Kinderen
alle pijlers
Las Barettas Otoños
zaterdag 9 oktober 2010 om 22:42
Ik ben her en der toch aan het informeren naar een werkster. Heb al wat collega's gevraagd, maar heel vreemd, ze zouden die van hen niet aanraden
De collega's die hun werkster wel zouden aanraden, wisten me te vertellen dat zij echt geen plek meer hadden in hun werkweek.
Ik vind er wel logica inzitten, in bovenstaande
zondag 10 oktober 2010 om 00:08
Inderdaad, man was jarig. Maar man is nog steeds niet echt opgeknapt. Hij hoest zichzelf, en mij erbij, iedere nacht het bed uit, en heeft zichzelf een gekneusde rib gehoest, denkt ie. Vrijdag was ie bijna zover dat ie naar de dokter ging, maar toch maar niet. (we hebben 1 rare pipo van een dokter in de praktijk en als je toevallig een keer bij hem terecht komt geeft ie je altijd het gevoel van, wat kom je hier doen, de laatste keer dat ie bij de dokter was had ie die arts, en nu gaat ie niet meer).
Heb nu hoestdrank met codeine voor hem gekocht.
Maar verjaardag was gezellig, alleen onze ouders waren er en we hebben lekker in de tuin gezeten vanmiddag.
Heb nu hoestdrank met codeine voor hem gekocht.
Maar verjaardag was gezellig, alleen onze ouders waren er en we hebben lekker in de tuin gezeten vanmiddag.
zondag 10 oktober 2010 om 16:22
Hej Hallo. En Pammie, al misselijk van alle lekkernijen?
Mhhh. Zelfmoord. Ik heb er verschillende in mijn omgeving moeten meemaken. 1992 de moeder van mijn toenmalige vriend. 4 kinderen, waaronder een nog heel jong (10 jaar). Maar ze was al heel lang zwaar depressief geweest, zat met vlagen in psychiatrische ziekenhuizen, ook toen ze zelfmoord pleegde. We waren er kapot van, maar ze was dus zodanig ziek dat ze voor welke redenatie dan ook (ze was ook heel erg gelovig) niet meer bereikbaar was. Ik denk dat je je als naaste bij zo een situatie op een gegeven moment wel kunt neerleggen, omdat ze gewoon té ziek was.
En dan een heel ander geval. Een jonge onderzoeker die met mij in mijn koor zong. We hadden op een gegeven moment een soort van relatie, wat op het moment dat hij zelfmoord pleegde als zo'n 3 maanden over was (wel vervelend dat sommigen dachten dat ik in een soort "weduw"-situatie verkeerde na zijn zelfdoding). Hij flirtte al jaren heel erg met zelfmoord, en achteraf kregen velen van onze conversaties een hele bittere bijsmaak. Hij zocht geen hulp. Op een gegeven moment ging hij met iedereen ruzie maken en breken (dus ook met mij), nodigde zijn vrienden uit op een feestje in zijn oude studentenstad (waar hij nog een kamer had) en pleegde, terwijl zijn vrienden dus verward op een non-existent feestje zaten, zelfmoord in z'n woning in onze stad. En daar ben ik best heel boos om geweest. In plaats van dat hij eens echt hulp zocht maakte hij er een show van. Oke, hij was ook ziek, maar hij had volgens mij veel meer mogelijkheden gehad om het stuur nog eens om te gooien.
De kinderen zijn na twee weken af en aan ziek geweest te zijn een beetje onhandelbaar (en wij ook, uit slaapgebrek). Vandaar dat we na 2 uur in de speeltuin een heel foute tv-middag hebben uitgeroepen. Het wordt tijd dat allemaal weer normaal verloopt. Gisteren zijn we op een heel leuk feest hier in een groot hertenpark geweest, heel mooi met allerlei natuur-evenementjes en natuur-knutseldingen voor de kinderen, groot kampvuur, straattheater enz. Ik heb er alleen niets van gezien omdat ik twee uur (!!!) in de rij heb gestaan voor de trampoline waar jongste perse op wilde. En toen hij aan de beurt was wilde hij natuurlijk acuut niet meer. Man was toen met oudste al naar huis, die hadden het erg naar hun zin gehad. Leer ik weer van, ik ben degeen die beslissingen neemt, niet de kinderen (jongste wilde zo graag, en ergens zag ik de bui al hangen, maar ik denk dan, vooruit, je bent hier voor de kinderen .... niet meer dus).
Verder ben ik even kwijt wat iedereen te melden had, sorry!
Mhhh. Zelfmoord. Ik heb er verschillende in mijn omgeving moeten meemaken. 1992 de moeder van mijn toenmalige vriend. 4 kinderen, waaronder een nog heel jong (10 jaar). Maar ze was al heel lang zwaar depressief geweest, zat met vlagen in psychiatrische ziekenhuizen, ook toen ze zelfmoord pleegde. We waren er kapot van, maar ze was dus zodanig ziek dat ze voor welke redenatie dan ook (ze was ook heel erg gelovig) niet meer bereikbaar was. Ik denk dat je je als naaste bij zo een situatie op een gegeven moment wel kunt neerleggen, omdat ze gewoon té ziek was.
En dan een heel ander geval. Een jonge onderzoeker die met mij in mijn koor zong. We hadden op een gegeven moment een soort van relatie, wat op het moment dat hij zelfmoord pleegde als zo'n 3 maanden over was (wel vervelend dat sommigen dachten dat ik in een soort "weduw"-situatie verkeerde na zijn zelfdoding). Hij flirtte al jaren heel erg met zelfmoord, en achteraf kregen velen van onze conversaties een hele bittere bijsmaak. Hij zocht geen hulp. Op een gegeven moment ging hij met iedereen ruzie maken en breken (dus ook met mij), nodigde zijn vrienden uit op een feestje in zijn oude studentenstad (waar hij nog een kamer had) en pleegde, terwijl zijn vrienden dus verward op een non-existent feestje zaten, zelfmoord in z'n woning in onze stad. En daar ben ik best heel boos om geweest. In plaats van dat hij eens echt hulp zocht maakte hij er een show van. Oke, hij was ook ziek, maar hij had volgens mij veel meer mogelijkheden gehad om het stuur nog eens om te gooien.
De kinderen zijn na twee weken af en aan ziek geweest te zijn een beetje onhandelbaar (en wij ook, uit slaapgebrek). Vandaar dat we na 2 uur in de speeltuin een heel foute tv-middag hebben uitgeroepen. Het wordt tijd dat allemaal weer normaal verloopt. Gisteren zijn we op een heel leuk feest hier in een groot hertenpark geweest, heel mooi met allerlei natuur-evenementjes en natuur-knutseldingen voor de kinderen, groot kampvuur, straattheater enz. Ik heb er alleen niets van gezien omdat ik twee uur (!!!) in de rij heb gestaan voor de trampoline waar jongste perse op wilde. En toen hij aan de beurt was wilde hij natuurlijk acuut niet meer. Man was toen met oudste al naar huis, die hadden het erg naar hun zin gehad. Leer ik weer van, ik ben degeen die beslissingen neemt, niet de kinderen (jongste wilde zo graag, en ergens zag ik de bui al hangen, maar ik denk dan, vooruit, je bent hier voor de kinderen .... niet meer dus).
Verder ben ik even kwijt wat iedereen te melden had, sorry!
zondag 10 oktober 2010 om 21:09
Ik ben serieus misselijk; niet van de lekkernijen, wel van de wijn bij de buren. Ik kwam om half 6 thuis en kon meteen door naar het feestje bij de buren. Met dank aan de door buurman gebakken pizza konden de kinderen toch nog redelijk op tijd naar bed. Ze waren helemaal afgedraaid na een hele dag buiten, Mannie ging zelfs nog even spugen.
Heftig verhaal Nitro, vooral die van je vriend. Vreemd ook om het op zo'n manier te doen.
Na zoveel kommer en kwel mag je best een tv-middag inlassen hoor. Doen wij ook regelmatig als ze moe zijn: naar de videotheek, paar dvd's halen, lekkers op tafel, matras op de grond, dekentje en lekker hangen.
Knap dat Jongste 2 uur kan wachten
Heftig verhaal Nitro, vooral die van je vriend. Vreemd ook om het op zo'n manier te doen.
Na zoveel kommer en kwel mag je best een tv-middag inlassen hoor. Doen wij ook regelmatig als ze moe zijn: naar de videotheek, paar dvd's halen, lekkers op tafel, matras op de grond, dekentje en lekker hangen.
Knap dat Jongste 2 uur kan wachten
zondag 10 oktober 2010 om 21:36
Nitro, wat een naar verhaal zeg, van die zelfdoding van die soort van ex-vriend van jou, wat een ontzettend nare manier om er een einde aan te maken, op zo'n rotmanier je vrienden er bij betrekken. Kan me voorstellen dat je daar lang boos over bent geweest.
En ook heel fijn, 2 uur in de rij voor trampoline en dan wil ie niet.
Wij hebben vanmiddag nog een rondje spoedpost gedaan met man, op een gegeven moment bukt hij zich en kreeg een pijnscheut in zijn zij. Daarna bleef het maar pijn doen en hij voelde zich er niet gerust bij, het voelde wel anders dan die klaplong, maar met al dat hoesten en al een week pijn in zijn zij werd het toch wel tijd er naar te laten kijken en nu die pijnscheuten er nog bij, dus toch maar de spoedpost gebeld. We mochten meteen even langs komen. Gelukkig waren mijn ouders er nog, die waren blijven logeren.
Bleek het redelijk onschuldig maar wel pijnlijk: een verrekt tussenribspiertje door het hoesten, arts heeft paracetamol met codeine voorgeschreven, kan ie zichzelf flink drogeren.
Wat minder is is dat ik voorlopig weer de pineut ben voor zowat alles, huishouden, kinderen, want een onverwachtse beweging of bukken is erg pijnlijk. En dat begrijp ik ook maar het komt verrekte onhandig uit als je huis een puinhoop is na een verjaardag, we de komende week 3 afspraken hebben bij ziekenhuis en tandarts, een vergadering van werk in Mifstad, een verjaardag van Mandarijn, met trakteren, huisversieren en kadootje kopen erbij. Man mag zijn kwalen wel eens wat beter gaan timen want hij is iedere keer op verrekte onhandige momenten uitgeschakeld.
Ik heb keukenmeidenroman al een paar keer in mijn handen gehad, maar een aanrader dus, volgende keer neem ik hem mee, denk ik.
Lekker Miffy, een werkster.
Hoe was het Pammie?
En ook heel fijn, 2 uur in de rij voor trampoline en dan wil ie niet.
Wij hebben vanmiddag nog een rondje spoedpost gedaan met man, op een gegeven moment bukt hij zich en kreeg een pijnscheut in zijn zij. Daarna bleef het maar pijn doen en hij voelde zich er niet gerust bij, het voelde wel anders dan die klaplong, maar met al dat hoesten en al een week pijn in zijn zij werd het toch wel tijd er naar te laten kijken en nu die pijnscheuten er nog bij, dus toch maar de spoedpost gebeld. We mochten meteen even langs komen. Gelukkig waren mijn ouders er nog, die waren blijven logeren.
Bleek het redelijk onschuldig maar wel pijnlijk: een verrekt tussenribspiertje door het hoesten, arts heeft paracetamol met codeine voorgeschreven, kan ie zichzelf flink drogeren.
Wat minder is is dat ik voorlopig weer de pineut ben voor zowat alles, huishouden, kinderen, want een onverwachtse beweging of bukken is erg pijnlijk. En dat begrijp ik ook maar het komt verrekte onhandig uit als je huis een puinhoop is na een verjaardag, we de komende week 3 afspraken hebben bij ziekenhuis en tandarts, een vergadering van werk in Mifstad, een verjaardag van Mandarijn, met trakteren, huisversieren en kadootje kopen erbij. Man mag zijn kwalen wel eens wat beter gaan timen want hij is iedere keer op verrekte onhandige momenten uitgeschakeld.
Ik heb keukenmeidenroman al een paar keer in mijn handen gehad, maar een aanrader dus, volgende keer neem ik hem mee, denk ik.
Lekker Miffy, een werkster.
Hoe was het Pammie?
zondag 10 oktober 2010 om 21:41
Oh jakkes Citro, je had zo al genoeg te doen. Hoe lang gaat zo'n verrekinkje duren? En kan hij met pijnstillers ook nog niets? Kun jij ergens wat uurtjes opnemen, begin en einde van de dag bijvoorbeeld, zodat je voor jezelf wat rust kunt inbouwen?
En wanneer ga je nou eens een werkster zoeken?
Het was heel leuk vanmiddag; ze was erg verrast en het was ook een superleuke plek. Echt wat voor een mutsenmeet
En wanneer ga je nou eens een werkster zoeken?
Het was heel leuk vanmiddag; ze was erg verrast en het was ook een superleuke plek. Echt wat voor een mutsenmeet
zondag 10 oktober 2010 om 21:45
Citro, wanneer ben je in Mifstad? Ik ben nog t/m donderdag vrij (en vrijdag weer aan de slag, zal even wennen zijn), mocht je nog zin hebben in nog een extra afspraak
Balen dat Citrusman voorlopig uitgerangeerd is.
Nitro, wat een akelig verhaal van die ex. Dat niet bestaande feestje klinkt wel heel verwrongen.
Weer zo'n lekker weer dagje! We zijn veel buiten geweest, en hebben vanavond zitten nadenken over wat voor auto we willen, want ons koekblik is toch wel erg klein nu.
Pammie, ben benieuwd in welke B je was. Er zijn er hier meer
Balen dat Citrusman voorlopig uitgerangeerd is.
Nitro, wat een akelig verhaal van die ex. Dat niet bestaande feestje klinkt wel heel verwrongen.
Weer zo'n lekker weer dagje! We zijn veel buiten geweest, en hebben vanavond zitten nadenken over wat voor auto we willen, want ons koekblik is toch wel erg klein nu.
Pammie, ben benieuwd in welke B je was. Er zijn er hier meer
zondag 10 oktober 2010 om 22:15
Ben precies vrijdag in Mifstad, Miffy. Een verlate kraamvisite had me anders erg leuk geleken.
Citrusfruit beweegt zich zo moeilijk dat ik hem al amper wat durf te vragen. Zo'n verrekkinkje kan nog best lang duren (als in, een paar weken tot zelfs 6 weken aan toe) las ik zojuist met, mbv Google. Maar goed, hij zal geen 6 weken niets kunnen.
Het was echt heerlijk weer, zowel gisteren met verjaardag, als vandaag, veel buiten gezeten tussen de bedrijven door. Mijn vader heeft de tuin onderhanden genomen en de schuur, samen met man, voor die verrekking. De tuin is geharkt, gemaaid, enzovoort, en de schuur is opgeruimd, hij had wat metalen rekken over, wat een ruimte hebben we opeens in de schuur, hadden we jaren eerder moeten doen. En mijn moeder heeft wassen weggevouwen, dus ik had al hulp gelukkig. Maar desalniettemin, moest ik vanavond nog stofzuigen, dweilen, wc, gasfornuis, kinderen douchen en in bed gooien, opruimen etc.
En je hebt gelijk Pam, het wordt inderdaad tijd voor een werkster, zal er eens wat actiever naar op zoek gaan, ik hoopte tot nog toe dat er vanzelf 1 aan kwam waaien.
Ben wel benieuwd naar de superleuke plek.
Citrusfruit beweegt zich zo moeilijk dat ik hem al amper wat durf te vragen. Zo'n verrekkinkje kan nog best lang duren (als in, een paar weken tot zelfs 6 weken aan toe) las ik zojuist met, mbv Google. Maar goed, hij zal geen 6 weken niets kunnen.
Het was echt heerlijk weer, zowel gisteren met verjaardag, als vandaag, veel buiten gezeten tussen de bedrijven door. Mijn vader heeft de tuin onderhanden genomen en de schuur, samen met man, voor die verrekking. De tuin is geharkt, gemaaid, enzovoort, en de schuur is opgeruimd, hij had wat metalen rekken over, wat een ruimte hebben we opeens in de schuur, hadden we jaren eerder moeten doen. En mijn moeder heeft wassen weggevouwen, dus ik had al hulp gelukkig. Maar desalniettemin, moest ik vanavond nog stofzuigen, dweilen, wc, gasfornuis, kinderen douchen en in bed gooien, opruimen etc.
En je hebt gelijk Pam, het wordt inderdaad tijd voor een werkster, zal er eens wat actiever naar op zoek gaan, ik hoopte tot nog toe dat er vanzelf 1 aan kwam waaien.
Ben wel benieuwd naar de superleuke plek.
zondag 10 oktober 2010 om 22:23
Ik ken geen aanwaaiende werksters, moet je toch meestal wel je best voor doen Met alle drukte die jij hebt lijkt het me erg verstandig om zoiets tijdverslindend als het huishouden uit te besteden.
Ik wil oohoohoohook een opgeruimd huis maar helaas, man is nog steeds niet te porren. Dinsdag komt de werkster en dan heb ik de hele woensdagochtend niets te doen, ik denk dat ik dan eens fijn gaan ruimen. En de kringloop bellen. En grof vuil regelen. Dan moettie wel. Aankomend weekend hebben we ook al helemaal geen tijd met Mannies verjaardag op zondag en zaterdag is Pamman er niet want dan heeft hij de hele dag cursus. Die mannen van ons hebben echt uit-ste-ken-de timing
Ik wil oohoohoohook een opgeruimd huis maar helaas, man is nog steeds niet te porren. Dinsdag komt de werkster en dan heb ik de hele woensdagochtend niets te doen, ik denk dat ik dan eens fijn gaan ruimen. En de kringloop bellen. En grof vuil regelen. Dan moettie wel. Aankomend weekend hebben we ook al helemaal geen tijd met Mannies verjaardag op zondag en zaterdag is Pamman er niet want dan heeft hij de hele dag cursus. Die mannen van ons hebben echt uit-ste-ken-de timing
zondag 10 oktober 2010 om 22:53
ik word al moe als ik jullie verhalen lees!
Nitro: ik was erg onder de idnruk van je verhaal van die 'ex-vriend'. wat afschuwelijk en wat een K-streek. Getuigt mi wel van een verwrongen geest. En heb je jongste niet gehoekt toen-ie niet meer wilde op de trampoline? Geloof niet dat ik me in had kunnen houden en had hem op de trampoline geschópt. Goed dat jij dat niet gedaan hebt.
Citro: rot voor man, maar jouw schouders lijken zo langzamerhand ook aardig overbelast. Ik zou, als je een rustig momentje hebt, even de prioriteiten bijstellen voor komende week en kijken wat je kunt skippen als het niet strikt noodzakelijk is. Traktatie van Mandarijn bv ook even low-profile en geen schuldgevoel krijgen.
Aardbeienvlekken en andere onmogelijke vlekken gaan idd op de meest onmogelijke plekken zitten. Ik heb een onmogelijke verhouding met witte shirts en tomatensaus.
Weekend was leuk! Goed, schoonmoeder gaat vervelen na een weekend ( je kunt niet op een houten bank gaan zitten of ze komt wel met een kussentje aanrennen), maar ze doen hun best en zijn superlief voor de kinderen, alles is goed. Zaterdagochtend zijn we met Poek in het bos gaan wandelen, zaterdagmiddag zijn Sokman en ik Verweggistan-City ingeweest (en heb weer een rokje, 2 spijkerbroeken, een trui, een T-shirt en een bloesje gekocht en ik was al blut) en zijn daar ook de slijterij van een oude buurjongen van Sokman ingeweest (2 flessen wijn een fles port, 2 biertjes en een fles whiskey voor Sokman) oude buurjongen is ook whiskey-liefhebber en -kenner, dus die 2 hebben altijd gespreksstof. tis zo langzamerhand een ritueel als we daar zijn. Vanmorgen zijn we naar opoe en naar oom en tante van Sokman geweest, die op een boerderijtje wonen. Kinderen gingen helemaal los (katten, honden, paarden, tractor) en wij gingen met zakken walnoten, peren en appels weg. Vanmiddag nog even bij de buren van Sokmans ouders beland (is leeftijdsgenoot van Sokman). daar vloeide de wijn rijkelijk en de zon scheen heerlijk, dus ik was aan het einde van de middag al aardig aangeschoten
Nitro: ik was erg onder de idnruk van je verhaal van die 'ex-vriend'. wat afschuwelijk en wat een K-streek. Getuigt mi wel van een verwrongen geest. En heb je jongste niet gehoekt toen-ie niet meer wilde op de trampoline? Geloof niet dat ik me in had kunnen houden en had hem op de trampoline geschópt. Goed dat jij dat niet gedaan hebt.
Citro: rot voor man, maar jouw schouders lijken zo langzamerhand ook aardig overbelast. Ik zou, als je een rustig momentje hebt, even de prioriteiten bijstellen voor komende week en kijken wat je kunt skippen als het niet strikt noodzakelijk is. Traktatie van Mandarijn bv ook even low-profile en geen schuldgevoel krijgen.
Aardbeienvlekken en andere onmogelijke vlekken gaan idd op de meest onmogelijke plekken zitten. Ik heb een onmogelijke verhouding met witte shirts en tomatensaus.
Weekend was leuk! Goed, schoonmoeder gaat vervelen na een weekend ( je kunt niet op een houten bank gaan zitten of ze komt wel met een kussentje aanrennen), maar ze doen hun best en zijn superlief voor de kinderen, alles is goed. Zaterdagochtend zijn we met Poek in het bos gaan wandelen, zaterdagmiddag zijn Sokman en ik Verweggistan-City ingeweest (en heb weer een rokje, 2 spijkerbroeken, een trui, een T-shirt en een bloesje gekocht en ik was al blut) en zijn daar ook de slijterij van een oude buurjongen van Sokman ingeweest (2 flessen wijn een fles port, 2 biertjes en een fles whiskey voor Sokman) oude buurjongen is ook whiskey-liefhebber en -kenner, dus die 2 hebben altijd gespreksstof. tis zo langzamerhand een ritueel als we daar zijn. Vanmorgen zijn we naar opoe en naar oom en tante van Sokman geweest, die op een boerderijtje wonen. Kinderen gingen helemaal los (katten, honden, paarden, tractor) en wij gingen met zakken walnoten, peren en appels weg. Vanmiddag nog even bij de buren van Sokmans ouders beland (is leeftijdsgenoot van Sokman). daar vloeide de wijn rijkelijk en de zon scheen heerlijk, dus ik was aan het einde van de middag al aardig aangeschoten
zondag 10 oktober 2010 om 22:56
Klinkt goed Sok!
Ossengal did the trick. Vlek is eruit. Net als de vetvlek die ik vorige keer op mijn andere nieuwe jurk kreeg door een vallende gamba. Ossengal, wassen en weg. Ik ben dol op ossengal
En nu ga ik naar bed. Morgen weer werken. Jammer dat het weekend al klaar is, duurde wat mij betreft een beetje kort.
Trusten
Ossengal did the trick. Vlek is eruit. Net als de vetvlek die ik vorige keer op mijn andere nieuwe jurk kreeg door een vallende gamba. Ossengal, wassen en weg. Ik ben dol op ossengal
En nu ga ik naar bed. Morgen weer werken. Jammer dat het weekend al klaar is, duurde wat mij betreft een beetje kort.
Trusten
zondag 10 oktober 2010 om 23:06
ik doe vaak én ossengal én nog een vlekverwijderaar en Vanish en dan nog weigert de tomatensaus eruit te gaan. Gelukkig iig dat de aarbeivlek er wel uitging.
Ik heb de komende dagen overigens wel weer wat te doen: weer 2 pompoenen meegekregen, 2 courgettes (en dan niet van het formaat dat in de supermarkt ligt, maar pompoenformaat), bak walnoten, bak peren (stoofperen). En dat naast alle drank, kleding en s[peelgoed dat we meekregen; was blij dat het nog in de auto kon
Ik heb de komende dagen overigens wel weer wat te doen: weer 2 pompoenen meegekregen, 2 courgettes (en dan niet van het formaat dat in de supermarkt ligt, maar pompoenformaat), bak walnoten, bak peren (stoofperen). En dat naast alle drank, kleding en s[peelgoed dat we meekregen; was blij dat het nog in de auto kon
zondag 10 oktober 2010 om 23:12
Ik heb erg weinig geduld, ik haak al af als we een kwartier moeten wachten als Limoen persé geschminkt wil worden op een kermis of braderie ofzo, dus 2 uur wachten voor een trampoline, nee. Ik ben ook wel slecht in nee verkopen hoor, dus dan word het meteen groot drama, krijspartijen en trane, maar goed, ik heb het geduld echt niet. Ook niet in pretparken bij attracties ofzo. In Disneyland was een autoritje waar de wachtrij een uur voor was, Mandarijn wilde zo graag, maar een uur wachten met kinderen vind ik niet te doen. En zo zonde van de tijd.
Ik heb maar 1 oplossing voor vlekken, en dat is shout, en als shout niet werkt dan blijft de vlek maar mooi zitten.. Wel irritant zo'n aardbei die precies op een witte stip valt trouwens. Ik kan me herinneren dat mijn moeder ook wel eens ossengal gebruikte vroeger, maar dat was ergens ver weg gezakt in mijn geheugen.
Ik had ook nog wel een dagje extra weekend gewild. Gek he?
Wat een gezellig weekend Sok! En goede score, weer een rokje en een hoop andere kleren, biertjes wijntjes, appels noten.. Tjonge!
Ik heb maar 1 oplossing voor vlekken, en dat is shout, en als shout niet werkt dan blijft de vlek maar mooi zitten.. Wel irritant zo'n aardbei die precies op een witte stip valt trouwens. Ik kan me herinneren dat mijn moeder ook wel eens ossengal gebruikte vroeger, maar dat was ergens ver weg gezakt in mijn geheugen.
Ik had ook nog wel een dagje extra weekend gewild. Gek he?
Wat een gezellig weekend Sok! En goede score, weer een rokje en een hoop andere kleren, biertjes wijntjes, appels noten.. Tjonge!
maandag 11 oktober 2010 om 10:23
Sok, wat klinkt dat als een leuk weekend!
Jongste was heel zoet tijdens het wachten, deed zelfs een dutje. Ik maakte hem tussendoor even wakker om te vragen of hij nog wel op de trampoline wilde, jaja ... Doe ik dus nooit meer.
Tomatensaus-vlekken gaan misschien eruit als je ze een paar uur in het zonlicht legt (bepaald soort kleurstof in tomaat/paprika verliest dan chemisch gezien z'n kleuracitiviteit - tenminste is dat de theorie, bij ons bleef meestal toch een rest achter).
Wat een acitiviteiten weer bij Pammie! We zouden ook heel graag eens kelder, kasten en schuur aan willen pakken, maar helaas zijn de schilders nog niet geweest om puin in de ene kelderkamer te ruimen, en dat moet wel eerst gebeuren.
Citro: Werkster: Doen! Zalig. Geeft zoveel rust. En er blijft nog genoeg te doen hoor. Wat irritant van man's verrekte spier, en wat een timing weer (ik weet er helaas alles van, zucht). Ga eens bij buurvrouwen ofzo informeren of zij geen hulp hebben, zo ben ik aan mijn hulp gekomen. Jammer, Remma, dat de hulpen bij jou geen plek meer hebben.
Mif, ik ben in November ook in Mifstad, maar helaas weer de hele dag meeting nabij station en dan rennen voor de laatste trein naar Duitsland. Ik zie me helaas niet nog ergens anders naartoe gaan. Ik ben trouwens best tevreden met mijn Toyota Avensis, alleen mis ik een hoge instap (je zit er ouderwets laag in).
Jongste was heel zoet tijdens het wachten, deed zelfs een dutje. Ik maakte hem tussendoor even wakker om te vragen of hij nog wel op de trampoline wilde, jaja ... Doe ik dus nooit meer.
Tomatensaus-vlekken gaan misschien eruit als je ze een paar uur in het zonlicht legt (bepaald soort kleurstof in tomaat/paprika verliest dan chemisch gezien z'n kleuracitiviteit - tenminste is dat de theorie, bij ons bleef meestal toch een rest achter).
Wat een acitiviteiten weer bij Pammie! We zouden ook heel graag eens kelder, kasten en schuur aan willen pakken, maar helaas zijn de schilders nog niet geweest om puin in de ene kelderkamer te ruimen, en dat moet wel eerst gebeuren.
Citro: Werkster: Doen! Zalig. Geeft zoveel rust. En er blijft nog genoeg te doen hoor. Wat irritant van man's verrekte spier, en wat een timing weer (ik weet er helaas alles van, zucht). Ga eens bij buurvrouwen ofzo informeren of zij geen hulp hebben, zo ben ik aan mijn hulp gekomen. Jammer, Remma, dat de hulpen bij jou geen plek meer hebben.
Mif, ik ben in November ook in Mifstad, maar helaas weer de hele dag meeting nabij station en dan rennen voor de laatste trein naar Duitsland. Ik zie me helaas niet nog ergens anders naartoe gaan. Ik ben trouwens best tevreden met mijn Toyota Avensis, alleen mis ik een hoge instap (je zit er ouderwets laag in).
maandag 11 oktober 2010 om 14:23
quote:Pammie schreef op 10 oktober 2010 @ 22:23:
Dinsdag komt de werkster en dan heb ik de hele woensdagochtend niets te doen, ik denk dat ik dan eens fijn gaan ruimen. En de kringloop bellen. En grof vuil regelen. Dan moettie wel. Aankomend weekend hebben we ook al helemaal geen tijd met Mannies verjaardag op zondag en zaterdag is Pamman er niet want dan heeft hij de hele dag cursus. Die mannen van ons hebben echt uit-ste-ken-de timing dit bedoelde ik, Pammie!
Dinsdag komt de werkster en dan heb ik de hele woensdagochtend niets te doen, ik denk dat ik dan eens fijn gaan ruimen. En de kringloop bellen. En grof vuil regelen. Dan moettie wel. Aankomend weekend hebben we ook al helemaal geen tijd met Mannies verjaardag op zondag en zaterdag is Pamman er niet want dan heeft hij de hele dag cursus. Die mannen van ons hebben echt uit-ste-ken-de timing dit bedoelde ik, Pammie!
