Geen resultaten gevonden Probeer een andere zoekterm

Zoekfilters:

Ik wilde mijn kind niet

24-01-2020 00:08 47 berichten
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik lig hier in het donker in bed en de tranen rollen over mijn wangen. Precies 10 jaar geleden was ik nu net bevallen van mijn jongste kind. Maar ik wilde hem niet. Ik wist niet wat ik met hem aan moest en wilde hem al helemaal niet vast houden.

2 weken eerder had mijn ex laten weten niet meer volledig voor mij te kunnen gaan. En nog diezelfde avond lag hij bij een ander in bed. Mij hoogzwanger achterlatend met 2 kleine kinderen.

Ik heb de bodem van de put gezien, kon niet meer genieten en toen kwam de jongste ook nog eens 4 weken te vroeg, met alle toeters en bellen, op de wereld. Zoon had een slecht start, maar dat drong niet tot me door. Zoon werd bij mij neer gelegd, maar ik wilde hem niet. Ik was er helemaal niet klaar voor. Hoe moest ik dat ooit gaan doen. Ik kon alleen maar huilen. Zag een groot zwart gat. En daar paste dat kind, wat ik niet wilde, helemaal niet bij. Ik had geen band met hem zoals ik met de andere 2 kinderen direct had. Ik wilde hem niet vasthouden, niet in bad doen, niks. Ik kon het niet.

Dankzij de kraamhulp, huisarts, cb etc. is die band helemaal goed gekomen. Maar 1 dag per jaar voel ik me schuldig. 1 dag per jaar vier ik eerst een feestje met zoon en dan komen ‘s avonds in bed de tranen. Ik wilde mijn lieve, mooie, slimme, kleine mannetje niet.
Alle reacties Link kopieren Quote
de vader is hier de smeerlap ja, ik mag toch hopen dat hij allimentatie betaald na alles wat jij hebt moeten doorstaan? mannen kunnen precies de deur dichtslaan en doen of er niks gebeurd is en doen of ze nooit kinderen hebben gehad. pak hem bij zijn nekvel en sleep hem voor de rechter.
Alle reacties Link kopieren Quote
Wat heftig voor je! Het klinkt voor mij niet alsof je je kind niet wilde, je wilde deze situatie niet. Met een man die je verliet terwijl je hoogzwanger was. Logisch dat je in die situatie, met alle stress, niet ook de plek had voor een bevalling en de zorg voor een pasgeboren (te vroeg geboren) kindje. Je had meer dan genoeg aan jezelf.

Wees niet te hard voor jezelf, je klinkt als een moeder die ontzettend veel van haar zoon houdt!
Alle reacties Link kopieren Quote
Maar 1 dag per jaar voel ik me schuldig.


Nergens voor nodig.
Ik hoop dat zijn pa zich 365 dagen per jaar zich wel zo voelt.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
Alle reacties Link kopieren Quote
Wilde je hem niet of was je gewoon doosbang dat het niet zou lukken en kapot van verdriet doordat je er ineens alleen voor stond? Dat is nogal een verschil.

Wees niet zo hard voor jezelf. Je houdt van je zoon, dus je wilde hem wél. Je kon het alleen niet meteen. En dat is heel begrijpelijk.
Alle reacties Link kopieren Quote
denk wat jij had valt onder postnatale dep, want zo te zien is de relatie tussen u en uw kind toch nog goed gekomen. dus niks om u over te schamen, de vader zou zich dik moeten schamen ja,...duidelijk geen ticket uit de loterij om een relatie aan te gaan.
Alle reacties Link kopieren Quote
Je wilde de situatie niet. En het is nogal wat...

Voel je hier niet schuldig om. Je houdt van je zoon, daar gaat het om.
No matter how many mistakes you make or how slow you progress, you are still way ahead of everyone who isn't trying
Alle reacties Link kopieren Quote
Gelukkig is het goedgekomen, dat is het belangrijkste toch?
Dit is een blok tekst dat toegevoegd kan worden aan de berichten die je maakt. Er is limiet van 255 tekens.
Alle reacties Link kopieren Quote
De vader wilde én zijn hoogzwangere vrouw én zijn 2 kinderen niet.

Ik hoop dat hij nu vaker dan 2 keer per jaar huilt.
(Al gok ik tegelijk dat zo'n ijskikker helaas niet huilt.)


Happy 10th Birthday aan je zoon!
Off course we need hope! But the one thing we need more than hope is ACTION! Because once we start to act, hope is everywhere!
Alle reacties Link kopieren Quote
Don't be so hard on yourself, you are only human *knuffel*
Alle reacties Link kopieren Quote
Dankje voor jullie lieve berichtjes!

364 dagen gaat het eigenlijk heel goed. Als het dan al ooit naar boven komt dat kan ik het heel makkelijk relativeren. Maar die ene dag brengt zoveel oude gevoelens naar boven, dat het dan even overweldigend is. Ik hoop elk jaar opnieuw dat ik het volgende jaar gewoon alleen maar kan genieten van zijn verjaardag. Misschien als hij 11 wordt :)
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik jank enorm om dit topic. Ik ben zelf recent moeder geworden, ongepland. Ik voel zo mee met mijn mannetje. Ik voel dat ik voor m moet vechten, mijn zoon is mijn wereld. Ook al begrijp ik hem niet zo , door al dat gehuil. Ik hou van mijn kleine man en vecht voor hem.
Alle reacties Link kopieren Quote
:hug:
Wat is dat een moeilijke tijd voor jou geweest.
Och meid, wat zwaar. Ik hoor je pijn en voel de wanhoop in het verhaal.
Big hug voor jou. Je hebt bergen verzet!
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik herken het deels, maar zoals ze voor mij al zeiden denk ik dat je baalt van de stiuatie toen. en terecht. MAAAR als je zegt mn lieve grappige slimme mannetje, wees trots op hem! en ook trots op jezelf
Alle reacties Link kopieren Quote
Heel eerlijk? Ik vind het een viva of mijngeheim verhaal.
Niet de feiten maar het schrijfsel opzich.
Zou het zomaar kunnen dat dit over een maand of wat in viva staat?
Alle reacties Link kopieren Quote
Waar laat jij het verleden, 1 dag in je leven per jaar, de baas zijn over die dag?

Vergeef jezelf en geniet ook die dag van je kinderen.
Alle reacties Link kopieren Quote
Knuffel.
Ik moet gewoon huilen van je bericht.
Je hoeft je niet schuldig te voelen, al snap ik het wel.
Maar je kreeg veel teveel op je bord door je ex. Het was gewoon te groot, doodeng in je eentje, hoe je alles moest gaan doen in de toekomst.
In the end, it's not going to matter how many breaths you took, but how many moments took your breath away...
Alle reacties Link kopieren Quote
blijfgewoonbianca schreef:
24-01-2020 00:16
Nergens voor nodig.
Ik hoop dat zijn pa zich 365 dagen per jaar zich wel zo voelt.
Dit. Ik kan gewoon geen woord verzinnen voor wat voor ongelooflijke zak je bent als je je hoogzwangere vrouw, de moeder van je 2 - bijna 3 - kleine kinderen, verlaat.

Echt onvoorstelbaar. En schandalig. Je bent vader, je bent verantwoordelijk voor een gezin. Je bent geen 15 meer.

Maar goed, dat terzijde. Ik was ook niet verliefd op mijn kind. Ik was heel gewenst en gepland na veel gedoe dankzij IVF zwanger, mijn relatie was goed, ik kon niet wachten op mijn kind. En toen was hij er en toen dacht ik: ‘is dit het?’
Ik vond hem wel lief en mooi hoor, maar ik was zo overweldigd door alles dat ik gewoon totaal niet bij mijn emoties kon en het overviel me zó dat hij gewoon een totale vreemde voor me was. Ik had verwacht dat ik zou denken ‘ja jij bent het.’ Maar ik dacht: ‘ze hadden elke baby uit het ziekenhuis hier neer kunnen leggen en dan had dat ook mijn kind kunnen zijn. Ik herken hem niet.’

Ik voel me daar nooit schuldig over. Liefde mag ook groeien, het hoeft er niet per se vanaf dag 1 te zijn. Het is fijn als je direct smoorverliefd bent op je eigen kind, maar het is ook mogelijk dat het even duurt. En zoals je weet komt het dan ook goed.

Ik ben iig nu dol op mijn eigen kind en kan me niet meer voorstellen dat ik ooit heb gedacht dat hij niet mijn kind zou zijn, want ik herken hem tenslotte uit duizenden, deze hoort overduidelijk bij mij ;) (hij wordt dit voorjaar 3).

En trouwens, als ik mijn posts teruglees van toen zoon net geboren was hier op vf of whatsappjes ofzo, dan lees ik een moeder die toen eigenlijk ook al heeeeel erg verliefd op haar zoon was, ook al wist ze dat zelf nog niet :winkie:

Gefeliciteerd net je zoon :redrose:
Statistics are used much like a drunk uses a lamppost: for support, not illumination.
Alle reacties Link kopieren Quote
Mijn jongste kondigde zich ook niet op het meest geschikte moment aan, en ik heb toen ook wel iets gedacht van 'he, moet dat nou'. Maar toen ie eenmaal op mijn buik lag wilde ik hem ineens heel erg wél. En om dat laatste gaat het toch?
#literserwtensoep
Alle reacties Link kopieren Quote
Kijk eens kritisch naar wat er gebeurd is. Wilde je je KIND niet? Of wilde je de SITUATIE niet en had je kind toevallig de pech in deze situatie geboren te worden?

Ik denk dat er mensen slechter uit die situatie gekomen zouden zijn hoor! Want dit is nogal een traumatisch gebeuren lijkt me!

Wat een lul de behanger trouwens, die vent. Vader wil ik hem niet eens noemen. Ik hoop dat hij gewoon buiten beeld is en niet het geluk heeft van je mannetje te mogen genieten. Dat verdient hij niet!
Alle reacties Link kopieren Quote
Lady*Voldemort schreef:
24-01-2020 07:00
Mijn jongste kondigde zich ook niet op het meest geschikte moment aan, en ik heb toen ook wel iets gedacht van 'he, moet dat nou'. Maar toen ie eenmaal op mijn buik lag wilde ik hem ineens heel erg wél. En om dat laatste gaat het toch?
Tijdens de bevalling zag ik dat er paniek was. Verpleegkundigen die alle kanten in renden en riepen om de gynaecoloog. Maar het drong niet tot me door. Zoon was er en zag grauw, waardoor ze hem meteen mee namen. Ik weet niet waar naar toe. Het maakte me niks uit. Het deed me niks. Opeens hoorde ik iemand zeggen: oh gelukkig hij huilt. En niet veel later werd hij bij mij gelegd. Ik kon er niks mee. Ik kon alleen voor me uit staren en huilen. Ik heb hem aan iemand anders gegeven.

Ook thuis was het niet veel beter. Als de kraamhulp vroeg of ik hem bij me wilde zei ik nee. Ik wilde hem niet in bad doen, ik wilde hem niet bij me hebben. De kraamhulp, huisarts, verloskundige hebben eigenlijk direct aan de bel getrokken. Waardoor dit niet zo lang heeft geduurd. Maar ik wens het niemand toe om zo’n start te maken met je kind. Wat een hel was dat.
Alle reacties Link kopieren Quote
moizer schreef:
24-01-2020 07:07
Kijk eens kritisch naar wat er gebeurd is. Wilde je je KIND niet? Of wilde je de SITUATIE niet en had je kind toevallig de pech in deze situatie geboren te worden?

Ik denk dat er mensen slechter uit die situatie gekomen zouden zijn hoor! Want dit is nogal een traumatisch gebeuren lijkt me!

Wat een lul de behanger trouwens, die vent. Vader wil ik hem niet eens noemen. Ik hoop dat hij gewoon buiten beeld is en niet het geluk heeft van je mannetje te mogen genieten. Dat verdient hij niet!
Dit. Een dikke knuffel voor jou TO. :hug:
Geloof niet alles wat je denkt.
Alle reacties Link kopieren Quote
Het gaat goed met je kind. Je hebt een goede band met hem. Hij voelt zich geliefd. Dat is wat telt.

Je bent gevallen, maar je bent opgestaan en er voor gegaan.

Vergeef jezelf. Het is tijd.
Alle reacties Link kopieren Quote
Je hoeft je nergens schuldig over te voelen. Het is nogal wat als je hoogzwanger ineens in de steek wordt gelaten. Je ex is diegene die zich schuldig zou moeten voelen.

Het is ook niet erg als je daar 1x per jaar nog steeds verdrietig om bent omdat de situatie anders is gelopen dan je had gewild.
Alle reacties Link kopieren Quote
:hug:
Ja dat klopt maar dat heeft hier nu even niks mee te maken

Anonymous
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn

Terug naar boven