Kinderen
alle pijlers
IUI, wie ook?
vrijdag 20 augustus 2010 om 14:03
vrijdag 20 augustus 2010 om 14:19
vrijdag 20 augustus 2010 om 14:32
Hier ook een succes-story. De derde iui-behandeling was raak en nu ben ik 23 weken zwanger!
Bij ons was ook helemaal niets mis, behalve dat ik al 39 jaar ben en dus redelijk oud voor een zwangerschap (in biologische termen dan). Aangezien ik vorig jaar twee miskramen gehad heb (dus wel zwanger kon worden), besloten we in januari voor iui te gaan. Op 7 april had ik een positieve test in handen!
Ik vond het wel zwaar trouwens, dat geklepper naar het ziekenhuis voor de follikelmetingen en de iui-behandeling. En iedere keer die spanning of het gelukt was... pffff...
Het spuiten viel me enorm mee. Ik heb er geen moeite mee gehad, terwijl ik normaal gesproken nog geen bloed kan laten prikken zonder bijna flauw te vallen, haha.
Succes Jill!
Bij ons was ook helemaal niets mis, behalve dat ik al 39 jaar ben en dus redelijk oud voor een zwangerschap (in biologische termen dan). Aangezien ik vorig jaar twee miskramen gehad heb (dus wel zwanger kon worden), besloten we in januari voor iui te gaan. Op 7 april had ik een positieve test in handen!
Ik vond het wel zwaar trouwens, dat geklepper naar het ziekenhuis voor de follikelmetingen en de iui-behandeling. En iedere keer die spanning of het gelukt was... pffff...
Het spuiten viel me enorm mee. Ik heb er geen moeite mee gehad, terwijl ik normaal gesproken nog geen bloed kan laten prikken zonder bijna flauw te vallen, haha.
Succes Jill!
vrijdag 20 augustus 2010 om 14:34
vrijdag 20 augustus 2010 om 15:31
Wat fijn om even positieve reacties te lezen. Waar ik me een klein beetje druk om maak is dat er dus niets us gevonden bij ons dus waarom zou het met iui wel lukken?
De gyn heeft toen wel uitgelegd dat ze dus de sperma bewerken en dieper inbrengen dan met vrijen kan maar toch.... Ik hoop ook gewoon dan het de eerste keer raak is.
Kregen jullie ook bijwerkingen van het spuiten van de hormonen? Ik zie op zich niet op tegen het spuiten, ging tijdens de 'les' ook goed. Het vele keren naar het zh moeten is wat ik het lastigst vind.
De gyn heeft toen wel uitgelegd dat ze dus de sperma bewerken en dieper inbrengen dan met vrijen kan maar toch.... Ik hoop ook gewoon dan het de eerste keer raak is.
Kregen jullie ook bijwerkingen van het spuiten van de hormonen? Ik zie op zich niet op tegen het spuiten, ging tijdens de 'les' ook goed. Het vele keren naar het zh moeten is wat ik het lastigst vind.
vrijdag 20 augustus 2010 om 15:40
Zoals het er nu uitziet gaan wij in oktober ook beginnen met IUI. Zelfde situatie. Alle onderzoeken gehad. Er blijkt niks mis te zijn, toch ben ik na bijna 3 jaar nog niet zwanger. Mijn man heeft wel een kind uit een eerdere relatie.
Afgelopen maanden een zogenoemde cyclusbewaking gehad met rond de eisprong een pregnyl injectie. Helaas zonder resultaat dus.
Doet me goed te lezen dat bij jullie de IUI vrij snel resultaat had.
Afgelopen maanden een zogenoemde cyclusbewaking gehad met rond de eisprong een pregnyl injectie. Helaas zonder resultaat dus.
Doet me goed te lezen dat bij jullie de IUI vrij snel resultaat had.
vrijdag 20 augustus 2010 om 18:07
Hier geen succes na IUI. Helaas. Zeven pogingen, 1 keer kort zwanger. Heb al een dochter die op de natuurlijke manier verwekt is. Ze is met een KS geboren en ik heb het vermoeden dat daar iets mis is gegaan. Ook heb ik maar 1 functionerende eileider. Nu net doorgestuurd voor IVF.
Ik hoop dat het bij jou snel raak is, maandenlang die medische toestanden, stress, hormonen, dat gun je niemand!
Succes!
Ik hoop dat het bij jou snel raak is, maandenlang die medische toestanden, stress, hormonen, dat gun je niemand!
Succes!
vrijdag 20 augustus 2010 om 21:53
Ik weet niet of het door de hormonen kwam, maar de iui viel me steeds zwaarder. Na twee mislukte pogingen zat ik er echt helemaal doorheen.
Het was ook wel een hele lange winter, dus misschien speelde dat ook een rol.
Bij de derde poging had ik al besloten geen vierde meer te willen, maar eerst een pauze in te lassen.
Steeds maar op tijd die spuiten zetten, naar het ziekenhuis klepperen (anderhalf uur heen en terug), de iui zelf (ik kreeg 1 keer erge krampen na die tijd), de twee wachtweken waarvan de laatste echt killing is en dan de teleurstelling als het mislukt. Op het werk steeds vrij moeten nemen vond ik ook heel vervelend. Gelukkig was dus de derde iui raak.
Maar wat ik al zei: het was ook een hele lange, koude winter, dus ik vermoed dat dat ook wel een rol heeft gespeeld.
Als ik jou was zou ik de gyn trouwens wel vragen waarom ze denken dat iui bij jullie kan werken.
Het was ook wel een hele lange winter, dus misschien speelde dat ook een rol.
Bij de derde poging had ik al besloten geen vierde meer te willen, maar eerst een pauze in te lassen.
Steeds maar op tijd die spuiten zetten, naar het ziekenhuis klepperen (anderhalf uur heen en terug), de iui zelf (ik kreeg 1 keer erge krampen na die tijd), de twee wachtweken waarvan de laatste echt killing is en dan de teleurstelling als het mislukt. Op het werk steeds vrij moeten nemen vond ik ook heel vervelend. Gelukkig was dus de derde iui raak.
Maar wat ik al zei: het was ook een hele lange, koude winter, dus ik vermoed dat dat ook wel een rol heeft gespeeld.
Als ik jou was zou ik de gyn trouwens wel vragen waarom ze denken dat iui bij jullie kan werken.
vrijdag 20 augustus 2010 om 22:07
Naski, jij gefeliciteerd met je zwangerschap, een goed voorbeeld. Voel je je verder goed?
Ik heb dat ook sam de gym gevraagd, zij vertelde dat door de hormonen, het bewerken van het sperma en verder inbrengen van sperma je toch meer kans hebt. Ja na 3 keer zou ik misschien ook wel een pauze willen.
Ik probeer er zo nuchter mogelijk mee om te gaan maar dat gaat de ene dag beter dan de andere.
Gelukkig ken ik mijn lichaam redelijk goed en verwacht eigenlijk vlot te weten of het is gelukt.
Ik heb dat ook sam de gym gevraagd, zij vertelde dat door de hormonen, het bewerken van het sperma en verder inbrengen van sperma je toch meer kans hebt. Ja na 3 keer zou ik misschien ook wel een pauze willen.
Ik probeer er zo nuchter mogelijk mee om te gaan maar dat gaat de ene dag beter dan de andere.
Gelukkig ken ik mijn lichaam redelijk goed en verwacht eigenlijk vlot te weten of het is gelukt.
zaterdag 21 augustus 2010 om 09:31
Iedereen reageert anders in de medische molen, dus ik ben maar een voorbeeld. Misschien valt het bij jou best wel mee en ga je er fluitend doorheen
Maar hou jezelf goed in de gaten, dat is wel belangrijk. En blijf op 1 lijn met je vriend, praat er over als het niet zo lekker gaat. Bij ons hebben onze gesprekken mij er letterlijk doorheen gesleept. Toen ik het echt zo zat was, stelde vriend voor om een doordeweekse dag vrij te nemen en lekker weg te gaan met z'n tweetjes. Daar knapte ik zo van op. Het feit dat hij meedacht en het feit dat we weer een keer iets leuks gingen doen, heerlijk!
De hormonen geven inderdaad een verhoogde kans, omdat je dan meerdere eisprongen hebt in 1 maand. Ik had meestal 2 of 3 mooie follikels, dus dat was prima.
Ik had bij ons niet het gevoel dat het opwerken zo belangrijk was, omdat het zaad van vriend al een paar keer prima uit de bus kwam bij voor-onderzoeken. Maar alle beetjes helpen natuurlijk.
En de reis naar het eitje wordt natuurlijk flink ingekort, waardoor de kans inderdaad ook hoger is.
Ik hoop echt zo voor je dat het snel raak mag zijn. Ik blijf je volgen hoor
De tip van Kaetje om mee te gaan schrijven bij Kaetje en de prikbitches. is een goede. Daar zitten meer meiden in de medische molen en ze leven allemaal erg met elkaar mee. Ook nieuwelingen zijn van harte welkom.
Maar hou jezelf goed in de gaten, dat is wel belangrijk. En blijf op 1 lijn met je vriend, praat er over als het niet zo lekker gaat. Bij ons hebben onze gesprekken mij er letterlijk doorheen gesleept. Toen ik het echt zo zat was, stelde vriend voor om een doordeweekse dag vrij te nemen en lekker weg te gaan met z'n tweetjes. Daar knapte ik zo van op. Het feit dat hij meedacht en het feit dat we weer een keer iets leuks gingen doen, heerlijk!
De hormonen geven inderdaad een verhoogde kans, omdat je dan meerdere eisprongen hebt in 1 maand. Ik had meestal 2 of 3 mooie follikels, dus dat was prima.
Ik had bij ons niet het gevoel dat het opwerken zo belangrijk was, omdat het zaad van vriend al een paar keer prima uit de bus kwam bij voor-onderzoeken. Maar alle beetjes helpen natuurlijk.
En de reis naar het eitje wordt natuurlijk flink ingekort, waardoor de kans inderdaad ook hoger is.
Ik hoop echt zo voor je dat het snel raak mag zijn. Ik blijf je volgen hoor
De tip van Kaetje om mee te gaan schrijven bij Kaetje en de prikbitches. is een goede. Daar zitten meer meiden in de medische molen en ze leven allemaal erg met elkaar mee. Ook nieuwelingen zijn van harte welkom.
woensdag 1 september 2010 om 10:25
Goedemorgen,
Na 1,5 jaar proberen ben ik spontaan zwanger geraakt. Na 12 weken een miskraam helaas. Na 1,5 jaar was er nog niets, dus toen zijn we aan IUI begonnen. Een super spannende tijd, maar ik was erg nuchter en had er zin in. Bij de 2e poging was ik zwanger en in januari wordt mijn dochtertje al weer 4 jaar.
Nu in april weer spontaan zwanger geraakt, maar in mei weer een miskraam... Nu hebben we toch besloten om weer de medische molen in te stappen. Mijn man wilde steeds niet meer, maar na de laatste miskraam had hij toch ook wel erg het gevoel graag nog een 2e te willen.
Heb gister de medicijnen opgehaald en vanaf morgen begin ik met spuiten. Ik vind het wel weer ontzettend spannend allemaal. Helemaal omdat mijn dochter al bijna naar de basisschool gaat, ik in december 39 wordt en je weer van voor af aan moet gaan beginnen....
Vooral die wachtweken... daar zie ik best tegen op. Maar goed. Het is ons op een andere manier helaas niet gegund en ik weet dat het zo vreselijk de moeite waard is. Want wat een enorm, ontzettend, gigantisch groots bezit is het hebbe van een eigen kindje... Kan er gewoon weer heel emotioneel van worden als ik daar aan denk. Dat het ons na 4 jaar toch gelukt was om papa en mama te worden.
Meiden, ik hoop voor jullie dat de behandelingen snel aanslaan en dat jullie snel een positieve test in handen hebben. Voor onszelf natuurlijk ook hihi.
Ik zou het leuk vinden om onze ervaringen met elkaar te delen.
Lieve groetjes
Na 1,5 jaar proberen ben ik spontaan zwanger geraakt. Na 12 weken een miskraam helaas. Na 1,5 jaar was er nog niets, dus toen zijn we aan IUI begonnen. Een super spannende tijd, maar ik was erg nuchter en had er zin in. Bij de 2e poging was ik zwanger en in januari wordt mijn dochtertje al weer 4 jaar.
Nu in april weer spontaan zwanger geraakt, maar in mei weer een miskraam... Nu hebben we toch besloten om weer de medische molen in te stappen. Mijn man wilde steeds niet meer, maar na de laatste miskraam had hij toch ook wel erg het gevoel graag nog een 2e te willen.
Heb gister de medicijnen opgehaald en vanaf morgen begin ik met spuiten. Ik vind het wel weer ontzettend spannend allemaal. Helemaal omdat mijn dochter al bijna naar de basisschool gaat, ik in december 39 wordt en je weer van voor af aan moet gaan beginnen....
Vooral die wachtweken... daar zie ik best tegen op. Maar goed. Het is ons op een andere manier helaas niet gegund en ik weet dat het zo vreselijk de moeite waard is. Want wat een enorm, ontzettend, gigantisch groots bezit is het hebbe van een eigen kindje... Kan er gewoon weer heel emotioneel van worden als ik daar aan denk. Dat het ons na 4 jaar toch gelukt was om papa en mama te worden.
Meiden, ik hoop voor jullie dat de behandelingen snel aanslaan en dat jullie snel een positieve test in handen hebben. Voor onszelf natuurlijk ook hihi.
Ik zou het leuk vinden om onze ervaringen met elkaar te delen.
Lieve groetjes
donderdag 2 september 2010 om 21:02
ken meerdere mensen die iui hebben gedaan. deel wel geslaagd, deel niet.
zelf heb ik nu 2 geslaagde pogingen uit 5. poging 4 was gelukt, maar eindigde in een miskraam. nu bij de eerste poging daarna is t weer raak. ben nu pas 5 wkn en heb na eerst een paar dagen doodmoe te zijn geweest, nu helemaal nergens meer last van dus ben opnieuw bang voor een mislukking.
het hele gebeuren met naar t ziekenhuis gaan, heb ik me op een gegeven moment bij neergelegd en vond ik niet zo erg meer. maar bij iedere mislukking voelde ik me slechter. had nu de laatste keer ook echt geen goed gevoel erbij na de inseminatie, voelde me enorm labiel, en toch was t gelukt...
veel succes!
zelf heb ik nu 2 geslaagde pogingen uit 5. poging 4 was gelukt, maar eindigde in een miskraam. nu bij de eerste poging daarna is t weer raak. ben nu pas 5 wkn en heb na eerst een paar dagen doodmoe te zijn geweest, nu helemaal nergens meer last van dus ben opnieuw bang voor een mislukking.
het hele gebeuren met naar t ziekenhuis gaan, heb ik me op een gegeven moment bij neergelegd en vond ik niet zo erg meer. maar bij iedere mislukking voelde ik me slechter. had nu de laatste keer ook echt geen goed gevoel erbij na de inseminatie, voelde me enorm labiel, en toch was t gelukt...
veel succes!
vrijdag 3 september 2010 om 10:46
Ik heb geen IUI gedaan, maar wel ovulatie-inductie. Na vele maanden spuiten zonder resultaat (geen groeiende eicel) is het uiteindelijk toch gelukt om een eisprong te verkrijgen. Bij de 2e ovulatie was ik zwanger!
Ik heb zelf geen last gehad van de hormonen en het spuiten ging ook prima. Alleen de vele ziekenhuisbezoeken voor de follikelmetingen waren soms lastig in te plannen. Gelukkig hadden wij een fantastische arts die altijd wel een gaatje voor ons wist te vinden.
Wij hebben wel geprobeerd om zo veel mogelijk samen naar de afspraken te gaan. Zo blijft je man betrokken en is het niet alleen jouw 'ding' maar doen jullie het samen.
Heel veel sterkte en succes!
Ik heb zelf geen last gehad van de hormonen en het spuiten ging ook prima. Alleen de vele ziekenhuisbezoeken voor de follikelmetingen waren soms lastig in te plannen. Gelukkig hadden wij een fantastische arts die altijd wel een gaatje voor ons wist te vinden.
Wij hebben wel geprobeerd om zo veel mogelijk samen naar de afspraken te gaan. Zo blijft je man betrokken en is het niet alleen jouw 'ding' maar doen jullie het samen.
Heel veel sterkte en succes!
vrijdag 3 september 2010 om 11:53
Nou, gister weer een opfriscursus prikken gehad en dus ook direct mijn eerste injectie. Wist eigenlijk alles nog wel ondanks dat het inmiddels al weer 4 jaar geleden is.
Ik moet zeggen dat ik er nog niet helemaal bij ben. Weet niet hoe ik het moet omschrijven, maar het lijkt allemaal nog zo ver van mijn bed.
Mijn man zei ook: We zitten wel in een stroomversnelling opeens. En zo voelt het voor mij eigenlijk ook. Alsof je je er nog helemaal op in moet stellen.
Nou ja, deze maand is het in elk geval weer begonnen. De wandel in de medische molen.
Wat doen jullie trouwens op je werk? Vertellen jullie dat jullie bezig zijn of bedenken jullie smoesjes? Vorige keer heb ik het wel gewoon verteld, maar daar heb ik nu eigenlijk niet zoveel trek in. Ik wil er eigenlijk ook zo min mogelijk over praten.
Wie herkent dat een beetje? Ook de familie weet niet dat we nu weer begonnen zijn. Die denken dat we het bij onze ene dochter houden.
Ik moet zeggen dat ik er nog niet helemaal bij ben. Weet niet hoe ik het moet omschrijven, maar het lijkt allemaal nog zo ver van mijn bed.
Mijn man zei ook: We zitten wel in een stroomversnelling opeens. En zo voelt het voor mij eigenlijk ook. Alsof je je er nog helemaal op in moet stellen.
Nou ja, deze maand is het in elk geval weer begonnen. De wandel in de medische molen.
Wat doen jullie trouwens op je werk? Vertellen jullie dat jullie bezig zijn of bedenken jullie smoesjes? Vorige keer heb ik het wel gewoon verteld, maar daar heb ik nu eigenlijk niet zoveel trek in. Ik wil er eigenlijk ook zo min mogelijk over praten.
Wie herkent dat een beetje? Ook de familie weet niet dat we nu weer begonnen zijn. Die denken dat we het bij onze ene dochter houden.
vrijdag 3 september 2010 om 14:25
Zowel bij man als bij mij nooit iets gevonden waarom zwanger worden niet lukte.Vele onderzoeken gehad. Daarom IUI gehad Eerst zonder hormonen te prikken behalve dan avond voor de iui. De allereerste keer is mislukt, de 2e poging was ik zwanger maar eindigde na 8 weken in een miskraam maar ik wist toen wel dat ik zwanger kon worden en wilde dus direct door met de volgende poging! Poging 3 zwanger!!! Dochter is inmiddels alweer 10!! Blijven hopen dat ik nog eens spontaan zwanger zou worden want er is nooit een oorzaak gevonden maar helaas. Dus toen dochter 6 was weer diverse pogingen gedaan maar helaas..... Inmiddels dus helemaal gestopt( 2 jaar) en hoewel het allemaal best wat tijd heeft gekost om het een plaats te geven ( mede dankzij forum ) is het allemaal waard geweest! Heeft het mij tot het gelukkigste mens en moeder gemaakt!!
dinsdag 7 september 2010 om 21:29
Hallo allemaal,
Een nieuw gezicht op het forum. Ook wij zijn bezig met IUI en ik merk dat ik toch behoefte heb om dat te delen met mensen die precies weten hoe het voelt.
Wij zijn inmiddels bijna 2 jaar bezig. Na 1 jaar diverse onderzoeken gedaan en een kijkoperatie gehad. Zowel bij mij als bij mij man niets bijzonders dus nog maar een half jaar proberen. Helaas zonder resultaat. Nu bezig met IUI. Afgelopen zondag de derde behandeling gehad. Nu is het dus weer afwachten.
Verschrikkelijk die weken wachten.
Je wordt zo onzeker van dit alles. Hoe kan het zijn dat het niet lukt? Ligt het aan mij? Ook heb ik verschrikkelijk veel last van de hormonen. Ik slaap slecht en na de pregnyl injectie krijg ik ook de zwangerschapskwaaltjes ( en het ergste is dat je dan nog niet eens zwanger bent!!) Ik merk dat ik na twee mislukte pogingen er behoorlijk doorheen zit. De derde zijn we gestart maar eigenlijk zonder veel gevoel. We zullen toch wel weer teleurgesteld worden....
Fijn om dit samen met jullie te kunnen delen. Hoe gaat het momenteel bij jullie?
Een nieuw gezicht op het forum. Ook wij zijn bezig met IUI en ik merk dat ik toch behoefte heb om dat te delen met mensen die precies weten hoe het voelt.
Wij zijn inmiddels bijna 2 jaar bezig. Na 1 jaar diverse onderzoeken gedaan en een kijkoperatie gehad. Zowel bij mij als bij mij man niets bijzonders dus nog maar een half jaar proberen. Helaas zonder resultaat. Nu bezig met IUI. Afgelopen zondag de derde behandeling gehad. Nu is het dus weer afwachten.
Verschrikkelijk die weken wachten.
Je wordt zo onzeker van dit alles. Hoe kan het zijn dat het niet lukt? Ligt het aan mij? Ook heb ik verschrikkelijk veel last van de hormonen. Ik slaap slecht en na de pregnyl injectie krijg ik ook de zwangerschapskwaaltjes ( en het ergste is dat je dan nog niet eens zwanger bent!!) Ik merk dat ik na twee mislukte pogingen er behoorlijk doorheen zit. De derde zijn we gestart maar eigenlijk zonder veel gevoel. We zullen toch wel weer teleurgesteld worden....
Fijn om dit samen met jullie te kunnen delen. Hoe gaat het momenteel bij jullie?
woensdag 8 september 2010 om 12:00
He Vechtertje,
Wat een gedoe allemaal he! Ik weet nog bij mijn eerste dat ik die wachtdagen ook vreselijk vond. Gelukkig was het toen bij de 2e poging raak, terwijl ik daar absoluut niet vanuit gegaan was. Was ook huilerig dat het bij ons wel noooooit zou lukken. Toch bleek ik toen zwanger.
Ik moet morgen voor de eerste folikelmeting. Ik begin ook weer erg kribbig te worden. Niet leuk voor mijn man, maar ik kan er weinig aan doen. Ik heb het zelf gewoon door. Nu begint hij weer van 'Zeg het ziekenhuis maar af, want hier heb ik geen zin in...' Helpt ook niet echt!
Het doet gewoon zo veel met je. Al die hormonen, spanningen, wachten. Niet leuk.
Proberen om positief te blijven is volgens mij het enige wat je kunt doen. Hoewel dat wel erg lastig is...
Wel lekker trouwens dat jullie ook op zondag terecht kunnen. Wij alleen op zaterdag en dan wordt het zaad opgeslagen tot maandag en dan pas ingebracht. Zou fijn zijn als je weet dat het elke dag van de week gewoon zou kunnen.
Heel veel sterkte met de wachttijd. Probeer positieve fibes naar jezelf te sturen. Negatief werkt in elk geval niet
Hebben jullie veel last van de hormonen? Ik heb vooral erg veel hoofdpijn en dus kribbig. Ik wijt dat maar aan de prikken, maar hebben jullie daar ook last van?
Sterkte weer allemaal.
Wat een gedoe allemaal he! Ik weet nog bij mijn eerste dat ik die wachtdagen ook vreselijk vond. Gelukkig was het toen bij de 2e poging raak, terwijl ik daar absoluut niet vanuit gegaan was. Was ook huilerig dat het bij ons wel noooooit zou lukken. Toch bleek ik toen zwanger.
Ik moet morgen voor de eerste folikelmeting. Ik begin ook weer erg kribbig te worden. Niet leuk voor mijn man, maar ik kan er weinig aan doen. Ik heb het zelf gewoon door. Nu begint hij weer van 'Zeg het ziekenhuis maar af, want hier heb ik geen zin in...' Helpt ook niet echt!
Het doet gewoon zo veel met je. Al die hormonen, spanningen, wachten. Niet leuk.
Proberen om positief te blijven is volgens mij het enige wat je kunt doen. Hoewel dat wel erg lastig is...
Wel lekker trouwens dat jullie ook op zondag terecht kunnen. Wij alleen op zaterdag en dan wordt het zaad opgeslagen tot maandag en dan pas ingebracht. Zou fijn zijn als je weet dat het elke dag van de week gewoon zou kunnen.
Heel veel sterkte met de wachttijd. Probeer positieve fibes naar jezelf te sturen. Negatief werkt in elk geval niet
Hebben jullie veel last van de hormonen? Ik heb vooral erg veel hoofdpijn en dus kribbig. Ik wijt dat maar aan de prikken, maar hebben jullie daar ook last van?
Sterkte weer allemaal.
woensdag 8 september 2010 om 19:27
Och meiden, wat herkenbaar die afschuwelijke wachtweken.
En ik kan me zo voorstellen dat je er na 2 mislukte pogingen doorheen zit. Dat had ik ook. De teleurstelling na alles wat je gedaan hebt (het spuiten, de follikelmetingen, pregnyl zetten, de iui, de slopende onzekerheid)... dat eist gewoon zijn tol.
Ik was er na twee iui-pogingen ook helemaal klaar mee. Maar toch ben ik heel blij dat we poging drie ook nog gedaan hebben, want die was raak.
Misschien kun je na drie pogingen een pauze inlassen. Dat je even weer op adem kunt komen en weer wat leuke dingen samen kunt gaan doen (feestjes, vakantie etc.)
Sterkte en heel veel succes!! Het is niet gemakkelijk...
En ik kan me zo voorstellen dat je er na 2 mislukte pogingen doorheen zit. Dat had ik ook. De teleurstelling na alles wat je gedaan hebt (het spuiten, de follikelmetingen, pregnyl zetten, de iui, de slopende onzekerheid)... dat eist gewoon zijn tol.
Ik was er na twee iui-pogingen ook helemaal klaar mee. Maar toch ben ik heel blij dat we poging drie ook nog gedaan hebben, want die was raak.
Misschien kun je na drie pogingen een pauze inlassen. Dat je even weer op adem kunt komen en weer wat leuke dingen samen kunt gaan doen (feestjes, vakantie etc.)
Sterkte en heel veel succes!! Het is niet gemakkelijk...
woensdag 8 september 2010 om 21:16
Dag meiden,
Wat een lieve reacties allemaal! Ik heb heel lang gezegd dat ik niet aan een forum wil deelnemen omdat je er dan nog meer bezig ben. Nu dat ik het heb gedaan, geeft het een fijn gevoel om het met 'kenners' te delen.
Je vroeg of ik veel last had van de hormonen. NOU EN OF. Ik wordt gelukkig niet kribbig maar wel emotioneel en heel onzeker over mezelf. Maar waar ik het meeste last van heb is de rusteloosheid. Ik slaap gemiddeld 2 a 3 uur per nacht ( wanneer ik de chlomid moet slikken) Niet echt bevordelijk voor alles.
Hoe doen jullie het met je werk? Ik heb het inmiddels verteld en krijg heel veel begrip. Vanuit het werk mag ik alle tijd nemen die ik nodig heb. Alle bezoeken naar het zkh. zijn in werktijd en als ik het niet meer trek ( vooral met de slapeloosheid) hoef ik niet te komen. Dit is echt geweldig! Maar ik hoor ooit ook andere verhalen. Hoe is dat bij jullie?
Wat een lieve reacties allemaal! Ik heb heel lang gezegd dat ik niet aan een forum wil deelnemen omdat je er dan nog meer bezig ben. Nu dat ik het heb gedaan, geeft het een fijn gevoel om het met 'kenners' te delen.
Je vroeg of ik veel last had van de hormonen. NOU EN OF. Ik wordt gelukkig niet kribbig maar wel emotioneel en heel onzeker over mezelf. Maar waar ik het meeste last van heb is de rusteloosheid. Ik slaap gemiddeld 2 a 3 uur per nacht ( wanneer ik de chlomid moet slikken) Niet echt bevordelijk voor alles.
Hoe doen jullie het met je werk? Ik heb het inmiddels verteld en krijg heel veel begrip. Vanuit het werk mag ik alle tijd nemen die ik nodig heb. Alle bezoeken naar het zkh. zijn in werktijd en als ik het niet meer trek ( vooral met de slapeloosheid) hoef ik niet te komen. Dit is echt geweldig! Maar ik hoor ooit ook andere verhalen. Hoe is dat bij jullie?
woensdag 8 september 2010 om 21:19
Nog iets vergeten...
Hebben jullie ook last van buikpijn na de ovulatie? Ik heb echt forse pijn wanneer ik ovuleer. Maar ook de dagen erna heb ik nog veel last. Ik heb nu zondag de behandeling gehad en nu heb ik met name last in mijn lies.De arts zegt dat het komt doordat het vocht in de follikel na de ovulatie in de buikholte loopt. Wanneer dit veel is, kan je dit lang voelen.
Ik vind het alleen een beetje vreemd. Kijk een dagje begrijp ik. Twee misschien maar nu nog?? Wat denken jullie, als ervaringsdeskundigen?
Hebben jullie ook last van buikpijn na de ovulatie? Ik heb echt forse pijn wanneer ik ovuleer. Maar ook de dagen erna heb ik nog veel last. Ik heb nu zondag de behandeling gehad en nu heb ik met name last in mijn lies.De arts zegt dat het komt doordat het vocht in de follikel na de ovulatie in de buikholte loopt. Wanneer dit veel is, kan je dit lang voelen.
Ik vind het alleen een beetje vreemd. Kijk een dagje begrijp ik. Twee misschien maar nu nog?? Wat denken jullie, als ervaringsdeskundigen?
donderdag 9 september 2010 om 13:45
Hallo Allemaal
Ik ben nieuw hier op het forum ik dacht ik kom eens kijken en wat ervaringen opdoen ik loop sinds 2007 bij de gynocoloog ik heb in 2007 en 2008 een hele weg gehad met clomid en operatie aan me baarmoeder aangezien ik met een baarmoeder vernauwing zit die operatie heeft niks geholpen en dus zat ik er even helemaal door heen en ben ik gestopt met alles en heb ik even een rust jaartje gehad ik loop sinds vorige week weer terug in het ziekenhuis en krijg mijn volgende cyclus mijn eerst IUI behandeling ik ben echt benieuwd we willen het nu al 3 jaar zo graag en al 3 jaar zonder resultaat ook vanwege mijn vernauwing in mijn baarmoeder en door die vernauwing zegt de arts wat er niet allemaal uit kan kan er ook niks in dus met andere woorden op een natuurlijke manier gaat het gewoon niet is hij het nu uit eindelijk met mij eens dat ik IUI wil omdat ik het wachten wel al zo beu ben dus nu hopen we natuurlijk dat de IUI onze wens in vervullig laat gaan spannend allemaal iemand ervaring met IUI hier??
groetjes nathalie
Ik ben nieuw hier op het forum ik dacht ik kom eens kijken en wat ervaringen opdoen ik loop sinds 2007 bij de gynocoloog ik heb in 2007 en 2008 een hele weg gehad met clomid en operatie aan me baarmoeder aangezien ik met een baarmoeder vernauwing zit die operatie heeft niks geholpen en dus zat ik er even helemaal door heen en ben ik gestopt met alles en heb ik even een rust jaartje gehad ik loop sinds vorige week weer terug in het ziekenhuis en krijg mijn volgende cyclus mijn eerst IUI behandeling ik ben echt benieuwd we willen het nu al 3 jaar zo graag en al 3 jaar zonder resultaat ook vanwege mijn vernauwing in mijn baarmoeder en door die vernauwing zegt de arts wat er niet allemaal uit kan kan er ook niks in dus met andere woorden op een natuurlijke manier gaat het gewoon niet is hij het nu uit eindelijk met mij eens dat ik IUI wil omdat ik het wachten wel al zo beu ben dus nu hopen we natuurlijk dat de IUI onze wens in vervullig laat gaan spannend allemaal iemand ervaring met IUI hier??
groetjes nathalie
donderdag 9 september 2010 om 18:03
Hallo,
wat leuk om weer wat reacties te lezen, had ik niet meer verwacht. Wij zijn nu bezig met ronde 1 en vond dat super spannend. Was ook wel zenuwachtig de dag van inseminatie.
Alles leek /lijkt super: goed zaad (score A, joehoe!) en mijn baarmoeder was op zijn vruchtbaarst. Ik ben heel benieuwd hoe het loopt.
Ik had die ochtend ook verschrikkelijk last van mijn eisprong, dat het ik anders nooit. Maar ze vertelden dat dat ook komt van het spuiten van de hormonen. Ik heb vanaf dag 3 menopur gespoten en op dat 11 had ik 2 mooie eieren! Heb de dag van de inseminatie de hele dag wel last gehad van mijn buik, vandaag juist helemaal niet en dan denk ik al meteen dat hetn iet raak is.
Naski, hoe voelde jij je na de inseminatie? Vanaf wanneer denken jullie dat je iets kunt merken?
Ik dacht in het ziekenhuis wel even: oh wat hoop ik dit niet vaker te hoeven doen. Nu het eenmaal klaar is kan ik het wel weer relativeren maar echt een hobby zal het nooit worden.
Ben wel blij dat ik geen bijwerkingen heb van het spuiten van de hormonen.
wat leuk om weer wat reacties te lezen, had ik niet meer verwacht. Wij zijn nu bezig met ronde 1 en vond dat super spannend. Was ook wel zenuwachtig de dag van inseminatie.
Alles leek /lijkt super: goed zaad (score A, joehoe!) en mijn baarmoeder was op zijn vruchtbaarst. Ik ben heel benieuwd hoe het loopt.
Ik had die ochtend ook verschrikkelijk last van mijn eisprong, dat het ik anders nooit. Maar ze vertelden dat dat ook komt van het spuiten van de hormonen. Ik heb vanaf dag 3 menopur gespoten en op dat 11 had ik 2 mooie eieren! Heb de dag van de inseminatie de hele dag wel last gehad van mijn buik, vandaag juist helemaal niet en dan denk ik al meteen dat hetn iet raak is.
Naski, hoe voelde jij je na de inseminatie? Vanaf wanneer denken jullie dat je iets kunt merken?
Ik dacht in het ziekenhuis wel even: oh wat hoop ik dit niet vaker te hoeven doen. Nu het eenmaal klaar is kan ik het wel weer relativeren maar echt een hobby zal het nooit worden.
Ben wel blij dat ik geen bijwerkingen heb van het spuiten van de hormonen.
