Kinderen
alle pijlers
In eigen bedje slapen
zondag 28 april 2019 om 15:56
Hallo allemaal,
Ons zoontje van 2 weken wil nog niet in zijn eigen bedje slapen. Wanneer wij hem hier in leggen begint hij meteen te huilen. Als we hem dan bij ons pakken os het goed. Tussen ons in slaapt hij perfect. We leggen hem soms overdag in zijn bedje maar ook dit lukt niet.
Tips? Hoe ging dit bij andere mama's?
Ons zoontje van 2 weken wil nog niet in zijn eigen bedje slapen. Wanneer wij hem hier in leggen begint hij meteen te huilen. Als we hem dan bij ons pakken os het goed. Tussen ons in slaapt hij perfect. We leggen hem soms overdag in zijn bedje maar ook dit lukt niet.
Tips? Hoe ging dit bij andere mama's?
maandag 29 april 2019 om 16:42
Iedereen moet zelf beslissen wat goed is. Dit is gewoon zo'n gevoelskwestie en er bestaat niet persee een goed of fout.
Wij hadden het voornemen om aan rooming in te doen. Dat werkte niet, dus gingen we op zoek naar een 'methode' wat wel werkte en goed voelde.
Toen wilde ik een cosleeper, maar het samen slapen in het ouderlijk bed ging zo goed en vinden we zo fijn, dat de cosleeper nooit is gekomen.
Gevoel is hier een goede raadgever. Men kan van alles en nog wat zeggen over hoe het volgens hem moet. Maar je moet het zelf ondervinden wat goed voelt.
Ik ben geen samen slapende hippie. En ik ben ook niet overtuigt dat onze manier de beste manier is. Voor ons wel ja, maar dat betekend niet dat het voor iedereen de beste is.
Als apart slapen werkt, dan is dat helemaal prima toch?
Wij hadden het voornemen om aan rooming in te doen. Dat werkte niet, dus gingen we op zoek naar een 'methode' wat wel werkte en goed voelde.
Toen wilde ik een cosleeper, maar het samen slapen in het ouderlijk bed ging zo goed en vinden we zo fijn, dat de cosleeper nooit is gekomen.
Gevoel is hier een goede raadgever. Men kan van alles en nog wat zeggen over hoe het volgens hem moet. Maar je moet het zelf ondervinden wat goed voelt.
Ik ben geen samen slapende hippie. En ik ben ook niet overtuigt dat onze manier de beste manier is. Voor ons wel ja, maar dat betekend niet dat het voor iedereen de beste is.
Als apart slapen werkt, dan is dat helemaal prima toch?
maandag 29 april 2019 om 16:54
Mee eens.
Hier hielden we elkaar allemaal wakker. De eerste paar weken ging het prima, maar na een tijdje merkte ik gewoon dat zoon elke keer ging huilen zodra wij ook gingen slapen, hij werd wakker van onze geluidjes. Dus toen hebben we gekeken wat er zou gebeuren als hij op zijn eigen kamertje sliep. En dat ging véél beter, voor ons alledrie, iedereen sliep er beter door.
Ik denk dat het vooral belangrijk is om gevoelig te zijn voor de signalen van je kind en goed in te spelen op zijn / haar behoeftes. En die kunnen heel anders zijn dan die van het kindje van je buurvrouw, tante, enz.
Hier hielden we elkaar allemaal wakker. De eerste paar weken ging het prima, maar na een tijdje merkte ik gewoon dat zoon elke keer ging huilen zodra wij ook gingen slapen, hij werd wakker van onze geluidjes. Dus toen hebben we gekeken wat er zou gebeuren als hij op zijn eigen kamertje sliep. En dat ging véél beter, voor ons alledrie, iedereen sliep er beter door.
Ik denk dat het vooral belangrijk is om gevoelig te zijn voor de signalen van je kind en goed in te spelen op zijn / haar behoeftes. En die kunnen heel anders zijn dan die van het kindje van je buurvrouw, tante, enz.
maandag 29 april 2019 om 17:05
Ja, ik ben alleenstaand, dus dat maakt logeren inderdaad wel iets anders. Maar ook van mijn collega’s zie ik er te veel die toch echt wel af en toe allebei niet aanwezig zijn (werk in ziekenhuis, dus veel collega’s hebben ook diensten etc en als de ander dan iets heeft). Of een bruiloft elders waar je beiden heel wilt oid. Maar het is uiteraard prima om dat niet te willen, ik bedacht gewoon nu pas hoe dat dan werkte met co-sleeping en was nieuwsgierig. Ik kan me bv ook voorstellen dat er kinderen zijn bij wie logeren dan weer geen probleem is, de meeste kleine kinderen hebben niet per se een patent op consequent gedragMorgenstond_ schreef: ↑29-04-2019 16:17Heb ik het goed dat jij bewust alleenstaande moeder bent? Dan lijkt me de situatie ook weer anders.
Onze familie woont allemaal ver. Als we daarheen gaan, blijven we zelf ook overnachten. Er is nu voor ons geen enkele reden om kind als hij dat niet zelf aangeeft ergens te laten overnachten. Inmiddels hebben we een peuter van 3 en baby van bijna 1, en als peuter het nu leuk zou vinden zou het wat mij betreft wel kunnen, dan zouden we hem halverwege afzetten en kan hij daar opgehaald worden.
. En ik weet dat de meeste mensen hier het over ‘gewoon’ co-sleeping in - kamer hebben hoor. Maar er waren er een aantal die het hadden over ‘bij je nemen’ en dat suggereert toch wel in hetzelfde bed.
Overigens blijft staan dat de eerste reacties hier waren: een baby hoort ook helemaal niet in zijn bedje te slapen, wat denk je wel niet? Terwijl TO helemaal niet gezegd had dat dat op een aparte kamer was, alleen ‘eigen bed’.
maandag 29 april 2019 om 17:13
Morgenstond_ schreef: ↑29-04-2019 16:35Mee eens hoor. Maar ik denk ook dat er moeders zijn die denken dat een kind van 4 maanden hoort door te slapen, in zijn eigen bed en eigen kamer. Als je het graag goed wilt doen en je denkt dat dat het beste is terwijl je gevoel wat anders zegt, is het wel fijn om te weten hoe anderen dat doen/oplossen.
Nou, dan heeft ze niet opgelet tijdens de kraamzorg en het consultatiebureau en alle folders gemist en nooit op een internetforum gekeken.
Rooming in wordt van alle kanten formeel geadviseerd. Net zoals dat een jonge moeder onmogelijk genist kan hebben dat borstvoeding de aangewezen voeding is voor baby’s.
Het is echt niet nodig dat allemaal uit den treure te herhalen op dit forum om ze zogenaamd te informeren (terwijl het in werkelijkheid ‘kijk mij het eens goed doen’ ‘adviezen’ zijn).
maandag 29 april 2019 om 17:33
Hier ging opa op de logeerkamer en dochter bij oma in bed.nausicaa schreef: ↑29-04-2019 17:05Ja, ik ben alleenstaand, dus dat maakt logeren inderdaad wel iets anders. Maar ook van mijn collega’s zie ik er te veel die toch echt wel af en toe allebei niet aanwezig zijn (werk in ziekenhuis, dus veel collega’s hebben ook diensten etc en als de ander dan iets heeft). Of een bruiloft elders waar je beiden heel wilt oid. Maar het is uiteraard prima om dat niet te willen, ik bedacht gewoon nu pas hoe dat dan werkte met co-sleeping en was nieuwsgierig. Ik kan me bv ook voorstellen dat er kinderen zijn bij wie logeren dan weer geen probleem is, de meeste kleine kinderen hebben niet per se een patent op consequent gedrag
En ik weet dat de meeste mensen hier het over ‘gewoon’ co-sleeping in - kamer hebben hoor. Maar er waren er een aantal die het hadden over ‘bij je nemen’ en dat suggereert toch wel in hetzelfde bed.
Overigens blijft staan dat de eerste reacties hier waren: een baby hoort ook helemaal niet in zijn bedje te slapen, wat denk je wel niet? Terwijl TO helemaal niet gezegd had dat dat op een aparte kamer was, alleen ‘eigen bed’.
En ik zeg het er al maar vast bij: mijn schoonmoeder vond het geweldig, kwam niet zo vaak voor en als het voor haar wat te lang duurde dan kwam de vraag vanzelf: wanneer komt ze weer logeren.
Zij was toen ook nog 2 x in de week oppasoma, dus voelde sowieso al erg vertrouwd voor ons kind.
Maar toen was dochter geen piepkleine baby meer, toch al wel een jaar. Daarvoor sliep ze in een campingbedje die wel bij mijn schoonouders op de kamer stond. Dat deden ze eigenlijk al uit zichzelf, vanuit hun eigen gevoel. Ze vonden het niet fijn dat een baby alleen in een vreemde kamer sliep. Maar goed, zoveel werd er toen nog niet gelogeerd.
maandag 29 april 2019 om 17:36
Mijn advies, volg je kind.
Mijn oudste heb ik bij thuiskomst in haar eigen bedje gelegd en heeft nooit een kik gegeven.
De jongste had meer behoefte aan geborgenheid van mij en heeft de eerste drie maanden op onze kamer geslapen. De dutjes overdag deed ze het liefst tegen me aan met de billetjes omhoog.
Na die tijd langzaam aan proberen haar slaapjes in bed te laten doen en dat lukte wonderbaarlijk genoeg!
Als je zoontje het nu (nog) niet wil, laat hem dan nog maar lekker bij jullie (met de wiegenbak of een co-sleeper). Bedenk dat het voor hem nog heel vers is allemaal en hij net nieuw is in de wereld. Over een tijdje kun je het weer proberen!
Mijn oudste heb ik bij thuiskomst in haar eigen bedje gelegd en heeft nooit een kik gegeven.
De jongste had meer behoefte aan geborgenheid van mij en heeft de eerste drie maanden op onze kamer geslapen. De dutjes overdag deed ze het liefst tegen me aan met de billetjes omhoog.
Na die tijd langzaam aan proberen haar slaapjes in bed te laten doen en dat lukte wonderbaarlijk genoeg! Als je zoontje het nu (nog) niet wil, laat hem dan nog maar lekker bij jullie (met de wiegenbak of een co-sleeper). Bedenk dat het voor hem nog heel vers is allemaal en hij net nieuw is in de wereld. Over een tijdje kun je het weer proberen!
maandag 29 april 2019 om 21:44
https://www.theguardian.com/lifeandstyl ... e-children
Hier nog enige nuance over de gevaren van samen slapen.
En eens met laatbloeiertje. Je baby is nog jong. Probeer te genieten en maak je niet druk over dat eigen bedje. Dat komt vanzelf.
Hier nog enige nuance over de gevaren van samen slapen.
En eens met laatbloeiertje. Je baby is nog jong. Probeer te genieten en maak je niet druk over dat eigen bedje. Dat komt vanzelf.
maandag 29 april 2019 om 21:49
maandag 29 april 2019 om 22:00
Lijkt me erg vervelend voor je, zo gefrustreerd raken van andermans keuzes.ChristianeF schreef: ↑29-04-2019 21:49@Labrujajoder, precies dat zeikerige gedoe met koters tegenwoordig. Pa en ma neuken niet meer want 'het kindje' moet tussen hun in slapen en drie jaar later bepaalt het kind nog steeds wat er gebeurd qua slapen, echt om kromme tenen van te krijgen.
Fijne genuanceerde reactie, dat dan weer wel.
dinsdag 30 april 2019 om 00:53
Nee, dat doe ik niet. Ik zeg dat je van goede huizen moet komen als je tegen het advies van onafhankelijke onderzoekers in gaat.
Dat is inderdaad rooming in. De discussie ging over je kind in je eigen bed laten slapen, al dan niet in een nestje. Dat is iets heel anders en ik vergeet dus helemaal niet even gemakshalve iets.
Dit is alsof ik zeg: zonder autogordel rijden is onveilig. En jij er bij komt en zegt: ja, maar mét autogordel is veiliger en dat vergeet je gemakshalve maar even...
dinsdag 30 april 2019 om 00:57
Het is heel goed om te doen wat voor jou goed voelt. Altijd fijn als iets voor jou en je man goed voelt. Wil dat zeggen dat het voor iedereen de beste manier is? Nee, voor je kind niet. Maar als het voor jou maar goed voelt! Dat is uiteindelijk het belangrijkste.Littlebell schreef: ↑29-04-2019 16:42Iedereen moet zelf beslissen wat goed is. Dit is gewoon zo'n gevoelskwestie en er bestaat niet persee een goed of fout.
Wij hadden het voornemen om aan rooming in te doen. Dat werkte niet, dus gingen we op zoek naar een 'methode' wat wel werkte en goed voelde.
Toen wilde ik een cosleeper, maar het samen slapen in het ouderlijk bed ging zo goed en vinden we zo fijn, dat de cosleeper nooit is gekomen.
Gevoel is hier een goede raadgever. Men kan van alles en nog wat zeggen over hoe het volgens hem moet. Maar je moet het zelf ondervinden wat goed voelt.
Ik ben geen samen slapende hippie. En ik ben ook niet overtuigt dat onze manier de beste manier is. Voor ons wel ja, maar dat betekend niet dat het voor iedereen de beste is.
Als apart slapen werkt, dan is dat helemaal prima toch?
Zou de vaccinaties ook lekker laten zitten als dat niet goed voelt. Gevoel is gewoon een zoveel betere raadgever dan feiten en wetenschap.
Goh wat voelt de aarde plat vandaag...
dinsdag 30 april 2019 om 11:07
Ga je lekker? Wat een agressieve reactie.Stampertje12 schreef: ↑30-04-2019 00:57Het is heel goed om te doen wat voor jou goed voelt. Altijd fijn als iets voor jou en je man goed voelt. Wil dat zeggen dat het voor iedereen de beste manier is? Nee, voor je kind niet. Maar als het voor jou maar goed voelt! Dat is uiteindelijk het belangrijkste.
Zou de vaccinaties ook lekker laten zitten als dat niet goed voelt. Gevoel is gewoon een zoveel betere raadgever dan feiten en wetenschap.
Goh wat voelt de aarde plat vandaag...
Als ik één ding heb geleerd bij het opvoeden van mijn kinderen, is dat gevoel juist wel een goede raadgever is.
De wetenschap is er ook nog niet volledig over uit. Veiligheidshalve is het advies om niet samen te slapen:
https://www.ncj.nl/richtlijnen/alle-ric ... &rlpag=665
Maar als je goed leest, zie je dat de grootste risicofactoren drank, roken, en hitte (dekbed, zachte matras) zijn. En dat bijvoorbeeld borstvoeding geven de kans op wiegendood gigantisch vermindert. En laat nou juist borstvoeding een belangrijke oorzaak zijn van samenslapen: je valt er namelijk bij in slaap.
Ik zeg niet dat samenslapen heel veilig is. Maar met de juiste ingrepen kan je het wel veiliger maken, en het is zeker niet zo dat je je kind aan een groot gevaar blootstelt. De vergelijking met vaccineren slaat in mijn ogen nergens op.
dinsdag 30 april 2019 om 11:25
Ik denk dat wat 'goed' is ook niet altijd zo zwart-wit is. Mijn baby van 10 maanden slaapt voor geen meter op zijn rug, al sinds de geboorte niet. Dus dan heb ik de keuze om hem op zijn buik te laten slapen, waarbij ik hem goed in de gaten houd, of hem niet te laten slapen. Ook als ik hem zo goed mogelijk in de gaten houd, heb ik ook een peuter in huis, dus kan niet de hele tijd naast zijn bed zitten. Hij heeft ook veel in de draagzak geslapen, maar ook dag werd voor mij zwaar.Stampertje12 schreef: ↑30-04-2019 00:57Het is heel goed om te doen wat voor jou goed voelt. Altijd fijn als iets voor jou en je man goed voelt. Wil dat zeggen dat het voor iedereen de beste manier is? Nee, voor je kind niet. Maar als het voor jou maar goed voelt! Dat is uiteindelijk het belangrijkste.
Zou de vaccinaties ook lekker laten zitten als dat niet goed voelt. Gevoel is gewoon een zoveel betere raadgever dan feiten en wetenschap.
Goh wat voelt de aarde plat vandaag...
Dus dan is het buikslapen, dat afgeraden wordt, toch een goede optie. En ik denk dat het met samen slapen soms ook zo gaat. Kind slaapt niet of slaapt slecht in eigen bed, en dan slaap je zelf ook slecht. Je moet wát als je toch wilt slapen.
dinsdag 30 april 2019 om 13:59
Maar laat je hem dan s nachts ook buikslapen? Want dan kun je hem moeilijk in de gaten houden lijkt me. Bovendien geldt voor een baby van 10 maanden natuurlijk niet hetzelfde als voor een kind van 2 weken. Een kind dat zelf om kan rollen draait ook zelf naar de buik, daar doe je niks aan.Morgenstond_ schreef: ↑30-04-2019 11:25Ik denk dat wat 'goed' is ook niet altijd zo zwart-wit is. Mijn baby van 10 maanden slaapt voor geen meter op zijn rug, al sinds de geboorte niet. Dus dan heb ik de keuze om hem op zijn buik te laten slapen, waarbij ik hem goed in de gaten houd, of hem niet te laten slapen. Ook als ik hem zo goed mogelijk in de gaten houd, heb ik ook een peuter in huis, dus kan niet de hele tijd naast zijn bed zitten. Hij heeft ook veel in de draagzak geslapen, maar ook dag werd voor mij zwaar.
Dus dan is het buikslapen, dat afgeraden wordt, toch een goede optie. En ik denk dat het met samen slapen soms ook zo gaat. Kind slaapt niet of slaapt slecht in eigen bed, en dan slaap je zelf ook slecht. Je moet wát als je toch wilt slapen.
‘Goed’ is niet per se zwart-wit, ‘gevaarlijker’ natuurlijk wel. Een jong kind op de buik laten slapen is echt heel veel gevaarlijker. Of je het dan dus nooit onder gene enkele omstandigheid moet doen is een tweede.
dinsdag 30 april 2019 om 14:18
Nou, deze baby slaapt al sinds zijn geboorte naast en soms op me. Hij vertikt het om lang te slapen in zijn eigen bed. Hij is ook vaak winderig en heeft lang last gehad van darmkrampjes. Ik vermoed dat daar dus iets zit waardoor hij niet goed zelf kan slapen. Nu leg ik hem soms op zijn buik, maar dan valt hij ook niet zelf in slaap.nausicaa schreef: ↑30-04-2019 13:59Maar laat je hem dan s nachts ook buikslapen? Want dan kun je hem moeilijk in de gaten houden lijkt me. Bovendien geldt voor een baby van 10 maanden natuurlijk niet hetzelfde als voor een kind van 2 weken. Een kind dat zelf om kan rollen draait ook zelf naar de buik, daar doe je niks aan.
‘Goed’ is niet per se zwart-wit, ‘gevaarlijker’ natuurlijk wel. Een jong kind op de buik laten slapen is echt heel veel gevaarlijker. Of je het dan dus nooit onder gene enkele omstandigheid moet doen is een tweede.
Ik maak geen makkelijk slapende kinderen helaas
woensdag 1 mei 2019 om 22:05
Jij ervaart het als een agressieve reactie. Wellicht omdat hij heel confronterend voor je is en omdat het heel moeilijk is om er op basis van goede, onderbouwde argumenten tegenin te gaan. Je kunt het oneens zijn met de vorm van wat ik zeg, maar de inhoud is wel waar. Dat maakt het moeiljik.Isolde123 schreef: ↑30-04-2019 11:07Ga je lekker? Wat een agressieve reactie.
Als ik één ding heb geleerd bij het opvoeden van mijn kinderen, is dat gevoel juist wel een goede raadgever is.
De wetenschap is er ook nog niet volledig over uit. Veiligheidshalve is het advies om niet samen te slapen:
https://www.ncj.nl/richtlijnen/alle-ric ... &rlpag=665
Maar als je goed leest, zie je dat de grootste risicofactoren drank, roken, en hitte (dekbed, zachte matras) zijn. En dat bijvoorbeeld borstvoeding geven de kans op wiegendood gigantisch vermindert. En laat nou juist borstvoeding een belangrijke oorzaak zijn van samenslapen: je valt er namelijk bij in slaap.
Ik zeg niet dat samenslapen heel veilig is. Maar met de juiste ingrepen kan je het wel veiliger maken, en het is zeker niet zo dat je je kind aan een groot gevaar blootstelt. De vergelijking met vaccineren slaat in mijn ogen nergens op.
De blik vanuit mijn kant: Ik ervaar reacties als "je moet je gevoel volgen" als heel negatief op het moment dat die worden gebruikt om jezelf gemoedsrust te geven. Er is een verschil tussen je ergens goed bij voelen, je wensen proberen te verwezenlijken, en het goedpraten van dingen waarvan je zelf ook wel weet dat je net niet helemaal lekker zit in oprechtheid.
Het erbij halen van andere risicofactoren vind ik ook typisch zo iets: ik doe mijn autogordel niet om, want met alcohol achter het stuur levert een veel groter risico op ongelukken.
woensdag 1 mei 2019 om 22:11
Ik vind jouw manier van afwegen - hoewel ik niet kan beoordelen of het inhoudelijk klopt en er geen alternatieven zijn - al heel anders dan wat eerder door anderen geopperd werd. Je weegt voor- en nadelen af en bent je heel duidelijk bewust van de risico's en hebt de situatie liever anders. Soms is het nu eenmaal zo (om de auto-analogie voort te zetten: je moet soms gewoon ergens naartoe en neemt dan maar het risico op een ongeluk).Morgenstond_ schreef: ↑30-04-2019 11:25Ik denk dat wat 'goed' is ook niet altijd zo zwart-wit is. Mijn baby van 10 maanden slaapt voor geen meter op zijn rug, al sinds de geboorte niet. Dus dan heb ik de keuze om hem op zijn buik te laten slapen, waarbij ik hem goed in de gaten houd, of hem niet te laten slapen. Ook als ik hem zo goed mogelijk in de gaten houd, heb ik ook een peuter in huis, dus kan niet de hele tijd naast zijn bed zitten. Hij heeft ook veel in de draagzak geslapen, maar ook dag werd voor mij zwaar.
Dus dan is het buikslapen, dat afgeraden wordt, toch een goede optie. En ik denk dat het met samen slapen soms ook zo gaat. Kind slaapt niet of slaapt slecht in eigen bed, en dan slaap je zelf ook slecht. Je moet wát als je toch wilt slapen.
Maar dat is toch echt iets anders dan roepen dat het "nu eenmaal beter is", lijnrecht tegen objectieve onderzoeken in gaan met als enige argument dat "je je er beter bij voelt" of als bron een paar vage blogs of een of andere commerciële rakker aan te dragen. Dan ben je echt alleen met jezelf bezig.
donderdag 2 mei 2019 om 20:04
Je doet of je de waarheid in pacht hebt, terwijl zelfs wetenschappers het er nog niet helemaal over eens zijn wat veilig is en wat gevaarlijk is. Heb je het artikel wel gelezen? Er zijn aanwijzingen dat wiegendood niets te maken heeft met samen slapen maar wel met bv roken in de slaapkamer en drankgebruik van de ouders. Je brengt alles als feiten terwijl er nog veel onduidelijkheden zijn. Ik ben zelf groot voorstander van blijven nadenken en voorzichtig zijn en naar de adviezen luisteren. Maar het is niet zo zwart wit als je stelt.Stampertje12 schreef: ↑01-05-2019 22:05Jij ervaart het als een agressieve reactie. Wellicht omdat hij heel confronterend voor je is en omdat het heel moeilijk is om er op basis van goede, onderbouwde argumenten tegenin te gaan. Je kunt het oneens zijn met de vorm van wat ik zeg, maar de inhoud is wel waar. Dat maakt het moeiljik.
De blik vanuit mijn kant: Ik ervaar reacties als "je moet je gevoel volgen" als heel negatief op het moment dat die worden gebruikt om jezelf gemoedsrust te geven. Er is een verschil tussen je ergens goed bij voelen, je wensen proberen te verwezenlijken, en het goedpraten van dingen waarvan je zelf ook wel weet dat je net niet helemaal lekker zit in oprechtheid.
Het erbij halen van andere risicofactoren vind ik ook typisch zo iets: ik doe mijn autogordel niet om, want met alcohol achter het stuur levert een veel groter risico op ongelukken.
vrijdag 3 mei 2019 om 19:08
Roken, drankgebruik: nogal wiedes dat dat slecht is. Heeft dat ook maar iets te maken met je kind wel of niet in je bed laten slapen?Isolde123 schreef: ↑02-05-2019 20:04Je doet of je de waarheid in pacht hebt, terwijl zelfs wetenschappers het er nog niet helemaal over eens zijn wat veilig is en wat gevaarlijk is. Heb je het artikel wel gelezen? Er zijn aanwijzingen dat wiegendood niets te maken heeft met samen slapen maar wel met bv roken in de slaapkamer en drankgebruik van de ouders. Je brengt alles als feiten terwijl er nog veel onduidelijkheden zijn. Ik ben zelf groot voorstander van blijven nadenken en voorzichtig zijn en naar de adviezen luisteren. Maar het is niet zo zwart wit als je stelt.
Leuk dat je er andere dingen bij haalt, maar ik heb helemaal nergens gezegd dat het een erger is dan het ander. Ook heb ik nergens gezegd dat het van één ding afhangt. Je maakt er een godwin van.