Kinderen
alle pijlers
In eigen bedje slapen
zondag 28 april 2019 om 15:56
Hallo allemaal,
Ons zoontje van 2 weken wil nog niet in zijn eigen bedje slapen. Wanneer wij hem hier in leggen begint hij meteen te huilen. Als we hem dan bij ons pakken os het goed. Tussen ons in slaapt hij perfect. We leggen hem soms overdag in zijn bedje maar ook dit lukt niet.
Tips? Hoe ging dit bij andere mama's?
Ons zoontje van 2 weken wil nog niet in zijn eigen bedje slapen. Wanneer wij hem hier in leggen begint hij meteen te huilen. Als we hem dan bij ons pakken os het goed. Tussen ons in slaapt hij perfect. We leggen hem soms overdag in zijn bedje maar ook dit lukt niet.
Tips? Hoe ging dit bij andere mama's?
zondag 28 april 2019 om 16:20
Persoonlijk vind ik het sneu om een pasgeboren baby te laten huilen. Helemaal voor de hechting. Maar heb het 1x probeert en dit werkt niet bij ons. Het ging ook tegen mijn gevoel in.AaltjeR schreef: ↑28-04-2019 16:02Absoluut not done op het Viva forum, maar wij hebben onze baby vanaf de tweede of derde nacht in zijn eigen bed gelegd. Bij huiltjes wachtten we een paar minuten, vaak stopte het na een minuut of drie en viel de baby in slaap. Ik kijk hier erg positief op terug en hoop dat ik het bij een eventuele tweede weer zo kan doen.
zondag 28 april 2019 om 16:21
Eh, TO schrijft nergens dat dat bedje ook in een aparte kamer staat hè, alleen ‘eigen bedje’. En ja, het advies is toch echt wel ‘eigen bed’, al dan niet tegen het jouwe aan gezet als co-sleeper. Hartstikke leuk vroeger met zijn allen in de bedstee, maar toen haalde ook meer dan een kwart van de kinderen hun tweede verjaardag niet. Niet echt iets waar we heel graag naar terug willen.LAgirl82 schreef: ↑28-04-2019 16:05Hij is pas 2 weken!!!! Natuurlijk slaapt hij nog niet in zijn eigen bedje!!!
Lekker bij je houden, daar wil hij slapen, daar is hij veilig, daar ruikt hij jou.
Zo'n jonge babytjes zijn helemaal niet gemaakt om alleen te slapen in een apart bedje. Dus heel logisch dat hij huilt!
TO: ik was van plan om baby ook gewoon in haar eigen bedje te leggen (en ja, dus ook op haar eigen kamer), tenzij dat niet zou werken. De eerste weken werkte dat dus inderdaad niet, achteraf waarschijnlijk meer omdat het te koud was maar ok. Toen sliep ze op het bed naast mij (ik heb geen partner, dus niet tussen twee mensen in, maar op een heel eigen bed) in een slaapzakje.
Na een maand viel ze eigenlijk elke keer heel makkelijk in slaap na een voeding, terwijl ik totaal verkrampt in bed lag en overal wakker van werd. Bovendien werd zij ook wakker van mij als ik me omdraaide etc (babies zouden overal doorheen slapen, nou, die van mij niet hoor!). Dus toen was samen slapen helemaal niet goed meer voor ons beider nachtrust. Toen een nacht geprobeerd haar in haar eigen bedje te leggen (laatste voeding en slaapzak aan bij mij, en dan naar eigen bed), en dat ging meteen goed. Sindsdien (nu bijna 5 maanden) slaapt ze heerlijk op haar eigen kamertje, en ik ook weer een beetje ok in mijn eigen bed.
Het kan dus ook best dat het de eerste weken even niet wil, en na een paar weken wel. Overigens slaapt mijn dochter overdag nog steeds niet in haar bed. Dan slaapt ze gewoon niet of maximaal 20 minuten, in de box zo 3 kwartier. Dat doe ik dus helemaal fout, want s nachts moet je ze bij je houden, maar overdag moeten ze juist wel in hun eentje op een kamer. Tja, dat memo heeft dochter blijkbaar niet gekregen, dus we doen gewoon wat voor ons werkt.
zondag 28 april 2019 om 16:23
AaltjeR schreef: ↑28-04-2019 16:15Ik heb de ervaring dat dit soort discussies hier vaak ontsporen, en iedereen moet vooral doen wat hem het prettigst lijkt... maar ik geloof dat een baby kan wennen aan structuur en in onze structuur hoorde bij de eerste signalen van vermoeidheid in zijn eigen bed. Niet gelijk oppakken bij een huiltje maar het even aanzien. Ik wil niet met een baby in mijn kamer, bed of op mijn buik slapen. Ik heb dat als uitgangspunt genomen en daar naar gehandeld.
Als dat niet lukt... of je vindt het onacceptabel om een baby even te laten huilen, dan zou ik er naast gaan zitten. Proberen of je kunt troosten door hand op hoofd of buik te leggen. Maar niet oppakken en niet praten.
Ik heb een andere ervaring. Na mijn oudste waarbij ik dit heb geprobeerd en maanden vreselijke nachten opleverde door mensen die verkondigen dat dit bij elk kind werkt..was ik het zat. Ben gewoon verder gaan kijken.
Coosleeper en bij de 2e gewoon veel relaxer mee om gegaan. Voor kind en ouders gewoon veel fijner.
Ja, als baby wel op eigen kan en je wil dat als ouder. Prima. Als pasgeboren baby gaat huilen en je dus nachten bezig bent... gewoon een veilige manier van samen slapen zoeken. Veel fijner. Voor baby en hechting en voor de rust van de ouder.
zondag 28 april 2019 om 16:24
Mijn kinderen hebben alle 4 vanaf dag 1 in eigen bedje gelegen.
De oudste (inmiddels 11 jaar) de eerste 2 weken in een wieg op onze kamer en na een week overdag in zijn eigen kamer in die wieg.
De tweeling sliep samen in een ledikant, naast elkaar, maar wel in de babykamer.
De jongste heeft vanaf dag 1 in een ledikant op de babykamer geslapen.
We hadden wel een draaistoel op de babykamer staan, zodat we daar even konden zitten / knuffelen als ze aan het huilen waren. Maar als ze rustig waren of moe of aan het slapen dan legden we ze terug in eigen bedje.
De oudste (inmiddels 11 jaar) de eerste 2 weken in een wieg op onze kamer en na een week overdag in zijn eigen kamer in die wieg.
De tweeling sliep samen in een ledikant, naast elkaar, maar wel in de babykamer.
De jongste heeft vanaf dag 1 in een ledikant op de babykamer geslapen.
We hadden wel een draaistoel op de babykamer staan, zodat we daar even konden zitten / knuffelen als ze aan het huilen waren. Maar als ze rustig waren of moe of aan het slapen dan legden we ze terug in eigen bedje.
zondag 28 april 2019 om 16:26
Wat zegt je gevoel je? Ga daarvan uit, want zoveel mensen zoveel opvoedstijlen.
Ikzelf wilde je als ze zo klein waren, ze 24/7 aan me geplakt hebben. Mijn jongste is nu 3 maanden een die went steeds meer aan zijn eigen kamer, maar beland ook geregeld weer lekker tussen ons in. Je gaat waarschijnlijk ook steeds beter herkennen wanneer het een kwestie is van vermoeidheid als ze op bed worden gelegd. Wel blijf ik altijd bij hem als hij huilt, maar haal hem soms niet uit bed als ik merk dat het echt een moeheidshuiltje is.
Mijn oudste is 2,5 en ook altijd zo gedaan en die slaapt nu gewoon klokje rond in zijn bed. En als hij het een keer moeilijk heeft doen we niet moeiljk en komt hij bij ons. Dit betekent dan helemaal niet dat hij eraan gewend raakt, want het gebeurd denk eens per maand.
Ikzelf wilde je als ze zo klein waren, ze 24/7 aan me geplakt hebben. Mijn jongste is nu 3 maanden een die went steeds meer aan zijn eigen kamer, maar beland ook geregeld weer lekker tussen ons in. Je gaat waarschijnlijk ook steeds beter herkennen wanneer het een kwestie is van vermoeidheid als ze op bed worden gelegd. Wel blijf ik altijd bij hem als hij huilt, maar haal hem soms niet uit bed als ik merk dat het echt een moeheidshuiltje is.
Mijn oudste is 2,5 en ook altijd zo gedaan en die slaapt nu gewoon klokje rond in zijn bed. En als hij het een keer moeilijk heeft doen we niet moeiljk en komt hij bij ons. Dit betekent dan helemaal niet dat hij eraan gewend raakt, want het gebeurd denk eens per maand.
zondag 28 april 2019 om 16:29
Labrujajoder schreef: ↑28-04-2019 16:15Welk vroeger???
Dat is altijd zo geweest, vraag maar eens aan oudere mensen (40+) of zij of hun ouders de kinderen bij hun in bed lieten slapen.
En dan nu weer ontopic graag.
Oh my, behoor ik tot de oude mensen met mijn 40
Ik heb een peuter en ik ben zwanger en die peuter sliep gewoon bij mij in de cosleeper.
Ik geloof dat mijn ouders en grootouders er wel andere methodes op na hielden, maar dat was echt niet zaligmakend hoor.
zondag 28 april 2019 om 16:35
In de bestee/in zelfde bed. Niks veilig samen slapen.
Babybedje gewoon eerste 2 jaar op de kamer. Tenminste dat is wat ik begreep van mijn moeder en oma.
En daarvoor sliepen alleen de baby's van rijken op een andere kamer met de hulp. De rest van het pleps gewoon op 1 kamer. En daarvoor helemaal.
anoniem_370013 wijzigde dit bericht op 28-04-2019 16:38
0.23% gewijzigd
zondag 28 april 2019 om 16:38
Hoi Roosje,
Ik heb een zoon van inmiddels 13 maanden die in het begin helemaal niet weg te leggen was. Ik heb me aangemeld bij de veilig samen slapen groep op facebook. Hier staan veel goede adviezen over hoe je het samen slapen zo veilig mogelijk kan doen. Ik kan je aanraden om hier op te kijken of in ieder geval te zoeken op James McKenna. De adviezen die door het cb/kraamzorg gegeven worden staan vaak haaks op wat echt veilig is.
Verder heb ik geen tips. Mijn zoontje was pas na een flink aantal maanden slapend over te leggen in bed. Sinds een aantal maanden gaat hij om 9 uur slapen en start dan in zijn eigen bedje waar hij de eerste uren ligt. Inmiddels leg ik hem na het voeden (op bed) wakker in zijn ledikant en valt hij in slaap (tot 1-2 uur).
Ik heb een zoon van inmiddels 13 maanden die in het begin helemaal niet weg te leggen was. Ik heb me aangemeld bij de veilig samen slapen groep op facebook. Hier staan veel goede adviezen over hoe je het samen slapen zo veilig mogelijk kan doen. Ik kan je aanraden om hier op te kijken of in ieder geval te zoeken op James McKenna. De adviezen die door het cb/kraamzorg gegeven worden staan vaak haaks op wat echt veilig is.
Verder heb ik geen tips. Mijn zoontje was pas na een flink aantal maanden slapend over te leggen in bed. Sinds een aantal maanden gaat hij om 9 uur slapen en start dan in zijn eigen bedje waar hij de eerste uren ligt. Inmiddels leg ik hem na het voeden (op bed) wakker in zijn ledikant en valt hij in slaap (tot 1-2 uur).
zondag 28 april 2019 om 16:38
zondag 28 april 2019 om 16:44
Lekker bij je in bed nemen. Maf gedoe kind apart leggen en laten huilen. We luisteren godzijdank naar kinderen. Baby en peuters hebben echt gevoel. Ja ja het zijn net mensen. Ze willen veiligheid en warmte. Verwennen is prima. Kinderen kunnen geen liefde genoeg krijgen. Daar krijg je geen prinsjes of prinsesjes van. Daar krijg je empathische volwassenen van.
zondag 28 april 2019 om 16:45
Eindelijk iemand die mijn mening deelt.Lucifer_Morningstar schreef: ↑28-04-2019 16:43Volhouden en laten huilen, huilen is het middel om zijn zin te krijgen en als hij doorheeft dat het niet werkt heeft hij het vanzelf op en weet dan wat zijn plek is om te slapen. Consequent hierin zijn en vol blijven houden
zondag 28 april 2019 om 16:45
Zoon heeft bij ons tot 9 maanden in bed geslapen. Wel volgens de McKenna methode. Toen stopte ik met borstvoeding en ging hij naar zijn eigen bedje omdat het niet veilig meer is.
Maar dat ging en gaat nog steeds niet helemaal lekker. Tot halverwege de nacht slaapt hij in zijn eigen bedje en daarna komt hij bij ons. Zoon is nu 2 jaar trouwens.
We vinden huilen ook onnodig en zelf geloof ik niet dat het nodig is dat een kind zichzelf in slaapt huilt. Onze zoon voelt zich geborgen en weer dat er altijd iemand komt als hij huilt. En is een heel tevreden mannetje die amper huilt.
Maar dat ging en gaat nog steeds niet helemaal lekker. Tot halverwege de nacht slaapt hij in zijn eigen bedje en daarna komt hij bij ons. Zoon is nu 2 jaar trouwens.
We vinden huilen ook onnodig en zelf geloof ik niet dat het nodig is dat een kind zichzelf in slaapt huilt. Onze zoon voelt zich geborgen en weer dat er altijd iemand komt als hij huilt. En is een heel tevreden mannetje die amper huilt.
zondag 28 april 2019 om 16:48
Nou en wie. Komt niet overal even rellen om het rellen.
Wees er maar blij mee.
Leuk ook jezelf zo profileren in een topic van een TO die een probleem heeft met slaap en een kleine baby. Wees ook daar maar trots op.
anoniem_370013 wijzigde dit bericht op 28-04-2019 16:49
6.96% gewijzigd
zondag 28 april 2019 om 16:49
Halleluja!SjakS schreef: ↑28-04-2019 16:44Lekker bij je in bed nemen. Maf gedoe kind apart leggen en laten huilen. We luisteren godzijdank naar kinderen. Baby en peuters hebben echt gevoel. Ja ja het zijn net mensen. Ze willen veiligheid en warmte. Verwennen is prima. Kinderen kunnen geen liefde genoeg krijgen. Daar krijg je geen prinsjes of prinsesjes van. Daar krijg je empathische volwassenen van.
zondag 28 april 2019 om 16:52
+ ontelbaarSjakS schreef: ↑28-04-2019 16:44Lekker bij je in bed nemen. Maf gedoe kind apart leggen en laten huilen. We luisteren godzijdank naar kinderen. Baby en peuters hebben echt gevoel. Ja ja het zijn net mensen. Ze willen veiligheid en warmte. Verwennen is prima. Kinderen kunnen geen liefde genoeg krijgen. Daar krijg je geen prinsjes of prinsesjes van. Daar krijg je empathische volwassenen van.
zondag 28 april 2019 om 16:52
Daar krijg je mensjes van die denken dat de hele wereld om hun draait.SjakS schreef: ↑28-04-2019 16:44Lekker bij je in bed nemen. Maf gedoe kind apart leggen en laten huilen. We luisteren godzijdank naar kinderen. Baby en peuters hebben echt gevoel. Ja ja het zijn net mensen. Ze willen veiligheid en warmte. Verwennen is prima. Kinderen kunnen geen liefde genoeg krijgen. Daar krijg je geen prinsjes of prinsesjes van. Daar krijg je empathische volwassenen van.
En die niet gewend zijn om ook eens iets te doen wat ze minder leuk vinden.
Ik zie het toch dagelijks om me heen: kinderen met grote bekken en respectloos gedrag.
Kleuters die met K dit en K dat lopen te schelden en tegen eenden aan lopen te slaan met een stok.
Is dat empathisch en opgevoed????
Dat moest ik vroeger niet proberen hoor.
Maar tegenwoordig mogen ze alles.
Nee is geen Nee meer maar wordt na even krijsen gewoon een Ja.
zondag 28 april 2019 om 16:52
Lekker bij je houden??... je wil als ouder zelf toch ook slapen? Hoe zie je dat voor je? Je kind tussen je in in je bed zodat ie 's nachts stikt van de deken of je er bovenop gaat liggen? Of om-en-om nachten doorhalen om wakker te blijven bij je kind?LAgirl82 schreef: ↑28-04-2019 16:05Hij is pas 2 weken!!!! Natuurlijk slaapt hij nog niet in zijn eigen bedje!!!
Lekker bij je houden, daar wil hij slapen, daar is hij veilig, daar ruikt hij jou.
Zo'n jonge babytjes zijn helemaal niet gemaakt om alleen te slapen in een apart bedje. Dus heel logisch dat hij huilt!
zondag 28 april 2019 om 16:56
Nee hoor. Echt wat erg als je dit echt denkt.Labrujajoder schreef: ↑28-04-2019 16:52Daar krijg je mensjes van die denken dat de hele wereld om hun draait.
En die niet gewend zijn om ook eens iets te doen wat ze minder leuk vinden.
Ik zie het toch dagelijks om me heen: kinderen met grote bekken en respectloos gedrag.
Kleuters die met K dit en K dat lopen te schelden en tegen eenden aan lopen te slaan met een stok.
Is dat empathisch en opgevoed????
Dat moest ik vroeger niet proberen hoor.
Maar tegenwoordig mogen ze alles.
Nee is geen Nee meer maar wordt na even krijsen gewoon een Ja.
Dat soort kinderen komen door ouders die ze later niet opvoeden. Vaak die ouders die apart moesten slapen.
zondag 28 april 2019 om 16:58
Hij slaapt nu, op advies van kraamzorg, in een babynestje tussen ons in en dan ligt hij tussen onze hoofden in. Dus hij kan niet uit bed vallen oid. Ook draaien wij dus niet op hem. Hij ligt op zn rug.Stampertje12 schreef: ↑28-04-2019 16:52Lekker bij je houden??... je wil als ouder zelf toch ook slapen? Hoe zie je dat voor je? Je kind tussen je in in je bed zodat ie 's nachts stikt van de deken of je er bovenop gaat liggen? Of om-en-om nachten doorhalen om wakker te blijven bij je kind?
zondag 28 april 2019 om 16:58
Tsja als je niet tegen andermans mening kunt omdat die niet overeenkomt met die van jou.Lucifer2018 schreef: ↑28-04-2019 16:48Nou en wie. Komt niet overal even rellen om het rellen.
Wees er maar blij mee.
Leuk ook jezelf zo profileren in een topic van een TO die een probleem heeft met slaap en een kleine baby. Wees ook daar maar trots op.
Waarom dan op een forum aanwezig zijn?
Op een forum mag namelijk iedereen zijn eigen mening geven over het bepaalde onderwerp.
Als je daar niet tegen kunt moet je dus ook niet op een forum komen.
zondag 28 april 2019 om 16:59
Denk dat dit weinig te maken heeft met een baby niet te laten huilen als ze niet willen slapen in eigen bedje...Labrujajoder schreef: ↑28-04-2019 16:52Daar krijg je mensjes van die denken dat de hele wereld om hun draait.
En die niet gewend zijn om ook eens iets te doen wat ze minder leuk vinden.
Ik zie het toch dagelijks om me heen: kinderen met grote bekken en respectloos gedrag.
Kleuters die met K dit en K dat lopen te schelden en tegen eenden aan lopen te slaan met een stok.
Is dat empathisch en opgevoed????
Dat moest ik vroeger niet proberen hoor.
Maar tegenwoordig mogen ze alles.
Nee is geen Nee meer maar wordt na even krijsen gewoon een Ja.
Denk dat dit meer te maken heeft met ouders die op latere leeftijd niet consequent zijn en zelf lopen te schelden.