Kinderen
alle pijlers
Kraamtranen
zaterdag 5 mei 2012 om 20:11
Maar even een nieuw topic gemaakt, de andere waren al wat ouder...
Afgelopen woe ben ik bevallen van een prachtige zoon. Ik heb al een schat van een manneke van bijna 2.
Nu was de bevalling van de eerste geen makkie: dat was een sterrenkijkertje en ik had al heel vroeg erge persweeen waar ik niets mee kon. Uiteindelijk bleef hij ook nog steken met z'n schoudertje en is ie met een vacuum gehaald. Ondanks dat ik de bevalling als heftig heb ervaren was ik er toch heel snel weer bovenop.
Daarom zag ik eigenlijk ook nu niet op tegen de bevalling: dat de eerste zo moeilijk was wilde absoluut niet zeggen dat de tweede dat ook zou zijn werd me destijds, en ook deze zwangerschap verzekerd.
Afgelopen maandag nog een keer in het zkh geweest voor extra controle ivm mogelijke PE, maar alles was in orde. Wel waren m'n bloedplaatjes in het bloed te laag waardoor ik 2 dagen later weer voor extra controle moest. De gyn die toen dienst had vond dat het kindje toch al wel aan de grote kant werd en besloot vrijdag in te leiden (dan zou ik ook precies 40 weken zijn, maar mijn eerste kwam 1,5 week te laat). Ik dacht toen al dat ik de vrijdag niet zou halen omdat ik heel af en toe al weeeen had. En inderdaad, eind van de middag bleek dat het toch wel door ging zetten, en eigenlijk was ik heel blij dat het toch nog vanzelf op gang was gekomen.
Eenmaal goed op gang ging het nog steeds prima, aangekomen in het zkh zat ik al op 6 cm ontsluiting. Maar de weeen werden weer zo heftig, vaak en met persdrang als de vorige keer, en niet voor niets bleek want een kwartier later zat ik al op 8 en nog een kwartier later op 9 en een klein randje. Ondertussen waren de persweeen weer bijna niet te houden en raakte ik toch wel lichtelijk in paniek omdat ik terugdacht aan de vorige bevalling.
En ook dit keer bleek het een sterrenkijkertje te zijn en heb ik voor mijn gevoel uren op m'n zij gelegen om hem te laten proberen te draaien. Uiteindelijk bleek 2 uur later dat het randje er nog steeds zat en de baby er niet langs kwam. Er werd besloten tot een keizersnee. Op dat moment was ik al helemaal blij dat er iets zou gebeuren, het duurde echter nog dik 3 kwartier voor de OK helemaal in orde was.
Ondertussen kreeg ik wel weeenremmers maar het bleef maar doorgaan, eerder alsof ik opwekkers had gekregen.
Al met al is om 1.45 mijn zoontje van bijna 4300 gram geboren.
Ik voelde me ondertussen ook heel rot, ik had er zo op gerekend dat het deze keer beter te doen zou zijn, en dat ik wist wat ik kon verwachten. Niets is dus minder waar.
Verder had ik het gevoel zo m'n best gedaan te hebben, maar dat het niet was gelukt.
Waar bij zoontje 1 de bv vanaf dag 1 liep als een tiet (letterlijk en figuurtlijk) lukt het me nu maar niet om m'n zoontje goed aan te leggen. Ook dat had ik heel anders verwacht, ik had het immers al gedaan, dus dat moest een tweede keer toch ook best lukken??
Als klap op de vuurpijl valt me ook het lichamelijk herstel nog eens ontzettend tegen De wond is gevoelig, m'n buik is van binnen helemaal gevoelig, heb ontzettende spierpijn in m'n rug en benen, en voel ook een blaasontsteking opkomen.
Gelukkig lijkt m'n manneke (sinds hij bijvoeding krijgt) verder wel een heel tevreden ventje, en ligt hij nu heerlijk in z'n wiegje te pitten. Ik kolf ondertussen, wat ook best redelijk gaat hoewel hij de eerste dagen m'n tepels tot bloedens toe heeft opengesabbeld. Ik kan hem dus wel gewoon moedermelk geven, en probeer hem toch steeds voor iedere voeding aan te leggen. De kraam heeft net tepelhoedjes gehaald voor wat verlichting voor mij, en ook voor zoontje zodat hij de tepel hopelijk beter kan pakken.
Mijn eerste hoefde ik maar in de buurt te houden en die zoog zich meteen goed vast. De tweede is meteen gefrustreerd dat hij er niet a la minute melk uitkrijgt. Na het (pogen tot) aanleggen krijgt hij mijn melk dmv vingervoeden.
Zelf lig ik in bed een beetje te grienen en te balen dat ik er zo weer uit moet om te plassen, en ik heb geen idee hoe ik me nu weer uit bed moet krijgen... M'n man is beneden werken (eigen zaak) en is natuurlijk bereikbaar. Hij had zelf natuurlijk ook liever niet gewerkt, maar laten we net toevallig vanavond een grote partij hebben zitten...
Goed, het is een heel verhaal geworden, ik denk dat ik het vooral gewoon even kwijt wilde.
In elk geval alvast bedankt voor degene die de moeite hebben genomen het te lezen.
Heb m'n verhaal trouwens al regelmatig gedaan, zowiezo tegen alle verpleegkundigen en familie en man, maar ik krijg blijkbaar niet overgebracht hoe ik me onder dit alles voel....
Afgelopen woe ben ik bevallen van een prachtige zoon. Ik heb al een schat van een manneke van bijna 2.
Nu was de bevalling van de eerste geen makkie: dat was een sterrenkijkertje en ik had al heel vroeg erge persweeen waar ik niets mee kon. Uiteindelijk bleef hij ook nog steken met z'n schoudertje en is ie met een vacuum gehaald. Ondanks dat ik de bevalling als heftig heb ervaren was ik er toch heel snel weer bovenop.
Daarom zag ik eigenlijk ook nu niet op tegen de bevalling: dat de eerste zo moeilijk was wilde absoluut niet zeggen dat de tweede dat ook zou zijn werd me destijds, en ook deze zwangerschap verzekerd.
Afgelopen maandag nog een keer in het zkh geweest voor extra controle ivm mogelijke PE, maar alles was in orde. Wel waren m'n bloedplaatjes in het bloed te laag waardoor ik 2 dagen later weer voor extra controle moest. De gyn die toen dienst had vond dat het kindje toch al wel aan de grote kant werd en besloot vrijdag in te leiden (dan zou ik ook precies 40 weken zijn, maar mijn eerste kwam 1,5 week te laat). Ik dacht toen al dat ik de vrijdag niet zou halen omdat ik heel af en toe al weeeen had. En inderdaad, eind van de middag bleek dat het toch wel door ging zetten, en eigenlijk was ik heel blij dat het toch nog vanzelf op gang was gekomen.
Eenmaal goed op gang ging het nog steeds prima, aangekomen in het zkh zat ik al op 6 cm ontsluiting. Maar de weeen werden weer zo heftig, vaak en met persdrang als de vorige keer, en niet voor niets bleek want een kwartier later zat ik al op 8 en nog een kwartier later op 9 en een klein randje. Ondertussen waren de persweeen weer bijna niet te houden en raakte ik toch wel lichtelijk in paniek omdat ik terugdacht aan de vorige bevalling.
En ook dit keer bleek het een sterrenkijkertje te zijn en heb ik voor mijn gevoel uren op m'n zij gelegen om hem te laten proberen te draaien. Uiteindelijk bleek 2 uur later dat het randje er nog steeds zat en de baby er niet langs kwam. Er werd besloten tot een keizersnee. Op dat moment was ik al helemaal blij dat er iets zou gebeuren, het duurde echter nog dik 3 kwartier voor de OK helemaal in orde was.
Ondertussen kreeg ik wel weeenremmers maar het bleef maar doorgaan, eerder alsof ik opwekkers had gekregen.
Al met al is om 1.45 mijn zoontje van bijna 4300 gram geboren.
Ik voelde me ondertussen ook heel rot, ik had er zo op gerekend dat het deze keer beter te doen zou zijn, en dat ik wist wat ik kon verwachten. Niets is dus minder waar.
Verder had ik het gevoel zo m'n best gedaan te hebben, maar dat het niet was gelukt.
Waar bij zoontje 1 de bv vanaf dag 1 liep als een tiet (letterlijk en figuurtlijk) lukt het me nu maar niet om m'n zoontje goed aan te leggen. Ook dat had ik heel anders verwacht, ik had het immers al gedaan, dus dat moest een tweede keer toch ook best lukken??
Als klap op de vuurpijl valt me ook het lichamelijk herstel nog eens ontzettend tegen De wond is gevoelig, m'n buik is van binnen helemaal gevoelig, heb ontzettende spierpijn in m'n rug en benen, en voel ook een blaasontsteking opkomen.
Gelukkig lijkt m'n manneke (sinds hij bijvoeding krijgt) verder wel een heel tevreden ventje, en ligt hij nu heerlijk in z'n wiegje te pitten. Ik kolf ondertussen, wat ook best redelijk gaat hoewel hij de eerste dagen m'n tepels tot bloedens toe heeft opengesabbeld. Ik kan hem dus wel gewoon moedermelk geven, en probeer hem toch steeds voor iedere voeding aan te leggen. De kraam heeft net tepelhoedjes gehaald voor wat verlichting voor mij, en ook voor zoontje zodat hij de tepel hopelijk beter kan pakken.
Mijn eerste hoefde ik maar in de buurt te houden en die zoog zich meteen goed vast. De tweede is meteen gefrustreerd dat hij er niet a la minute melk uitkrijgt. Na het (pogen tot) aanleggen krijgt hij mijn melk dmv vingervoeden.
Zelf lig ik in bed een beetje te grienen en te balen dat ik er zo weer uit moet om te plassen, en ik heb geen idee hoe ik me nu weer uit bed moet krijgen... M'n man is beneden werken (eigen zaak) en is natuurlijk bereikbaar. Hij had zelf natuurlijk ook liever niet gewerkt, maar laten we net toevallig vanavond een grote partij hebben zitten...
Goed, het is een heel verhaal geworden, ik denk dat ik het vooral gewoon even kwijt wilde.
In elk geval alvast bedankt voor degene die de moeite hebben genomen het te lezen.
Heb m'n verhaal trouwens al regelmatig gedaan, zowiezo tegen alle verpleegkundigen en familie en man, maar ik krijg blijkbaar niet overgebracht hoe ik me onder dit alles voel....
zaterdag 5 mei 2012 om 21:17
Jeetje meis wat je heb je er een bevalling op zitten. Voel het niet als falen want je hebt er hard voor gewerkt. Soms werkt je lijf gewoon niet mee, maar daar kan jij niets aan doen en je manneke ook niet. Het is ook logisch dat je nu een langzamer herstel hebt. Een keizersnee is al langer herstellen, maar het lijkt mij helemaal erg als je er al een hele bevalling op hebt zitten met weeen ed. Daar moet je echt van herstellen hoor.
Je bent een kanjer hoor. Vergeet dat niet. En je doet je uiterste best en meer kun je niet doen. Praat lekker van je af en lekker huilen als dat oplucht. Gun jezelf en je man ook echt de tijd om bij te komen. Even lekker met zijn viertjes uitvogelen hoe het allemaal gaat. Even geen kraamvisite, maar gewoon tijd voor jou.
Je bent een kanjer hoor. Vergeet dat niet. En je doet je uiterste best en meer kun je niet doen. Praat lekker van je af en lekker huilen als dat oplucht. Gun jezelf en je man ook echt de tijd om bij te komen. Even lekker met zijn viertjes uitvogelen hoe het allemaal gaat. Even geen kraamvisite, maar gewoon tijd voor jou.
zaterdag 5 mei 2012 om 21:18
Hi,
Wees niet zo streng voor jezelf!!!! Ten eerste je hebt niet gefaald omdat je niet natuurlijk bent bevallen. Eerst weeen en daarna een zware buikoperatie is iets waarvan je jezelf echt wel wat tijd mag gunnen om te herstellen.
Zo ook met het borstvoeden. Je lichaam moet herstellen en 'geeft daar voorrang aan' boven de borstvoeding.
Ook heb je meer kans op blaasontsteking na de keizersnede door het katheter.
Allemaal verklaarbare dingen dus, geen sprake van falen van jouw kant. Dus wees niet zo streng voor jezelf en accepteer ook dat je je nu kut voelt. Ook dat is toegestaan!
Wees niet zo streng voor jezelf!!!! Ten eerste je hebt niet gefaald omdat je niet natuurlijk bent bevallen. Eerst weeen en daarna een zware buikoperatie is iets waarvan je jezelf echt wel wat tijd mag gunnen om te herstellen.
Zo ook met het borstvoeden. Je lichaam moet herstellen en 'geeft daar voorrang aan' boven de borstvoeding.
Ook heb je meer kans op blaasontsteking na de keizersnede door het katheter.
Allemaal verklaarbare dingen dus, geen sprake van falen van jouw kant. Dus wees niet zo streng voor jezelf en accepteer ook dat je je nu kut voelt. Ook dat is toegestaan!
zaterdag 5 mei 2012 om 21:32
Wat lief, ik vind jullie reacties echt hartverwarmend (en tranentrekkend natuurlijk).
Het van me af schrijven had me net al wat geholpen, en terwijl ik mijn manneke met een spuitje de gekolfde melk gaf bedacht ik me dat dit ook een prima manier is om hem toch mijn melk te kunnen geven. En mocht zelfs dat niet meer (goed) lukken is flesvoeding natuurlijk ook helemaal geen ramp.
Maar de lactatiedeskundige is idd een goeie tip, daar ga ik zeker eens voor bellen.
Tegenwoordig mag je idd na 48 uur weer naar huis. Had op zich best nog een nachtje willen blijven, maar wilde aan de andere kant eigenlijk toch ook wel weer naar huis.
Paracetamol neem ik zeker wel, dat verlicht wel iets inderdaad.
Maar als ik zag hoe makkelijk mijn 'buurvrouw' op de kamer eigenlijk weer opknapte vond ik het wel raar dat het bij mij zo anders liep. Aan de andere kant had ze een geplande sectio, en had van tevoren al besloten KV te geven. Wat mij het meeste tegenvalt is dat mijn verwachting zo anders was van tevoren. En dat ik blijkbaar zo naief was om te denken dat het haast niet erger kon dan de vorige keer (de bevalling zelf dan), maar dat dat dus best wel kan...
Dank je wel voor jullie lieve berichtjes, ik ga eens lekker wat kolven en in weer in bed kruipen.
Morgen komt de vlos, weer iemand bij wie ik m'n verhaal uitgebreid kan doen
Het van me af schrijven had me net al wat geholpen, en terwijl ik mijn manneke met een spuitje de gekolfde melk gaf bedacht ik me dat dit ook een prima manier is om hem toch mijn melk te kunnen geven. En mocht zelfs dat niet meer (goed) lukken is flesvoeding natuurlijk ook helemaal geen ramp.
Maar de lactatiedeskundige is idd een goeie tip, daar ga ik zeker eens voor bellen.
Tegenwoordig mag je idd na 48 uur weer naar huis. Had op zich best nog een nachtje willen blijven, maar wilde aan de andere kant eigenlijk toch ook wel weer naar huis.
Paracetamol neem ik zeker wel, dat verlicht wel iets inderdaad.
Maar als ik zag hoe makkelijk mijn 'buurvrouw' op de kamer eigenlijk weer opknapte vond ik het wel raar dat het bij mij zo anders liep. Aan de andere kant had ze een geplande sectio, en had van tevoren al besloten KV te geven. Wat mij het meeste tegenvalt is dat mijn verwachting zo anders was van tevoren. En dat ik blijkbaar zo naief was om te denken dat het haast niet erger kon dan de vorige keer (de bevalling zelf dan), maar dat dat dus best wel kan...
Dank je wel voor jullie lieve berichtjes, ik ga eens lekker wat kolven en in weer in bed kruipen.
Morgen komt de vlos, weer iemand bij wie ik m'n verhaal uitgebreid kan doen
zaterdag 5 mei 2012 om 21:39
TO, jouw buurvrouw knapte veel sneller op omdat zij uitgerust de operatie ingegaan is. Jij was al uitgeput van de weeën. Dat is nogal een verschil.
Fijn dat je wat hebt aan alle berichtjes.
Persoonlijk vind ik dat ziekenhuizen een vrouw die bevallen is met een keizersnee langer dan 48 uur moeten houden. Sowieso met operaties niet te snel naar huis.
Fijn dat je wat hebt aan alle berichtjes.
Persoonlijk vind ik dat ziekenhuizen een vrouw die bevallen is met een keizersnee langer dan 48 uur moeten houden. Sowieso met operaties niet te snel naar huis.
zaterdag 5 mei 2012 om 21:48
19 juni, gefeliciteerd met de geboorte van jullie zoon!
Vergelijken met de buurvrouw heeft helemaal geen zin, iedere bevalling is anders en ieder lijf reageert anders.
Accepteer dat je meer tijd nodig hebt om te herstellen en minder kan dan je had gehoopt. En probeer je daarbij neer te leggen. Laat je lekker verwennen. Als je man weer een avond gaat werken kan er misschien iemand bij jou komen zitten, familie of een vriendin. Doe het nog even rustig aan.
En petje af voor jou, dat je ondanks de keizersnee en moeilijke start met borstvoeding kolft voor je zoon. Super, dit krijgt hij toch maar mooi binnen!
Vergelijken met de buurvrouw heeft helemaal geen zin, iedere bevalling is anders en ieder lijf reageert anders.
Accepteer dat je meer tijd nodig hebt om te herstellen en minder kan dan je had gehoopt. En probeer je daarbij neer te leggen. Laat je lekker verwennen. Als je man weer een avond gaat werken kan er misschien iemand bij jou komen zitten, familie of een vriendin. Doe het nog even rustig aan.
En petje af voor jou, dat je ondanks de keizersnee en moeilijke start met borstvoeding kolft voor je zoon. Super, dit krijgt hij toch maar mooi binnen!
zaterdag 5 mei 2012 om 21:56
19 juni, ik kolfde voor mijn eerste ook en nu voor de tweede weer. Probeer het met een lactatiekundige, misschien is het een kleinigheid en is het snel opgelost. En anders bekijk je het per dag of per week. Je hoeft niet nu of morgen te beslissen wat je wilt.
En jij hebt eigenlijk 2 bevallingen gedaan! Vind je het gek dat je nog zo fit bent als je buurvrouw? Jij hebt wel alle weeen doorgemaakt en alle pijn die daar bij komt opgevangen. Een keizersnee is toch al geen pretje maar jij hebt eerst nog een gewone bevalling gehad. Alleen daarvan al zou je kapot zijn geweest. En dan heb je er nog een keizersnee achteraan gehad. Wees niet te streng voor jezelf hoor!
Heb je een fijne kraamhulp? Dat kan ook schelen. Vraag haar morgen of ze streng voor je wil zijn zodat je je rust neemt en toch af en toe beweegt. En laat haar ook maar streng zijn voor de visite. Heb je al verlengde kraamhulp? Misschien heb je daar wel recht op. Vraag er anders naar. Je vlos kan hier ook toestemming voor geven.
En jij hebt eigenlijk 2 bevallingen gedaan! Vind je het gek dat je nog zo fit bent als je buurvrouw? Jij hebt wel alle weeen doorgemaakt en alle pijn die daar bij komt opgevangen. Een keizersnee is toch al geen pretje maar jij hebt eerst nog een gewone bevalling gehad. Alleen daarvan al zou je kapot zijn geweest. En dan heb je er nog een keizersnee achteraan gehad. Wees niet te streng voor jezelf hoor!
Heb je een fijne kraamhulp? Dat kan ook schelen. Vraag haar morgen of ze streng voor je wil zijn zodat je je rust neemt en toch af en toe beweegt. En laat haar ook maar streng zijn voor de visite. Heb je al verlengde kraamhulp? Misschien heb je daar wel recht op. Vraag er anders naar. Je vlos kan hier ook toestemming voor geven.
zaterdag 5 mei 2012 om 23:04
Jeetje mina, 48 uur! Je voelt jezelf alsof je overreden ben door een vrachtwagen (met aanhanger!) en dan moet je alweer naar huis. Bij mij kwam zelfs 3 ochtenden een fysio aan het bed om je tips te geven hoe je goed en gezond weer mobiel kon worden.
Dé tip die ik kreeg was om zodra je uit bed was even le lijf te rekken als het ware. Even naar achter hangen zodat je niet voorover gaat lopen om je wond te ontzien. Dat hielp echt zoveel om wat sneller weer mobiel te zijn. Kussen mee naar de wc om druk te kunnen zetten bij het ontlasten en eventueel krukje mee om je voeten wat hoger te kunnen zetten, helpt ook.
En idd lekker in en rond het bed blijven. Even op adem komen meid, je hebt heftige tijden gehad!
En vraag idd naar verlengde kraamhulp. Nee heb je, ja mun je krijgen. Sterkte en succes!
Dé tip die ik kreeg was om zodra je uit bed was even le lijf te rekken als het ware. Even naar achter hangen zodat je niet voorover gaat lopen om je wond te ontzien. Dat hielp echt zoveel om wat sneller weer mobiel te zijn. Kussen mee naar de wc om druk te kunnen zetten bij het ontlasten en eventueel krukje mee om je voeten wat hoger te kunnen zetten, helpt ook.
En idd lekker in en rond het bed blijven. Even op adem komen meid, je hebt heftige tijden gehad!
En vraag idd naar verlengde kraamhulp. Nee heb je, ja mun je krijgen. Sterkte en succes!
zondag 6 mei 2012 om 08:57
Supersas, ik was beide keren heel blij dat ik zo snel naar huiis mocht (eerste spoed, tweede gepland). In een ziekenhuis kon ik niet slapen (kwam dus niet tot rust), en had ik echt een gevoel wat doe ik hier wat niet ook thuis kan, want ze doen tegenwoordig niks meer behalve controleren of je niet teveel bloed verliest (hetgeen de kraam ook doet). Maar dat is voor een ieder verschillend, ik was in ieder geval opgelucht dat ik naar huis mocht. TO, vergelijk niet met je kamer genoot. Uit ervaring kan ik zeggen dat een geplande KS heel anders is dan een spoed waarbij je al een dag weeen erop hebt zitten. Bij de eerste was ik ook veel erger er aan toe, dan bij de tweede. en bij de een is herstel nou eenmaal makkelijker dan bij de ander. Ik liep met een week beide keren weer buiten, maar dat was echt puur mazzel hebben dat ik supergoed herstelde. Neem je tijd en vraag mensen om je te helpen als je man moet werken. kraamtranen de eerste week zijn heel normaal. BIj ons werd verlengde kraam door verlos aangeboden, lekker doen als je denkt het nodig te hebben, blijkt het aan het eind van de week mee te vallen, kun je het altijd nog stopzetten.
Veel succes
Veel succes
zondag 6 mei 2012 om 12:15
Het lijkt vandaag een stuk beter te gaan, dank je!! Het heeft goed geholpen om even m'n hart te luchten.
Lichamelijk voel ik me ook wat beter, dat scheelt ook veel. Het kolven gaat goed gelukkig, dus aan de productie ligt het niet. De melk geef ik nu in een flesje, dat werkt gewoon het beste. Morgen zal ik eens gaan bellen voor een lactatiedeskundige, wie weet kan ze me helpen. Voor nu ben ik even blij dat m'n tepels weer een beetje tot rust komen.
Dank jullie voor de goede zorgen!
Lichamelijk voel ik me ook wat beter, dat scheelt ook veel. Het kolven gaat goed gelukkig, dus aan de productie ligt het niet. De melk geef ik nu in een flesje, dat werkt gewoon het beste. Morgen zal ik eens gaan bellen voor een lactatiedeskundige, wie weet kan ze me helpen. Voor nu ben ik even blij dat m'n tepels weer een beetje tot rust komen.
Dank jullie voor de goede zorgen!
zondag 6 mei 2012 om 12:25
Wat fijn om te lezen! Overdag ziet de wereld er ook weer heel anders uit is mijn ervaring. En zo gaat het elke dag een stukje beter.
Als ik je nog een tip mag geven wbt het aanleggen: Probeer het af en toe op een ontspannen manier. Dus niet elke keer de strijd aan gaan maar een paar keer proberen als je het aan kan en aan durft. Als je aan legt zou je eens een andere houding kunnen proberen. Rugbyhouding, liggend of biological nurturing (google maar eens als je fut hebt). En bel morgenochtend vroeg of stuur nu vast een mail naar een lactatiekundige want hoe eerder ze je kan helpen hoe beter het zal zijn.
Als ik je nog een tip mag geven wbt het aanleggen: Probeer het af en toe op een ontspannen manier. Dus niet elke keer de strijd aan gaan maar een paar keer proberen als je het aan kan en aan durft. Als je aan legt zou je eens een andere houding kunnen proberen. Rugbyhouding, liggend of biological nurturing (google maar eens als je fut hebt). En bel morgenochtend vroeg of stuur nu vast een mail naar een lactatiekundige want hoe eerder ze je kan helpen hoe beter het zal zijn.
zondag 6 mei 2012 om 16:20
Fijn dat je je weer wat beter voelt! Goed om te lezen dat je productie al zo goed op gang is ondanks de keizersnede! Dan hoef je je geen zorgen te maken over of je kleine wel genoeg binnenkrijgt.
En als je van het kolven af wil en je zoon echt aan de borst wil: echt gaan bellen hoor! Niet morgen denken, ach, zo gaat het ook wel. Dat is natuurlijk wel waar, maar als je hem straks gewoon kunt aanleggen als hij honger heeft, is dat natuurlijk wel veel makkelijker.
Het ergste is geweest en je kleine is er en doet het goed. Nu alleen nog herstellen, lekker op je gemakkie. Is er iemand die je oudste soms even overneemt? Ook als je man werkt?
En als je van het kolven af wil en je zoon echt aan de borst wil: echt gaan bellen hoor! Niet morgen denken, ach, zo gaat het ook wel. Dat is natuurlijk wel waar, maar als je hem straks gewoon kunt aanleggen als hij honger heeft, is dat natuurlijk wel veel makkelijker.
Het ergste is geweest en je kleine is er en doet het goed. Nu alleen nog herstellen, lekker op je gemakkie. Is er iemand die je oudste soms even overneemt? Ook als je man werkt?
maandag 7 mei 2012 om 14:57
Weer een dagje verder, en ik voel me weer een stukje beter gelukkig. Ik ben allang niet meer zo verdrietig in elk geval, en de huilbuien zijn een stuk zeldzamer geworden.
Ik heb besloten gewoon nog even een paar dagen te blijven kolven, en ondertussen mijn zoontje de fles te geven. Dat maakt dat ik in de nacht soms wel hele uren op ben, maar dat is op zich wel te doen.
Mocht ik er toch behoefte aan hebben heb ik het nummer van een lactatiekundige al opgeslagen. Heb ik daar uiteindelijk geen behoefte aan krijgt ie gewoon lekker kunstvoeding als ik het kolven uiteindelijk beu ben. Miljoenen zijn er groot mee geworden (waaronder ik) dus zo'n ramp is het nu ook weer niet. Bovendien vlogen de kilo's er bij de eerste ook helemaal niet af tijdens de borstvoeding, dus ook daarvoor hoef ik het niet te doen .
Die beslissing heeft me wel wat rust gegeven. De melk die ik maak is overigens wel van goede kwaliteit want hij zit qua gewicht al weer boven z'n geboorte gewicht, en dat op de 5e dag!
@ Helena: Nou m'n man werkt vooral 's avonds en was gisteren en vandaag lekker vrij. Morgen moet ie werken, maar dan komt m'n moeder hier om met ons te eten (ik heb nog niet zo'n zin beneden met het personeel te eten zoals we normaal gesproken doen), en de oudste in bed te leggen. Dus wat dat betreft is dat ook wel goed geregeld. We gaan zo even op zoek naar een opstapje zodat de oudste (die is 21 maanden en ligt nog in een ledikantje) evt zelf een stukje kan klimmen om in bed/bad/op de commode te komen.
@Kaetje: verschillende houdingen hebben we ook geprobeerd. Maar het lijkt wel alsof meneer het liefst nog in de buik zit met een continue aanvoer van voeding waarvoor hij niets hoeft te doen, de luiwammes. Overmorgen (als m'n tepels wat minder gevoelig zijn) zal ik nog eens proberen aan te leggen.
We gaan zo even naar de Hema hier in de straat lopen, ik verlang ernaar om eventjes buiten te zijn.
En een ijsje te eten want dat heb ik best verdiend
Ik heb besloten gewoon nog even een paar dagen te blijven kolven, en ondertussen mijn zoontje de fles te geven. Dat maakt dat ik in de nacht soms wel hele uren op ben, maar dat is op zich wel te doen.
Mocht ik er toch behoefte aan hebben heb ik het nummer van een lactatiekundige al opgeslagen. Heb ik daar uiteindelijk geen behoefte aan krijgt ie gewoon lekker kunstvoeding als ik het kolven uiteindelijk beu ben. Miljoenen zijn er groot mee geworden (waaronder ik) dus zo'n ramp is het nu ook weer niet. Bovendien vlogen de kilo's er bij de eerste ook helemaal niet af tijdens de borstvoeding, dus ook daarvoor hoef ik het niet te doen .
Die beslissing heeft me wel wat rust gegeven. De melk die ik maak is overigens wel van goede kwaliteit want hij zit qua gewicht al weer boven z'n geboorte gewicht, en dat op de 5e dag!
@ Helena: Nou m'n man werkt vooral 's avonds en was gisteren en vandaag lekker vrij. Morgen moet ie werken, maar dan komt m'n moeder hier om met ons te eten (ik heb nog niet zo'n zin beneden met het personeel te eten zoals we normaal gesproken doen), en de oudste in bed te leggen. Dus wat dat betreft is dat ook wel goed geregeld. We gaan zo even op zoek naar een opstapje zodat de oudste (die is 21 maanden en ligt nog in een ledikantje) evt zelf een stukje kan klimmen om in bed/bad/op de commode te komen.
@Kaetje: verschillende houdingen hebben we ook geprobeerd. Maar het lijkt wel alsof meneer het liefst nog in de buik zit met een continue aanvoer van voeding waarvoor hij niets hoeft te doen, de luiwammes. Overmorgen (als m'n tepels wat minder gevoelig zijn) zal ik nog eens proberen aan te leggen.
We gaan zo even naar de Hema hier in de straat lopen, ik verlang ernaar om eventjes buiten te zijn.
En een ijsje te eten want dat heb ik best verdiend
maandag 7 mei 2012 om 21:18
Dat ijsje heb je meer dan verdient!!! Prettig geregeld dus voor nu, fijn voor je. En die bv, je klinkt vrij nuchter, dus komt ook wel goed. Er zullen nog wel wat dipjes komen, maar deze dagen ben je ook weer door! Ik ben helemaal geen huilebalk maar deze dagen huilde ik al als de postbode een stapeltje kaarten kwam brengen!!! Hahahaha
maandag 7 mei 2012 om 21:54
Da's dan wel weer een voordeel van bevallen in een winterse meimaand: minder aanleiding om je tijdens de laatste loodjes van de zwangerschap vol te eten met ijsjes (die er ook weer af moeten) dan als je uitgerekend bent tijdens een hittegolf in juli
Rot dat de bevalling zo heftig is geworden, en dat je er niet met een beter gevoel op terug kunt kijken.
Rot dat de bevalling zo heftig is geworden, en dat je er niet met een beter gevoel op terug kunt kijken.
dinsdag 8 mei 2012 om 22:31
Wat lief dat jullie nog aan me denken! Het gaat iedere dag weer beter, en het lichamelijk herstel valt me nu niet eens tegen. Ik kan al weer lekker op m'n zij liggen en redelijk draaien in bed.
Het was heerlijk om er even uit te zijn, ik kan er helemaal niet tegen om de hele dag in m'n joggingbroek binnen te zitten.
Maar vandaag ook al boodschappen gedaan dus morgen doe ik lekker rustig aan.
Het zal een combinatie geweest zijn van de pech van zo'n rottige bevalling en de bekende kraamtranen.
Het was heerlijk om er even uit te zijn, ik kan er helemaal niet tegen om de hele dag in m'n joggingbroek binnen te zitten.
Maar vandaag ook al boodschappen gedaan dus morgen doe ik lekker rustig aan.
Het zal een combinatie geweest zijn van de pech van zo'n rottige bevalling en de bekende kraamtranen.
woensdag 9 mei 2012 om 10:32
Nou, vanochtend eens geprobeerd zoon aan te leggen. Ik had de hele nacht niet gekolfd, dus melk en druk erachter genoeg. Eerst even gekolfd tot het een beetje begon te lopen en hij heeft zowaar een minuut of 10 aan de borst gedronken!!
In plaats van de 100 ml die ik normaal kolf had ik er nu nog maar 40, dus het lijkt erop dat ie toch nog even goed gedronken heeft!
Vraag me af of het ook zal lukken als m'n borsten niet zo vol zitten, en de melk er wat minder uit spuit, maar dit ging in elk geval niet slecht!
In plaats van de 100 ml die ik normaal kolf had ik er nu nog maar 40, dus het lijkt erop dat ie toch nog even goed gedronken heeft!
Vraag me af of het ook zal lukken als m'n borsten niet zo vol zitten, en de melk er wat minder uit spuit, maar dit ging in elk geval niet slecht!
woensdag 9 mei 2012 om 12:30
Hé, dat klinkt goed! Knap van hem dat hij nog weet hoe hij aan de borst moet drinken na een paar dagen alleen maar fles!
Hoop voor je dat hij nu de smaak de pakken heeft en dat je tepels al wat eelt hebben gekregen . O, dat klinkt heel vies realiseer ik me nu. Nou ja, je snapt wel wat ik bedoel, toch?
Fijn dat je je zoveel beter voelt. En de goede maanden komen eraan qua weer, dus ik ben wel een beetje jaloers op je! Lekker thuis een beetje tutten, met mooi weerblekker wandelen, in de speeltuin hangen met de oudste en de jongste in de box. Héérlijk!
Hoop voor je dat hij nu de smaak de pakken heeft en dat je tepels al wat eelt hebben gekregen . O, dat klinkt heel vies realiseer ik me nu. Nou ja, je snapt wel wat ik bedoel, toch?
Fijn dat je je zoveel beter voelt. En de goede maanden komen eraan qua weer, dus ik ben wel een beetje jaloers op je! Lekker thuis een beetje tutten, met mooi weerblekker wandelen, in de speeltuin hangen met de oudste en de jongste in de box. Héérlijk!
dinsdag 15 mei 2012 om 20:08
Hallo,
Even snel laten weten dat het al een heel stuk beter gaat.
Het herstel ging na de eerste dagen gelukkig een stuk beter, en lichamelijk voel ik me al weer bijna de oude. Ook zit ik weer een stuk beter in m'n vel.
Die kleine aap van me wil nog steeds niet aan de borst drinken, maar ik kolf nog steeds netjes en geef dit in een fles. En vooralsnog heb ik daar vrede mee.
Haha Helena, zoals je het omschrijft klinkt het idd wel heerlijk. De realiteit is dat ik de laatste dagen vooral met een huilende baby (hij is wel een stuk meer gaan huilen, dat is dan wel weer jammer) en een dwarse 2 jarige zit. Maar idd, zou al veel schelen als het lekker weer is zodat we met z'n allen lekker naar buiten kunnen.
Iedereen bedankt voor het meeleven!!
Even snel laten weten dat het al een heel stuk beter gaat.
Het herstel ging na de eerste dagen gelukkig een stuk beter, en lichamelijk voel ik me al weer bijna de oude. Ook zit ik weer een stuk beter in m'n vel.
Die kleine aap van me wil nog steeds niet aan de borst drinken, maar ik kolf nog steeds netjes en geef dit in een fles. En vooralsnog heb ik daar vrede mee.
Haha Helena, zoals je het omschrijft klinkt het idd wel heerlijk. De realiteit is dat ik de laatste dagen vooral met een huilende baby (hij is wel een stuk meer gaan huilen, dat is dan wel weer jammer) en een dwarse 2 jarige zit. Maar idd, zou al veel schelen als het lekker weer is zodat we met z'n allen lekker naar buiten kunnen.
Iedereen bedankt voor het meeleven!!
dinsdag 15 mei 2012 om 20:44
maandag 2 juli 2012 om 20:37
Inmiddels zijn we bijna 9 weken verder en loop ik helemaal vol als ik dit weer lees.
Maar ik wil toch iedereen die zo heeft meegeleefd laten weten dat ik weer helemaal de oude ben. Dat het na die eerste moeilijke dagen steeds beter ging, ook lichamelijk knapte ik iedere dag een beetje meer op.
Ondertussen zijn we ook allemaal gewend aan de nieuwe gezinssituatie, dus mijn oudste is ook weer wat minder dwars.
Zelfs m'n bevalling kijk ik nu met een redelijk goed gevoel op terug. Hij was gewoon te groot en paste niet, dan zit er natuurlijk niets anders op dan een keizersnede.
Ik heb tot deze week steeds alle voedingen gekolfd, maar ben nu overgestapt op KV. Ben op zich al wel trots dat ik het zo lang heb volgehouden met kolven! Lactatiekundige bleek niet vergoed te worden helaas.
Nogmaals, iedereen bedankt voor alle knuffels, dat heeft me erg goed gedaan!! Hopelijk is dit topic ook een steun voor anderen die met kraamtranen worstelen en steun gaan zoeken op het forum.
Maar ik wil toch iedereen die zo heeft meegeleefd laten weten dat ik weer helemaal de oude ben. Dat het na die eerste moeilijke dagen steeds beter ging, ook lichamelijk knapte ik iedere dag een beetje meer op.
Ondertussen zijn we ook allemaal gewend aan de nieuwe gezinssituatie, dus mijn oudste is ook weer wat minder dwars.
Zelfs m'n bevalling kijk ik nu met een redelijk goed gevoel op terug. Hij was gewoon te groot en paste niet, dan zit er natuurlijk niets anders op dan een keizersnede.
Ik heb tot deze week steeds alle voedingen gekolfd, maar ben nu overgestapt op KV. Ben op zich al wel trots dat ik het zo lang heb volgehouden met kolven! Lactatiekundige bleek niet vergoed te worden helaas.
Nogmaals, iedereen bedankt voor alle knuffels, dat heeft me erg goed gedaan!! Hopelijk is dit topic ook een steun voor anderen die met kraamtranen worstelen en steun gaan zoeken op het forum.