Kinderen
alle pijlers
Puber-perikelen
woensdag 23 maart 2011 om 13:02
Hoi hoi,
Ik vraag me af of er hier ook mama's zijn van puberdochters en/of zoons. Ben zelf mama van een puberdochter van 13 jaar en een zoon van 4 jaar. Mijn vriendinnen hebben eigenlijk allemaal kinderen in de baby/peuter/kleuter-categorie en met hen kan ik niet echt dingen delen over mijn puberdochter.
Lijkt me wel fijn om te zien hoe anderen met hun puber om gaan!
Groetjes
Ik vraag me af of er hier ook mama's zijn van puberdochters en/of zoons. Ben zelf mama van een puberdochter van 13 jaar en een zoon van 4 jaar. Mijn vriendinnen hebben eigenlijk allemaal kinderen in de baby/peuter/kleuter-categorie en met hen kan ik niet echt dingen delen over mijn puberdochter.
Lijkt me wel fijn om te zien hoe anderen met hun puber om gaan!
Groetjes
donderdag 24 maart 2011 om 13:00
Ik vind het kost ook best wel veel energie een puber in huis.Geestelijk gezien dan.Ik zit contstant te denken gaat het allemaal wel goedmet haar.En ze vertelt ook niet meer alles aan mij.Haar oudste zus wel,die vertelt nog steeds alles tegen mij.Maar de jongste van 13 niet dus,.Ik vroeg gisteren aan haar,heb je al een vriendje.Zegt ze heel brutaal dat gaat jou niks aan.Die grote monden af en toe word ik niet goed van.En het lijkt wel of ze nergens mee zit,ook niet als ze straf krijgt.Pffff hoelang duurt zo'n pubertijd,ben het nou al zat.
donderdag 24 maart 2011 om 13:07
Ja hoor, hier 1 puber van 13 (2 gym tto) en 1 a.s.puber van bijna 12 (groep 8). Twee dames. Onze jongste van 10 is nog een braaf en lief kereltje 
Tja, de grote monden. De razendsnel afwisselende 'moodswings'. De rommel en vuile was op de kamers. Het altijd maar pesten en plagen van elkaar. Iedereen de schuld geven van de toch echt zelf gemaakte fouten. De gillende ruzies (niet vanaf mijn kant overigens) over huiswerk maken. Het altijd maar oneerlijk behandeld voelen worden.
Ja , pubers. Zucht...
Tja, de grote monden. De razendsnel afwisselende 'moodswings'. De rommel en vuile was op de kamers. Het altijd maar pesten en plagen van elkaar. Iedereen de schuld geven van de toch echt zelf gemaakte fouten. De gillende ruzies (niet vanaf mijn kant overigens) over huiswerk maken. Het altijd maar oneerlijk behandeld voelen worden.
Ja , pubers. Zucht...
donderdag 24 maart 2011 om 16:10
Ze wil heel graag naar concert van Justin Bieber.
Toen de kaartverkoop begon zaten vriend en ik aan de telefoon en via internet te stressen om toch maar aan kaartjes te komen.Maar helaas is dat niet gelukt.
Komt ze vanmiddag thuis,een meisje van school gaat niet en ze kan dat kaartje overnemen.Zij blij,ikke blij.
Tot ik net de moeder van dat meisje aan de telefoon had,kaartje kan ik overnemen voor 165 euro.Nou,niet dus.
Ik vind het sowieso bezopen dat mensen daar zo'n slag uit slaan en ik heb geen 165 euro over om een kaartje te betalen.
Ze is nu dus woest,ontroostbaar en ik ben een stomme moeder
Toen de kaartverkoop begon zaten vriend en ik aan de telefoon en via internet te stressen om toch maar aan kaartjes te komen.Maar helaas is dat niet gelukt.
Komt ze vanmiddag thuis,een meisje van school gaat niet en ze kan dat kaartje overnemen.Zij blij,ikke blij.
Tot ik net de moeder van dat meisje aan de telefoon had,kaartje kan ik overnemen voor 165 euro.Nou,niet dus.
Ik vind het sowieso bezopen dat mensen daar zo'n slag uit slaan en ik heb geen 165 euro over om een kaartje te betalen.
Ze is nu dus woest,ontroostbaar en ik ben een stomme moeder
donderdag 24 maart 2011 om 16:20
Coebergh: Nou ja... vind het echt stom van je dat je niet zomaar even 165 euro ophoest voor dat concert van Justin Bieber!! Dat doe je toch wel even???
NEE JOH!! Tis toch te gek voor woorden dat die moeder er nog 165 euro voor vraagt!!!! BELACHELIJK. Ik wed dat ze voor dat kaartje niet meer dan 50 euro of zo heeft betaald...
NEE JOH!! Tis toch te gek voor woorden dat die moeder er nog 165 euro voor vraagt!!!! BELACHELIJK. Ik wed dat ze voor dat kaartje niet meer dan 50 euro of zo heeft betaald...
donderdag 24 maart 2011 om 23:01
Leuk topic, ik heb net alles gelezen en herken nog niet zoveel. Mijn zoon wordt 12 in mei en is ingeschreven voor de middelbare. Hou mijn hart vast, want hij vindt huiswerk maken stom en het is onzin en het is veel te makkelijk etc.
Regelmatig vergeet hij zijn map mee naar huis te nemen, waardoor er dus geen huiswerk gemaakt wordt.
Hij is totaal niet bezig met meisjes, maar dat komt ook omdat er bijna geen op zijn school zitten. Moodswings vallen nog mee, hij kan wel out of the blue een over the top reactie geven op een hele normale vraag.
Ik moet leren om meer los te laten, want ik betuttel nog teveel (moet je geen sjaal om, heb je het niet koud)?
Wil ik hem helpen met iets, hoeft niet, want hij is toch niet klein?
Knuffelen jullie nog met jullie pubers? Onder dwang of valt dat mee?
Regelmatig vergeet hij zijn map mee naar huis te nemen, waardoor er dus geen huiswerk gemaakt wordt.
Hij is totaal niet bezig met meisjes, maar dat komt ook omdat er bijna geen op zijn school zitten. Moodswings vallen nog mee, hij kan wel out of the blue een over the top reactie geven op een hele normale vraag.
Ik moet leren om meer los te laten, want ik betuttel nog teveel (moet je geen sjaal om, heb je het niet koud)?
Wil ik hem helpen met iets, hoeft niet, want hij is toch niet klein?
Knuffelen jullie nog met jullie pubers? Onder dwang of valt dat mee?
vrijdag 25 maart 2011 om 08:20
quote:Julus schreef op 24 maart 2011 @ 23:01:
Leuk topic, ik heb net alles gelezen en herken nog niet zoveel. Mijn zoon wordt 12 in mei en is ingeschreven voor de middelbare. Hou mijn hart vast, want hij vindt huiswerk maken stom en het is onzin en het is veel te makkelijk etc.
Regelmatig vergeet hij zijn map mee naar huis te nemen, waardoor er dus geen huiswerk gemaakt wordt.
Hij is totaal niet bezig met meisjes, maar dat komt ook omdat er bijna geen op zijn school zitten. Moodswings vallen nog mee, hij kan wel out of the blue een over the top reactie geven op een hele normale vraag.
Ik moet leren om meer los te laten, want ik betuttel nog teveel (moet je geen sjaal om, heb je het niet koud)?
Wil ik hem helpen met iets, hoeft niet, want hij is toch niet klein?
Knuffelen jullie nog met jullie pubers? Onder dwang of valt dat mee?Wat dat knuffelen betreft,af en toe moet ik haar gewoon vastgrijpen hoor,anders word er nooit geknuffeld..Het is heel verschillend,de ene keer wel en de andere keer niet
Leuk topic, ik heb net alles gelezen en herken nog niet zoveel. Mijn zoon wordt 12 in mei en is ingeschreven voor de middelbare. Hou mijn hart vast, want hij vindt huiswerk maken stom en het is onzin en het is veel te makkelijk etc.
Regelmatig vergeet hij zijn map mee naar huis te nemen, waardoor er dus geen huiswerk gemaakt wordt.
Hij is totaal niet bezig met meisjes, maar dat komt ook omdat er bijna geen op zijn school zitten. Moodswings vallen nog mee, hij kan wel out of the blue een over the top reactie geven op een hele normale vraag.
Ik moet leren om meer los te laten, want ik betuttel nog teveel (moet je geen sjaal om, heb je het niet koud)?
Wil ik hem helpen met iets, hoeft niet, want hij is toch niet klein?
Knuffelen jullie nog met jullie pubers? Onder dwang of valt dat mee?Wat dat knuffelen betreft,af en toe moet ik haar gewoon vastgrijpen hoor,anders word er nooit geknuffeld..Het is heel verschillend,de ene keer wel en de andere keer niet
vrijdag 25 maart 2011 om 09:41
Hier weer een bom gebarsten! Kost zoveel energie bah.
Ze haat me, geeft niks om me, wil me uit haar leven enz enz.
Gewoon omdat ik een kledingstuk wilde zien wat ze had gekocht.
Ze had er geen zin in, maar de afspraak was dat ik het even zou keuren of het mocht blijven. Maar ik kreeg een blik en een grote bek. Toen schoot ik uit mn slof en schreeuwde dat ik NU dat ding wilde hebben. Ja weet het, totaal verkeerd maar ik kan niet altijd mn hoofd koel houden.
Nou ja nu dus weer dikke shit.
Ze haat me, geeft niks om me, wil me uit haar leven enz enz.
Gewoon omdat ik een kledingstuk wilde zien wat ze had gekocht.
Ze had er geen zin in, maar de afspraak was dat ik het even zou keuren of het mocht blijven. Maar ik kreeg een blik en een grote bek. Toen schoot ik uit mn slof en schreeuwde dat ik NU dat ding wilde hebben. Ja weet het, totaal verkeerd maar ik kan niet altijd mn hoofd koel houden.
Nou ja nu dus weer dikke shit.
vrijdag 25 maart 2011 om 09:49
vrijdag 25 maart 2011 om 09:58
Mamaatje, er is dus nog hoop. Meneer heeft bedacht dat hij atheneum af wil maken en kiest voor atheneum/gymnasium (zo'n strebertje is het wel) maar latijn vindt hij stom want dat is nog meer huiswerk. Grote kans dat het havo/atheneum wordt dus en dan vind ik hem een hele Piet als hij dat atheneum ook nog voor elkaar krijgt met zijn motivatie.
Julus, mappen vergeten... erg herkenbaar. En de beugel. Komt nog eens bij dat ik een moeder ben die na een week bedenkt dat ik toch wel erg lang geen beugel heb gezien. Hij moet over een week een spreekbeurt doen en zit totaal nog niet te stressen (ik wel dus).
Knuffelen doet hij uit zichzelf en graag. Daar is 'ie ook de enige in thuis, de anderen waaien alleen per ongeluk eens langs mijn schoot of zo.
Verder: alstjeblieft, hou het topic live mensen. Wat een herkenning. Omdat het nu wel redelijk rustig is met de grote monden (kan zo omslaan, het wordt weer weekend en er moet dus nog die spreekbeurt en een eindeloze troep op de slaapkamer) vind ik het wel een leuke en bijzondere tijd om kind en moeder van kind te zijn, dat aanstaand puberschap.
Hoe doen jullie het als een kind iets zegt waarvan je weet dat dat niet 'volgens de norm' is maar waarvan je ook snapt dat dat toch hartstikke goed in de wereld van je kind past? Bijvoorbeeld als je kind en plein public een lied gaat reciteren waarin een hele hoop schuttingtaal voorkomt? Stoppen of laten met zijn toevallige interesse? Wel of niet voor de ogen van zijn broertjes en zijn mama (die allen ook niet uit een ei komen) voluit genieten van dit fraais?
Julus, mappen vergeten... erg herkenbaar. En de beugel. Komt nog eens bij dat ik een moeder ben die na een week bedenkt dat ik toch wel erg lang geen beugel heb gezien. Hij moet over een week een spreekbeurt doen en zit totaal nog niet te stressen (ik wel dus).
Knuffelen doet hij uit zichzelf en graag. Daar is 'ie ook de enige in thuis, de anderen waaien alleen per ongeluk eens langs mijn schoot of zo.
Verder: alstjeblieft, hou het topic live mensen. Wat een herkenning. Omdat het nu wel redelijk rustig is met de grote monden (kan zo omslaan, het wordt weer weekend en er moet dus nog die spreekbeurt en een eindeloze troep op de slaapkamer) vind ik het wel een leuke en bijzondere tijd om kind en moeder van kind te zijn, dat aanstaand puberschap.
Hoe doen jullie het als een kind iets zegt waarvan je weet dat dat niet 'volgens de norm' is maar waarvan je ook snapt dat dat toch hartstikke goed in de wereld van je kind past? Bijvoorbeeld als je kind en plein public een lied gaat reciteren waarin een hele hoop schuttingtaal voorkomt? Stoppen of laten met zijn toevallige interesse? Wel of niet voor de ogen van zijn broertjes en zijn mama (die allen ook niet uit een ei komen) voluit genieten van dit fraais?
vrijdag 25 maart 2011 om 10:00
Heb zelf 2 meiden van 14 en 11. Nu was ik zelf als puber ook niet zo'n liefje...
Er zijn nu eenmaal regels en plichten in een gezin. Als er hier een uitbarsting is, "troost" ik hen door te zeggen, dat ze met 18 (ook vroeger als ze ergens in opleiding gaan) het huis uit kunnen. Alles zelf regelen, ik kom ook niet schoonmaken, ik doe geen was.
Als ze erg veel wensen hebben, want andere kinderen hebben alles...moeten ze maar een baantje zoeken. (folders rondbrengen, vakken vullen in de supermarkt) Moest ik vroeger ook.
Verder...geen discussies en maak je niet druk, het is echt zonde van je energie! Samen met je partner dezelfde koers houden is ook heel belangrijk.
Er zijn nu eenmaal regels en plichten in een gezin. Als er hier een uitbarsting is, "troost" ik hen door te zeggen, dat ze met 18 (ook vroeger als ze ergens in opleiding gaan) het huis uit kunnen. Alles zelf regelen, ik kom ook niet schoonmaken, ik doe geen was.
Als ze erg veel wensen hebben, want andere kinderen hebben alles...moeten ze maar een baantje zoeken. (folders rondbrengen, vakken vullen in de supermarkt) Moest ik vroeger ook.
Verder...geen discussies en maak je niet druk, het is echt zonde van je energie! Samen met je partner dezelfde koers houden is ook heel belangrijk.
vrijdag 25 maart 2011 om 10:01
quote:tiaraatje schreef op 25 maart 2011 @ 09:41:
Hier weer een bom gebarsten! Kost zoveel energie bah.
Ze haat me, geeft niks om me, wil me uit haar leven enz enz.
Gewoon omdat ik een kledingstuk wilde zien wat ze had gekocht.
Ze had er geen zin in, maar de afspraak was dat ik het even zou keuren of het mocht blijven. Maar ik kreeg een blik en een grote bek. Toen schoot ik uit mn slof en schreeuwde dat ik NU dat ding wilde hebben. Ja weet het, totaal verkeerd maar ik kan niet altijd mn hoofd koel houden.
Nou ja nu dus weer dikke shit.Heftig, als een kind zegt ik haat je. Mijn zoon mag me stom vinden en weet ik allemaal wat, maar hij mag zoiets niet tegen me zeggen. Maak je haar wel duidelijk wat het betekent als je iemand haat?
Hier weer een bom gebarsten! Kost zoveel energie bah.
Ze haat me, geeft niks om me, wil me uit haar leven enz enz.
Gewoon omdat ik een kledingstuk wilde zien wat ze had gekocht.
Ze had er geen zin in, maar de afspraak was dat ik het even zou keuren of het mocht blijven. Maar ik kreeg een blik en een grote bek. Toen schoot ik uit mn slof en schreeuwde dat ik NU dat ding wilde hebben. Ja weet het, totaal verkeerd maar ik kan niet altijd mn hoofd koel houden.
Nou ja nu dus weer dikke shit.Heftig, als een kind zegt ik haat je. Mijn zoon mag me stom vinden en weet ik allemaal wat, maar hij mag zoiets niet tegen me zeggen. Maak je haar wel duidelijk wat het betekent als je iemand haat?
vrijdag 25 maart 2011 om 10:02
quote:Friia schreef op 25 maart 2011 @ 09:46:
Maar jullie zijn zelf toch puber geweest? Dus is het toch allemaal per definitie herkenbaar en ook wel te begrijpen?
Yep, dat hou ik ook altijd in mijn achterhoofd. Met deuren slaan, op de trap stampen, mij stom vinden, mag allemaal hier.
Wat heel goed werkt is het gewoon negeren, juist omdat het erbij hoort. Maar bepaald gedrag tolereer ik dan weer niet, en nee is nee. Dan wordt ie maar lekker boos, mag. Zolang hij maar niemand pijn doet of kwetst.
Maar jullie zijn zelf toch puber geweest? Dus is het toch allemaal per definitie herkenbaar en ook wel te begrijpen?
Yep, dat hou ik ook altijd in mijn achterhoofd. Met deuren slaan, op de trap stampen, mij stom vinden, mag allemaal hier.
Wat heel goed werkt is het gewoon negeren, juist omdat het erbij hoort. Maar bepaald gedrag tolereer ik dan weer niet, en nee is nee. Dan wordt ie maar lekker boos, mag. Zolang hij maar niemand pijn doet of kwetst.
vrijdag 25 maart 2011 om 10:04
quote:Julus schreef op 25 maart 2011 @ 10:01:
[...]
Heftig, als een kind zegt ik haat je. Mijn zoon mag me stom vinden en weet ik allemaal wat, maar hij mag zoiets niet tegen me zeggen. Maak je haar wel duidelijk wat het betekent als je iemand haat?
Ja ze mag dat van mij niet zeggen maar wat kan ik daar aan doen? Tips?
Ik heb gezegd dat dat me kwetst. Toen zei ze, dat boeit me niet want ik voel niks voor je.
[...]
Heftig, als een kind zegt ik haat je. Mijn zoon mag me stom vinden en weet ik allemaal wat, maar hij mag zoiets niet tegen me zeggen. Maak je haar wel duidelijk wat het betekent als je iemand haat?
Ja ze mag dat van mij niet zeggen maar wat kan ik daar aan doen? Tips?
Ik heb gezegd dat dat me kwetst. Toen zei ze, dat boeit me niet want ik voel niks voor je.
vrijdag 25 maart 2011 om 10:04
quote:Julus schreef op 25 maart 2011 @ 10:02:
[...]
Yep, dat hou ik ook altijd in mijn achterhoofd. Met deuren slaan, op de trap stampen, mij stom vinden, mag allemaal hier.
Wat heel goed werkt is het gewoon negeren, juist omdat het erbij hoort. Maar bepaald gedrag tolereer ik dan weer niet, en nee is nee. Dan wordt ie maar lekker boos, mag. Zolang hij maar niemand pijn doet of kwetst.Mijn man zei ook, begin maar gewoon met negeren, niet aldoor haar aandacht zoeken.
[...]
Yep, dat hou ik ook altijd in mijn achterhoofd. Met deuren slaan, op de trap stampen, mij stom vinden, mag allemaal hier.
Wat heel goed werkt is het gewoon negeren, juist omdat het erbij hoort. Maar bepaald gedrag tolereer ik dan weer niet, en nee is nee. Dan wordt ie maar lekker boos, mag. Zolang hij maar niemand pijn doet of kwetst.Mijn man zei ook, begin maar gewoon met negeren, niet aldoor haar aandacht zoeken.
vrijdag 25 maart 2011 om 10:05
quote:heidelberg schreef op 25 maart 2011 @ 10:00:
Heb zelf 2 meiden van 14 en 11. Nu was ik zelf als puber ook niet zo'n liefje...
Er zijn nu eenmaal regels en plichten in een gezin. Als er hier een uitbarsting is, "troost" ik hen door te zeggen, dat ze met 18 (ook vroeger als ze ergens in opleiding gaan) het huis uit kunnen. Alles zelf regelen, ik kom ook niet schoonmaken, ik doe geen was.
Als ze erg veel wensen hebben, want andere kinderen hebben alles...moeten ze maar een baantje zoeken. (folders rondbrengen, vakken vullen in de supermarkt) Moest ik vroeger ook.
Verder...geen discussies en maak je niet druk, het is echt zonde van je energie! Samen met je partner dezelfde koers houden is ook heel belangrijk.
Vind ik ook. Het zelfstandig maken is het belangrijkste, straks moeten ze het ook alleen zien op te lossen. Ruimte geven voor de (wisselende) emoties en indien nodig erover praten. Pubers moeten ontdekken wie ze zijn en waar ze voor staan en dat kost energie en geeft verwarring. Dezelfde koers houden is idd belangrijk, anders word je lekker tegen elkaar uitgespeeld.
Alles met humor benaderen werkt ook enorm, maar uitkijken dat je het probleem niet bagatelliseert. Want in hun ogen is alles een megaprobleem
Heb zelf 2 meiden van 14 en 11. Nu was ik zelf als puber ook niet zo'n liefje...
Er zijn nu eenmaal regels en plichten in een gezin. Als er hier een uitbarsting is, "troost" ik hen door te zeggen, dat ze met 18 (ook vroeger als ze ergens in opleiding gaan) het huis uit kunnen. Alles zelf regelen, ik kom ook niet schoonmaken, ik doe geen was.
Als ze erg veel wensen hebben, want andere kinderen hebben alles...moeten ze maar een baantje zoeken. (folders rondbrengen, vakken vullen in de supermarkt) Moest ik vroeger ook.
Verder...geen discussies en maak je niet druk, het is echt zonde van je energie! Samen met je partner dezelfde koers houden is ook heel belangrijk.
Vind ik ook. Het zelfstandig maken is het belangrijkste, straks moeten ze het ook alleen zien op te lossen. Ruimte geven voor de (wisselende) emoties en indien nodig erover praten. Pubers moeten ontdekken wie ze zijn en waar ze voor staan en dat kost energie en geeft verwarring. Dezelfde koers houden is idd belangrijk, anders word je lekker tegen elkaar uitgespeeld.
Alles met humor benaderen werkt ook enorm, maar uitkijken dat je het probleem niet bagatelliseert. Want in hun ogen is alles een megaprobleem
vrijdag 25 maart 2011 om 10:07
quote:tiaraatje schreef op 25 maart 2011 @ 10:04:
[...]
Mijn man zei ook, begin maar gewoon met negeren, niet aldoor haar aandacht zoeken.Zo deden mijn ouders dat. Het leek op nonchalance, ze keken niet op of om. Maar als iets me echt enorm dwarszat dan hadden we een goed gesprek. En voelde ik me gehoord. Zo probeer ik het ook te doen. Met de nadruk op proberen
[...]
Mijn man zei ook, begin maar gewoon met negeren, niet aldoor haar aandacht zoeken.Zo deden mijn ouders dat. Het leek op nonchalance, ze keken niet op of om. Maar als iets me echt enorm dwarszat dan hadden we een goed gesprek. En voelde ik me gehoord. Zo probeer ik het ook te doen. Met de nadruk op proberen
vrijdag 25 maart 2011 om 10:08
quote:Julus schreef op 25 maart 2011 @ 10:07:
[...]
Zo deden mijn ouders dat. Het leek op nonchalance, ze keken niet op of om. Maar als iets me echt enorm dwarszat dan hadden we een goed gesprek. En voelde ik me gehoord. Zo probeer ik het ook te doen. Met de nadruk op proberen Ik ben daar ook bang voor omdat het lijkt alsof ik geen interesse in haar heb. Maar de interesse die ik wel heb wordt toch de grond in gestampt. Dus ik weet het ff niet.
[...]
Zo deden mijn ouders dat. Het leek op nonchalance, ze keken niet op of om. Maar als iets me echt enorm dwarszat dan hadden we een goed gesprek. En voelde ik me gehoord. Zo probeer ik het ook te doen. Met de nadruk op proberen Ik ben daar ook bang voor omdat het lijkt alsof ik geen interesse in haar heb. Maar de interesse die ik wel heb wordt toch de grond in gestampt. Dus ik weet het ff niet.
vrijdag 25 maart 2011 om 10:09
quote:tiaraatje schreef op 25 maart 2011 @ 10:04:
[...]
Ja ze mag dat van mij niet zeggen maar wat kan ik daar aan doen? Tips?
Ik heb gezegd dat dat me kwetst. Toen zei ze, dat boeit me niet want ik voel niks voor je.
Shit....heftig om te horen, ook al weet je ook wel dat ze dat zegt om je te op de kast te jagen. Tja, wat doe je eraan? Ik zou daar een consequentie aan verbinden. Nu kun je het nog rechttrekken, enigszins, als dit doorgaat gaat ze het normaal vinden.
Is er iets waarvan je weet dat ze het heeel erg vindt als het wordt afgepakt (niet naar vriendinnetje, of minder achter pc oid)?
Dat inzetten.
[...]
Ja ze mag dat van mij niet zeggen maar wat kan ik daar aan doen? Tips?
Ik heb gezegd dat dat me kwetst. Toen zei ze, dat boeit me niet want ik voel niks voor je.
Shit....heftig om te horen, ook al weet je ook wel dat ze dat zegt om je te op de kast te jagen. Tja, wat doe je eraan? Ik zou daar een consequentie aan verbinden. Nu kun je het nog rechttrekken, enigszins, als dit doorgaat gaat ze het normaal vinden.
Is er iets waarvan je weet dat ze het heeel erg vindt als het wordt afgepakt (niet naar vriendinnetje, of minder achter pc oid)?
Dat inzetten.
vrijdag 25 maart 2011 om 10:13
Als ze erg brutaal worden en geen respekt voor ons hebben ....dan krijgen ze "straf". Een weekend zonder Wiii of een week niet aan de pc. Nintendo DS heeft hier zowaar een maand in de kast gelegen. En als het erg bont wordt dan mag de oudste met de bus naar sport (ze wordt nl. nog steeds door papa gebracht/gehaald)
vrijdag 25 maart 2011 om 10:15
quote:mamzelle schreef op 25 maart 2011 @ 09:58:
Mamaatje, er is dus nog hoop. Meneer heeft bedacht dat hij atheneum af wil maken en kiest voor atheneum/gymnasium (zo'n strebertje is het wel) maar latijn vindt hij stom want dat is nog meer huiswerk. Grote kans dat het havo/atheneum wordt dus en dan vind ik hem een hele Piet als hij dat atheneum ook nog voor elkaar krijgt met zijn motivatie.
Julus, mappen vergeten... erg herkenbaar. En de beugel. Komt nog eens bij dat ik een moeder ben die na een week bedenkt dat ik toch wel erg lang geen beugel heb gezien. Hij moet over een week een spreekbeurt doen en zit totaal nog niet te stressen (ik wel dus).
Knuffelen doet hij uit zichzelf en graag. Daar is 'ie ook de enige in thuis, de anderen waaien alleen per ongeluk eens langs mijn schoot of zo.
Verder: alstjeblieft, hou het topic live mensen. Wat een herkenning. Omdat het nu wel redelijk rustig is met de grote monden (kan zo omslaan, het wordt weer weekend en er moet dus nog die spreekbeurt en een eindeloze troep op de slaapkamer) vind ik het wel een leuke en bijzondere tijd om kind en moeder van kind te zijn, dat aanstaand puberschap.
Hoe doen jullie het als een kind iets zegt waarvan je weet dat dat niet 'volgens de norm' is maar waarvan je ook snapt dat dat toch hartstikke goed in de wereld van je kind past? Bijvoorbeeld als je kind en plein public een lied gaat reciteren waarin een hele hoop schuttingtaal voorkomt? Stoppen of laten met zijn toevallige interesse? Wel of niet voor de ogen van zijn broertjes en zijn mama (die allen ook niet uit een ei komen) voluit genieten van dit fraais?
Atheneum is supergoed! Hij is er iig heel bewust mee bezig.
Ik verdenk zoon ervan dat hij die mappen expres vergeet, maar hij beweert van niet. Gelukkig pas gesprek op school gehad en goede afspraken gemaakt (consequentie afgesproken).
Beugel..pff. Ik hoop dat er snel een slotjesbeugel komt, die kan tenminste niet uit!
Je vraag; lastig. Want ik vind dat de norm allen van belang om ermee te functioneren in de maatschappij. Sommige dingen zijn not done, die doe je niet. Maar een kind (en volwassenen) moeten ook "eigen" kunnen blijven, je eigen unieke trekjes maken dat je uniek bent. En dat moet je niet zomaar wegpoetsen, zeg maar.
Hoe grappig het ook is (en hij doet er niemand kwaad mee), maar veel schuttingtaal bezigen zou ik niet accepteren. Hij moet leren dat hij zichzelf benadeeld in bepaalde situatie, omdat het niet algemeen geaccepteerd is.
Mamaatje, er is dus nog hoop. Meneer heeft bedacht dat hij atheneum af wil maken en kiest voor atheneum/gymnasium (zo'n strebertje is het wel) maar latijn vindt hij stom want dat is nog meer huiswerk. Grote kans dat het havo/atheneum wordt dus en dan vind ik hem een hele Piet als hij dat atheneum ook nog voor elkaar krijgt met zijn motivatie.
Julus, mappen vergeten... erg herkenbaar. En de beugel. Komt nog eens bij dat ik een moeder ben die na een week bedenkt dat ik toch wel erg lang geen beugel heb gezien. Hij moet over een week een spreekbeurt doen en zit totaal nog niet te stressen (ik wel dus).
Knuffelen doet hij uit zichzelf en graag. Daar is 'ie ook de enige in thuis, de anderen waaien alleen per ongeluk eens langs mijn schoot of zo.
Verder: alstjeblieft, hou het topic live mensen. Wat een herkenning. Omdat het nu wel redelijk rustig is met de grote monden (kan zo omslaan, het wordt weer weekend en er moet dus nog die spreekbeurt en een eindeloze troep op de slaapkamer) vind ik het wel een leuke en bijzondere tijd om kind en moeder van kind te zijn, dat aanstaand puberschap.
Hoe doen jullie het als een kind iets zegt waarvan je weet dat dat niet 'volgens de norm' is maar waarvan je ook snapt dat dat toch hartstikke goed in de wereld van je kind past? Bijvoorbeeld als je kind en plein public een lied gaat reciteren waarin een hele hoop schuttingtaal voorkomt? Stoppen of laten met zijn toevallige interesse? Wel of niet voor de ogen van zijn broertjes en zijn mama (die allen ook niet uit een ei komen) voluit genieten van dit fraais?
Atheneum is supergoed! Hij is er iig heel bewust mee bezig.
Ik verdenk zoon ervan dat hij die mappen expres vergeet, maar hij beweert van niet. Gelukkig pas gesprek op school gehad en goede afspraken gemaakt (consequentie afgesproken).
Beugel..pff. Ik hoop dat er snel een slotjesbeugel komt, die kan tenminste niet uit!
Je vraag; lastig. Want ik vind dat de norm allen van belang om ermee te functioneren in de maatschappij. Sommige dingen zijn not done, die doe je niet. Maar een kind (en volwassenen) moeten ook "eigen" kunnen blijven, je eigen unieke trekjes maken dat je uniek bent. En dat moet je niet zomaar wegpoetsen, zeg maar.
Hoe grappig het ook is (en hij doet er niemand kwaad mee), maar veel schuttingtaal bezigen zou ik niet accepteren. Hij moet leren dat hij zichzelf benadeeld in bepaalde situatie, omdat het niet algemeen geaccepteerd is.
vrijdag 25 maart 2011 om 10:17
quote:Julus schreef op 25 maart 2011 @ 10:05:
[...]
Vind ik ook. Het zelfstandig maken is het belangrijkste, straks moeten ze het ook alleen zien op te lossen. Ruimte geven voor de (wisselende) emoties en indien nodig erover praten. Pubers moeten ontdekken wie ze zijn en waar ze voor staan en dat kost energie en geeft verwarring. Dezelfde koers houden is idd belangrijk, anders word je lekker tegen elkaar uitgespeeld.
Alles met humor benaderen werkt ook enorm, maar uitkijken dat je het probleem niet bagatelliseert. Want in hun ogen is alles een megaprobleem Inderdaad dezelfde koers houden..als ouders word je zo tegen elkaar uitgespeeld!
[...]
Vind ik ook. Het zelfstandig maken is het belangrijkste, straks moeten ze het ook alleen zien op te lossen. Ruimte geven voor de (wisselende) emoties en indien nodig erover praten. Pubers moeten ontdekken wie ze zijn en waar ze voor staan en dat kost energie en geeft verwarring. Dezelfde koers houden is idd belangrijk, anders word je lekker tegen elkaar uitgespeeld.
Alles met humor benaderen werkt ook enorm, maar uitkijken dat je het probleem niet bagatelliseert. Want in hun ogen is alles een megaprobleem Inderdaad dezelfde koers houden..als ouders word je zo tegen elkaar uitgespeeld!
vrijdag 25 maart 2011 om 10:17
quote:tiaraatje schreef op 25 maart 2011 @ 10:08:
[...]
Ik ben daar ook bang voor omdat het lijkt alsof ik geen interesse in haar heb. Maar de interesse die ik wel heb wordt toch de grond in gestampt. Dus ik weet het ff niet.
Waarschijnlijk heb je -in haar ogen- interesse in het "verkeerde".
Wat puber eigen is. Ik zou haar niet teveel op haar lip zitten en als je merkt dat ze ergens mee worstelt, aangeven dat ze altijd bij je terecht kan voor vragen of advies. Maar het niet opdringen, daar houden ze niet zo van, ben je een bemoeial. Maar ze moet wel weten dat jij er altijd voor haar bent, zeg maar.
[...]
Ik ben daar ook bang voor omdat het lijkt alsof ik geen interesse in haar heb. Maar de interesse die ik wel heb wordt toch de grond in gestampt. Dus ik weet het ff niet.
Waarschijnlijk heb je -in haar ogen- interesse in het "verkeerde".
Wat puber eigen is. Ik zou haar niet teveel op haar lip zitten en als je merkt dat ze ergens mee worstelt, aangeven dat ze altijd bij je terecht kan voor vragen of advies. Maar het niet opdringen, daar houden ze niet zo van, ben je een bemoeial. Maar ze moet wel weten dat jij er altijd voor haar bent, zeg maar.
