo. En ik dreig weinig, maar dingen als als het je niet bevalt ga je ergens anders wonen, moet ik je helpen heb ik ook weleens gezegd. Net als de versie als het je niet bevalt doe je het maar anders als je zelf huur betaald.
Om mij heen zie ik dat ik in de categorie strenge ouders val. Maar de kinderen zijn dol op me, de hele buurt wil hier altijd spelen (nu ook weer 9 kinderen in mijn tuin waarvan er toch echt maar 2 van mij zijn) en het is eigenlijk altijd gezellig. Zo slecht doe ik het dus volgens mij niet. En als ik het zo lees jij ook niet. Je bent alleen hoogzwanger, het is warm en de juf heeft een opmerking gemaakt die je onder invloed van de hitte, je hormonen en je onzekerheid uit z'n verband rukt. Niet doen, volgens mij doe je hartstikke je best en meer dan dat kunnen ouders niet doen en het hoeft ook niet net als je kinderen ben je goed genoeg zoals je bent.
(Bovenstaande geldt uiteraard niet voor de ouders die hun kinderen vierkant de kamer doormeppen enzovoorts, maar heel eerlijk ik krijg niet de indruk dat TO tot die categorie behoort).
donderdag 1 juli 2010 om 17:02
quote:brocante schreef op 01 juli 2010 @ 16:45:
[...]
Vader is aanwezig, maar hij vindt dat ik niet zo onzeker moet zijn en een heel lieve moeder ben.
In mijn ogen ben je geen lieve moeder als je wel eens zegt "dan zoek je maar een andere moeder, kom maar ik breng je wel" (als reactie op zoons gegil "jij bent stooooooooooooooom!")....dan ben je gewoon slecht!!Nee joh!
[...]
Vader is aanwezig, maar hij vindt dat ik niet zo onzeker moet zijn en een heel lieve moeder ben.
In mijn ogen ben je geen lieve moeder als je wel eens zegt "dan zoek je maar een andere moeder, kom maar ik breng je wel" (als reactie op zoons gegil "jij bent stooooooooooooooom!")....dan ben je gewoon slecht!!Nee joh!
Je weet toch!
donderdag 1 juli 2010 om 17:02
Ik heb zelf begeleiding voor mijn oudste.
Als ik er één ding van geleerd heb is het wel dat perfecte moeders niet bestaan.
Niet zo streng voor jezelf zijn.
Maar als je het niet meer ziet zitten zou ik hulp vragen.
Dat is helemaal niet erg!
Ik lees dat je zwanger bent....mmmmm....vliegende hormonen helpen ook niet bij rustig blijven.....
Denk niet dat je bij je komende babietje alles perfect gaat doen,
het gaat alleen nog hectischer en chaotischer worden.....
Als ik er één ding van geleerd heb is het wel dat perfecte moeders niet bestaan.
Niet zo streng voor jezelf zijn.
Maar als je het niet meer ziet zitten zou ik hulp vragen.
Dat is helemaal niet erg!
Ik lees dat je zwanger bent....mmmmm....vliegende hormonen helpen ook niet bij rustig blijven.....
Denk niet dat je bij je komende babietje alles perfect gaat doen,
het gaat alleen nog hectischer en chaotischer worden.....
donderdag 1 juli 2010 om 17:08
Nou ja als je onzeker bent laat je je natuurlijk ook eerder op stang jagen. Zowel door je kind als door de juf.
Zou je daar niet iets aan willen doen? Ik vind je OP namelijk wel heel heftig. Zo ontzettend negatief over jezelf. Om dat over te brengen op je kinderen lijkt me persoonlijk nadeliger dat die keer dat je een tik terug gaf.
(ook niet wenselijk natuurlijk maar niet perse het einde van de wereld)
Zou je daar niet iets aan willen doen? Ik vind je OP namelijk wel heel heftig. Zo ontzettend negatief over jezelf. Om dat over te brengen op je kinderen lijkt me persoonlijk nadeliger dat die keer dat je een tik terug gaf.
(ook niet wenselijk natuurlijk maar niet perse het einde van de wereld)
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
donderdag 1 juli 2010 om 17:08
quote:brocante schreef op 01 juli 2010 @ 17:03:
[...]
Beide...ik ben heel onzeker en deze juf heeft eigenlijk vooral negatieve punten. Ze vond het heel erg dat zoon na gezellig samen picknicken in het park tegen de prullenbak aantrapte....ik zie dat als jongensgedrag, maar volgens haar kan dat dus écht niet. Nee, hij hoort het niet omver te trappen, maar het is toch niet meteen probleem/afwijkend gedrag?Tja, dat klinkt mij ook niet raar in de oren. Maar goed, het zal wel opstapeling van gedrag zijn. Maar waarschijnlijk valt het allemaal ontzettend mee, a;s dit het ergste is wat ie gedaan heeft hoor Krijgt hij volgend jaar weer dezelfde juf?
[...]
Beide...ik ben heel onzeker en deze juf heeft eigenlijk vooral negatieve punten. Ze vond het heel erg dat zoon na gezellig samen picknicken in het park tegen de prullenbak aantrapte....ik zie dat als jongensgedrag, maar volgens haar kan dat dus écht niet. Nee, hij hoort het niet omver te trappen, maar het is toch niet meteen probleem/afwijkend gedrag?Tja, dat klinkt mij ook niet raar in de oren. Maar goed, het zal wel opstapeling van gedrag zijn. Maar waarschijnlijk valt het allemaal ontzettend mee, a;s dit het ergste is wat ie gedaan heeft hoor Krijgt hij volgend jaar weer dezelfde juf?
We dont make mistakes here, we just have happy accidents. We want happy, happy paintings. If you want sad things, watch the news. Everything is possible here. This is your little universe -Bob Ross
donderdag 1 juli 2010 om 17:09
Onthoudt ook dat een juf soms weet dat ze hulp nodig heeft voor zichzelf om anders met een kind om te gaan. Ook juffen mogen dat vragen voor zichzelf dat hoeft niets over jouw zoon te zeggen wel over dat de juf het moeilijk heeft met het type kind wat jouw zoon is.
Voor de duidelijkheid dat is óók een manier van kijken naar hetzelfde en wellicht kloppen hier alle opmerkingen een beetje.
Jouw zoon is een rauwdouwer, zijn juf heeft het wel moeilijk met hem, zij wil hulp hierbij , dit kan betekenen dat zij volgend jaar leert er anders mee om te gaan en/of ook dat ze dan mogelijk observeren dat jouw zoon meer nodig heeft.
Tevens ben jij je bewust van welke keuzes jij maakte en maakt (?) , en 35 weken zwanger van de tweede.
Dit alles maakt je nu heel onzeker en bang waardoor je vindt dat het door jou komt. Dat is goed om toe te geven en ik zou opvoedingsondersteuning echt overwegen als is het maar om te vernemen dat je momenteel het prima aanpakt. Mocht dit anders blijken dan krijg je tips het anders aan te pakken.
Voor de duidelijkheid dat is óók een manier van kijken naar hetzelfde en wellicht kloppen hier alle opmerkingen een beetje.
Jouw zoon is een rauwdouwer, zijn juf heeft het wel moeilijk met hem, zij wil hulp hierbij , dit kan betekenen dat zij volgend jaar leert er anders mee om te gaan en/of ook dat ze dan mogelijk observeren dat jouw zoon meer nodig heeft.
Tevens ben jij je bewust van welke keuzes jij maakte en maakt (?) , en 35 weken zwanger van de tweede.
Dit alles maakt je nu heel onzeker en bang waardoor je vindt dat het door jou komt. Dat is goed om toe te geven en ik zou opvoedingsondersteuning echt overwegen als is het maar om te vernemen dat je momenteel het prima aanpakt. Mocht dit anders blijken dan krijg je tips het anders aan te pakken.
donderdag 1 juli 2010 om 17:12
quote:singalala schreef op 01 juli 2010 @ 17:08:
[...]
Tja, dat klinkt mij ook niet raar in de oren. Maar goed, het zal wel opstapeling van gedrag zijn. Maar waarschijnlijk valt het allemaal ontzettend mee, a;s dit het ergste is wat ie gedaan heeft hoor Krijgt hij volgend jaar weer dezelfde juf?Hoop het niet!
[...]
Tja, dat klinkt mij ook niet raar in de oren. Maar goed, het zal wel opstapeling van gedrag zijn. Maar waarschijnlijk valt het allemaal ontzettend mee, a;s dit het ergste is wat ie gedaan heeft hoor Krijgt hij volgend jaar weer dezelfde juf?Hoop het niet!
Je weet toch!
donderdag 1 juli 2010 om 17:16
quote:brocante schreef op 01 juli 2010 @ 16:37:
Ik zit hier gewoon te huilen....ik zou het zo graag allemaal terugdraaien.
Terugdraaien gaat niet. Maar je kan wel opnieuw beginnen. Ik vind het om te beginnen al erg goed dat je durft te kijken naar je eigen gedrag en de mogelijke uitwerking die dat op je zoon heeft/heeft gehad.
Daar is wel moed voor nodig om kritisch naar jezelf te kijken. Dan kies je niet voor de makkelijkste weg (het ligt aan een ander). Maar stop met jezelf naar beneden te halen, daar bereik je niets mee. We doen allemaal dingen onder bepaalde omstandigheden waarvan we later inzien dat ze niet de juiste waren.
Kinderen verwachten echt geen perfecte moeder of vader. Zolang je zo intelligent bent om je eigen fouten te kunnen erkennen en je gedrag aan te passen, is er nog geen man over boord, je zoon is pas 5 jaar.
Wat hier al is geschreven. Doe het niet alleen. Je hoeft niet alles alleen te doen. Zoek professionele hulp. Als je dat een grote stap vindt, kan je om te beginnen een gesprek met je huisarts hierover aangaan, dat is laagdrempelig en hij/zij kan je verder op weg helpen. Zorg wel dat je serieus genomen wordt.
Ik zit hier gewoon te huilen....ik zou het zo graag allemaal terugdraaien.
Terugdraaien gaat niet. Maar je kan wel opnieuw beginnen. Ik vind het om te beginnen al erg goed dat je durft te kijken naar je eigen gedrag en de mogelijke uitwerking die dat op je zoon heeft/heeft gehad.
Daar is wel moed voor nodig om kritisch naar jezelf te kijken. Dan kies je niet voor de makkelijkste weg (het ligt aan een ander). Maar stop met jezelf naar beneden te halen, daar bereik je niets mee. We doen allemaal dingen onder bepaalde omstandigheden waarvan we later inzien dat ze niet de juiste waren.
Kinderen verwachten echt geen perfecte moeder of vader. Zolang je zo intelligent bent om je eigen fouten te kunnen erkennen en je gedrag aan te passen, is er nog geen man over boord, je zoon is pas 5 jaar.
Wat hier al is geschreven. Doe het niet alleen. Je hoeft niet alles alleen te doen. Zoek professionele hulp. Als je dat een grote stap vindt, kan je om te beginnen een gesprek met je huisarts hierover aangaan, dat is laagdrempelig en hij/zij kan je verder op weg helpen. Zorg wel dat je serieus genomen wordt.
donderdag 1 juli 2010 om 17:17
quote:brocante schreef op 01 juli 2010 @ 17:13:
[...]
Die vind eigenlijk hetzelfde als jij. Hij was liever zelf naar het gesprek gegaan (hij is wat nuchterder dan ik), maar dat kon helaas niet. Hij is blij (net als ik) dat zoon volgend jaar een andere juf krijgt.
Juf gaf trouwens tijdens 2e gesprek aan dat ik dit inderdaad misschien wat te zwaar opvat. Dat observeren is puur bedoeld als handvat voor de leerkracht. Ze zegt dat ze geen toestemming aan de ouders hoeven vragen hiervoor, omdat dit puur t.b.v. de leerkracht is. Zij vond het echter wel zo netjes om ons dit te melden. Wij hoeven ook geen toestemming voor die observatie te geven.
je bent echt 35 weken zwanger (met een kacheltje van binnen en van buiten) dat maakt dat je je wellicht echt te druk maakt nu.
Adem in adem uit..... dit is een heel gewone beleidskeuze van een school en hoeft werkelijk niets met jouw zoon te maken te hebben.
[...]
Die vind eigenlijk hetzelfde als jij. Hij was liever zelf naar het gesprek gegaan (hij is wat nuchterder dan ik), maar dat kon helaas niet. Hij is blij (net als ik) dat zoon volgend jaar een andere juf krijgt.
Juf gaf trouwens tijdens 2e gesprek aan dat ik dit inderdaad misschien wat te zwaar opvat. Dat observeren is puur bedoeld als handvat voor de leerkracht. Ze zegt dat ze geen toestemming aan de ouders hoeven vragen hiervoor, omdat dit puur t.b.v. de leerkracht is. Zij vond het echter wel zo netjes om ons dit te melden. Wij hoeven ook geen toestemming voor die observatie te geven.
je bent echt 35 weken zwanger (met een kacheltje van binnen en van buiten) dat maakt dat je je wellicht echt te druk maakt nu.
Adem in adem uit..... dit is een heel gewone beleidskeuze van een school en hoeft werkelijk niets met jouw zoon te maken te hebben.
donderdag 1 juli 2010 om 17:17
quote:brocante schreef op 01 juli 2010 @ 17:15:
[...]
Diep in mijn hart weet ik dat ook wel, maar als je juf zegt "hij is ongelukkig, anders vertoont hij dit gedrag niet", dan komt dat toch wel even hard aan.De juf lijkt mij geen orthopedagoog. Het is haar mening over het gedrag van jouw kind. Waarom zou dat kloppen? Jij kent je zoon, als hij ongelukkig is denk je niet dat jij het zou merken?
[...]
Diep in mijn hart weet ik dat ook wel, maar als je juf zegt "hij is ongelukkig, anders vertoont hij dit gedrag niet", dan komt dat toch wel even hard aan.De juf lijkt mij geen orthopedagoog. Het is haar mening over het gedrag van jouw kind. Waarom zou dat kloppen? Jij kent je zoon, als hij ongelukkig is denk je niet dat jij het zou merken?
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
donderdag 1 juli 2010 om 17:18
quote:brocante schreef op 01 juli 2010 @ 17:05:
[...]
Acceptabel dwars gedrag vind ik bijv. het niet mee willen helpen opruimen van speelgoed voor hij in bad gaat. Dan rent zoon gewoon achter de tuin in en dan ga ik hem ophalen en al kletsend loods ik hem naar binnen en kan ik hem toch aanzetten tot opruimen. Ja tuurlijk is het beter en fijner als hij meteen doet wat ik zeg, maar dit tegenstribbelen hoort toch ook bij kind zijn?
Dát doen mijn kinderen nou noohoooit.....
Vrij normaal lijkt me
[...]
Acceptabel dwars gedrag vind ik bijv. het niet mee willen helpen opruimen van speelgoed voor hij in bad gaat. Dan rent zoon gewoon achter de tuin in en dan ga ik hem ophalen en al kletsend loods ik hem naar binnen en kan ik hem toch aanzetten tot opruimen. Ja tuurlijk is het beter en fijner als hij meteen doet wat ik zeg, maar dit tegenstribbelen hoort toch ook bij kind zijn?
Dát doen mijn kinderen nou noohoooit.....
Vrij normaal lijkt me
donderdag 1 juli 2010 om 17:19
Brocante,
ik heb 'slechts' de eerste pagina gelezen. Vraag hulp! Voor je kind, maar ook voor jezelf.
Ik herken de angst om het slecht te hebben gedaan (met de start van mijn kind heb ik met een dik 2 jaar durende PND te kampen gehad en zeer veel agressieve gedachten/gevoelens die daar bij kwamen kijken). Toch is het met mijn kind helemaal goed gekomen. Ik heb ook hulp gehad en wat blijken kinderen godzijdank toch veerbaar en weerbaar.
Maar je moet wel wat gaan doen. Toekijken en het aanzien als je denkt dat het niet goed gaat, is natuurlijk niet de oplossing.
Sterkte
ik heb 'slechts' de eerste pagina gelezen. Vraag hulp! Voor je kind, maar ook voor jezelf.
Ik herken de angst om het slecht te hebben gedaan (met de start van mijn kind heb ik met een dik 2 jaar durende PND te kampen gehad en zeer veel agressieve gedachten/gevoelens die daar bij kwamen kijken). Toch is het met mijn kind helemaal goed gekomen. Ik heb ook hulp gehad en wat blijken kinderen godzijdank toch veerbaar en weerbaar.
Maar je moet wel wat gaan doen. Toekijken en het aanzien als je denkt dat het niet goed gaat, is natuurlijk niet de oplossing.
Sterkte
donderdag 1 juli 2010 om 17:19
quote:brocante schreef op 01 juli 2010 @ 17:15:
[...]
Diep in mijn hart weet ik dat ook wel, maar als je juf zegt "hij is ongelukkig, anders vertoont hij dit gedrag niet", dan komt dat toch wel even hard aan.Kep ook zo'n jochie maar die is nu 17 en de allerallerliefste gozer van de wereld, wees trots op jezelf en je zoon ofzoiets. Ik lul ook maar wat...
[...]
Diep in mijn hart weet ik dat ook wel, maar als je juf zegt "hij is ongelukkig, anders vertoont hij dit gedrag niet", dan komt dat toch wel even hard aan.Kep ook zo'n jochie maar die is nu 17 en de allerallerliefste gozer van de wereld, wees trots op jezelf en je zoon ofzoiets. Ik lul ook maar wat...
Je weet toch!
donderdag 1 juli 2010 om 17:23
quote:brocante schreef op 01 juli 2010 @ 17:15:
[...]
Diep in mijn hart weet ik dat ook wel, maar als je juf zegt "hij is ongelukkig, anders vertoont hij dit gedrag niet", dan komt dat toch wel even hard aan.
Juffen zien veel kinderen en hebben zeker wel ervaring, maar als jij een intelligente, goede moeder bent die geeft om je kind (en dat doe je, dat spat ervan af), ookal reageer je soms niet altijd even pedagogisch verantwoord... dan moet je eigen mening over hoe jouw kind in zijn vel zit zeker niet uitvlakken. Jouw mening over je kind is ook belangrijk! Net zoals die van je man.
En op zich niet gek dat je zoon misschien wat anders in zijn vel zit de laatste tijd, er komt een broertje of zusje bij. Dat is heel spannend en raar voor kinderen en hier kunnen ze meer aandachtsvragend van worden.
Jij bent geen professional, maar je ziet je kind wel elke dag sinds zijn geboorte zo ongeveer , dus je kunt echt wel beoordelen of het goed of slecht met hem gaat. Je hebt geen iq van 50 blijkt uit je berichten, dus vertrouw je eigen oordeel wat meer.
Wees eigenlijk juist trots: jij kan je kind meestal wel handelen (en ja, soms is je geduld op en gaat het niet goed... daar kun je wel wat verbeteren). De juf niet (ok, die heeft ook een klas vol).
En wat doet de juf: die regelt iets zodat de leerkrachten op school beter op hem in kunnen spelen. En op zich is het niet gek om eens een paar uur voor welke leerling dan ook uit te trekken om uit te denken welke aanpak bij welk kind nu goed zou werken...
En: dat kun jij thuis ook doen, de communicatie tussen jullie verbeteren. Misschien is daar een cursus een prettig middel voor, ook om je zelfvertrouwen op te krikken, misschien is het meer inhouden als hij het bloed onder je nagels vandaan haalt (en dat doen alle kinderen weleens).
[...]
Diep in mijn hart weet ik dat ook wel, maar als je juf zegt "hij is ongelukkig, anders vertoont hij dit gedrag niet", dan komt dat toch wel even hard aan.
Juffen zien veel kinderen en hebben zeker wel ervaring, maar als jij een intelligente, goede moeder bent die geeft om je kind (en dat doe je, dat spat ervan af), ookal reageer je soms niet altijd even pedagogisch verantwoord... dan moet je eigen mening over hoe jouw kind in zijn vel zit zeker niet uitvlakken. Jouw mening over je kind is ook belangrijk! Net zoals die van je man.
En op zich niet gek dat je zoon misschien wat anders in zijn vel zit de laatste tijd, er komt een broertje of zusje bij. Dat is heel spannend en raar voor kinderen en hier kunnen ze meer aandachtsvragend van worden.
Jij bent geen professional, maar je ziet je kind wel elke dag sinds zijn geboorte zo ongeveer , dus je kunt echt wel beoordelen of het goed of slecht met hem gaat. Je hebt geen iq van 50 blijkt uit je berichten, dus vertrouw je eigen oordeel wat meer.
Wees eigenlijk juist trots: jij kan je kind meestal wel handelen (en ja, soms is je geduld op en gaat het niet goed... daar kun je wel wat verbeteren). De juf niet (ok, die heeft ook een klas vol).
En wat doet de juf: die regelt iets zodat de leerkrachten op school beter op hem in kunnen spelen. En op zich is het niet gek om eens een paar uur voor welke leerling dan ook uit te trekken om uit te denken welke aanpak bij welk kind nu goed zou werken...
En: dat kun jij thuis ook doen, de communicatie tussen jullie verbeteren. Misschien is daar een cursus een prettig middel voor, ook om je zelfvertrouwen op te krikken, misschien is het meer inhouden als hij het bloed onder je nagels vandaan haalt (en dat doen alle kinderen weleens).
We dont make mistakes here, we just have happy accidents. We want happy, happy paintings. If you want sad things, watch the news. Everything is possible here. This is your little universe -Bob Ross