Kinderen
alle pijlers
Las Barettas Otoños
dinsdag 30 november 2010 om 05:22
Bah, wat een weer zeg. Ik was gisteren al een half uur onderweg en toen was ik het industrieterrein nog niet eens af. En vandaag gaan de winterbanden pas onder de auto, dus het was een vreselijk geglibber naar huis. Enfin, ik ga dadelijk maar vragen of A-man Ot en Maby weg wil brengen, want ik moet vandaag dus alles lopend doen en we moeten ook nog naar de gym met Ot.
Gelukkig heeft A-man gisteren de stoep al geveegd (dat moet hier officieel in Duitsland) en vanaf vanavond dus weer winterbanden (wat een verschil maakt dat zeg, ik was rijden door gladheid met gewone banden echt niet meer gewend).
Gelukkig heeft A-man gisteren de stoep al geveegd (dat moet hier officieel in Duitsland) en vanaf vanavond dus weer winterbanden (wat een verschil maakt dat zeg, ik was rijden door gladheid met gewone banden echt niet meer gewend).
dinsdag 30 november 2010 om 09:28
Hier nog geen sneeuw op een vlokje na.
Fijn dat je nog even de ervaring met het afscheid van je moeder deelde Sok. En ook de anderen bedankt voor de input. Dat is nou het dilemma, als we "even" langs zouden kunnen wippen met de kinderen dan zou ik dat zeker doen, dan zou het ook niet zo beladen zijn. Nitroman begint nu wel mee te denken, en we denken dat ik alleen ga (met mijn zusje, die ook haar kindje en man thuis zal laten) en nitroman met de kinderen thuis blijft, wellicht zijn moeder uitnodigt voor wat gezelligheid. Beetje jammer in het kader van "nog een keer kleinkinderen zien", maar ik denk toch veel beter voor allen.
We praten er thuis verder niet over, als de kinderen erbij zijn, en toch pikt oudste het een en ander op. Hij heeft het al een paar dagen erover dat hij niet ouder wil worden want als je ouder wordt ga je dood, en hoe dat dan gaat precies, en dat hij niet wil en of hij dan toch echt wel moet. Met tranen en tuiten. Moeilijk hoor. Hij heeft het er vroeger ook al vaker over gehad, en het kan ook toeval zijn (want hij heeft het niet over Opa), maar het is wel heel zielig, vooral omdat er binnenkort ook nog een klap bovenop komt. Net in de auto huilde hij er weer over. En toen hij net was bedaard begon hij weer te huilen dat hij niet wilde werken als hij groot was omdat hij bang is later geen baan te vinden. Hoe bedenkt hij het ...
Anky, moet er in NL geen stoep worden geveegd?
Goeie timing met die nieuwe broeken, Sok
Fijn dat je nog even de ervaring met het afscheid van je moeder deelde Sok. En ook de anderen bedankt voor de input. Dat is nou het dilemma, als we "even" langs zouden kunnen wippen met de kinderen dan zou ik dat zeker doen, dan zou het ook niet zo beladen zijn. Nitroman begint nu wel mee te denken, en we denken dat ik alleen ga (met mijn zusje, die ook haar kindje en man thuis zal laten) en nitroman met de kinderen thuis blijft, wellicht zijn moeder uitnodigt voor wat gezelligheid. Beetje jammer in het kader van "nog een keer kleinkinderen zien", maar ik denk toch veel beter voor allen.
We praten er thuis verder niet over, als de kinderen erbij zijn, en toch pikt oudste het een en ander op. Hij heeft het al een paar dagen erover dat hij niet ouder wil worden want als je ouder wordt ga je dood, en hoe dat dan gaat precies, en dat hij niet wil en of hij dan toch echt wel moet. Met tranen en tuiten. Moeilijk hoor. Hij heeft het er vroeger ook al vaker over gehad, en het kan ook toeval zijn (want hij heeft het niet over Opa), maar het is wel heel zielig, vooral omdat er binnenkort ook nog een klap bovenop komt. Net in de auto huilde hij er weer over. En toen hij net was bedaard begon hij weer te huilen dat hij niet wilde werken als hij groot was omdat hij bang is later geen baan te vinden. Hoe bedenkt hij het ...
Anky, moet er in NL geen stoep worden geveegd?
Goeie timing met die nieuwe broeken, Sok
dinsdag 30 november 2010 om 10:11
Nitro, als het hem zó bezig houdt zou is er juist met hem over praten. hij voelt feilloos aan dat jij verdrietig bent maar hij snapt niet waarom. Je kunt hem prima uitleggen wat er aan de hand is. door er niet over te praten gaat hij het nog groter en enger maken. Toen de oma van Pamman overleed hebben we hier veel over gepraat en gehuild. Mannie is er nu nog wel meebezig en daar geven we hem alle ruimte voor.
dinsdag 30 november 2010 om 11:25
Mhhh. Het is zo abstract, omdat mijn vader zo ver weg is, ik weet niet goed hoe ik het brengen moet. Maar ik zal sowieso moeten uitleggen waarom ik dit weekend wegga, dus we zullen het er nu wel over gaan hebben. Het is zo jammer dat hij het zo ontzettend op zich betrekt, ik vrees dat hij dan direct weer angstig wordt over zijn eigen dood ipv te accepteren dat dit bij "oude" mensen nu eenmaal zo gaat. We proberen ook uit te leggen dat oudere mensen er meestal (nouja) gewoon vrede mee hebben omdat ze een leuk leven hebben gehad en dat je dus nergens bang voor hoeft te zijn, dat het nog hartstikke lang duurt voordat wij of hij zo oud zijn, maar daarmee bereik je hem niet. Jongste is natuurlijk best jaloers op alles wat oudste doet of zegt, en zat achter in de auto maar te gillen: Ik wil eerst! Ik wil eerst dood!
Ik bedoel, dat hij het over zijn opa gaat hebben of moet huilen dat hij hem zo mist, daarmee zou ik om kunnen gaan, maar dat hij zelf dan zo bang wordt, daar heb ik het vreselijk moeilijk mee.
Ik bedoel, dat hij het over zijn opa gaat hebben of moet huilen dat hij hem zo mist, daarmee zou ik om kunnen gaan, maar dat hij zelf dan zo bang wordt, daar heb ik het vreselijk moeilijk mee.
dinsdag 30 november 2010 om 11:27
In NL hoef je geen stoep te vegen inderdaad .
Kinderen pikken veel op is mijn ervaring Nitrogen. Ik zou toch proberen er met oudste over te praten: uitleggen dat iedereen een keer dood gaat, maar meestal pas als je erg oud bent. En dat opa erg ziek is en dat je dood kan gaan als je heel erg ziek bent (meestal wordt je natuurlijk gewoon weer beter, maar soms als je heel erg ziek bent niet meer). Hier zijn ze trouwens ook vaak met de dood bezig: het is toch iets wat kinderen enorm intrigeert.
Ik denk als ik je verhaal zo lees dat het verstandig is om alleen te gaan zonder kinderen inderdaad. Het is wel enorm balen van die afstand, maar ik kan me voorstellen dat het voor je vader ook enorm vermoeiend is. Geeft hij zelf aan wat hij zou willen? Pfff, moeilijk hoor, het is en blijft een enorm rotsituatie en wat schrijnend ook van je vader en je moeder. Kan me voorstellen dat dat ook enorm moeilijk is.
Kinderen pikken veel op is mijn ervaring Nitrogen. Ik zou toch proberen er met oudste over te praten: uitleggen dat iedereen een keer dood gaat, maar meestal pas als je erg oud bent. En dat opa erg ziek is en dat je dood kan gaan als je heel erg ziek bent (meestal wordt je natuurlijk gewoon weer beter, maar soms als je heel erg ziek bent niet meer). Hier zijn ze trouwens ook vaak met de dood bezig: het is toch iets wat kinderen enorm intrigeert.
Ik denk als ik je verhaal zo lees dat het verstandig is om alleen te gaan zonder kinderen inderdaad. Het is wel enorm balen van die afstand, maar ik kan me voorstellen dat het voor je vader ook enorm vermoeiend is. Geeft hij zelf aan wat hij zou willen? Pfff, moeilijk hoor, het is en blijft een enorm rotsituatie en wat schrijnend ook van je vader en je moeder. Kan me voorstellen dat dat ook enorm moeilijk is.
dinsdag 30 november 2010 om 11:32
Dat van die erge ziekte is best moeilijk vanwegen zijn eigen ervaring in het ziekenhuis van de zomer. Hij heeft gewoon het gevoel dat hijzelf in no time zelf zo ziek kan zijn, omdat hij dat van de zomer zo beleeft heeft met die blindedarm.
Ik heb het gisteren aan mijn vader voorgelegd en hij leek er vanuit het standpunt van de jongens wel begrip voor te hebben. Mijn zus belde later dat hij haar gebeld had met dezelfde overwegingen en dat hij het aan haar overliet of ze wel of niet met familie wilde komen. Dat hij het wel heel jammer vond en toen ik belde het ook hard aan voelde komen, maar bij nader inzien het toch misschien beter was gezien de omstandigheden. We beslissen morgen.
Ik heb het gisteren aan mijn vader voorgelegd en hij leek er vanuit het standpunt van de jongens wel begrip voor te hebben. Mijn zus belde later dat hij haar gebeld had met dezelfde overwegingen en dat hij het aan haar overliet of ze wel of niet met familie wilde komen. Dat hij het wel heel jammer vond en toen ik belde het ook hard aan voelde komen, maar bij nader inzien het toch misschien beter was gezien de omstandigheden. We beslissen morgen.
dinsdag 30 november 2010 om 11:51
Nitro, ik zou wel met man en kinderen gaan, ze desnoods maar heel kort laten blijven en dan met z'n drieën iets in de buurt laten doen - maar ik ben niet getrouwd met Nitroman.
Bang zijn voor doodgaan hoort denk ik wel bij de leeftijd van oudste. Kun je die blindedarm niet juist aangrijpen als voorbeeld dat je wanneer je jong bent, (meestal) weer geneest als je ziek wordt, terwijl dat als je oud en versleten bent, niet meer zo is?
Ben een beetje moe, want gisteravond heel laat thuis en Nino begon de dag om 5:45. Hij ontwikkelt zich steeds meer tot een Pluis: vanmorgen bij man 230ml gedronken. Wie weet raakt de vriezer toch ooit weer leeg
Pammie, heeft Mini het wereldprobleem al opgelost?
Bang zijn voor doodgaan hoort denk ik wel bij de leeftijd van oudste. Kun je die blindedarm niet juist aangrijpen als voorbeeld dat je wanneer je jong bent, (meestal) weer geneest als je ziek wordt, terwijl dat als je oud en versleten bent, niet meer zo is?
Ben een beetje moe, want gisteravond heel laat thuis en Nino begon de dag om 5:45. Hij ontwikkelt zich steeds meer tot een Pluis: vanmorgen bij man 230ml gedronken. Wie weet raakt de vriezer toch ooit weer leeg
Pammie, heeft Mini het wereldprobleem al opgelost?
dinsdag 30 november 2010 om 12:17
Inderdaad, Mif, dat gaat niet lukken met Nitroman.
We hebben het al heel vaak geprobeerd op die manier uit te leggen, gewoon onafhankelijk van de situatie van mijn vader, omdat hij er al langer mee bezig is (dat was al voor de blindedarm). Maar het stelt hem niet gerust, hij komt er steeds weer op terug.
We hebben het al heel vaak geprobeerd op die manier uit te leggen, gewoon onafhankelijk van de situatie van mijn vader, omdat hij er al langer mee bezig is (dat was al voor de blindedarm). Maar het stelt hem niet gerust, hij komt er steeds weer op terug.
dinsdag 30 november 2010 om 20:38
Ik ben echt actief vandaag: lekker gewerkt, thuis moeder gebeld en Sint-klop-actie voor zondag met de buren geregeld, gekookt, kindertjes in bed gegooid en ondertussen 3 bedden verschoond, was aangezet, was gevouwen, het lied van Mini gezocht wat ze morgen voor de Sint wil zingen (was ze kwijt, drama natuurlijk), troep-stoel uitgemest, to-do-list voor werk gemaakt en nu heb ik nog wat leeswerk. Pamman is weg vanavond, lekker rustig.
Morgenochtend lekker vrij, de kamer van Mini moet nog ingeruimd worden en ik heb nog een stapel Sintcadeaus in te pakken.
Morgenochtend lekker vrij, de kamer van Mini moet nog ingeruimd worden en ik heb nog een stapel Sintcadeaus in te pakken.
dinsdag 30 november 2010 om 22:33
Actief, hoor, Pammie! Ik ben vanavond niet verder gekomen dan de kinderen naar bed werken en TV-kijken die sint-cadeaus + - gedichten moeten dus nog
Poek en ik zijn vanmorgen naar de VSO gaan lopen, alwaar we moesten wachten op de juf aldaar (lekke band) maar sneeuwballen gegooid, bleven we iig warm. trein had ook nog eens vertraging, dus al met al duurde het 2 uur voor ik op het werk was: joepie
heftig, Nitro, de angsten van oudste. ik denk dat Pammie gelijk heeft: blijven hameren. Sterkte.
Poek en ik zijn vanmorgen naar de VSO gaan lopen, alwaar we moesten wachten op de juf aldaar (lekke band) maar sneeuwballen gegooid, bleven we iig warm. trein had ook nog eens vertraging, dus al met al duurde het 2 uur voor ik op het werk was: joepie
heftig, Nitro, de angsten van oudste. ik denk dat Pammie gelijk heeft: blijven hameren. Sterkte.
dinsdag 30 november 2010 om 22:43
quote:nitrogen schreef op 30 november 2010 @ 12:17:
Inderdaad, Mif, dat gaat niet lukken met Nitroman.
We hebben het al heel vaak geprobeerd op die manier uit te leggen, gewoon onafhankelijk van de situatie van mijn vader, omdat hij er al langer mee bezig is (dat was al voor de blindedarm). Maar het stelt hem niet gerust, hij komt er steeds weer op terug.
Dat is toch ook logisch? Ik denk niet dat je moet verwachten het in één keer uit te kunnen leggen aan hem. Blijf er met hem over praten. Ik hou het altijd heel klein, probeer met voorbeeldjes iets in die hoofdjes te krijgen. Maar ik ben wel eerlijk. Als ze vragen of jonge mensen ook dood kunnen gaan dan vertel ik dat dat kan.
Mannie zit nu in een periode dat hij wil weten of hij wel mijn kind blijft, ook als ik oma ben, ook als ik dood ben, ook als hij dood is. Dat heeft hij me al honderd keer gevraagd en ik blijf hem verzekeren dat hij altijd mijn kind blijft. Soms raakt hij overstuur, soms accepteert hij het. Om het vervolgens 3 dagen later weer te vragen.
Inderdaad, Mif, dat gaat niet lukken met Nitroman.
We hebben het al heel vaak geprobeerd op die manier uit te leggen, gewoon onafhankelijk van de situatie van mijn vader, omdat hij er al langer mee bezig is (dat was al voor de blindedarm). Maar het stelt hem niet gerust, hij komt er steeds weer op terug.
Dat is toch ook logisch? Ik denk niet dat je moet verwachten het in één keer uit te kunnen leggen aan hem. Blijf er met hem over praten. Ik hou het altijd heel klein, probeer met voorbeeldjes iets in die hoofdjes te krijgen. Maar ik ben wel eerlijk. Als ze vragen of jonge mensen ook dood kunnen gaan dan vertel ik dat dat kan.
Mannie zit nu in een periode dat hij wil weten of hij wel mijn kind blijft, ook als ik oma ben, ook als ik dood ben, ook als hij dood is. Dat heeft hij me al honderd keer gevraagd en ik blijf hem verzekeren dat hij altijd mijn kind blijft. Soms raakt hij overstuur, soms accepteert hij het. Om het vervolgens 3 dagen later weer te vragen.
woensdag 1 december 2010 om 05:29
Hier gisteren ook veel geglibber. Fietsen was onmogelijk, dus ik heb wat afgelopen door het dorp. Was een goede training, want begin van de avond had ik hele moeie kinderen (die eindeloos van de helling gesleed hadden en/of gegymd hadden) en die dus met zijn drieën op de slee wilden en dan ook nog allemaal voorop. Grote ruzie en een hoop gemep dus, totdat ik maar een roulatieschema heb opgesteld.
Vervolgens werd mijn tortellini-pesto niet gewaardeerd (had ik al verwacht, veel te exotisch voor mijn kaaskoppen), maar ze gingen wel heel lief slapen na een tijdje schoon weken in bad.
Nu aan de koffie en zo even werk mailen, dat is iets later ben. Ik werd gisterenavond gebeld of ik vanmorgen bij de bloedbank kan komen voor thrombocytendonatie ivm uitval van een donor. Is eigenlijk wel lekker: een uurtje aan machine liggen en verwend worden met beschuitjes en koffie in plaats van werken.
En de winterbanden zitten eindelijk onder de auto, dus ik kan weer normaal door de sneeuw rijden.
Vervolgens werd mijn tortellini-pesto niet gewaardeerd (had ik al verwacht, veel te exotisch voor mijn kaaskoppen), maar ze gingen wel heel lief slapen na een tijdje schoon weken in bad.
Nu aan de koffie en zo even werk mailen, dat is iets later ben. Ik werd gisterenavond gebeld of ik vanmorgen bij de bloedbank kan komen voor thrombocytendonatie ivm uitval van een donor. Is eigenlijk wel lekker: een uurtje aan machine liggen en verwend worden met beschuitjes en koffie in plaats van werken.
En de winterbanden zitten eindelijk onder de auto, dus ik kan weer normaal door de sneeuw rijden.
woensdag 1 december 2010 om 09:09
Ehhh Anky, denk je dat het wel verstandig is als jij bloed doneert?
Nitro, wat naar voor je vader. Ik zou doen wat Miffy suggereert, met zijn allen gaan zodat man en kinderen afscheid kunnen nemen. Daarna kunnen zij vast iets in de buurt verzinnen terwijl jij blijft. En als ik jou was, zou Nitroman daar weinig in te willen hebben. Je hoeft niet alles te accepteren; hij kan zich ook aanpassen. Het gaat nu in eerste instantie om je vader. Het is toch van de zotte als die geen afscheid kan nemen van zijn kleinkinderen door het verwende gedrag van jouw man?
Ik heb eergisteren met de auto geglibberd, dus ben sinds die tijd heeeel voorzichtig.
Nitro, wat naar voor je vader. Ik zou doen wat Miffy suggereert, met zijn allen gaan zodat man en kinderen afscheid kunnen nemen. Daarna kunnen zij vast iets in de buurt verzinnen terwijl jij blijft. En als ik jou was, zou Nitroman daar weinig in te willen hebben. Je hoeft niet alles te accepteren; hij kan zich ook aanpassen. Het gaat nu in eerste instantie om je vader. Het is toch van de zotte als die geen afscheid kan nemen van zijn kleinkinderen door het verwende gedrag van jouw man?
Ik heb eergisteren met de auto geglibberd, dus ben sinds die tijd heeeel voorzichtig.
woensdag 1 december 2010 om 09:24
Ik moet ze zelfs nog gaan kopen. Nippi melde gisteren ineens iets over een lootje, en toen wist Nipman het ook ineens weer. Het enige wat ze zich nog herinnerden was de naam. Ik heb geen idee wat er wanneer wordt verwacht. Mannen.....
Nitro, ik begrijp heel goed dat je nu wat anders aan je hoofd hebt en geen behoefte hebt aan commentaar van anderen. Maar soms heb ik de indruk dat jij dingen accepteert die echt niet normaal zijn. Een laatste weekend met je vader kun je niet overdoen, dus bedenk je heel goed hoe jij het voor jou en de kinderen graag zou willen. En de mening van Nitroman doet daarbij helemaal niet ter zake (hoewel ik me slecht voor kan stellen dat hij zelf geen afscheid zou willen nemen', en niet in de buurt zou willen zijn om jou te steunen).
Nitro, ik begrijp heel goed dat je nu wat anders aan je hoofd hebt en geen behoefte hebt aan commentaar van anderen. Maar soms heb ik de indruk dat jij dingen accepteert die echt niet normaal zijn. Een laatste weekend met je vader kun je niet overdoen, dus bedenk je heel goed hoe jij het voor jou en de kinderen graag zou willen. En de mening van Nitroman doet daarbij helemaal niet ter zake (hoewel ik me slecht voor kan stellen dat hij zelf geen afscheid zou willen nemen', en niet in de buurt zou willen zijn om jou te steunen).
woensdag 1 december 2010 om 09:44
Nitro, niet verrassend waarschijnlijk, maar ik ben het eens met Nippo. Een tijdje terug had hij toch aangegeven, in een iets andere context, dat je hem moest waarschuwen als hij over de schreef ging? Dit lijkt me echt een situatie waarin dat van toepassing is. Je vader overlijdt maar 1 keer, en hij heeft, als ik je goed begrijp, aan de telefoon laten merken dat hij afscheid wil nemen. Het is echt, echt niet normaal dat je man daar geen gehoor aan wil geven. Als hij het niet voor je vader wil doen, dan toch op z'n minst voor jullie oudste. Die worstelt nu al met de dood, en het gaat echt niet helpen als opa er straks zomaar ineens zonder afscheid niet meer is (want als dat met opa gebeurt, kan het ook met jullie gebeuren.)
Voor het eerst in een week een beetje een behoorlijke nacht gehad. Nino wil vaak rond elf uur, half twaalf nog een keer drinken, dan een nachtvoeding die een half uur duurt en met een beetje pech begint hij om half zes aan de dag. Er zijn babies met beroerdere ritmes, maar in combinatie met vier dagen werken en geen mogelijkheden om eens echt bij te slapen wordt het nu na bijna vijf maanden al best vermoeiend.
Oh ja, herrie gisteravond was omdat er een bak met flesjes viel. Hoe slechter je kind uit de fles drinkt, hoe meer van die dingen je verzameld (en uiteindelijk drinkt Nino nu toch uit ordinaire difraxflessen).
Voor het eerst in een week een beetje een behoorlijke nacht gehad. Nino wil vaak rond elf uur, half twaalf nog een keer drinken, dan een nachtvoeding die een half uur duurt en met een beetje pech begint hij om half zes aan de dag. Er zijn babies met beroerdere ritmes, maar in combinatie met vier dagen werken en geen mogelijkheden om eens echt bij te slapen wordt het nu na bijna vijf maanden al best vermoeiend.
Oh ja, herrie gisteravond was omdat er een bak met flesjes viel. Hoe slechter je kind uit de fles drinkt, hoe meer van die dingen je verzameld (en uiteindelijk drinkt Nino nu toch uit ordinaire difraxflessen).
woensdag 1 december 2010 om 10:11
Weer eensch met de dames. Aan de andere kant lijkt het me ook heel belangrijk dat jij alle rust en tijd en ruimte krijgt om van je vader afscheid te nemen en een bokkende Nitroman kun je daarbij missen als kiespijn. Uit jouw verhalen heb ik het idee dat hij zelfs op zo'n moment nog lekker in de weerstand kan gaan. Het is anders geen idee om alleen met Oudste naar je vader te gaan?
Ik dacht dat Mannie onderbedeeld was qua cadeaus maar nu heeft hij er 2 teveel
Ik dacht dat Mannie onderbedeeld was qua cadeaus maar nu heeft hij er 2 teveel
woensdag 1 december 2010 om 10:51
Had ik een heel verhaal getypt, is er ineens maintenance mode en alles weg. Enige voordeel was dat ik er nog eens over na kon denken of ik me er wel mee moest bemoeien, maar ik ga het toch nog een keer proberen.
Nitro, ik las nog eens even dat telefoongesprek terug. Jouw vader geeft aan dat het hard aankomt maar dat hij er wel begrip voor heeft als jij zonder kinderen komt. Maar wat moet hij anders zeggen? Hij heeft geen energie om er ruzie over te maken, en het laatste wat hij zal willen is riskeren dat hij overlijdt met iets dat tussen jullie in staat. Hoeveel keus heeft hij nou in zijn reactie? Persoonlijk vind ik het al heel moedig dat hij aangeeft dat het hard aankwam; voor mij zou dat een duidelijke boodschap zijn.
Ik ga even een doemscenario schetsen als wake-up call (en bijvoorbaat excuses als ik je hiermee een rotgevoel bezorg). Je besluit alleen te gaan, voornamelijk om de opstelling van man. Je vader overlijdt zonder dat je aan een van zijn laatste wensen tegemoet bent gekomen, en je kinderen hebben geen afscheid van opa kunnen nemen. Je huwelijk houdt geen stand. En dan zou jij jezelf de rest van je leven kunnen gaan verwijten dat je de grillen van je ex hebt laten voorgaan boven de wens van je vader en de belangen van je kinderen (dat zou trouwens ook kunnen als je wel getrouwd blijft). Sorry dat ik het zo bot stel, maar het is nog niet te laat om de in mijn ogen juiste keuze te maken.
Volgens mij moet je voor jezelf eerlijk de volgende vraag beantwoorden. Als je nu een willekeurige andere man had, zou je dan ook alleen gaan? En met een willekeurige andere man bedoel ik dan een man die gewoon 5 uur in de auto gaat zitten om een kwartier met zijn kinderen afscheid van opa te nemen, waarna hij een hotel ofzo zoekt zodat hij in de buurt blijft om jou te steunen. Want dat is wat een willekeurige andere man zou doen.
Nitro, ik las nog eens even dat telefoongesprek terug. Jouw vader geeft aan dat het hard aankomt maar dat hij er wel begrip voor heeft als jij zonder kinderen komt. Maar wat moet hij anders zeggen? Hij heeft geen energie om er ruzie over te maken, en het laatste wat hij zal willen is riskeren dat hij overlijdt met iets dat tussen jullie in staat. Hoeveel keus heeft hij nou in zijn reactie? Persoonlijk vind ik het al heel moedig dat hij aangeeft dat het hard aankwam; voor mij zou dat een duidelijke boodschap zijn.
Ik ga even een doemscenario schetsen als wake-up call (en bijvoorbaat excuses als ik je hiermee een rotgevoel bezorg). Je besluit alleen te gaan, voornamelijk om de opstelling van man. Je vader overlijdt zonder dat je aan een van zijn laatste wensen tegemoet bent gekomen, en je kinderen hebben geen afscheid van opa kunnen nemen. Je huwelijk houdt geen stand. En dan zou jij jezelf de rest van je leven kunnen gaan verwijten dat je de grillen van je ex hebt laten voorgaan boven de wens van je vader en de belangen van je kinderen (dat zou trouwens ook kunnen als je wel getrouwd blijft). Sorry dat ik het zo bot stel, maar het is nog niet te laat om de in mijn ogen juiste keuze te maken.
Volgens mij moet je voor jezelf eerlijk de volgende vraag beantwoorden. Als je nu een willekeurige andere man had, zou je dan ook alleen gaan? En met een willekeurige andere man bedoel ik dan een man die gewoon 5 uur in de auto gaat zitten om een kwartier met zijn kinderen afscheid van opa te nemen, waarna hij een hotel ofzo zoekt zodat hij in de buurt blijft om jou te steunen. Want dat is wat een willekeurige andere man zou doen.
woensdag 1 december 2010 om 10:52
Balen van die slechte nachten Miffy. Mijn theorie was altijd dat gebroken nachten een paar maanden lang goed te doen zijn en dat het daarna zwaar wordt.
Nippo, het is een thrombocytendonatie en thrombo's zijn bij mij elke keer relatief hoog. En ik vind het wel een prettige manier om (zonder wachttijden) elke 2 maanden bloedwaarden en bloeddruk te laten controleren . Bloeddruk is trouwens weer zonder medicijnen helemaal netjes godzijdank en Hb is ook weer goed.
Nu hier snel aan het werk!
Nippo, het is een thrombocytendonatie en thrombo's zijn bij mij elke keer relatief hoog. En ik vind het wel een prettige manier om (zonder wachttijden) elke 2 maanden bloedwaarden en bloeddruk te laten controleren . Bloeddruk is trouwens weer zonder medicijnen helemaal netjes godzijdank en Hb is ook weer goed.
Nu hier snel aan het werk!