Puber van 15 erg aanwezig

14-09-2019 08:31 109 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hallo allemaal, hier een puberzoon van 15 jaar in huis, en hij bepaalt de sfeer zo. Of in ieder geval ben ik er heel gevoelig voor.
Hij is heel snel boos ineens, net morst hij wat melk en meteen vloeken. Hij is nogal slordig en veel kwijt, en dan moet het hele huis weten dat hij iets zoekt, wij hebben dat dan sowieso kwijt gemaakt. Elke tegenslag ligt aan een ander. Elke ochtend gaat hij te laat de deur uit naar school, huiswerk doet hij niet terwijl hij al is blijven zitten. Hij maakt lawaai en schreeuwt en wil de hele dag met z'n vrienden zijn en geen huiswerk doen. Hij is ook voortdurend boos op z'n broertje. En hij gaat heel laat naar bed waardoor we geen moment rust meer hebben op de dag. En hij maakt een vreselijke bende in huis die hij natuurlijk niet opruimt.
Ik vind dit heel heftig hoor. Ben ik hier extra gevoelig voor of is dit ook inderdaad heel zwaar? Ik ben erg sfeergevoelig. Hoe maak ik het voor mezelf een beetje leefbaar? Positieve punten heeft hij ook wel, maar ik vind bovenstaand verhaal momenteel erg overheersend.
Hoe ga je ermee om?

Als ze (14 & 16) dat hier doen dan krijgen ze de wind van voren.
Alle reacties Link kopieren
Nou dat is natuurlijk heel fijn dat dat werkt bij jou. Hier heb ik dan knallende ruzie.
Als ik me zo gedroeg dan moest ik indimmen want anders mocht ik niet naar de manege. Anno nu willen ze waarschijnlijk hun smarthpone niet missen, dus niet luisteren is smartphone voor bepaalde tijd inleveren?
Alle reacties Link kopieren
Dat pubers puber gedrag vertonen is natuurlijk reden voor begrip waar het vandaan komt. Geen reden om daar niks aan te doen. Pubers hebben vrijheid EN grenzen nodig.
Alle reacties Link kopieren
Groenkroontje schreef:
14-09-2019 08:35
Nou dat is natuurlijk heel fijn dat dat werkt bij jou. Hier heb ik dan knallende ruzie.
So? Je bent zijn moeder, geen vriendin.
Maak je je geen zorgen om je zoon als dit zo anders is dan anders voor hem? Ik lees vooral dat jij er last van hebt en het leefbaar voor jezelf wil maken, maar als mijn kind zo boos en chagrijnig was en dat anders was dan anders zou ik me eigenlijk wel zorgen maken. Zit hij niet lekker in zijn vel? Voelt hij zich rot? Heb je het erover gehad met hem? Naast het erover hebben zou ik wel grenzen stellen.
Alle reacties Link kopieren
Die grenzen zijn er, maar alles gaat gepaard met heel veel discussie en lawaai. Hij krijgt bijvoorbeeld z'n telefoon niet mee naar school als hij te laat de deur uitgaat, dat maakt toch niet dat de ochtend soepeler verloopt plus hij is dan natuurlijk weer erg kwaad over die telefoon.
Ik zou de hele dag bezig kunnen zijn met sancties.
Alle reacties Link kopieren
Tropischvisje schreef:
14-09-2019 08:37
So? Je bent zijn moeder, geen vriendin.
Daar gaat het dus juist om. Ik heb de energie niet om de hele tijd knallende ruzie te maken. Ik ben kapot daarna.
Alle reacties Link kopieren
Groenkroontje schreef:
14-09-2019 08:39
Die grenzen zijn er, maar alles gaat gepaard met heel veel discussie en lawaai. Hij krijgt bijvoorbeeld z'n telefoon niet mee naar school als hij te laat de deur uitgaat, dat maakt toch niet dat de ochtend soepeler verloopt plus hij is dan natuurlijk weer erg kwaad over die telefoon.
Ik zou de hele dag bezig kunnen zijn met sancties.
Dan is het belangrijk om goede tussendoor momenten te hebben met je zoon. Iets ondernemen samen, al is het iets kleins. Tijdens die momenten hoor je veel. Ook pubers babbelen graag en delen graag. Maar vallen stil bij ‘een gesprek’.
Alle reacties Link kopieren
Ik probeer gezellig en consequent te blijven. Een kind dat al zo'n last heeft van zijn puberteit, heeft er niks aan als je terug gaat lopen grommen.
Alle reacties Link kopieren
tu1nhek schreef:
14-09-2019 08:38
Maak je je geen zorgen om je zoon als dit zo anders is dan anders voor hem? Ik lees vooral dat jij er last van hebt en het leefbaar voor jezelf wil maken, maar als mijn kind zo boos en chagrijnig was en dat anders was dan anders zou ik me eigenlijk wel zorgen maken. Zit hij niet lekker in zijn vel? Voelt hij zich rot? Heb je het erover gehad met hem? Naast het erover hebben zou ik wel grenzen stellen.
Hij wisselt enorm van humeur. Hij kan ook heel blij en vrolijk zijn. Ik weet inderdaad niet of er iets speelt. Hij is erg klein van stuk en lijkt daar ineens wel onder te lijden. Verder zou ik het niet weten. Sociaal lijkt het erg goed te gaan.
Alle reacties Link kopieren
Fijn karakter heeft ie.. Ik zou niet over me heen kunnen laten lopen denk ik, een jong dat de baas gaat spelen over zijn moeder is niet normaal, wanneer is je grens bereikt??
Ik was eerst een normaal gesprek aan gegaan maar mocht hij daar ook zo raar op reageren dan sloot ik Wi-Fi af en telefoon inleveren oh en niet naar buiten tot zijn huiswerk af is en veel sporten om die agressie er uit te laten op een gezondere manier.
Ik hoop dat ie nog te sturen is je hoopt toch niet dat zo'n ongeleid projectiel later zo tegen zijn vriendin gaat doen.
Alle reacties Link kopieren
Groenkroontje schreef:
14-09-2019 08:39
Die grenzen zijn er, maar alles gaat gepaard met heel veel discussie en lawaai. Hij krijgt bijvoorbeeld z'n telefoon niet mee naar school als hij te laat de deur uitgaat, dat maakt toch niet dat de ochtend soepeler verloopt plus hij is dan natuurlijk weer erg kwaad over die telefoon.
Ik zou de hele dag bezig kunnen zijn met sancties.
Ik zou dit (ik werk als docent) echt loslaten. Dan komt hij maar te laat op school of wordt zijn telefoon afgepakt als hij die in de les gebruikt. Die consequenties zijn voor hemzelf, een vierkant rooster ofzo.
Alle reacties Link kopieren
Groenkroontje schreef:
14-09-2019 08:41
Daar gaat het dus juist om. Ik heb de energie niet om de hele tijd knallende ruzie te maken. Ik ben kapot daarna.
Logisch dat je af en toe in een ruzie wordt gesleept, je bent ook maar mens. Probeer geen ruzie terug te maken. Je stelt een grens en die is er dan. En kijk of je compromissen kunt sluiten. Meer controle voor hem, minder politie voor jou.
MissMaran schreef:
14-09-2019 08:43
Fijn karakter heeft ie.. Ik zou niet over me heen kunnen laten lopen denk ik, een jong dat de baas gaat spelen over zijn moeder is niet normaal, wanneer is je grens bereikt??
Ik was eerst een normaal gesprek aan gegaan maar mocht hij daar ook zo raar op reageren dan sloot ik Wi-Fi af en telefoon inleveren oh en niet naar buiten tot zijn huiswerk af is en veel sporten om die agressie er uit te laten op een gezondere manier.
Ik hoop dat ie nog te sturen is je hoopt toch niet dat zo'n ongeleid projectiel later zo tegen zijn vriendin gaat doen.
Hoe oud zijn jouw kinderen ?
Alle reacties Link kopieren
Het is een faaaase
Alle reacties Link kopieren
Tropischvisje schreef:
14-09-2019 08:42
Dan is het belangrijk om goede tussendoor momenten te hebben met je zoon. Iets ondernemen samen, al is het iets kleins. Tijdens die momenten hoor je veel. Ook pubers babbelen graag en delen graag. Maar vallen stil bij ‘een gesprek’.
Maar dat is dus juist wat ik zo moeilijk vind. Ik kan niet zomaar schakelen. Na een ruzie/geschreeuw van hem heb ik hersteltijd nodig terwijl hij het al weer kwijt is. Hoe doe ik dat dan?
Alle reacties Link kopieren
Mijn pubers hebben die neiging ook. Dat doen ze dan maar boven. Het is ook onze wereld. En dan maar boos op me. Daar ben ik hun moeder voor hoor.
En ja ook de zooi. En het dingen kwijt zijn. Nu scheelt het dat ik vaak in de ochtend al weg ben. Maar je moet echt grenzen stellen. Laat het hem zelf uitzoeken maar geef wel aan wat voor jou echt niet kan.
Alle reacties Link kopieren
Timetraveler schreef:
14-09-2019 08:43
Ik zou dit (ik werk als docent) echt loslaten. Dan komt hij maar te laat op school of wordt zijn telefoon afgepakt als hij die in de les gebruikt. Die consequenties zijn voor hemzelf, een vierkant rooster ofzo.
Eens.
TO, bij opvoeden hoort ook loslaten. Het is niet meer jouw verantwoordelijkheid dat hij op tijd op school komt.
Alle reacties Link kopieren
Kan me niet voorstellen dat hij het erg gezellig vindt op deze manier.
Heb je al eens op een moment dat het even wat rustiger is, een gesprek met hem gevoerd? Met als insteek: zoals het nu gaat vinden we volgens mij allemaal niet fijn, en kunnen we ideeen verzinnen hoe we dat kunnen verbeteren?
Zonder verwijten, zonder boos worden, maar vanuit zorg. Zorg voor hem, maar ook voor andere gezinsleden.
Soms hebben pubers goede ideeen hoor, over hoe het thuis beter kan gaan lopen.
Groenkroontje schreef:
14-09-2019 08:39
Die grenzen zijn er, maar alles gaat gepaard met heel veel discussie en lawaai. Hij krijgt bijvoorbeeld z'n telefoon niet mee naar school als hij te laat de deur uitgaat, dat maakt toch niet dat de ochtend soepeler verloopt plus hij is dan natuurlijk weer erg kwaad over die telefoon.
Ik zou de hele dag bezig kunnen zijn met sancties.

Waarom, het helpt niet, maar voor de vorm houd je vol?

Wat een rare regel dat zijn telefoon niet mee mag naar school als hij te laat vertrekt. Hoe had je gedacht dat dat hem zou helpen op tijd te vertrekken?
Alle reacties Link kopieren
Yildizlar schreef:
14-09-2019 08:44
Hoe oud zijn jouw kinderen ?
Dat vroeg ik me ook meteen af!
Alle reacties Link kopieren
Groenkroontje schreef:
14-09-2019 08:45
Maar dat is dus juist wat ik zo moeilijk vind. Ik kan niet zomaar schakelen. Na een ruzie/geschreeuw van hem heb ik hersteltijd nodig terwijl hij het al weer kwijt is. Hoe doe ik dat dan?
Mijn dochter kan heel boos schreeuwen dat iets heeeel stom is (vooral wij zijn heeeeel stom). Vervolgens draait ze zich om, beent weg en halverwege de trap naar boven hoor ik haar al zingen o_o
Weten dat het voor haar dus minder betekent dan voor mij, helpt me al. Ze uit haar emoties op het moment heftig, maar dat wil niet zeggen dat ze ons ook echt rot ouders vindt (ja, heel even).
Het helpt mij om het ook sneller los te laten.
Alle reacties Link kopieren
Je hoeft niet de hele dag te ruziën, laat hem maar boos zijn maar je moet wel even terrein terug veroveren in huis, boos doen doe je in je kamer, huiswerk maken moet, al moppert en scheld ie de hele tijd onder het huiswerk maken als ie het maar doet.
Zelf rustig blijven en herhalen, ik wil hier geen geschreeuw ga maar even uitblazen in je kamer. Of als ie begint te brullen dan zeg je, ik praat alleen met je als je normaal praat, blijf gewoon bij jezelf en laat zijn buien en humeur bij hem.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven