Kinderen
alle pijlers
Na een keizersnede
zondag 16 mei 2010 om 07:12
Ik ben ruim 35 weken zwanger van de 2e...er bestaat een kans dat t een KS gaat worden. Ben nu al een beetje aan t denken hoe dat zal zijn in combinatie met mijn dochtertje (net 2 jaar)
Wie heeft er ervaring mee?
Ik ga ervan uit dat ik een dag of 5 in het ziekenhuis ben, bij een 1e is je man natuurlijk veel in het ziekenhuis maar hij moet nu voor onze dochter zorgen. Ze kan natuurlijk soms wel door oma opgevangen worden, maar t is toch ook belangrijk dat voor haar t gewone ritme doorgaat..
Hoe hebben jullie dit gedaan en hoe reageerde jullie oudste kind op de situatie?
En hoe is dat voor jezelf als je regelmatig 'alleen' met de baby in het ziekenhuis bent (zonder papa dan..)
Bijkomend 'probleem' is dat ze erg aan me 'hangt' op het moment, maar misschien wordt dat vanzelf wel minder als de 2e er is??
Hihi...je mag altijd hopen toch?
Wie heeft er ervaring mee?
Ik ga ervan uit dat ik een dag of 5 in het ziekenhuis ben, bij een 1e is je man natuurlijk veel in het ziekenhuis maar hij moet nu voor onze dochter zorgen. Ze kan natuurlijk soms wel door oma opgevangen worden, maar t is toch ook belangrijk dat voor haar t gewone ritme doorgaat..
Hoe hebben jullie dit gedaan en hoe reageerde jullie oudste kind op de situatie?
En hoe is dat voor jezelf als je regelmatig 'alleen' met de baby in het ziekenhuis bent (zonder papa dan..)
Bijkomend 'probleem' is dat ze erg aan me 'hangt' op het moment, maar misschien wordt dat vanzelf wel minder als de 2e er is??
Hihi...je mag altijd hopen toch?
zondag 16 mei 2010 om 07:59
Ik heb 5 wk geleden een geplande ks gehad van de 3de, had al twee kinderen van 1,5 en bijna 4 jaar.
Wij hadden voor de kinderen ook inderdaad een zo normaal mogelijk ritme zeg maar toen ik in het ziekenhuis lag.
Op de dagen dat ze naar de opvang gingen, gingen ze naar de opvang. s'avonds at man met de kinderen thuis, legde ze zelf op bed, het buurmeisje kwam dan oppassen en dan ging hij nog even naar het ziekenhuis.
Ik ben er trouwens maar 3 dgn gebleven.
Mijn kinderen hingen ook erg aan mij altijd maar dat word vanzelf minder omdat je man veel met ze doet.
Dochter had er moeite mee dat ik in bed in het ziekenhuis lag, moest de eerste keer erg huilen enzo maarja ze is pas 2. Zoon snapte het beter maar die had ik ook beter voorbereid.
Ik vond het niet erg om alleen met baby in het ziekenhuis te liggen, je baby ligt naast je, of ik was aan het voeden, beetje tv kijken, er kwamen ook wel wat vriendinnen en familie langs had ik dan zo gepland als man net weg was.
succes met de laatste loodjes!
Wij hadden voor de kinderen ook inderdaad een zo normaal mogelijk ritme zeg maar toen ik in het ziekenhuis lag.
Op de dagen dat ze naar de opvang gingen, gingen ze naar de opvang. s'avonds at man met de kinderen thuis, legde ze zelf op bed, het buurmeisje kwam dan oppassen en dan ging hij nog even naar het ziekenhuis.
Ik ben er trouwens maar 3 dgn gebleven.
Mijn kinderen hingen ook erg aan mij altijd maar dat word vanzelf minder omdat je man veel met ze doet.
Dochter had er moeite mee dat ik in bed in het ziekenhuis lag, moest de eerste keer erg huilen enzo maarja ze is pas 2. Zoon snapte het beter maar die had ik ook beter voorbereid.
Ik vond het niet erg om alleen met baby in het ziekenhuis te liggen, je baby ligt naast je, of ik was aan het voeden, beetje tv kijken, er kwamen ook wel wat vriendinnen en familie langs had ik dan zo gepland als man net weg was.
succes met de laatste loodjes!
zondag 16 mei 2010 om 08:19
Hoi RW,
Al bijna zover dus! Ik had ook een 2e ks. Wij hebben alles zo normaal mogelijk laten doorgaan. Mijn man kwam 1 x per dag met de oudste (toen 1,5). Zijn ouders waren bij ons om ons te ondersteunen. De eerste 6 weken hebben wij geprobeerd de dagen zo normaal mogelijk te laten zijn, maar de oudste is toen wel een paar x uit logeren geweest bij de opa's en oma's, je mag toch nog niet te veel tillen. Verder kwam er meestal 's middag's een tante, zus of zo, die dan even met de oudste speelde of naar buiten ging. Zo kon ik langzamerhand herstellen van de (2e) ks.
Het alleen liggen in het zh kun je oplossen door mensen te laten langskomen, maar ik vond het al druk genoeg met de zorg voor je nieuwe baby en de operatie die je net gehad hebt. De rust is echt prettig voor je dat thuis zelf mag gaan doen. Je krijgt thuis vaak nog voldoende hulp van de kraam.
Veel geluk en succes met de laatste loodjes!
Liefs Parelhoen
Al bijna zover dus! Ik had ook een 2e ks. Wij hebben alles zo normaal mogelijk laten doorgaan. Mijn man kwam 1 x per dag met de oudste (toen 1,5). Zijn ouders waren bij ons om ons te ondersteunen. De eerste 6 weken hebben wij geprobeerd de dagen zo normaal mogelijk te laten zijn, maar de oudste is toen wel een paar x uit logeren geweest bij de opa's en oma's, je mag toch nog niet te veel tillen. Verder kwam er meestal 's middag's een tante, zus of zo, die dan even met de oudste speelde of naar buiten ging. Zo kon ik langzamerhand herstellen van de (2e) ks.
Het alleen liggen in het zh kun je oplossen door mensen te laten langskomen, maar ik vond het al druk genoeg met de zorg voor je nieuwe baby en de operatie die je net gehad hebt. De rust is echt prettig voor je dat thuis zelf mag gaan doen. Je krijgt thuis vaak nog voldoende hulp van de kraam.
Veel geluk en succes met de laatste loodjes!
Liefs Parelhoen
zondag 16 mei 2010 om 09:29
Een dag of 5 is erg lang hoor
Bij mijn dochter stond ik na 3 dagen buiten ( Zware bevalling , eindigde is KS )
Bij mijn zoon (Spoed ks, vanwege loslatende placenta, dus ik ging "fit" de operatie in. ) heb ik 2 nachten in het ZH geslapen.
Erna wel veel rust houden en goed naar je lichaam luisteren.
Sterkte en succes.
Bij mijn dochter stond ik na 3 dagen buiten ( Zware bevalling , eindigde is KS )
Bij mijn zoon (Spoed ks, vanwege loslatende placenta, dus ik ging "fit" de operatie in. ) heb ik 2 nachten in het ZH geslapen.
Erna wel veel rust houden en goed naar je lichaam luisteren.
Sterkte en succes.
Zo ! En dan kunnen we nu weer allemaal normaal doen....
zondag 16 mei 2010 om 10:08
Nu al beginnen met je dochter zelfstandiger maken, dus meer zelf laten doen, zelf op stoel klimmen etc. en meer met je man laten doen. Zeker als je man niet thuis kan blijven na de ks, dan is het handig als je dochtertje een en ander zelf kan, want je mag haar voorlopig niet tillen. (en ook echt niet doen, de eerste weken). Man kon hier na ks een maand thuis zijn, ideaal.
Bij eerste een spoed ks, bij tweede, vier weken geleden een geplande ks. Bij beide vrijdag ks, zondag thuis. Dat is redelijk snel, maar als jij en kindje het goedmaken, dan mag je in de meeste ziekenhuizen snel naar huis. Als catheter en infuus er uit zijn en je bent je bed uit dan is er voor hen namelijk weinig meer te doen wat je niet ook thuis kan. Ligt ook aan jezelf, ik wilde megagraag naar huis. Wil je liever nog wat aansterken, dan is dat meestal ook geen probleem. Zoon reageerde hier een beetje geschrokken. In ziekenhuis lag ik eerst plat met een infuus, voor hem heel vreemd, hij is 2,5. Naarmate ik meer kon doen en infuus er uit ging, werd het vanzelf beter.
Verder zou ik kijken of je je bed wel op klossen wil. Bij de eerste had ik dat, maar moest ik met pijn mn bed inklimmen. Nu bij tweede heb ik ze niet eronder gezet, zo kon ik veel makkelijker en zonder pijn mn bed in. De kraam had er geen moeite mee. (voor de zekerheid had ik ze wel in huis gehaald).
Man kwam verdeeld over de dag, soms kwam zoon mee, soms bleef die bij opa en oma. Mn man heeft hem daar vrij in gelaten. Soms kwam hij ineens zelf middne op de dag "ik wil naar mama".
Succes
Bij eerste een spoed ks, bij tweede, vier weken geleden een geplande ks. Bij beide vrijdag ks, zondag thuis. Dat is redelijk snel, maar als jij en kindje het goedmaken, dan mag je in de meeste ziekenhuizen snel naar huis. Als catheter en infuus er uit zijn en je bent je bed uit dan is er voor hen namelijk weinig meer te doen wat je niet ook thuis kan. Ligt ook aan jezelf, ik wilde megagraag naar huis. Wil je liever nog wat aansterken, dan is dat meestal ook geen probleem. Zoon reageerde hier een beetje geschrokken. In ziekenhuis lag ik eerst plat met een infuus, voor hem heel vreemd, hij is 2,5. Naarmate ik meer kon doen en infuus er uit ging, werd het vanzelf beter.
Verder zou ik kijken of je je bed wel op klossen wil. Bij de eerste had ik dat, maar moest ik met pijn mn bed inklimmen. Nu bij tweede heb ik ze niet eronder gezet, zo kon ik veel makkelijker en zonder pijn mn bed in. De kraam had er geen moeite mee. (voor de zekerheid had ik ze wel in huis gehaald).
Man kwam verdeeld over de dag, soms kwam zoon mee, soms bleef die bij opa en oma. Mn man heeft hem daar vrij in gelaten. Soms kwam hij ineens zelf middne op de dag "ik wil naar mama".
Succes
zondag 16 mei 2010 om 10:16
zondag 16 mei 2010 om 10:26
Toen ik 2 jaar geleden mijn 2e kreeg,was de oudste 3.
De 1e dag kwam hij s'middags met opa&oma kijken naar zijn broertje.
Ik had me hier enorm op verheugd,maar het enige dat hij zei was:"stomme baby" en had meer aandacht voor zijn playmobil boot die hij had gekregen.
De dagen erna is hij bijna niet meer in het ziekenhuis geweest,hij vond het maar eng.
Oma of papa bracht 'm dus gewoon naar de peuterspeelzaal.
Toen ik na 3 dagen naar huis mocht,begon hij de baby ook leuker te vinden.
We hadden een geweldige kraamhulp die hem heel veel aandacht gaf,en veel liet helpen.
Van de (geplande) keizersnede heb ik nauwelijks last gehad.
De 1e dag kwam hij s'middags met opa&oma kijken naar zijn broertje.
Ik had me hier enorm op verheugd,maar het enige dat hij zei was:"stomme baby" en had meer aandacht voor zijn playmobil boot die hij had gekregen.
De dagen erna is hij bijna niet meer in het ziekenhuis geweest,hij vond het maar eng.
Oma of papa bracht 'm dus gewoon naar de peuterspeelzaal.
Toen ik na 3 dagen naar huis mocht,begon hij de baby ook leuker te vinden.
We hadden een geweldige kraamhulp die hem heel veel aandacht gaf,en veel liet helpen.
Van de (geplande) keizersnede heb ik nauwelijks last gehad.
zondag 16 mei 2010 om 10:33
Verheug je inderdaad niet teveel op hoe je dochter reageerd. Hoe leuk ze het nu ook vindt, de kans is groot dat ze er in het ziekenhuis niets van wil weten. gewoon laten gaan, niets opdwingen(dus niet de baby opschoot zetten als ze dat niet wil) en het komt vanzelf. Zoon is nu niet weg te slaan bij zijn broertje.
zondag 16 mei 2010 om 11:41
zondag 16 mei 2010 om 13:58
Ik heb 2 keizersnedes gehad, bij de 2e was Oudste 19 maanden oud. Hij kon zelf traplopen en in bed klimmen cq op de commode klimmen hebben we tijdelijk gedaan met een Ikea keukentrapje. Vond hij leuk, ik handig
Verder was ik op de 2e dag al thuis en dus qua ritme ging daar alles gewoon verder zoals het al ging. Kraamhulp erbij, die nam de meeste zorg op voor Oudste. Man gewoon weer aan het werk, die nam vrij toen kraam weer weg was (dat is wel een tip). Man én kraam om je te helpen; ik vond het teveel, dus was blij met de oplossing die wij gekozen hebben, zo heb je nog iets langer hulp thuis.
Verder was ik op de 2e dag al thuis en dus qua ritme ging daar alles gewoon verder zoals het al ging. Kraamhulp erbij, die nam de meeste zorg op voor Oudste. Man gewoon weer aan het werk, die nam vrij toen kraam weer weg was (dat is wel een tip). Man én kraam om je te helpen; ik vond het teveel, dus was blij met de oplossing die wij gekozen hebben, zo heb je nog iets langer hulp thuis.
zondag 16 mei 2010 om 13:59
quote:Roze wolk schreef op 16 mei 2010 @ 11:41:
he parelhoen hoe is het met je? Ik ben al bevallen hoor van de 3de, 5 wk geleden middels een ks.
Dat jij het zo fijn vond in het ziekenhuis, ik was blij dat ik weg mocht, lag alleen op een kamer maar hoorde altijd wel een baby ergens huilen, piepende zusters op de gang, sliep zo slecht daar!Wauw 3 al? (Wij waren tegelijk zwanger van 1e!) Gaaf! Van harte!
he parelhoen hoe is het met je? Ik ben al bevallen hoor van de 3de, 5 wk geleden middels een ks.
Dat jij het zo fijn vond in het ziekenhuis, ik was blij dat ik weg mocht, lag alleen op een kamer maar hoorde altijd wel een baby ergens huilen, piepende zusters op de gang, sliep zo slecht daar!Wauw 3 al? (Wij waren tegelijk zwanger van 1e!) Gaaf! Van harte!
zondag 16 mei 2010 om 14:01
Ohja, oudste hier reageerde gelijk heel goed op baby. Baby uit mama buik, zei hij gelijk Hij snapte het dus heel goed, dat had ik echt niet verwacht met 19 maanden. Maar hier is het eigenlijk verder gelijk goed gegaan. Ja wel eens lomp en onbenullig tegen baby, maar gelukkig kunnen de baby's veel hebben
