Kinderen
alle pijlers
Mijn dochter...
vrijdag 24 oktober 2008 om 17:42
Er was ooit een klaagtopic waar je als moeder even stoom kon afblazen als je de neiging kreeg je bloedje(s) van kind(eren) te vondeling te leggen. Volgens mij is het verdwenen.
Maar sinds ik een dochter heb, heb ik enorme behoefte aan zo'n afblaasplekje .
Mijn dochter is anderhalf. Na 3 zonen waren we dolblij met een meid. Laat de roze maillotjes en de staartjes maar komen. Wat dat betreft is aan onze wens ruim voldaan, maar wat niemand ons verteld heeft, is dat meisjes zulke heksen-in-de-dop zijn! Of is dat alleen bij onze dochter zo?
Tot een maand of 5 was ze een lief kindje, deed alles keurig volgens het boekje, alleen weigerde ze uit een fles te drinken. Geen paniek, ik werk toch niet, dus de borst voldeed prima. Totdat ze de borst ging weigeren. Maanden heb ik aangeklooid, haar luiers werden steeds droger, uiteindelijk ben ik haar slapend gaan voeden, een heel omslachtig gedoe(kind in bed leggen, wachten tot ze slaapt, syntocinon sprayen, want door de stress kwam de toeschietreflex niet meer, kind aanleggen en bidden dat ze niet wakker werd, of zo diep sliep dat ze niet meer zoog). Ook dat werkte uiteindelijk niet meer en toen kwam ze uitgedroogd in het ziekenhuis terecht. Ook daar weigerde ze te drinken dus ging ze naar huis met een sonde. Ze was toen net een jaar.
De sonde heeft er een half jaar in gezeten, hij is er nu net een paar weken uit. Ze drinkt net genoeg om niet uit te drogen. Zodra de sonde er uit was, hield ze op met eten. Daarvoor at ze niet denderend, maar genoeg. Momenteel leeft ze op een paar hapjes appel, een plakje komkommer, een crackertje en een hapje groente op een dag. Ze was al geen stevige tante, maar ze is nu wel heel iel.
Negeren is het devies, negeren, negeren, negeren is mijn mantra geworden. Ik word doodziek van het negeren. Negeren van het feit dat ze niet drinkt, negeren van het feit dat ze niet eet.
Ze terroriseert haar broers(8, 6 en 4), echt letterlijk. Ze gilt, krijst trekt aan hun haar en slaat en knijpt ze als ze niet doen wat zij wil. Uiteraard zeg ik daar op strenge toon wat van en als ze doorgaat moet ze eventjes op de gang. Dan trekt ze een bibberlip en gaat vreselijk zielig doen en klemt zich aan me vast. Maar ja, in hoeverre begrijpt een kind van anderhalf dat?
Vanmorgen is ze gevallen en heeft ze haar teen gestoten. Ik zie er niets aan, niet dik, niet rood, niet warm en als ik haar teentjes beweeg of er zelfs in knijp geeft ze geen kik, maar ze gilt al de hele dag "auw teen" en weigert te lopen. Bij voorkeur als ze even geen aandacht krijgt. De huisarts(waar we toch maar even geweest zijn) kon er niks van maken.
Ik dacht dat ik wel wat gewend was met een zoon met PDD-NOS, maar zij slaat echt alles qua driftbuien.
Meer mensen met behoefte om even stoom af te blazen....?
Maar sinds ik een dochter heb, heb ik enorme behoefte aan zo'n afblaasplekje .
Mijn dochter is anderhalf. Na 3 zonen waren we dolblij met een meid. Laat de roze maillotjes en de staartjes maar komen. Wat dat betreft is aan onze wens ruim voldaan, maar wat niemand ons verteld heeft, is dat meisjes zulke heksen-in-de-dop zijn! Of is dat alleen bij onze dochter zo?
Tot een maand of 5 was ze een lief kindje, deed alles keurig volgens het boekje, alleen weigerde ze uit een fles te drinken. Geen paniek, ik werk toch niet, dus de borst voldeed prima. Totdat ze de borst ging weigeren. Maanden heb ik aangeklooid, haar luiers werden steeds droger, uiteindelijk ben ik haar slapend gaan voeden, een heel omslachtig gedoe(kind in bed leggen, wachten tot ze slaapt, syntocinon sprayen, want door de stress kwam de toeschietreflex niet meer, kind aanleggen en bidden dat ze niet wakker werd, of zo diep sliep dat ze niet meer zoog). Ook dat werkte uiteindelijk niet meer en toen kwam ze uitgedroogd in het ziekenhuis terecht. Ook daar weigerde ze te drinken dus ging ze naar huis met een sonde. Ze was toen net een jaar.
De sonde heeft er een half jaar in gezeten, hij is er nu net een paar weken uit. Ze drinkt net genoeg om niet uit te drogen. Zodra de sonde er uit was, hield ze op met eten. Daarvoor at ze niet denderend, maar genoeg. Momenteel leeft ze op een paar hapjes appel, een plakje komkommer, een crackertje en een hapje groente op een dag. Ze was al geen stevige tante, maar ze is nu wel heel iel.
Negeren is het devies, negeren, negeren, negeren is mijn mantra geworden. Ik word doodziek van het negeren. Negeren van het feit dat ze niet drinkt, negeren van het feit dat ze niet eet.
Ze terroriseert haar broers(8, 6 en 4), echt letterlijk. Ze gilt, krijst trekt aan hun haar en slaat en knijpt ze als ze niet doen wat zij wil. Uiteraard zeg ik daar op strenge toon wat van en als ze doorgaat moet ze eventjes op de gang. Dan trekt ze een bibberlip en gaat vreselijk zielig doen en klemt zich aan me vast. Maar ja, in hoeverre begrijpt een kind van anderhalf dat?
Vanmorgen is ze gevallen en heeft ze haar teen gestoten. Ik zie er niets aan, niet dik, niet rood, niet warm en als ik haar teentjes beweeg of er zelfs in knijp geeft ze geen kik, maar ze gilt al de hele dag "auw teen" en weigert te lopen. Bij voorkeur als ze even geen aandacht krijgt. De huisarts(waar we toch maar even geweest zijn) kon er niks van maken.
Ik dacht dat ik wel wat gewend was met een zoon met PDD-NOS, maar zij slaat echt alles qua driftbuien.
Meer mensen met behoefte om even stoom af te blazen....?
vrijdag 24 oktober 2008 om 18:22
Hoi Luna,
een en al herkenning! Mijn dochter (net 2) is een schat maar de laatste tijd echt een draakje soms. Vandaag ook. 3 drifbuien gehad en krijsen dat ze dan doet. Ook zij kan huilen om niets, om elke dingetje (iets stoten, ze valt of weet ik het) hoor ik: Auw, pijn!
Als ze driftig is wil ze ook weleens zichzelf en een ander pijn doen (lees: slaan of knijpen) Tegenwoordig staat ze hier ook regelmatig op de gang.
Nou genoeg geklaagt. Verder is ze mijn lieve ondeugende schat
een en al herkenning! Mijn dochter (net 2) is een schat maar de laatste tijd echt een draakje soms. Vandaag ook. 3 drifbuien gehad en krijsen dat ze dan doet. Ook zij kan huilen om niets, om elke dingetje (iets stoten, ze valt of weet ik het) hoor ik: Auw, pijn!
Als ze driftig is wil ze ook weleens zichzelf en een ander pijn doen (lees: slaan of knijpen) Tegenwoordig staat ze hier ook regelmatig op de gang.
Nou genoeg geklaagt. Verder is ze mijn lieve ondeugende schat
vrijdag 24 oktober 2008 om 18:30
vrijdag 24 oktober 2008 om 18:40
Nou, ik herken goddank niets in je verhaal. Sterkte gewenst! Lijkt me echt zwaar. Mijn dochter is 13.5 maand en doorgaans eigenlijk heel lief en gelijkmatig van aard. Ik denk dat het meer te maken heeft met het karakter van het kind dan of het een jongen of meisje is. Ik ken ook heeeeele driftige mannetjes en ontzettend lieve meisjes en andersom.
vrijdag 24 oktober 2008 om 19:04
Nee, we behandelen haar hetzelfde als de jongens(behalve dan de jurkjes en de staartjes;-)). Vanwege zoon's PDD-NOS gaat alles en iedereen thuis heel gestructureerd en duidelijk en dat geldt dus ook voor haar.
Onze kinderarts omschrijft haar als een kind met een hele sterke eigen wil, zo sterk dat ze zichzelf regelmatig in de weg zit. Het zou natuurlijk kunnen dat ze ook een (autistische) stoornis heeft, er is tenslotte een erfelijke component, maar ze is nog te jong om dat te gaan testen.
Onze kinderarts omschrijft haar als een kind met een hele sterke eigen wil, zo sterk dat ze zichzelf regelmatig in de weg zit. Het zou natuurlijk kunnen dat ze ook een (autistische) stoornis heeft, er is tenslotte een erfelijke component, maar ze is nog te jong om dat te gaan testen.
vrijdag 24 oktober 2008 om 19:17
Ik herken het ook niet zo, dochter is af en toe een heks, net zo goed als haar broer af en toe een draak is en soms zijn ze het tegelijkertijd.
Je kan haar overigens wel al aanmelden voor testen, althans, het Riagg waar ik heb gewerkt op de afdeling Autisme had een patientje jonger dan een jaar... Daar werden dan inderdaad geen uitgebreide testen mee gedaan, maar spelenderwijs wisten ze toch veel uit te sluiten.
Je kan haar overigens wel al aanmelden voor testen, althans, het Riagg waar ik heb gewerkt op de afdeling Autisme had een patientje jonger dan een jaar... Daar werden dan inderdaad geen uitgebreide testen mee gedaan, maar spelenderwijs wisten ze toch veel uit te sluiten.
vrijdag 24 oktober 2008 om 19:18
Hai, nou hier hetzelfde. Heb 2 jongens, inmiddels al 8 en 9. En een kleine meid van bijna 4. Besef nu pas hoe "aardig" de jongens ooit zijn geweest. Niet te vergelijken met hun zusje. Ze knijpt, slaat, gooit, deelt karate-schoppen uit en loopt het liefst weg op de meest gevaarlijke drukke plekken. Daar heb ik m'n handen aan vol. Ze is ook heel geestig, vrolijk , zingt en danst en kan aan 1 stuk blijven tetteren. Maar ik ben 's avonds uitgeblust alleen al van die kleine meid.
Ik denk dat het er vooral mee te maken heeft dat ze tegen de jongens op moet vechten. Ze wil met alles meedoen en daar moet ze toch voor vechten. Op de peuterspeelzaal is ze trouwens poeslief. En natuurlijk het karakter. Het was als baby al een eigenwijs dametjes. Maar als ze even weg is mis ik haar gruwelijk. Ben dat getteter, en die opdrachten van d'r al helemaal gewend.
Ik denk dat het er vooral mee te maken heeft dat ze tegen de jongens op moet vechten. Ze wil met alles meedoen en daar moet ze toch voor vechten. Op de peuterspeelzaal is ze trouwens poeslief. En natuurlijk het karakter. Het was als baby al een eigenwijs dametjes. Maar als ze even weg is mis ik haar gruwelijk. Ben dat getteter, en die opdrachten van d'r al helemaal gewend.
vrijdag 24 oktober 2008 om 19:24
vrijdag 24 oktober 2008 om 19:28
http://www.heliomare.nl/upload/file/acd082.pdf
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
vrijdag 24 oktober 2008 om 19:31
Ja, natuurlijk is ze ook heel vaak lief hoor! Ze is een vreselijke knuffelkont en kan voor haar leeftijd al goed praten, ze kletst de hele dag door. Winkelen met haar is een feest. Bij al het roze wat ze ziet gilt ze "mij!" vanuit de buggy en ze weet al feilloos wat ze wil hebben. Ze heeft zelf haar winterjasje uitgezocht, een lange knalroze corduroy jas, die moest en zou het worden.
Wat betreft het testen; ze staat onder controle van een kinderarts die veel ervaring heeft met autistische kinderen, onze zoon heeft hij ook onder behandeling gehad, hij weet dus van de voorgeschiedenis. We moeten er volgende week weer heen en als hij redenen ziet om haar te testen zal dat ook wel gebeuren(ik vraag me af hoe ze dat dan doen. Onze zoon is getest toen hij 2,5 was en dat was toen de ondergrens, eerder testten ze niet). Aan de andere kant zie ik niets autistisch in haar gedrag, behalve dan de starheid en de waanzinnige koppigheid. Maar ja, dat kan ook haar karakter in combinatie met leeftijd zijn.
Wat betreft het testen; ze staat onder controle van een kinderarts die veel ervaring heeft met autistische kinderen, onze zoon heeft hij ook onder behandeling gehad, hij weet dus van de voorgeschiedenis. We moeten er volgende week weer heen en als hij redenen ziet om haar te testen zal dat ook wel gebeuren(ik vraag me af hoe ze dat dan doen. Onze zoon is getest toen hij 2,5 was en dat was toen de ondergrens, eerder testten ze niet). Aan de andere kant zie ik niets autistisch in haar gedrag, behalve dan de starheid en de waanzinnige koppigheid. Maar ja, dat kan ook haar karakter in combinatie met leeftijd zijn.
vrijdag 24 oktober 2008 om 19:44
Nee, eettraining werkt niet volgens de ka. Ze is onder behandeling van het eetteam in het UMCG, mijn zoon is daar ook behandeld, onze kinderarts staat aan het hoofd van het eetteam. In eerste instantie was ze daar alleen voor het drinken, maar nu dat beter gaat(het minimale wat ze drinkt is voldoende om niet uit te drogen, daarom vond de kinderarts de extra belasting van de sonde niet opwegen tegen het extra vocht) is ze dus veel minder gaan eten. Ze weet dat ze veel aandacht krijgt door niet te drinken of te eten. Negatieve of positieve aandacht maakt niet uit, het is aandacht, dat is ze al van jongs af aan gewend omdat ze altijd zo vreselijk weinig dronk en wij de hele trucendoos uit de kast haalden om er maar vocht in te krijgen.
Het eetteam is vooral bedoeld voor kinderen die om medische redenen heel lang sondevoeding gehad hebben, of zoals onze zoon, vanwege een stoornis of ziekte een hevige aversie hebben tegen voedsel. Ze heeft altijd heel normaal gegeten, zelfs met de sonde, onze zoon had nog nooit normaal gegeten voordat hij daar terecht kwam. Dus we gaan er voorlopig maar even van uit dat negeren van het "slechte" gedrag en belonen van het "goede" gedrag werkt. En als dat niet zo is zitten we zo in de molen.
Het eetteam is vooral bedoeld voor kinderen die om medische redenen heel lang sondevoeding gehad hebben, of zoals onze zoon, vanwege een stoornis of ziekte een hevige aversie hebben tegen voedsel. Ze heeft altijd heel normaal gegeten, zelfs met de sonde, onze zoon had nog nooit normaal gegeten voordat hij daar terecht kwam. Dus we gaan er voorlopig maar even van uit dat negeren van het "slechte" gedrag en belonen van het "goede" gedrag werkt. En als dat niet zo is zitten we zo in de molen.
vrijdag 24 oktober 2008 om 19:53
het schijnt inderdaad dat kleine dametjes pittiger zijn dan de jongetjes.
heb zelf een zoontje van 14 maand maar die kan er ook wat van, ook driftbuien, bijten, knijpen of slaan als hij iets niet mag, en dan heeeeel zielig doen..
negeren werkt meestal het best alleen is soms inderdaad erg lastig!
veel succes!
heb zelf een zoontje van 14 maand maar die kan er ook wat van, ook driftbuien, bijten, knijpen of slaan als hij iets niet mag, en dan heeeeel zielig doen..
negeren werkt meestal het best alleen is soms inderdaad erg lastig!
veel succes!
vrijdag 24 oktober 2008 om 20:12
Komt me heel bekend voor al is ze bij ons de oudste.
Ligt toch een beetje aan het karakter want ik ken er genoeg die veel rustiger zijn.
Slaan, bijten etc. doet ze trouwens gelukkig niet maar voor de rest doet ze vooral haar best om dingen te doen die niet mogen.
En alles is een strijd. Ik kan me niet meer herinneren wanneer de laatste keer was dat ik haar jas en schoenen heb aangedaan zonder achter haar aan te moeten rennen en haar al krijsend en schoppend (niet naar mij) van de vloer heb moeten trekken.
Ze eet wel als een bouwvakker.
Gelukkig is ze ook heel vaak lief aan het spelen of knuffels aan het geven.
En stiekem vind ik het wel leuk dat ze een sterke eigen wil heeft ook al is dat niet altijd makkelijk.
Ligt toch een beetje aan het karakter want ik ken er genoeg die veel rustiger zijn.
Slaan, bijten etc. doet ze trouwens gelukkig niet maar voor de rest doet ze vooral haar best om dingen te doen die niet mogen.
En alles is een strijd. Ik kan me niet meer herinneren wanneer de laatste keer was dat ik haar jas en schoenen heb aangedaan zonder achter haar aan te moeten rennen en haar al krijsend en schoppend (niet naar mij) van de vloer heb moeten trekken.
Ze eet wel als een bouwvakker.
Gelukkig is ze ook heel vaak lief aan het spelen of knuffels aan het geven.
En stiekem vind ik het wel leuk dat ze een sterke eigen wil heeft ook al is dat niet altijd makkelijk.
vrijdag 24 oktober 2008 om 20:22
Hier een kleine dame na drie heren. Tessa is negen maanden en mèn o mèn wat een tante is dat zeg. Ik dacht dat de heren een sterke eigen wil hadden en konden krijsen. Nou, dame wint met gemak. We krijgen onze handen echt nog wel vol aan haar. Ze zit, kruipt, gaat staan, word heel erg boos als ze iets iwl en het niet krijgt. Grijpt dingen vast en je krijgt ze echt niet uit haar handjes gefrot als ze niet loslaten.
Tesje als duveltje.....
Tesje als engeltje....
Tesje als duveltje.....
Tesje als engeltje....
vrijdag 24 oktober 2008 om 20:25
Schrijf hier vooral van je af, daar was het vorige topic ook voor.
Maar ik herken je verhaal niet als iets typisch voor een meisje. Ik heb 2 dochters, gek op elkaar en heel lief. Al is nummer 2 wel een driftkikker nu met haar 7 maanden, maar dat was haar zus ook. En op de peuterspeelzaal van de oudste zijn het toch de jongetjes die veel ruzie maken.
Dus misschien niet iets typisch meisjesachtig, maar meer iets typisch van jouw dochter.
Maar ik herken je verhaal niet als iets typisch voor een meisje. Ik heb 2 dochters, gek op elkaar en heel lief. Al is nummer 2 wel een driftkikker nu met haar 7 maanden, maar dat was haar zus ook. En op de peuterspeelzaal van de oudste zijn het toch de jongetjes die veel ruzie maken.
Dus misschien niet iets typisch meisjesachtig, maar meer iets typisch van jouw dochter.
vrijdag 24 oktober 2008 om 21:12
Luna, is er ook een duidelijke aanleiding voor het niet eten van je dochter? En kan haar gedrag eventueel ook veroorzaakt worden door haar lage bloedsuikerspiegel (als ik zelf honger heb, verander ik ook in een monster).
Het lijkt me in ieder geval niet dat ze niet wil eten om jullie te stangen. Ik hoop dat je hier oot een verklaring voor krijgt, want dat lijkt me in ieder geval al makkelijker om je dochter te begrijpen en er geduld voor op te brengen.
Succes
Het lijkt me in ieder geval niet dat ze niet wil eten om jullie te stangen. Ik hoop dat je hier oot een verklaring voor krijgt, want dat lijkt me in ieder geval al makkelijker om je dochter te begrijpen en er geduld voor op te brengen.
Succes
vrijdag 24 oktober 2008 om 22:28
Luna, vervelend. Hier wel wat herkenning. Ook een zoon met PDD-NOS en jaren later nog een dochter gekregen. Zij is nu 21 maanden en het is een heel lief, rustig en makkelijk meisje (dus dat valt alles mee). Wel eet en (drinkt ze vooral) heel erg weinig, net als jouw dochter. Verder is haar gezondheid niet helemaal 100 % (lactose-intolerantie, en naar nu is gebleken ook een te lage ijzervoorraad in haar bloed). Wij gaan dinsdag naar de diëtiste. Hoeveel drinkt jouw dochter op een dag? Die van ons zo'n 250 ml (misschien 300).
vrijdag 24 oktober 2008 om 22:36
Luna, wat ontzettend zwaar voor je. Vooral het eetprobleem lijkt mij een zware kluif.
ik heb zelf een dochter van anderhalf en tuurlijk, die zet t ook wel eens op een krijsen, maar ik herken niet wat jij schrijft.
Misschien een wilskrachtig dametje? Zet m op! En blaas hier je stoom af.
ik ben het overigens ook niet eens met wat sommige forummers hier schrijven, dat meiden erger zouden zijn dan jongens.Ik ken wat jongetjes van onder de 3 en mén, daar zitten ook redelijk grote draken tussen hoor!
ik heb zelf een dochter van anderhalf en tuurlijk, die zet t ook wel eens op een krijsen, maar ik herken niet wat jij schrijft.
Misschien een wilskrachtig dametje? Zet m op! En blaas hier je stoom af.
ik ben het overigens ook niet eens met wat sommige forummers hier schrijven, dat meiden erger zouden zijn dan jongens.Ik ken wat jongetjes van onder de 3 en mén, daar zitten ook redelijk grote draken tussen hoor!
