Kinderen
alle pijlers
Jongensmoeders-juffen-leidsters
woensdag 8 februari 2012 om 12:12
Ik heb 2 dochters en 1 zoon en ben dus geen typische jongens of meisjes moeder. Jarenlang alleen meisjes gehad, en het was best even wennen, ineens een jongen erbij in huis.
Nu is mijn zoon een heel rustig mannetje, zeker als derde in de lijn met 2 zussen boven zich.
Maar wat ik de laatste tijd heb gemerkt, is dat ik persoonlijk veel beter door 1 deur kan ( over het algemeen dan) met zgn jongens moeders. Of jongens juffen. Het is natuurlijk geen officiële term, maar ik merk, is mijn persoonlijke perceptie natuurlijk, dat jongens moeders veel meer geduld hebben, niet snel iets of iemand druk vinden, van aanpakken weten etc.
Nu merk ik zelf omdat ik na 2 meiden een jongen heb gekregen, dat meiden gedrag toch vaak als norm geldt. Jongens zijn al snel te druk, of kunnen niet stil zitten, en meiden mama's vinden dat vaak maar vervelend. Jongens stoeien, draaien op hun stoel, willen rennen, en slopen en zijn niet van het urenlang knutselen of boekjes lezen ( over het algemeen dus, uitzonderingen daargelaten) Ik zie zelf in mijn werk ook dat de spanningsboog van veel kereltjes gewoon korter is. Je moet je daarop instellen, en je er op aanpassen. Het is niet minder leuk, maar ánders. Jongens zijn niet vervelend, maar ánders.
De juf die mijn zoon vorig jaar had, was een echte jongensjuf. Ze kon heel goed met die rouwdouwers. De meester die mijn dochter heeft is een echte meisjes-meester. Hij vindt dat tutten heerlijk. En vindt jongens al gauw te druk. Dat geeft ie zelf ook aan.
Enfin wat ik met dit topic wil aangeven, is a dat ik merk de laatste tijd dat ik beter op kan schieten met jongensmoeders ( niet allemaal, en ik wil daar niet mee zeggen dat ik niets met meisjes moeders heb, integendeel) en b dat ik het jammer vind dat meisjesgedrag vaak toch nog als norm geldt, terwijl meisjes geen jongens zijn.
En dat jongensgezinnen echt anders zijn, dan meisjes gezinnen. Er heerst een heel andere sfeer.
Wat is jullie ervaring?
Nu is mijn zoon een heel rustig mannetje, zeker als derde in de lijn met 2 zussen boven zich.
Maar wat ik de laatste tijd heb gemerkt, is dat ik persoonlijk veel beter door 1 deur kan ( over het algemeen dan) met zgn jongens moeders. Of jongens juffen. Het is natuurlijk geen officiële term, maar ik merk, is mijn persoonlijke perceptie natuurlijk, dat jongens moeders veel meer geduld hebben, niet snel iets of iemand druk vinden, van aanpakken weten etc.
Nu merk ik zelf omdat ik na 2 meiden een jongen heb gekregen, dat meiden gedrag toch vaak als norm geldt. Jongens zijn al snel te druk, of kunnen niet stil zitten, en meiden mama's vinden dat vaak maar vervelend. Jongens stoeien, draaien op hun stoel, willen rennen, en slopen en zijn niet van het urenlang knutselen of boekjes lezen ( over het algemeen dus, uitzonderingen daargelaten) Ik zie zelf in mijn werk ook dat de spanningsboog van veel kereltjes gewoon korter is. Je moet je daarop instellen, en je er op aanpassen. Het is niet minder leuk, maar ánders. Jongens zijn niet vervelend, maar ánders.
De juf die mijn zoon vorig jaar had, was een echte jongensjuf. Ze kon heel goed met die rouwdouwers. De meester die mijn dochter heeft is een echte meisjes-meester. Hij vindt dat tutten heerlijk. En vindt jongens al gauw te druk. Dat geeft ie zelf ook aan.
Enfin wat ik met dit topic wil aangeven, is a dat ik merk de laatste tijd dat ik beter op kan schieten met jongensmoeders ( niet allemaal, en ik wil daar niet mee zeggen dat ik niets met meisjes moeders heb, integendeel) en b dat ik het jammer vind dat meisjesgedrag vaak toch nog als norm geldt, terwijl meisjes geen jongens zijn.
En dat jongensgezinnen echt anders zijn, dan meisjes gezinnen. Er heerst een heel andere sfeer.
Wat is jullie ervaring?
woensdag 8 februari 2012 om 12:16
Ik heb geen idee wat je nou precies bedoelt.
Ik ken geen jongensmoeders, meisjesmeesters en heb geen idee met welke van deze ik beter overweg kan.
Ik heb zelf alleen maar meiden maar volgens mij ben ik volgens jouw beschrijving meer een jongensmoeder, hebben wij een jongensgezin.
Welk niet bestaand hokje wil je me nu in hebben?
Ik ken geen jongensmoeders, meisjesmeesters en heb geen idee met welke van deze ik beter overweg kan.
Ik heb zelf alleen maar meiden maar volgens mij ben ik volgens jouw beschrijving meer een jongensmoeder, hebben wij een jongensgezin.
Welk niet bestaand hokje wil je me nu in hebben?
woensdag 8 februari 2012 om 12:23
Ik herken het wel, was zelf een echte jongensmoeder. Toch vind ik het goed dat ze op school te maken krijgen met jongens- en meisjesleraren. Zo is het tenslotte in het echte leven ook.
Inmiddels heb ik ook een meisje en denk ik dat ik nog steeds een jongensmoeder ben. Ik denk dat het ook met je kind te maken heeft; met 15 maanden klimt de kleine meid overal op en in, niet echt een meisje-meisje tot nu toe. Maar wie weet?
Inmiddels heb ik ook een meisje en denk ik dat ik nog steeds een jongensmoeder ben. Ik denk dat het ook met je kind te maken heeft; met 15 maanden klimt de kleine meid overal op en in, niet echt een meisje-meisje tot nu toe. Maar wie weet?
woensdag 8 februari 2012 om 12:30
Ik zie dat helemaal niet in mijn omgeving. Je hebt net zoveel verlegen jongetjes als dat je wilde meisjes hebt. Misschien dat jongens nét even vaker wild gedrag vertonen (zeg 55% tegen 45%), maar om op grond daarvan nu alles en iedereen maar over één kam te scheren? Ik vind de moeders ook niet ineens anders, als vrouw blijf je gewoon je eigen karaktertrekken houden. Je bent echt niet ineens een ander mens nadat je bent bevallen van 3 jongens....
woensdag 8 februari 2012 om 12:31
Ik begrijp niet zo goed waar je naar toe wilt. Ik ben zelf moeder van 1 zoon, en in verwachting van de tweede (geslacht nog onbekend). Mijn mannetje is niet heel druk, maar wil wel altijd van alles ontdekken. Hij kan niet op schoot zitten en een boekje lezen, of te lang naar iets kijken (te lang bedoel ik mee, langer dan 5 minuten). Desondanks kan hij wel heel geconcentreerd spelen, en blokjes ergens instoppen en weer uithalen (hij is 14 maanden).
Maar ik zie het verschil wel, een goede vriendin van mij heeft een dochter en die wil wel graag boekjes lezen en is een stuk rustiger met speelgoed. Ligt ook aan het kind, want ik ken ook meisjes die nog al rauwdouwerig zijn.. Toch is haar moeder wel een goede vriendin van mij, ook al tut ze met haar dochter.
Maar ik zie het verschil wel, een goede vriendin van mij heeft een dochter en die wil wel graag boekjes lezen en is een stuk rustiger met speelgoed. Ligt ook aan het kind, want ik ken ook meisjes die nog al rauwdouwerig zijn.. Toch is haar moeder wel een goede vriendin van mij, ook al tut ze met haar dochter.
woensdag 8 februari 2012 om 12:33
woensdag 8 februari 2012 om 12:36
heb beide smaken, en denk dat ik een "jongensmoeder" ben. (nooit over nagedacht)
mijn dochter (5) is een halve knul, helemaal weg van spiderman en voor de duvel niet bang. Ben geen freubel en koekjesbak moeder, en draag zelden tot nooit rokjes of jurkjes...
Mijn zoon wilde vroeger ook welleens nagellak en een babypop (hij was toen ook jaar of 5) nooit moeilijk over gedaan.
Dat doe ik dan weer wel, elke week mijn nagels lakken
mijn dochter (5) is een halve knul, helemaal weg van spiderman en voor de duvel niet bang. Ben geen freubel en koekjesbak moeder, en draag zelden tot nooit rokjes of jurkjes...
Mijn zoon wilde vroeger ook welleens nagellak en een babypop (hij was toen ook jaar of 5) nooit moeilijk over gedaan.
Dat doe ik dan weer wel, elke week mijn nagels lakken
woensdag 8 februari 2012 om 12:38
quote:sparood2010 schreef op 08 februari 2012 @ 12:31:
Mijn mannetje is niet heel druk, maar wil wel altijd van alles ontdekken. Hij kan niet op schoot zitten en een boekje lezen, of te lang naar iets kijken (te lang bedoel ik mee, langer dan 5 minuten). Desondanks kan hij wel heel geconcentreerd spelen, en blokjes ergens instoppen en weer uithalen (hij is 14 maanden).
Dit is net mijn dochter Ben ik nu een jongensmoeder of een meisjesmoeder?
Mijn mannetje is niet heel druk, maar wil wel altijd van alles ontdekken. Hij kan niet op schoot zitten en een boekje lezen, of te lang naar iets kijken (te lang bedoel ik mee, langer dan 5 minuten). Desondanks kan hij wel heel geconcentreerd spelen, en blokjes ergens instoppen en weer uithalen (hij is 14 maanden).
Dit is net mijn dochter Ben ik nu een jongensmoeder of een meisjesmoeder?
woensdag 8 februari 2012 om 12:48
quote:mariamena schreef op 08 februari 2012 @ 12:12:
Ik heb 2 dochters en 1 zoon en ben dus geen typische jongens of meisjes moeder. Jarenlang alleen meisjes gehad, en het was best even wennen, ineens een jongen erbij in huis.
Dit slaat natuurlijk helemaal nergens op, zeker niet in het licht van de rest van je verhaal. Je bent toch geen jongens- of meisjesmoeder alleen maar door het geslacht van je kinderen denk ik zo? In dat geval zou het namelijk veel en veel logischer zijn als jij juist wél een meisjesmoeder bent, omdat je jaren alleen maar meisjes gehad heb.
Dus wat je nu echt wilt zeggen of vragen is mij niet helemaal duidelijk.
Ik heb 2 dochters en 1 zoon en ben dus geen typische jongens of meisjes moeder. Jarenlang alleen meisjes gehad, en het was best even wennen, ineens een jongen erbij in huis.
Dit slaat natuurlijk helemaal nergens op, zeker niet in het licht van de rest van je verhaal. Je bent toch geen jongens- of meisjesmoeder alleen maar door het geslacht van je kinderen denk ik zo? In dat geval zou het namelijk veel en veel logischer zijn als jij juist wél een meisjesmoeder bent, omdat je jaren alleen maar meisjes gehad heb.
Dus wat je nu echt wilt zeggen of vragen is mij niet helemaal duidelijk.
woensdag 8 februari 2012 om 12:49
woensdag 8 februari 2012 om 13:07
Ik snap wel wat je bedoeld hoor.
Alleen kan je het niet te zwart/wit zien.
Ik heb een jongen en ben ook echt een moeder voor jongens.
Ik sta liever met hem te voetballen dan dat ik aan haartjes freubel.
Ik denk dat het meer ligt aan de ouders hoe die het kind behandelen en welk verwachtingspatroon ze hebben.
Mijn stiefdochtertje is echt een meisjemeisje. Alles roze, kleertjes , verkleden, knutselen, tekenen, net zo makkelijk een uur aan een werkje zitten. Maar ook divagedrag, zeuren, altijd een weerwoord.
Dit kost mij dus tien keer zo veel energie dan het drukke gedrag van mijn zoontje.
Nou valt het me wel echt op dat bij bijv. Het huilen ze bij mij zo het kraantje weer dichtdraait omdat het toch niet werkt.
Mijn vriend gaat daar veel verder in mee.
Ook in de speeltuin liep hij haar altijd te helpen en betuttelen, "want ze was niet zo handig".
Zij ging hierdoor ook constant de dame in nood uithangen,Terwijl ze als ik met haar weg was als een aapje door de speeltuin heenging en nergens hulp bij nodig had.
Ik denk dat het gedeeltelijk komt door wat er in het kind zit, maar voor een groot gedeelte ook aan de ouders ligt.
Het is ook idd bewezen dat jongens het beter doen bij een andere behandeling dan meisjes.
Ze zijn over het algemeen wat fysieker en dat word vaak compleet beperkt op school doordat veel leraren daar geen rekening mee houden.
Alleen kan je het niet te zwart/wit zien.
Ik heb een jongen en ben ook echt een moeder voor jongens.
Ik sta liever met hem te voetballen dan dat ik aan haartjes freubel.
Ik denk dat het meer ligt aan de ouders hoe die het kind behandelen en welk verwachtingspatroon ze hebben.
Mijn stiefdochtertje is echt een meisjemeisje. Alles roze, kleertjes , verkleden, knutselen, tekenen, net zo makkelijk een uur aan een werkje zitten. Maar ook divagedrag, zeuren, altijd een weerwoord.
Dit kost mij dus tien keer zo veel energie dan het drukke gedrag van mijn zoontje.
Nou valt het me wel echt op dat bij bijv. Het huilen ze bij mij zo het kraantje weer dichtdraait omdat het toch niet werkt.
Mijn vriend gaat daar veel verder in mee.
Ook in de speeltuin liep hij haar altijd te helpen en betuttelen, "want ze was niet zo handig".
Zij ging hierdoor ook constant de dame in nood uithangen,Terwijl ze als ik met haar weg was als een aapje door de speeltuin heenging en nergens hulp bij nodig had.
Ik denk dat het gedeeltelijk komt door wat er in het kind zit, maar voor een groot gedeelte ook aan de ouders ligt.
Het is ook idd bewezen dat jongens het beter doen bij een andere behandeling dan meisjes.
Ze zijn over het algemeen wat fysieker en dat word vaak compleet beperkt op school doordat veel leraren daar geen rekening mee houden.
woensdag 8 februari 2012 om 13:11
quote:mariamena schreef op 08 februari 2012 @ 12:12:
Jongens zijn al snel te druk, of kunnen niet stil zitten, en meiden mama's vinden dat vaak maar vervelend. Jongens stoeien, draaien op hun stoel, willen rennen, en slopen en zijn niet van het urenlang knutselen of boekjes lezen ( over het algemeen dus, uitzonderingen daargelaten) Ik zie zelf in mijn werk ook dat de spanningsboog van veel kereltjes gewoon korter is. Je moet je daarop instellen, en je er op aanpassen. Het is niet minder leuk, maar ánders. Jongens zijn niet vervelend, maar ánders.Het gedrag dat je in bovenstaande alinea weergeeft ìs toch ook vervelend? Ik houd in ieder geval helemaal niet van te drukke kinderen die niet kunnen stilzitten en alles slopen, of het nu jongetjes of meisjes zijn. Gelukkig kunnen ook jongens leren dat ze af en toe stil moeten zitten en dat niet alles gesloopt mag worden. Om dat nu te beschrijven als meidengedrag dat als norm wordt opgelegd, vind ik zwaar overdreven. Ik zou het gewoon opvoeden willen noemen.
Jongens zijn al snel te druk, of kunnen niet stil zitten, en meiden mama's vinden dat vaak maar vervelend. Jongens stoeien, draaien op hun stoel, willen rennen, en slopen en zijn niet van het urenlang knutselen of boekjes lezen ( over het algemeen dus, uitzonderingen daargelaten) Ik zie zelf in mijn werk ook dat de spanningsboog van veel kereltjes gewoon korter is. Je moet je daarop instellen, en je er op aanpassen. Het is niet minder leuk, maar ánders. Jongens zijn niet vervelend, maar ánders.Het gedrag dat je in bovenstaande alinea weergeeft ìs toch ook vervelend? Ik houd in ieder geval helemaal niet van te drukke kinderen die niet kunnen stilzitten en alles slopen, of het nu jongetjes of meisjes zijn. Gelukkig kunnen ook jongens leren dat ze af en toe stil moeten zitten en dat niet alles gesloopt mag worden. Om dat nu te beschrijven als meidengedrag dat als norm wordt opgelegd, vind ik zwaar overdreven. Ik zou het gewoon opvoeden willen noemen.
woensdag 8 februari 2012 om 13:12
Ik vind je verhaal veels te zwart-wit allemaal. in mijn directe omgeving zie ik juist een aantal meiden die alleen jongens hebben die ontzettend lopen te miemelen met die kereltjes waardoor het van die huilies zijn. En de meiden die door hun moeder veel stoerder worden opgepakt.
Computer says nooooo
woensdag 8 februari 2012 om 13:22
quote:cicely schreef op 08 februari 2012 @ 13:11:
[...]
Het gedrag dat je in bovenstaande alinea weergeeft ìs toch ook vervelend? Ik houd in ieder geval helemaal niet van te drukke kinderen die niet kunnen stilzitten en alles slopen, of het nu jongetjes of meisjes zijn. Gelukkig kunnen ook jongens leren dat ze af en toe stil moeten zitten en dat niet alles gesloopt mag worden. Om dat nu te beschrijven als meidengedrag dat als norm wordt opgelegd, vind ik zwaar overdreven. Ik zou het gewoon opvoeden willen noemen.Groot gelijk hoor. Ik heb hier geloof ik niet zulke populaire ideeen over...maar ik vind dat kinderen in het algemeen strenger aangepakt moeten worden.
[...]
Het gedrag dat je in bovenstaande alinea weergeeft ìs toch ook vervelend? Ik houd in ieder geval helemaal niet van te drukke kinderen die niet kunnen stilzitten en alles slopen, of het nu jongetjes of meisjes zijn. Gelukkig kunnen ook jongens leren dat ze af en toe stil moeten zitten en dat niet alles gesloopt mag worden. Om dat nu te beschrijven als meidengedrag dat als norm wordt opgelegd, vind ik zwaar overdreven. Ik zou het gewoon opvoeden willen noemen.Groot gelijk hoor. Ik heb hier geloof ik niet zulke populaire ideeen over...maar ik vind dat kinderen in het algemeen strenger aangepakt moeten worden.
woensdag 8 februari 2012 om 13:26
http://www.pedagogiek-onl ... /article/viewFile/191/190
Dit is wel een goed artikel hierover.
De heersende cultuur op scholen is meer toegespitst op meisjes dan op jongens.
Natuurlijk gedrag van jongens word snel weggezet als lastig negatief gedrag .
maar er word niks bedacht om ze de kans te geven hun energie positief te uiten.
Dit is wel een goed artikel hierover.
De heersende cultuur op scholen is meer toegespitst op meisjes dan op jongens.
Natuurlijk gedrag van jongens word snel weggezet als lastig negatief gedrag .
maar er word niks bedacht om ze de kans te geven hun energie positief te uiten.
woensdag 8 februari 2012 om 13:31
