Kinderen
alle pijlers
middelste kind
vrijdag 14 januari 2011 om 00:06
Hoe ervaar jij je middelste kind?
Wij hebben een dochter van 8, een dochter van 5 en en zoon van 2.
Ons dochtertje van 5 heeft het zwaar! Opboksen tegen haar grote zus en het afleggen tegen haar aller charmanste broertje van 2.
Wie herkent dit?
Ik zeg wel eens dat ze een echt sandwich kind is. Haar grote zus leert schrijven, reken etc, haar broertje lopen en zij zit er altijd tussen.
Wij zijn er ons er erg van bewust en vergeten haar echt niet. Complimenteren haar met bepaalde dingen die zij goed kan, proberen bewust tijd voor haar vrij te maken.
Toch kan zij erg boos en dwars zijn. Ik zal niet zeggen dat het perse komt omdat zij de middelste is.
Van nature is ze erg perfectionistich, naar ons idee ook een beetje faalangstig. Maar wat komt dit van? Is het het aard van het beestje of omdat ze de middelste is?
Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen met een middelste
Wij hebben een dochter van 8, een dochter van 5 en en zoon van 2.
Ons dochtertje van 5 heeft het zwaar! Opboksen tegen haar grote zus en het afleggen tegen haar aller charmanste broertje van 2.
Wie herkent dit?
Ik zeg wel eens dat ze een echt sandwich kind is. Haar grote zus leert schrijven, reken etc, haar broertje lopen en zij zit er altijd tussen.
Wij zijn er ons er erg van bewust en vergeten haar echt niet. Complimenteren haar met bepaalde dingen die zij goed kan, proberen bewust tijd voor haar vrij te maken.
Toch kan zij erg boos en dwars zijn. Ik zal niet zeggen dat het perse komt omdat zij de middelste is.
Van nature is ze erg perfectionistich, naar ons idee ook een beetje faalangstig. Maar wat komt dit van? Is het het aard van het beestje of omdat ze de middelste is?
Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen met een middelste
zondag 13 februari 2011 om 09:25
Leuk om hierover te lezen. Verantwoordelijk, sociaal, lui, klopt hier helemaal! Ik heb drie jongens met steeds twee jaar ertussen, de jongste is 8. Ook herken ik dat ik van Middelste wel veel verwacht, alsof hij de oudste is (het is ook een slim jong) maar dat 'ie net zo vroeg als de jongste naar bed moet omdat 'ie dan de jongste gezelschap kan houden. Ik heb Oudste overigens een uur later naar bed laten gaan omdat 'ie 's avonds lang wakker blijft liggen.
Op het eerste gezicht is mijn Middelste een kind dat het voor de wind gaat. Hij maakt makkelijk vrienden, lost makkelijk problemen op, raakt niet gefrustreerd op een manier dat hij er niet meer mee om kan gaan. Oudste en Muis hebben beiden wat sociale problemen en zien geen kans om voor langere tijd samen met elkaar te spelen. Middelste heeft wel altijd een maatje. Middelste heeft ook nog een keer geen leerproblemen (Oudste en Muis wel) en kan dus optimaal presteren op school.
Maar als hij gaat praten geeft hij aan heel onzeker te zijn. Hij kan geen nee zeggen, vindt hij. Hij durft niet iets te vragen aan volwassenen buiten mij, soms zelfs niet aan mij. Hij is bang dat mensen hem niet meer moeten als hij voor zichzelf opkomt. Het is een heel bedachtzaam kind dat bezig is met levensvragen en af en toe jaloers is op zijn oudste broer die al zoveel kan. Hij kan enórm de clown uithangen, dat is zo'n beetje zijn rol binnen het gezin.
Ik weet niet of het aan zijn positie in het gezin ligt, maar ik merk dat ik het wel moeilijk vind om wat ik zie (een heel sociaal en soepel door het leven glijdend kind) te combineren met wat ik van hem hoor (een onzeker ventje dat blij is dat hij slim is en goede vrienden heeft).
Op het eerste gezicht is mijn Middelste een kind dat het voor de wind gaat. Hij maakt makkelijk vrienden, lost makkelijk problemen op, raakt niet gefrustreerd op een manier dat hij er niet meer mee om kan gaan. Oudste en Muis hebben beiden wat sociale problemen en zien geen kans om voor langere tijd samen met elkaar te spelen. Middelste heeft wel altijd een maatje. Middelste heeft ook nog een keer geen leerproblemen (Oudste en Muis wel) en kan dus optimaal presteren op school.
Maar als hij gaat praten geeft hij aan heel onzeker te zijn. Hij kan geen nee zeggen, vindt hij. Hij durft niet iets te vragen aan volwassenen buiten mij, soms zelfs niet aan mij. Hij is bang dat mensen hem niet meer moeten als hij voor zichzelf opkomt. Het is een heel bedachtzaam kind dat bezig is met levensvragen en af en toe jaloers is op zijn oudste broer die al zoveel kan. Hij kan enórm de clown uithangen, dat is zo'n beetje zijn rol binnen het gezin.
Ik weet niet of het aan zijn positie in het gezin ligt, maar ik merk dat ik het wel moeilijk vind om wat ik zie (een heel sociaal en soepel door het leven glijdend kind) te combineren met wat ik van hem hoor (een onzeker ventje dat blij is dat hij slim is en goede vrienden heeft).
