Kinderen
alle pijlers
Langvoeders hier?
vrijdag 20 november 2009 om 16:03
Zijn hier ook langvoedende moeders hier? En tot hoelang wil je borstvoeding geven of heb je gegeven? Waar ligt de grens voor jullie?
Mijn dochter heb ik 11 maanden gevoed (door omstandigheden gestopt) en mijn zoontje is ruim 14 maanden en krijgt nog steeds borstvoeding. Zolang hij nog wil ga ik voorlopig nog door. Weet nog niet waar mijn grens ligt, ik denk 2 a 3 jaar?
Mijn dochter heb ik 11 maanden gevoed (door omstandigheden gestopt) en mijn zoontje is ruim 14 maanden en krijgt nog steeds borstvoeding. Zolang hij nog wil ga ik voorlopig nog door. Weet nog niet waar mijn grens ligt, ik denk 2 a 3 jaar?
woensdag 25 november 2009 om 12:59
quote:Igoneh schreef op 25 november 2009 @ 12:56:
[...]
Dat is fijn als jou dat lukt, maar ook iets wat je zelf niet helemaal kan inschatten. Misschien vind je van jezelf dat je harder werkt in de overige uren, misschien vinden je collega's van niet. Maar goed, dat kan ik niet inschatten.
Mijn ervaring met pas bevallen collega's die net weer aan het werk zijn en kolven, is dat ze beter thuis hadden kunnen blijven. Uiteraard houd ik mijn mond. Maar de hele dag zijn ze bezig met vertellen over hun bevalling, hun lekkende voorgevel, kolven, praten over kolven, en de kollfruimte is ook onderwerp van gesprek. Dan tig prive telefoontjes, die ook weer over het nieuwe spruitje gaan, plus erbij vertellen dat ze 'alweer aan het werk zijn, jaja, en BV geven!'. Tja, in de baas zijn tijd ja, hoe stoer is dat allemaal nou nog. Maar goed, je kunt er niets tegen doen dus wat gebeurde er bij ons? Als een pas bevallen collega terugkwam werd er niet op haar gerekend als arbeidskracht en bleef haar werk gewoon verdeeld over de andere collega's zoals tijdens het verlof. Dit lijkt me dus een hele rare uitwerking van het recht om te kolven en je beschadigt als vrouw de reputatie van andere werkende vrouwen. Maar goed, alles voor BV natuurlijk.
Ik ben de enige die mijn werkzaamheden doet als ik aanwezig ben, dus dat scheelt ook wel dat mijn collega's er dan geen last van hebben dat ik het in minder uren doe.
En dat ik harder werk in de overgebleven uren, da's gewoon te meten
Over mijn lekkende voorgevel praten? Mwa zijn bijna allemaal mannen
[...]
Dat is fijn als jou dat lukt, maar ook iets wat je zelf niet helemaal kan inschatten. Misschien vind je van jezelf dat je harder werkt in de overige uren, misschien vinden je collega's van niet. Maar goed, dat kan ik niet inschatten.
Mijn ervaring met pas bevallen collega's die net weer aan het werk zijn en kolven, is dat ze beter thuis hadden kunnen blijven. Uiteraard houd ik mijn mond. Maar de hele dag zijn ze bezig met vertellen over hun bevalling, hun lekkende voorgevel, kolven, praten over kolven, en de kollfruimte is ook onderwerp van gesprek. Dan tig prive telefoontjes, die ook weer over het nieuwe spruitje gaan, plus erbij vertellen dat ze 'alweer aan het werk zijn, jaja, en BV geven!'. Tja, in de baas zijn tijd ja, hoe stoer is dat allemaal nou nog. Maar goed, je kunt er niets tegen doen dus wat gebeurde er bij ons? Als een pas bevallen collega terugkwam werd er niet op haar gerekend als arbeidskracht en bleef haar werk gewoon verdeeld over de andere collega's zoals tijdens het verlof. Dit lijkt me dus een hele rare uitwerking van het recht om te kolven en je beschadigt als vrouw de reputatie van andere werkende vrouwen. Maar goed, alles voor BV natuurlijk.
Ik ben de enige die mijn werkzaamheden doet als ik aanwezig ben, dus dat scheelt ook wel dat mijn collega's er dan geen last van hebben dat ik het in minder uren doe.
En dat ik harder werk in de overgebleven uren, da's gewoon te meten
Over mijn lekkende voorgevel praten? Mwa zijn bijna allemaal mannen
woensdag 25 november 2009 om 13:00
quote:Maleficent schreef op 25 november 2009 @ 12:56:
Ik denk dat de collega's allang blij zijn dat het verlof over is, ook al is de moeder misschien wat meer tijd kwijt aan kolven?
In andere landen zijn de verloven soms nog langer. Nu heb je toch je collega weer terug. Die weer een groot deel van haar eigen werk doet. Wat maakt dan die 3 X kwartier per dag dan uit?Er zijn niet zo heel veel landen waar het verlof langer duurt, de landen waar dit wel het geval is zijn wel twee dingen anders dan hier: de participatie van vrouwen op de arbeidsmarkt is grotendeels full time (terwijl hier de meeste vrouwen part time werken), dat betekent dat er veel meer mensen over full time salarissen belasting betalen. Meer belastinginkomsten voor de overheid betekent dat ze ruimere regelingen kunnen aanbieden (arbeidsstudies gedaan dus vandaar dat ik dit weet). Daarnaast zien vrouwen in die landen steeds vaker af van die lange verloven, want als ze terugkomen is hun functie ingevuld door een ander, meestal een man, en worden ze subtiel op een zijspoor gezet en eruit gewerkt. Zoveel voordelen heeft een lange verlofperiode dus ook weer niet.
Ik denk dat de collega's allang blij zijn dat het verlof over is, ook al is de moeder misschien wat meer tijd kwijt aan kolven?
In andere landen zijn de verloven soms nog langer. Nu heb je toch je collega weer terug. Die weer een groot deel van haar eigen werk doet. Wat maakt dan die 3 X kwartier per dag dan uit?Er zijn niet zo heel veel landen waar het verlof langer duurt, de landen waar dit wel het geval is zijn wel twee dingen anders dan hier: de participatie van vrouwen op de arbeidsmarkt is grotendeels full time (terwijl hier de meeste vrouwen part time werken), dat betekent dat er veel meer mensen over full time salarissen belasting betalen. Meer belastinginkomsten voor de overheid betekent dat ze ruimere regelingen kunnen aanbieden (arbeidsstudies gedaan dus vandaar dat ik dit weet). Daarnaast zien vrouwen in die landen steeds vaker af van die lange verloven, want als ze terugkomen is hun functie ingevuld door een ander, meestal een man, en worden ze subtiel op een zijspoor gezet en eruit gewerkt. Zoveel voordelen heeft een lange verlofperiode dus ook weer niet.
woensdag 25 november 2009 om 13:01
quote:Igoneh schreef op 25 november 2009 @ 12:56:
[...]
Dat is fijn als jou dat lukt, maar ook iets wat je zelf niet helemaal kan inschatten. Misschien vind je van jezelf dat je harder werkt in de overige uren, misschien vinden je collega's van niet. Maar goed, dat kan ik niet inschatten.
Mijn ervaring met pas bevallen collega's die net weer aan het werk zijn en kolven, is dat ze beter thuis hadden kunnen blijven. Uiteraard houd ik mijn mond. Maar de hele dag zijn ze bezig met vertellen over hun bevalling, hun lekkende voorgevel, kolven, praten over kolven, en de kollfruimte is ook onderwerp van gesprek. Dan tig prive telefoontjes, die ook weer over het nieuwe spruitje gaan, plus erbij vertellen dat ze 'alweer aan het werk zijn, jaja, en BV geven!'. Tja, in de baas zijn tijd ja, hoe stoer is dat allemaal nou nog. Maar goed, je kunt er niets tegen doen dus wat gebeurde er bij ons? Als een pas bevallen collega terugkwam werd er niet op haar gerekend als arbeidskracht en bleef haar werk gewoon verdeeld over de andere collega's zoals tijdens het verlof. Dit lijkt me dus een hele rare uitwerking van het recht om te kolven en je beschadigt als vrouw de reputatie van andere werkende vrouwen. Maar goed, alles voor BV natuurlijk.En dit trek jij door als de norm naar alle kolvende vrouwen?
[...]
Dat is fijn als jou dat lukt, maar ook iets wat je zelf niet helemaal kan inschatten. Misschien vind je van jezelf dat je harder werkt in de overige uren, misschien vinden je collega's van niet. Maar goed, dat kan ik niet inschatten.
Mijn ervaring met pas bevallen collega's die net weer aan het werk zijn en kolven, is dat ze beter thuis hadden kunnen blijven. Uiteraard houd ik mijn mond. Maar de hele dag zijn ze bezig met vertellen over hun bevalling, hun lekkende voorgevel, kolven, praten over kolven, en de kollfruimte is ook onderwerp van gesprek. Dan tig prive telefoontjes, die ook weer over het nieuwe spruitje gaan, plus erbij vertellen dat ze 'alweer aan het werk zijn, jaja, en BV geven!'. Tja, in de baas zijn tijd ja, hoe stoer is dat allemaal nou nog. Maar goed, je kunt er niets tegen doen dus wat gebeurde er bij ons? Als een pas bevallen collega terugkwam werd er niet op haar gerekend als arbeidskracht en bleef haar werk gewoon verdeeld over de andere collega's zoals tijdens het verlof. Dit lijkt me dus een hele rare uitwerking van het recht om te kolven en je beschadigt als vrouw de reputatie van andere werkende vrouwen. Maar goed, alles voor BV natuurlijk.En dit trek jij door als de norm naar alle kolvende vrouwen?
Inad en ik zijn echt twee verschillende personen.
woensdag 25 november 2009 om 13:01
quote:Igoneh schreef op 25 november 2009 @ 12:56:
[...]
Dat is fijn als jou dat lukt, maar ook iets wat je zelf niet helemaal kan inschatten. Misschien vind je van jezelf dat je harder werkt in de overige uren, misschien vinden je collega's van niet. Maar goed, dat kan ik niet inschatten.
Mijn ervaring met pas bevallen collega's die net weer aan het werk zijn en kolven, is dat ze beter thuis hadden kunnen blijven. Uiteraard houd ik mijn mond. Maar de hele dag zijn ze bezig met vertellen over hun bevalling, hun lekkende voorgevel, kolven, praten over kolven, en de kollfruimte is ook onderwerp van gesprek. Dan tig prive telefoontjes, die ook weer over het nieuwe spruitje gaan, plus erbij vertellen dat ze 'alweer aan het werk zijn, jaja, en BV geven!'. Tja, in de baas zijn tijd ja, hoe stoer is dat allemaal nou nog. Maar goed, je kunt er niets tegen doen dus wat gebeurde er bij ons? Als een pas bevallen collega terugkwam werd er niet op haar gerekend als arbeidskracht en bleef haar werk gewoon verdeeld over de andere collega's zoals tijdens het verlof. Dit lijkt me dus een hele rare uitwerking van het recht om te kolven en je beschadigt als vrouw de reputatie van andere werkende vrouwen. Maar goed, alles voor BV natuurlijk.
Even kort samengevat: je bent dus gewoon gefrustreerd schijnbaar. Het zit je hoog. Maar als jij net een kind gehad zou hebben (of je bent net getrouwd, hebt net een nieuwe auto, bent net op een verre reis geweest) dan ben jij daar ook vol van.
Je hoeft niet te luisteren naar die verhalen! En... Niet iedereen is zo. Ik vertel alleen over mijn dochter als ernaar gevraagd wordt. Of als er inderdaad eens iets heel spectaculairs is. Verder vind ik dat ik mijn collega's niet horendol moet maken met verhalen die anderen eigenlijk toch niet zo interesseren.
[...]
Dat is fijn als jou dat lukt, maar ook iets wat je zelf niet helemaal kan inschatten. Misschien vind je van jezelf dat je harder werkt in de overige uren, misschien vinden je collega's van niet. Maar goed, dat kan ik niet inschatten.
Mijn ervaring met pas bevallen collega's die net weer aan het werk zijn en kolven, is dat ze beter thuis hadden kunnen blijven. Uiteraard houd ik mijn mond. Maar de hele dag zijn ze bezig met vertellen over hun bevalling, hun lekkende voorgevel, kolven, praten over kolven, en de kollfruimte is ook onderwerp van gesprek. Dan tig prive telefoontjes, die ook weer over het nieuwe spruitje gaan, plus erbij vertellen dat ze 'alweer aan het werk zijn, jaja, en BV geven!'. Tja, in de baas zijn tijd ja, hoe stoer is dat allemaal nou nog. Maar goed, je kunt er niets tegen doen dus wat gebeurde er bij ons? Als een pas bevallen collega terugkwam werd er niet op haar gerekend als arbeidskracht en bleef haar werk gewoon verdeeld over de andere collega's zoals tijdens het verlof. Dit lijkt me dus een hele rare uitwerking van het recht om te kolven en je beschadigt als vrouw de reputatie van andere werkende vrouwen. Maar goed, alles voor BV natuurlijk.
Even kort samengevat: je bent dus gewoon gefrustreerd schijnbaar. Het zit je hoog. Maar als jij net een kind gehad zou hebben (of je bent net getrouwd, hebt net een nieuwe auto, bent net op een verre reis geweest) dan ben jij daar ook vol van.
Je hoeft niet te luisteren naar die verhalen! En... Niet iedereen is zo. Ik vertel alleen over mijn dochter als ernaar gevraagd wordt. Of als er inderdaad eens iets heel spectaculairs is. Verder vind ik dat ik mijn collega's niet horendol moet maken met verhalen die anderen eigenlijk toch niet zo interesseren.
woensdag 25 november 2009 om 13:02
Maar Ihoneh, dan heb jij gewoon rare moderkloekkes als collega's
Na de eerste week bel ik niet meer naar de oppas / kdv, behalve als kind ziek is. En ja: ik heb wel eens een discussie gevoerd over kolven, maar dat komt meer omdat anderen komen vragen of ik dat nou niet lastig vind, kolven. Voor de rest is het echt niet zo'n gespreksonderwerp. Het is een noodzakelijk kwaad, want ik haat kolven. ik doe het dus niet echt voor mijn eigen plezier ofzo.
Na de eerste week bel ik niet meer naar de oppas / kdv, behalve als kind ziek is. En ja: ik heb wel eens een discussie gevoerd over kolven, maar dat komt meer omdat anderen komen vragen of ik dat nou niet lastig vind, kolven. Voor de rest is het echt niet zo'n gespreksonderwerp. Het is een noodzakelijk kwaad, want ik haat kolven. ik doe het dus niet echt voor mijn eigen plezier ofzo.
woensdag 25 november 2009 om 13:05
[quote]witbloempje schreef op 25 november 2009 @ 12:41:
"Maffia", waar slaat dit op?
De mens is het enige zoogdier op aarde dat kunstvoeding geeft. Kunst voeding is eigenlijk alleen een levensreddend middel, als er geen borstvoeding gegeven kan worden vind ik, het is een prima alternatief. Iedereen weet dit, alleen steken de mensen die kunstvoeding geven zonder reden hun kop in het zand.[/quote]
Moet hier toch even op reageren. Dit is natuurlijk een beetje doorgeslagen. Opeens steken álle mensen die kv geven zonder reden hun kop in het zand??
Daarbij is de mens het enige zoogdier dat hun jongen nog zó lang zoogt. Bij de dieren is dat helemaal niet nodig, waarom bij ons wel?
En ik ben helemaal niet tegen bv of tegen langvoeden hoor, heb zelf mijn twee kinderen ook bv gegeven. Maar zo stellig als het hier staat, daar gaan mijn nekharen wel van overeind staan.
"Maffia", waar slaat dit op?
De mens is het enige zoogdier op aarde dat kunstvoeding geeft. Kunst voeding is eigenlijk alleen een levensreddend middel, als er geen borstvoeding gegeven kan worden vind ik, het is een prima alternatief. Iedereen weet dit, alleen steken de mensen die kunstvoeding geven zonder reden hun kop in het zand.[/quote]
Moet hier toch even op reageren. Dit is natuurlijk een beetje doorgeslagen. Opeens steken álle mensen die kv geven zonder reden hun kop in het zand??
Daarbij is de mens het enige zoogdier dat hun jongen nog zó lang zoogt. Bij de dieren is dat helemaal niet nodig, waarom bij ons wel?
En ik ben helemaal niet tegen bv of tegen langvoeden hoor, heb zelf mijn twee kinderen ook bv gegeven. Maar zo stellig als het hier staat, daar gaan mijn nekharen wel van overeind staan.
woensdag 25 november 2009 om 13:06
quote:Feesie schreef op 25 november 2009 @ 13:04:
Ik dacht dat het hier over langvoeden ging?
Kunnen jullie niet gewoon een nieuw topic 'Borstvoeding: welles - nietes' opstarten? Dan kunnen we het hier over langvoeden hebben.langvoeden en kolven op het werk gaan toch hand in hand, moeders gaan op een gegeven moment aan het werk en dan is dat toch een voor de hand liggende optie: kolven? Of niet?
Ik dacht dat het hier over langvoeden ging?
Kunnen jullie niet gewoon een nieuw topic 'Borstvoeding: welles - nietes' opstarten? Dan kunnen we het hier over langvoeden hebben.langvoeden en kolven op het werk gaan toch hand in hand, moeders gaan op een gegeven moment aan het werk en dan is dat toch een voor de hand liggende optie: kolven? Of niet?
woensdag 25 november 2009 om 13:06
quote:Ka32 schreef op 25 november 2009 @ 13:05:
[quote]witbloempje schreef op 25 november 2009 @ 12:41:
"Maffia", waar slaat dit op?
De mens is het enige zoogdier op aarde dat kunstvoeding geeft. Kunst voeding is eigenlijk alleen een levensreddend middel, als er geen borstvoeding gegeven kan worden vind ik, het is een prima alternatief. Iedereen weet dit, alleen steken de mensen die kunstvoeding geven zonder reden hun kop in het zand.[/quote]
Moet hier toch even op reageren. Dit is natuurlijk een beetje doorgeslagen. Opeens steken álle mensen die kv geven zonder reden hun kop in het zand??
Daarbij is de mens het enige zoogdier dat hun jongen nog zó lang zoogt. Bij de dieren is dat helemaal niet nodig, waarom bij ons wel?
En ik ben helemaal niet tegen bv of tegen langvoeden hoor, heb zelf mijn twee kinderen ook bv gegeven. Maar zo stellig als het hier staat, daar gaan mijn nekharen wel van overeind staan.Apen o.a.
[quote]witbloempje schreef op 25 november 2009 @ 12:41:
"Maffia", waar slaat dit op?
De mens is het enige zoogdier op aarde dat kunstvoeding geeft. Kunst voeding is eigenlijk alleen een levensreddend middel, als er geen borstvoeding gegeven kan worden vind ik, het is een prima alternatief. Iedereen weet dit, alleen steken de mensen die kunstvoeding geven zonder reden hun kop in het zand.[/quote]
Moet hier toch even op reageren. Dit is natuurlijk een beetje doorgeslagen. Opeens steken álle mensen die kv geven zonder reden hun kop in het zand??
Daarbij is de mens het enige zoogdier dat hun jongen nog zó lang zoogt. Bij de dieren is dat helemaal niet nodig, waarom bij ons wel?
En ik ben helemaal niet tegen bv of tegen langvoeden hoor, heb zelf mijn twee kinderen ook bv gegeven. Maar zo stellig als het hier staat, daar gaan mijn nekharen wel van overeind staan.Apen o.a.
woensdag 25 november 2009 om 13:06
Ben ik nou erg... Mijn dochter gaat straks mee naar een bijscholing... De specialist die het geeft vind het hartstikke leuk! Of ze dan wel even met haar mocht knuffelen. Tuurlijk!
Gelukkig zijn mijn collega's niet van die gefrustreerde mensen. Dat scheelt. Die vinden het gewoon prima dat ze meekomt.
Gelukkig zijn mijn collega's niet van die gefrustreerde mensen. Dat scheelt. Die vinden het gewoon prima dat ze meekomt.
woensdag 25 november 2009 om 13:08
quote:Katherina schreef op 25 november 2009 @ 12:10:
Yraatje, als je niet zwanger wordt dan is die kans niet groter. Maar je lichaam maakt zich tijdens de zwangerschap klaar voor borstvoeding en als die functie dan niet gebruikt wordt, stijgt je kans wel.
En uit welk onderzoek blijkt dat dan? Serieuze vraag en ook zeker niet lullig bedoeld. Maar ik kan me eerlijk gezegd niet voorstellen dat ik nu bijvoorbeeld x % kans heb op borst- en/of ovariumkanker, dat ik als ik wel zwanger wordt maar geen BV geef dat mijn kans dan x % omhoog gaat (hoe gaat dit dan bij vrouwen die hun kindje hebben verloren net na de zwangerschap?), maar dat mijn kansen weer dalen als ik wel BV geef....
Ik blijf het raar vinden dat er een verband tussen bestaat... Volgens mij is dat niet te onderzoeken...
Yraatje, als je niet zwanger wordt dan is die kans niet groter. Maar je lichaam maakt zich tijdens de zwangerschap klaar voor borstvoeding en als die functie dan niet gebruikt wordt, stijgt je kans wel.
En uit welk onderzoek blijkt dat dan? Serieuze vraag en ook zeker niet lullig bedoeld. Maar ik kan me eerlijk gezegd niet voorstellen dat ik nu bijvoorbeeld x % kans heb op borst- en/of ovariumkanker, dat ik als ik wel zwanger wordt maar geen BV geef dat mijn kans dan x % omhoog gaat (hoe gaat dit dan bij vrouwen die hun kindje hebben verloren net na de zwangerschap?), maar dat mijn kansen weer dalen als ik wel BV geef....
Ik blijf het raar vinden dat er een verband tussen bestaat... Volgens mij is dat niet te onderzoeken...
woensdag 25 november 2009 om 13:09
quote:Igoneh schreef op 25 november 2009 @ 13:06:
[...]
langvoeden en kolven op het werk gaan toch hand in hand, moeders gaan op een gegeven moment aan het werk en dan is dat toch een voor de hand liggende optie: kolven? Of niet?
Ik kolf al lang niet meer en voed nog steeds. Langvoeden is volgens mij meer dan een jaar bv geven, en dan kolft er denk ik niemand meer.
Als er trouwens een ding is wat mij niet weemoedig stemt als ik terugdenk aan de babytijd dan is het wel het kolven.
[...]
langvoeden en kolven op het werk gaan toch hand in hand, moeders gaan op een gegeven moment aan het werk en dan is dat toch een voor de hand liggende optie: kolven? Of niet?
Ik kolf al lang niet meer en voed nog steeds. Langvoeden is volgens mij meer dan een jaar bv geven, en dan kolft er denk ik niemand meer.
Als er trouwens een ding is wat mij niet weemoedig stemt als ik terugdenk aan de babytijd dan is het wel het kolven.
mahna mahna tuduuuudududu
woensdag 25 november 2009 om 13:10
quote:Ka32 schreef op 25 november 2009 @ 13:05:
Daarbij is de mens het enige zoogdier dat hun jongen nog zó lang zoogt. Bij de dieren is dat helemaal niet nodig, waarom bij ons wel?
En ik ben helemaal niet tegen bv of tegen langvoeden hoor, heb zelf mijn twee kinderen ook bv gegeven. Maar zo stellig als het hier staat, daar gaan mijn nekharen wel van overeind staan.Omdat de meeste zoogdier-baby's die kort borstvoeding krijgen, vrij snel al zelf kunnen lopen, en voeding kunnen zoeken. Mensenbaby's zijn vrij lang afhankelijk van de zorg van de ouders vergeleken met andere zoogdieren. Er zijn wel dieren die vrij lang moedermelk krijgen.
Daarbij is de mens het enige zoogdier dat hun jongen nog zó lang zoogt. Bij de dieren is dat helemaal niet nodig, waarom bij ons wel?
En ik ben helemaal niet tegen bv of tegen langvoeden hoor, heb zelf mijn twee kinderen ook bv gegeven. Maar zo stellig als het hier staat, daar gaan mijn nekharen wel van overeind staan.Omdat de meeste zoogdier-baby's die kort borstvoeding krijgen, vrij snel al zelf kunnen lopen, en voeding kunnen zoeken. Mensenbaby's zijn vrij lang afhankelijk van de zorg van de ouders vergeleken met andere zoogdieren. Er zijn wel dieren die vrij lang moedermelk krijgen.
Grief is just love with nowhere to go
woensdag 25 november 2009 om 13:10
quote:Yraatje schreef op 25 november 2009 @ 13:08:
[...]
En uit welk onderzoek blijkt dat dan? Serieuze vraag en ook zeker niet lullig bedoeld. Maar ik kan me eerlijk gezegd niet voorstellen dat ik nu bijvoorbeeld x % kans heb op borst- en/of ovariumkanker, dat ik als ik wel zwanger wordt maar geen BV geef dat mijn kans dan x % omhoog gaat (hoe gaat dit dan bij vrouwen die hun kindje hebben verloren net na de zwangerschap?), maar dat mijn kansen weer dalen als ik wel BV geef....
Ik blijf het raar vinden dat er een verband tussen bestaat... Volgens mij is dat niet te onderzoeken...
Ik denk dat het wel zeker te onderzoeken is en ook zeker wel te vinden op het internet.
Er gebeurt tijdens een zwangerschap heel veel in je lichaam o.a. met je hormonen, dus raar is het zeker niet dat die kans omhoog gaat na een zwangerschap.
[...]
En uit welk onderzoek blijkt dat dan? Serieuze vraag en ook zeker niet lullig bedoeld. Maar ik kan me eerlijk gezegd niet voorstellen dat ik nu bijvoorbeeld x % kans heb op borst- en/of ovariumkanker, dat ik als ik wel zwanger wordt maar geen BV geef dat mijn kans dan x % omhoog gaat (hoe gaat dit dan bij vrouwen die hun kindje hebben verloren net na de zwangerschap?), maar dat mijn kansen weer dalen als ik wel BV geef....
Ik blijf het raar vinden dat er een verband tussen bestaat... Volgens mij is dat niet te onderzoeken...
Ik denk dat het wel zeker te onderzoeken is en ook zeker wel te vinden op het internet.
Er gebeurt tijdens een zwangerschap heel veel in je lichaam o.a. met je hormonen, dus raar is het zeker niet dat die kans omhoog gaat na een zwangerschap.
woensdag 25 november 2009 om 13:11
quote:Star schreef op 25 november 2009 @ 13:04:
Maar inderdaad, net als andere moeders hier; ik praat bijna nooit over mijn kinderen op het werk.
Ik werk gelukkig niet meer waar ik eerst werkte en waar hetgeen ik omschreef aan de hand was. Het was echt erg, maar ik dacht dat het normaal was (eerste vaste baan). Managers namen vrouwen die zwanger waren al niet meer serieus, dat kwam echt door de tendens daar. Ik hoorde mijn collega's ook vaak zeggen, dat hun werk echt even 'eruit zijn' was, even weg van de kids. Ik ben eens zo boos geweest, dat ik tegen vijf uur mijn spullen pakte en naar huis ging met de mededeling, dat ik mijn kinderen van het kdv moest halen. Ik hoorde een collega nog roepen "maar jij hebt helemaal geen kinderen". Precies! Riep ik.
De dag erna had ik een gesprek met mijn leidinggevende en na dat gesprek mocht er een free lancer worden ingehuurd, want ik had zoveel werk op mijn bordje gekregen door kolvende en vroeg naar huis gaande collega's. Maar het kan blijkbaar ook anders. Ik werk nu met voornamelijk mannen en vrouwen, die het zwanger zijn en bv al lang achter de rug hebben. Moet bekennen, dat dit vele malen prettiger is.
Maar inderdaad, net als andere moeders hier; ik praat bijna nooit over mijn kinderen op het werk.
Ik werk gelukkig niet meer waar ik eerst werkte en waar hetgeen ik omschreef aan de hand was. Het was echt erg, maar ik dacht dat het normaal was (eerste vaste baan). Managers namen vrouwen die zwanger waren al niet meer serieus, dat kwam echt door de tendens daar. Ik hoorde mijn collega's ook vaak zeggen, dat hun werk echt even 'eruit zijn' was, even weg van de kids. Ik ben eens zo boos geweest, dat ik tegen vijf uur mijn spullen pakte en naar huis ging met de mededeling, dat ik mijn kinderen van het kdv moest halen. Ik hoorde een collega nog roepen "maar jij hebt helemaal geen kinderen". Precies! Riep ik.
De dag erna had ik een gesprek met mijn leidinggevende en na dat gesprek mocht er een free lancer worden ingehuurd, want ik had zoveel werk op mijn bordje gekregen door kolvende en vroeg naar huis gaande collega's. Maar het kan blijkbaar ook anders. Ik werk nu met voornamelijk mannen en vrouwen, die het zwanger zijn en bv al lang achter de rug hebben. Moet bekennen, dat dit vele malen prettiger is.
woensdag 25 november 2009 om 13:11
Star: kolven zuigt . Hij is leuk
Ennum: hier ook een langvoeder dus. Zoon is gestopt met 14 maanden en heeft zes maanden volledige bv gekregen en daarna bij de oppas ook wel fv. Dochter heeft ruim nbegen maanden volledig bv gegeven. Helaas is mijn kolfrecht op en zal ik nu moeten gaan combineren.
Ik moet trouwens zeggen dat ik bij de tweede, meer dan bikj de eerste, wel soms een beknellend gevoel heb. Bij de eerste ging ik makkelijk een weekendje wegf, bij de tweede heb ik alleen zoiets van: dan moet ik gaan kolven, en de melk ergens laten. En dt vind ik zo'n gedoe en straks loopt de boel terug en... Nouja, dat weekendje is er dus nog niet van gekomen. Net als dat ik ook nog niet naar de sauna ben geweest ofzo.
Ik vind bv natuurlijk en laat dochter kiezen wanneer het genoeg is. En als ik in de buurt van haar ben vind ik het meer dan makkelijk, net als 'snachts. Maar toch... soms vind ik het ook gewioon beknellend. Heeft niemand van de andere langvoedsters dit dan?
Ennum: hier ook een langvoeder dus. Zoon is gestopt met 14 maanden en heeft zes maanden volledige bv gekregen en daarna bij de oppas ook wel fv. Dochter heeft ruim nbegen maanden volledig bv gegeven. Helaas is mijn kolfrecht op en zal ik nu moeten gaan combineren.
Ik moet trouwens zeggen dat ik bij de tweede, meer dan bikj de eerste, wel soms een beknellend gevoel heb. Bij de eerste ging ik makkelijk een weekendje wegf, bij de tweede heb ik alleen zoiets van: dan moet ik gaan kolven, en de melk ergens laten. En dt vind ik zo'n gedoe en straks loopt de boel terug en... Nouja, dat weekendje is er dus nog niet van gekomen. Net als dat ik ook nog niet naar de sauna ben geweest ofzo.
Ik vind bv natuurlijk en laat dochter kiezen wanneer het genoeg is. En als ik in de buurt van haar ben vind ik het meer dan makkelijk, net als 'snachts. Maar toch... soms vind ik het ook gewioon beknellend. Heeft niemand van de andere langvoedsters dit dan?
woensdag 25 november 2009 om 13:12
quote:Igoneh schreef op 25 november 2009 @ 13:11:
[...]
Ik werk gelukkig niet meer waar ik eerst werkte en waar hetgeen ik omschreef aan de hand was. Het was echt erg, maar ik dacht dat het normaal was (eerste vaste baan). Managers namen vrouwen die zwanger waren al niet meer serieus, dat kwam echt door de tendens daar. Ik hoorde mijn collega's ook vaak zeggen, dat hun werk echt even 'eruit zijn' was, even weg van de kids. Ik ben eens zo boos geweest, dat ik tegen vijf uur mijn spullen pakte en naar huis ging met de mededeling, dat ik mijn kinderen van het kdv moest halen. Ik hoorde een collega nog roepen "maar jij hebt helemaal geen kinderen". Precies! Riep ik.
De dag erna had ik een gesprek met mijn leidinggevende en na dat gesprek mocht er een free lancer worden ingehuurd, want ik had zoveel werk op mijn bordje gekregen door kolvende en vroeg naar huis gaande collega's. Maar het kan blijkbaar ook anders. Ik werk nu met voornamelijk mannen en vrouwen, die het zwanger zijn en bv al lang achter de rug hebben. Moet bekennen, dat dit vele malen prettiger is.Maar wat jij omschrijft, lijkt mij als kolvende moeder , ook heel erg vervelend werken. Sowieso veel gel*l over hetzelfde gaat vervelen, of het nou over kinderen of voetbal gaat.
[...]
Ik werk gelukkig niet meer waar ik eerst werkte en waar hetgeen ik omschreef aan de hand was. Het was echt erg, maar ik dacht dat het normaal was (eerste vaste baan). Managers namen vrouwen die zwanger waren al niet meer serieus, dat kwam echt door de tendens daar. Ik hoorde mijn collega's ook vaak zeggen, dat hun werk echt even 'eruit zijn' was, even weg van de kids. Ik ben eens zo boos geweest, dat ik tegen vijf uur mijn spullen pakte en naar huis ging met de mededeling, dat ik mijn kinderen van het kdv moest halen. Ik hoorde een collega nog roepen "maar jij hebt helemaal geen kinderen". Precies! Riep ik.
De dag erna had ik een gesprek met mijn leidinggevende en na dat gesprek mocht er een free lancer worden ingehuurd, want ik had zoveel werk op mijn bordje gekregen door kolvende en vroeg naar huis gaande collega's. Maar het kan blijkbaar ook anders. Ik werk nu met voornamelijk mannen en vrouwen, die het zwanger zijn en bv al lang achter de rug hebben. Moet bekennen, dat dit vele malen prettiger is.Maar wat jij omschrijft, lijkt mij als kolvende moeder , ook heel erg vervelend werken. Sowieso veel gel*l over hetzelfde gaat vervelen, of het nou over kinderen of voetbal gaat.
woensdag 25 november 2009 om 13:15
ik vind ook wel dat kolven best wat vraagt van werkgever en collega's. Maar daar kunnen we toch met z'n allen flexibel mee omgaan? Er zijn al een heleboel voorbeelden genoemd van werknemers die om andere redenen dan kolven zo af en toe weg zijn, en daar wordt meestal niet over geklaagd. Ik heb zelf nooit mijn volledige kolfrecht gebruikt: op mijn eigen initiatief heb ik van mijn baas de tijd gevraagd die ik echt nodig had, maar heb ik ook regelmatig in koffie- of lunchpauze gekolft als dat werktechnisch handiger uitkwam. Verder is er een korte periode geweest dat ik 3 keer per dag moest kolven om een dreigende borstontsteking te voorkomen, en ook dat heb ik zoveel mogelijk in eigen tijd (pauzes) gedaan. Mijn collega's stelden dat op prijs, en brachten me even een kop koffie ofzo, of namen op eigen initiatief wat werk van me over zodat ik net iets meer tijd had. Ik doe dat ook met alle liefde voor collega's die kolven, of om welke andere reden dan ook wat extra tijd nodig hebben: kind ziek, zelf niet lekker, file, andere persoonlijke omstandigheden, ga zo maar door. Tja, we kunnen met z'n allen roepen "heeft niks met werk te maken dus los het zelf maar op", maar daar word het voor niemand beter op hoor. In dat geval moeten moeders wel op hun strepen staan om kolftijd te krijgen, terwijl de meesten er heus ook met alle liefde zelf iets voor doen.