Kinderen
alle pijlers
Mijn meisje bijt, help!!!
woensdag 16 juli 2008 om 19:18
woensdag 16 juli 2008 om 19:24
Haar aankijken, met je hoofd schudden en zeggen "nee, dat mag niet".
Kindjes van die leeftijd reageren heel primair en kunnen weinig anders dan bijten, slaan of gillen om hun frustratie te uiten.
Natuurlijk haar wel uit de situatie halen en aangeven dat het niet mag (voor zover ze dat begrijpt). Zo'n fase hebben alle kinderen wel in meer of mindere mate.
Maak je er vooral niet te druk om!!
Kindjes van die leeftijd reageren heel primair en kunnen weinig anders dan bijten, slaan of gillen om hun frustratie te uiten.
Natuurlijk haar wel uit de situatie halen en aangeven dat het niet mag (voor zover ze dat begrijpt). Zo'n fase hebben alle kinderen wel in meer of mindere mate.
Maak je er vooral niet te druk om!!
woensdag 16 juli 2008 om 19:25
Dochter heeft mij een keer heel hard gebeten toen ik haar op de commode aan het aankleden was. Ze kwam net uit bed, hadden het badritueel gedaan, maar ze kon meteen haar bedje weer in! huilen en brullen natuurlijk, maar daarna is deze mama nooit weer gebeten (zal vast toeval zijn, weet niet of ze dan de link met elkaar al leggen, dochter was toen om en nabij een jaar volgens mij)
donderdag 17 juli 2008 om 11:07
donderdag 17 juli 2008 om 11:18
Hier ook een bijtertje van anderhalf, maar het is vaak frustratie of vermoeidheid. We zeggen dat het niet mag en aaien en kusjes geven beter is maar als iets hem echt niet lukt wil hij nog wel eens bijten. Op kdv meestal en meestal als hij heel moe is, ze weten daar dus dat ze op moeten letten als hij heel moe is.
Gaf trouwens bv tot drie weken geleden. 2 keer gebeten, eerste keer boos geworden, hielp niet 2de keer in huilen uitgebarsten (puur van de pijn) en hij heeft nooit meer gebeten in mijn borst.
Gaf trouwens bv tot drie weken geleden. 2 keer gebeten, eerste keer boos geworden, hielp niet 2de keer in huilen uitgebarsten (puur van de pijn) en hij heeft nooit meer gebeten in mijn borst.
donderdag 17 juli 2008 om 12:55
Mijn zoon bijt ook met periodes. Als hij zich niet goed kan uiten of redden.
Als voorbeeld, we moesten de deur uit dus schoenen aan. Hij had er geen zin in en nam hem in dehoutgreep en trok zijn schoenen aan. Hij was zo boos en kon niet loskomen dus beet hij. Op zich niet vreemd. Of als hij heeeel vrolijk is en je super lief vindt. Komt hij kroelen en wilt hij nog wel eens bijten.
Ik heb een keer teruggebeten. Hij keek mij verbaasd aan, toen lachend en beet vervolgens weer terug. Want als mama bijt, dan is dat toch normaal en mag ik het ook zag je m denken.
Ik stuur hem nu boos naar de gang. Helpt goed. Zeg boos dat ik pijn heb doordat hij mij beet. Dat hij niet mag bijten en dus naar de gang moet.
Daarna komt hij het goed maken en geefthij me een kus en knuffel en kijkt hij schuldbewust en zegt neee.
Als voorbeeld, we moesten de deur uit dus schoenen aan. Hij had er geen zin in en nam hem in dehoutgreep en trok zijn schoenen aan. Hij was zo boos en kon niet loskomen dus beet hij. Op zich niet vreemd. Of als hij heeeel vrolijk is en je super lief vindt. Komt hij kroelen en wilt hij nog wel eens bijten.
Ik heb een keer teruggebeten. Hij keek mij verbaasd aan, toen lachend en beet vervolgens weer terug. Want als mama bijt, dan is dat toch normaal en mag ik het ook zag je m denken.
Ik stuur hem nu boos naar de gang. Helpt goed. Zeg boos dat ik pijn heb doordat hij mij beet. Dat hij niet mag bijten en dus naar de gang moet.
Daarna komt hij het goed maken en geefthij me een kus en knuffel en kijkt hij schuldbewust en zegt neee.
koffie, zwart graag...
donderdag 17 juli 2008 om 12:59
Een vriendin van mij beet vroeger haar broer altijd heel hard, en toen haar moeder haar dus betrapte heeft ze direct haar teruggebeten, zo hard dat het net een beetje pijn deed, en ze heeft het daarna echt nooit meer gedaan.
Dit zal wellicht wel reacties oproepen van: dat doe je toch niet. Maar het hielp wel
Dit zal wellicht wel reacties oproepen van: dat doe je toch niet. Maar het hielp wel
zondag 20 juli 2008 om 22:22
zondag 20 juli 2008 om 22:35
Mijn dochter bijt niet (meer, heeft ze met haar tandeloze bekkie wel gedaan -ik geef wel borstvoeding- maar dat heb ik haar héél snel afgeleerd), maar krabt, knijpt, trekt aan mijn haren en stompt uit frustratie of boosheid. En ik corrigeer. Zeg op lage, strenge toon dat ze dat niet mag doen en zeg er achteraan dat ze bést boos mag zijn, maar dat ze mama géén pijn mag doen.
Het temperamentvolle dametje is bijna tien maanden, maar snapt volgens mij al meer dan ik denk. Corrigeren snapt ze in ieder geval prima, ze weet het heel goed als ze iets niet mag. (Ze doet nog niet veel met de kennis, behalve héél ondeugend kijken als ze het dan tóch doet, maar toch... ze begríjpt het wel. ) Ik leef verder in de gelukzalige illusie dat ze de uitleg ook snapt (en zo niet, dat ze die op den duur wel gáát snappen).
Corrigeren dus, direct zodra het gebeurt, en naar mijn mening kun je niet vroeg genoeg beginnen met uitleggen waaróm iets niet mag.
Het temperamentvolle dametje is bijna tien maanden, maar snapt volgens mij al meer dan ik denk. Corrigeren snapt ze in ieder geval prima, ze weet het heel goed als ze iets niet mag. (Ze doet nog niet veel met de kennis, behalve héél ondeugend kijken als ze het dan tóch doet, maar toch... ze begríjpt het wel. ) Ik leef verder in de gelukzalige illusie dat ze de uitleg ook snapt (en zo niet, dat ze die op den duur wel gáát snappen).
Corrigeren dus, direct zodra het gebeurt, en naar mijn mening kun je niet vroeg genoeg beginnen met uitleggen waaróm iets niet mag.
maandag 21 juli 2008 om 12:13
Mijn dochter (19 maanden) is ook een bijtertje. Helaas is dat zelfs de reden geweest om met bv met 11 maanden te stoppen. Na 3 weken lang bij elke voeding gebeten te zijn zat de schrik er zo in dat ik er toch echt mee ben gestopt.
Nu bijt ze dus nog steeds wel eens, maar dan vooral uit frustratie en eigenlijk alleen als ze moe is. Ik zet haar dan voor me neer, pak haar kin stevig vast en leg meteen uit dat het niet mag, dat het pijn doet en dat ik het niet wil hebben. Soms reageert ze dan schuldbewust en gaat lief spelen, soms zie ik aan het uitdagende koppie wat ze trekt dat ze de aandacht wel leuk vindt en dan gaat ze linea recta de box in en negeer ik haar een paar minuten. Ik vrees dat het een fase is waar we gewoon doorheen moeten.
Nu bijt ze dus nog steeds wel eens, maar dan vooral uit frustratie en eigenlijk alleen als ze moe is. Ik zet haar dan voor me neer, pak haar kin stevig vast en leg meteen uit dat het niet mag, dat het pijn doet en dat ik het niet wil hebben. Soms reageert ze dan schuldbewust en gaat lief spelen, soms zie ik aan het uitdagende koppie wat ze trekt dat ze de aandacht wel leuk vindt en dan gaat ze linea recta de box in en negeer ik haar een paar minuten. Ik vrees dat het een fase is waar we gewoon doorheen moeten.
maandag 21 juli 2008 om 12:16
Op het speelpleintje bij ons achter, loopt een jochie van een jaar of drie (ok, een stuk ouder dan jouw dochter dus). Dat klote-kind bijt. En bijt dóór. Mijn dochters hand kon ik op tijd wegtrekken, een ander kindje had hij tot bloedens toe gebeten. De eerstvolgende keer dat ie zoiets wee flikt, kan hij van mij een oplawaai verwachten die hem nog lang zal heugen.
Ik hoop dat jouw kindje het snel afleert en het niet zó ver zal komen.
Ik hoop dat jouw kindje het snel afleert en het niet zó ver zal komen.
maandag 21 juli 2008 om 12:37
quote:Sunshine_S schreef op 17 juli 2008 @ 12:59:
Een vriendin van mij beet vroeger haar broer altijd heel hard, en toen haar moeder haar dus betrapte heeft ze direct haar teruggebeten, zo hard dat het net een beetje pijn deed, en ze heeft het daarna echt nooit meer gedaan.
Dit zal wellicht wel reacties oproepen van: dat doe je toch niet. Maar het hielp wel
Ja, hoe erg het ook is, bij onze jongste hebben we het ook gedaan. Hij bleef maar bijten. Ook op het KDV. Baby's vond hij zo lief en dan eerst kusjes geven en HAP vol d'r in. Mijn man heeft een keer terug gebeten en toen hebben we mijn man in de hoek gezet, net zoals we dat altijd met mijn zoon doen als hij bijt. Zoon is twee. Dat is nu een maand of zes weken geleden. Tot op heden gaat het goed (afkloppen!).
Toen mijn man terug ging bijten ging hij eerst lachen, zo van dit is grappig papa. Hij moest echt doorbijten om te laten merken dat het pijn deed. En ja, we vonden het heel heftig. En pegagogisch niet verantwoord. Maar het is verder een erg leuk en spontaan kind (vinden ze ook op het KDV).
Overigens zou ik dit bij jou kindje absoluut nog niet doen hoor, dan zijn de andere tips veel beter. We hebben gemerkt dat onze zoon bijteriger wordt als zijn kiezen doorkomen, zoals nu. Als die door zijn, is het bijten ook weer over en gaat het maanden goed.
Een vriendin van mij beet vroeger haar broer altijd heel hard, en toen haar moeder haar dus betrapte heeft ze direct haar teruggebeten, zo hard dat het net een beetje pijn deed, en ze heeft het daarna echt nooit meer gedaan.
Dit zal wellicht wel reacties oproepen van: dat doe je toch niet. Maar het hielp wel
Ja, hoe erg het ook is, bij onze jongste hebben we het ook gedaan. Hij bleef maar bijten. Ook op het KDV. Baby's vond hij zo lief en dan eerst kusjes geven en HAP vol d'r in. Mijn man heeft een keer terug gebeten en toen hebben we mijn man in de hoek gezet, net zoals we dat altijd met mijn zoon doen als hij bijt. Zoon is twee. Dat is nu een maand of zes weken geleden. Tot op heden gaat het goed (afkloppen!).
Toen mijn man terug ging bijten ging hij eerst lachen, zo van dit is grappig papa. Hij moest echt doorbijten om te laten merken dat het pijn deed. En ja, we vonden het heel heftig. En pegagogisch niet verantwoord. Maar het is verder een erg leuk en spontaan kind (vinden ze ook op het KDV).
Overigens zou ik dit bij jou kindje absoluut nog niet doen hoor, dan zijn de andere tips veel beter. We hebben gemerkt dat onze zoon bijteriger wordt als zijn kiezen doorkomen, zoals nu. Als die door zijn, is het bijten ook weer over en gaat het maanden goed.
maandag 21 juli 2008 om 13:19
Mijn zoon beet ook. Hij is nu 20 maanden en heeft het al een maand of twee niet meer gedaan, dus ik begin te denken dat het nu echt over is. Mijn ervaring is dat je er niet echt iets aan kunt doen. Ik heb alle tips die hier gegeven worden uitgeprobeerd: uitleggen, nee zeggen en in de hoek zetten, terugbijten, negeren. Maar als hij gefrustreerd was omdat zijn broer iets afpakte of als hij lekker aan het stoeien was kon ie ineens enorm happen. En echt dóórbijten, bij mijn oudste meerdere keren tot bloedens toe. Ook op het kinderdagverblijf beet hij, en ook daar gingen ze er heel consequent mee om. Boos worden en in de box zetten. Was ie altijd wel van onder de indruk, alleen veranderde het niets aan het bijtgedrag. Hij is nu ontzettend aan het kletsen, en ik denk dat ie daardoor zijn frustraties beter kwijt kan en het bijten nu niet meer 'nodig' heeft.
Succes.
Succes.
